ஹை. வேலையில் இருக்கேன், என்னாலே முடியாது.
அதனால், எனக்கு அது நடக்கப் போறதில்லே.
இது போடுவது நிஜமா சுலபம்.
இந்த ஷூ சரி.
ஆம், இது சரி.
- இது பிடிச்சது. - துணி அற்புதம்.
இது சரி. பளபளப்பும்.
கையா போலன்னு சொல்வாங்க.
- என் மாதிரி. - சரி.
- உன்னைப் போல். - முதல்லே நான்.
ஆம், சரி தான்.
அது டியார்னு நினைக்கிறேன். நியூயார்க் விண்டேஜிலிருந்து.
- நேர்த்தி. - ஆம்.
லிண்டா, துணை தேவைன்னு தெரியுது.
பொருத்தம் பாக்க.
சரி, நீ முடித்ததும்...
இது தொண்ணூறுகளில் இருந்த காமிரா போல்.
எங்கிருந்து வந்தது?
கிறிஸ்டி
"சூப்பர் மாடல்" என்பது என்ன?
இல்லை.
கிறிஸ்டி
எது எப்படியோ அப்படியே சொல்லி எளிமையா இருக்க விரும்பறேன்.
மாடல், ஒரு மாடல்.
கிறிஸ்டி, ரொம்ப அழகு.
அது கனவில்லை, நான் நினைக்கலை.
எப்படியோ நடந்தது, அப்புறம் நான் எதிர் பார்த்ததை விட பெருசானது.
அவள் ஒரு உன்னதமான அழகி.
எங்க படத்தைப் பாரு, எங்க உருவம்,
அப்போ எங்களை தெரிஞ்சது போல உணருவே.
நயோமி
எங்க படங்களுக்கு இணையான வார்த்தைகளே இல்லை.
வோக் நயோமி தாய்
இந்தப் பக்கம் மட்டும் தெரியும், நிஜம் தெரியாது,
எங்களை முற்றிலும் வேற மாதிரி புரிஞ்சிக்கறாங்க.
நயோமி...
...இந்த உக்கிரமான தெய்வத்தைப் போல.
நாங்க அதிகாரத்தின் உடல் ரீதியான பிரதிநிதிகள்.
உறுதியான பெண்கள் போலிருந்தோம்.
சிண்டி
நாங்க கண்ணாடியில் பார்த்து அதை நம்பவும் ஆரம்பித்தோம்.
நான் லட்சியவாதி, சாதிக்கணும்,
சாதிக்க ஆசை, ஆனால் என்ன செய்வது தெரியலே,
எனக்கு வாய்ப்பு கிடைச்சுது.
வேனிடி ஃபேர்
சிண்டி ஒரு முழு அமெரிக்கப் பெண்.
திட்டம் போட்ட முதல் பெண்களில் அவளும் ஒருத்தின்னு நினைக்கிறேன்
அவளுக்கு அதில் அதிக பங்கு இருக்கும்படி.
வேனிடிஃபேர் சிண்டி இன்க்
உங்க கனவு நனவாகும்போது, நீங்க திரும்ப திரும்ப சாதிக்கும்போது.
லிண்டா
வோக் ஃபால் ஃபேஷன்
லிண்டா பச்சோந்தி.
புகைப்படக்காரர் விரும்பும் வகையில் அவளால் மாற முடிந்தது.
நான் ஒரு மாடலாகும் கனவு கண்டேன், நான் ஜொலிக்கவில்லை.
என் தேர்வு.
நாங்க உழைத்து வாய்ப்புகளை உபயோகித்தோம்.
அது பெருசு, நாங்கள் பீட்டில்ஸ் இல்லை.
அதை 50 வருஷ, ரொம்ப நல்ல அனுபவமா நினைப்பேன்
நிறைய நண்பர்களை வைப்பேன்.
இது என்னோட உழைத்த குழு.
இதே குழுவில் நான் வளர்ந்தேன்.
அது தான் சூப்பர் மாடல்.
கிறிஸ்டி சிண்டி லிண்டா நயோமி
தி சூப்பர் மாடல்ஸ்
நியூயார்க் நகரம்
- பெரிசு. - ஹை.
ஹலோ.
- ஹலோ. - ஹலோ.
- எப்படி இருக்கிறீங்க? - ஹலோ. நல்லா இருக்கேன்.
ரெகார்டுகள் பின் அறையிலே.
ஆம்
- மாடியிலா? - ஆம்.
ஜாக்கிரதை.
- இப்போ, லிண்டா, நீ இங்கே. - அவ பக்கத்திலா?
ஆம். நீ அப்படி திரும்பு. சரி.
- பக்கத்திலே வா. - இன்னும் பக்கமாவா?
இப்போ...
நீ திரும்ப மாடலாகத் தயார் போல.
நீ மாறலே.
- நாம்... ரொம்ப நல்லது. - நான் உன்னை தூக்கணும், டர்லி.
சரி.
- நீ என்னை தூக்கினியா, இல்லை நான் உன்னையா? - நான் செய்யறேன்...
முடியாது.
அவள் வருந்த வேணாம்.
- இல்லை. - போகலாம்.
- அருகே வா. - முறிக்கலே.
அருகில் வா.
- உன் அருகிலா? - இன்னும் போ. போ.
இப்போ நில்லு. ஆம், சரியா இருக்கு.
சரி.
உன்னை தூக்குவேன். தயாரா? ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு.
அட, கடவுளே!
- நான் பாக்கலே திரும்ப செய். - உனக்கு மசாஜ் தேவை.
- ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு. - சரி.
நான் வேலை ஆரம்பித்த போது ரொம்ப சிறியவள்.
மாடல் ஆகுமுன் குழந்தை பராமரிப்பு, கடை சுத்தம் மட்டுமே செய்தேன்.
சிறு வயதில், ஊருக்கு வெளியில் வசித்த நினைவு.
தினம் பள்ளிக்குப் போகும்போது,
கிறிஸ்டி
இதை விட நல்லது இருக்கணும்.
என் அம்மா மத்திய அமெரிக்கர், எல் சால்வடாரிலிருந்து.
அவளும் என் அப்பாவும் விமானத்தில் சந்திப்பு,
ஏனெனில் என் அம்மா பேன் ஆம் பணியாளி
என் அப்பா ஒரு விமானி, வடக்கு கலிபோர்னியாவைச் சேர்ந்தவர்.
அதனால், நாங்கள் பே ஏரியாவில் குடியேறினோம்.
என் அப்பாவுக்கு துணியெல்லாம் வாங்குவதில் நம்பிக்கை இல்லை.
நாங்கள் டிசைனர் ஜீன்ஸ் பற்றி பேசுவது கேட்டார்
பிறகு ஆசியா பயணம் செய்தார்
போலியான கால்வின் க்ளைன் ஜீன்ஸ் வாங்கி வந்தார்
அந்த பிராண்டால் உற்சாகமாவோன்னு பாத்தார்,
"இது நிஜமில்லை, அப்பா" என்றோம்.
என் 14 வயதில், பள்ளி முடிந்து குதிரை லாயம் வந்தேன்.
லாயத்தில் ஒரு புகைப் படக்காரர்.
அவர் என் அம்மாவிடம் போய் கேட்டார்
மாடலாவது பற்றி எப்பவாவது யோசித்தோமா என்று.
என் அம்மாவும் இல்லை என்றாள். ஆனால் அவளுக்கு ஆர்வம் போல.
இந்த ஏஜண்டைசந்திக்க அம்மா அழைத்து வந்தார். என்னை, என் சகோதரியை பார்த்து,
ஏற இறங்க பார்த்து, என் சகோதரியிடம் சொன்னாள்,
"நீ ரொம்ப சிறியவள்," "உனக்கு முடியாது.
ஆனா உன்னால் முடியலாம், பார்க்கலாம்."
என் சகோதரி உடைந்து போனாள்.
கிறிஸ்டி டர்லிங்டன் - வயது 14 படம்: ஜெர்ரி ஹிங்கிள்
பள்ளியில், மாடலிங் தொடங்கியபோது,
நெருங்கிய தோழரிடம் மட்டுமே அதை சொன்னதாக நினைக்கிறேன்.
உண்மையா அது பற்றி வெளியே வெளிப்படையா பேசலை.
15 வயதில் மணப்பெண் உடைகளின் மாடல் ஆனது வேடிக்கை.
சில நேரம் ஒரு வேலைக்கு சரி என்பேன்,
பிறகு அதை செய்யவே எனக்கு விருப்பமிருக்காது
அதை விட நல்ல வேடிக்கை நேரங்கள் என் நண்பர்களோடு வரும்போது.
நினவிருக்கு, சில நேரம் என் அப்பாவோடு போகும் போது
"நீ ஒத்துக் கொண்டாய்,
அதையே நீ செய்யணும்" என்பார்.
மாடலிங் சுலபமில்லை, பணம் மட்டும் தான்.
அதன் வழியே எனக்கு உடனடி சுதந்திரம் கிடைத்தது.
அடுத்த விருந்தினரின் 24 ஆண்டிற்கு முன் முதல் நிறுவனம்
அது இப்போ உலகில் ரொம்ப பெரிசு.
வரவேற்பீர்களா, ஐலீன் ஃபோர்டு?
ஒரு பெண் மாடலாக உங்கள் தயவின்றி பிழைக்க முடியுமா,
நீங்கள் சக்தி வாய்ந்தவர்.
ஐலீன் ஃபோர்டு மாடெலிங் ஏஜென்ட்
மற்ற எல்லோரையும் விட அதிக வேலை செய்கிறோம்,
பிறரை விட எங்களுக்கு சிறந்த வேலையும் கிடைக்கிறது.
எனக்கு 15 வயது நான் ஃபோர்டுகளை சந்தித்தபோது.
நான் நியூயார்க் வந்த போது...
...போர்டு கிழக்கு 78வது தெரு லெக்ஸில் பெரிய வீட்டில் வசித்தனர்.
அது வராண்டா பாணியில்.
என்னை தனியே விட்டு என் அம்மா வீடு திரும்ப திட்டமிட்டாள்.
எல்லாரும் ஒன்றோ இரண்டு வாரமோ இருந்தார்கள் போல.
அது ஒரு சுழற்சி...தொடர்ந்த சுழற்சி.
வாய்ப்போ அல்லது ஏஜெண்டை போய் பார்த்தாலோ,
உங்கள் சந்திப்புகளின் பட்டியல் இருக்கும்.
உங்கள் போர்ட்ஃபோலியோ யாரிடமாவது இருந்து,
அதை பார்த்தால் வாய்ப்புகள் தேடி வரும்.
எனது நடிப்பு ஒன்றில், நிகழ்ச்சி எடிட்டர் என்னிடம் கூறினார்,
"உன்னை ஆர்தர் எல்கார்ட் ஸ்டூடியோவுக்கு அனுப்பணும்."
அப்போ தான் எல்லாம் மாறியது.
குட்டை முடி கொண்ட கிறிஸ்டி எயு 85 ஆர்தர் எல்கார்ட்
இவள் ஒரு நட்சத்திரம் ஆவாள் என்று தெரிந்தது.
ஆர்தர் எல்கார்ட் புகைப்படக்காரர்
ஆர்தரின் பாணியில்,
நீங்கள் எப்போதும் இயங்கி எப்போதும் பகட்டில்லாத செயல் செய்து,
சுதந்திரமாக இருப்பது.
நடன, இசைக்கலைஞரை நிறைய படம் எடுத்தார்.
காமிரா முன் சுலபமாக நிற்க எனக்கு கற்றுக் கொடுத்தார்
கையை அசைக்க மற்றும் நகரவும்.
ஏஜண்டை அழைத்தேன்.
"வோக் பத்திரிக்கைக்கு ஒரு வேலை வருகிறது, எனக்கு கிறிஸ்டி வேண்டும்."
அப்போ அவர் சொன்னது எனக்கு வேடிக்கை,
"கிறிஸ்டி சரியா? இன்னும் நல்லவர்கள் உண்டு."
"உங்கள் வேலையை செய்தீர்கள், எனக்கு கிறிஸ்டிதான்," என்றேன்.
லிண்டாவை நான் எடுத்த முதல் படம் இது.
- இந்தப் படம். - முதலாவதா?
ஆம், ஆம், நினைவிருக்கா?
- ஆம். - பாரிசா?
இல்லை, பாரிசில்.
இப்போ, இது, நினைவிருக்கா?
அப்போ மழை. இங்கே. நிறைய தடவையா?
- இல்லை, இல்லை. இரு முறை. - இரு முறை செய்தேனா?
"செய்வது தெரியும்," என்றாய்.
ஆகவே நான் கவனமாக இருந்தேன்,
- அவளும் செய்தாள். - எப்பவுமே செய்தாய்.
- சமீபத்தில் இல்லை. - எப்பவும் படம் கிடைச்சது.
சிண்டி... அது ஒரு அழகான ஒண்ணு.
நினைவிருக்கு.
- குழந்தை 'ஓமி. - அசெடைன் புத்தகத்திற்கு.
நயோமியை பல வருஷமா பார்க்கலே.
- இல்லை... - அப்படியே இருக்காளா?
- சிறப்பு. - சிறப்பா?
இன்னும் அழகாகவே ஆகிறாள்.
ஆர்தரின் முதல் படப்பிடிப்பு முடிந்ததும் லண்டன் போனேன்.
லண்டன்
நேரா ஸ்டூடியோ போனேன், பின் நயோமி உள்ளே வந்தாள்.
அவள் பள்ளி சீருடையில் இல்லை, ஆனால் அவள் பள்ளியிலும் இருந்தாள்,
அங்கே இருந்தது ரொம்ப உற்சாகம், தெரியுமா.
ரொம்ப அருமை.
நான் கிறிஸ்டியை முதலில் சந்தித்தபோது அன்போடிருந்தாள், படப்பிடிப்பும் அருமை.
அது முடிவதை நான் விரும்பலை. அது வேலை போல இல்லை.
வேம் பாட்டு போட்டோம்! நினைவிருக்கு.
நாங்க ஆடி ஆடி, நிறைய சுத்தினோம், நல்லா நேரம் கழித்தோம்.
சில நாட்களுக்குப் பின் அந்த சில மணி நேரங்கள்,
ஒரு மயங்கிய நிலை, தெரியுமா.
அந்த கணத்திலிருந்து நயோமியுடன் என் நெருக்கம்.
கென்யா
முடித்தோம், முடித்தோமா?
காத்திருப்பு எனக்காகவா?
முதல் உடை.
ஒப்பனை கலைஞர் உதட்டு தூரிகையால் அதை போட விரும்புவீர்கள்,
நான் நேரா உதட்டுச்சாயம் போடுவேன்.
- சரியா? - பிடிச்சது.
- சரி, நல்லது. - கொஞ்சம்?
நான் எவ்ளோ மணி தாமதம், தெரியலே.
ஆனா நான் படங்களை முடிக்கிறேன்.
இதை சொல்வேன். இது வெளி வரும்போது,
- புகைக்க மாட்டேன். - சரி.
31 ஜனவரி புகைப்பதை நிறுத்துவேன்.
- இது பதிவு செய்கிறது... - சத்தியமா?
...பேச்சை மீற மாட்டேன்.
- நான் நிறுத்தணும். - உன்னை நம்பறேன்.
அது உனக்கு கெடுதல், நயோமி.
- தெரியும். அது மோசம். - மிக கெடுதல்.
மற்ற மூவரும் புகைப்பதில்லை.
லிண்டா, கிறிஸ்டி, சிண்டியும் புகைப்பதில்லை.
என் வாழ்வில் அதிகமாக காமிரா முன்பு தான்.
லண்டனில் தியேட்டர் ஆர்ட்ஸ் படித்தேன்.
நடனம்தான் என்னுடைய முதன்மை.
அப்போ அவ்வளவே விரும்பினேன்...
நயோமி
...நாடகக் கலையில் முன்னேறுவதில் என் கவனம்.
அம்மாவிடம் என் ஆடிஷன் பற்றி சொல்வேன், அவள் சொல்வாள்,
"இதிலிருந்து எவ்வளவு குழந்தைகள் வேணும்?"
ஆறோ ஏழோ இருக்கலாம்.
அங்கு போனால் 600 குழந்தைகள்,
"நயோமி, உனக்கு கிடைக்கும்னு நினைக்கலே," என்பாள்,
நான் "எனக்கு கிடைக்கிறது" என்பேன்.
- எந்த பாத்திரம் செய்யணும்? - ஸ்னோ வொயிட்.
ஸ்னோ வொயிட் இல்லே. சின்டெரெல்லா செய்றோம்.
சின்டெரெல்லா.
நீ அடியாளா இருக்கலாம்.
- சரி. - உன் பேரென்ன?
என் அம்மா நான் படித்து புரிந்து கொள்ளும்
இடத்தில் நிறுத்துவாள்.
இந்த தனியார் பள்ளிக்கு என்னை அனுப்பினாள்,
என் ஐந்து வயதில் என்-வார்த்தையால் அழைக்கப் பட்டேன்.
பள்ளியில் என் தோலின் நிறத்திற்கான கொடுமைக்கு நான் தயாரில்லை.
என் அம்மா எல்லாரையும் போல் பள்ளி சம்பளம் கட்டினாள்.
அங்கிருக்க எனக்கு எல்லா உரிமையும், கொடுமைக்கு வேறு இடம் பாருங்க.
அதையே நினைச்சேன்.
டான் லெட்ஸ் என் பள்ளிக்கு வந்து சொன்னது நினைவிருக்கு,
"பாப் மார்லி வீடியோவிற்கு குழந்தைகள் தேவை."
பாப் மார்லி தெருவில்
சிறுமி சிறுவனின் கை பிடித்து.
நான்தான் அந்த சிறுமி.
பாப் மார்லி, ஒரு ஜமைக்கனாகி, ஒரு கடவுள் போல.
அதை நம்ப முடியலே.
நான் ஒரு கல்சர் கிளப் வீடியோவில்.
நான் பாய் ஜார்ஜுக்காக கல்சர் கிளப்புக்காக வாழ்ந்தேன்.
நான் நினைத்தேன் பாய் ஜார்ஜ்...
அவருக்கு மக்கள் கருத்து, போடும் உடைபற்றி கவலையில்லை,
அவர் மேக்கப் போட்டு, அந்த சிறுவனை எனக்கு பிடித்தது.
1984ல், நான் நேரே வீடு போக விரும்பலே,
எனவே நானும் என் நண்பர் குழுவும் போனோம்
லண்டன் கவன்ட் கார்டன் மையத்தில்.
அங்கு ஒரு சதுரம், தெருவில் பாடல்கள்.
அங்கு எப்போதும் கலை நிகழ்ச்சி.
அமெரிக்க பெண்மணி நான் மாடலா என்றாள்.
எனக்கு ஆச்சரியம், ஏனெனில் என் நண்பர்கள் சிலருக்கு,
அழகான, நீண்ட, பட்டுப் போன்ற தங்க முடி,
நான் அங்கே, அருவருப்பு உணர்வோடு...
நான் ஒல்லியா உயரமா இருந்ததால் சிறிது சுருக்கிக்கொள்ள விரும்பினேன்.
கார்டை வாங்கியும் பல வாரங்கள் அவளை கூப்பிடவில்லை.
பிறகு அவளை அழைத்தேன். அவள் பெயர் பெத் போல்ட்.
பெத் போல்ட் கவன்ட் கார்டன்
போய் பார்க்கும் அழைப்புகளை அனுப்பினாள்.
என் புத்தகத்தில் மூன்று புகைப்படங்கள்.
எங்கோ ஆரம்பிக்கணும்.
எப்படி மாடல் செய்வது தெரியவில்லை.
பேஷன் பத்திரிகைகளை வாங்க பணமில்லை.
எனவே, என் நடன பயிற்சியை உபயோகித்தேன்,
உயரே குதித்து, வளைந்து, அதெல்லாம்.
மார்ட்டின் பிராடிங் முதல் வாய்ப்பு தந்தார்.
அவளுக்கு 15வயதில் ஆரம்பம்.
மார்டின் பிராடிங் புகைப்படக்காரர்
ஆனா அவள் வயதுக்கு ஒருவித முதிர்ச்சி புத்திசாலி.
நடப்பதை அறிந்திருந்தாள்.
புகைப்படம் எடுப்பது அவளுக்கு பிடித்தது.
அப்போ என் குடும்பத்துக்கு மாடலிங் இழிவா தெரிந்தது.
நான் அதை செய்வது என் அம்மாவுக்கு தெரியாது.
தொண்டுக்காக படங்களை விற்கிறாரா?
அவர் முடிந்த அளவு அதிக பணத்துக்கு விக்கணும்.
சில நேரம் என்னை அதிகமா அடையாளம் கண்டு கொள்ளணும்,
"யார் இந்தப் பொண்ணு?"ன்னு இருக்கக் கூடாது
"பெண்." "அந்த பெண் யாரு?"ன்னு கேக்கணும்.
"ஓ, அது சிண்டி க்ராஃபோர்ட்" என்று.
அவர் கட்டுப்படுத்த விரும்பினார்,
அது எனக்கு சரியாகுமா தெரியலே,
நாம் போராடணும்.
மான்டானா
நாளை பாக்கலாம். நன்றி.
சிறிய ஊரு போல, இல்லையா?
அந்த அதிர்வு இருக்கு.
நான் மிட் வெஸ்டில் பனியான வானிலையோட வளர்ந்தேன்.
என் ஊர் சிறுவர்,
ஒரு அளவு உயரமோ வயதோ ஆனதும்,
கோடையில் சோள வயலில் வேலை செய்யலாம்.
மகரந்தம் அழுக்கு புழுவோடு வீடு திரும்புவோம்.
சிண்டி
என் அம்மா தண்ணி பீச்சி அடித்தபின் உள்ளே விடுவாள்.
நான் இல்லினாய்ஸ், டிகால்பில் வளர்ந்தேன்.
சிறு நகரம்.
உடல் உழைப்பாளிகள்.
முழு அமெரிக்க நல்ல குழந்தைப் பருவம் எனக்குன்னு நினைக்கிறேன்
என் எட்டு வயதில் என் சகோதரனுக்கு ரத்த புற்றுநோய் இருப்பது தெரியும் வரை.
ஒரு வருடம் கழித்து அவன் இறந்தான்.
என் சகோதரன் நோய் வாய்ப்பட்டபோது,
என் முழு குடும்பத்தின் எல்லா கவனமும் அதில்தான்.
அவன் இறந்த போது எப்படி வருந்துவது என்கிற கவலை.
"அது பெண் குழந்தைகளில் ஒன்றாக இருந்திருக்கணும்" என்று.
அவன் ஒரே பையன் ஆனதால்.
சரியான குழந்தைகளாக இருக்க வேண்டிய மன அழுத்தம்,
அது என் வாழ்வுக்கு நல்லதாக அமைந்தது.
என் உயர்பள்ளி நேரத்தில் பெற்றோர் பிரிவு,
அது இரண்டாம் முறை நினைவூட்டல் போல
விசித்திரக் கதைகள், உண்மையல்ல.
என் அம்மா, நிபந்தனையற்ற அன்புக்கு ஒரு மாதிரி.
"ஏ கிடைச்சிதா? அருமை."
"பி வந்ததா? அருமை." "சியா? அருமை."
எனக்கு எப்பவுமே சி வரலை.
ஆனால் என் அப்பா வெற்றிக்கு பரிசு தந்தார்.
என் லட்சியமாயிருந்தார்.
அப்போதான் அவர் கவனிப்பார்.
நாஷனல் ஹானர் சொசைட்டி
நான் சிறப்பாவோ வேறு மாதிரியாகவோ எப்பவும் உணரலை.
நான் சிறப்பானவள் ஒன்றும் இல்லை,
ஆனா என் உயர் பள்ளியில் அழகுப் பெண்கள்
சிறு சியர் லீடர்கள் போலிருந்தனர்.
அதுதான் அழகு என்ற எண்ணம் எனது சிறிய நகரத்தில்.
ஒரு நாகரீகமான ஆண்டு
மாடலிங் பற்றி நினைத்ததேயில்லை.
அது ஒரு வேலைன்னே தெரியாது.
டிகால்ப், இல்லினாயிலிருந்து ஒரு பத்திரிகைக்கு போகத் தெரியாது.
டிகால்ப் நைட் வீக்லி கம்யூனிட்டி பதிப்பு
ஒரு உள்ளூர் புகைப்படக்காரர் என்னை படம் பிடிக்கலாமான்னு கேட்டார்.
மாடலிங் ஒரு வேலை என என் அப்பாவுக்குப் புரியவில்லை.
மாடலிங் விபச்சாரத்தின் இன்னொரு பேர்ன்னு நினைத்தார்.
அதனால், என் முதல் மாடலிங் சந்திப்புக்கு என்னுடன் வந்தார்கள்.
சிகாகோ
ஏஜண்ட் நினைச்சார், "தெரியலே,
உனக்கு முகத்தில் ஒரு தழும்பு."
ஆனா அவள் "சோதனைக்கு படமெடுப்போம்."
படங்கள் மிகவும் பயங்கரமா பயன்படுத்த முடியாதபடி இருந்தன,
ஆனா முடி அலங்காரம் செய்பவர், என்னில் ஏதோ கண்டறிந்தார்,
அதை சிகாகோவில் இலைட்டுக்கு காட்டினார்
அவர்களும் என்னைக் கூப்பிட்டு சோதனை படப்பிடிப்பு ஏற்பாடு செய்தனர்.
பல்பொருள் அங்காடி மார்ஷல் ஃபீல்டில் ப்ரா விளம்பர வேலை.
இரண்டு வாரம் கழித்து, நான் பள்ளிக்குப் போகிறேன்
பள்ளி முழுக்க அது ஒட்டியிருந்தது.
சிறுவர் செய்த கேலி அதுன்னு நினைத்தேன்
என்னை மோசமா உணர வைக்க,
"எனக்கு அதிலிருந்து 120 டாலர் வந்தது அவர்களுக்குத் தெரியுமா?"
நான் கவலைப்படலே. "சோளக் கொல்லையை விட இது தேவலை".
நியூயார்க் நகரம்
ஒரு காதில் இன்னும் இரண்டு காதணி?
- அந்த சிறுவர் போல. - ஆம்.
அந்த காது துளை பற்றி தெரியணும்,
அவை எந்த கோணத்தில்னு தெரியலே, ஆனா என் 12 வயதிலே போட்டேன்.
அப்பாவின் சாமான் பெட்டியில் ஒரு கோப்பு பார்த்தேன்.
- நீயே குத்திக் கொண்டாய். - நில்.
காதணி நுனியை உள்ளே நுழைத்தேன்.
ரொம்ப அவஸ்தைப் பட்டேன்.
தெருவில் ஆள் தேடுபவள் என்றார்.
கண்டிப்பு. குறிப்பா என் அம்மா.
அவர்கள் இத்தாலியிலிருந்து ஒண்டாரியோ, கானடா குடி பெயர்ந்தவர்கள்.
நான் மிகவும் இத்தாலியனாக வளர்ந்தேன், மிகவும் இத்தாலிய மரபுகள்,
ஆனால் எப்போதும் ஃபேஷன் பிடித்தது.
லிண்டா
ஃபேஷன் மீது பற்று கொண்டவள்.
யார் தெரியுமா?
ஆனால் உங்களுக்குத் தெரிந்த பார்பி அல்ல.
இது புதிய கலர் மேஜிக் பார்பி.
அவளுடைய தலைமுடி உண்மையில் நிறம் மாறுகிறது.
மர சாமான் இல்லாமல்
பார்பி,
எத்தனை ஆடை போட்டு அவிழ்த்தேன் தெரியலே.
என் பார்பிகளுக்கு நிறைய தடவை திருமணம் ஆனது.
நான் ஒரு கடையில் வேலை செய்தேன்.
எங்களிடம் ஒரு பத்திரிக்கை ரேக் இருந்தது.
என் ஓய்வு நேரத்தில் பத்திரிக்கை பார்ப்பேன்,
எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்தா,
என் குறைவு சம்பளத்தில் அதை வாங்குவேன்,
அந்தப் படங்களை என் படுக்கை அறையில் மாட்ட.
எல்லா செய்தியும்! ஃபேஷன், அழகில் பெரிய மாற்றம்...
எனக்கு சுருட்டை முடி பர்ம் செய்தேன்.
காதுக்கு மேல் முடி வெட்டினேன்,
அதை ஒரு மல்லேட் என்றனர் போல.
நான் பூனையின் மியாவ்னு நினைத்தேன்.
எனக்கு ஃபேஷன் முக்கியம்னு அம்மா புரிந்து கொண்டாள்,
"மாடலிங் பள்ளியில் முயற்சிக்கலாமா?" என்றாள்.
ஒரு கையால் ஜாக்கெட்டை எடுக்க கற்றேன்.
லிண்டா - மாணவ மாடல்
அடியில் ஆரம்பித்து, பட்டனை ஒரு கையால் அவிழ்ப்பாய்.
மாடலாக இருக்க மாடல் பள்ளிக்குப் போகத் தேவையில்லை.
மாடல் ஜப்பான் செல்கிறது
பெற்றோர் என்னை ஜப்பான் போக விட்டது ஆச்சரியம்
எனக்கு 16 வயது இருக்கும் போது மாடலிங் ஒப்பந்தத்தில்.
என்னை பள்ளி பனி சறுக்கு பயணம் போக விடமாட்டார்கள்.
ஆனால் என்னை ஜப்பான் போக விட்டார்கள்.
டிஸ்கோ ரெஸ்டாரென்ட்
நான் ஜப்பான் போனதும் முதலில் அவர்கள் கேட்டது
நிர்வாண புகைப்படங்கள் பற்றி,
முழு அளவுகளை எடுக்க
துணிகளை அகற்றி.
லிண்டா இவாஞ்சலிஸ்டா
"என் முழு அட்டையில் எல்லா அளவுகளும் உண்டு" என்றேன்.
நான் என் ஆடைகளை அவிழ்க்க விரும்பவில்லை.
உணர்ச்சி பூர்வமானேன்.
நானே தனியாகப் போயிருக்கக் கூடாது.
வீடு போனேன்.
ஒரு மாதிரி மறந்தேன், ஆனா என் மாடலிங் ஏஜன்சி
என்னை மிஸ் டீன் நயாகரா போட்டிக்குப் போக வற்புறுத்தினர்.
நான் தோல்வியுற்றேன், ஆனால் பார்வையாளர்களில் ஒரு சாரணர்.
என்னை ஜான் காசா பிளாங்கஸுக்கு அறிமுகப் படுத்தினார்கள்.
என்னை சந்தித்தபோது அவர் சொன்னார்,
"ஆஹா, நீங்கள் ஜோன் செவரன்ஸ் மாதிரியே."
நான் கிட்டத்தட்ட இறந்தேன் ஏனென்றால் நான் அவளை வணங்கினேன்.
"உன்னை சேர்த்துக் கொள்ள விருப்பம்.
நீ ஐந்து பவுண்ட் எடை குறைக்கணுமோ.
முயற்சிப்போம்." என்றார்.
ஜான் காசாபிளாங்காஸ் மிகவும் அழகான மனிதர்.
அவர் எலைட் மாடலிங் ஏஜென்சியின் தலைவராக இருந்தார்.
உன்னால் சொல்ல முடியும்,
அவர் நம்பிக்கை உடையவரென.
நான் அவரை சந்தித்த போது,
என் வயதோ ஏறக்குறைய அதே வயதோ கொண்ட பெண்ணோடு தொடர்பில் இருந்தார்.
நான் அவரை அப்படி பாக்கலை. அவர் என் ஏஜென்ட்.
உயர்நிலை மூத்த ஆண்டு, எலைட் ஏஜென்சியோடு என் ஒப்பந்தம்
அவர்களின் ஆண்டின் தோற்றப் போட்டிக்காக.
எனவே, இது மாடல் தேடும் போட்டி போல.
நானும் அநேகமா, 200 இளம் பெண்களும் அகாபுல்கோவில் இருந்தோம்
அது ஒரு அழகுப் போட்டி போலவே நினைக்கலாம்.
சிண்டி க்ராஃபோர்ட், இல்லினாய்ஸ், சிகாகோ.
உனக்கு திறமை தேவை இல்லை.
இந்த போட்டி அதன் வேடிக்கைக்காக, அதன் அழகுக்காக.
எல்லா நேரத்திலும் தீர்ப்பு நடக்கிறது.
காசாபிளான்காஸ்
நீ எப்போதும் கவனிக்கப் படுகிறாய்.
ஏனெனில் மாடல் என்பது
எல்லா நேரமும் அருமையா இருப்பது.
இப்போ யோசிக்கும்போது, இப்போ அந்த வழக்கமில்லை போல.
அப்போ அப்படியில்லை, தேர்வு போலவே இருந்தது.
உலகமெங்கும் சுற்றினோம் உங்களை கண்டறிந்தோம்,
உங்களை இங்கு அழைத்து வந்தோம், அதுவே ஆரம்பமென எதிர் பார்ப்போம்
உங்களை அருமையான எலைட் மாடல்களாக உருவாக்க,
நாம் நிறைய சம்பாதிப்போம் எனவும்
வெற்றிகளை அடைவோம் எனவும்.
நான் முதல் பத்து இடங்களுக்குள் தேர்வானேன்.
முதல் பத்து இடங்களில் இருந்தால், நேர்காணல் செய்வர்,
"நீ பள்ளியை விடத் தயாரா?"
"நியூயார்க் வருவது பற்றி?"
நான் இன்னும் உயர்நிலை பள்ளியில், வெளியேறத் தயாரில்லை என்றேன்.
பள்ளிக்குத் திரும்பினேன்.
உயர் தகுதி நிலையில் நான்.
டிகால்ப் மாணவி
நான் நார்த் வெஸ்ட் பல்கலைக் கழகத்திற்கு விண்ணப்பித்தேன்
கெமிகல் பொறியியல் படித்தால் பண உதவியும் கிடைத்தது.
கல்லூரி போகுமுன் கோடையில் எலைட் நியூயார்க்குக்கு அழைத்தனர்,
பேட்ரிக் டிமார்செலியர் என்ற புகைப்படக்காரரைப் பார்க்கப் போனேன்.
"அவளை ரோம் செல்ல புக் செய்கிறேன்.
ஆனால் அவள் முடியை வெட்ட வேண்டும்."
நானும் என் ஏஜென்சியும், "அதுக்கு மதிப்பில்லை,"
"இல்லை, முடியை வெட்ட மாட்டாள்" என்றோம்.
"சரி. எப்படியும் அவளை எடுக்கிறோம்" என்றனர்.
நான் ரொம்ப உற்சாகமானேன்.
அது ஒரு சிறந்த வாய்ப்பு.
முதல் இரவிலேயே,
என் முடியை "சிறிது" துண்டிக்க ஆள் அனுப்பினர்.
என் முடியை சீவி, குதிரைவால் போல் கட்டி, கேட்காமலேயே அதை வெட்டினர்.
நான் அதிர்ந்து போனேன்.
ரோமில் ஒரு ஹோட்டல் அறையில் அழுதுகொண்டே இருந்தேன்.
ஆகவே, பிறகு எப்பவும் நான் முடி வெட்டாதது எல்லோருக்கும் ஆச்சரியம்.
நான் ஆடிப்போயிருந்தேன்.
அன்புடையோரே, நான் நலம்.
இந்த நகரம் அழகு. பார்க்க நிறைய உண்டு.
என் முடியை வெட்டினார்கள்.
என்னை ஒரு மனுஷியாக பார்க்கவில்லை போல...
என் விதியில் எனக்கு உரிமை இருந்தும்.
குட்டை முடி பிடிக்கவில்லை என்றில்லை,
நான் அதை தேர்ந்தெடுக்கவில்லை என்பதில்தான்.
இதுவே மாடலாவதின் அர்த்தம் என்றால் நான் அதுக்கு தயாரில்லை.
மாடல்களைச் சுற்றி நிறைய புராணக்கதைகள்
ராபின் ஜிவ்ஹான்
அந்தப் புராணம் அவர்களின் மனிதாபிமானத்தை மறைத்தது.
புகைப்படம் ஜார்ஜ் பிளாட் லைன்ஸ்
மாடல் பற்றிய வரலாற்றைப் பார்க்கும்போது,
ஒரு மாடல் அடிப்படையில் ஒரு உயிருள்ள துணி போடும் கம்பி.
அவர்களை பொம்மைகள் என்று அழைத்தனர்.
மாடல்கள், பொதுவாக, அமைதியாக இருப்பர்,
எதிலும் சிரமமில்லை என காட்டுவது அவர்கள் வேலை.
பெயரே வேண்டாம்.
எனக்கு ரன்வே மாடலாகும் அதிர்ஷ்டம், ஆனால் எப்போதும் முழுநேர வேலை.
பெத்தான் ஹார்டிசன் மாடல் / முன்னாள் ஏஜண்ட்
வேறு மாடல்கள் புகழோடு இருந்தனர்,
மைக்கேல் கோர்ஸ் டிசைனர்
நிறைய பேருக்கு பத்திரிகையில் மட்டும் புகழ்.
அது 60-களின் ட்விக்கியாக இருக்குமா,
70-களில் லாரன் ஹட்டன்.
மாடல் வகைகள் இருந்தது...
டாட் ஓல்ட்ஹாம் டிசைனர் / கிரியேட்டிவ் டைரக்டர்
பெண்கள் தோற்றம் பற்றி ஆண் கருத்து
பொன்னிற முடியோடு செரில் டைக்ஸ் அல்லது கிறிஸ்டி பிரிங்க்லி.
அழகான பெண்கள், ஆனால்,
பத்தடி தூரத்திலிருந்து, எல்லோரும் ஒரே மாதிரி.
ஃபேஷன் துறை கவர்ச்சி மற்றும் செக்ஸ் பற்றி ஒரு மாயையை உருவாக்கியுள்ளது போல
ஏனெனில் உங்களுக்கு தெரியக் கூடாது அந்த மாடல்
ஒரு ஆதர்சப் பெண்ணின் பிரதிநிதியாக இருப்பவள்,
17 வயதே ஆனவள்.
மாடல்களுக்குதான் இறுதியாக பொறுப்பு
ஜீன் பெக்கர் ஃபேஷன் ஜர்னலிஸ்ட்
...பிராண்டுகளை விற்க.
அல்லது பத்திரிக்கைகளை விற்க.
பொறுப்பின் அழுத்தம் அதிகம்னு நினைக்கிறேன்.
சிறந்த புகைப்படங்களோ, அல்லது ஒரு பேஷன் ஷோவில் சிறப்பாகவோ இருக்கணும்,
பிறகு அடுத்த நாள் அதை வெல்ல வேண்டும்.
- சரி? - மேலும். அவ்வளவே. ஆரம்பி.
- கேள்வி - சரி
கண் இமை முக்கியமா?
ரொம்ப முக்கியம்.
கண் இமைகளில்லாமல், முழுமையில்லை.
இமைகளால் பேசுவதுண்டா?
- தேவையானபோது. - எப்படி?
- என்ன? - தேவையானால்.
உன் இமைகளை மூடித்திறப்பது அழகைக் கூட்டும்.
அது நல்ல பதிலா?
நான் அழகுன்னு நினைக்கலே.
நான் அழகுன்னு நினைச்சேன்.
நான் உயரம்னும் தெரியும்.
நான் ஒல்லி, ரொம்ப ஒல்லி.
அதனால் மாடலாகும் எல்லா தகுதியும் உண்டுன்னு நினைச்சேன்.
பாரிஸ்
நான் பாரிஸ் போனபோது எனக்கு 19 வயசு.
என் பொய் வயசை சொல்வதாகவும் சொன்னாங்க.
எனக்கு கீழ் நிலை வேலை கிடைச்சது.
வேலையில் நான் யாராக இருக்கணும்னு விரும்பினார்களோ நானும் அப்படியே.
அது டிசைனரோ புகைப்படக்காரரோ...
...அவர்களை குஷிப்படுத்த விரும்பினேன்.
என்°5 சானல் பாரிஸ்
கார்ல் லாகர்ஃபெல்ட் டிசைனர்
லிண்டா?
லிண்டா இவாஞ்சலிஸ்டா இங்கே.
சீக்கிரமே ஒரு சானல் நிகழ்ச்சி செய்தேன்.
- முன்னேறுதா? - ஆம்.
"சிறியது"!
சிறிசா.
லிண்டா, முடியே கீழே கட்டு.
- நிஜமா? - முடியா?
அப்போ, நான் என்னையே அறியலேன்னு உணர்ந்தேன்.
நான் கொஞ்சம் போலியாக உணர்ந்தேன்.
அங்கே போ சொல்றேன்.
ஆங்கிலமா பிரெஞ்சா?
எந்த மொழியில் பேசணும்?
ஆங்கிலம்.
சிறிது பிரெஞ்சு.
ரொம்பவே அங்கிருக்க ஆசை.
நான் முதல்லே இருந்து தொடங்கணும்னு என் ஏஜென்ட் நினைச்சார்,
என் வேலை யாருக்கும் போதுமாக இல்லை.
எலைட்+ பாரிஸ்
பரிதாபமா இருந்தேன்னு நினைக்கிறேன்.
நான் ஃபேஷனை புரிஞ்சதா நினைச்சேன். ஆனா இல்லை.
பலர் நல்ல வேலை மூணு வருஷம்னு சொன்னாங்க.
மூணு வருஷம் செய்தேன்.
எனவே, நான் பீட்டர் லிண்ட்பெர்க்கை பார்க்கப் போன போது,
என் விவரங்கள் இல்லாமல் போனேன்.
எனக்கு வேலை தந்தார்.
பெண்களுக்கு மரியாதை தர விரும்பறேன்,
பீட்டர் லிண்ட்பெர்க் புகைப்படக்காரர்
மிக்கி மவுஸ் போல அலங்காரம் செய்ய மாட்டேன்.
அவர்களை அப்படியே இருக்க விட்டு அவர்கள் குணங்களோடு வேலை செய்வேன்.
அது, நான் புதியவருடன் வேலை செய்தால்,
அவர்கள் கொண்டு வர வேண்டுமே.
நானில்லை. அவர்கள் செய்வது.
அவர்களில் இருப்பதுதான் முடிவானது இல்லையா?
பீட்டர் லிண்ட்பெர்க் கைவினைஞர்.
ஃபேபியன் பரோன் படைப்பு இயக்குனர்
அவருடையது நுணுக்கமான நுட்பம்,
ஒரு பெண்ணை தன் காமிராவில் அடக்குவதில்.
அவர் படங்களில் ஜெர்மானிய நார்டிக் தோற்றம்.
ஜெர்மன் தொழில்துறை போல.
கருப்பு வெள்ளை.
பீட்டர் எளிமை சூழல் சார்ந்தவர்.
கிரேஸ் கோடிங்டன் அமெரிக்கன் வோக்
அவர் படங்கள் தைரியமானவை.
உண்மையான என்னை படம் பிடித்தவர் உண்டென்றால்,
அவர் பீட்டர் லிண்ட்பெர்க்
அவைகளே என்னை மிகவும் சங்கடப்படுத்தியவை,
ஏனெனில் நாமாக இருப்பது ரொம்ப கடினம்.
இன்றைய இளம் மாடல்கள் உண்டு.
நயோமி, ஏன் அவள் நல்ல அட்டையில் வரும் பெண்?
அவளிடம் அழகு தவிர அற்புதமான ஆளுமை.
அவள் அருமையான தொழிலாளி.
அதாவது, 15 வயதில் கூட, பையில் ஆபரணங்களோடு வருவது
அந்த நெக்லஸ், முகப் பூச்சு எல்லாம்.
என் ஏஜன்ட், "உன்னை பத்திரிகைக்கு அனுப்ப ஆசை"
அவர்கள் உன்னை அமெரிக்க பயணம் அழைத்துப் போவார்கள்.
எனக்கு குற்ற உணர்வு.
நான் செய்வது என் அம்மாவுக்குத் தெரியாது.
என் அம்மா ஜமைக்காவில் பிறந்தவள்.
அவள் மூன்று வயதில் இங்கிலாந்து வந்தாள்.
என் அம்மா என் அம்மா, என் அம்மாவே என் அப்பா.
அது அதிகமா என் உணர்வும் என்று நம்புவேன்,
என் வாழ்வில் என் அப்பா இல்லாதது.
எப்பவும் அம்மாவை பெருமைப் படுத்த விருப்பம்.
எவ்வளவு உழைத்து எனக்காக தியாகம் செய்தாள்னு தெரியும்.
எனவே, தைரியம் வரவைத்துக்கொண்டு அம்மாவிடம் சொல்ல வீடு போனேன்.
அவளுக்குக் கோவம்.
இதுக்காக என்னை பள்ளிக்கு அனுப்பலை.
எப்போதும் என் பள்ளிக்கு செலவு செய்தாள்.
இப்போ நான் வெறும் மாடலாக விரும்பறேனா?
ஆனால் அவள் சரியென்றாள், ஆனால் என்னோடு அவள் வர முடியவில்லை
ஏனெனில் என் தம்பி அவள் வயிற்றில்.
எனவே, நான் ஏப்ரல் 14ம் தேதி நியூ ஆர்லீன்ஸ் போனேன்.
நியூ ஆர்லீன்ஸ்
நயோமி அன்று ஒத்துழைத்தாள்.
அது அவள் முதல் வேலை. அவளுக்கு அது பெரிய சாகசம்.
கோடைகால ப்ளூ பிரிண்ட்
இரண்டு நிகழ்ச்சிகள், ஒன்று கடற்கரையில்...
...இன்னொரு நிகழ்ச்சி "லாண்ட் கர்ல்ஸ்."
இந்தப் படம் எடுத்தபோது நாங்கள் அடிமைகள் தோட்டத்தில்,
ஆறு வெள்ளையர்களும் ஒரு கறுப்பினப் பெண்ணும்.
அது 30 வருடங்களுக்கு முன். வேறு உலகம்.
என் அம்மாவுக்கு பதட்டம்.
போகுமுன் என்னோடு பேசினாள்.
அமெரிக்க இனவெறி பற்றி சொன்னாள்.
ஒருவரையொருவர் கொல்க ஒன்றாக வாழ்க
அவள் தெற்குப்பகுதி, கு க்ளக்ஸ் கிளான் பற்றி சொன்னாள்.
இங்கிலாந்தில் தெற்கு பற்றி அப்படியே அறிந்தோம்.
நான் கலாச்சார ரீதியாக அறிய ஆரம்பிச்சது
என்னை ஏற்றுக்கொள்ள நான் கடினமா உழைக்கணும்னு.
சங்கடத்தோடு நான் வீடு திரும்பவே முடியாது
அது சரியில்லை, விட்டு விட்டேன் என்று.
முடியாது.
கடினமா முன்னேறுவேன்.
பிரிட்டிஷ் எல் படப்பிடிப்பு முடிந்து நான்கு மாதம் ஆனதும்,
சிலர் லண்டனுக்கு வந்தனர்
இந்த இளைய கறுப்பினப் பெண் பற்றிக் கேள்விப்பட்டதனால்
"என்னைப் பார்க்க லண்டனுக்குப் பறந்து வந்தார்களா?" என்றிருந்தது.
கிழக்கு லண்டனில் என் ஒரு சிறு வீடு...
ஜான் காலியானோ டிசைனர்
நல்ல நண்பர் ஒருவர் வந்து "நீ வரணும்" என்றார்.
நீ இந்தப் பெண்ணைப் பார்க்கணும்.
"அவளுக்கு 14 வயது, வெறும் 15." நடனப் பள்ளியோ ஏதோ.
அப்போதான் நயோமியை வேலையில் பார்த்தேன். பிரிட்டிஷ் எல் போல.
அவளது ஈர்ப்பு சக்தி.
ஈர்ப்பு, எளிமை.
அது ஒரு காந்தம் போல.
கண்டுபிடித்தவள், என்னை அழைத்து சொன்னாள்,
"நீ ஒரு பெண்ணைப் பார்த்துக்கணும்."
நயோமி மரியாதை, கூச்ச சுபாவத்தோடு, அமைதியானவள்.
அவள் என்னை ரொம்பக் கவர்ந்தாள்.
ரொம்ப நல்லவர்களை சந்தித்தேன்.
ஐலீன் ஃபோர்டு லண்டன் வரத் தொடங்கினார்,
என் அம்மா மூலம் என்னை ஒப்பந்தம் செய்ய.
ஃபோர்டை பிடிக்கும்.
அவளின் பழைய பாணியை இப்போது நினைத்து...
அவள் பாரம்பரிய முறை ஏஜண்டாக இருந்தது.
- ஆமாம். - அவள் சரிதான்.
எல்லோரிலும் அவள் ரொம்ப சரியானவள்.
வித்தியாசமான அணுகல் எது?
பெண்களை அவள் பார்த்துக்கொண்ட விதம்.
- சரி. - அவள் வீட்டில் வசித்தோம்,
எங்க பெற்றோரை பாதுகாப்பாக உணர வைத்தாள்.
அப்போ நியூயார்க்கில் இரு பெரிய ஏஜென்சிகள்.
ஃபோர்டு, அது ஐலீன் ஃபோர்டு.
அவள் சரியான பெண்,
"பெண்கள்" ஒரே முறையில் பழகுவதை எதிர் பார்த்தாள்,
டவுன்ஹவுஸில் தங்குவார்கள்.
பின்னர் எலைட், வித்தியாசமான ஆற்றலுடைய ஏஜன்சி.
அவர்கள் எங்க பெற்றோராக உணரலே
பெற்றோராகவும் விரும்பலே.
நீங்கள் அவர்கள் பொறுப்பிலில்லை. நம் ஏஜண்ட்.
ஏஜன்சியை இரண்டாவது பெற்றோரா உணரலே.
அப்போ எனக்கு 20 வயசு.
நான் கல்லூரியை விட்டு வெளியேறி சிகாகோவில் மாடலிங் செய்தது, நன்றாக இருந்தது.
ஒரு நாளில் ஆயிரம் டாலர் சம்பாத்தித்தேன்.
சிண்டி க்ராஃபோர்ட் சிறந்த தோல், கால்கள், முடி
அங்கு முக்கிய வேலை பட்டியல்.
விக்டர் ஸ்க்ரெப்னெஸ்கி என்ற புகைப்படக்காரர் இருந்தார்.
அவர் சிறு இடத்தின் பெரும்புள்ளி.
விக்டர் நிச்சயமாக ஃபேஷன் துறையில் என் முதல் வழிகாட்டி.
"வலது கையை நீட்டி, தோள்களை உயர்த்தவும்," என்பார்.
விக்டர் "நகராதே" என்றால் நீ நகர மாட்டே.
"ஒரு துளியும் அசையமாட்டேன்" என்று இருப்பாய்.
நான் ஒரு தடவைக்கு மேல், குறிப்பா மதிய உணவின்முன் மயக்கமானேன்.
நீ சாப்பிடலைன்னா, மயக்கமாவே.
அவர்கள் உன் முதுகை உயர்த்தி... ...மறுபடி செய்வாய்.
"நீ எவ்வளோ அழகு, உன்னைப் படமெடுப்போம்" என்பதில்லை.
"இந்த ஜாக்கெட்டை விற்க உதவுகிறாய்" என்பது.
"நாம் இங்கே இந்த ஜாக்கெட் விற்க."
இல்லினாய், சிண்டி க்ராஃபோர்டு.
இவள் உடம்பு இப்படியேவா?
கொஞ்சம் எழுந்திரு. இதுதான் உடம்பு.
அந்த பயிற்சி பெற்றாளா இல்லையா?
சிண்டிக்கு அது மிகவும் உளவியல் ரீதியானது--
மாடலிங் செய்வதில் அவள் உறுதியா இல்லை.
- நான் அடிமை போல இருந்தேன். - ...மன உறுதி.
அல்லது குழந்தை போல, "பார்க்க பேச இல்லை"
இப்போதுள்ள நிலையில் அதை பார்க்கையில், ஓப்ரா,
"எழுந்து உன் உடலைக் காட்டு"
"இங்கிருக்க உன் தகுதியைக் காட்டு" என்ற போது
அப்போது அது புரியவில்லை, இப்போ நினைக்கையில்,
"நிஜமா, அது சரியில்லை" என நினைத்தேன்.
அதுவும் ஓப்ராவிடமிருந்து,
அவ லட்சியம் வளருது.
அவளால் முடியும்னு உணருகிறாள், இங்கே சொல்கிறேன்,
ஜான் காசாப்லாங்காஸ் எலைட் மாடலிங் ஏஜென்சி
அவ விரும்பினா நம்பர் ஒன்றா இருக்கலாம்.
நான் சிகாகோவில் நன்றாக உணர்ந்தேன், மூச்சு திணறாமல்.
என் சொந்த வீடு, வண்டி ஓட்டிப் போய் அம்மாவை பார்க்கலாம்.
விக்டர் ஸ்க்ரெப்னெஸ்கியுடன் இந்த பாதுகாப்பான சூழ்நிலை இருந்தது,
அவரோடு தினமும் வேலை, நன்றாக வாழ்ந்தேன்.
சிண்டி மாறியது விக்டர் அறிவார்.
பாலியில் எனக்கு வேலை, பத்து நாள் பயணம்.
சிகாகோவில் மாடலிங் வேலை சிகாகோவில்.
பயணம் செய்து வேலைக்குப் போய் விறுவிறுப்பா செய்தது கொஞ்சமே.
அந்த பத்து நாட்களில் ஒரு நாள் ஸ்க்ரெப்னெஸ்கி ஸ்டுடியோவில்,
ஸ்க்ரெப்ஸில் முழுநாள் 9:00 உள்ளாடை
"ஒரு நாள் வேறு வேலை செய்ய விடுவீர்களா?" என்றேன்.
முடியாது என்றார்கள்.
முடியாதுன்னு மட்டுமில்லே, "இதை ரத்து செய்தால்",
"உன்னை எப்போதுமே சேர்க்க மாட்டோம்" என்றனர்.
வாரத்தில் நாலைந்து நாட்கள் வேலை, பெரும்பாலும் விக்டருடன்.
அது என் வாழ்க்கையும் எல்லாமும்.
என் பெற்றோர் கனவு கூட கண்டிராத அளவு சம்பாதித்தேன்.
நான் சிறுமியாயிருந்தபோது, போதிய பணம் இல்லை.
பிறகு, என் பெற்றோர் பிரிந்த போது,
என் அப்பா பணத்தைக் காட்டி என் அம்மாவை கையாளுவதை பார்த்திருக்கிறேன்.
"அது நானாயிருக்காது" என முடிவு செய்தேன்.
வளர்ந்த பின்,
எப்போ பேசுவது முக்கியம், எப்போ கூடாது என்று தெரியும்.
என் வேலையை ரத்து செய்து, பத்து நாள் பயணமாக பாலி சென்றேன்.
அவ்வளவு தான்.
பிறகு எப்பவுமே வேலை தரலை.
சிகாகோ மாடலிங்கில்,
விக்டர் ஸ்க்ரெப்னெஸ்கியுடன் வேலை செய்யவில்லையானால்,
அது ஒரு படி இறக்கம் தான்.
நான் நியூயார்க்கில் முயற்சி செய்வேன்.
நியூயார்க் நகரம்
இரண்டு கவர், முக்கிய கவர்,
75வது ஆண்டு, மற்றும் இன்னொரு ஆன்லைன் கவர்னு நினைக்கிறேன்.
சரி.
கை கழுத்துக்கு?
பின் நான் அதை செய்வேன்.
அழகு, அதுதான்.
அப்படி. பரவாயில்லையா?
- கடவுளே. - அருமை.
நல்ல படம்.
கிறிஸ்டி அழகு.
நான் விரும்பலே-- அது காமிராவில் வந்ததா?
கிறிஸ்டி டர்லிங்டனின் முதல் காஸ்மோ கவர்.
மூன்றே மணி நேரம் தோற்றம் சரி செய்து 500 டாலர் வாங்குவாள்
போஸ் கொடுத்த 15 நிமிடங்கள்.
இப்போ உயர்நிலைப் பள்ளி முடித்த பெண்ணுக்கு இது மோசமில்லை.
மாடலிங் செய்யும்போதே கற்றுக் கொள்வது, பார்த்து கவனிக்கும்போது கற்பது.
உண்மையான, கற்பித்தல் இல்லை.
இப்போதெல்லாம் தயாரிப்பின் பிறகு மாயாஜாலம் நடக்கிறது.
80களில் 90களின் முற்பகுதியில், எல்லா மாயங்களும் நடந்தன
"கிளிக்" என்று கேட்ட அந்த நேரத்தில்.
ஒரு நிலையான படம் புனிதமானது.
அது கிடைக்க நூறு பிரேம்களை எடுப்போம்.
காஸ்மோபாலிட்டன்
நாம் எதைப் பார்த்தோமோ அதுதான் கிடைத்தது.
மீன்பிடி கம்பி கொண்ட பாவாடை நுனியை யாரோ பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஒரு கோக் கேன் இருந்திருக்கலாம்
உங்கள் பெல்ட்டின் பின்னால் உங்கள் இடுப்பில் இறுக்கமாக...
எல்லா தந்திரமும், ஆனா வெளிச்சம்?
படமெடுப்பவர் வெளிச்சத்துக்கு நிறைய செய்தார்கள்
ஏனெனில் அப்போது படம் திருத்துவதில்லை.
படம் எப்படி இருக்கும்னு தெரியாது
புத்தகத்தில் வரும் வரை.
1980களில், இணையம் இல்லை.
மைக்கேல் மஸ்டோ பத்திரிகையாளர்
பத்திரிகை என்று ஒன்று இருந்தது.
இன்ஸ்டாக்ராம் இல்லை.
என்னின்ஃபுல்
பேஸ்புக் இல்லை.
பத்திரிக்கைகள் இருந்தன.
அப்போது, பத்திரிக்கைகளே வேறு உலகம் அறியும் வழிகளில் ஒன்று.
கலாச்சாரத்தை வறையறுப்பவர் இருந்தனர்.
ஆடைகளை உற்று நோக்கும்
பத்திரிகை வாசகரைப் பிடிக்கும் என்று நம்புகிறேன்
கடைக்குபோய் வாங்குபவர்களை.
கார்லின் செர்ஃப் டி டட்ஸீல்
பஜாருக்கு ஒரு பாணி, வோகுக்கு ஒன்று,
எல்லுக்கு ஒரு பாணி.
எப்படி சொல்வது தெரியலே.
ஆனா எல்லாரும் வேறே வேறே.
ஹார்பர்ஸ் பஜார் உயர் ரகம்.
எல் பத்திரிகை, எல்லாம் வேகமா செய்தோம்.
அது வாரம் ஒரு முறை!
ஏனென்றால் ஃபேஷன் விரைவானது புரியுதா?
வோக் எப்பவும் ஃபேஷன் பத்திரிகைகளின் மகுடம்.
வோக் மிகவும் சர்வதேசமானது.
அமெரிக்கன் வோக், அது பைபிள்.
டிம் பிளாங்க்ஸ் ஃபேஷன் துறை
வோக்கில் இருப்பதை ஒவ்வொரு மாடலும் விரும்புவார்கள்.
ஆனா வின்டோர் எடிட்டர், அமெரிக்கன் வோக்
அது அவள் வேலைக்கும் விளம்பரங்களுக்கும் உதவும்.
வேலை வாய்ப்புக்கு உதவும்.
பணத்தையும் தாண்டி வோகுக்கு வேலை செய்ய வேறு காரணங்களும்.
அமெரிக்கன் வோக் முதல் செயின்ட் பார்ட்ஸ் வரை பதிவு செய்த என் நினைவு.
சிறிய ஊர் பெண் செயின்ட் பார்ட்ஸ்,
எனக்கு "இது சொர்க்கம்."
அந்த படப்பிடிப்பிலிருந்து, வோக்கிற்கு ஒரு கவர் முயற்சி வாய்ப்பு.
எங்களுக்கு கவர் கிடைப்பது நிச்சயமில்லை.
அப்போ...அது ஒரு "கவர் முயற்சி."
உள்ளே பொய், கொஞ்சம் செய்வீங்க,
அவங்க பாத்துட்டு சொல்வாங்க,
"இது சரி தான்," என்றோ "வேணாம், வேறோருவர் பாக்கலாம்" என்றோ.
ஒரு மாதம் வரை எதுவும் தெரிய வராது
கிடைக்குமா இல்லையான்னு.
வோக் கவரில் வருவது என் கனவு...
ஏதாவது வோக். எந்த வோக்னு இல்லை. ஏதாவது வோக்.
இத்தாலிய வோக் எனது முதல் வோக் கவர்.
கண்ணாடியில் தெரிந்த என் உருவம் பிடித்ததாக என் நினைவு,
ஒரு இளவரசி மேடையில் நடந்தது போல் உணர்ந்தேன்.
இத்தாலிய வோக் பரவலா கிடைக்காது,
என் வீட்டு வாழ்க்கைக்குத் திரும்பியபோது,
அந்த பத்திரிக்கையைப் பார்க்க ரொம்ப நாளானது
அது எனக்குக் கிடைக்காததாலே.
என் இரண்டாவது வோக் கவர், இன்னும் பெரிய அனுபவம்,
பிரிட்டிஷ் வோக்கை, இன்னும் நிறைய பேர் பார்த்தார்கள்.
ரொம்ப சிறியவளா இருக்கேன்,
நான் வோக் அட்டையிலேன்னு நம்ப முடியலே.
ஒருவேளை அப்போ எனக்கு 17 வயசு.
பேட்ரிக் டெமார்செலியர் படப்பிடிப்பு.
டோனா கரன் அப்போதே புது பிராண்ட் தொடங்கினார்,
அவள் முதல் படைப்பை அணிந்த என் கவர் படம்.
படப்பிடிப்பு முடிந்ததும் ஒரு உருவப்படம் எடுத்தோம்,
முடி நீட்டிப்புகளோடு என் முடி இவ்வளவு நீளமாக இருந்தது.
ஒரு உருவப்படம் மாதிரி செய்தோம்,
என் எல்லாம் மறைத்தபடி இருந்தேன்.
என் கைகள் சிறிது கீழே, இன்னும் கீழே.
"கையை இன்னும், இன்னும் கீழே போடுவாயா?"
அப்போ சுய உணர்வோடிருந்தேன்,
ஆனா மோசமா உணரலே.
சந்தோஷமா உணர்ந்தேன் அங்கு.
அந்த நேரம் அழகாக உணர்தேன்.
பாட்ரிக் என்னை சங்கடப் படுத்தவில்லை,
ஆனா எனக்கு நினைவிருக்கு,
"நான் இப்படி செய்யக் கூடாது"ன்னு நினைச்சேன்.
படம்
அப்புறம் அந்தப் படம் போட்டோ பத்திரிகை அட்டையில் வந்தது,
அது அதிகம் விற்பதில்லை.
ஆனா அது "அடடா" என்பதுபோல் இருந்தது.
ஏன்னா அது எதுக்குன்னு தெரியாது,
அது பத்திரிகை கவரான்னு தெரியாது.
எந்த வயதில் நிர்வாணப் படம்
வரலாம் என்பதெல்லாம் இல்லை.
அதை யாரும் கவனித்து கட்டுப்படுத்தியதா தெரியலே.
அப்போ எனக்கு அதெல்லாம் தெரியும்னு சொல்ல முடியாது,
ஆனா அம்மா பிறகு சொல்வாள்னு தெரியும்,
"நீ எப்பவும் நல்லா இருப்பே.
உனக்கு அறிவு இருக்கு,
நீ நல்லா இருப்பே."
ஆனா நிஜமா நல்லா இருப்பேன்னு தெரியாது.
"போ, போய் செய்." "குட் லக்."
சிண்டி க்ராஃபோர்ட் இப்போ அதிக அடையாளம் கொண்ட வணிகப் பிரபலம்.
"நல்ல வேலை"ன்னு ஒரு மனிதனுக்கு பாராட்டு.
"ஒரு நாளைக்கு பத்தாயிரம் டாலருக்கு கீழ் வரமாட்டேன்."
அது பாதி விளையாட்டு.
அது முடியும் ஒரு நாள் வரும்.
மொழி பெயர்ப்பு கௌரி ராமன்