హాయ్. పనిలో ఉన్నా, నా వల్ల అయ్యేలా లేదు.
నా వరకు, ఇవాళ అవుతుందని అనుకోవడం లేదు.
ఇది ఈజీగా పెట్టుకోవచ్చు.
బూట్లు సరిపోతాయి.
ఇదేనా. సరే.
- ఇది బాగున్నట్టుంది. - మ్యాజిక్ ఫ్యాబ్రిక్, కదా?
ఇది అదిరింది, చూడు. షైనింగ్ కూడా బాగుంది.
జనం ఎప్పుడూ, నన్ను మీ అమ్మాయిలా ఉన్నావు అంటున్నారు.
- తనే నాలా ఉంటుంది అంటాను నేను. - సరిగ్గా చెప్పావు.
- తను నీలా ఉంటుంది. కమాన్. - నేను ముందు కదా.
అవును, అంతేగా.
ఇది డియోర్ అనుకుంటా. న్యూయార్ వింటేజ్ నుంచి తెచ్చుంటారు.
- ఏమంటావు? - అవును.
లిండా, తోడు కావాలని కోరుతున్నట్టు విన్నాను.
ఫిట్ చేయడానికి ఇప్పుడే వచ్చారు.
సరే, నువ్వు రెడీ అయితే...
ఓ మై గాడ్. తొంబైల నాటి కెమెరాలా ఉంది.
ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది ఇది?
క్రిస్టీ
"సూపర్ మోడల్" అనే పదాన్ని ఎలా చూస్తారు మీరు?
నా వల్ల కాదు.
క్రిస్టీ
నేను దేనినైనా సింపుల్‌గానే చూస్తాను, స్పేడ్‌ని స్పేడ్‌ అనే పిలుస్తా.
మోడల్ అంటే మోడలే.
క్రిస్టీ అంటే, అత్యంత అందగత్తె.
ఎప్పుడూ కల కనలేదు, ఈ ఆలోచనే లేదు.
అలా జరిగిపోయింది, నేను ఊహించనంత పెద్దగా అయింది.
తన అందం క్లాసిక్.
మీరు మా ఫోటో, ఇమేజ్ చూసి,
మేము ఏంటో తెలిసినట్టు అనుకునేవాళ్లు.
నయోమి
మా ఫోటోలతో ఎలాంటి మాటలు ఉండేవి కాదు.
వోగ్ నయోమి మదర్ ఫిగర్
జనం మా ఫోటోలే చూస్తారు, లోపల మేమేంటో వాళ్లకి తెలియదు.
మా గురించి వాళ్లు అనుకునేదంతా పూర్తిగా వేరే సంగతి.
నయోమి...
...అంటే శక్తి రూపం.
మేము శక్తికి భౌతిక ప్రతిరూపాలం.
బలమైన మహిళల్లా కనిపించేవాళ్లం.
సిండీ
అద్దంలో మమ్మల్ని చూసుకుని అదే నిజమని నమ్మడం మొదలైంది.
నాకు లక్ష్యం ఉంది, ఏదైనా చేయాలి,
నా ముద్ర వేయాలని కోరిక, కానీ ఏం చేయాలో తెలియదు,
కాబట్టి ఇదే నా అవకాశం అనుకున్నా.
వానిటీ ఫెయిర్
ఆర్డినరీ అమెరికన్‌ అమ్మాయికి సిండీ సింబల్.
ఈ వేదికపై కీలక పాత్ర పోషించాలి అన్న ఆలోచనతో తన భవిష్యత్‌
ప్లాన్ చేసుకున్నవారిలో తను మొదటిది.
వానిటీ ఫెయిర్ సిండీ ఐఎన్‌సి.
మీ కల నిజం అయ్యేటప్పుడు, మీరు దాన్ని పదేపదే చేయాలి.
లిండా
వోగ్ ఫాల్ ఫ్యాషన్ ప్రివ్యూ
లిండా ఊసరవెల్లి లాంటిది.
ఫోటోగ్రాఫర్ ఎలా కావాలంటే అలా మారిపోయేది తను.
మోడల్ కావాలని కల కన్నాను, నన్ను గుర్తించలేదు.
నేను నిర్ణయించుకున్నా.
మాకు తగిన స్థాయిని, కావల్సిన అనుభవాన్ని సంపాదించాం.
ఇదంతా వింత, ఎందుకంటే మేము బీటిల్స్ కాదు.
50 ఏళ్ల కాలంలో, ఇది మంచి అనుభవం లాంటిది
నా స్నేహితులు చాలామంది నాతోనే ఉన్నారు.
ఇదే నా హోదా.
నా యవ్వనంలో గడిపిన సమూహం ఇది.
ఇదే సూపర్‌మోడల్ అంటే.
క్రిస్టీ సిండీ లిండా నయోమి
న్యూయార్క్ సిటీ
- పెద్దగా ఉంది, హాయ్. - హాయ్.
హలో.
- హలో. - హలో.
- ఎలా ఉన్నారు? - హలో. పర్వాలేదు.
ఈ గదిలో రికార్డ్స్ దాచుకున్నట్టు ఉన్నావు.
అవును.
- పైన ఉన్నాయా ఇప్పుడు? - ఉండొచ్చు.
జాగ్రత్త
- లిండా, నువ్వు ఇక్కడ. - తన పక్కనేనా?
అవును. మీ వీపులు ఆనేలా ఉండాలి.
- దగ్గరకి రండి. - ఇంత దగ్గరా?
ఇప్పుడు ఓకే...
మళ్లీ మోడలింగ్‌కు రెడీ అయినట్టున్నారు.
మీరేం మారలేదు.
- ఇప్పుడు... అది బాగుంది. - టర్లీ, నేను నిన్ను ఎత్తాలి.
సరే.
- నువ్వు నన్ను ఎత్తావా, నేను ఎత్తానా? - నేనే అనుకుంటా...
అయినా, నా వల్ల కాదులే.
సారీ, తన వీపు విరగ్గొట్టలేను.
- నిజం. - సరే పద.
- ఇంకా దగ్గరకి రా. - ఇలా కూడా విరగ్గొట్టను.
కాస్త దగ్గరకి వస్తారా?
- ఓహ్, నీ దగ్గరికా? - అలాగే పద. అలాగే పద.
ఇప్పుడు ఆగండి. చాలు.
ఓకే
బాగుంది.
రెడీనా? నేను నిన్ను ఎత్తుతా. ఒన్, టు, త్రీ.
ఓ గాడ్!
- మళ్లీ చేయండి, మిస్ అయ్యా. - ఇదయ్యాక మసాజ్ చేయించుకో.
- ఒన్, టు, త్రీ. - ఓకే
పనిలోకి వచ్చినప్పుడు చాలా యవ్వనంలో ఉన్నాను.
మోడలింగ్‌కు ముందు బేబీ సిట్, స్టాల్స్ క్లీనింగ్‌ పనులు చేశా.
టీనేజర్‌గా, సిటి శివార్లలో గడిపిన జీవితమే గుర్తుంది
స్కూలుకి వెళ్తూ రోజూ అనుకునేదాన్ని,
క్రిస్టీ
బయట ఇంతకంటే మెరుగైన జీవితం ఉంటుందని.
మా అమ్మది మధ్య అమెరికా, తనది ఎల్‌ సాల్వడార్.
తను, మా నాన్న విమానంలో కలిశారు.
ఎందుకంటే మా అమ్మ పాన్ ఎఎమ్‌లో ఫ్లయిట్ అటెండెంట్
మా నాన్న పైలట్, తనది ఉత్తర కాలిఫోర్నియా.
అందుకే, చివరికి మేము బే ఏరియాలో సెటిల్ అయ్యాం.
బట్టల్లాంటి వాటి మీద ఖర్చు చేయడం మా నాన్నకి నచ్చదు
మేము డిజైనర్ జీన్స్ గురించి మాట్లాడుకోవడం విని
ఆయన ఆసియా ట్రిప్‌కి వెళ్లాడు.
తిరిగొస్తూ నకిలీ కాల్విన్‌క్లెన్ జీన్స్ తీసుకుని వచ్చాడు
మేము బ్రాండెడ్‌వి వేసుకుని ముచ్చట పడిపోతాము అని,
మేము చెప్పేశాం, "నాన్నా ఇవి అసలువి కాదు" అని.
నాకు 14 ఏళ్లప్పుడు, స్కూల్ అయ్యాక గుర్రపుశాల దగ్గరున్నా.
ఆ కొట్టం దగ్గర, ఒక ఫోటోగ్రాఫర్ ఉన్నాడు.
ఆయన మా అమ్మ దగ్గరకొచ్చి అడిగాడు,
మాకు మోడలింగ్ ఆలోచన ఏమైనా ఉందా అని.
మా అమ్మ లేదు అని చెప్పింది. కానీ తను మాయలో పడిపోయింది.
అమ్మ మమ్మల్ని తీసుకుని ఓ ఏజంట్‌ని కలిస్తే తను నన్ను, చెల్లిని చూసింది
మా సైజుని కొలతేసినట్టు చూసి, మా చెల్లితో అన్నది,
"నువ్వు మరీ చిన్నపిల్లవి," "నువ్వు పనికిరావు.
కానీ నువ్వు పనికొస్తావు, నీతో ఏం చేయగలమో చూడాలి" అన్నది.
చెల్లి తెగ బాధపడింది.
క్రిస్టీ టర్లింగ్టన్ - వయసు 14 ఫోటో: జెర్రీ హింకిల్
నేను స్కూలులో ఉన్నప్పుడే మోడలింగ్ మొదలుపెట్టా,
బాగా సన్నిహితులతో మాత్రమే ఆ విషయం షేర్ చేసుకున్నా.
బాహాటంగా చెప్పుకోవాలి అనుకోలేదు.
15 ఏళ్ల వయసులో బ్రైడల్ వస్త్రాలకి మోడలింగ్ అంటే విచిత్రమే.
కొన్నిసార్లు ఈ పనికి ఓకే చెప్పేదాన్ని,
తర్వాత నా స్నేహితులతో సరదాగా గడిపే అవకాశం ఉంటే
ఈ పనికి వెళ్లాల్సి ఉన్నా ఎగ్గొట్టేదాన్ని.
నాకు గుర్తుంది, కొన్నిసార్లు నాన్న నన్ను తీసుకెళ్లేటప్పుడు
చెప్పేవాడు, "నువ్వు ఒక పని ఒప్పుకున్నావు,
కాబట్టి ఇదే చేయాలి నువ్వు."
డబ్బు రావడం మినహాయిస్తే, మోడలింగ్ సరదా పనేమీ కాదు.
దానివల్ల నాకయితే వెంటనే చాలా స్వేచ్ఛ దొరికింది.
తర్వాత గెస్ట్‌, 24 ఏళ్ల కిందట సొంత మోడలింగ్ ఏజన్సీ ప్రారంభించారు
ఇప్పుడది ప్రపంచంలో అతిపెద్ద సంస్థ.
ఐలీన్ ఫోర్డ్‌కి అందరూ స్వాగతం పలకండి.
మీరు ఇంత శక్తివంతంగా మారాక, మీ అండ లేకుండా
ఏ మహిళైనా మోడలింగ్‌లో నెగ్గుకు రాగలరా?
మిమ్మల్ని అడిగే తీరు కాదు, కానీ తప్పదు, మీరు శక్తివంతులే.
ఐలీన్ ఫోర్డ్, మోడలింగ్ ఏజంట్
మేము అందరికంటే ఎక్కువగా శ్రమ పడ్డాం,
అందుకే అందరికంటే మంచి మోడల్స్‌ని పట్టుకోగలిగాం.
నేను ఫోర్డ్స్‌ని కలిసేటప్పటికి నా వయసు 15.
నేను న్యూయార్క్ వచ్చేటప్పటికి...
ఈస్ట్ 78 స్ట్రీట్, లెక్స్‌లోని పెద్ద టౌన్‌హౌస్‌లో ఉండేవాళ్లు ఫోర్డ్స్.
అప్పుడు అది డార్మిటరీలా ఉండేది.
నేను నా సొంతంగా ఉండేలా మా అమ్మ ప్లాన్ చేసింది.
అందరూ అక్కడ ఒకటి, రెండు వారాలు ఉండేవాళ్లు అనుకుంటా.
అక్కడ ఒక క్రమంలా, ఎడతెగని క్రమంలా ఉండేది.
మీకు ఒక వరుసలో అపాయింట్‌మెంట్స్ ఉంటాయి,
మీరు క్యాస్టింగ్‌కి వెళ్తే లేదా గో-సీ అనేవాళ్లు దాన్ని.
అక్కడ ఎవరో ఒకరు మీ పోర్ట్‌ఫోలియోతో ఉండి,
దాన్ని తెరిచి చూసి, మీ దారిన మీరు పొమ్మనేవాళ్లు.
ఒక క్యాస్టింగ్‌లో, అక్కడున్న ఎడిటర్ నాకు చెప్పాడు,
"హేయ్, నిన్ను ఎల్గార్ట్ స్టూడియోకి పంపించాలి అనుకుంటున్నా" అని.
అంతా మారిపోవడానికి ఒకరకంగా కారణం అదే.
క్రిస్టీ టి విత్ షార్ట్ హెయిర్ ఎయు 85 ఆర్థర్ ఎల్గార్ట్
ఈ అమ్మాయి స్టార్ అవుతుందని నాకు అనిపించింది.
ఆర్థర్ ఎల్గార్ట్ ఫోటోగ్రాఫర్
ఆర్థర్ స్టైల్ గురించి చెప్పాలంటే,
మోడల్ ఎప్పుడూ కదులుతూ, ఏదో పనిలో ఉన్నట్టు, అందరికీ భిన్నంగా,
స్వేచ్ఛగా ఉన్నట్టు ఉండేది.
ఆయన ఎంతోమంది డ్యాన్సర్లు, సంగీతకారుల్ని ఫోటోలు తీశారు.
కెమెరా ముందు ఎలా ప్రశాంతంగా ఉండాలి, ఎలా కదలాలి,
చేతులు ఎలా ఉపయోగించాలి, లాంటి ఎన్నో విషయాలు నేర్పించాడు.
నేను బుకర్‌కి కాల్ చేశా.
"నాకు వోగ్ మ్యాగజీన్ పని రాబోతోంది నాకు క్రిస్టీ కావాలి" అని చెప్పా.
ఆ సమయంలో అది విచిత్రమే ఎందుకంటే బుకర్ అన్నాడు,
"క్రిస్టీ సరిపోతుంది అంటావా? మనకి ఇంకా మంచోళ్లు ఉన్నారు" అని.
నేను, "నీ ఆలోచన నువ్వు చెప్పావు, నేను క్రిస్టీనే తీసుకుంటా" అని చెప్పా.
లిండాని నేను తీసిన ఫస్ట్ ఫోటో ఇది.
- ఈ ఫోటో - తొలి ఫోటోనా?
అవును. నీకు గుర్తుందా ఇది?
- నాకు గుర్తుంది. - ఇది ప్యారిస్‌లోనా ఇక్కడా?
లేదు. ప్యారిస్‌లోనే.
ఇక ఇది, నీకు గుర్తుందా ఇది?
అక్కడ వర్షం పడుతోంది. నేనది చాలా సార్లు చేశానా, ఒక్కసారేనా?
- లేదు. రెండుసార్లు. - రెండుసార్లు చేశానా?
"ఏం చేయాలో నాకు తెలుసు" అన్నావు నువ్వు.
దాంతో నేను ఫోకస్‌ మీద దృష్టి పెట్టా,
- తను చేసేసింది. - మీరెప్పుడూ అంతే.
- లేదు, ఇప్పుడలా లేను. - మనమెప్పుడూ ఫోటో రాబట్టేవాళ్లం.
ఓహ్, సిండీ... అది అద్భుతమైన ఫోటో.
నాకు అది కూడా గుర్తుంది అనుకుంటా.
- అదుగో బేబీ 'ఓమి' - అజెడీన్ బుక్ కోసం తీసింది.
నయోమిని చూడక చాలా ఏళ్లయింది.
- అయ్యో... - ఇప్పటికీ అలాగే ఉందా?
- ఉహ్, ఫర్వాలేదు. - ఫర్వాలేదా?
తను ఇంకా ఇంకా మెరుగవుతోంది.
ఆర్థర్‌తో తొలి ఫోటోషూట్ తర్వాత నేను లండన్ వెళ్లాను.
లండన్
నేరుగా స్టూడియోకి వెళ్లా, తర్వాత నయోమి వచ్చింది.
స్కూల్‌ యూనిఫాంలో లేదు కానీ, తను కూడా స్కూల్‌ దశలోనే ఉంది.
అక్కడ ఉండటం తనకీ ఉత్కంఠగా ఉంది.
ముద్దొచ్చేలా ఉంది.
తొలిసారి కలిసినప్పుడు క్రిస్టీ నాతో బాగుంది, మా షూట్ గొప్పగా జరిగింది.
అది పూర్తి కావాలనే కోరుకోలేదు. పని చేసినట్టే అనిపించలేదు
మేము వామ్ ఆడుకున్నాం.
విపరీతంగా డ్యాన్స్ చేశాం, కలిసి బయటకి వెళ్లాం,
ఆనందంగా గడిపాం.
మేము అక్కడికి వెళ్లిన కొద్ది రోజులకే,
మా దెబ్బకి వాళ్లకి మతిపోయింది.
అప్పటి నుంచి, నయోమి నేను బాగా దగ్గరయ్యాం.
కెన్యా
అయిపోయిందా, అయిపోయిందా?
నాకోసం ఆగుతారా?
ఇక, తొలి డ్రస్.
మీ మేకప్ ఆర్టిస్టులు దాన్ని లిప్‌బ్రష్‌తో మొదలు పెడతారని తెలుసు,
కానీ నేను లిప్‌స్టిక్‌తోనే మొదలు పెడతాను.
- సరేనా? - నాకు నచ్చింది.
- సరే, మరి. - ఇంకా కొంచెం?
సరే. నేను ఎంత లేట్ అయ్యానో నాకే తెలియదు,
కానీ ఫోటోల్లో ఇరగదీస్తాను నేను.
మీకు ఒకటి చెప్పాలి నేను. ఈ ఎపిసోడ్ వచ్చేసరికి,
- నేను స్మోకింగ్ చేయకుండా ఉంటాను. - అదే ఆశిస్తున్నా.
జనవరి 31 నుంచి స్మోకింగ్ మానేస్తున్నా,
- దీన్ని డాక్యుమెంట్ చేస్తున్నారు... - ప్రామిస్ చేస్తారా?
...కాబట్టి నా మాట మీద నిలబడతా
- నేను మానేయాలి - నీ మాట మీద నేను నిలబెడతాలే.
ప్లీజ్. ఇది నీకు మంచిది కాదు నయోమి.
- నాకు తెలుసు. ఇది చెడ్డదని. - నిజంగా చెడ్డపనే.
మిగిలిన ముగ్గురూ స్మోక్ చేయరు.
లిండా స్మోక్ చేయదు, క్రిస్టీ చేయదు, సిండీ చేయదు.
నా జీవితంలో ఎక్కువ భాగం కెమెరా ముందే గడిచింది.
నేను లండన్‌లో థియేటర్‌ ఆర్ట్స్‌ చదివా.
ముఖ్యంగా డ్యాన్స్.
అప్పటిలో నేను కోరుకున్నది అదే...
నయోమి
...థియేటర్ ఆర్ట్స్ పూర్తి చేయాలి అన్నదానిపైనే నా దృష్టి అంతా.
నాకు ఆడిషన్‌ ఉందని మా అమ్మకి చెప్తే, తనేం అన్నదంటే,
"సరే, కానీ ఆ ఆడిషన్‌కి ఎంతమంది పిల్లల్ని తీసుకుంటున్నారు?" అని.
ఆరేడుగురు ఉంటారు అనుకున్నా.
మేము ఆడిషన్‌కి వెళ్లాం, చూస్తే 600 మంది ఉన్నారు,
తను అన్నది, "ఓ మై గాడ్ నయోమి ఇది నీ వల్ల కాదు" అని,
నేను మాత్రం, "నా వల్ల అవుతుంది, చేస్తాను" అన్నాను.
- ఏ భాగం చదువుతావు నువ్వు? - స్నో వైట్.
మేము స్నో వైట్ చేయడం లేదు, సిండ్రెల్లా చేస్తున్నాం.
అయితే, సిండ్రెల్లా.
నీకు నచ్చితే ఫుట్‌మ్యాన్ పాత్ర చెయ్.
- సరే. - నీ పేరు ఏంటి?
నేను చదువుకోవడానికి నేర్చుకోవడానికి అనువైన చోట
ఉంచడానికి మా అమ్మ చేతనైనంత కృషి చేసింది.
నన్ను ఒక ప్రయివేట్ స్కూలుకి పంపింది,
ఐదేళ్లప్పుడు అక్కడ నన్ను నిగ్గర్ అన్నారు.
స్కూలులో నా ఒంటి రంగుపై వివక్ష చూపడాన్ని అంగీకరించలేకపోయా.
మిగతా అందరిలాగే నా ఫీజులు కట్టింది అమ్మ.
ఇక్కడ ఉండడానికి నాకు హక్కుంది మీ వివక్షని ఇంకెక్కడైనా చూపించండి.
అన్నట్టు ఉండేదాన్ని.
డాన్ లెట్స్ మా స్కూలుకి వచ్చి చెప్పడం గుర్తుంది,
"బాబ్ మార్లే వీడియో కోసం పిల్లలు కావాలి" అని.
చిన్నపిల్ల చేయిపట్టుకుని చిన్న పిల్లాడి చేయిపట్టుకుని
వీధిలో నడుస్తూ వస్తుంటాడు బాబ్ మార్లే.
ఆ చిన్నపిల్ల నేనే.
బాబ్ మార్లే అంటే జమైకన్లకి దేవుడు.
నమ్మలేకపోయాను నేను.
కల్చర్‌ క్లబ్ వీడియోలోనూ ఉంటా.
బాయ్ జార్జ్ కోసం చేశా. కల్చర్ క్లబ్ కోసం చేశా.
నా ఆలోచనలో బాయ్ జార్జ్ అంటే...
తన డ్రెస్ గురించి జనం ఏమనుకుంటారో అన్న పట్టింపే ఉండదు తనకి,
తను మేకప్ వేసుకుంటే, కుర్రాడిలా మేకప్ వేసుకుంటే, నాకు చాలా ఇష్టం.
1984లో స్కూలు నుంచి ఇంటికి వెంటనే వెళ్లాలనిపించలేదు.
లండన్‌లోని కొవెంట్ గార్డెన్ దగ్గర గొప్ప కళాప్రదర్శనలు ఇచ్చే చోట
నేను, స్కూల్ స్నేహితులతో కలిసి ఆగాను.
అక్కడో చోటు ఉండేది, ఆ వీధుల్లో సంగీతం ప్రవహించేది.
అక్కడ ఎప్పుడూ కళా ప్రదర్శనలు జరిగేవి.
మోడల్‌గా చేస్తావా అని అమెరికన్ లేడీ అడిగింది.
నేను వెనక్కి తగ్గా, ఎందుకంటే నా స్నేహితుల్లో కొందరు
అందమైన బంగారు రంగు సిల్కీ హెయిర్‌తో ఉండేవాళ్లు,
నేను మాత్రం, చెప్పాలంటే కాస్త బెరుకుగా ముడుచుకుపోయేలా...
ఉండేదాన్ని, కారణం నేను కాస్త బలహీనంగా అనిపించేదాన్ని.
అయితే, ఆమె కార్డ్ తీసుకున్నా, కొన్నివారాల పాటు కాల్ చేయలేదు.
తర్వాత కాల్ చేశాను. ఆమె పేరు బెత్ బోల్ట్.
బెత్ బోల్ట్ మోడల్ స్కౌట్, కొవెంట్ గార్డెన్
తను నన్ను ఆడిషన్స్‌కి పంపించింది.
నా బుక్‌లో మూడే ఫోటోలు ఉండేవి.
ఎక్కడో ఒకచోట మొదలుపెట్టాలి.
మోడల్‌గా ఎలా చేయాలో నాకు తెలియదు.
ఫ్యాషన్ మ్యాగజీన్స్ కొనడానికి నా దగ్గర డబ్బుల్లేవు.
అందుకే, నా డ్యాన్స్ శిక్షణని వాడుకున్నా,
గాలిలో జంప్‌ చేయడం, స్ప్లిట్స్ చేయడం లాంటివి చేశా.
మార్టిన్ బ్రేడింగ్ నాకు బ్రేక్ ఇచ్చాడు.
తనకి 15 ఏళ్లప్పుడు తనతో చేయడం మొదలుపెట్టా.
మార్టిన్ బ్రేడింగ్ ఫోటోగ్రాఫర్
తన వయసు కంటే పెద్దదానిలా ఉండేది, తను తెలివైంది, లౌక్యం ఉంది.
ఏం జరిగేది తను తెలుసుకునేది.
తనని ఫోటో తీయడం ఇష్టపడేది మీకది అర్ధం అవుతుంది.
అప్పట్లో, మా కుటుంబంలో మోడలింగ్ అంటే చిన్నచూపు ఉండేది.
నేను చేస్తున్నది ఏదీ మా అమ్మకి అర్ధం అయ్యేది కాదు.
తను చారిటీ కోసం ఫోటోలు అమ్మేవాడు, కదా?
తనని సాధ్యమైనంత ఎక్కువ రేటుకి మా ఫోటోలు అమ్మమనేవాళ్లం.
దాంతో, కొన్నిసార్లు బాగా గుర్తింపు వచ్చేది.
"ఆ ఫోటోలో ఉన్న పిల్ల ఎవరు?" లాగా కాదనుకోండి.
అది తప్పకుండా- "పిల్ల." "ఆ ఫోటోలోని ఆమె ఎవరు?"
అది తప్పకుండా, "అది సిండీ క్రాఫర్డ్" అవ్వాలి.
అందుకే, తను జుట్టు పైకి అనుకోమంటే,
అది నిజంగా మా ఫోటోలకి పేరు తెచ్చేలా లేకుంటే,
వద్దని ఫైట్ చేసేవాళ్లం.
మంటానా
రేపు కలుస్తా. థ్యాంక్యూ.
ఇది చిన్న టౌన్‌లా ఉంది కదా?
అంటే, ఫీల్ అలాగే ఉంది.
నేను యూఎస్ మిడ్‌వెస్ట్‌లో పెరిగా, ఈ మంచు వాతావరణం అలవాటే.
మా ఊరిలో పిల్లలంతా,
ఒక ఎత్తుకి, వయసుకి వచ్చారంటే,
వేసవిలో మొక్కజొన్న చేలల్లో పనిచేయాల్సిందే.
ఇంటికి వచ్చేసరికి ఒళ్లంతా దుమ్ము, చెత్త నిండి ఉండేది.
సిండీ
మమ్మల్ని శుభ్రంగా కడిగాకే ఇంటిలోకి రానిచ్చేది మా అమ్మ.
ఇల్లినాయీలోని డెకాల్బ్‌లో పెరిగా నేను.
చిన్న పట్టణం.
కూలి చేసుకునే కుటుంబం.
సాధారణ అమెరికన్ పిల్లల్లాంటి జీవితమే నాది
నాకు తొమ్మిదేళ్ల వయసప్పుడు తమ్ముడికి లుకేమియా ఉన్నట్టు తేలింది.
ఏడాది తర్వాత తను చనిపోయాడు.
మా తమ్ముడు అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు
మొత్తం కుటుంబానికి అదే ముఖ్యం అయిపోయింది.
తను చనిపోయినప్పుడు కుటుంబానికి ఆ బాధ ఎలా ఉంటుందో తెలుసుగా?
మా అక్కాచెల్లెళ్లం అనుకున్నాం, "అమ్మాయిల్లో ఒకరైతే బాగుండు" అని.
ఉన్న ఒకే అబ్బాయి పోవడం ఇష్టం లేక.
మా మీద పర్ఫెక్ట్‌ పిల్లల్లా ఉండాలన్న ఒత్తిడి కూడా ఉంది,
అది జీవితంలో మెరుగయ్యేలా చేసింది.
నేను హైస్కూలులో ఉన్నప్పుడు మా పేరెంట్స్ విడిపోయారు,
ఫెయిరీ టేల్స్ నిజం కాదు అనుకోవడానికి
అది రెండో హెచ్చరిక లాంటిది.
ఎల్లలు లేని ప్రేమకి మా అమ్మ ప్రతీక.
"ఓహ్, నీకు ఎ గ్రేడా? దట్స్ గ్రేట్"
"బి గ్రేడ్ వచ్చిందా? దట్స్ గ్రేట్" "సి గ్రేడ్ వచ్చిందా? దట్స్ గ్రేట్" అనేది.
నాకెప్పుడూ సి గ్రేడ్ రాలేదు.
మా నాన్న గెలుపునే గుర్తించేవాడు.
తను, నా లక్ష్యం లాంటివాడు.
ఎందుకంటే, అలా అయితేనే తను గుర్తిస్తాడు.
నేషనల్ హానర్ సొసైటీ
నేను ప్రత్యేకంగా, భిన్నంగా ఉన్నట్టు నాకెప్పుడూ అనిపించలేదు.
అయితే మరీ అసహ్యంగా కూడా నేను లేను.
కానీ మా హైస్కూలులో సొగసైన అమ్మాయిలు
అంటే, చిన్నగా సన్నగా ఉండే చీర్‌లీడర్లే.
మా ఊరిలో అందం అంటే అర్ధం అదే.
ఎ ఫ్యాషనబుల్ ఇయర్
మోడలింగ్ ఆలోచనే నాకెప్పుడూ రాలేదు.
అలాంటి పని ఉందని కూడా తెలియదు.
ఇల్లినాయీ డెకాల్బ్ నుంచి మ్యాగజీన్‌కి ఎలా వచ్చానో తెలియదు.
డెకాల్బ్ ఎన్‌ఐటిఇ వీక్లీ కమ్యూనివర్శిటీ ఇష్యూ
కానీ తర్వాత ఒక స్థానిక ఫోటోగ్రాఫర్ అడిగాడు, నన్ను ఫోటో తీయనిస్తారా అని.
మోడలింగ్ నిజంగా కెరీరేనా అన్నది మా నాన్నకి అర్ధం కాలేదు.
మోడలింగ్ అంటే వ్యభిచారానికి ఇంకో పేరు అనుకునేవాడు.
నా మొదటి మోడలింగ్ అపాయింట్‌మెంట్‌కి వాళ్లు నాతో వచ్చారు
షికాగో
ఏజంట్ అన్నది, "నేనేమీ చెప్పలేను,
నీ ముఖం మీద పుట్టుమచ్చ ఉంది" అని.
కానీ "కొన్ని ఫోటోలు తీద్దాం" అన్నది.
ఆ ఫోటోలు చెత్తగా వచ్చాయి, పనికొచ్చేలా లేవు.
ఒక హెయిర్‌డ్రెస్సర్ మాత్రం నాలో ఏదో చూసి,
వాటిని షికాగో ఎలీట్‌ వాళ్లకి చూపించాడు
వాళ్లు నాకు కాల్ చేసి టెస్ట్ షూట్ ఏర్పాటు చేశారు.
మార్షల్ ఫీల్డ్స్ అనే బ్రా యాడ్ డిపార్ట్‌మెంట్ స్టోర్‌లో ఉద్యోగం వచ్చింది.
రెండు వారాల తర్వాత ఒకరోజు స్కూలుకి వెళ్తే
హైస్కూల్ అంతా నా పోస్టర్లు అతికించి ఉన్నారు.
వాటి గురించి నన్ను ఏడిపించేందుకు పిల్లలు ప్రయత్నించడం గుర్తుంది
అయితే నేను ఆలోచించాను,
"ఆ పనికి నాకు 120 డాలర్లు వచ్చాయని వాళ్లకి తెలుసా?" అని.
నేను లెక్క చేయలేదు. "మొక్కజొన్న చేలల్లో పని కంటే ఇదే మేలు."
న్యూయార్క్ సిటీ
అంటే ఒకే చెవికి ఇంకో రెండు రింగులు పెట్టుకుంటావా?
- వాళ్లిద్దరి లాగా. - అవును.
ఈ రెండు రంద్రాల గురించి మీరు తెలుసుకోవాలి,
అవి ఏ యాంగిల్‌లో ఉన్నాయో తెలియదు, నా 12 ఏళ్ల వయసులో వీటిని చేసుకున్నా.
మా నాన్న టూల్‌బాక్స్‌లో ఒక ఆకురాయి దొరికింది...
- దాంతో పొడుచుకున్నావు. - ఆపు.
...దాంతో రింగులు చేసుకుని గుచ్చుకున్నాను.
దాంతో చాలా ఇబ్బంది పడ్డా.
తను నన్ను స్ట్రీట్‌వాకర్ అనేది.
మా పేరెంట్స్ చాలా స్ట్రిక్ట్. ముఖ్యంగా మా అమ్మ.
వాళ్లిద్దరూ ఇటలీ నుంచి కెనడాలోని ఒంటారియోకి వచ్చారు.
నేను పూర్తిగా ఇటాలియన్ సంప్రదాయాల్లో పెరిగాను.
కానీ ఎప్పుడూ ఫ్యాషన్‌గా ఉండేదాన్ని.
లిండా
ఫ్యాషన్ అంటే పిచ్చి.
ఇది ఎవరో తెలుసా?
ఉహ్హూ. కానీ మీకు తెలిసిన బార్బీ కాదు.
ఇది సరికొత్త కలర్ మ్యాజిక్ బార్బీ.
తన జుట్టు రంగులు మారుతుంది.
ఫర్నీచర్ నాట్ ఇన్‌క్లూడెడ్
పాపం బార్బీ బొమ్మలు,
వాటికి ఎన్నిసార్లు డ్రస్సులు వేసి తీశానో.
నా బార్బీలకి చాలా సార్లు పెళ్లయింది.
నేనొక కన్వీనియన్స్ స్టోర్‌లో పని చేసేదాన్ని.
అక్కడ మ్యాగజీన్‌ల అర ఉండేది.
ఖాళీ సమయంలో ఆ మ్యాగజీన్స్ చూసేదాన్ని.
వాటిలో ఏదైనా నచ్చితే,
నాకొచ్చిన డబ్బంతా పెట్టి మ్యాగజీన్ కొనేదాన్ని,
నా బెడ్‌రూం గోడకి ఆ ఫోటోలు అతికించేదాన్ని.
ఆల్ ద న్యూస్! ఫ్యాషన్‌ అండ్ బ్యూటీలో పెనుమార్పు.
నాకు రింగుల జుట్టు ఉంటే మార్చుకున్నా.
చెవులపై జుట్టు కట్ చేశా,
దాన్ని ముల్లెట్‌ అని పిలిచేవాళ్లు.
నేను అద్భుతమైన దాన్ని అనుకునేదాన్ని.
ఫ్యాషన్ నాకెంత ముఖ్యమో మా అమ్మ అర్ధం చేసుకుంది.
అందుకే, "మనం మోడలింగ్ స్కూల్‌ ఎందుకు ట్రై చేయకూడదు?" అన్నది.
ఒంటిచేత్తో జాకెట్ ఎలా విప్పాలో నేర్చుకున్నా నేను.
లిండా ఇవాంజలిస్టా - స్టూడెంట్ మోడల్
ఒకేచేత్తో గుండీలు విప్పేయొచ్చు, కింద నుంచి మొదలుపెడితే.
మోడల్ అవడానికి ఎవరూ మోడల్‌ స్కూలుకి వెళ్లాల్సిన పనిలేదు.
జపాన్ వెళ్తున్న మోడల్
నాకు 16 ఏళ్లప్పుడు ఒక మోడలింగ్ కాంట్రాక్ట్ కోసం
నన్ను మా పేరెంట్స్ జపాన్ పంపించడం వింత.
స్కూల్ స్కీ ట్రిప్‌ కోసం పంపడానికే ఒప్పుకోలేదు వాళ్లు.
కానీ జపాన్ వెళ్లనిచ్చారు.
డిస్కో రెస్టారెంట్
నేను జపాన్ వెళ్లగానే మొదట న్యూడ్ ఫోటోల గురించి
అడిగారు వాళ్లు.
ఇంకా నా కొలతలు తీసుకోవాలన్నారు
బట్టలు తీసెయ్యమన్నారు.
లిండా ఇవాంజలిస్టా
నేను చెప్పేశా, "నా కాంపోజిట్ ఉంది, అందులో నా కొలతలున్నాయి" అని.
బట్టలు విప్పడానికి ఒప్పుకోలేదు.
నాకు చిరాకేసింది.
ఎప్పుడూ అక్కడికి ఒంటరిగా వెళ్లకూడదు.
ఇంటికి వెళ్లిపోయా.
ఓటమి లాంటిదే ఇది, కానీ మా మోడలింగ్ ఏజన్సీ
మిస్ టీన్ నయాగరా పోటీలకు వెళ్లమని పట్టుబట్టింది.
నేను గెలవలేదు కానీ, ప్రేక్షకుల్లోని ఒక స్కౌట్
నన్ను జాన్‌ కాసాబ్లాంకాస్‌కి పరిచయం చేశారు.
తను నన్ను కలిసినప్పుడు, అన్నాడు,
"వావ్, నువ్వు జోన్ సెవరెన్స్‌లా ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది" అని.
నేనది ఊహించనే లేదు. ఎందుకంటే ఆమెని ఆరాధించాను.
తను చెప్పాడు, "నిన్ను తీసుకోవడం మాకు ఇష్టమే
బహుశా నువ్వు 5 పౌండ్లు తగ్గాలి.
తర్వాత ఏదొకటి చేద్దాం" అని.
జాన్ కాసాబ్లాంకాస్‌ చాలా ఆకర్షణీయమైన వ్యక్తి.
తను ఎలీట్ మోడలింగ్‌ ఏజన్సీ హెడ్.
చెప్పాలంటే తను,
బాగా సరసాల్లో మునిగితేలే మనిషి.
నేను తనని కలిసిన సమయానికి
నా వయస్సున్న అమ్మాయితో డేటింగ్‌ చేస్తున్నాడు.
అలా ఆయన్ని ఎప్పుడూ చూడలేదు. నా వరకు ఆయన నా ఏజంట్.
హైస్కూల్‌ సీనియర్‌ ఇయర్‌లో ఉన్నప్పుడు వాళ్ల లుక్‌ ఆఫ్ ద ఇయర్ పోటీ కోసం
ఎలీట్ ఏజన్సీ నన్ను తీసుకుంది.
అది మోడల్ సెర్చ్ పోటీ లాంటిది.
నేను, నాతో పాటు 200 మంది యువతులు ఆకపుల్కోలో ఉన్నాం
దాన్ని చెప్పాలంటే, అదొక అందాల పోటీ లాంటిదే.
నా పేరు సిండీ క్రాఫర్డ్, ఫ్రమ్ షికాగో, ఇల్లినాయి.
కానీ మీకు ఎలాంటి టాలెంట్ ఉండాల్సిన పనిలేదు.
ఇది సరదా నిండిన, అందం నిండిన ఒక పోటీ.
అన్నివేళలా జడ్జిమెంట్ ఉంటుంది.
జాన్ కాసాబ్లాంకాస్ మోడలింగ్ ఏజంట్
అన్నివేళలా మిమ్మల్ని గమనిస్తుంటాం.
ఎందుకంటే మోడల్ అంటే
ఎప్పుడూ గొప్పగా ఉండాల్సిన వ్యక్తి.
ఇప్పుడు దాన్ని గుర్తు చేసుకుంటే, అదంతా "తెలియనితనం" అనిపిస్తుంది.
కానీ అప్పుడు అలాంటిదేమీ లేదు, అదంతా ఆడిషన్‌లా అనిపించింది.
మేము ప్రపంచం అంతా తిరిగి మిమ్మల్ని పట్టుకుని, కనుక్కుని,
ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాం, మిమ్మల్ని గ్రేట్ ఎలీట్ మోడల్స్‌గా
తీర్చిదిద్దడానికి ప్రారంభం ఇది,
మనమంతా కలిసి పెద్ద మొత్తంలో డబ్బు
సక్సెస్ సొంత చేసుకునే ప్రయత్నం ఇది.
నేను టాప్‌ టెన్‌కి ఎంపికయ్యాను.
ఎవరైనా టాప్‌ టెన్‌కి ఎంపికైతే వాళ్లని తీసుకెళ్లి ఇంటర్వ్యూ చేస్తారు,
"నువ్వు స్కూల్ మానేస్తావా?"
"న్యూయార్క్‌ వస్తావా?" లాంటి ప్రశ్నలేస్తారు.
నేనింకా స్కూలులో ఉన్నా, మానేయడానికి సిద్ధం కాలేదు, అదే చెప్పాను.
హైస్కూలుకి తిరిగి వెళ్లా.
బాగా చదివా, కో-వ్యాలెడిక్టోరియన్ అయ్యా.
డెకాల్బ్ హైస్కూల్ విద్యార్ధికి చోటు
నార్త్ వెస్ట్రన్ యూనివర్శిటీకి అప్లయి చేసుకున్నా
కెమికల్ ఇంజనీరింగ్‌కి వెళ్లడానికి స్కాలర్‌షిప్ కూడా వచ్చింది.
వేసవిలో, కాలేజీకి వెళ్లే ముందు ఎలీట్ నుంచి న్యూయార్క్‌కి ఆహ్వానం వచ్చింది,
ప్యాట్రిక్ డెమాక్‌షేలియే అనే ఫోటోగ్రాఫర్‌ని కలవడానికి వెళ్లా.
తను అన్నాడు, "సరే, తను రోమ్ వెళ్లడానికి నేను బుక్ చేస్తా.
కానీ తను జుట్టు కట్ చేయించుకోవాలి" అని.
"అదంతా అవసరం లేదు" అని నేను, ఏజన్సీ నిర్ణయించుకున్నాం.
"జుట్టు కట్ చేసేది లేదు" అని చెప్పేశాం.
"సరే. ఎలాగైనా తనని తీసుకుంటాం" అన్నారు వాళ్లు.
నాకు చాలా ఉత్కంఠగా ఉంది.
అది గొప్ప అవకాశం.
వెళ్లిన రోజు రాత్రే,
జుట్టు ట్రిమ్ చేయాలని హెయిర్‌డ్రెస్సర్‌ని నా గదిలోకి పంపించారు.
జుట్టు దువ్వి పోనీ టెయిల్ వేసి నన్ను అడక్కుండానే జుట్టు కట్ చేశారు.
నేను షాక్ అయ్యా.
రోమ్‌లోని హోటల్ గదిలో కూర్చుని ఏడుస్తూ ఉన్నా.
నేను జుట్టు ఎందుకు కట్ చేయనని జనం చూస్తుంటారు కదా, ఇందుకే.
నేను తీవ్రంగా బాధపడ్డా.
ప్రియమైన అందరికీ, నేనిక్కడ బానే ఉన్నా.
సిటీ బాగుంది, చూడటానికి చాలా ఉన్నాయి.
నా నిరసన పట్టించుకోకుండా నా జట్టు కట్ చేశారు.
నాకు అనిపించింది... భవిష్యత్ గురించి కలలు కంటున్న
నన్ను ఒక మనిషిలా చూడలేదు.
నాకు పొట్టి జుట్టు ఇష్టం లేదు అనే దాని గురించి కాదు,
నా ప్రమేయం లేకుండా, జట్టు కట్‌ చేశారు అన్న దాని గురించే ఇది.
మోడల్ అంటే అర్ధం ఇదే అయితే, దానికి నేను సిద్ధంగా లేను.
మోడల్స్ చుట్టూ బోలెడంత పురాణం ఉంది
రాబిన్ గివాన్ క్రిటిక్-ఎట్-లార్జ్, ది వాషింగ్టన్
ఆ పురాణం పని ఏంటంటే వారిలో మానవత్వానికి ముసుగేయడం.
ఫోటో తీసింది జార్జ్ ప్లాట్‌లైన్స్
మోడల్ యొక్క చరిత్రని మీరు చూస్తే,
మోడల్ పని లివింగ్‌ హ్యాంగర్‌ లాంటిది.
షాపుల్లో బొమ్మల్లాంటి వాళ్లు వారు
మోడల్స్ సాధారణంగా మౌనంగా ఉంటారు,
దేనినైనా తేలికగా పొందొచ్చు అనేలా చేయడమే వాళ్ల పని.
మీకు మోడల్ పేరు తెలియాల్సిన అవసరం లేదు.
మోడల్‌గా, రన్‌వే మోడల్‌గా చేశా, కానీ అది పూర్తికాల ఉద్యోగంలా చేశా.
బెథన్ హార్డిసన్ మోడల్/మాజీ ఏజంట్
ఫేమస్ అయిన మోడల్స్ చాలామంది ఉన్నారు,
మైఖేల్ కొర్స్ డిజైనర్
కానీ వాళ్లలో ఎక్కువమంది ప్రింట్‌కే ఫేమస్.
60ల్లో తీసుకుంటే ట్విగ్గీ కావచ్చు,
70ల్లో లారెన్ హటన్ కావచ్చు.
మహిళలు ఎలా ఉండాలో అనే పురుషుల అలోచనకి అనుగుణంగా
టాడ్ ఓల్డమ్ డిజైనర్/క్రియేటివ్ డైరెక్టర్
మోడల్ టైప్స్‌ సృష్టి జరుగుతుందని నేను భావిస్తాను.
చెరిల్ టీగ్స్ లేదా క్రిస్టీ బ్రింక్లీ అలాంటి సొగసుగత్తెలు.
అంటే గొప్ప అందగత్తెలు, కానీ వాళ్లు,
పది అడుగుల దూరం నుంచి చూస్తే ఒకేలా అనిపిస్తారు.
అందం, సెక్స్‌పై ఫ్యాషన్‌ పరిశ్రమ ఒక భ్రమని సృష్టించింది.
ఎందుకంటే నీకు తెలియదు మహిళకి ప్రతీకగా ప్రాతినిధ్యం వహించే
ఒక మోడల్ వయస్సు
కేవలం 17 ఏళ్లే.
చివరాఖరుకి మోడల్స్ అసలైన బాధ్యత
జీన్ బెకెర్ ఫ్యాషన్ జర్నలిస్ట్
బ్రాండ్ల అమ్మకమే.
లేదంటే మ్యాగజీన్ల అమ్మకం.
కాబట్టి ఒత్తిడి చాలా ఉంటుంది.
నీ దగ్గర గొప్ప ఫోటోలు ఉండాలి, లేదా ఫ్యాషన్‌ షోలో గొప్పగా చేయాలి,
అప్పుడే మరుసటి రోజు గొప్పగా ఆకర్షిస్తావు.
సరిపోతుందా?
లేదు, ఇంకొంచెం. అంతే. రోల్ ఇట్.
- తనని ఓ ప్రశ్న అడగనిస్తారా? - బాగుంది. సరే. అడగండి
మీ పూర్తి లుక్‌కి కనురెప్పలు ఎంత ముఖ్యం?
చాలా ముఖ్యం.
కనురెప్పల లేకుండా, పూర్తి కాదు.
ఎప్పుడూ కమ్యూనికేషన్‌కి మీ కనురెప్పల వాడతారా?
- అవును, ఏదైనా కావాలి అనుకున్నప్పుడు. - ఎలా?
- క్షమించాలి? - ఏదైనా కావాలి అనుకున్నప్పుడు.
మీ రెప్పలు కొట్టుకుంటే అందం పెరుగుతుంది.
ఈ సమాధానం బాగుందా?
నేను అందంగా ఉంటానని అనుకోను.
నేను చక్కగా ఉంటా.
నేను పొడుగ్గా ఉంటానని తెలుసు.
బక్కగా ఉంటా, చాలా బక్కగా.
కాబట్టి, మోడల్‌గా కావాల్సిన లక్షణాలు చాలా నాకున్నాయి అనుకుంటా.
ప్యారిస్
నేను ప్యారిస్ వెళ్లినప్పుడు నాకు 19 ఏళ్లు అనుకుంటా.
నా వయసు కాస్త తగ్గిస్తే మంచిదని సూచించారు నాకు.
నాకు బుకింగ్స్ ఉన్నాయి, కానీ చాలా తక్కువగా.
పనిలో ఉన్నప్పుడు వారు కోరినవారిలా నేను ఉండేదాన్ని.
అది డిజైనర్ కావచ్చు లేదా ఫోటోగ్రాఫర్ కావచ్చు...
వారిని సంతృప్తి పరచాలి అనుకునేదాన్ని.
ఎన్‌°5 చానెల్ ప్యారిస్
కార్ల్ లాగర్‌ఫెల్డ్ డిజైనర్
లిండా ఎక్కడ?
లిండా ఇవాంజలిస్టా అక్కడ ఉంది.
చాలా ముందుగా ఒక చానెల్ షో చేశా.
- అంతా సరిగా ఉందా? - ఉంది.
ఆ "చిన్నమ్మాయి"!
నేను మరీ చిన్నదాన్ని కాదు.
లిండా, నీ హెయిర్‌ కాస్త కిందకి ఉండేలా చూసుకో.
- అవునా? - ఆ జుట్టు వల్లే.
ఆ సమయంలో అనిపించింది, నేనంటో ఇంకా నాకే తెలియడం లేదని.
ఏదో మోసానికి గురవుతున్నట్టు ఉండేది.
లిండా, అక్కడికి వెళ్లు ఏం చేయాలో వివరిస్తా.
ఇంగ్లీషా ఫ్రెంచా?
ఏ భాషలో మాట్లాడుతావు నువ్వు?
ఇంగ్లీష్‌.
కాస్త ఫ్రెంచ్. మంచిది.
కానీ నాకు అక్కడే ఉండాలని ఉంది.
నాకు అక్కడే ఉండాలని ఉంది.
నేను మళ్లీ మొదటినుంచి మొదలు పెట్టాలని మా ఏజంట్ అనుకున్నాడు,
ఎందుకంటే నా బుక్ ఒక్కర్ని కూడా ఆకర్షించడం లేదు.
ఎలీట్+ ప్యారిస్
నేను వికారంగా ఉన్నానా అనిపించింది.
నాకు ఫ్యాషన్ అర్ధమైంది అనుకున్నా కానీ నాకది అర్ధం కాలేదు.
ఇందులో మంచి కెరీర్ మూడేళ్లే అని చాలామంది చెప్పేవాళ్లు.
నా మూడేళ్లు ముగిశాయి.
అందుకే, పీటర్ లిండ్‌బర్గ్‌ని ఆడిషన్‌లో కలవడానికి వెళ్లినప్పుడు
పోర్ట్‌ఫోలియో లేకుండానే వెళ్లా.
తను నన్ను బుక్‌ చేశాడు.
నా ప్రయత్నం అంతా ఆడవాళ్లకి గౌరవం ఇవ్వడం,
పీటర్ లిండ్‌బర్గ్ ఫోటోగ్రాఫర్
వాళ్లని మిక్కీ మౌస్‌ లానో మరొక లానో మార్చడం కాదు.
వాళ్లెలా ఉన్నారో అలాగే ఉంచి వాళ్ల వ్యక్తిత్వంపై పనిచేయాలి.
ఎవరైనా కొత్తవాళ్లని చూసి వాళ్లతో పనిచేయాలి అనుకుంటే,
వాళ్లే దాన్ని తీసుకొస్తారు, కదా?
నేనేమీ తయారు చేయను. వాళ్లే దాన్ని తీసుకురావాలి.
ఫోటోలో చివరికి మిగిలేది వాళ్లే, కదా?
పీటర్‌ లిండ్‌బర్గ్ ఒక శిల్పి.
ఫ్యాబియన్ బ్యారన్ క్రియేటివ్ డైరెక్టర్
తన టెక్నిక్ ఏంటంటే కెమెరాలో బంధించే యువతిని,
అణువణువూ క్షుణ్నంగా తీసుకుంటాడు.
ఆ ఫోటోలకి జర్మనిక్, నార్డిక్ లుక్‌ అద్దుతాడు.
అంటే జర్మన్ ఇండస్ట్రియల్ లుక్.
ఎప్పుడూ బ్లాక్ అండ్ వైటే.
పీటర్ అంటే సహజత్వం.
గ్రేస్ కాడింగ్‌టన్ మాజీ క్రియేటివ్ డైరెక్టర్, అమెరికన్ వోగ్
తన ఫోటోల్లో అంతా ధైర్యంగా కనిపిస్తారు.
నిజమైన నన్ను ఎవరైనా ఫోటో తీశారంటే
అది పీటర్ లిండ్‌బర్గే.
నన్ను తీవ్రంగా కదిలించిన ఫోటోలు అవే.
ఎందుకంటే నీలా నువ్వు ఉండటం కష్టం.
మనకి ఇవాళ కొందరు యువ మోడల్స్ వచ్చారు.
నయోమి, తను మంచి కవర్ గర్ల్ ఎలా అయింది?
కేవలం చక్కదనమే కాకుండా తన వ్యక్తితం కూడా అద్భుతం.
తన వృత్తి పట్ల నిబద్ధత ఉంది.
15 ఏళ్ల వయసులోనే సెషన్స్‌కి బ్యాగుల నిండా సామగ్రితో
నెక్లెస్‌లు, మేకప్‌ వస్తువులతో వస్తుంటుంది.
"నిన్ను ఎల్‌ మ్యాగజీన్‌కి పంపాలి అనుకుంటున్నా" అని ఏజంట్ చెప్పాడు.
ఎందుకంటే వాళ్లు నన్ను ఈ అమెరికా ట్రిప్‌కి తీసుకెళ్తున్నారు
ఇది నిజంగా బాధనిపించింది.
ఇలాంటివి చేస్తున్నట్టు మా అమ్మకి తెలియదు.
మా అమ్మ జమైకాలో పుట్టింది,
తనకి మూడేళ్లప్పుడు ఇంగ్లండ్ వచ్చింది.
మా అమ్మ నాకు అమ్మ. మా అమ్మే నాకు నాన్న.
జీవితంలో తండ్రి లేకపోవడం అనేది నన్ను ముందుకు నడిపే విషయమని
బలంగా నమ్ముతాను నేను.
మా అమ్మ గర్వించేలా చేయాలనేది నా తపన.
నాకోసం తను ఎంత కష్టపడిందో, ఎంత త్యాగం చేసిందో నాకు తెలుసు.
కాబట్టి, చివరికి ఇంటికి వెళ్లా, ఎలాగోలా మా అమ్మకి చెప్పేశా.
తనకి పిచ్చి కోపం వచ్చింది.
దీనికోసం కాదు తను నన్ను స్కూలుకి పంపింది.
ఇన్నేళ్లు ఫీజులు కట్టింది ఇందుకు కాదు.
ఇప్పుడు నేను తేలికగా మోడలింగ్‌కి వెళ్తా అంటానా?
కానీ అమ్మ సరే అన్నది, అయితే తను నాతో రాలేదు
ఎందుకంటే తన కడుపులో నా తమ్ముడు పెరుగుతున్నాడు.
ఏప్రిల్ 14న న్యూ ఓర్లిన్స్ బయలుదేరా.
న్యూ ఓర్లిన్స్
అప్పట్లో నయోమి బాగా సహకరించేది.
తనకి ఇది తొలి పెద్ద జాబ్. పెద్ద సాహసం తనకి ఇది.
బ్లూ ప్రింట్ ఫర్ సమ్మర్
మేము రెండు స్టోరీలు చేశాం, ఒకటి బీచ్‌లో...
...ఇక ఇంకోదాని పేరు "ల్యాండ్ గర్ల్స్."
ఈ ఫోటో తీసినప్పుడు ఒక బానిసల ప్లాంటేషన్‌లో ఉన్నాం,
ఆరుగురు తెల్లవాళ్లు ఒక నల్లమ్మాయి.
ఇదంతా 30 ఏళ్ల క్రితం. అది వేరే ప్రపంచం.
అమ్మ చాలా భయపడింది.
బయలుదేరే ముందు మాట్లాడింది.
అమెరికాలో జాతి వివక్ష గురించి చెప్పింది.
కిల్ ఈచ్ అదర్ లివ్ టుగెదర్
దక్షిణ యూఎస్ గురించి చెప్పింది. కూ క్లక్స్ క్లాన్ గురించి చెప్పింది.
దక్షిణ యూఎస్ గురించి ఇంగ్లండ్‌లో మాకు తెలిసింది అది.
కల్చర్ అర్ధం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టా
దాన్ని అంగీకరించడానికి చాలా కష్టపడాల్సి వచ్చింది.
ఇంటికి వెళ్లిపోతా అని చెప్పడానికి నా కాళ్ల మధ్య తోక లేదు
అదంతా కుదరదు, దాన్ని వదిలేశా.
మరో దారి లేదు.
కష్టమైనా సరే ముందుకే వెళ్లా.
బ్రిటీష్ ఏల్ షూట్ చేసిన 4 నెలల తర్వాత,
కొంతమంది లండన్‌ వచ్చారు
ఎందుకంటే వాళ్లు ఈ నల్ల అమ్మాయి గురించి విన్నారు.
"వావ్, నన్ను కలుసుకోవడానికి వాళ్లు ఇంగ్లండ్ వచ్చారా?" అన్న ఫీలింగ్ వచ్చింది.
తూర్పు లండన్‌లో నాకో స్టూడియో ఉంది...
జాన్ గలియానో డిజైనర్
ఒక మంచి ఫ్రెండ్ వచ్చి చెప్పేవాడు, "నువ్వు ఒకసారి రావాలి.
ఒకసారి ఈ అమ్మాయిని చూడు, ఈ అమ్మాయిని పరిశీలించు,
తను కేవలం 14, కేవలం 15" అని. స్కూల్ అసైన్‌మెంట్‌ లాగా.
అప్పుడే తొలిసారి నయోమి పని చూశా, అది బ్రిటీష్ ఎల్ కోసం అనుకుంటా.
తనలో ఏకాగ్రత ఉంది.
ఏకాగ్రత, తెలివి ఉంది.
తనొక అయస్కాంతం.
తనని కనిపెట్టిన ఆమె, నన్ను కలిసి, చెప్పింది,
"నువ్వు పట్టించుకోవాల్సిన అమ్మాయి ఒకరు ఉన్నారు" అని.
నయోమి చాలా గౌరవం, సిగ్గు, నెమ్మదిగా ఉండే అమ్మాయి.
తనని చూస్తే ముచ్చటేసింది.
మంచి మంచి వాళ్లని కలిసే అవకాశం వచ్చింది.
ఐలీన్ ఫోర్డ్ నాకోసం లండన్‌ రావడం మొదలైంది,
మా అమ్మని కలిసి వాళ్లకోసం పనిచేసేలా సంతకం చేయమని ప్రయత్నించారు.
ఐలీన్ ఫోర్డ్‌ని ప్రేమించా.
ఇప్పుడు వెనక్కి తిరిగి తను పాత తరహా...
పాత కాలపు మోడల్‌ ఏజంట్‌లా ఉండడం చూస్తున్నా.
- అవును. - తనే కరెక్ట్ అనుకుంటా.
అందరిలోకి తనే కరెక్ట్ అనుకుంటా.
తను నీతో ఏమైనా వేరేగా ఉండేదా?
తను అమ్మాయిలని చూసుకునే విధానం నాకు ఇష్టం.
- సరే. - మేమంతా తన ఇంట్లోనే ఉండేవాళ్లం,
పేరెంట్స్‌ ధైర్యంగా ఉండేలా చేసేది తను.
ఆ సమయంలో న్యూయార్క్‌లో రెండు పెద్ద ఏజన్సీలు ఉండేవి.
ఒకటి ఫోర్డ్, ఐలీన్ ఫోర్డ్.
తనేంటి అంటే, చాలా పద్ధతిగా,
అమ్మాయిలు అంతా ఒక పద్ధతితో వ్యవహరించాలని కోరుకునేది,
అందరూ టౌన్‌హౌస్‌లోనే ఉండేవాళ్లు.
మరొకటి ఎలీట్, ఆ ఏజన్సీలో పూర్తిగా భిన్నమైన వాతావరణం.
వాళ్లు మన పేరెంట్స్‌లా ఉండేవాళ్లు కాదు
లేదా పెరెంట్స్‌లా ఉండాలి అనుకునేవాళ్లు కాదు.
నువ్వు వాళ్ల బాధ్యత కాదు. వాళ్లు నీకు ఏజంట్లు. నాకదే అనిపించింది.
ఏజన్సీలో నాకు ఇంకో పేరెంట్ ఉండాలని నేను అనుకోలేదు.
నా వయసు 20 ఏళ్లు.
నేను మోడల్ అవడానికి కాలేజీ మాని షికాగో వచ్చా, హాయిగా ఉంది.
రోజుకి వెయ్యి డాలర్లు సంపాదిస్తున్నా.
సిండీ క్రాఫర్డ్ ఎక్సలెంట్ స్కిన్, లెగ్స్ & హెయిర్
అక్కడ ముఖ్యమైన పని కేటలాగ్.
అందులో పెద్ద ఫోటోగ్రాఫర్ ఉండేవాడు, విక్టర్ స్క్రెబ్నెస్కీ.
చాలా కీలకమైన వాడు.
ఫ్యాషన్ పరిశ్రమలో నా తొలి గురువు విక్టర్ అనే చెప్పాలి.
తను నీకు "ఓకే, కుడిచేయి చాపు, భుజం ఎత్తు" అని చెప్తాడు.
విక్టర్ "కదలొద్దు" అంటే నువ్వు కదలకూడదు.
"సరే, ఒక్క కండ కూడా కదిలించను" అన్నట్టు ఉండాలి
నేనది ఒకసారి కంటే ఎక్కువసార్లు పాసయ్యా, ముఖ్యంగా లంచ్‌కు ముందు.
నువ్వు ఆకలితో ఉంటే, పడిపోవాల్సిందే.
అప్పుడు నిన్ను అక్కడే వదిలేస్తారు... ...మొత్తం మళ్లీ చేయాల్సి ఉంటుంది.
ఇక్కడ "వావ్ నువ్వు చాలా బాగున్నావు, నీ ఫోటోలు తీసుకుంటాం" అని ఎవరూ అనరు.
"ఈ జాకెట్ అమ్మడానికి నువ్వు సాయం చేస్తున్నావు" అంతే.
"ఇక్కడ అందరం ఈ జాకెట్ అమ్మడానికి పనిచేస్తున్నాం" అంతే.
డెకాల్బ్, ఇల్లినాయీ నుంచి సిండీ క్రాఫర్డ్‌కి స్వాగతం పలకండి.
తనెప్పుడూ ఇదే బాడీతో ఉంటుందా?
ఒకసారి నిలబడండి. బాడీ అంటే ఇది.
తను ఇంకా ఆ ట్రయినింగ్‌ పీరియడ్‌లో ఉందా లేదా?
సిండికి సంబంధించి అదంతా సైకలాజికల్‌గా చెప్పాలంటే...
తను మోడల్ కావాలని కచ్చితంగా అనుకున్నది కాదు.
- నేను ఇంట్లో వస్తువు లాంటిదాన్ని. - ...మానసిక స్థిరత్వం.
లేదా పిల్లల్లా, "చూడటమే కానీ విన్నట్టు ఉండను."
ఇప్పటి దృష్టి కోణంతో ఓప్రా అన్నది చూస్తే,
"లేచి నిలబడి నీ బాడీ చూపించు"
ఎలా ఉందంటే "ఇక్కడ ఉండటానికి నీ అర్హత ఏంటో చూపించు" అన్నట్టుంది.
ఆ క్షణంలో నాకు అర్ధం కాలేదు, ఇప్పుడు వెనక్కి చూసుకుంటుంటే,
"దేవుడా, నిజంగా అది సరికాదు" అనిపిస్తుంది.
ముఖ్యం ఓప్రా అలా అనకూడదు.
కొంచెం కొంచెం తన లక్ష్యం పెరుగుతోంది.
తను సాధించగలనని తెలుసుకుంటోంది, ఈ కార్యక్రమం ద్వారా చెప్తున్నాను,
జాన్ కాసాబ్లాంకాస్ ఎలీట్ మోడలింగ్ ఎజన్సీ
తను తలచుకుంటే, ఈ బిజినెస్‌లో నెంబర్‌ వన్ కాగలదు.
షికాగోలో నాకు బాగుంది, సిటీ నన్ను ఇబ్బంది పెట్టడం లేదు.
నాకు సొంత అపార్ట్‌మెంట్ ఉంది. ఇంటికి వెళ్లి మా అమ్మని చూడగలను.
నేను ప్రతిరోజూ పనిచేయాల్సిన విక్టర్‌ స్క్రెబ్నెస్కితో...
...పరిస్థితి ప్రశాంతంగా ఉంది, బాగా సంపాదించుకుంటున్నా.
సిండీ క్రాఫర్డ్‌ పరిణామ క్రమంపై విక్టర్‌కి మంచి అవగాహన ఉంది.
బాలీలో ఒక పని వచ్చింది, అది పది రోజుల ట్రిప్.
షికాగోలో మోడలింగ్ పని అంతా షికాగోలోనే చేసేవాళ్లం.
వేరే లొకేషన్‌కి వెళ్లడం ఎప్పుడో కాబట్టి ప్రయాణాలు లాంటివి ఉత్కంఠగా ఉంటాయి.
ఆ పది రోజుల్లో స్క్రెబ్నెస్కీ స్టూడియో ఒక రోజుని అట్టి పెట్టుకుంది.
స్క్రెబ్స్‌ దగ్గరే రోజంతా 9:00 స్టార్ట్ పార్ట్ లింగరీ
"ఆ ఒక్కరోజు నన్ను వదిలేయగలరా నాకు వేరే పని ఉంది" అని అడిగా వాళ్లని.
వాళ్లు కుదరదు అన్నారు.
కుదరదు అనడమే కాదు, "నువ్వు క్యాన్సిల్ చేస్తే,"
ఈ హాఫ్ డే క్యాటలాగ్‌ లేక ఇంకేదైనా సరే "నిన్ను ఇంకెప్పుడూ తీసుకోం" అన్నారు.
వారానికి ఐదారు రోజులు పనిచేసేదాన్ని అందులో ఎక్కువగా విక్టర్‌తోనే.
నా బ్రెడ్ అండ్ బటర్ అంతా వాళ్లే.
మా పేరెంట్స్ కలలో కూడా ఊహించని డబ్బుని నేను సంపాదిస్తున్నా.
నా చిన్నప్పుడు ఎప్పుడూ ఎక్కడికీ వెళ్లలేదు నేను.
తర్వాత అమ్మానాన్న విడిపోయారు,
కొన్నిసార్లు మా నాన్న డబ్బు ఎరవేసి అమ్మని ఎలా లోబరుచుకునేవాడో చూశాను.
అది తలచుకున్నప్పుడల్లా "అలా నేను కాకూడదు" అనుకునేదాన్ని.
అనుభవం అంటే,
ఎప్పుడు నువ్వు మాట్లాడం ముఖ్యం ఎప్పుడు కాదో, తెలుసుకోవడమే.
నేనా పని క్యాన్సిల్ చేశా. బాలీ వెళ్లి పది రోజుల ట్రిప్ చేశా.
ఇక అంతే.
తను మళ్లీ నన్ను బుక్ చేయలేదు.
మీరు షికాగోలో మోడలింగ్ చేస్తూ,
విక్టర్ స్క్రెబ్నెస్కితో పని చేయకపోతే,
మీరొక మెట్టు దిగినట్టు ఉంటుంది.
సరే అయితే, ఒకసారి న్యూయార్క్ వెళ్లి చూద్దాం.
న్యూయార్క్ సిటీ
మనం రెండు కవర్స్ చేస్తున్నాం, మెయిన్ కవర్,
75వ వార్షికోత్సవ కవర్, ఇంకోటి ఆన్‌లైన్ కవర్.
ఓకే.
చేతిని మెడ దగ్గరికి తీసుకొస్తావా?
అంతే. ఇప్పుడు తీస్తున్నా.
బ్యూటిఫుల్. చాలు.
వచ్చింది. బాగుంది, కదా?
- ఓ మై గాడ్. - ఓ మై గాడ్. కేక.
దేవుడా, మంచి ఫోటోగ్రఫీ.
క్రిస్టీ కూడా బాగానే ఉందిలే.
నేనేమీ గొప్పలు-- అది ఫోటో తీయాలా?
క్రిస్టీ టర్లింగ్టన్‌ తొలిసారి కాస్మొపాలిటన్ కవర్ చేయబోతోంది.
మూడు గంటల మేకప్‌కి 15 నిమిషాల పోజులకి
500 డాలర్లు తీసుకెళ్లబోతోంది తను.
ఈ మధ్యే డిగ్రీ పూర్తి చేసుకున్న అమ్మాయికి ఇది ఫర్వాలేదులే.
మోడలింగ్ అంటే నిత్యం నేర్చుకునేది, చూస్తూ, పరిశీలిస్తూ నేర్చుకునేది.
ఇందులో బోధించేవాళ్లు ఉండరు.
ఇప్పుడు పోస్ట్ ప్రొడక్షన్‌లో అంతా మాయ చేస్తున్నారు.
ఎనభైలు, తొంభైల్లో కెమెరా క్లిక్ అన్నప్పుడే
మ్యాజిక్ అంతా జరిగిపోయేది.
స్టిల్ ఫోటో అంటే పవిత్రమైంది.
ఆ ఒక్క ఫోటో కోసం వంద ఫ్రేమ్స్‌ తీసేవాళ్లు.
కాస్మొపాలిటన్
మనం ఎలా కనిపిస్తే అలా వచ్చేది.
గౌను అంచుకి చేపల గాలం వేసి పట్టుకుని ఉండేవాళ్లు ఎవరో ఒకరు.
బెల్ట్ నడుముకి పట్టి ఉండేలా చేయడం కోసం
వెనక కోక్ క్యాన్‌ పెట్టుకునేవాళ్లం,
ఇన్ని ట్రిక్కులుండేవి, కానీ లైట్?
లైటింగ్ మీద ఫోటోగ్రాఫర్లు చాలా కష్టపడేవాళ్లు
ఎందుకంటే మళ్లీ దాన్ని ముట్టుకోవడం ఉండేది కాదు అప్పుడు.
మ్యాగజీన్‌లో వచ్చేదాకా
ఏ ఫోటో వేస్తారనేది తెలిసేది కాదు.
1980ల్లో పిల్లలకి, ఇంటర్నెట్ లేదు.
మైఖేల్ మూస్తో జర్నలిస్ట్
అప్పుడు మ్యాగజీన్సే ఉండేవి.
మాకు ఇన్‌స్టాగ్రాం లేదు.
ఎడ్వర్డ్ ఎనిఫల్, ఓబీఈ ఎడిటర్ ఇన్ చీఫ్, బ్రిటీష్ వోగ్
మాకు ఫేస్‌బుక్ లేదు.
మ్యాగజీన్సే ఉండేవి.
అప్పట్లో, మరో లోకానికి తీసుకెళ్లే దారులు మ్యాగజీన్‌లే.
నాగరికత ఎలా ఉండాలో నిర్దేశించే వ్యక్తులు ఉండేవాళ్లు.
బట్టల్ని లోతుగా పరిశీలించి
షాపులకి వెళ్లి కొనే చదువరులని
మ్యాగజీన్స్ సాధ్యమైనంత వరకు పట్టుకునేవి.
కార్లిన్ సర్ఫ్ డె డుజీల్ స్టైలిస్ట్ / ఆర్ట్ డైరెక్టర్
బజార్‌ది ఒక స్టైల్, వోగ్‌ది ఒక స్టైల్,
ఏల్‌ది ఒక స్టైల్...
దీన్ని ఎలా వివరించాలో తెలియదు.
కానీ అవన్నీ భిన్నమైనవి.
హార్పర్ వాళ్ల బజార్ విలాసవంతమైనది.
ఏల్‌ మ్యాగజీన్ వాళ్లదంతా ఫాస్ట్.
అది వీక్లీ!
ఎందుకంటే ఫ్యాషన్ అంటే క్విక్ అర్ధమైంది అనుకుంటా?
వోగ్ అంటే ఫ్యాషన్ మ్యాగజీన్స్‌కి ఎప్పుడూ కిరీటం లాంటిది.
వోగ్ అంతర్జాతీయంగా పేరున్నది.
అప్పట్లో అమెరికన్ వోగ్, బైబిల్ లాంటిది.
టిమ్ బ్లాంక్స్ ఎడిటర్ ఎట్ లార్జ్, ద బిజినెస్ ఆఫ్‌ ఫ్యాషన్
నాకు తెలిసి, వోగ్‌లో కనిపించాలనేది ప్రతి మోడల్ కోరిక.
యానా వింటూర్ ఎడిటర్, అమెరికన్ వోగ్
అది ఆమె కెరీర్‌కి మేలు చేసేది. యాడ్స్ వచ్చేలా చేసేది.
తను బుక్‌లోకి కూడా ఎక్కేది.
వోగ్‌పై కనిపించే ప్రయత్నం చేయడానికి డబ్బు కాక వేరే కారణాలు ఉన్నాయి.
అమెరికన్ వోగ్ షూట్‌ కోసం సెయింట్ బార్ట్ తీసుకెళ్లడం గుర్తుంది.
చిన్న పట్టణం నుంచి వచ్చిన నాకు సెయింట్‌ బార్ట్‌ వెళ్లడం,
"ఇది స్వర్గం" అనిపించింది.
ఆ షూట్ వల్ల, వోగ్‌ కోసం ప్రయత్నించే అవకాశం వచ్చింది.
కవర్‌పై వస్తామని గ్యారంటీ ఉండేది కాదు.
అప్పట్లో... "కవర్ ట్రై" అనేవాళ్లం.
నువ్వు వెళ్లి, కొన్ని చేస్తావు,
తర్వాత వాళ్లు అవి చూసి, చెప్పేవాళ్లు,
"యస్, దీన్ని వేయొచ్చు," లేదా "నో, వేరేవాళ్లపై షూట్ చేద్దాం" అని.
మీది సెలక్ట్ చేశారో, లేదో
నెల తర్వాత గానీ తెలిసేది కాదు.
వోగ్‌ కవర్‌పై రావడం నా కల.
ఏదైనా వోగ్. ఏ వోగ్‌ అయినా లెక్కలేదు. ఏదైనా వోగ్.
నా తొలి వోగ్ కవర్ వచ్చేసి ఇటాలియన్ వోగ్.
అద్దంలో చూసుకుని ఎంత సంబరపడేదాన్నో గుర్తుంది,
సెట్‌లోకి యువరాణిలా వెళ్తున్నట్టు అనిపించేది.
ఇటాలియన్ వోగ్ మీకు అన్నిచోట్లా దొరకదు,
ఇంట్లో కూర్చుని పాత జీవితం తవ్వుకోవాలి అనిపించినప్పుడు,
ఆ మ్యాగజీన్‌ దొరకడం గగనం అవుతుంది
ఎందుకంటే అది నిజంగా అంత తేలికగా దొరికేది కాదు.
రెండో వోగ్ కవర్, నాకు తెలిసి చాలా పెద్ద విషయం,
ఎక్కువ మంది గుర్తించారు, అదే బ్రిటీష్ వోగ్.
అదిప్పుడు చూస్తే, చాలా కుర్రదానిలా ఉంటా,
అసలు వోగ్‌ కవర్‌పై ఉంటాననే నేను నమ్మలేదు.
అప్పుడు నా వయసు 17.
దాన్ని ప్యాట్రిక్ డెమాక్‌షేలియే షూట్ చేశారు
డోరా కేరన్ తన కొత్త బ్రాండ్‌ని లాంచ్ చేసింది.
తన ఫస్ట్ కలెక్షన్ ధరించి చేసిన కవర్ స్టోరీ.
షూట్ పూర్తి చేశాక ఒక పోర్ట్రెయిట్ తీసుకున్నాం,
నా జుట్టుని ఇలా కిందకి వదిలేశా, ఇంత పొడుగు ఉండేది నా జుట్టు.
మేము దాన్ని ఒక చిత్రం గీసినట్టు, చెప్పాలంటే,
నేను ఇలా నిల్చుని, కావ్యకన్యలా కవర్‌ చేసుకున్నా.
నా చేతులు కాస్త కిందకి కాస్త కిందకి వెళ్లాయి.
"నీ చేతుల్ని కాస్త కిందకి కాస్త కిందకి దించుతావా?"
నాకు గుర్తుంది, పూర్తి స్పృహలో ఉన్నట్టు,
కానీ ఏమీ తప్పుగా భావించలేదు.
ఆ షూట్ నుంచి బాగా అనిపించేది.
ఆ క్షణంలో చక్కనిదానిలా అనిపించింది.
ప్యాట్రిక్ ఎలాంటి ఇబ్బంది పెట్టలేదు.
కానీ నేనెలా ఉన్నానో గుర్తుంది,
"అమ్మబాబోయ్! ఎట్టిపరిస్థితుల్లో- ఇలాంటివి నేను చేయకూడదు."
ఫోటో
ఆఖరికి, ఫోటో మ్యాగజీన్‌పై అది కవర్‌గా వచ్చింది,
దానికి పెద్ద సర్క్యులేషన్ కానీ మరొకటి కానీ లేదు,
అయినా, "బాబోయ్" అనిపించేది,
ఎందుకంటే, అది ఎందుకు చేశానో నాకే తెలియదు,
కానీ అది కచ్చితంగా మ్యాగజీన్ కవర్ కోసం మాత్రం కాదు.
నగ్న చిత్రం తీసుకునేందుకు ప్రత్యేకంగా ఒక వయసు
ఉండాలని కూడా నేను అనుకోను.
అలాంటివాటి నియంత్రణకీ, పర్యవేక్షణకీ ఎవరైనా ఉండాలని కూడా అనుకోను.
అదొక ఘనకార్యం అని నేను అనుకోలేను,
ఆ తర్వాతెప్పుడో మా అమ్మ నాతో చెప్పింది,
"ఓహ్, నువ్వు ఎప్పుడూ సరైనదే చేస్తావు.
నీ తల నీ భుజాల మీదే ఉందని నాకు తెలుసు,
నువ్వు సరైనదే చేస్తావు."
కానీ నేను నీకు గ్యారంటీ ఇవ్వలేను నేను ఎప్పుడూ మంచిగా ఉంటానని.
దాని అర్ధం... "వెళ్లు." "గుడ్ లక్."
ప్రస్తుతం అత్యంత గుర్తింపు, మార్కెట్ ఉన్న సెలెబ్రిటీ సిండీ క్రాఫర్డ్.
ఓ మగాడొచ్చి నీ వెనక తట్టి "బాగా చేశావు" అనొచ్చు.
రోజుకి పదివేల డాలర్లకి తక్కువైతే నేను మంచమే దిగను.
ఇది నిజంగా సగం ఆటే.
ఇది ముగియగానే ఇంకో రోజు వస్తుంది.
సబ్‌టైటిల్స్ః బడుగు రవికుమార్