ANG DUKE
Susie Glass. Mag-iwan ng mensahe pagkatapos ng tone.
Ano ba ang nangyari?
Naglalaban lang silang dalawa.
At pagkatapos ang lalaking Uzbek ay gumanito, boom, boom.
Pero si Jack, patuloy na lumaban,
sumuntok, ganito, bam at isod-isod.
Bam!
Pero ang Uzbek guy, siya ay ringer.
At bumagsak na lang si Jack.
Nalungkot kaming lahat doon.
Eh, si Susie, Jimmy? Ano'ng sinabi niya?
Napakaraming mura.
Gaya ng "L" at "P."
Eh, si Henry Collins?
Tingin ko siya ang "P."
Bumalik na ba siya sa farm?
Hindi. Tingin ko nasa bahay siya, di ba.
Nalulungkot.
Nasaan 'yon?
Ano? Bahay niya?
Oo. Saan ang bahay niya?
Kamahalan, 'yan ay, parang, sekreto. Hindi ko nga dapat malaman.
Pero alam mo, di ba, Jimmy?
Parang.
- Paano mo nalaman ang bahay ko? - Good morning.
Mag-usap tayo.
Sorry tungkol kay Jack.
Wala itong kinalaman sa akin.
Bakit ako maniniwala sa salita mo?
Sinikil mo ako. Naaalala mo, Susan?
Di ka nagbigay ng labasan. Kaya naghanap ako.
Gamit si Henry Collins.
Di mo kakayanin si Collins.
Wala kang lintik na ideya sa kinakaharap mo.
Nandito na tayo, Susie.
Ang kapatid mo. Kumusta siya?
May fractured orbital socket siya at pagdurugo sa utak.
Lumalabas na dapat magpasalamat kami na di ito mas malala.
Lahat ito dahil hinayaan mong magamit ka.
Ganito, maaayos ko ito, okay?
Mahahanap ko siya. Palalabasin ko si Collins.
Di para sa 'yo ang mundong ito, Eddie.
Kaya nga gusto mong umalis. Naaalala mo?
Matutulungan kita.
Alam mo 'yan.
Di ko kailangan ng tulong mo. Kaya ko ito mag-isa.
Sige.
Isang toka, tatlong target. Walang papalya.
- Pinasige na ng matanda? - Ano sa tingin mo?
Sorry.
Sorry saan?
Tungkol kay Jack. Sa nangyari.
Bakit ka nagso-sorry? Wala ka namang ginawa, di ba?
Okay. Malungkot ka. Malungkot ako. Lahat ay lintik na malungkot.
Wala namang mababago, di ba?
- Tumutok na lang tayo sa trabaho, ha? - Sige, boss.
Ano?
Uy.
Dahan-dahan. Sige.
Sige.
Mr. Glass.
Okay ka lang, Dad?
Kumusta siya?
Oo, okay siya. Maganda ang prognosis.
- Alam mo ang lakas niya. - Okay.
Eh, bakit ka pumapatay ng mga tao?
Akala mo di ko alam ang lahat ng nangyayari?
Alam mo...
kailangan mong tumigil.
Bakit?
Dahil kung alam ko, letseng alam din ni Collins,
at dapat kong matira si Collins nang di niya alam.
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Lantad na lantad.
Buktot na ref. Dugo sa bakuran ng bahay niya. Nag-aayos ng BMX!
Ngayon tapos ka na sa amuse-bouche mo, sa appetizer naman.
240 pounds na prime at pawisang Uzbek.
Drive-by, nagjo-jog, sa parke.
Mula sa letseng bintana!
Nasa main course na, si Henry Collins mismo.
Pero di mo mahanap, kaya binantaan ang bookie.
Di isang bayag ang dinaplisan mo, kundi dalawa.
Pero wala ang target mo.
Money guy lang ako.
Di ko alam kung nasaan siya!
Di ka nag-iisip gamit ang utak sa negosyo.
Nag-iisip ka gamit ang emosyon mo.
Alam na ni Collins na darating ka.
Mabuti. Gusto ko nga.
May binabalak siya.
Kung wala, bakit siya nagsisiga-sigaan?
Panandaliang pagkabaliw? Ewan! Walang may pake!
Dapat siyang pigilan, Dad!
Buweno, sige.
Sige.
Pero hindi ikaw.
Letseng umatras ka.
May mga tao akong gagawa nito.
Naririnig mo ako?
Ikaw ang aking anghel ng buhay, di anghel ng kamatayan.
Di ito para sa iyo.
Ngayon,
ganito.
Ayaw kong mawala ka din.
Putragis, Dad, di pa siya patay.
Alam ko.
Ano'ng gagawin mo?
Ipaubaya mo na sa ama mo.
Umuwi ka, kumain,
at magpahinga.
Mag-relax.
- Oo, gagawin ko. - Uy.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Mga puta.
{PAMPITONG YUGTO} HINDI PUWEDENG WALANG PANGANIB
Salamat sa pagdating, Kamahalan.
Umaasam si Mr. Johnston na makita ang magagawa mo para sa amin.
At bilang paumanhin sa pagliban niya,
nagdulot siya ng kahon ng tabako bilang simbolo ng katapatang loob.
Pitong pulgada, 50-ring gauge,
rekomendado ni Churchill mismo.
Lumalabas na may diskarteng ginagamit si Sir Winston sa mga negosasyon niya.
Isang simpleng hatpin na isinusuksok sa tabako niya
para kapag sinindihan, nasa kanya ang buong atensiyon ng silid,
lahat ay sabik na naghihintay
kung kailan babagsak ang napakahabang upos.
Medyo mautak.
Ipaabot mo ang pasasalamat ko.
Sa kasamaang-palad, mula nang huling pag-uusap namin ng boss mo,
may mga pangyayaring naganap na nagbigay alinlangan sa akin
na makipagnegosasyon nang di nalalaman ng pamilyang Glass.
Oo, napag-alaman namin ang karumal-dumal na pag-atake sa batang boksingero.
Jack, hindi ba?
Tama ka.
At nasusuklam kami sa kung sino man itong Mr. Collins na ito,
gaya mo, sigurado ako.
Walang lugar sa negosyo namin ang karahasan at panlilinlang.
Kahanga-hanga ang malasakit mo sa pamilyang Glass, Kamahalan.
Naniniwala kami na may paraan kami
na maaaring maisakatuparan ang mapayapa at kapwa paborableng pagtatapos
sa lahat ng sigalot na ito.
Sige.
Alam mo naman, malaki ang paghanga ni Mr. Johnston sa bahay mo,
na, siyempre ay, bawal pasukin.
Pero nauunawaan din namin
na may iba pang bahay na nag-aalok ng parehong oportunidad gaya ng sa 'yo.
Labing-isa yata.
Labingtatlo, sa katunayan.
Nais naming kunin mo ang mga pangalan
ng mga lord na iyon na nagmamay-ari ng nasabing mga bahay.
Ano ang paggagamitan mo ng pangalan nila?
Para kay Mr. Johnston, susi sa magandang deal ang ibigay sa lahat ang gusto nila.
Sa mga pangalang 'yon, may bentaha si Mr. Johnston
sa pakikipagnegosasyon kay Bobby Glass.
Sa pag-aalis ng lihim na pumoprotekta sa imperyo niya.
Para sa 'yo at sa pamilya mo,
ang kalayaan mula sa pamilyang Glass na inaasam mo.
Lahat ng iyon para lang sa listahan
ng mga pangalan.
Kailan pa natin kinakandado ang gate?
Oo, nag-iingat lang.
Bakasyon na ba sa unibersidad?
Hindi pa naman.
Kinailangan kong mag-leave of absence.
Isang sanggol?
Buweno, oo, sana nga.
Alinman doon o talagang pinabayaan ko ang sarili ko.
Paano sa tingin mo magre-react si Mom sa pagiging lola?
Talagang maaantig siya.
Sa katunayan, baka maantig siya sa iyak, naiisip ko.
Salamat, Geoff.
Sana nga.
May kakaiba.
Nagpagupit ka ba?
Hindi, baka sa paningin mo lang.
Darling!
Naku, hindi ako makapaniwalang pinatagal mo ito bago ka tumawag.
Di ko pa nasasabi sa mga kapatid mo. Hahayaan kong ikaw na.
A, malaki ito!
Chuckles!
Anong letse ito?
Ibig kong sabihin, paano nangyari ito?
Ano'ng nangyari? O, buweno,
pag nagtanim ang lalaki ng binhi sa hardin ng babae...
Pakiusap, wag mo kailanman gamitin ang salitang binhi. Sino'ng ama?
Frederick, tanging karapatan 'yan ni Charly.
Wag nang itanong kung sino ang ama. Di niya sasabihin.
Mahalaga ba ito?
Mababawasan ba ang pagmamahal mo sa pamangkin mo?
Malamang, oo.
Buweno, sige na. Payakap na nga lang.
- Binabati kita, yata. - Gusto mong hawakan?
Hindi, salamat. Di ko gagawin 'yan.
Tita Wham Tam?
Hindi. Salamat.
Naiisip ko ang mga pusa sa bag.
Afternoon, sa lahat.
Tingnan mo nga naman.
Di ako magtatanong. Naging abala ka.
Oo, medyo lang.
Sorry. Tatawagan sana kita.
Pero, alam mo na, mga sanaysay, tutorial...
- Binabati kita. - Salamat.
Balita ko ang sipag mo.
Oo. Oo, matatawag mong ganoon.
Boring na bagay, talaga, sa lupain.
Dapat ko ngang kausapin si Mom tungkol dito.
Sapantaha kong mananatili ka.
Hanggang sa mailabas ko ito.
O mga unang buwan na nandito ang sanggol,
mga ganoon.
Ayos lang ba 'yon?
Oo naman.
Siyempre. Oo, oo naman.
May bagay lang akong aayusin, tapos magkumustahan tayo.
Alam ko pag pinapaalis na ako.
Maliligo din naman ako.
- Kita tayo mamaya. - Bye, darling.
Ang ganda niya, di ba? Masaya ako para sa kanya.
Oo, hindi lang magandang tiyempo, di ba?
Ganito, magkakaroon ng ilang
kaguluhan bunga ng problema sa Glass empire.
Kaya kailangan ko ng tulong mo, Mom.
Kailangan ko ng listahan ng ibang lokasyon na kapareho natin.
Pero hindi ko alam. Saklaw 'yan ng ama mo.
Di puwedeng itanong kay Susie?
Di makakabuti ngayon.
Nakausap mo na ba siya?
Nabanggit niya ba ako?
Hindi, hindi ka napag-usapan.
Pero, darling, alam mo ba, nagkaroon ng hapunan.
Kasi, ilang taon na ito.
Panahon ng Pasko ito.
May 11 na lord at ang ama mo,
at may, ewan ko, isang uri ng maglalako.
Saan ito?
Sa Faringbourne.
Faringbourne? 'Yan ang lugar ni Tibsy.
Kakilala mo?
Pinipilit ni Dad na isama akong mag-ski nang prep ka.
Di kaaya-ayang ugok. Medyo weird, actually.
Balita ko medyo nagkadiperensiya, nalulong sa cocaine.
Kung may nakakaalam man, siya iyon.
Okay. Freddy, tawagan mo siya.
Ano?
- Di sumasagot si Tibsy. - Okay.
Puntahan natin siya.
Sumama ka, dahil kilala mo siya.
Ano kaya ang reaksiyon ni Susie pag nalaman niya ang ginagawa natin?
Inaalagaan niya ang pamilya niya, inaalagaan ko ang akin.
Ang reaksiyon niya,
ay hindi ko na problema.
Okay.
Pamilya.
- Freddy? - Oo.
- Eddie, uy, teka. - Tara na.
Ang gulo ng lugar. Anong lintik?
Oo.
Baka umalis na siya.
- Buweno, sinubukan natin. - Tara.
Tibsy?
- Hello? - Hello?
Sandali.
- Weed 'yan, 'tol. Amoy moderno. - Oo.
Papunta na ako.
Tibsy!
Freddy?
Freddy Horniman.
Buti nakakita ako ng kanais-nais na mukha, katoto!
Hi.
- At sino ito? - Edward Horniman.
Ito ang kapatid ko. Ang bagong duke.
A, Kamahalan.
Pasensiya na sa itsura ko.
Di ko inaasahan ang mga bisita na kauri mo.
Ayos lang 'yon.
- Binabati kita. - Salamat.
Sangkot ka din ba sa negosyong ito?
Makinig ka. Umalis ka na habang puwede pa.
- Mag-usap tayo. - Doon tayo sa mas tahimik.
Lihim na suplay ko.
Tinatago ko sa kanila, kung alam mo ang ibig sabihin ko.
Tibsy, katoto,
sino ang mga kawili-wiling kabataan doon sa pasilyo?
Medyo nagkairingan kami ng pamilyang Glass.
- Di nag-renew ng kontrata. - Okay.
- Humalili ang mga ito. - Okay.
Nakausap mo si Bobby Glass?
Hindi, ayos lang. Nagdesisyon ako. Kaya tanggap ko ang resulta.
- Salamat. - Tibsy.
Alam mong di kailangang ganito ang buhay mo, di ba?
Gaya ng ano?
Dapat makita mo ang mga dalagang dinadala nila.
Okay.
Baka matulungan ka namin sa maliit na sitwasyong ito.
Pero kaya kami pumunta ay,
sinabi ni Mom na may business meeting kayo mga walo o siyam na taon na.
Labindalawang iba pang lord, ikaw, at kasama na ang aking ama.
Baka alam mo ang pangalan ng iba pa.
Kung nasaan man sila, nasa diary ko sila.
Hayun.
Nagsusulat ako ng memoirs ko.
Freddy, maghanap ka sa pagitan ng 2014 at 2018. Disyembre.
Katulad na katulad mo siya. Ang ama mo.
Sino? Ako?
Susme, hindi.
Ako ang unang nagpakilala sa kanya sa Glass.
Sobrang alinlangan siyang sumali nang una.
Nakipagnegosasyon ng deal ang ama mo para sa amin.
Wala pa ito sa kalahati bago siya.
Masyadong nangingimi ang iba na humingi ng higit pa mula sa isang kriminal.
Tapos sinaad ni Archie, "Non sine periculo."
Ano 'yon?
Motto ng pamilya mo.
Tama. Hindi puwedeng walang panganib.
Tingin ko nagsimula niyang nagustuhan ito.
Eddie, bingo.
Perpekto.
Ito na iyon.
Ayos lang ba?
Kunin mo na.
Nasa '70s at '80s naman ang mga interesante.
Uy, Whitey!
Sinasarili mo na naman ba ang magagandang klase?
- Di ko sinabing puwede ang bisita. - Okay. Tibsy.
Salamat sa pagtanggap. Ito'y...
Maski papaano.
- Ayos. - Oo...
Okay...
Ano 'yan?
Isa itong diary.
Oo, alam ko.
Pero sa tingin ko, diary ko ito.
Kasi, lahat ng nandito sa bahay ay akin.
Binabantayan ko para kay Whitey.
A, ganoon.
Kaya pala nakasuot ka ng roba ng 75 taong gulang na lalaki.
- Mukhang maganda naman. - Di na 'yan kasya sa akin.
Di ako kumbinsido na bagay ito sa tracksuit.
- Ano ang lintik na... - Tama ka. Di ako magaling d'yan.
Nakuha na natin ang dapat.
Teka lang. Kung aalis kang dala 'yan,
magbabayad ka.
Kung mayroong gusto na bagay sa lugar na ito,
binabayaran ang kinukuha.
A, ganoon ba?
Puwede na ang relo mo.
Ang relo ko?
Di ko ibibigay ang relo ko.
Ibigay mo na lang ang relo at lintik na uma...
At saka nga pala,
kasi ang daldal mo, akin na pati pantalon mo.
Tama ka. Hindi ito bagay. At sinusubukan kong umasenso.
Di iyon ang ibig kong sabihin.
- Akin na ang pantalon mo. - Oo, sige.
- Wag tayong magsimula ng gulo. - Mismo.
Akin ang pantalon mo at relo niya.
- Hubarin mo ang pantalon mo. - Sige. Eddie?
- Hubarin mo ang lintik na pantalon. - Sige.
Okay.
Huminto muna tayo.
Huminahon tayong lahat.
Tama ka. Okay?
Patas na kalakalan.
Ibibigay ko ang relo ko para sa diary.
Pero di mo kukunin ang pantalon ng kapatid ko.
- Di mo dapat ginawa iyon. - Wala, e.
Sobra na ang kahihiyan ko nito lang.
Ano ba naman ang isa pang dosis?
- Wow, legs! - Salamat.
- Nagwa-wax ka ba? - Oo.
Letseng nakakahiya.
- Pinahiya kita? - Oo.
Sorry, ha. Sinubukan ko lang bantayan ka.
- Bantayan ako? - Oo, para protektahan ka!
- Kuya mo ako. - Oo naman.
Medyo... Di na dapat ako nag-abala. Lintik 'yan.
Paano nga tayo napunta dito?
Okay, ang totoo,
may lintik na masasama akong iniisip. Okay?
Talagang sobrang sama.
Gusto kong mamatay ka.
'Yon ang sinabi ko kay Susie sa boxing. Na kung mawawala ka sa eksena,
ako ang lintik na papalit sa puwesto mo.
Alam kong gago ito, alam kong masama, at di ko alam ano'ng nangyari.
Lahat ng ito mula nang mamatay si Dad, nagpagulo sa isip ko, sorry, okay?
Hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko
dahil mahal kita, 'tol.
Bawat parte ng buhay mo,
nandoon ako para sa 'yo, Freddy.
Alam ko.
Inaayos ang mga bagay tuwing pumapalpak ka!
At umaasa ba ako ng kapalit?
Hindi.
- Isa kang kahihiyan. - Pasensiya na.
Tingnan mo ang lugar na ito.
Mangyayari ito sa atin pag hinayaan natin. Dapat itong itigil.
Pasensiya na.
O, Geoff.
Kamahalan, dandelion root.
Napakainam ang tsaa para sa mga buntis.
Salamat.
Naaalala ko.
Iniisip ko,
di magandang lugar ang Halstead Manor
para sa baby Charlotte ngayon.
Pero bahay niya ito.
Gusto niya rito.
Dahil namumugad siya. Natural 'yon.
Baka mag-iba ang isip niya kung alam niya ang totoo.
Ang totoo?
Geoff, ikaw ang nagpumilit na ilihim natin ito.
Gusto mong lumaki siyang naniniwala na si Archibald ang ama niya.
Pero ang tinutukoy ko ay 'yong nangyayari sa ilalim ng dairy.
At lahat ng karahasan dahil dito.
- Mga manika ko! - Hello.
Itinago mo pala ang lahat ng ito.
Oo, ginuhitan ni Freddy ng bulbol ang Barbie ko.
Okay, Geoff?
Miss Charlotte.
Ano?
Hello, Susie.
Hinayupak ka.
Kumusta ang burger?
Pinagawa ko talaga para sa 'yo. Extra jalapeños, 'yong gusto mo.
Takot na ikaw mismo ang maghatid?
Nagbakasakali ka sana habang puwede.
Wala kang lang bayag, di ba?
Kantihin mo ulit ang isa sa mga tao ko, at gagawin ko.
Kapag nakuha ko ang pahintulot, kakatok ako d'yan.
Tulog nang mahimbing.
Sobrang luto din ba sa 'yo?
Umimpis ang akin.
Kunin mo ang akin.
Iskor!
Magandang hapon.
Di ko sinasabing napaka-exciting ng social life ko,
madalas, box set marathon at pagpapakain sa alaga kong isda,
kinukulayan minsan ng kaswal na relasyon,
pero gusto ko ng pagkakahawig sa work-life balance,
kaya, samakatwid, dapat ay sekreto ang tirahan ko.
Paano mo ako nahanap?
Ba't mahalaga ito?
Mahalaga dahil alam na din ni Henry Collins kung saan ako nakatira,
kaya di na ako makakabalik sa apartment ko, di ba?
Okay, ganoon ba.
Lalo na ngayong gumagala ang gagong 'yon.
Kaya kung may tagas ako, dapat alam ko kung paano ito pasakan.
Kamahalan,
sinabi ko nang sekreto ito.
Paano mo ito nalaman sa una pa lang?
Shipping label.
Naalala mo 'yong araw na dala mo 'yong astig na sapatos?
'Yong pula ang ilalim.
At binuksan mo 'yon dito.
Sabi mo akin na 'yong kahon para sa mga rekado ko.
Hindi, Jimmy.
Ako, oo.
Di ako nakakalimot ng address.
Mula pa ito nang nagde-deliver ako, di ba?
Sino pa ang nakakaalam, Jimmy?
Wala, Kamahalan. Sekreto ito.
Oo, Jimmy,
pero sinabi mo kay Eddie.
Kaya, sino pa?
Mag-isip ka!
- May nagtatanong ba tungkol sa akin? - Oo.
Naalala n'yo 'yong babaeng akala n'yo nagnakaw ng van natin,
pero hindi naman?
Gabrielle ang pangalan niya.
Tumawag nga siya.
At ibinigay mo ang tirahan ko?
Siguro.
Lagi kaming nag-uusap.
Tungkol sa lahat.
Mga inaasam, pangarap...
Gusto ka niyang padalhan ng mga bulaklak.
- Para kay Jack. - Okay.
Tawagan mo ang kaibigan mong si Gabrielle,
at makipagkita ka.
Opo, boss.
Saan?
Saan kayo karaniwang nagkikita, Jimmy?
Hello, Jimmy.
Nabasa ko ang message mo.
Ayos ka lang ba?
Hello, Gabriela.
Wag kang mag-alala, ito si Susie, boss ko, di ba,
at ang Kamahalan.
Aking Kamahalan, pero puwedeng maging iyong Kamahalan.
Oras na para manahimik, Jimmy.
Nasaan si Henry Collins?
Hindi ko siya kilala.
Baka maging gamot sa amnesya mo ang patay na Jimmy.
Sa mood niya ngayon, tototohanin niya ito.
Sinubukan ko. Patayin si Jimmy.
Johnston. Wala akong kilalang Collins.
Binayaran ako ni Stanley Johnston.
Na may "T".
Sabihin mo lahat.
Utos mula sa taong di ko pa nakita.
Dalawampung libo sa pagnakaw ng van.
Di ko alam na puno ito ng weed hanggang sa nakawin namin ito.
Pumayag siyang makipagkita sa hapunan bukas ng gabi.
Magandang balita.
Maiibigan 'yan ni Mr. Johnston.
Ni hindi nila gusto ang produkto, gusto lang guluhin ang negosyo mo.
Nagbanta silang papatayin ako kung di ako makikipaglapit kay Jimmy.
Nang nalaman nilang may paraan ako,
inutusan nila akong gamitin siya hangga't maaari.
Pinatigil ni Stanley Johnston ang pagdaloy ng produkto sa kontinente.
Sigurado talaga akong pinatigil niya ang lahat ng kargamento.
Nagmamaniobra nang patago para makalamang.
Malaki ang binabayad sa 'yo, Mr. de Groot.
Wag mong biguin ang kliyente ko.
Pero kahit ano'ng gawin niya, nakakahanap ka ng paraan.
Di lang ako ang binabayaran niya.
May isa pa siyang tao. Keith.
Nagawan mo din 'yon ng paraan.
Kaya gumawa siya ng ibang diskarte.
Mr. Collins,
sa tingin ko oras na para gumamit ng puwersa,
gaya ng napag-usapan.
Baka ginamit niya 'yong taong si Collins.
Sumobra si Collins.
Wala sa planong ma-coma ang kapatid mo.
Gusto lang ni Johnston ang negosyo.
Hanggang ngayon.
Dumanak na ang dugo, di siya titigil hangga't di ito nakukuha.
Wala siyang hindi gagawin.
Tumutugma ito. Ilang buwan na siyang naniniktik.
Matiyagang naghihintay.
Gagamitin niya ang ating impraestruktura para ibenta ang produkto niya
parang McDonald's ng mga adik.
Kung makokontrol niya ang lahat ng lupain, dodoble ang imperyo niya
at magiging pinakamalaking operator sa kontinente.
Aayusin natin 'yan sa tamang panahon.
- Una, haharapin ko si Collins. - Teka.
Paano ang ama mo?
Wala siya dito.
Dapat kong matira si Collins bago niya ako matira.
Kakampi ba kita?
Oo naman.
Sorry talaga, Jimmy.
- Hindi ko alam. Bakit mo... - Hoy.
Okay, prinsesa,
kahit di kita binaril sa mukha di ibig sabihing di ko gagawin.
Sa akin ka na nagtatrabaho,
at susundin mo ang lahat ng utos ko.
Naiintindihan mo?
MAY IMPORMASYON AKO... GX
Mukhang di lang ako ang naging abala, Edwina.
Di mo naisipang kumatok, Chuckles?
Sinabi ni Mom ang nangyayari sa ilalim ng dairy farm.
- Ganoon ba. - Alam kong may nangyayari.
Imposibleng kumikita ng ganoon si Dad sa pag-iinvest.
Maupo ka.
Sorry at hindi ko nasabi agad.
Wala naman akong masasabi, di ba?
Sorry at dinala kita sa lahat ng ito.
Sabi ni Mom sinusubukan mong solusyonan ito?
Ang problema,
kasalukuyan akong nasa bingit ng mahirap na desisyon
kung aling panig ang may pinakamalaking posibilidad na makalabas,
na may pinakakaunting gusot.
Ano ang mga pagpipilian?
Mainit na kawali o apoy.
Alam mo, nang una kong nalaman na buntis ako,
gusto lang kitang tawagan.
Di ko alam ang gagawin.
Pero pinigilan ko ang sarili ko dahil
alam kong ako ang magdedesisyon.
Kaya wala akong sinabihan.
Para kahit papaano ako ang may kontrol.
Kagaya mo.
Alam mo,
gagawin mo ang tama.
Palagi naman.
Magaling.
Sobrang matutuwa si Mr. Johnston.
Tinitiyak nito ang seguridad ng bahay ko
at hindi mo na ako at ang pamilya ko kokontakin pa?
'Yan ang napagkasunduan.
Bilang gentlemen.
Salamat, Kamahalan.
Salamat.
Nasa amin na ang kailangan namin.
Magpatuloy ka na ayon sa gusto mo.
Lintik na oras na.
May lokasyon ka?
Naisip mo na bang di ganoon kasama ang coma?
Para lang siyang napakahabang tulog.
Tinatapik ang mga alaala sa isip
dahil may oras ka na.
Gigising ka
nang masigla.
May nabasa ako tungkol sa babaeng nagising at nagsalita ng Chinese.
Salamat diyan, Blanket.
Tara at umalis na tayo.
Sige.
Ang kapal ng apog mo, ano?
Sa pagpunta.
Binigay ang pera ko sa taong nambugbog sa anak ko?
Sorry tungkol kay Jack.
Wala iyong kinalaman sa akin.
Pero gusto kong umalis, kaya pumunta ako kay Henry Collins,
at kaya pumunta ako kay Mr. Johnston.
Para ano?
Para makuha niya ang negosyo mo
sa pagkuha ng mga pangalan ng ibang lord sa kuwadra mo
para siya ang humalili.
Sinumang may hawak ng listahang iyon ang siyang may kontrol.
Kaya pumunta ka dito
para sabihing ginago mo ako nang dalawang beses?
Hindi sa ganoon.
Dr. Bailey sa estasyon ng nars.
Dr. Bailey sa estasyon ng nars, please.
Dr. Bailey sa estasyon ng nars.
Tara.
Boss.
Putris ka, Susie Glass.
Uy, nandiyan ka pala.
Kung gagawin mo, gawin mo na lang.
Ay, hindi.
Matapos mong pahirapan ang kapatid ko,
tingin ko may karapatan akong maglibang ng oras.
Gawin kang halimbawa.
Siguraduhing wala nang magnanakaw sa negosyo ko.
Lalong-lalo na si Stanley Johnston.
Wala namang mag-iiba.
Makukuha ito ni Johnston.
Di mangyayari.
A, talaga?
Sa tingin ko, oo.
Kaya niyang bilhin sinuman.
Nabitag niya na ang sosyal na bata.
Oo, tama. Ang duke.
Di mo alam iyon, ano?
Letseng pinaglaruan ka, Susie.
Sorry, John.
Nasa telepono si Susie Glass. Importante daw.
Magsalita ka.
Paumanhin sa abala, Mr. Dixon.
Baka gusto mong malaman sino'ng pumatay sa kapatid mo.
Pinasabog ni Freddy Horniman ang ulo niya habang nakadamit manok.
- Freddy! - Bwisit!
Siya at ang kapatid niya
ay nagbulaan para pagtakpan ito.
Nagsalin ng Subtitle: Nerissa Neptuno