Naniniwala ako sa kahalagahan ng ekspresyon sa pananamit.
Walang masama sa kumpormidad, basta alam mong kumukumporme ka.
Bagama't parang tupa ang bihis ko,
may iba't ibang pahiwatig ng paghahayag
para ipagkanulo sa esoterikong mata
na ako, sa katunayan, ay isang lobo na nakadamit tupa.
May naiisip kang dahilan para sa paglalantad na ito?
Mayroon sa katunayan.
Bagong suit para sa bagong panahon.
Malakas ang diwa niya,
at susundan ng laman niya ang diwa.
Nakakagaan ng loob iyan.
Magkumpiyansa ka dito.
Ngayon, ayokong gumawa ng kahit ano na ikakagalit mo o ng iyong ama.
Kinukunsinti ka, John.
{PANGWALONG YUGTO} ANG GOSPEL AYON KAY BOBBY GLASS
Geoffrey.
Paumanhin sa abala, Kamahalan. May inaasahan ka bang bisita?
May limang sasakyan sa Field Barn Lane.
Wala, sigurado ako.
Mukha bang lokal?
Hindi, di sila mukhang karaniwang gala, sigurado 'yan, sir.
Okay. Diyan ka lang, pupuntahan kita.
Pakawalan ang iyong apoy sa lahat ng kumakalaban...
Lumabas ako para tingnan ang mga nesting box at nakita ko sila.
Halos 20 minuto na sila diyan.
Mukhang determinado. May ideya ka kung sino ang pakay nila?
Iyan ay may takot sa Diyos na dealer ng koka na crime lord mula Liverpool.
At hindi maganda ito.
- Amen. - Amen.
Freddy, nakausap mo ba si Gospel John nito lang?
Kung nakausap ko si Gospel?
O, sure. Nagte-text, nagpapalitan minsan ng email tungkol sa wallpaper.
Ba't ako lintik na makikipag-usap sa baliw na 'yon?
Sige. Sabihan mo ang lahat na manatili sa loob.
Sige. Okay. Bakit? Ano'ng nangyayari?
Pag may alam ako, tatawagan kita.
Dapat tayong pumunta sa cottage ko at kumuha ng ilang gamit.
Medyo sobra naman yata, Geoffrey?
Trabaho ko'ng pumatay ng peste, Kamahalan.
Putragis.
May ginawa akong masama, Mama.
At ang katotohanang nasa labas ang lalaking 'yan, malamang alam na niya.
Hello, Freddy.
Narito ako para maningil ng utang.
Utang na dapat bayaran.
May dalawang paraan para gawin natin ito.
Lalabas ka, o ako ang papasok.
Ayos ka lang, Dad? Kumusta?
Wag akong alalahanin. Ano'ng balita?
Nakausap ko ang consultant.
Ayos lang si Jack. Natutulog siya, pero maganda ang progreso.
Nakausap ko si Eddie. Napaisip ako.
Kaya dapat kang pumunta dito agad.
At isama mo ang duke.
- Baka maging problema 'yan. - Bakit?
Trinaydor niya tayo,
kaya trinaydor ko siya.
Tingin ko kailangan mong malaman ang bagong kaganapan.
Mukhang 24 oras ka nang huli sa balita.
Anuman ang ginawa mo, dapat mong bawiin.
Kailangan ko ang Kamahalan, at kailangang masaya siya.
Ang ginawa ko ay tumawag kay The Gospel.
Putragis, Susie.
Susie, kakapasok lang ni Gospel John sa lupain ko.
Pasensiya na. Kasalanan ko yata 'yan.
Ba't mo lintik na gagawin 'yon?
May mga dahilan ako noon. Nandiyan na ba siya?
Siya at kalahati ng kapatiran.
- Kapit lang. Parating ang tulong. - Anumang gagawin mo, bilisan mo.
Jimmy, makinig ka sa aking mabuti.
Medyo nasa panganib ang duke.
Magpapadala ako ng mga tauhan. Tiyaking makapasok sila sa bahay.
Pasensiya, John. Nandito ang kapatid ko. Sandali.
Mr. Dixon.
Nanghihimasok ka sa pribadong pag-aari.
Ibabalik ko lang ang shotgun mo.
- Ibibigay ko sana sa kapatid mo. - Eddie, lalabas na lang ako.
Bibigyan kita ng limang minuto
bilang paggalang sa pamana ng pamilya mo.
Mabuti.
Tammy, Mother, isara ang shades. Tiyaking hawi ang mga bintana.
Okay.
Tama na ito.
Guys, mahal ko kayo.
- Masayang makilala kayo. - Freddy!
Hindi, problema ko ito, at oras na para harapin ko ito.
- Freddy, hindi kita hahayaan. - Ayos lang ito.
Guys, ayos lang ito.
Dahil ito ay nararapat sa akin.
Ako ay isang malaking gago.
Ha? At kung hahayaan nila akong mabuhay,
babalik lang ulit ako sa pagiging gago. Mali ba ako?
Edward, mali ba ako?
Mismo.
Pero ayos lang.
Ngayon lang ako makakagawa ng bagay na di makasarili.
Ang isang pagkakataon para mabawi ko ang kaunting dignidad ng tao.
Kaya wag mo 'yang kunin sa akin.
Wag mong gawin 'yan.
Freddy, hindi ito dignidad.
Ito ay sakit at karahasan at kamatayan.
Mahal ka namin.
At, oo,
medyo gago ka minsan.
Malaking gago. Malaki at matandang gago.
Pero ngayon, kailangan ka namin.
Okay?
Kailangan kita.
- Okay. - Mabuti.
Mother, dalhin ang staff sa basement ngayon na.
Oo, kukunin ko si Charly.
Mag-ingat kayo.
Tammy, isara ang pinto. Tiyaking naka-lock.
Tatlo tayo laban sa lintik na crime family?
May plano ba tayo, Edward?
Ayos, walang plano. May speech ka pang nalalaman...
Tumahimik ka! Ano'ng plano mo?
- Maninikluhod ka bang parang martir... - Kamahalan.
May lima pa akong shotgun at isang riple.
Perpekto. Sige.
Maglilimang minuto na. Gusto mong magsimula na?
Kamahalan, ano ang plano?
- Parating na ang tulong. - Okay.
Medyo binago nito ang sitwasyon.
Jimmy, ano sa tingin mo nito?
Ayaw ko, boss. Pacifist ako.
Sige. Silong, kasama si Mom at staff.
Geoffrey, sa taas kasama ng iba. Ang iba pa, humanap ng posisyon dito.
Nasaan ang machine gun ko?
Hello.
Lintik 'yan.
Alam n'yo kung ba't gustong-gusto ko ng kalapati?
Sinasagisag nila ang pagkakasundo ng tao sa kalikasan.
Bago pa umabot si Noah sa tuyong lupa,
nagtutulungan na tayo, tao at ibon.
Narinig n'yo na ba ang Cher Ami?
Sa huling taon ng Great War,
naipit ang 500 sundalong Pranses sa lugar ng kalaban.
Binabaril sila ng kasamahan nila.
Kaya itong major, nagpadala siya ng kalapati para sa tulong.
Ngayon, itong kalapati, nabaril sa dibdib,
nawalan ng isang mata, ang kawawang binti ay nanganganib maputol.
Pero lumipad siya pabalik sa base,
hinatid ang mensahe, at nailigtas ang tropa.
Dahil sa kalapati na iyon.
Ginawaran ng Pranses ang kalapati ng Medal of Valor.
Kasi, ang mga kalapati, may prinsipyo sila.
Katapatan.
Katapangan.
Integridad.
Ibaon n'yo na sa limot ang samaan ng loob,
kung tama ang pagkakasabi ko.
Ang aral ng kuwento ay,
dapat n'yong maatim ang mga dagok, tanggapin ang sala,
para sa layon ng mas mahalagang plano.
Kailangan ko kayong dalawa na maging Cher Ami ko,
dahil ayaw ko nang humarap
sa kabulastugan gaya ngayong umaga.
Walang may gustong malusob ng Scouse headbanger na 'yon
kasama ang hukbo niyang buwang na hibang sa Diyos.
Nilinaw ko kay Mr. Dixon
na kung bumalik siya sa bahay,
babawian ko siya.
Kaya ngayon, Eddie,
bumawi ka sa akin.
Letseng maupo kayo.
Para akong humaharap sa mga bata.
Sinuri ko ang sitwasyon ko.
Napagdesisyunan ko na
ayaw ko na. Aalis na ako. Tapos na ako.
Magiging maayos na si Jack,
pero sa tingin ko senyales ito.
Epipanya, parang ganoon.
Kaya ibebenta ko na lang ang negosyo.
Ganoon kasimple.
Paano ang kasunduan natin?
Gusto kong umalis.
Ayaw kong mula sa pagtatanim ng weed ay malipat sa mass-producing meth.
Oo, naiintindihan ko, at, alam mo, paninindigan ko ang sinabi ko.
Alam mo?
Alam mong ginagawa mo mismo ang gusto ni Mr. Johnston?
Walang lintik na ideya si Mr. Johnston tungkol sa ambil ng sitwasyon.
Kaya, hindi, wala ako ibinibigay sa kahit sino.
Lalo na sa bulok na 'yon.
Ngayon, ibebenta ko sa pinakamataas na bidder,
at tatanggap ako ng mga alok na higit sa 150 milyon.
Dapat makapag-bid bago matapos ang linggo.
Ang gagawin mo lang
ay tulungan si Susie at tiyaking makukuha niya ang pinakamagandang deal.
At bakit ako?
Hindi lingid na naging tunay na maganda kayong magkapareha sa trabaho.
Bakit wala kang sinabi doon?
Ilang taon mo nang pinapatakbo ang operasyon.
Hahayaan mong ibenta ito at kunin sa 'yo?
Empleyado ako, Eddie. Tulad mo.
Anong empleyado? Ama mo siya. Di man lang tinanong ang opinyon mo.
Di ka din niya tinanong.
Naglihim ka sa akin, Eddie. Di lang isa, pero dalawang beses.
Totoong pareho tayong nagkamali sa tantiya,
kahit papaano, pero negosyo ito.
Nakuha mo ang gusto mo sa huli, di ba?
Ibebenta ni Dad. Makakaalis ka.
Paano ka?
Masyado ka pang bata para magretiro.
May mga mas malala pa
kaysa sampung oras na tulog at bingo pag Miyerkules.
Totoo.
Nagdesisyon na siya.
Gawin natin ang sinabi ng matanda nang matapos na.
Hindi sekreto
ang kagustuhan kong kontrolin ang organisasyon ng ama mo.
Batid kong humarap ito
sa matinding pagkaudlot
nitong mga nakaraang buwan.
Nawalang produkto. Naharang na daanan. Pinatamaan ng mga suntok.
Alam naming ikaw ang may pakana ng lahat ng 'yan.
Pero sumobra ka pagdating sa kapatid ko.
Tinanggihan mo ang una kong paglapit.
Kinailangan kong kumbinsihin kayo ng ama mo na seryoso ako.
Ngayon, handa akong makipagnegosasyon
sa mapayapang paglipat ng negosyo mo,
pero dapat maintindihan mo
na ginagawa ko ito mula sa posisyon
na may matinding lakas.
Ms. Glass,
hindi mo marahil alam
na isa sa umaangal mong staff ay nagbunyag
ng 12 address ng ibang farm.
Ikinalulungkot ko.
Ang listahang binigay ko kay Mr. Stevens ay, sa katunayan, peke.
- Hello? - Magandang hapon.
Kausap ko ba ang Marquess ng Beaversbrook?
Ako nga.
- Baron Noughton? - Hello.
Viscount Bowling?
Ako siya.
Susmaryosep.
Medyo nakakaaliw ito.
Sandali.
Magandang hapon.
Tumatawag ako para pag-usapan
ang pakikipagnegosyo mo sa isang Mr. Robert Glass.
Sige. Magpatuloy ka. Sino ang kausap ko?
Ang pagkakaalam ko ay naberipika ito.
Hindi.
Biktima ka ng panlilinlang, Mr. Johnston.
Aaminin ko, nagulat ako na magkasama kayong dumating.
Bakit nagbago ang isip mo?
Kailangan ng napakahalagang desisyon.
Kaya nagdesisyon ako.
Ba't mo naisip na interesado ako sa weed game?
Alam namin na may seryosong koneksiyon ka sa South America.
Makakakuha sila ng negosyong may vertical integration
na kumokontrol sa halos 50% ng merkado sa UK.
Kung at kapag may mandato para sa legalisasyon sa UK,
makakakuha ka ng ilan sa mga nangungunang distribution
at development facility sa Western Europe.
Tulungan ka?
Puwede kitang ipakausap sa Russians, pero ang payo ko, lintik na hardcore sila.
Magbiro ka lang na di nila naintindihan, itatapon ka nila sa bintana.
May sapat ba silang pera?
Diyos ko. Walang halaga ang ilang daan sa Russians na ito.
Suportado sila ng gobyerno ng Russia.
Alam mong di ako nakikipaglokohan. Nakita mo na ito, di ba?
Ang mga kasosyo ko,
mas malala.
Buweno, handa kaming sumugal.
At ang nangyari sa pagitan natin?
Pinakamagandang nangyari sa akin.
Kasi, hangga't di ka pa nabubugbog, wala ka pang alam.
Pero pag napagtanto mong kapangyarihan lang ang mahalaga,
darating ang mga oportunidad.
Dahil literal na naroon ito para kunin.
At sa kabila ng iyong tusong taktika,
handa pa ring ibenta ng ama ko ang negosyo sa 'yo,
kung handa kang magbayad nang higit sa sinuman.
Iyan ang dahilan kaya may ibon?
Walang dudang makaluma ang ama ko pagdating sa komunikasyon sa negosyo.
Nais niyang selyado ang lahat ng bid, isinulat,
at ihahatid ng carrier pigeon bago matapos ang linggo.
Ano'ng problema sa email o tawag?
Tanungin mo na lang si Bobby pag nanalo ang bid mo.
Magandang hapon.
Ayos ang ibon, nga pala.
Lintik na nakakatawa.
Tingin ko, dito opisyal na nagtatapos ang negosasyon natin.
May ilang ibon pang natitira.
Patakasin mo na lang. Mahahanap nila ang daan pauwi.
Kawawang mga kalapati, ha?
Good luck.
Nakaka-emote, Kapitan.
Mom, okay lang ba si Geoff?
Kakaiba ang kilos niya mula nang bumalik ako.
Alam mo na, nawiwili talaga siya sa 'yo sa simula pa.
Di ko masyadong bibigyan ng kahulugan ito.
Tingnan mo, si Eddie! Hello.
Magandang umaga.
Kung hinahanap mo ang kalapati mo,
nakita ko si Freddy na kumakarimot dala ito kanina.
Perpekto. Pupuntahan ko at rerendahan. Salamat sa tip.
Sigurado kang ayos ang lahat?
Oo, Mother. Ayos lang ang lahat.
- Saan siya nagpunta? - Doon, darling.
Okay.
Sige na, Mitch. Sige na, kumain ka na.
Bubuti at lalaki at lalakas ka nito.
Sino'ng kausap mo?
Ano? Wala. Wala talaga. Hindi yata... Ako ba?
Hindi, hindi yata...
Akin na ang ibon.
Isang kalapati lang, okay? Isang kakarampot na kalapati lang.
Alam ko ang sasabihin mo.
Marami kang nakapila na lintik na bigating tao.
Pero nakaipon ako ng malaking pera sa panahon ko.
- Di kabilang ang utang. - Okay. Di kailangang manuya.
Ang puntong gusto kong sabihin,
minamasdan kita nitong mga nakaraang buwan.
Inoobserba ang paraan mo ng operasyon at inuunawa ang lahat, ang krimen...
Makinig ka. Okay?
Tapos na tayo.
Wala nang laro. Wala nang utang. Tapos na.
Naiintindihan ko na. Nagseselos ka. Gusto mo akong mawala.
Tingin ko ikaw ang gustong mawala ako.
Okay. Buweno, sige na nga.
Dapat lang yata sa akin 'yon.
- Pero... - Kukunin ko ang kalapati.
Di ko ibibigay si Mitch, Ed.
Hindi ka para dito, Freddy.
Wala sa atin.
Naaalala mo 'yong unang beses na sinama tayo ni Dad mag-deer stalk?
A, hindi.
Tinugaygay natin ang usa,
at ako ang pinabaril ni Dad.
At nahagip ko. Lintik na nahagip ko.
At sobrang proud niya.
At nang nilapitan natin,
humihinga pa rin ito.
Hindi ko magawa.
Bata ka pa lang noon.
Mas bata ka sa akin.
Binigay ni Dad ang kutsilyo, linaslas mo ang leeg nito na parang wala lang.
Oo.
Ito ang puntong gusto kong sabihin.
Baka tama ka.
Baka hindi ako para dito.
Pero ikaw
ay ipinanganak para dito.
Bantayan mo si Mitch.
Pasensiya na sa abala, Kamahalan,
pero ayos ka lang ba?
Para kasing medyo nawawala ka sa sarili.
Wag ngayon, salamat, Jimmy.
Oo, siyempre. Paumanhin.
Gusto kong gumawa ka ng Articles of Association.
Di kailangang legal na may bisa, pero dapat maglatag ng tuntunin
ng consortium para sa apektadong partido.
Sa totohanan, kailangan nating makaipon ng nasa 200 para magkaroon ng tsansa.
Mula sa 12 lord ang pinakamalaking bahagi.
Kung makukumbinsi ko silang maglagay ng 10% bawat isa, maaabot natin.
Sunod, lalapit tayo sa mga kaibigang manlalakbay.
Malaking pondo na ang naipon nila
mula sa pagpasok nila sa negosyong import-export.
Matagal ko nang gustong makawala sa pamilyang Glass.
Sisikapin ko nang pumasok sa halip na lumabas.
Magkakaroon ka niyan ng kaugnayan sa pagsuong,
pero malaki pa rin ang kulang sa halagang gusto mong maipon.
Kapag umayon ang panahon, makakaipon ka niyan ng 25,
pati na ang £10 milyong pautang ng Mom mo.
Ibinenta ko lahat ng stocks ko at ang Monet ni Mama.
- Salamat, Mother. - May kulang ka pang pondo na 15.
- Okay... - Ano kaya kung si Susie Glass?
Di mo naman mapapatakbo ang negosyo nang wala siya.
Di siya interesado.
Bakit naman hindi?
Sa pagkakaalam ko,
ilang taon na niyang pinapatakbo ang operasyon.
Medyo komplikado, Mother.
Ibig sabihin, susubukan ko ang mas di kanais-nais na opsiyon.
Hello, Henry.
- Isang tasa ng tsaa. - Parating na.
Mukha kang medyo may sakit. Magpatingin ka sa doktor.
Ganitong pinsala, malimit magresulta
sa mga tanong na ayaw kong inuusisa.
Sayang at di ka nahanapan ng sponsor mo ng nakakaunawang doktor.
Bagaman, sa narinig ko,
ang kaugnayan mo sa negosyo ng kaibigan nating Amerikano ay tapos na.
- Heto na po. - Salamat.
Malinaw na marami kang alam.
Ibinigay ko kay Susie ang minaniobrang 15,
at dagdag na 15 para kay Jack bilang dispensa,
pero di ko pa alam kung wala na ako sa peligro.
Kaya, ano ang pakay mo sa akin?
Alam mo ang ginawa mo. Di mo na 'yon mababago.
Di ito mapapatawad.
Nandito ako para alamin kung may paraan para mabago ko ang kapalaran mo.
O, talaga?
Matutulungan kitang matakasan ito.
Pero gagastos ka ng dagdag na 15.
Bukod doon, may mga kailangang gawin.
Ano ang iniisip mo, Eddie?
Kumusta siya?
Tulog nang tulog.
Pero bumubuti.
Kumusta ka?
Di ko alam, sa totoo.
Nakatutok lang sa kanya ngayon.
Malapit siguro kayo.
Sampung taon siya nang mamatay ang mom namin.
Mabigat na responsibilidad iyon sa murang edad.
Hindi ito naging pabigat.
Gusto kong inaalagaan si Jack.
Gusto kong minamaneha ang negosyo.
Alam kong ang ama mo
ay may planong ibenta ang organisasyon, at malamang nag-iisip ka ng gagawin.
Kaya ang tanging payo ko ay,
wag makinig sa kahit sino,
lalo na sa anak ko, at lalong hindi sa ama mo.
Gayunman, kung gusto mong matuto mula sa maraming taon kong karanasan,
masasabi kong mas pagsisisihan mo ang mga bagay na hindi mo ginawa
kaysa mga ginawa mo.
Sabihin mo, ano ang inaalala mong hindi ko gagawin?
Kaya ako ang magpapatakbo sa ibaba.
Ikaw bahala sa mga lord.
At itong si JP,
siya ang mamamahala sa distribusyon?
Mismo. Ang 15 mo ay magbibigay sa 'yo ng kaparteng partisipasyon at pagmamay-ari.
Sa tingin mo, mananalo ang 200 kay Bobby?
Iyan ang halagang nasa isip ko, oo.
Kapag tapos na ang deal, wala na siya sa laro.
Paano si Uncle Stan?
Narinig kong baka di maayos ang accounts niya.
Nakita ko ang mom mo sa ospital.
Isa kang tunay na puno ng kontradiksiyon, di ba, Eddie?
Marahil.
Utak ba ng Scouse 'yang nakikita ko sa ulap?
Masasabi mong tama lang sa kanya 'yon.
Alam mo'ng ibig sabihin nito?
Non sine periculo.
Ang motto ng pamilya namin.
Hindi puwedeng walang panganib.
Napaisip ako nito.
Walang karapat-dapat sa buhay ang walang kasamang kaunting panganib.
Ang napagtanto ko'y
ilang henerasyon nang ginagawa ito ng pamilya ko.
Nakatira sa zoo pero nangangaso sa gubat.
Hindi ito bago. Pareho lang ito, inuulit lang.
Nakakalap ka na ba ng kinakailangang pondo?
Nakakalap kami ng malaking halaga.
Pero, tulad ng alam mo, kompetisyon ito.
Magugustuhan namin ang dagdag na puhunan. Kung interesado ka.
Nag-deal ng damo si Dad simula nang '70s. Halos kalahating siglo na ang nakalipas.
Good job sa kanya, nakapagtayo siya ng sariling imperyo.
Pinakamalaking organisasyon sa UK.
Pero ang totoo niyan,
nawala ang atensiyon niya sa ginagawa niya.
Parang gansa na nangingitlog ng ginto.
Hangga't lumalabas ang mga itlog, hindi siya nag-aalala.
Tuwing sinusubukan kong kausapin siya tungkol sa pagpapabuti ng mga bagay,
di siya interesado.
At tingnan mo ang nakamit natin sa loob ng ilang buwan na magkasama.
Maglagay ka ng 35, pantay na partner tayo.
Gusto mo maging partner?
Pero kailangan nating pag-usapan si Henry Collins.
Pinalampas ko siya minsan. Hindi na mauulit.
Nauunawaan ko.
Pero dapat nating baguhin ang inaasahan natin.
Sa maikling panahon man lang.
Malaki siguro ang kumpiyansa mo kung handa kang pukawin ang panganib.
Sukdulan.
Charlotte.
Paliparin siya.
- Handa na? - Gawin na natin.
Iyo na, Geoffrey.
Good boy.
Pagod ka na ba, ha?
Oo, kumuha ka ng makakain, sige na.
Sobrang laking halaga n'yan.
Geoff?
Ano, Miss Charlotte?
Naiisip ko madalas
ang tungkol sa kabataan ko.
Napagtanto ko na
tinuruan mo ako ng lahat ng alam ko.
Mga panahong nag-camping tayo sa gubat.
At ikaw ang nagturo sa akin kung paano gumawa ng apoy at kung paano mangabayo.
Paano kilitiin ang salmon.
Laging ikaw.
Hindi ba?
Gamekeeper lang ako, Charlotte.
Sigurado ka?
Dahil minsan napapaisip ako, at
tumutugma ito.
Buweno, o, siya.
Charlotte.
Ayaw kong mahiya ka.
Hindi ako mahihiya.
Ikaw ang pinakakahanga-hangang lalaki na nakilala ko.
Apat na bid 'yan.
Na dedesisyunan.
Lahat mas malaki kaysa hiningi. Magaling.
At napansin kong nasa isa dito ang parehong pangalan n'yo.
Hindi inaasahan 'yan.
Gusto ko lang ipaalam sa inyo na huhusgahan ko ang mga bid na ito
batay sa kagalingan ng bawat isa.
- Siyempre. - Perpekto.
Pero, kaninong bid ang nanalo?
Sa kasamaang-palad, di ito ganoon kasimple.
Alam mo naman, mahigpit ang kompetisyon dito,
talagang di kami ang pinakamataas na bid.
Sino ang nanalo?
Uncle Stan.
Aaminin ko, may kumpiyansa ako na magiging malakas ang bid ko.
Masaya na ako na umabot kami sa huli.
Pupunta si Mr. Stevens sa bangko
at aayusin na maipadala ang pera sa account na gusto ni Mr. Glass.
Handa siyang magbayad ng premium,
kaya sabik si Mr. Glass na suriin ang alok.
Nararamdaman kong naghihinala ka, Mother, at tama ka.
Ang totoo, pinagalaw ko si Henry Collins.
Alam ng accountant niya kung nasaan ang mga ilegal na gawain ni Mr. Johnston.
- Salamat sa pakipagkita sa dagling abiso. - Walang anuman.
Ang mga gawaing ito, ibig sabihin, tax records,
ay ipinadala sa kaugnay na otoridad
sa His Majesty's Revenue and Customs.
Nauwi sa pagkakaaresto kay Stan sa maraming kaso sa tax evasion
at freezing ng lahat ng asset niya,
kaya hindi niya nakumpleto ang pagbili.
Pero kung hindi na kasali si Uncle Stan,
di ba dapat na panalo si Pete Spencer-Forbes kung tutuusin?
Sabi ko 'yan kay Mercy.
Pete Lagkit.
Pumangalawa ang bid mo.
Wag mag-alala, Mother. Di siya nanalo.
Akala ko kakasabi mo lang.
Sinabi ko lang kay Mercy.
Parating ang mga kasosyo ko mula Bogota.
Magpupumilit sila kahit tumanggi ka.
Mahirap kumuha ng pera mula sa Russia,
gaya ng naiisip mo,
kaya may panandaliang pagkakataon na makasingit
ang isang tulad mo.
Nasaan ang Pete Lagkit na ito?
Ginigipit si Mercy ng South American superiors niya.
Nagkusa siyang alisin ang kakumpetensiya.
Pumasok ulit si Henry Collins para asikasuhin siya.
Natutuwa akong may nag-asikaso sa kanya, kawawang babae.
- Ow... - Pasensiya na.
Di ba si Henry Collins ang nameke ng laban?
Siya mismo.
O, darling, sabihin mong di ka nakikipagtulungan sa kanya.
Henry putang Collins.
Wag alalahanin si Collins.
Desperado siya, kaya ginamit ko siya para magdespatsa.
Labinlimang milyon. Gaya ng napag-usapan.
Maupo ka, Henry.
Ang pinakapunto ng pagsasabi ko na ibebenta ko ang negosyo ko
ay para gisingin ka.
Di mo binibili ang operasyon.
Nag-iinvest ka dito.
Kaya sama-sama nating palawakin ang ating interes.
- Kaya palagay ko di ka magreretiro, Dad. - Ha?
Di mangyayari.
Pero kailangan kong masiguro na handa kayong mamuhunan sa pagsuong.
May kabuluhan ang pagtutulungan sa responsibilidad.
At ang mga benepisyo ng pagtutuloy-tuloy
ay hindi rin dapat maliitin.
Eddie, isa kang sundalo. Isa kang aristokrata.
Pero nakikita ko ang taong hindi inuuri ng titulo.
O nililimitahan nito.
Kaya may kasunduan tayo.
235 milyong pound.
May layunin ka na.
Hindi ka ipinanganak para utusan.
Ipinanganak ka para mag-utos.
Magtayo at magpalawak ng mga imperyo.
Hindi kapitan ang nakikita ko. Lintik na heneral ang nakikita ko.
Aw, nag-abala ka pa.
Gusto mong ikaw na?
Kahilingan ba 'yan?
Hindi. Di mo kailangang gawin.
Baka lang gusto mo.
Bilang bahagi ng iyong paglalakbay.
Kaunting sauce lang, Chef.
Wag kang mabahala.
Di na masama ang kulungan pag sanay ka na.
Sagana sa tulog, regular na ehersisyo,
at wala masyadong abala.
Ngayong wala nang parol si Mr. Kawasaki,
masisiguro ko ang kalidad ng lutuin kahit sa loob ng isang taon man lang.
A, ang ganda n'yan.
Hindi na masama.
Naturan ng isang tunay na gentleman.
Nagsalin ng Subtitle: Nerissa Neptuno