Γεια. Δεν θα τα καταφέρω. Είμαι στη δουλειά.
Εγώ δεν θα μπορέσω σήμερα.
Θα μπει πολύ εύκολα.
Και τα παπούτσια πάνε.
Άρα αυτό. Έγινε.
- Προτιμώ αυτό. - Μαγικό το ύφασμα, έτσι;
Είναι τέλειο, δες. Κι η λάμψη.
Όλο μου λένε πόσο μοιάζω στην Κάια.
- Εκείνη μοιάζει μαζί μου. - Ακριβώς.
- Εκείνη! - Εγώ ήμουν πρώτη.
Ακριβώς.
Νομίζω είναι Dior. Από το New York Vintage.
- Σικ! - Πολύ!
Άκουσα ότι θες παρέα, Λίντα.
Τώρα ήρθαν για φίτινγκ.
Όταν τελειώσεις...
Θεέ μου. Σαν να 'ναι του '90 η κάμερα.
Από πού είναι;
ΚΡΙΣΤΙ
Πώς ορίζεις ένα "σουπερμόντελ";
Δεν το ορίζω.
ΚΡΙΣΤΙ
Θέλω να λέω τα πράγματα με το όνομά τους.
Το μοντέλο είναι μοντέλο.
Η Κρίστι είναι η πιο όμορφη.
Δεν ήταν ποτέ όνειρο. Δεν το σκεφτόμουν.
Απλά προέκυψε, και μετά έγινε πολύ μεγαλύτερο από όσο περίμενα.
Έχει κλασική ομορφιά.
Βλέπεις τις φωτογραφίες μας, την εικόνα μας,
και νιώθεις πως μας ξέρεις.
Μα οι φωτογραφίες δεν συνοδεύονται από λόγια.
Ναόμι ΜΗΤΡΙΚΗ ΦΙΓΟΥΡΑ
Ο κόσμος βλέπει ένα κομμάτι μας, όχι το εσωτερικό μας,
κι αποκτά εντελώς άλλη ιδέα του τι είμαστε.
Η Ναόμι...
είναι μια θεά. Τρομερή.
Ήμασταν η φυσική αναπαράσταση της δύναμης.
Φαινόμασταν δυνατές γυναίκες.
ΣΙΝΤΙ
Κοιταζόμασταν στον καθρέφτη και το πιστεύαμε αυτό.
Ήμουν φιλόδοξη. Ήθελα να πετύχω.
Να αφήσω το σημάδι μου, μα δεν ήξερα πώς.
Μου δόθηκε η ευκαιρία, μάλλον.
Η Σίντι ήταν το όνειρο κάθε Αμερικανού.
Νομίζω ήταν από τις πρώτες που οραματίστηκε ένα μέλλον
όπου η φωνή της θα ακουγόταν.
ΣΙΝΤΙ Α.Ε.
Είναι σαν να βγαίνει αληθινό το όνειρό σου και μετά να το κάνεις ξανά και ξανά.
ΛΙΝΤΑ
ΟΛΗ Η ΜΟΔΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ
Η Λίντα είναι χαμαιλέων.
Μπορούσε να γίνει οτιδήποτε της ζητούσε ο φωτογράφος.
Ονειρευόμουν να γίνω μοντέλο, δεν με ανακάλυψαν.
Το επέλεξα.
Έπρεπε να αποδείξουμε την αξία μας και να αρπάξουμε κάθε ευκαιρία.
Ήταν τρελό. Δεν είμαστε κι οι Beatles!
Σε 50 χρόνια θα το σκέφτομαι σαν πολύ καλή εμπειρία
και ξέρω πως θα κρατήσω τις φιλίες μου.
Είναι η κλάση μου.
Μαζί τους καθιερώθηκα.
Αυτό θα πει σουπερμόντελ.
ΚΡΙΣΤΙ ΣΙΝΤΙ ΛΙΝΤΑ ΝΑΟΜΙ
ΤΑ ΣΟΥΠΕΡΜΟΝΤΕΛ
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
- Είναι τεράστιο. Γεια. - Γεια.
Γεια.
- Γεια σας. - Γεια.
- Τι κάνεις; - Γεια. Αρκετά καλά.
Κάποτε είχες όλους τους δίσκους εδώ πίσω.
Όντως.
- Τους πήγες πάνω; - Έτσι φαίνεται.
Προσεκτικά.
- Λίντα, εσύ εδώ. - Δίπλα της;
Ναι. Ακουμπήστε πλάτες. Ωραία.
- Πιο κοντά. - Κι άλλο;
Λοιπόν...
Ακόμα είστε έτοιμες για πόζες.
Δεν αλλάξατε.
- Τώρα... πολύ καλά. - Θα σε σηκώσω, Τέρλι.
- Εντάξει. - Κάν' το.
- Ποια σήκωσε ποια; - Νομίζω...
Δεν βγαίνει, όμως.
Καλά. Ας μην τη διαλύσω.
- Δεν θέλω. - Πάμε.
- Πλησιάστε κι άλλο. - Κι από δω φοβάμαι.
Ελάτε πιο κοντά.
- Σε σένα; - Συνεχίστε.
Τώρα φτάνει. Ναι, αυτό είναι.
Εντάξει.
Ωραία.
Θα σε σηκώσω. Έτοιμη; Ένα, δύο, τρία.
Θεέ μου!
- Πάμε ξανά. Δεν πρόλαβα. - Θα χρειαστείς μασάζ μετά.
- Ένα, δύο, τρία. - Εντάξει.
Ήμουν πολύ μικρή όταν άρχισα να δουλεύω.
Πριν το μόντελινγκ είχα κάνει μόνο την μπεϊμπισίτερ και την καθαρίστρια.
Θυμάμαι την αίσθηση του να ζω στα προάστια σαν έφηβη,
να πηγαίνω κάθε μέρα σχολείο και να σκέφτομαι
ΚΡΙΣΤΙ
πως όλο αυτό απλά δεν μου αρκεί.
Η μαμά μου είναι από την Κεντρική Αμερική, από το Ελ Σαλβαδόρ.
Με τον μπαμπά γνωρίστηκαν σε μια πτήση
γιατί η μαμά ήταν αεροσυνοδός της Pan Am
κι ο μπαμπάς πιλότος, από τη Βόρεια Καλιφόρνια.
Οπότε καταλήξαμε να μένουμε στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο.
Ο μπαμπάς θεωρούσε τα ρούχα σπατάλη χρημάτων.
Μας άκουγε να μιλάμε για επώνυμα τζιν
και μετά ταξίδευε στην Ασία
κι έφερνε απομιμήσεις Calvin Klein
περιμένοντας πως θα ενθουσιαστούμε με τη μάρκα
κι εμείς λέγαμε "Είναι μούφες, μπαμπά".
Στα 14 πήγαινα στον ιππικό όμιλο μετά το σχολείο.
Στον αχυρώνα υπήρχε ένας φωτογράφος.
Πήγε στη μαμά μου και τη ρώτησε
αν είχαμε σκεφτεί ποτέ να γίνω μοντέλο.
Κι η μαμά είπε όχι. Μα νομίζω ενθουσιάστηκε.
Η μαμά μάς πήγε να δούμε μία ατζέντισσα. Κοίταξε εμένα και την αδελφή μου
σαν να μας αξιολογεί και είπε στην αδελφή μου
"Είσαι κοντή", τύπου "δεν μας κάνεις.
Αλλά εσύ μάλλον ναι. Για να δούμε τι μπορούμε να σε κάνουμε".
Η αδελφή μου έγινε ράκος.
ΚΡΙΣΤΙ ΤΕΡΛΙΝΓΚΤΟΝ - 14 ΕΤΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΤΖΕΡΙ ΧΙΝΚΛ
Οπότε όταν άρχισα το μόντελινγκ στο σχολείο,
το γνώριζαν μόνο λίγες στενές φίλες.
Δεν το έλεγα ανοιχτά.
Είναι κάπως αστείο να κάνεις το μοντέλο νυφικών στα 15.
Μερικές φορές δεχόμουν μια δουλειά
και φυσικά μετά δεν ήθελα να την κάνω αν είχα
κάτι πιο διασκεδαστικό να κάνω με τις φίλες μου.
Θυμάμαι μερικές φορές που ο μπαμπάς με πήγαινε κάπου
κι έλεγε "Δεσμεύτηκες,
πρέπει να το κάνεις".
Το μόντελινγκ ήταν βαρετό, απλά έβγαζα λεφτά.
Και μόνο αυτό μου χάρισε αμέσως μεγάλη ανεξαρτησία.
Η επόμενη καλεσμένη άνοιξε δικό της πρακτορείο πριν 24 χρόνια
και τώρα είναι το μεγαλύτερο παγκοσμίως.
Καλωσορίστε την Αϊλίν Φορντ.
Μπορεί να επιβιώσει κάποια στο μόντελινγκ χωρίς την εύνοιά σας;
Είστε η πιο ισχυρή, σίγουρα.
Δεν είναι η πιο θηλυκή λέξη, μα είστε.
ΑΪΛΙΝ ΦΟΡΝΤ ΑΤΖΕΝΤΗΣ
Έχουμε την περισσότερη δουλειά
και παίρνουμε την αφρόκρεμα.
Τους Φορντ τούς γνώρισα στα 15.
Όταν ήρθα στη Νέα Υόρκη...
οι Φορντ ζούσαν σε ένα μεγάλο σπίτι στην 78η Οδό Ιστ με Λεξ.
Ήταν σαν εστία.
Κι η μαμά σκόπευε να γυρίσει σπίτι και να με αφήσει να μείνω μόνη.
Όλες περνούσαν από κει για μια-δυο εβδομάδες.
Ήταν σαν συνεχής κύκλος.
Αν πήγαινες σε κάστινγκ, ή να δεις έναν ατζέντη,
είχες μια λίστα από ραντεβού.
Και μπορεί κάποιος να έβλεπε απλά το πορτφόλιό σου,
να το ανοιγόκλεινε και, τέλος, σε έδιωχνε.
Σε ένα κάστινγκ, ο επικεφαλής στυλίστας μου είπε
"Θέλω να πας στο στούντιο του Άρθουρ Έλγκορτ".
Και τότε άλλαξαν όλα.
Η Κρίστι Τ με κοντά μαλλιά Αύγουστος '85 Άρθουρ Έλγκορτ
Ήξερα πως θα γίνει σταρ.
ΑΡΘΟΥΡ ΕΛΓΚΟΡΤ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
Το στιλ του Άρθουρ είναι σαν...
πάντα κινείσαι και κάνεις κάτι και δεν είναι πολύ στιλιζαρισμένο,
αλλά πολύ ελεύθερο.
Φωτογράφιζε συχνά χορευτές και μουσικούς.
Μου έμαθε πολλά για το πώς να είμαι άνετη μπροστά στον φακό
και να κινούμαι, και τι να κάνω με τα χέρια.
Πήρα τον ατζέντη.
Είπα "Έχω μια δουλειά για τη Vogue, και θέλω την Κρίστι".
Κι ήταν αστείο, γιατί απάντησε
"Τη θεωρείς καλή; Έχουμε και καλύτερες".
Είπα "Έκανες το κομμάτι σου. Εγώ την Κρίστι θέλω".
Να η πρώτη μου φωτογραφία της Λίντα.
- Αυτή εδώ. - Η πρώτη;
Ναι. Τη θυμάσαι;
- Θυμάμαι. - Στο Παρίσι ήταν ή εδώ;
Όχι. Στο Παρίσι.
Αυτήν τη θυμάσαι;
- Έβρεχε έξω. Να. - Το έκανα πολλές φορές ή μία;
- Όχι. Δύο. - Δύο φορές το έκανα;
Και είπες "Ξέρω τι να κάνω".
Οπότε απλά βεβαιώθηκα πως εστιάζω
- κι αυτή έκανε αυτό. - Πάντα το έκανες.
- Τελευταία, όχι. - Πάντα βγάζαμε κάτι.
Αχ, Σίντι... Αυτή είναι πανέμορφη.
Νομίζω τη θυμάμαι κι εγώ.
- Η Ναόμι μικρή. - Για το βιβλίο του Αζεντίν.
Έχω χρόνια να δω τη Ναόμι.
- Όχι... - Άλλαξε εμφάνιση;
- Είναι πιο όμορφη. - Πιο όμορφη;
Ομορφαίνει συνεχώς.
Μετά την πρώτη φωτογράφιση με τον Άρθουρ, πήγα στο Λονδίνο.
ΛΟΝΔΙΝΟ
Πήγα κατευθείαν στο στούντιο, και μπαίνει η Ναόμι.
Δεν φορούσε τη σχολή του σχολείου, αλλά ήταν επίσης μαθήτρια ακόμα,
κι ήταν ενθουσιασμένη που ήταν εκεί.
Ήταν γλυκύτατη.
Όταν πρωτογνώρισα την Κρίστι, ήταν τόσο καλή. Η φωτογράφιση πήγε τέλεια.
Δεν ήθελα να τελειώσει. Δεν έμοιαζε με δουλειά.
Θυμάμαι ότι ακούγαμε Wham!
Χορεύαμε συνέχεια και κάναμε παρέα, περνούσαμε πολύ καλά.
Μας είχαν εκεί τόσες ώρες και μετά από μερικές μέρες
ξέρεις... ξεφεύγεις λίγο.
Από τότε ήμασταν κοντά με τη Ναόμι.
Τελειώσαμε;
Εμένα περιμένετε;
Ωραία. Πρώτο σύνολο.
Ξέρω πως εσείς οι μακιγιέρ προτιμάτε να το βάζετε με βουρτσάκι,
αλλά εγώ, όχι. Κατευθείαν κραγιόν.
- Εντάξει; - Τέλειο.
- Ωραία. - Λίγο μόνο;
Ωραία. Δεν ξέρω πόσες ώρες έχω αργήσει
μα οι φωτογραφίες θα είναι τέλειες.
Θα σας πω κάτι. Μέχρι να βγει αυτό
- θα έχω κόψει το κάπνισμα. - Ελπίζω όχι.
Θα το κόψω στις 31 Ιανουαρίου
- και τώρα το καταγράφετε... - Το υπόσχεσαι;
...οπότε θα αναγκαστώ να το τηρήσω.
- Πρέπει να το κόψω. - Θα βεβαιωθώ πως το τήρησες.
Σε παρακαλώ. Σου κάνει κακό, Ναόμι.
- Ξέρω. Είναι απαίσιο. - Πολύ κακό.
Κι οι άλλες τρεις δεν καπνίζουν.
Η Λίντα, η Κρίστι και η Σίντι δεν καπνίζουν.
Έχω περάσει μια ολόκληρη ζωή μπροστά στον φακό.
Στο Λονδίνο σπούδασα θεατρολογία.
Ήμουν χορεύτρια.
Τότε, το μόνο που ήθελα
ήταν να τα καταφέρω στον χώρο του θεάματος.
Έλεγα στη μαμά μου ότι είχα ακρόαση κι έλεγε
"Καλά, αλλά πόσα παιδιά θα πάρουν;"
Ίσως έξι ή επτά.
Και πηγαίναμε εκεί κι είχε 600 παιδιά
κι έλεγε "Θεέ μου, Ναόμι, δεν θα τα καταφέρεις".
Κι εγώ έλεγα "Θα το πάρω".
- Για ποιον ρόλο ενδιαφέρεσαι; - Της Χιονάτης.
Εμείς κάνουμε τη Σταχτοπούτα.
Αυτήν, τότε.
Αν θες, κάνε τον υπηρέτη.
- Καλά. - Πώς σε λένε;
Η μητέρα μου έκανε ό,τι μπορούσε να με στείλει κάπου
να μελετήσω και να μορφωθώ.
Με έστειλε σε ιδιωτικό σχολείο
κι όταν ήμουν πέντε με αποκάλεσαν αράπη.
Δεν ανεχόμουν τον εκφοβισμό λόγω του χρώματός μου.
Η μητέρα μου πλήρωνε δίδακτρα όπως όλοι.
Είχα κάθε δικαίωμα να είμαι εκεί. Πήγαινε να φοβερίσεις κάποιον άλλο.
Έτσι ένιωθα.
Θυμάμαι τον Ντον Λετς να έρχεται στο σχολείο και να λέει
"Χρειάζομαι παιδιά για ένα βίντεο κλιπ του Μπομπ Μάρλεϊ".
Ο Μάρλεϊ περπατάει στον δρόμο
κρατώντας από το χέρι ένα κορίτσι κι ένα αγόρι.
Εγώ είμαι το κορίτσι.
Για Τζαμαϊκανός, ο Μπομπ Μάρλεϊ ήταν θεός.
Δεν το πίστευα.
Ήμουν σε βίντεο κλιπ των Culture Club.
Λάτρευα τον Μπόι Τζορτζ και τους Culture Club.
Ο Μπόι Τζορτζ ήταν...
Δεν τον ένοιαζε η γνώμη των άλλων ή το ντύσιμο
και τον λάτρευα κι ας ήταν αγόρι που βαφόταν.
Το 1984 δεν ήθελα να γυρίζω κατευθείαν σπίτι
οπότε σταματήσαμε με φίλους από το σχολείο στη μεγάλη καλλιτεχνική περιοχή
του Λονδίνου, το Κόβεντ Γκάρντεν.
Σε όλη την πλατεία έπαιζαν μουσική.
Πάντα υπήρχε κάτι καλλιτεχνικό.
Μια Αμερικανίδα με ρώτησε αν είμαι μοντέλο.
Με ξάφνιασε, γιατί κάποιες φίλες μου
είχαν πανέμορφα μακριά μεταξένια ξανθά μαλλιά
κι ήμουν κι εγώ που ένιωθα κάπως αμήχανα γιατί...
Πάντα ήθελα να κρύβομαι γιατί ένιωθα λίγο ξερακιανή.
Πήρα την κάρτα της, μα πέρασαν εβδομάδες για να την πάρω τηλέφωνο.
Τελικά την πήρα. Την έλεγαν Μπεθ Μπολντ.
ΜΠΕΘ ΜΠΟΛΝΤ ΚΥΝΗΓΟΣ ΜΟΝΤΕΛΩΝ
Μου έκλεινε ραντεβού με ατζέντηδες.
Είχα τρεις φωτογραφίες.
Όλοι από κάπου ξεκινάνε.
Δεν ήξερα τίποτα για το επάγγελμα.
Δεν είχα λεφτά για να αγοράσω περιοδικά.
Οπότε, αξιοποίησα τις σπουδές μου στον χορό,
πηδούσα στον αέρα, έκανα σπαγγάτο... Όλα αυτά.
Ο Μάρτιν Μπρέιντινγκ μού έδωσε μια ευκαιρία.
Ξεκινήσαμε όταν ήταν 15.
ΜΑΡΤΙΝ ΜΠΡΕΪΝΤΙΝΓΚ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
Από μία άποψη ήταν μεγάλη για την ηλικία της. Πολύ έξυπνη.
Καταλάβαινε τι γινόταν.
Της άρεσε να φωτογραφίζεται. Το ένιωθες.
Η οικογένειά μου έβλεπε υποτιμητικά το μόντελινγκ τότε.
Η μητέρα μου δεν είχε ιδέα ότι το έκανα.
Πουλάει τις φωτογραφίες για φιλανθρωπίες, έτσι;
Θέλουμε να τις πουλήσει για όσο το δυνατόν περισσότερα.
Μερικές φορές, όσο πιο εύκολα θα με αναγνώριζαν...
Δηλαδή, δεν θα έπρεπε να λένε "Ποια είναι αυτή η κοπέλα;"
Αλλά... "Κοπέλα". "Ποια είναι αυτή η γυναίκα;"
Αλλά, "Αυτή είναι η Σίντι Κρόφορντ".
Οπότε, αν θέλει τα μαλλιά πάνω
αλλά εμείς δεν πιστεύουμε πως με κολακεύει
πρέπει να το διεκδικήσουμε.
Τα λέμε αύριο. Ευχαριστώ.
Επαρχία, ε;
Έχει αυτό το στιλ.
Μεγάλωσα στις Μεσοδυτικές ΗΠΑ, οπότε έχω συνηθίσει το χιόνι και την κακοκαιρία.
Όλα τα παιδιά στην πόλη μου
μετά από ένα συγκεκριμένο ύψος ή μία ηλικία
δούλευαν στα καλαμπόκια το καλοκαίρι.
Γυρνούσες από τα χωράφια καλυμμένος με γύρη, χώμα και ζωύφια.
ΣΙΝΤΙ
Η μητέρα μου μας έπλενε με το λάστιχο για να μπούμε στο σπίτι.
Μεγάλωσα στο Ντεκάλμπ του Ιλινόι.
Επαρχία.
Οικογένεια εργατών.
Είχα, νομίζω, μια ειδυλλιακή, γνήσια αμερικανική παιδική ηλικία,
μέχρι που στα εννιά μου ο αδελφός μου διαγνώστηκε με λευχαιμία.
Πέθανε έναν χρόνο αργότερα.
Προφανώς, όσο ο αδελφός μου ήταν άρρωστος
η οικογένεια δεν είχε άλλο ενδιαφέρον.
Κι όταν πέθανε, δεν ξέραμε πώς να πενθήσουμε σαν οικογένεια.
Εγώ κι οι αδελφές μου νιώθαμε πως έπρεπε να είχε πεθάνει μία από μας.
Κι όχι το μοναδικό αγόρι.
Νιώθαμε υποχρέωση να είμαστε τα τέλεια παιδιά
κάτι που μάλλον μου έκανε καλό τελικά.
Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν στο λύκειο
που ήταν σαν μια δεύτερη υπενθύμιση
πως τα παραμύθια δεν βγαίνουν αληθινά.
Η μητέρα μου ήταν υπόδειγμα ανιδιοτελούς αγάπης.
"Πήρες 10; Μπράβο, καταπληκτικά!
Πήρες 8; Καταπληκτικά! Πήρες 6; Τέλεια!"
Ποτέ δεν πήρα 6.
Ο μπαμπάς μου, όμως, επιβράβευε την επιτυχία.
Έτρεφε τη φιλοδοξία μου.
Γιατί έτσι τραβούσες την προσοχή του.
Δεν ένιωθα ιδιαίτερα όμορφη ή διαφορετική εμφανισιακά.
Δεν ήμουν κι ασχημόπαπο
μα στο σχολείο μου τα όμορφα κορίτσια
ήταν οι μικροσκοπικές μαζορέτες.
Αυτό ήταν το πρότυπο της ομορφιάς στην επαρχιακή μας πόλη.
Μια Χρονιά Γεμάτη Μόδα
Δεν είχα καν σκεφτεί το μόντελινγκ.
Δεν το θεωρούσα καν δουλειά.
Δεν ήξερα πως θα βρεθώ από το Ντεκάλμπ του Ιλινόι στα περιοδικά.
Μα ξαφνικά ένας τοπικός φωτογράφος ζήτησε να με φωτογραφήσει.
Ο μπαμπάς μου δεν θεωρούσε το μόντελινγκ αληθινή καριέρα.
Το θεωρούσε συνώνυμο με την πορνεία.
Οπότε στο πρώτο μου ραντεβού με ατζέντη ήρθαν μαζί μου.
ΣΙΚΑΓΟ
Η ατζέντισσα έλεγε "Δεν ξέρω,
έχεις μια ελιά στο πρόσωπο".
Μα μετά πρότεινε να κάνουμε ένα δοκιμαστικό.
Οι φωτογραφίες ήταν απαίσιες και άχρηστες
αλλά ο κομμωτής είδε κάτι σε μένα
και τις έδειξε στο πρακτορείο Elite στο Σικάγο.
Με κάλεσαν να συμμετάσχω σε μία δημιουργική φωτογράφιση.
Έκλεισα μία διαφήμιση για σουτιέν για το κατάστημα Marshall Field's.
Δύο εβδομάδες αργότερα, πάω στο σχολείο
και τη βλέπω κολλημένη σε όλους τους τοίχους.
Και θυμάμαι να προσπαθούν να με κοροϊδέψουν
και να νιώσω άσχημα κι εγώ σκεφτόμουν
"Ξέρουν ότι έβγαλα 120 δολάρια κάνοντάς το αυτό;"
Δεν με ένοιαζε. Σκεφτόμουν ότι ήταν καλύτερα από τα χωράφια.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Θέλεις μερικά ακόμα σκουλαρίκια;
- Ένα-δυο τέτοια μικρά. - Ναι.
Να ξέρεις, αυτές τις δύο τρύπες,
δεν ξέρω σε τι γωνία είναι, τις έκανα στα 12.
Βρήκα μια λίμα στα εργαλεία του μπαμπά μου...
- Και τις έκανες μόνη σου. - Πάψε.
...και λίμαρα τους κρίκους μου και τους έμπηξα μέσα.
Έγινε χαμός.
Είπε πως ήμουν του πεζοδρομίου.
Είχα αυστηρούς γονείς. Ειδικά η μαμά μου.
Μετανάστευσαν κι οι δύο από την Ιταλία στο Οντάριο του Καναδά.
Μεγάλωσα με πολύ ιταλικό τρόπο και παραδόσεις
μα πάντα μου άρεσε η μόδα.
ΛΙΝΤΑ
Είχα εμμονή.
Ξέρετε ποια είναι;
Σωστά. Μα όχι η Μπάρμπι που ξέρετε.
Είναι η νέα Μπάρμπι Μαγικά Χρώματα.
Τα μαλλιά της αλλάζουν χρώμα.
ΤΑ ΕΠΙΠΛΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ
Οι καημένες οι Μπάρμπι μου,
τις έντυνα και τις ξέντυνα όλη μέρα.
Και τις πάντρευα πολύ.
Δούλευα σε ένα μίνι μάρκετ.
Είχαμε και περιοδικά.
Στον ελεύθερο χρόνο μου τα ξεφύλλιζα
κι αν κάποιο με ξετρέλαινε
το αγόραζα με τον κατώτατο μισθό μου
για να βάλω τις φωτογραφίες στον τοίχο του δωματίου μου.
μεγάλα νέα! αλλαγές στη μόδα και την ομορφιά...
Είχα σγουρά μαλλιά κι έκανα περμανάντ.
Μετά τα έκοψα καρέ.
Χαίτη το λένε, νομίζω.
Νόμιζα ότι ήμουν το κάτι άλλο.
Η μητέρα μου ήξερε πόσο αγαπούσα τη μόδα
οπότε σκέφτηκε να δοκιμάσουμε μαθήματα μόντελινγκ.
Έμαθα πώς να βγάζω το μπουφάν μου... με το ένα χέρι.
ΛΙΝΤΑ ΕΒΑΝΤΖΕΛΙΣΤΑ - Μαθητευόμενη
Ξεκινάς από κάτω και το ξεκουμπώνεις με το ένα χέρι.
Δεν χρειάζονται μαθήματα για να γίνεις μοντέλο.
ΜΟΝΤΕΛΟ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ
Είναι αστείο που οι γονείς μου με άφησαν να πάω στην Ιαπωνία
όταν ήμουν 16 για μία δουλειά μόντελινγκ.
Ούτε για σκι με το σχολείο δεν με άφηναν να πάω.
Αλλά στην Ιαπωνία με άφησαν.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΝΤΙΣΚΟ
Στην Ιαπωνία, το πρώτο που με ρώτησαν
ήταν αν κάνω γυμνές φωτογραφίες
κι ήθελαν να μου πάρουν τα μέτρα και να βγάλω τα ρούχα μου.
ΛΙΝΤΑ ΕΒΑΝΤΖΕΛΙΣΤΑ
Και λέω "Σας έχω ήδη δώσει τα στοιχεία μου μαζί με τις μετρήσεις μου".
Δεν ήθελα να βγάλω τα ρούχα μου.
Φρίκαρα λίγο.
Δεν έπρεπε να είχα πάει μόνη.
Γύρισα πίσω.
Ήθελα να τα παρατήσω, μα το πρακτορείο μου
επέμεινε να μπω στα καλλιστεία Miss Teen Niagara.
Δεν κέρδισα, μα στο κοινό ήταν ένας κυνηγός ταλέντων.
Με σύστησε στον Τζον Καζαμπλάνκας.
Όταν με γνώρισε, είπε
"Νομίζω πως μοιάζεις στην Τζόαν Σέβερανς".
Κόντεψα να πέσω ξερή. Τη λάτρευα.
Είπε "Ναι, θέλουμε πολύ να σε αναλάβουμε.
Χάσε δύο κιλά.
Και θα το προσπαθήσουμε".
Ο Τζον Καζαμπλάνκας ήταν τρομερά γοητευτικός άντρας.
Ήταν επικεφαλής του πρακτορείου Elite.
Φαινόταν πως είχε...
Ήταν τύπος με αυτοπεποίθηση.
Όταν τον γνώρισα, νομίζω πως έβγαινε
με κάποια της ηλικίας μου ή και μικρότερη.
Δεν τον είδα ποτέ έτσι. Εμένα ήταν ο ατζέντης μου.
Στη Γ' λυκείου, το πρακτορείο Elite με έγραψε
στον διαγωνισμό τους Η Εμφάνιση της Χρονιάς.
Ήταν διαγωνισμός αναζήτησης μοντέλων.
Ήμασταν περίπου 200 κοπέλες στο Ακαπούλκο
κι ήταν σχεδόν σαν καλλιστεία.
Με λένε Σίντι Κρόφορντ. Είμαι από το Σικάγο.
Μα δεν χρειαζόταν να έχεις ταλέντο.
Τον διαγωνισμό τον κάνουμε για διασκέδαση, για την ομορφιά του.
Η αξιολόγηση είναι διαρκής.
ΤΖΟΝ ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑΣ ΑΤΖΕΝΤΗΣ
Σε παρακολουθούν συνέχεια.
Γιατί το να είσαι μοντέλο σημαίνει πως είσαι άτομο
που μπορεί πάντα να είναι τέλειο.
Με τα σημερινά δεδομένα δεν ήταν πολύ κοινωνικά ευαίσθητο
μα τότε μου φαινόταν σαν απλή ακρόαση.
Γυρίσαμε τον κόσμο, σας βρήκαμε, σας πήραμε,
σας φέραμε εδώ κι ελπίζουμε πως είναι μόνο η αρχή
μιας συνεργασίας που θα σας κάνει εξαιρετικά μοντέλα του Elite
και πως μαζί θα βγάλουμε πολλά λεφτά
και θα φτάσουμε πολύ ψηλά.
Μπήκα στη δεκάδα.
Στη δεκάδα, σε παίρνουν στην άκρη και σε ρωτάνε
"Θα άφηνες το σχολείο;
Θα πήγαινες στη Νέα Υόρκη;" και τα λοιπά.
Ήμουν ακόμη στο λύκειο και δεν ήθελα να φύγω. Τους το είπα.
Οπότε επέστρεψα στο σχολείο.
Τα πήγαινα καλά, κι ήμουν πρώτη στο έτος μου μαζί με έναν άλλο.
Μαθήτρια του Λυκείου του Ντεκάλμπ
Έκανα αίτηση στο πανεπιστήμιο Northwestern
και πήρα υποτροφία για το τμήμα Χημικών Μηχανικών.
Το καλοκαίρι πριν το πανεπιστήμιο με κάλεσε το πρακτορείο στη Νέα Υόρκη
και πήγα να δω έναν φωτογράφο, τον Πάτρικ Ντεμαρσελιέ.
Δέχτηκε να με πάρει μαζί του στη Ρώμη.
Μα ήθελε να κόψω τα μαλλιά μου.
Εγώ και το πρακτορείο αποφασίσαμε πως δεν άξιζε.
Είπαμε "Όχι, δεν θα τα κόψει".
Κι είπαν "Εντάξει. Θα την πάρουμε κι έτσι".
Ήμουν κατενθουσιασμένη.
Ήταν φοβερή ευκαιρία.
Το πρώτο βράδυ
μου έστειλαν τον κομμωτή για να μου "τα πάρει" λίγο.
Με χτένισε, τα έπιασε κι έκοψε την αλογοουρά χωρίς να ρωτήσει.
Σοκαρίστηκα.
Καθόμουν στο ξενοδοχείο στη Ρώμη κι έκλαιγα.
Αυτός είναι ο λόγος που δεν έχω κόψει τα μαλλιά μου έκτοτε.
Γιατί ήταν τραυματικό.
Αγαπημένοι μου, εδώ όλα καλά.
Η πόλη είναι όμορφη κι έχει πολλά να δεις.
Μου έκοψαν τα μαλλιά με το ζόρι.
Ένιωσα... Πως δεν με έβλεπαν σαν άτομο
που είχε δικαίωμα να έχει γνώμη για τη ζωή του.
Δεν ήταν ότι δεν μου άρεσαν τα μαλλιά μου κοντά
αλλά ότι δεν ήταν δική μου η επιλογή.
Αν έτσι είναι να είσαι μοντέλο, δεν είμαι έτοιμη για αυτό.
Υπάρχουν τόσες παγιωμένες αντιλήψεις...
ΡΟΜΠΙΝ ΓΚΙΒΑΝ ΚΡΙΤΙΚΟΣ
...με μόνο στόχο την απόκρυψη της ανθρώπινης φύσης τους.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΡΤΖ ΠΛΑΤ ΛΑΪΝΣ
Κοιτώντας την ιστορία του μοντέλου
ο ρόλος του είναι αυτός μιας ζωντανής κρεμάστρας.
Τις αποκαλούν και μανεκέν.
Τα μοντέλα είναι παραδοσιακά σιωπηλά
κι η δουλειά τους είναι να κάνουν τα πάντα να δείχνουν ανεπιτήδευτα.
Δεν γνώριζες απαραίτητα το όνομα.
Ήμουν τυχερή που έκανα πασαρέλα, μα ουσιαστικά πάντα είχα κανονική δουλειά.
ΜΠΕΘΑΝ ΧΑΡΝΤΙΣΟΝ ΜΟΝΤΕΛΟ
Υπήρχαν πολλά άλλα διάσημα μοντέλα
ΜΑΪΚΛ ΚΟΡΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
μα τα περισσότερα ήταν διάσημα μόνο σε έντυπη μορφή.
Είτε ήταν η Τουίγκι στη δεκαετία του '60
ή η Λόρεν Χάτον στη δεκαετία του '70.
Νομίζω πως τα διάφορα μοντέλα έμοιαζαν...
ΤΟΝΤ ΟΛΝΤΑΜ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
...με τις αντρικές απόψεις για την εμφάνιση της γυναίκας.
Υπήρχαν ξανθές σαν τη Σέριλ Τιγκς και την Κρίστι Μπρίνκλι.
Πανέμορφες γυναίκες, μα, ξέρετε,
από μακριά όλες τους ίδιες.
Η βιομηχανία της μόδας έχει δημιουργήσει μία ψευδαίσθηση χλιδής και σεξ, νομίζω,
επειδή δεν πρέπει να γνωρίζεις πως ίσως το μοντέλο αυτό
που αντιπροσωπεύει την εξιδανικευμένη γυναίκα
να είναι μόλις 17 ετών.
Στο τέλος, ήταν δουλειά των μοντέλων...
ΤΖΙΝ ΜΠΕΚΕΡ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
...να πουλήσουν μια μάρκα.
Ή σίγουρα τα περιοδικά.
Οπότε η πίεση ήταν ασύλληπτη.
Πρέπει να έχεις τέλειες φωτογραφίες, ή να τα πας τέλεια στην πασαρέλα
και μετά να σκίσεις και την επομένη.
- Έτσι; - Λίγο παραπάνω. Έτσι. Τραβάμε.
- Να ρωτήσω; - Εντάξει.
Πόσο σημαντικές είναι οι βλεφαρίδες σου;
Πολύ σημαντικές.
Χωρίς αυτές, δεν έχεις ολοκληρωμένο λουκ.
Τις χρησιμοποιείς για να επικοινωνήσεις;
- Ναι, όταν θες κάτι. - Πώς;
- Ορίστε; - Όταν θες κάτι.
Αν τις πεταρίσεις, είσαι πιο γοητευτική.
Καλή η απάντηση;
Δεν με θεωρούσα πανέμορφη.
Απλά ωραία.
Ήξερα πως ήμουν ψηλή.
Κι ήμουν πολύ λεπτή.
Οπότε, θεωρούσα πως έχω τα προσόντα για να γίνω μοντέλο.
ΠΑΡΙΣΙ
Ήμουν, νομίζω, σχεδόν 19 όταν πήγα στο Παρίσι.
Είπαμε να κλέψουμε λίγο με την ηλικία μου.
Πήρα δουλειές, αλλά ήταν οι πιο ασήμαντες.
Ήθελα να ευχαριστώ τους πάντες στη δουλειά.
Είτε ήταν σχεδιαστές, είτε φωτογράφοι...
ήθελα να είναι ικανοποιημένοι.
ΚΑΡΛ ΛΑΓΚΕΡΦΕΛΝΤ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
Η Λίντα πού είναι;
Εδώ είναι η Λίντα Εβαντζελίστα.
Πολύ νωρίς έκανα ένα σόου για τη Chanel.
- Πάει καλύτερα; - Ναι.
Η "Μικρούλα"!
Δεν είμαι τόσο!
Λίντα, θέλουμε πιο χαμηλά τα μαλλιά.
- Αλήθεια; - Λόγω της κόμμωσης;
Κι ένιωθα, τότε, πως ακόμα δεν ήξερα ποια ήμουν.
Ένιωθα λίγο σαν απατεώνισσα.
Λίντα, πήγαινε εκεί. Θα σου πω τι να κάνεις.
Αγγλικά ή γαλλικά;
Σε τι γλώσσα πρέπει να μιλήσω;
Αγγλικά.
Λίγα γαλλικά. Ωραία.
Μα ήθελα και να είμαι εκεί.
Το ήθελα τόσο πολύ.
Ο ατζέντης μου έλεγε πως έπρεπε να αρχίσω πάλι από το μηδέν
γιατί κανείς δεν εντυπωσιαζόταν από το πορτφόλιό μου.
Νομίζω πως δεν φαινόμουν φυσική.
Και πίστευα πως καταλάβαινα τη μόδα, μα δεν ήταν αλήθεια.
Πολλοί μου έλεγαν πως μια καλή καριέρα διαρκεί τρία χρόνια.
Και τα έκανα.
Οπότε, όταν πήγα να με δει ο Πίτερ Λίντμπεργκ
πήγα χωρίς πορτφόλιο.
Και μου έδωσε δουλειά.
Προσπαθώ να δείξω σεβασμό στις γυναίκες
ΠΙΤΕΡ ΛΙΝΤΜΠΕΡΓΚ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
κι όχι να τις βάφω σαν καρτούν και τέτοια.
Τις αφήνω ως έχουν και δουλεύω με τις προσωπικότητές τους.
Κι αυτό... όταν δουλεύω με κάποια καινούργια, δηλαδή,
εκείνη το φέρνει, σωστά;
Δεν είναι δικό μου. Το φέρνει αυτή.
Αυτό μένει στο τέλος στη φωτογραφία. Αυτό το κάτι δικό τους, σωστά;
Ο Λίντμπεργκ είναι καλλιτέχνης.
ΦΑΜΠΙΕΝ ΜΠΑΡΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ
Ήταν εξαιρετικά μεθοδικός
όταν φωτογράφιζε μία γυναίκα.
Οι φωτογραφίες του είχαν κάτι το πολύ γερμανικό ή σκανδιναβικό.
Σαν γερμανικό βιομηχανικό.
Πάντα ασπρόμαυρες.
Ο Πίτερ ήταν ακατέργαστος κι ατμοσφαιρικός.
ΓΚΡΕΪΣ ΚΟΝΤΙΝΓΚΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ
Ήταν πολύ ρεαλιστικές οι φωτογραφίες του.
Αν κάποιος αποτύπωσε πραγματικά αυτό που είμαι,
αυτός ήταν ο Πίτερ Λίντμπεργκ.
Σε αυτές ήταν που ένιωσα πιο ανασφαλής
γιατί είναι δύσκολο να είσαι απλά ο εαυτός σου.
Έχουμε μερικά νεαρά μοντέλα εδώ σήμερα.
Η Ναόμι, γιατί είναι καλή για τα εξώφυλλα;
Έχει φοβερή προσωπικότητα, κι είναι επίσης πολύ όμορφη.
Εξαιρετική επαγγελματίας.
Είναι 15, κι όμως έρχεται στις φωτογραφίσεις εξοπλισμένη
με κολιέ και καλλυντικά και τα πάντα.
Ο ατζέντης μου είπε "Θέλω να σε στείλω στο Elle
γιατί θέλουν να σε πάρουν σε ένα ταξίδι στην Αμερική".
Ένιωσα τρομερά ένοχη.
Η μητέρα μου δεν είχε ιδέα πως τα έκανα όλα αυτά.
Η μητέρα μου γεννήθηκε στην Τζαμάικα
κι ήρθε στην Αγγλία όταν ήταν τριών.
Ήταν για μένα μάνα και πατέρας.
Πιστεύω πως κι αυτό με κινητοποιούσε,
το ότι δεν είχα μια πατρική φιγούρα στη ζωή.
Πάντα ήθελα να την κάνω περήφανη.
Ξέρω πόσα θυσίασε για μένα.
Γυρίζω, λοιπόν, σπίτι και βρίσκω το θάρρος να της το πω.
Γίνεται έξαλλη.
Δεν με έστειλε για αυτό στο σχολείο.
Τόσα χρόνια πληρώνει δίδακτρα.
Κι εγώ θα πάω να γίνω μοντέλο;
Μα τελικά είπε ναι, αν και δεν μπορούσε να έρθει μαζί μου
γιατί ήταν έγκυος στον αδελφό μου.
Κι έτσι, στις 14 Απριλίου έφυγα για τη Νέα Ορλεάνη.
ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ
Η Ναόμι ήταν πολύ συνεργάσιμη τότε.
Ήταν η πρώτη της μεγάλη δουλειά. Μεγάλη περιπέτεια για εκείνη.
ΓΑΛΑΖΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Κάναμε δύο αφιερώματα, ένα στην παραλία...
...κι ένα που το έλεγαν "Τα Κορίτσια της Γης".
Αυτό το κάναμε σε μία φυτεία με σκλάβους,
έξι λευκοί και μία μαύρη.
Ήταν πριν 30 χρόνια. Άλλος κόσμος.
Η μαμά μου ανησυχούσε.
Μου μίλησε πριν φύγω.
Μου είπε για τον ρατσισμό στην Αμερική.
ΑΛΛΗΛΟΣΚΟΤΩΘΕΙΤΕ ΣΥΜΒΙΩΣΤΕ
Μου μίλησε για τον Νότο, για την Κου Κλουξ Κλαν.
Αυτά ξέραμε για τον Νότο στην Αγγλία.
Άρχισα να καταλαβαίνω
πως πολιτισμικά θα χρειαζόταν να δουλέψω πολύ σκληρά για να γίνω αποδεκτή.
Με τίποτα δεν θα γυρνούσα πίσω με την ουρά στα σκέλια
λέγοντας πως δεν τα κατάφερα.
Με τίποτα.
Θα δούλευα σκληρά και θα έφτανα ψηλά.
Τέσσερις μήνες μετά τη φωτογράφιση για τη βρετανική Elle
ήρθαν στο Λονδίνο κάποιοι άνθρωποι
που είχαν ακούσει για αυτήν τη μικρή μαύρη.
Ξαφνιάστηκα που έρχονταν στην Αγγλία μόνο για να με γνωρίσουν.
Είχα ένα στούντιο στο Ανατολικό Λονδίνο...
ΤΖΟΝ ΓΚΑΛΙΑΝΟ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
...κι ένας πολύ καλός φίλος ήρθε τρέχοντας κι είπε "Έλα αμέσως.
Πρέπει να δεις αυτήν την κοπέλα.
Είναι μόνο 14, 15". Χόρευε κλακέτες ή κάτι τέτοιο.
Τότε ήταν που πρωτοείδα τη Ναόμι να δουλεύει. Για τη βρετανική Elle, ίσως.
Έχει παρουσία.
Παρουσία, πατάει στη γη.
Σαν μαγνήτης.
Η γυναίκα που την ανακάλυψε μου είπε
"Υπάρχει μία κοπέλα που πρέπει να αναλάβεις".
Η Ναόμι ήταν πολύ ευγενική και πολύ ντροπαλή.
Μου έκανε φοβερή εντύπωση.
Γνώρισα πολύ καλούς ανθρώπους.
Η Αϊλίν Φορντ άρχισε να έρχεται στο Λονδίνο
για να πείσει τη μητέρα μου να με αφήσει να μπω στο πρακτορείο τους.
Τη λάτρευα την Αϊλίν Φορντ.
Αναπολώ τον παλιό της τρόπο να...
τον παραδοσιακό της ρόλο της ατζέντισσας.
- Ναι. - Είχε δίκιο.
Ήταν η πιο σωστή από όλους τους.
Σε τι διέφερε η προσέγγιση;
Μου άρεσε το πώς φρόντιζε τα κορίτσια.
- Μάλιστα. - Όλες μέναμε στο σπίτι της
και καθησύχαζε πολύ τους γονείς μας.
Τότε, υπήρχαν δύο μεγάλα πρακτορεία στη Νέα Υόρκη.
Το Ford, δηλαδή η Αϊλίν Φορντ.
Ήταν πολύ καθωσπρέπει.
Ήθελε τα "κορίτσια" της να συμπεριφέρονται ανάλογα
κι έμεναν στο σπίτι της στην πόλη.
Και μετά ήταν το Elite, που είχε τελείως διαφορετική ενέργεια.
Δεν ήταν σαν γονείς μας
κι ούτε ήθελαν να είναι.
Δεν είχαν την ευθύνη σου. Ήταν ατζέντηδες. Έτσι ένιωθα.
Δεν ένιωθα πως είχα δεύτερους γονείς.
Ήμουν 20 χρονών.
Είχα αφήσει τη σχολή για να γίνω μοντέλο στο Σικάγο. Ήταν τέλεια.
Έβγαζα χίλια δολάρια τη μέρα.
Σιντι Κρόφορντ ΤΕΛΕΙΟ ΔΕΡΜΑ, ΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΛΙΑ
Εκεί κάναμε κυρίως καταλόγους.
Υπήρχε ένας σημαντικός φωτογράφος, ο Βίκτορ Σκρεμπνέσκι.
Ήταν το πρώτο όνομα στην πιάτσα.
Ήταν σίγουρα ο πρώτος μου μέντορας στη βιομηχανία της μόδας.
Σου έδινε οδηγίες. "Άπλωσε το δεξί χέρι, πάνω ο ώμος".
Κι όταν έλεγε να μην κουνηθείς, δεν κουνιόσουν.
Έλεγες "Θα μείνω κόκαλο".
Λιποθύμησα πολλές φορές εκεί, ειδικά πριν το μεσημεριανό.
Αν πεινούσες, λιποθυμούσες.
Μετά σε σήκωναν και το ξανάκανες από την αρχή.
Δεν ήταν ότι ήθελαν να φωτογραφίσουν την ομορφιά μας.
Η δουλειά μας ήταν να τους βοηθήσουμε να πουλήσουν.
Όλοι για αυτό ήμασταν εκεί.
Καλωσορίστε τη Σίντι Κρόφορντ από το Ντεκάλμπ!
Πάντα είχε τέτοιο κορμί;
Στάσου λίγο όρθια. Αυτό θα πει κορμί.
Χρειάστηκε να περάσει από εκπαίδευση;
Με τη Σίντι ήταν πιο ψυχολογικό...
Δεν ήταν σίγουρη πως ήθελε να γίνει μοντέλο.
- Ήμουν σαν ιδιοκτησία τους. - ...ψυχική κατάσταση.
Σαν παιδί, κάποιος που δεν πρέπει να ακούγεται.
Με τα σημερινά δεδομένα, όταν η Όπρα λέει
"Σήκω και δείξε μας το κορμί σου".
Δηλαδή "Δείξε μας γιατί αξίζεις να είσαι εδώ".
Τότε δεν το κατάλαβα. Μόνο όταν το σκέφτομαι τώρα
λέω "Θεέ μου, πόσο λάθος ήταν αυτό!"
Ειδικά εκ μέρους της Όπρα.
Λίγο-λίγο, η φιλοδοξία της μεγαλώνει.
Κατανοεί πως ίσως γίνει, και το λέω εδώ στον αέρα,
ΤΖΟΝ ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ELITE
αν θέλει, ίσως γίνει νούμερο ένα στον χώρο.
Ένιωθα καλά στο Σικάγο, δεν με τρόμαζε η πόλη.
Είχα δικό μου διαμέρισμα. Μπορούσα να πάω σπίτι να δω τη μαμά.
Ήμουν πολύ ασφαλής επαγγελματικά με τον Βίκτορ Σκρεμπνέσκι
με τον οποίο δούλευα κάθε μέρα κι έβγαζα πολλά.
Ο Βίκτορ ξέρει Η μεταμόρφωση της Σίντι Κρόφορντ
Μου πρόσφεραν δουλειά στο Μπαλί. Ήταν δέκα μέρες ταξίδι.
Και στο Σικάγο δεν βγαίναμε εκτός πόλης.
Σπάνια κάναμε φωτογράφιση έξω. Δεν ταξιδεύαμε, δεν ήταν συναρπαστικό.
Μία από αυτές τις δέκα μέρες την είχε κλείσει ο Σκρεμπνέσκι.
Όλη μέρα στου Σκρεμπ Εσώρουχα, 9:00
Ζήτησα να μου την ελευθερώσουν για να κάνω το άλλο.
Είπαν όχι.
Κι όχι μόνο αυτό, αλλά είπαν πως αν ακύρωνα
εκείνη τη μισή μέρα καταλόγου, θα διέκοπταν για πάντα μαζί μου.
Δούλευα τέσσερις ή πέντε μέρες την εβδομάδα, κυρίως με τον Βίκτορ.
Ήταν η βασική πηγή εισοδήματός μου.
Έβγαζα περισσότερα από όσα είχαν φανταστεί ποτέ οι γονείς μου.
Όταν μεγάλωνα, ποτέ δεν είχαμε αρκετά.
Κι όταν χώρισαν
ο πατέρας μου μερικές φορές χρησιμοποιούσε τα λεφτά για να χειριστεί τη μητέρα μου.
Το έβλεπα κι έλεγα "Αυτό δεν θα μου συμβεί ποτέ".
Καθώς ωριμάζεις
ξέρεις πότε είναι σημαντικό να μιλήσεις και πότε όχι.
Ακύρωσα τη δουλειά. Πήγα στο Μπαλί κι έκανα τις δέκα μέρες.
Αυτό ήταν.
Δεν δουλέψαμε ποτέ ξανά μαζί.
Αν ήσουν μοντέλο στο Σικάγο
και δεν δούλευες με τον Σκρεμπνέσκι
ήταν σαν βήμα πίσω.
Οπότε είπα να πάω στη Νέα Υόρκη.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Θα κάνουμε δύο εξώφυλλα. Το βασικό
της επετείου των 75 χρόνων, κι ένα ακόμα διαδικτυακό, νομίζω.
Εντάξει.
Το χέρι λίγο πιο κοντά στον λαιμό.
Ναι. Και θα πάρω κοντινό.
Έξοχα. Ίσως αυτή.
Έτσι. Καλύτερα, ε;
- Θεέ μου. - Πανέμορφη!
Φοβερή φωτογραφία!
Κι η Κρίστι είναι πανέμορφη, παιδιά.
Δεν θέλω να... το πήρε η κάμερα;
Η Τέρλινγκτον στο πρώτο της εξώφυλλο Cosmopolitan.
Για μόνο τρεις ώρες καλλωπισμού και 15 λεπτά φωτογράφισης
θα πάρει 500 δολάρια.
Όχι κι άσχημα για απόφοιτο λυκείου.
Στο μόντελινγκ μαθαίνεις στη δουλειά βλέποντας και παρατηρώντας.
Δεν σε διδάσκει κανείς, ουσιαστικά.
Σήμερα, όλη η μαγεία είναι στην επιμέλεια.
Στις δεκαετίες του '80 και του '90 η μαγεία συνέβαινε
τη στιγμή που άκουγες το κλικ.
Οι φωτογραφίες είναι ιερές.
Βγάζαμε εκατό για να πετύχουμε τη μία.
Έπαιρνες ό,τι έβλεπες.
Κάποιος κρατούσε την άκρη της φούστας σου με πετονιά.
Ίσως είχες ένα τενεκεδάκι
πίσω από τη ζώνη για να σου κρατάει τη μέση...
Είχαμε τόσα κόλπα, μα το φως;
Οι φωτογράφοι δούλευαν πολύ το φως
γιατί δεν υπήρχε ρετούς τότε.
Και το τελικό αποτέλεσμα το έβλεπες
μόνο στα περιοδικά.
Το 1980, παιδάκια, δεν υπήρχε ίντερνετ.
ΜΑΪΚΛ ΜΑΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Είχαμε κάτι που το έλεγαν περιοδικά.
Δεν είχαμε Instagram.
ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΕΝΙΝΦΟΥΛ ΕΚΔΟΤΗΣ
Δεν είχαμε Facebook.
Είχαμε περιοδικά.
Τότε, τα περιοδικά ήταν βασικός τρόπος να μπεις σε έναν άλλο κόσμο.
Κι υπήρχαν άνθρωποι που καθόριζαν την έννοια της κουλτούρας.
Το περιοδικό ελπίζει να αιχμαλωτίσει τον αναγνώστη
που εντρυφεί στα ρούχα
και πηγαίνει να τα αγοράσει.
ΚΑΡΛΙΝ ΣΕΡΦ ΝΤΕ ΝΤΟΥΝΤΖΙΛΕ ΣΤΥΛΙΣΤΡΙΑ
Κάθε περιοδικό έχει το στιλ του.
Το Harper's Bazaar, η Vogue, η Elle.
Δεν ξέρω πώς να το περιγράψω.
Μα όλα διαφέρουν.
Το Harper's Bazaar ήταν πολύ αριστοκρατικό.
Στην Elle τα κάναμε όλα γρήγορα.
Ήταν εβδομαδιαία!
Γιατί η μόδα είναι γρήγορη, κατάλαβες;
Η Vogue πάντα ήταν η επιτομή των περιοδικών μόδας.
Η Vogue ήταν παγκόσμιου βεληνεκούς.
Κι η αμερικανική Vogue ήταν η Βίβλος.
ΤΙΜ ΜΠΛΑΝΚΣ ΕΚΔΟΤΗΣ
Όλα τα μοντέλα θέλουν να μπουν στη Vogue.
ΑΝΝΑ ΟΥΙΝΤΟΥΡ ΕΚΔΟΤΡΙΑ
Βοηθά στην καριέρα τους. Παίρνουν διαφημιστικές καμπάνιες.
Και δένει το πορτφόλιό τους.
Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι πέρα από τα λεφτά.
Θυμάμαι όταν με έστειλε η αμερικανική Vogue στο Σεν Μπαρτς.
Για μια κοπέλα από την επαρχία
αυτό ήταν παράδεισος.
Κι από εκείνη τη φωτογράφιση μου έδωσαν ένα δοκιμαστικό για εξώφυλλο.
Δεν μας εγγυόταν κανείς εξώφυλλα.
Τότε, σου έκαναν "δοκιμαστικό".
Πήγαινες κι έκανες μερικά
και μετά τα κοιτούσαν κι επέλεγαν.
"Αυτό ναι" ή "Όχι, ας βρούμε άλλη".
Το μάθαινες κανέναν μήνα μετά
αν σε διάλεξαν ή όχι.
Αυτό ήταν το όνειρό μου... Το εξώφυλλο της Vogue.
Οποιασδήποτε Vogue. Δεν με ένοιαζε.
Το πρώτο μου εξώφυλλο Vogue ήταν της ιταλικής.
Θυμάμαι να κοιτάω τον καθρέφτη και να νιώθω πανέμορφη.
Ένιωθα σαν πριγκίπισσα πηγαίνοντας στο πλατό.
Η ιταλική Vogue δεν ήταν διαθέσιμη παντού
οπότε, όταν γύρισα σπίτι
άργησα πολύ να καταφέρω να δω το περιοδικό
γιατί ήταν πολύ δυσεύρετο.
Το δεύτερο εξώφυλλό μου για τη Vogue, νομίζω, ήταν πιο σημαντικό
γιατί το πρόσεξε περισσότερος κόσμος. Ήταν για τη βρετανική Vogue.
Τώρα μου φαίνομαι τόσο νέα
που δεν το πιστεύω ότι είμαι στο εξώφυλλο της Vogue.
Ήμουν 17 τότε, νομίζω.
Ήταν του Πάτρικ Ντεμαρσελιέ.
Η Ντόνα Κάραν είχε μόλις λανσάρει τη νέα της μάρκα
και ήταν αφιέρωμα στην πρώτη της κολεξιόν.
Μετά τη φωτογράφιση βγάλαμε ένα πορτρέτο
κι είχα εξτένσιον στα μαλλιά και ήταν πολύ μακριά.
Και βγάλαμε ένα πορτρέτο
που ήταν η κλασική πόζα που καλύπτεις το σώμα με τα χέρια.
Τα χέρια μου όλο και κατέβαιναν.
"Μπορείς να χαμηλώσεις λίγο τα χέρια;"
Θυμάμαι πως ντρεπόμουν λίγο
μα δεν ένιωθα κι άσχημα.
Ένιωσα καλά με εκείνη τη φωτογράφιση.
Ένιωσα όμορφη εκείνη τη στιγμή.
Δεν με φρίκαρε ο Πάτρικ,
αλλά θυμάμαι να σκέφτομαι
πως έκανα κάτι απαγορευμένο.
Τελικά, η φωτογραφία μπήκε στο εξώφυλλο του περιοδικού Photo
που δεν κυκλοφορούσε τόσο ευρέως,
μα εγώ σοκαρίστηκα
γιατί δεν ήξερα για τι προοριζόταν
αλλά σίγουρα δεν περίμενα πως θα ήταν εξώφυλλο.
Δεν νομίζω πως υπήρχε μία κατάλληλη ηλικία
για να κάνεις γυμνό.
Δηλαδή, δεν νομίζω πως υπήρχαν κανόνες κι έλεγχος για αυτό.
Πρέπει να πω πως ήμουν μάλλον άβγαλτη,
μα πολύ αργότερα η μαμά μου είπε
"Δεν κινδύνευες.
Ήξερα πως είχες μυαλό στο κεφάλι σου
και πως δεν κινδύνευες".
Μα εγώ δεν είμαι σίγουρη κατά πόσο ήταν βέβαιο ότι δεν κινδύνευα.
Έπρεπε να βουτήξεις στα βαθιά. "Καλή τύχη".
Η Σίντι Κρόφορντ είναι πια η πιο αναγνωρίσιμη διάσημη.
Ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη κι ένα "Μπράβο".
"Δεν κάνω τίποτα για λιγότερα από δέκα χιλιάρικα τη μέρα".
Είναι η μισή υπόθεση.
Θα έρθει η μέρα που θα τελειώσει.
Υποτιτλισμός: Άλκηστη Μόνα