Welkom in New York, hoofdstad van de wereld.
Ik weet nog dat ik in New York aankwam.
Komend vanaf het vliegveld zie je de skyline,
wauw, en je voelt de energie.
Het was beter dan ik me had voorgesteld.
New York stond niet stil.
Mensen zingend op de straathoek.
Als danser wilde ik als eerste
naar de Alvin Ailey Dansschool.
THEATER VAN ALVIN AILEY AMERIKAANSE DANS
New York leefde en had een ongelooflijke energie.
Voor mij was New York een andere wereld.
Het had wat van zijn bekende aardse realiteit.
Er was veel graffiti, vooral in het centrum.
We zijn onderweg naar Limelight.
Iedereen doste zich uit om uit te gaan,
en zo hoort het ook!
We hadden voor het eten afgesproken...
We gingen graag naar Times Square voor ze daar alles verwijderden.
MEIDEN DANSEN
Daar waren peepshows, waar we niet heen gingen,
ik bedoel alleen maar dat New York anders was.
Een beetje louche, een beetje-- Het was leuk.
Mijn tijd in de modewereld in New York
was voor mij mijn hoogtepunt...,
maar als dat niet zo was, laat me dan mij de illusie.
- Hoe doe ik het? - Geweldig!
Dank je!
Toen ik naar New York ging,
was ik twintig.
Ik had in Chicago gewoond, dus ik kende het stadsleven,
maar New York is niet te vergelijken.
Ik probeerde de metro, maar was niet op mijn gemak.
Ik probeerde een taxi te krijgen.
Soms stopten ze en soms stopten ze niet,
ik had geen idee waarom tot ik me realiseerde,
"Oh, het licht moet aan zijn".
Ik stak heel vaak mijn hand op in de straten van New York,
en de taxi reed gewoon door.
Als Christy haar hand opstak, stopten ze.
De chauffeur zei, "Ik wil niet naar Brooklyn."
En ik dacht, "Waarom zegt hij dat?"
Het was me niet duidelijk tot Christy voor me kwam staan
om een taxi naar het werk te krijgen.
Het was allemaal nieuw voor me.
Het was spannend en een uitdaging.
Wauw hoe is je privé leven-- Mijn dag is goed nu.
Ik had een goede vriendin die visagiste was,
ik mocht bij haar op de bank slapen.
Na drie maanden zegt ze:
"Het is tijd dat je een appartement zoekt."
Ik had mijn eerste appartement voor ik 18 werd
en trok er gelijk in.
Het was net een grote zolder,
maar zonder eten in de koelkast of meubels.
Ik was altijd aan het werk, maar het bureau neemt een groot deel,
en de huur en alle andere dingen.
SCHATTIG
Christy en ik woonden samen. We waren kamergenoten.
We deden gekke dingen, lachten en hadden lol...
- ik voelde me met hun op mijn gemak. - Oké...
Ze zijn mijn zussen.
MODEBOULEVARD
Toen ik in New York begon te werken,
was het heel erg,
als een normale baan van 9 tot 5.
Ik voelde me net Working Girl.
LENTE 1987
FOUT, RALPH LAUREN
Ik moest het allemaal in mijn eentje redden.
Mama en papa hielpen me financieel niet.
Als ik een appartement huurde en de huur niet kon betalen...
dan kon ik terug naar huis.
Ik had geen vangnet,
het motiveerde me en ik werkte hard.
Francesco Scavullo boekte me voor Cosmopolitan.
Hij mocht me want ik deed hem denken aan Gia.
Gia was de favoriet van zoveel fotografen
dus mijn bureau zei, "We hebben baby Gia."
Die meiden werkten hard,
en ze werkten continu.
Ze gaven de indruk,
dat ze meer wilden dan er was,
maar ze waren gemotiveerd...
OUD MODELLENAGENTE
...om het altijd beter te doen.
Ze waren altijd op zoek
en wilden meer, waren nieuwsgierig en geïnformeerd,
en gewoon gemotiveerd.
- Wanneer is het? Vanavond? - Ja.
- Oh goed. - Als je opblijft tot 12.30.
- Oh nee. - Oh nee! Ja!
Ik moet morgen werken, ik denk niet dat ik opblijf.
Tegen de tijd dat ik veel met Vogue werkte,
zei ik tegen de redacteuren,
"Ik wil met Steven Meisel werken, kan ik met hem werken?"
Ik weet nog dat Polly Mellen zei,
"Ik denk niet dat je zijn type bent."
"Hoezo ben ik niet zijn type?"
Steven is één van de grootste kunstenaars van nu,
want hij keek naar een model...
HOOFDREDACTEUR BRITSE VOGUE
...en zag de mogelijkheden van dat model.
Toen we met elkaar omgingen,
gingen Steven ik uit
en hij nam dan foto's met een Polaroid camera...
ONTWERPSTER
...en je wist gelijk dat hij het talent had.
Hij spotte iemand,
hij liet ze poseren hoe hij het voor zich zag.
Hij had zo'n enorme visie.
Steven begon met fotograferen
in het begin van de jaren '80.
FOTO DOOR STEVEN MEISEL
STILIST / ARTISTIEK DIRECTEUR
Hij had een studio op 23rd Street.
We noemden het "De Kliniek"
want de meiden kwamen binnen en Steven leerde ze hoe te poseren.
De meiden veranderden volledig
en degenen die goed waren werden daar supersterren,
ze namen het in zich op, ze absorbeerden het.
Ze wilden leren.
Steven had een spiegel in de studio zodat de modellen zichzelf zagen,
zodat ze de mogelijkheden kregen...
CREATIEF DIRECTEUR
...zichzelf te overtreffen,
want ze zagen of ze goed stonden of niet.
Ik weet nog...
dat ik voor het eerst voor Steven Meisel ging werken.
Ik hoopte zo dat Steven me goed vond
en hij zei, "Kan je lopen? Met grote passen?"
En ik zei, "Ja!"
En hij zei, "Denk je dat je kan presteren en focussen tegelijk?"
En ik zei, "Ja."
Ik moest het steeds opnieuw doen.
Dat was het begin van onze relatie.
En we waren allemaal onderdeel van het proces.
Het was mijn school.
Hij was ook erg fysiek.
Kwam naar je toe en raakte je haar aan.
Hielp met de make-up.
Het was net een kleine fabriek waarin we speelden.
We gingen allemaal naar de studio en als we geen plan hadden
van wat we zouden doen dan gingen we
samenwerken om te bedenken wat het zou worden,
wat de look zou worden.
Het continu bouwen afbreken en opnieuw opbouwen.
Hij creëerde een intieme en veilige omgeving op de set.
Het voelde alsof hij voor me zorgde.
Het was belangrijk voor hem dat ik me goed voelde,
en herkende als ik dat niet was, als ik niets had gezegd.
Het was een speciale soort van familieband.
Ik was 16 toen ik met Steven Meisel voor Vogue werkte.
Ze komt binnen, haar benen waren toen al zo lang als nu,
drie meter.
STILIST / ARTISTIEK DIRECTEUR
Steven noemt haar gelijk Bambi want dat was ze.
Ze was erg verlegen...
Dat is ze niet, maar dat maakt niet uit,
en ze was een danseres dus ze gebruikte haar benen en alles.
Ik probeer te denken
De eerste waren de dansfoto's ik weet niet of ze daar inzitten.
Werken met Steven Meisel is als een opleiding.
Op een subtiele manier vormt hij je zo,
dat je denkt, "Hoe kan hij me dat laten doen
want ik wist niet dat ik dat kon."
Ik had geluk dat ik deze geweldige man heb ontmoet
die nog steeds in mijn leven is, ik houd veel van hem.
Ik begreep dat je familie ook kon kiezen.
Ik heb mijn vader niet gekend,
mijn moeder was 17 toen ze me kreeg.
Hij was volgens mij net zo oud.
Dat gevoel van in de steek gelaten zijn...
Ze kon niets doen om dat gevoel te veranderen.
Het is volgens mij een groot deel van mijn motivatie
dat ik geen vaderfiguur had.
Maar ik had geluk.
Toen ik 16 was, werkte ik in Parijs, en ik was op mezelf.
Op en dag werd mijn tas gestolen,
waar al mijn geld in zat.
Mijn reischeques moet ik zeggen, gekregen van mijn moeder.
Ik ging uiteten met een model want ze had medelijden met me,
en toen ontmoette ik Azzedine Alaïa.
Azzedine Alaïa was een raadselachtige ontwerper.
MODEJOURNALIST
Azzedine speelde graag met de vrouwelijke vormen.
Vrouwelijkheid is iets.
ONTWERPER
Sommige dingen zijn niet te omschrijven.
Zijn kleding was strak, sexy en verleidelijk.
Sommige stukken leken wel bouwwerken.
Maar erg comfortabel, ze bewogen me je mee.
Hij was een erg lieve man.
Hij spreekt geen Engels. En ik spreek geen Frans.
Maar er is iets.
En dan geeft hij me een outfit,
en vraagt me het aan te doen,
om te zien hoe zijn kleding mij staat.
Ik doe het aan,
en hij vond dat het er goed uitzag.
Hij vroeg me waar ik verbleef, Ik zei: "In Hotel Lenox."
Hij vroeg me, "Waar is je moeder?"
Ik zei, "Mijn moeder is in Londen.
Mijn moeder spreekt Frans."
En hij zei, "Bel haar op."
Dus ik belde mijn moeder en zij spraken samen.
Hij zei tegen mijn moeder dat hij voor me zou zorgen,
dat ik bij hem zou verblijven
en dat het daar veilig voor me zou zijn.
Mijn moeder had geen idee met wie ze sprak,
had hem nooit gezien, maar ze vertrouwde hem.
Dus de volgende dag, of de volgende twee dagen,
verhuisde ik naar Rue du Parc-Royal.
AZZEDINE ALAIA STICHTING, PARIJS
wat een mooie jurk.
- Dit heb ik gedragen. - Oh, echt?
- Een kunstwerk. - Ja.
Mijn vader was briljant.
Ja inderdaad.
Hier ben je.
Ik dacht dat papa altijd zou blijven leven.
- Nooit gedacht... - Mm.
Ik dacht nooit... dat hij weg zou gaan.
Naomi werd Alaïa's muze,
ze was als familie.
Hij heeft me zoveel van de wereld laten zien.
Ik heb zoveel geweldige mensen ontmoet.
Ik leerde over kunst, architectuur, ontwerpen.
Het belangrijkste, ik zag hem werken en was een deel van zijn werk.
Hij behandelde me als zijn dochter.
Hij maakte me ontbijt, kookte voor me.
Begrijp me niet verkeerd, we hadden ook ruzies.
Ik ging stiekem door het raam om uit te gaan.
En ze belden hem om te vertellen waar ik was.
Hij kwam dan naar de nachtclub.
Voor we naar huis gingen zei hij, "Dat heb je verkeerd aan."
en dan deed hij het goed.
"Je had je riem zo moeten doen en..."
Want weet je,
je moet je bedenken, de boetiek was mijn kledingkast.
Welk meisje van 16
heeft een Alaïa winkel als kledingkast?
Toen hij overleed,
was het een schok.
Zonder hem had mijn leven er anders uitgezien.
Hij beschermde me in dit werk,
hij begeleidde mij.
Ik bedoel, ooit...
zei een artistiek directeur dat hij mijn borsten perfect vond,
en had de behoefte om ze aan te raken.
Ik belde gelijk met papa.
Ik belde met papa, en papa belde hem
en vertelde waar het op stond.
Is nooit meer in de buurt gekomen.
Het was goed dat ik mijn mond open deed en de waarheid vertelde
want dat beschermde mij,
en degenen om me heen.
Hoi allemaal.
- Hallo. - Hallo.
Toen Jean-Luc Brunel over de vijftig was
stond hij toe gefilmd te worden tijdens een casting.
Zijn favoriete bezigheid,
"modellen jagen"
zoals ze het noemen.
Courtney Powell werd aangenomen bij Karin Models in Parijs.
"Hij had het over een badpakkenreclame.
Hij zij dat ik de perfecte maten moest hebben,
en dat je een bepaald uiterlijk moest hebben,
hij wilde dat ik mijn shirt omhoog deed.
Hij begon me aan te raken."
Courtney zegt dat ze hem meerdere keren afgeweerd heeft.
"Vanaf het moment dat ik 'nee' tegen Jean-Luc Brunel zei
had ik geen werk meer."
Ik heb Jean-Luc Brunel ontmoet,
hij was een beroemde Franse agent,
die destijds Karins bureau in Parijs leidde.
De Fords en Karin waren net partners.
KARIN, MODELLEN
Ik zou naar Parijs gaan
en de Fords hadden geregeld dat ik in Jean-Luc zijn appartement verbleef.
We waren nog jong.
Je wordt in een omgeving geplaatst die waarschijnlijk...
helemaal nieuw voor je is.
Je wordt overmeesterd door een oudere man
die je carrière gaat bepalen.
Je vertrouwt hem.
Maar het bekende verhaal.
Er is niets gebeurd. Meestal was hij er niet.
Ik word boos als ik eraan terugdenk, net een overleving--
Ik ben zo blij dat ik oké ben.
Nadat hij was weggestuurd, tijdens Europees 1999
Epsteins Partner in Frankrijk wordt Aangeklaagd voor Verkrachting
Niets verbaast me eigenlijk nog.
Zelfs mensen die je kent,
je weet niet waartoe ze instaat zijn.
President van Elite Europa,
die het werk van de Elite kantoren coördineert...
MODELLENAGENT
...Mr. Gérald Marie.
Ik ben met mijn agent getrouwd...
...Gérald Marie.
Hij vond me zo mooi,
hij vond het leuk hoe direct ik was.
Wanneer er Elite op haar rug staat dan moet ze wel goed zijn.
Als een Elite model geen $200 - $250 per jaar verdient
dan houden we haar niet.
Ze was pas 22, ze was nog jong.
Ik zag hem nooit in New York.
En toen ik Linda leerde kennen waren ze al verloofd.
Hij dreef me echt...
...om zoveel te werken.
Hij... leek een geweldige gast.
Hij zei me dat hij de assistent was van een Duitse fotograaf.
Ik vond hem vervelend.
Maar er gebeurde iets!
En daarna was hij dat niet meer.
Ik raakte verliefd.
Het is goed de assistent van een Duitse fotograaf te zijn.
Ik wilde 'en ze leefden lang en gelukkig'.
Ik woonde ongeveer drie jaar in Parijs...
...en steeg langzaam op de ladder...
...voor ik vond...
...dat ik het gemaakt had.
Ik kon geld gaan sparen.
Ik begon te werken met topfotografen.
Maar ik wilde op de cover van Vogue.
Welke Vogue dan ook, dat was mijn droom.
Ik ging op reis met Peter Lindbergh.
Peter herkende de tweeslachtigheid in mij
en wilde dat ik mijn haar afknipte.
Hij legde me uit, "We hebben al zoveel met lang haar gedaan.
Je moet dit doen om meer te bereiken."
Ik vroeg mijn moeder wat ze ervan vond.
Ze zei, "Waarom? Je zal het meisje met het korte haar zijn."
En ik zei, "Dat is niet iets slechts."
Ze liep de studio binnen en zei, "ik ben er klaar voor,
ik wil mijn haar afknippen."
En toen deed Julien, Julien was haar kapper,
hij pakte haar haren naar achter, en zei, "Iedereen akkoord?"
En ze zei, "Nee, nee," en begon te huilen.
En hij pakte de schaar en bam!
Het was er in één knip af.
Daarna ging ik naar Milaan
naar de Modeshows
waar ik voor 20 shows was geboekt.
En terwijl ik aan het passen was
en ze mij zagen,
begon iedereen me af te zeggen.
Ik deed maar vier shows.
Klaar.
En de volgende dag,
in plaats van shows lopen,
OUD REDACTEUR ITALIAANSE VOGUE
zette Franca Sozzani me op de Concorde naar Steven,
die me fotografeerde.
En twee weken later...
VOGUE ITALIE
...sta ik op de cover van de Italiaanse Vogue.
En daarna deed ik alle Vogues.
Ik deed de Britse Vogue,
Franse Vogue, Spaanse Vogue,
Amerikaanse Vogue.
En dat was toen ik dacht dat ik het gemaakt had,
na drie jaar.
Toen kreeg ik meer vertrouwen.
En het ging vanaf daar verder.
Als je nog jong bent vind je niets wat je anders maakt leuk,
dus het hebben van een schoonheidsvlek
zoals ik het noemde...
Ik hield er niet van, en mijn zussen plaagden me ermee
dat het aan die kant hoorde,
links is het een lelijkheidsvlek.
Toen ik met modellenwerk begon
was het altijd een discussie.
"Zullen we het bedekken met make-up,
maar dat gaat niet echt, want hij is niet plat."
VOGUE, NIEUWE SIGNALEN VOOR '87 WAT VERANDERT ER IN DE MODE
Mijn eerste Britse Vogue werkte ze naderhand de foto bij.
Er was nog geen besluit genomen.
Richard Avedon,
de eerste keer dat ik met hem werkte was mijn eerste Amerikaanse Vogue cover.
Ik ben een portret fotograaf, en een fotograaf van vrouwen.
En de kleding is iets wat ik kan gebruiken voor het ontwerp,
en zo ook de vrouwen voor de vorm
een manier om uit te drukken...
FOTOGRAAF
...hoe ik dingen voel.
Avedon is een legende onder de fotografen...
INTERNATIONAAL HOOFD FOTOGRAFIE SOTHEBY'S
...een legende in de kunstgeschiedenis,
in de geschiedenis van fotografie.
Richard Avedons werk was altijd
iets was blijft hangen. Hij was een meester.
OPRICHTER & CREATIEF DIRECTEUR, LASPATA DECARO
Een van de beroemdste foto's ter wereld Dovima met de olifanten.
Je hebt zeker een Avedon gezien misschien herken je het alleen niet.
Met Avedon hangt er een andere sfeer.
Het is niet klik, klik, klik.
Het is, "Oké" en... "klik".
Het beviel hem dat ik een goede studente was.
Ik lette op.
Hij leerde me alles te geven.
Die vonk te zoeken.
En door die shoot kreeg ik twee covers.
VOGUE, EERLIJKE ANTWOORDEN
Augustus en oktober 1986.
VOGUE, nieuwe uitstraling
Amerikaanse Vogue liet de moedervlek zitten.
En dat was het, er was nooit meer een discussie.
Het had de goedkeuring van Vogue.
Als het goed genoeg is voor Vogue dan is het goed voor iedereen.
PARIJS
We hebben het over de opbouw van deze uitgave.
Wanneer moet hij klaar zijn voor de drukker?
Wat is de deadline?
- Eind februari. - Perfect.
Dus we doen Kehinde Wiley
want hij doet mijn portret voor het National Portrait Museum.
MADAME, REDACTIEVERGADERING
Ik vind dit leuk, maar ik houd van deze foto.
Geweldig, we zien Christy. Je ziet Kate,
Bridget Hall.
Oh mijn God, je ziet iedereen.
Deze wil ik niet, nee.
We hebben hier geen modellen.
Onze grote vriendin Iman, ik zou zeggen, ja.
Ik denk Iman en Katoucha.
Ja!
En Farida.
Ik waardeer het werk dat Beverly Johnson, Iman,
Naomi Sims, Donyale Luna,
Gail O'Neil, Karen Alexander.
Ik waardeer het werk van de dames voor mij,
maar ik wilde meer,
ik wilde verder, ik wilde grenzen verleggen.
Ik wilde wat het blanke model kreeg, ik wilde het ook hebben.
Dus in 1987,
vroeg ik voor mijn eerste Vogue cover.
Ze hoeven niet te antwoorden, ze weten niet wat ze moeten zeggen.
Ik voelde me ongemakkelijk. Ik voelde me nietig.
Ik had niet moeten praten,
ik krijg geen ja.
Er waren zoveel beperkingen om een zwart model te zijn
en ze moest er echt voor vechten.
Een systeem dat in principe zei dat je blank moest zijn
om het te maken in modeshows of modetijdschriften.
Ik werkte destijds voor Mr. Saint Laurent,
dus ik zei het tegen hem.
Mr. Saint Laurent vond altijd al
dat zwarte modellen ook waardevol waren
MODEL / OUD AGENT
Ik kende de macht van Yves Saint Laurent niet.
Bravo!
Ik wist niet of hij iets zou zeggen.
Dat is één van mijn beste collecties.
MODEONTWERPER
Het was erg moeilijk,
en als het moeilijk is, is het beter.
En voor ik het wist was ik in New York
met Patrick Demarchelier.
VOGUE PARIJS
Ik had geen idee tot het uitkwam
dat ik de eerste zwarte persoon op de cover van de Franse Vogue was.
Ik zag het niet als een doorbraak,
ik zag het gewoon als
"Dit mag hier niet ophouden.
Dit kan niet eenmalig zijn."
Toen kreeg ik mijn eerste cover voor Amerikaanse Vogue.
ik had geen idee dat het voor september was,
Want ik ben nog steeds...
Wat ik heb geleerd over Amerikaanse tijdschriften
februari is de maand voor Zwart
en iedere februari, en alle tijdschriften
zijn dan met een Zwart persoon.
Dit wist ik. Dat snapte ik.
Ik wist niet dat maart en september hun best verkopende...
Ik ging gewoon van baan naar baan
en leefde mijn leven.
Als je op de cover van Amerikaanse Vogue stond
dan was je er, dan begonnen de modeshows,
wat iets nieuws was.
Vroeger stond je in een tijdschrift
of je liep shows.
Modeshows waren een stille aangelegenheid
en de enige aanwezigen waren modemanagers...
ONTWERPER
...mensen die kleding kochten, en de modepers, dat was het.
Er was een verschuiving toen
de meiden van de tijdschriften shows gingen lopen.
Toen ontwerpers alle meisjes voor de runway gebruikten,
veranderde het niveau van de modeshow.
MODEREDACTEUR
De meisjes die je nu in de tijdschriften ziet,
die zie je ook in shows.
Het is alsof je een filmster in het echt ziet.
Alles was spannend!
Het model was spannend op de runway,
Ze liepen niet als een houten plank, 'Boem, boem, boem, boem,' weet je wel.
Deze modellen waren erg goed in hoe ze zich voortbewogen.
MODEJOURNALIST
Ze showden hun persoonlijkheid. Daar ging het om.
Meestal keek ik rechtvooruit,
en dacht aan recht lopen en een vriendelijk gezicht
en naar mensen kijken die ik ken, en zo doen...
Ik herinner me van een Versace modeshow,
dat drie fotografen backstage kwamen om met me te praten.
Ik dacht dat ik een probleem had.
En ze toonden foto's van mij,
en ik kijk in alle foto's naar beneden,
want ik kijk naar de eerste rij en mijn vrienden en collega's.
Ze zeiden, "Kan je naar ons kijken
als je aan het einde van de runway bent?"
Ik zei, "Sorry, natuurlijk."
Dus toen ik vooruit keek...
...dacht ik "Wooh!"
Ik kon niet geloven hoeveel fotografen daar waren, ik had geen idee.
Backstage hangt er een intense sfeer.
Maar daar hielden we van.
We hielden van de hectiek en adrenaline.
Meiden aan deze kant klaar staan.
Iedereen denkt, "Ik ben de enige oplichter hier,"
ik kan doen alsof, "Oh ja, ik drink wel wijn,"
of "Oh Hermès, ik houd van Hermès."
Ik wist niet eens wat Hermès was toen ik een jong was.
Maar je leert snel je aan te passen.
Cindy was zeker de serieuzere,
maar we wisten haar te bewerken zodat we lol hadden.
Tequila.
Wat je geweldig moet vinden aan deze vrouwen,
is dat ze geen nep bullshit
loopje hadden. Ze hadden gewoon lol.
Niemand liep zoals Naomi.
Ze liep alsof ze zei, "Rot op voor me neus,
want het draait om mij."
Ik herinner me een show, waar mijn moeder,
die de meest hetero vrouw van middelbare leeftijd is,
ze was waarschijnlijk halfweg de zestig.
Na de show, kwam ze en zei,
"Lieverd, ik zou sex hebben met Naomi Campbell."
De hoogtijdagen!
Maar ik herinner me, in die hoogtijdagen...
...was niet alles perfect.
Want...
Want Naomi werd niet altijd voor shows geboekt.
Ik begreep het niet.
Naomi, dacht ik, was knapper,
had een veel beter lichaam dan ik.
En een betere loop.
En ik denk, "Waarom boeken ze haar niet?"
Toen Naomi kwam, waren ontwerpers nog...
"Dit seizoen doen we één Zwart model." Zo was het toen.
"Zwarte modellen kunnen alleen zomers shows lopen.
Zwarte modellen mogen alleen heldere kleuren dragen."
Ik zei, "Als je haar niet boekt, dan doe ik het niet."
Linda en Christy hebben zich voor me ingezet.
Ze lieten me niet alleen, en steunden me.
Daardoor hield ik de moed erin.
Ik deed geweldige shows en droeg schitterende jurken,
maar als het tijd was voor reclames,
dan werd ik buitengesloten.
En dat deed echt veel pijn.
En soms werd ik geboekt alleen om me rustig te houden,
of om te laten denken dat ze me zouden gebruiken.
Dan ging ik naar de shoot en zat te wachten
van 9 tot 6, de hele dag, en niks te doen.
Hierdoor werd ik nog vastberadener.
Om nooit meer zo te worden behandeld, of in die positie te zijn.
Kun je een muur vasthouden waar Christy tegenaan leunt?
- Tuurlijk, zwart of wit? - Wit.
We moeten ook Calvin Klein doen.
Met de kubus, bedoel je? Misschien alleen de hoek ervan.
- Ja of alleen... - Zodat ze kan leunen...
Leunen. Ja, ik denk...
Christy, doe een beetje je profiel.
- Ja, schitterend. - Calvin Klein uitstraling.
Erg Calvin Klein. Tijdloos.
Ik werkte 33 jaar voor Calvin Klein.
Ik was denk ik 17 toen ik hem voor het eerst ontmoette
en het merk leerde kennen, met modeshows en zo.
Weet je, het viel op, ik denk zelfs als een tiener,
met al de reclames.
Ik kende Calvin Klein jeans en ik kende de geuren.
OBSESSION VOOR MANNEN, VOOR HET LICHAAM
Obsession was erg bekend.
Wat je wilt is opwinding creëren,
je wilt dat mensen je reclames zien,
je gedrukte of commerciële reclames
In het rijk der passie is obsessie de leider.
Calvin Kleins Obesession.
Oh, die geur.
"Ah, die geur."
SCHRIJVER & MEDEOPRICHTER, IN STYLE
Als je hoort, "Nou die geur,"
dan gaan je gedachten naar een erg specifieke plek.
Ik heb invloed op de maatschappij.
Ik bedoel, ik verander gedrag.
Ik kan mensen zich op een bepaalde manier laten voelen.
Hij wist de middelen van destijds te gebruiken,
zoals de billboards en de tijdschriften,
om zijn imago op een nette,
maar controversiële manier te pushen.
Weet je wat er tussen mij en mijn Calvins komt?
Niets.
Hij wilde altijd alles erg erotisch en sexy,
en iedereen sliep met elkaar.
En toen kwam er AIDS.
En men wilde alleen maar relaxen
en men wilde iedereen kalmeren.
Hij had een parfum, Eternity.
Dat om familie draaide.
En Christy werd het gezicht van Eternity.
Ik heb zoveel herinneringen aan de Eternity reclames
op Martha's Vineyard.
De foto's werden gemaakt door Bruce Weber.
Het was hecht en super leuk.
De zon gaat onder, het licht is erg mooi.
Kijk naar hun foto's ze hebben dat verlangen.
FOTOGRAAF
Het verlangen om eruit te springen.
Bruce Weber,
met zijn camera's veranderde hij fotografie en mode.
Hij veranderde de zwaar opgemaakte meisjes
in meer natuurlijke meisjes
die gezond waren en straalden.
OUD CREATIEF DIRECTEUR AMERIKAANSE VOGUE
Ik verdiende bijna een miljoen dollar per jaar met dat contract.
Ik herinner me dat ik midden in de nacht op een advocatenkantoor tekende
met mijn agenten.
Ik had geen eigen advocaat.
Ik hoefde maar honderd dagen per jaar te werken,
wat niet veel werk is,
en ik kon voor niemand anders werken,
zelfs geen artikelen.
Maar de Eternity campagne kreeg veel aandacht
en het vertegenwoordigen van Calvin Klein
het voelde als het belangrijkste van wat er toen speelde.
Eternity, Calvin Klein.
Revlon, nieuwe getinte foundation. Cindy--
Voor een model,
is een cosmetisch contract de uitkomst.
Het is zekerheid van werk.
Je wacht niet op,
"Oh misschien krijg ik wel die campagne, of niet."
Hartelijk welkom voor de lieftallige Cindy Crawford
Hoi, hoe gaat het? Leuk je te zien. Bedankt dat je er bent.
Ze is net benoemd tot het gezicht van Revlon
Wat houdt dat in? Gratis lippenstift?
Ja, dat, en hopelijk meer vrijheid
Meer vrijheid voor--?
Alles wat ik maar wil.
Er was veel te doen, ik had goede reclames.
Beweeg je haar en show je volume.
En toen ineens in '88,
werd ik gevraagd voor Playboy.
Destijds vond iedereen dat ik Playboy niet moest doen.
Mijn modellenbureau vond niet dat het paste
bij het werk dat ik zou moeten doen.
Het merk had nog steeds een bijsmaak
dat mensen kon afschrikken.
Ik begreep het platform van Playboy en wat het symboliseerde.
Het was destijds zeker niet in de normale lijn van werk
voor een Vogue model.
Ik kreeg het aanbod van Herb Ritts, een fotograaf.
Herb Ritts was iemand met wie ik veel werkte,
ik was vaak bij hem, en we waren goede vrienden.
Een deel van wat ik doe dat belangrijk is
is om de gemoederen te sussen, een soort diplomaat.
FOTOGRAAF
Je moet echt persoonlijk met iemand zijn
en ze begrijpen en proberen te krijgen wat je wilt.
Er was iets dat me intrigeerde,
dus tegen het advies in zei ik ja.
Maar ik zei, "Je hoeft me niet veel te betalen
zolang ik de foto's mag bepalen."
En het recht om het niet te plaatsen als ik het niet goed vond.
Herb en ik deden het tegelijk met een andere reis
voor Franse Vogue op Hawaï.
We schoten voor de Franse Vogue,
en tegelijkertijd voor Playboy.
Je zag bijna het verschil niet tussen Franse Vogue...
FRANSE VOGUE, 1987
...en de foto's voor Playboy.
Het was heel natuurlijk, en...
ik vond ze geweldig.
Het betekende voor mij
dat als ik keuzes maak waar anderen het niet mee eens zijn,
als het mijn keuze is en ik heb het voor het zeggen,
dat geeft me kracht, zelfs als het voor Playboy is.
PLAYBOY, VERMAAK VOOR MANNEN
Ik heb me nooit een slachtoffer gevoeld van die keuze.
SUPERMODEL CINDY CRAWFORD DOOR SUPER FOTOGRAAF HERB RITTS
Ik voel me niet naakt, als ik naakt ben.
Het ligt eraan met wie ik de shoot doe.
Ik kan me aangekleed voelen,
het is de manier en het concept
wanneer het smaakvol gedaan is dan voel je je niet naakt.
Het laat mensen denken,
"Oh, ze voelt zich goed in haar vel."
Maar dat was niet altijd zo.
Alleen omdat ik niet dacht aan mezelf,
Naomi, die mezelf showde.
Ik voelde me een andere persoon.
Dus ik voelde me niet direct...
ik voelde me gekleed, als je dat kunt geloven.
Ik respecteer mensen die zich goed voelen in hun lijf,
en op hun gemak als ze naakt zijn.
Als ik met iemand werk die ik vertrouw
en die ik respecteer, en hun visie begrijp,
dan kan ik risico's nemen.
Als ik de persoon kan vertrouwen die het vastlegt,
en weet wat ze zien
en ik weet dat mijn vertrouwen die foto bepaalt
zo veel meer opwindend en interessant,
dan durf ik zover te gaan.
Maar als dat vertrouwen er niet is en je voelt je,
"Schiet op! Doe het!
Jij doet jou ding en ik leg het vast."
Dat kan ik niet.
Ik kan niet zomaar al mijn... alles doen.
Dat heeft tijd en vertrouwen nodig, voor iedere camera.
Herb had...
Ik heb nooit enig ongemak gevoeld voor zijn camera.
Zo, ja, zo, dat is hem.
Ik houd hiervan, omdat het niet om mode gaat.
Natuurlijk zijn ze naakt, maar ze zijn goede vriendinnen
en om ze ineens samen te zetten
en elkaar leren kennen.
Er is veel liefde als ik naar die foto kijk.
Het is niet te seksueel.
Er is een echte verbondenheid die ze uitstralen.
Je kan hun ogen voelen, het gaat om de ogen en het uiterlijk.
Het is een Herb foto omdat we naakt waren maar niet sexy.
Er was een eenvoud om zonder kleren te zijn.
Maar we hebben het met en zonder Christy gedaan
want Christy kon toen niet in de Rolling Stone uitgave staan.
Ik werkte met Calvin en kon niets met iemand anders doen,
dus toen Herb zei, "Doe gewoon een paar foto's mee,"
Realiseerde ik me dat de wens om een model in een campagne te hebben
was om alles wat er te zien was
en iemand iets gewaagders of interessanters te zien doen.
En om dat allemaal af te moeten wijzen,
het maakte het allemaal minder spannend.
Goed.
- Het is zo lang, mam. - Weet ik.
Ik moet helemaal uit New York komen om je haar te knippen?
Het is lastig met dat masker rond je oor te knippen
MARIA, CHRISTY'S MOEDER
Hoe kort maak je het?
Ik zei vanochtend bij de koffie tegen mijn vriendinnen
ik zeg, "Ze kan knippen."
Ze knipt zelfs Oribe zijn haar.
Omdat ik beroemd ben.
En hij liet je.
Een kapper.
Misschien moet je je haar weer kort knippen.
ERIN, ZUS VAN CHRISTY
Ik denk eraan,
maar het duurt te lang om te laten groeien.
- Ik vond het mooi. - ik denk er soms aan.
Dat was een mooi kapsel.
Christy, hier. Geweldig
Ik realiseerde me...
dat ik niet blij was met het Calvin Klein contract.
Het was niet zo zeer een slechte deal,
maar ik voelde me niet moe, ik had het niet druk genoeg.
Ik was klaar om iets te doen.
Dus ik onderhandelde over mijn deal met Calvin...
...door mijn haar af te knippen.
Mijn vriend Oribe knipte het,
we lachten en zeiden, "Ik kom zo in de problemen,"
maar dat dacht ik niet echt.
Maar het beviel ze niet echt.
Ik denk dat Calvin echt boos was,
want als je een contract hebt, dan moet je je look houden.
En om dan ineens je haar af te knippen...
...dat was een ramp.
Bij de onderhandeling...
- Het is moeilijk - Het is ook...
...ik was nog steeds close met Calvin
en bleef voor Eternity werken en opende zelfs zijn show
met mijn nieuwe kapsel.
Het was het einde van een tijdperk van dat soort contracten
want ze sloegen nergens op.
UNIFORME MODELLENVRIJGAVE
Bureaus hebben macht,
en ze doen alsof ze dat niet hebben.
Ze behoren voor jou te werken.
Laten we eerlijk zijn dit gaat niet om persoonlijkheden
en een band alsof we een familie zijn,
dit is voor iedereen werk.
Sindsdien heb ik nooit met anderen een contract getekend.
STYLE, MET ELSA KLENSCH
Dit is Style, en ik ben Elsa Klensch
met nieuws over de wereld van mode, make-up, en inrichting.
Eind jaren '80 was er veel nieuwe media.
Er was opeens kabeltelevisie
en men had onderwerpen nodig.
We beginnen met een verhaal dat sinds de lente shows in het nieuws is...
Er was een nieuwe interesse in mode.
ONTWERPER / CREATIEF DIRECTEUR
Elsa Klensch was de eerste die naar stijl keek
als een insider van mode.
Calvin Klein experimenteerde met silhouetten.
Het is strakke kleding die je bewust laat zijn van je lichaam.
En dat veranderde alles.
Men ziet modellen als hun imago.
Maar je moet slim zijn als je--
Wat is het imago van modellen?
Je bedoelt dat we dom zijn en zo?
- Dat zeg ik niet. - Nee, maar ik bedoel...
Voor kabel-tv was een groot deel van Amerika cultuurloos.
OUD PRESIDENT & CEO MTV-NETWORKS
Kabel-tv nam alles wat gebeurde
in de levendige cultuur van New York
en bracht het via satelliet
door het hele land.
MTV MUZIEK TELEVISIE
Toen we begin jaren '80 met MTV begonnen,
was het niet alleen voor de muziek
het belichtte mensen en allerlei nieuwe dingen
in de populaire cultuur.
We zeiden, "laten we meer doen met wat nieuw is
als mode van de straat.
Laten we een nieuw gezicht doen, een nieuwe presentator.
Een MTV vertegenwoordiger voor mode."
Mode was voornamelijk voor vrouwen,
en opeens stond Plaboy vol met mannen,
het was heel anders.
Ik had ineens een nieuw publiek.
En dat leidde samen tot MTV.
Ze wilden iemand uit de modewereld,
maar ook iemand met mannelijke fans.
Het duurde maar 30 seconden om een besluit te nemen.
Kunnen we volgende week beginnen?
Welkom bij House of Style, ik ben Cindy Crawford.
Ik mijn eerste stuk voor MTV. Ik ben alleen.
Ik had geen training voor presenteren.
Ik moet de hele look showen dus als je loopt,
doe je je jas uit.
Het bracht muziek en mode bij elkaar,
en de popcultuur
en het werd soort van gemengd.
En het resultaat maakte niet uit.
Hoi, ik ben Cindy Crawford.
Welkom bij House of Style deze keer vanuit Parijs.
Ze bedacht en maakte afleveringen
en bracht haar vriendinnen en bekenden,
mensen die ze kende van het werk.
We dragen niet graag kleding. Nee, grapje.
Naomi, gedraag je.
Ze begon ontwerpers te betrekken.
Hij is iets te lang.
We halen de vulling uit de bh.
Ik ben een ouder model met borsten.
Het gaf me de kans te praten
en ik kon meer van mezelf laten zien
van mijn publieke personaliteit.
Het laat je moedervlek zien.
Dat gaf me heel veel kracht.
Dat is het weer voor deze aflevering van House of Style.
Ik ben Cindy Crawford en ik zie je binnenkort weer.
Doei.
Britse Vogue wilde Peter Lindbergh voor de covershoot over
het nieuwe idee van schoonheid voor de jaren '90.
En Peter zei, "Dat kan ik niet met één vrouw."
Hij nam contact op met mij, en Cindy, Naomi, Linda en Tatjana.
Destijds werkten we vaak samen in verschillende combinaties,
dus we kwamen allemaal gewoon in jeans en het was in Tribeca.
Peter is altijd heel opgewonden bij het fotograferen,
weet je, "Ah, ik vind het zo spannend."
En ik was net van mijn Calvin contract af.
En gewoon het samenzijn als een groep,
het was zo leuk.
Het ging niet om de mode.
Het ging niet om het haar en make-up.
Het ging over de vrouwen.
VOGUE, DE JAREN 1990
WAT NU? COLLECTIES
DE NIEUWE VORM VAN HET DECENNIUM PRINCE IN DE FOTO'S
DOE MEE MET VOGUE AWARDS
Welkom terug bij De Week in Rock.
George Michael heeft net een video uit voor "Freedom! '90",
de tweede singel van zijn laatste album Listen without Prejudice Volume 1.
Michael heeft wederom afgewezen om in de video te verschijnen.
In plaats van heeft hij een zwerm modellen van Elite en Ford
om voor hem te playbacken.
Ik heb een paar jaar geleden een besluit genomen
om het pad van mijn carrière en leven te veranderen...
...door niet in video's te verschijnen.
Door niet geïnterviewd te worden.
Door geen pers te doen.
In principe mijn muziek laten doen wat het doet.
We krijgen een telefoontje dat George Michael ons in--
Ons in zijn video wil.
George zei, "Het moeten deze vrouwen zijn."
Wij allemaal.
Dus we gaan praten.
"Doe je dit?" "Doe je dit?"
Ik was eerst niet geïnteresseerd,
want het was geen mode.
En op een bepaald moment maakten we een groepsbeslissing.
Ik zei, "Ik doe het."
- "Ik doe het!" - Ik zei, "Ja is goed."
Dus wie zegt het tegen George?
Ik ben in een nachtclub in LA.
Roxbury's op Sunset.
En George is daar. En hij komt naar me toe en zegt,
"En wat willen jullie eigenlijk?"
Ik zei, "We willen zoveel geld en een retourtje Concorde."
Hij zegt, "Dat is het?" Ik zei, "Dat is het."
Toen George me zijn idee voorlegde,
zei hij, "Wat zou je ervan vinden als we de hele video
doen met geweldige vrouwen die playbacken?"
Zodat hij het niet hoefde.
En ik zei...
REGISSEUR FREEDOM! '90
"Ik ben helemaal van me stuk gebracht,
dat is een erg goed idee."
Toen ik op de set kwam
wilden ze dat ik playbackte,
maar ik kende de woorden niet.
Ik moest ze heel snel in de trailer leren
terwijl ze mijn haar en make-up deden.
Ik weet nog dat het erg donker was
en men vertelde mij dat ik in een bad zou zitten.
Ik zei, "Echt?"
Ik vond dat de anderen iets beters kregen.
Die meiden wisten hoe hun gezicht te houden.
Ze vonden het licht
en wij gaven hen een personage,
en zij vulden het aan.
Ze trokken je in.
De eerste scene die ik schoot was
waar je alleen mijn ogen ziet door een kier.
Je ziet mijn mond, dan mijn ogen, mijn mond, mijn ogen.
En als ik zak dan weet ik de woorden niet.
Ik ben niet goed met songteksten.
We wisten de impact niet
die die video zou hebben.
We hadden geen tijd om het te weten want echt,
we reisden van land naar land.
Freedom was net uitgebracht.
Ik was aan het praten met Gianni,
"Waarom vraag je de meiden niet?
ONTWERPSTER
De prachtige meiden op de runway?"
We kwamen aan, zagen onze kleding, deden repetitie.
En toen draaiden ze het lied.
En toen was het van, "Oh, ik snap wat je doet."
Je kunt je niet voorstellen hoeveel opwinding
energie en gekte er was.
toen Gianni Versace
alle supermodellen bij elkaar had.
Ik bedoel, hij had het moment te pakken
Ieder van hen had en sterke persoonlijkheid
en ze waren niet bang die tonen.
De combinatie van mode en hun persoonlijkheid was magisch.
Het was een moment.
Het was het moment van Gianni Versace
en de wijze waarop hij sexy vrouwen wilde laten zien
die ook sterke vrouwen waren.
Dit geweldige lied, deze geweldige ontwerper,
het moment dat ze het lied zongen,
het kwam allemaal samen.
Je kon het moment voelen.
Je wist dat het een legendarisch moment zou zijn.
"Oké, dit is wat een supermodel is."
Ik had me niet bedacht dat het ons
naar een nieuw level zou tillen.
Ze waren niet als andere mensen, ze waren niet alleen mooi.
Ze vallen op ze werden legendarisch
en gedenkwaardig.
En belangrijk.
Het waren veel gebruikte namen.
En dat gaf vorm aan het supermodel.
We leken machtig,
en we begonnen het te geloven.
TER NAGEDACHTENIS VAN TATJANA PATITZ
Vertaler: Emma Mone