Καλωσήρθατε στη Νέα Υόρκη, πρωτεύουσα του κόσμου.
Θυμάμαι όταν έφτασα στη Νέα Υόρκη.
Από το αεροδρόμιο βλέπεις τα κτίρια στον ορίζοντα
και σκέφτεσαι "Τι ενέργεια!"
Ήταν πολλά περισσότερα από ό,τι είχα φανταστεί.
Η Νέα Υόρκη έσφυζε από ζωή.
Κόσμος τραγουδούσε στον δρόμο.
Ως χορεύτρια, το πρώτο πράγμα που ήθελα να κάνω
ήταν να πάω στη Σχολή Χορού του Άλβιν Έιλι.
ΑΛΒΙΝ ΕΪΛΙ ΣΚΗΝΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΧΟΡΟΥ
Η Νέα Υόρκη ήταν γεμάτη ζωή κι η ενέργεια ήταν απίστευτη.
Έβρισκα τη Νέα Υόρκη μαγευτική.
Είχε αυτήν την ωμότητα για την οποία είναι γνωστή.
Υπήρχε παντού γκράφιτι, ειδικά στο κέντρο.
Πάμε στο Limelight.
Λατρεύω το ότι όλοι ντύνονταν καλά για να βγουν.
Αυτό είναι το σωστό!
Υποτίθεται πως θα τρώγαμε μαζί...
Μας άρεσε να πηγαίνουμε στην Τάιμς Σκουέρ πριν τη συμμαζέψουν.
ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΣΟΟΥ
Όταν υπήρχαν ερωτικά σόου... Δεν πηγαίναμε.
Εννοώ απλώς πως η Νέα Υόρκη ήταν κάτι το διαφορετικό.
Λίγο επικίνδυνη... Είχε πλάκα.
Το διάστημα που έζησα εκεί ως μοντέλο
το θεωρώ κάτι σαν χρυσή εποχή, μα...
μα αν δεν ήταν, μη μου χαλάσετε την αυταπάτη.
ΚΡΙΣΤΙ ΣΙΝΤΙ ΛΙΝΤΑ ΝΑΟΜΙ
Πώς τα πάω;
Τέλεια!
Ευχαριστώ!
Όταν έφτασα στη Νέα Υόρκη,
ήμουν 20.
Ήξερα πώς είναι οι πόλεις λόγω του Σικάγο,
μα η Νέα Υόρκη είναι μοναδική.
Θυμάμαι να προσπαθώ να πάρω το μετρό και να το φοβάμαι λίγο.
Προσπαθούσα να πάρω ταξί.
Άλλες φορές σταματούσαν, κι άλλες όχι.
Δεν είχα ιδέα γιατί, ώσπου μια μέρα συνειδητοποίησα
πως πρέπει να είναι αναμμένο το φωτάκι.
Σήκωνα πολλές φορές το χέρι στους δρόμους της πόλης
και τα ταξί με προσπερνούσαν.
Αλλά όταν το έκανε η Κρίστι σταματούσαν.
Ο ταξιτζής έλεγε "Δεν θέλω να πάω στο Μπρούκλιν".
Δεν καταλάβαινα γιατί το έλεγε.
Χρειάστηκε να σταθεί η Κρίστι μπροστά μου και να μου βρει ταξί, για να καταλάβω.
Ήταν όλα καινούργια.
Για μένα ήταν μια συναρπαστική πρόκληση.
Στάσου να σε δούμε... Μου έφτιαξες τη μέρα.
Είχα μια πολύ καλή φίλη μακιγιέζ
και με άφησε να κοιμάμαι στον καναπέ της.
Μετά από τρεις μήνες
μου είπε να βρω δικό μου διαμέρισμα.
Πήρα το πρώτο μου διαμέρισμα πριν γίνω 18
και μετακόμισα αμέσως.
Ήταν σαν μεγάλη σοφίτα,
μα δεν είχα έπιπλα, ούτε φαγητό στο ψυγείο.
Δούλευα διαρκώς, μα το πρακτορείο ζητούσε πολλά
κι ήταν και το ενοίκιο κι όλα τα άλλα.
ΓΛΥΚΟΥΛΕΣ
Η Κρίστι κι εγώ ήμασταν συγκάτοικοι.
Σαχλαμαρίζαμε και γελούσαμε και περνούσαμε καλά.
- Ένιωθα πολύ άνετα με όλες τους. - Εντάξει...
Είναι σαν αδελφές μου.
ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΜΟΔΑΣ ΕΒΔΟΜΗ ΛΕΩΦΟΡΟΣ
Όταν άρχισα να δουλεύω στη Νέα Υόρκη,
ήταν απόλυτα
σαν να είχα μια φυσιολογική δουλειά γραφείου.
Σαν το Εργαζόμενο Κορίτσι.
ΑΖΕΝΤΙΝ ΑΛΑΪΑ ΑΝΟΙΞΗ 1987
ΣΛΑΪΝΤ ΡΑΛΦ ΛΟΡΕΝ
Έπρεπε να τα καταφέρω μόνη στη ζωή.
Δεν θα με ξελάσπωναν οι γονείς μου.
Αν δεν είχα λεφτά για το ενοίκιο... Μαντέψτε.
Έξωση και μετά πίσω στο πατρικό.
Δεν είχα αυτήν την ασφάλεια.
Αυτό με κινητοποιούσε και δούλευα σκληρά.
Ο Φραντσέσκο Σκαβούλο μου έκλεισε δουλειά με το Cosmopolitan.
Του άρεσα γιατί του θύμιζα την Τζία.
ΤΖΙΑ
Η Τζία ήταν η αγαπημένη πολλών φωτογράφων
και το πρακτορείο μου με θεωρούσε διάδοχό της.
ΣΙΝΤΙ
Τα κορίτσια δούλευαν σκληρά
και συνεχόμενα.
Έδιναν την εντύπωση
πως ήθελαν περισσότερα από όσα τους δίνονταν,
μα ήταν αποφασισμένες...
ΑΝΙ ΒΕΛΤΡΙ ΠΡΩΗΝ ΑΤΖΕΝΤΗΣ
...να βελτιώνονται διαρκώς.
Ήταν σε αδιάκοπη αναζήτηση.
Είχαν επιθυμίες, περιέργεια και γνώση
και υψηλό κίνητρο να πετύχουν.
- Απόψε είναι; - Ναι.
- Τέλεια. - Στις 12:30, αργά.
- Ωχ, όχι. - Ακριβώς!
Δουλεύω νωρίς. Δεν θα ξενυχτήσω για να το δω.
Όταν άρχισα να δουλεύω πολύ με τη Vogue,
έλεγα στους εκδότες
"Θέλω να δουλέψω με τον Στίβεν Μαϊζέλ. Μπορώ;"
Θυμάμαι την Πόλι Μέλεν να μου λέει
"Δεν νομίζω πως είσαι ο τύπος του".
"Τι εννοείς;", της λέω.
Ο Στίβεν είναι μεγάλος καλλιτέχνης των καιρών μας
γιατί έβλεπε ένα μοντέλο...
ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΕΝΙΝΦΟΥΛ ΕΚΔΟΤΗΣ
...και ήξερε το πού μπορούσε να φτάσει.
Όταν αρχίσαμε να κάνουμε παρέα ο Στίβεν κι εγώ βγαίναμε
και βγάζαμε φωτογραφίες με μια Polaroid...
ΑΝΝΑ ΣΟΥΙ ΣΧΕΔΙΑΣΤΡΙΑ
...κι ήταν ολοφάνερο ότι έκοβε το μάτι του.
Εντόπιζε κάποια
και την έκανε να ποζάρει όπως το φανταζόταν.
Είχε πραγματικό όραμα.
Ο Στίβεν άρχισε να φωτογραφίζει
νωρίς στις αρχές της δεκαετίας του '80.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΤΙΒΕΝ ΜΑΪΖΕΛ
ΠΟΛ ΚΑΒΑΚΟ ΣΤΥΛΙΣΤΑΣ
Είχε ένα στούντιο στην 23η Οδό.
Το αποκαλούσαμε "Η Κλινική",
γιατί ο Στίβεν μάθαινε στα κορίτσια να ποζάρουν.
Τα κορίτσια άλλαζαν εντελώς
κι όσες ήταν αληθινά καλές έβγαιναν σουπερστάρ,
γιατί ρουφούσαν την πληροφορία σαν σφουγγάρια.
Ήθελαν να μάθουν.
Ο Μαϊζέλ είχε καθρέφτη στο στούντιο για να κοιτιούνται τα μοντέλα,
δίνοντας στην κοπέλα το περιθώριο...
ΦΑΜΠΙΕΝ ΜΠΑΡΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ
...να φτάσει στο 100% των δυνατοτήτων της
γιατί μπορούσε να δει αν το πόδι της ήταν σωστό ή όχι.
Θυμάμαι
όταν με κάλεσαν να δουλέψω πρώτη φορά με τον Στίβεν Μαϊζέλ.
Ήθελα τόσο πολύ να με συμπαθήσει.
Με ρώτησε αν μπορώ να περπατήσω. Μεγάλα βήματα.
Και είπα ναι.
"Αλλά, μπορείς να το πετύχεις και να παραμείνεις κεντραρισμένη;"
Και είπα ναι.
Το έκανα ξανά και ξανά.
Κι έτσι ξεκίνησε η σχέση μου μαζί του.
Όλες υπήρξαμε κομμάτι αυτής της διαδικασίας.
Ήταν σχολείο για μένα.
Ήταν πολύ της αφής, επίσης.
Ερχόταν κι έβαζε χέρι στα μαλλιά σου.
Βοηθούσε με το βάψιμο.
Είχε ένα κλίμα εργοστασιακό, αλλά προσωπικό, σαν να παίζαμε.
Ερχόμασταν στο στούντιο κι αν δεν είχαμε σχέδιο
για το τι θα κάνουμε, καταλήγαμε
να δουλεύουμε συνεργατικά και να το ανακαλύπτουμε,
το λουκ της κάθε φοράς.
Χτίζαμε και γκρεμίζαμε διαρκώς.
Δημιουργούσε ένα κλίμα γνώριμο και ασφαλές στο πλατό.
Ένιωθα πως με πρόσεχε πολύ.
Τον ενδιέφερε το πόσο άνετα ήμουν
ή ήξερε πότε δεν ήμουν, συχνά ακόμα κι αν δεν έλεγα κάτι.
Ήταν ένας πολύ ιδιαίτερος, οικογενειακός δεσμός.
Όταν δούλεψα με τον Μαϊζέλ για την αμερικανική Vogue ήμουν 16.
Έρχεται και τα πόδια της ήταν ήδη το ίδιο μακριά με τώρα,
τρία μέτρα.
ΚΑΡΛΙΝ ΣΕΡΦ ΝΤΕ ΝΤΟΥΝΤΖΙΛΕ ΣΤΥΛΙΣΤΡΙΑ
Οπότε, ο Στίβεν άρχισε αμέσως να την αποκαλεί Μπάμπι.
Ήταν ντροπαλή, σαν...
Δεν είναι καθόλου έτσι, μα δεν πειράζει.
Και ήταν και χορεύτρια και χρησιμοποιούσε πολύ τα πόδια της.
Προσπαθώ να σκεφτώ.
Οι πρώτες φωτογραφίες είναι που χορεύω και δεν ξέρω αν είναι εδώ μέσα.
Η συνεργασία με τον Μαϊζέλ είναι μόρφωση.
Σε πλάθει με τόσο διακριτικό τρόπο
που σε έκανε να αναρωτιέσαι πώς σε κατάφερε να το κάνεις αυτό
γιατί δεν ήξερες πως μπορούσες.
Ήμουν πολύ τυχερή που γνώρισα αυτόν τον υπέροχο άντρα
που είναι ακόμα οικογένεια για μένα και τον αγαπώ πολύ.
Και έμαθα πως μπορείς να επιλέξεις την οικογένειά σου.
Δεν γνώρισα τον πατέρα μου.
Η μητέρα μου με έκανε στα 17.
Είχαν ίδια ηλικία, νομίζω.
Αυτή η αίσθηση της εγκατάλειψης...
Εκείνη δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να το αλλάξει.
Πιστεύω αυτό συνέβαλε πολύ και στο κίνητρό μου να πετύχω.
Ότι δεν υπήρχε πατρική φιγούρα στη ζωή μου.
Μα η τύχη μού χαμογέλασε.
Δούλευα στο Παρίσι στα 16 μου, μόνη.
Μια μέρα, μου έκλεψαν το πορτοφόλι
κι όλα μου τα λεφτά.
Τις ταξιδιωτικές μου επιταγές, δηλαδή. Αυτές μου έδινε η μαμά.
Πήγαινα να φάω με ένα άλλο μοντέλο που με λυπήθηκε
και τότε γνώρισα τον Αζεντίν Αλάια.
Ο Αζεντίν Αλάια ήταν πολύ αινιγματικός σχεδιαστής.
ΤΖΙΝ ΜΠΕΚΕΡ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Ο Αζεντίν λάτρευε να παίζει με τη γυναικεία σιλουέτα.
Η θηλυκότητα είναι ολόκληρη ιστορία.
ΑΖΕΝΤΙΝ ΑΛΑΪΑ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
Κάποια πράγματα δεν μπορώ να τα ορίσω.
Τα ρούχα του ήταν πολύ κολακευτικά, σέξι, σαγηνευτικά.
Κάποια κομμάτια είναι σχεδόν αρχιτεκτονικά.
Μα πολύ άνετα. Κινούνταν με το σώμα.
Κι ήταν γλυκύτατος άντρας.
Δεν μιλάει αγγλικά. Εγώ δεν μιλάω γαλλικά.
Μα υπάρχει κάτι.
Και μου δίνει ένα σύνολο
και μου ζητάει να το βάλω
για να δει πώς ήταν πάνω μου τα ρούχα του.
Και το έβαλα
και του άρεσε αυτό που είδε.
Μετά με ρώτησε πού έμενα και του είπα "Στο Hotel Lenox".
Και μετά με ρώτησε πού ήταν η μαμά μου.
Και του είπα "Στο Λονδίνο".
Η μητέρα μου μιλάει γαλλικά.
Οπότε μου είπε "Πάρ' την τηλέφωνο".
Και την πήρα και μιλήσανε.
Και της είπε πως θα με φροντίσει
και πως θα έμενα στο σπίτι του
και θα ήμουν ασφαλής εκεί.
Η μητέρα μου δεν ήξερε σε ποιον μιλούσε
και δεν τον είχε γνωρίσει, μα τον εμπιστεύθηκε.
Οπότε μια-δυο μέρες μετά
μετακόμισα στη Ρυ ντι Παρκ Ρουαγιάλ.
ΙΔΡΥΜΑ ΑΖΕΝΤΙΝ ΑΛΑΪΑ ΠΑΡΙΣΙ
Καταπληκτικό φόρεμα.
- Το έχω φορέσει. - Αλήθεια;
- Κομψοτέχνημα. - Ναι.
Ο μπαμπάς μου ήταν ιδιοφυΐα.
Ναι, ήταν.
Να σε.
Πίστευα πως ο μπαμπάς θα ζούσε για πάντα.
- Δεν φανταζόμουν... - Μμ.
Δεν φανταζόμουν ποτέ... πως θα τον έχανα.
Η Ναόμι έγινε μούσα του Αλάια.
Σχεδόν σαν οικογένεια.
Μου σύστησε τόσα καινούργια πράγματα.
Γνώρισα φοβερούς ανθρώπους.
Έμαθα για την τέχνη, την αρχιτεκτονική, το ντιζάιν.
Και κυρίως, τον έβλεπα να δουλεύει κι ήμουν μέρος της δουλειάς του.
Και με είχε πραγματικά σαν κόρη του.
Μου έφτιαχνε πρωινό, μου μαγείρευε.
Μαλώναμε, φυσικά.
Έβγαινα κρυφά από το παράθυρο, πήγαινα στα κλαμπ,
τον έπαιρναν τηλέφωνο και του το έλεγαν.
Ερχόταν στο κλαμπ.
Και πριν με γυρίσει σπίτι έλεγε "Δεν φοριέται έτσι το σύνολο".
Και το διόρθωνε.
"Έπρεπε να έχεις βάλει έτσι τη ζώνη..."
Και ξέρετε...
Φανταστείτε πως η μπουτίκ του ήταν η ντουλάπα μου.
Ποια 16χρονη
έχει για ντουλάπα της μαγαζί του Αλάια;
Όταν πέθανε,
το σοκ ήταν τεράστιο.
ΑΖΕΝΤΙΝ ΑΛΑΪΑ
Σίγουρα η ζωή μου θα ήταν διαφορετική χωρίς αυτόν.
Με προστάτευσε στον χώρο,
με καθοδήγησε.
Μια φορά...
ένας καλλιτεχνικός διευθυντής ένιωσε την ανάγκη να πει πως είχα τέλειο στήθος,
αλλά και την ανάγκη να το πιάσει.
Πήρα τον μπαμπά αμέσως,
τον πήρα αμέσως κι εκείνος τον πήρε τηλέφωνο
και τον ξέσκισε.
Δεν με πλησίασε ποτέ ξανά.
Βοήθησε πως άνοιξα το στόμα μου και μίλησα,
γιατί πίστευα πως και αυτό ήταν προστασία,
πέρα από τον περίγυρό μου.
Γεια σε όλες.
- Γεια. - Γεια σας.
Στα 50 του, ο Ζαν-Λικ Μπρουνέλ
μαγνητοσκόπησε ένα κάστινγκ του στη Φλόριντα.
Ήταν η αγαπημένη του ασχολία,
το "κυνήγι μοντέλων"
όπως το λένε στον χώρο.
Η Κόρτνι Πάουελ βρέθηκε στο πρακτορείο Karin στο Παρίσι.
"Είπε πως θα με έστελνε για μια διαφήμιση μαγιό.
Είπε πως έπρεπε να έχω τις τέλειες αναλογίες
και ένα συγκεκριμένο λουκ
και ήθελε να σηκώσω την μπλούζα μου.
Άρχισε να με αγγίζει".
Η Κόρτνι λέει πως αντιστάθηκε πολλές φορές.
"Από τη στιγμή που είπα όχι στον Ζαν-Λικ Μπρουνέλ
έπαψα να παίρνω δουλειές".
Γνώρισα τον Ζαν-Λικ Μπρουνέλ
τον περιβόητο Γάλλο ατζέντη
που ήταν επικεφαλής του πρακτορείου Karin στο Παρίσι τότε.
Οι Φορντ και οι Κάριν ήταν συνεργάτες.
KARIN ΜΟΝΤΕΛΑ
Πήγαινα στο Παρίσι
κι οι Φορντ κανόνιζαν να μείνω στο διαμέρισμα του Ζαν-Λικ.
Οι περισσότερες ήμασταν μικρές.
Μπαίνεις σε ένα περιβάλλον που μάλλον...
σου είναι εντελώς άγνωστο, έτσι;
Νιώθεις δέος απέναντι σε έναν μεγαλύτερο άντρα
που θα καθορίσει την καριέρα σου.
Τον εμπιστεύεσαι.
Η γνωστή ιστορία.
ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΧΟΣ
Δεν συνέβη τίποτα. Έλειπε σχεδόν συνέχεια.
Και μόνο που το σκεφτόμουν μετά, θύμωνα. Η επιβίωση...
Δεν το πιστεύω πως δεν μου συνέβη τίποτα.
Αφού διώχθηκε από το πρακτορείο το 1999
Συνεργάτης του Έπστιν Κατηγορείται για Βιασμό Ανηλίκων στη Γαλλία
Δεν με εκπλήσσει τίποτα πια.
Ακόμα κι άτομα που γνωρίζεις
δεν ξέρεις τι είναι ικανά να κάνουν.
Πρόεδρος του Elite Ευρώπης,
που συντονίζει τις δραστηριότητές μας στη Γηραιά Ήπειρο...
ΤΖΟΝ ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑΣ ΑΤΖΕΝΤΗΣ
...ο κύριος Ζεράλντ Μαρί.
Παντρεύτηκα τον ατζέντη μου...
τον Ζεράλντ Μαρί.
Τον έβρισκα τρομερά γοητευτικό.
Μου άρεσε η αποφασιστικότητά του.
Για να είναι με το Elite, η κοπέλα είναι καλή.
Αν δεν κερδίζει 200-250 χιλιάδες τον χρόνο
δεν την κρατάμε.
Ήταν νέα, μόλις 22 χρόνων.
Δεν τον έβλεπα στη Νέα Υόρκη.
Όταν γνώρισα τη Λίντα, ήταν ήδη αρραβωνιασμένοι.
Με κινητοποιούσε...
να δουλέψω πολύ σκληρά.
Τον θεωρούσα φοβερό τύπο.
Μου είπε πως ήταν βοηθός ενός Γερμανού φωτογράφου.
Και μου φάνηκε ανυπόφορος.
Μα κάτι έγινε!
Κι όταν τον ξανασυνάντησα έμαθα πως δεν ήταν.
Κι ερωτεύτηκα.
Είναι καλό να είσαι βοηθός Γερμανού φωτογράφου τελικά.
Ήθελα να ζήσω ένα παραμύθι.
Έζησα στο Παρίσι περίπου τρία χρόνια...
και ανέβηκα σταδιακά...
μέχρι που ένιωσα...
ότι τα κατάφερα
και μπορούσα να βάλω λεφτά στην άκρη.
Άρχισα να δουλεύω με τους κορυφαίους φωτογράφους.
Μα ήθελα να κάνω ένα εξώφυλλο για τη Vogue.
Οποιαδήποτε Vogue. Ήταν το όνειρό μου.
Πήγα ταξίδι με τον Πίτερ Λίντμπεργκ.
Ο Πίτερ έβλεπε και την αρσενική μου πλευρά
και ήθελε πολύ να κόψω τα μαλλιά μου.
Μου εξήγησε πως είχαμε ήδη εξαντλήσει το λουκ με τα μακριά μαλλιά.
Πίστευε πως έπρεπε να τα κόψω για να προχωρήσω παρακάτω.
Ζήτησα τη γνώμη της μητέρας μου.
Είπε "Μα γιατί; Θα είσαι η μοναδική με κοντά μαλλιά".
Και της είπα "Καλό είναι αυτό".
Μπήκε στο στούντιο και είπε "Είμαι έτοιμη.
Θέλω να κόψω τα μαλλιά μου".
Κι ο Τζούλιεν, ο κομμωτής της,
μάζεψε όλα τα μαλλιά της και είπε "Όλα καλά;"
Κι εκείνη είπε "Όχι" κι άρχισε να κλαίει.
Κι εκείνος πήρε το ψαλίδι, και τσακ!
Τα έκοψε με τη μία, έτσι;
Ύστερα πήγα στο Μιλάνο
για κάποιες επιδείξεις.
Με είχαν κλείσει για 20.
Έκανα τα φίτινγκ μου
και καθώς με έβλεπαν
άρχισαν όλοι να ακυρώνουν.
Έκανα μόνο τέσσερις επιδείξεις.
ΕΒΑΝΤΖΕΛΙΣΤΑ
Τέλος.
Την επομένη,
αντί να κάνω πασαρέλα
ΦΡΑΝΚΑ ΣΟΤΣΑΝΙ ΠΡΩΗΝ ΕΚΔΟΤΡΙΑ
η Φράνκα Σοτσάνι με έστειλε με Κονκόρντ στον Στίβεν
για να με φωτογραφήσει.
Δύο εβδομάδες μετά...
ήμουν στο εξώφυλλο της ιταλικής Vogue.
Και ξαφνικά, ήμουν σε όλες τις Vogue.
Στη βρετανική,
τη γαλλική, την ισπανική,
την αμερικανική.
Αυτή ήταν η στιγμή που ένιωσα πως τα είχα καταφέρει,
μετά από τρία χρόνια.
Τότε απέκτησα πραγματική αυτοπεποίθηση
και δεν την ξαναέχασα ποτέ.
Όταν είσαι παιδί, οτιδήποτε σε ξεχωρίζει,
όπως το να έχεις μια ελιά,
όπως ήθελα να τη λέω...
Δεν μου άρεσε, κι οι αδελφές μου με πείραζαν πως
δεν ήταν ελιά, αλλά κρεατοελιά,
ή καλύτερα ολόκληρη μπριζόλα.
Όταν έγινα μοντέλο,
πάντα ήταν θέμα.
"Να την καλύψουμε με μεϊκάπ;"
"Δεν καλύπτεται, δεν είναι επίπεδη".
ΝΕΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΥ '87 ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΗ ΜΟΔΑ
Στο πρώτο μου εξώφυλλο για τη βρετανική Vogue, την αφαίρεσαν στο ρετούς.
Δεν είχε βγει η ετυμηγορία.
Η πρώτη φορά
που δούλεψα με τον Ρίτσαρντ Άβεντον ήταν για το εξώφυλλο της αμερικανικής.
Είμαι φωτογράφος πορτρέτων και γυναικών.
Τα ρούχα είναι στοιχεία που χρησιμοποιώ στο ντιζάιν,
όπως και οι γυναίκες. Προσφέρουν μορφή,
έναν τρόπο να εκφράσεις...
ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΑΒΕΝΤΟΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
...κάποια πράγματα, νομίζω.
Ο Άβεντον είναι θρύλος για τους φωτογράφους...
ΕΜΙΛΙ ΜΠΙΡΜΑΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
...για την ιστορία της τέχνης
εντός της ιστορίας της φωτογραφίας.
Η δουλειά του Άβεντον
πάντα είχε απήχηση. Είναι μετρ.
ΤΣΑΡΛΣ ΝΤΕΚΑΡΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ
ΡΟΚΟ ΛΑΣΠΑΤΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ
Μία από τις πιο γνωστές φωτογραφίες. Η Ντοβίμα κι οι ελέφαντες.
Έχεις δει δουλειά του Άβεντον και δεν το ξέρεις.
ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΑΒΕΝΤΟΝ
Ο Άβεντον έχει πολύ διαφορετική ενέργεια.
Δεν βγάζει φωτογραφίες ασταμάτητα.
Το μελετά και βγάζει μία.
Του άρεσε που ήμουν καλή μαθήτρια.
Τον πρόσεχα.
Μου έμαθε να τα δίνω όλα.
Να βρίσκω εκείνη τη σπίθα.
Τελικά βγήκαν δύο εξώφυλλα από εκείνη τη φωτογράφιση.
ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Του Αυγούστου και του Οκτωβρίου 1986.
νέα γοητεία
Η αμερικανική Vogue κράτησε την ελιά.
Κι αυτό ήταν. Δεν ξανασυζητήθηκε ποτέ.
Γιατί είχε τη βούλα της Vogue.
Αν εγκρίνει η Vogue, εγκρίνουν όλοι.
ΠΑΡΙΣΙ
Ας μιλήσουμε για τη δομή του τεύχους.
Πότε πρέπει να είναι έτοιμο να τυπωθεί;
Ποια είναι η προθεσμία;
- Τέλος Φεβρουαρίου. - Τέλεια.
Θα βάλουμε τον Κεχίντε Ουάιλι
γιατί φτιάχνει το πορτρέτο μου για το Εθνικό Μουσείο Πορτρέτων.
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΚΔΟΤΩΝ MADAME
Τη λατρεύω αυτήν τη φωτογραφία.
Επειδή βλέπεις την Κρίστι, την Κέιτ.
Την Μπρίτζετ Χολ.
Θεέ μου, τις βλέπεις όλες.
Αυτή δεν τη θέλω. Όχι.
Δεν έχει μοντέλα.
Έχουμε τη μεγάλη αδελφή Ιμάν, θα έλεγα.
Λέω την Ιμάν και την Κατούσα.
Ναι!
Και τη Φαρίντα.
Εκτιμώ το έργο της Μπέβερλι Τζόνσον, της Ιμάν,
της Ναόμι Σιμς, της Ντονιάλε Λούνα,
της Γκέιλ Ο'Νιλ, της Κάρεν Αλεξάντερ...
Όλων των προκατόχων μου.
Μα ήθελα περισσότερα,
ήθελα να πάω πιο μακριά, να ξεπεράσω τα όρια.
Ήθελα κι όλα όσα είχαν τα λευκά μοντέλα.
Οπότε, το 1987
ζήτησα το πρώτο μου εξώφυλλο Vogue.
Δεν ήξεραν τι να μου απαντήσουν.
Ένιωσα άβολα, σαν να μου κόπηκαν τα φτερά,
πως δεν έπρεπε να είχα μιλήσει.
Δεν θα μου έλεγαν ναι.
Υπήρχαν τόσοι περιορισμοί για τα μαύρα μοντέλα, κι έπρεπε να παλέψει
με ένα σύστημα που στην ουσία έλεγε πως αν δεν ήσουν λευκή
δεν θα πετύχαινες στην πασαρέλα ή στα περιοδικά.
Τότε δούλευα για τον κύριο Σεν Λοράν,
οπότε του μίλησα.
Ο κος Σεν Λοράν πάντα στήριζε
την ιδέα πως τα μαύρα μοντέλα είχαν αξία.
ΜΠΕΘΑΝ ΧΑΡΝΤΙΣΟΝ ΜΟΝΤΕΛΟ
Δεν ήξερα τι επιρροή είχε ο Ιβ Σεν Λοράν.
Μπράβο!
Δεν ήξερα αν θα έλεγε κάτι.
Είναι μία από τις καλύτερες συλλογές μου.
ΙΒ ΣΕΝ ΛΟΡΑΝ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
Με δυσκόλεψε πολύ
και τα δύσκολα είναι τα καλύτερα.
Προτού το καταλάβω, ήμουν στη Νέα Υόρκη
με τον Πάτρικ Ντεμαρσελιέ.
Δεν είχα ιδέα μέχρι να βγει
πως ήταν η πρώτη φορά που μαύρο άτομο βρισκόταν στο εξώφυλλο της γαλλικής Vogue.
Δεν το πήρα σαν τείχος που έπεσε.
Σκέφτηκα μόνο,
"Αυτό είναι μόνο η αρχή.
Δεν θα είναι μια απλή εξαίρεση".
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Μα μετά έβγαλα το πρώτο μου εξώφυλλο για την αμερικανική Vogue
και δεν είχα ιδέα πως ήταν του Σεπτεμβρίου
γιατί, ακόμα...
Αυτό που έμαθα για τα περιοδικά στην Αμερική είναι πως
ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας των μαύρων
και κάθε Φεβρουάριο σε κάθε περιοδικό
έβλεπες μαύρα άτομα.
Αυτό το γνώριζα.
Μα δεν ήξερα πως οι μεγάλες πωλήσεις ήταν τον Μάρτιο και τον Σεπτέμβριο.
Εγώ πήγαινα από δουλειά σε δουλειά
και ζούσα τη ζωή μου.
Μόλις μπεις στο εξώφυλλο της αμερικανικής Vogue,
τα κατάφερες. Τότε ξεκίνησα τις πασαρέλες,
που ήταν κάτι καινούργιο.
Τότε, ήσουν μοντέλο είτε των περιοδικών
είτε της πασαρέλας.
Οι επιδείξεις μόδας δεν έπαιρναν δημοσιότητα
κι οι μόνοι θεατές ήταν στελέχη του χώρου...
ΑΪΖΑΚ ΜΙΖΡΑΧΙ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
...αγοραστές ρούχων και μέλη του Τύπου. Αυτό ήταν.
Τα πράγματα άλλαξαν
όταν τα κορίτσια των περιοδικών άρχισαν να κάνουν πασαρέλα.
Όταν οι σχεδιαστές έβαλαν όλα τα μοντέλα στην πασαρέλα,
άλλαξε η ποιότητα των επιδείξεων.
ΤΟΝΙ ΓΚΟΥΝΤΜΑΝ ΕΚΔΟΤΡΙΑ
Πλέον, τα κορίτσια των περιοδικών
τα βλέπεις στις επιδείξεις
κι είναι σαν να βλέπεις από κοντά σταρ του σινεμά.
Ήταν συναρπαστικό!
Τα κορίτσια στις πασαρέλες ήταν εντυπωσιακά.
Δεν περπατούσαν βαριά και άχαρα.
Τα μοντέλα αυτά είχαν πολύ δυναμικό βάδισμα.
ΣΟΥΖΙ ΜΕΝΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Έδειχναν προσωπικότητα. Αυτό ήταν το ζήτημα.
Συνήθως κοιτούσα απλά μπροστά
και σκεφτόμουν να βαδίζω ίσια και να έχω ευχάριστη έκφραση
και να κοιτάω τον κόσμο που ήξερα και να κάνω...
Θυμάμαι μία επίδειξη του Versace.
Ήρθαν στα καμαρίνια τρεις δημοσιογράφοι να μου μιλήσουν.
Νόμιζα πως είχα μπλέξει.
Και μου έδειξαν φωτογραφίες μου
που κοιτούσα συνέχεια κάτω
γιατί κοιτούσα την πρώτη σειρά, τις συναδέλφους μου, τις φίλες μου.
Και μου είπαν "Μπορείς να κοιτάς εμάς
όταν φτάνεις στο τέλος της πασαρέλας;"
Και είπα "Συγγνώμη! Φυσικά".
Οπότε, όταν κοίταξα πάνω...
έπαθα πλάκα!
Δεν πίστευα πόσοι δημοσιογράφοι υπήρχαν. Δεν είχα ιδέα.
Στα καμαρίνια υπάρχει πολλή ένταση.
Μα μας αρέσει έτσι.
Μας αρέσει το χάος και η αδρεναλίνη.
Κορίτσια, περιμένετε σ' αυτήν την πλευρά.
Όλες νιώθουμε λίγο σαν απατεώνισσες.
Ότι προσποιούμαστε. "Αχ ναι, θα ήθελα κρασί".
Ή "Αχ, λατρεύω τα Hermès".
Όταν ήμουν μικρή δεν ήξερα καν τι ήταν ο Ερμής.
Μα γρήγορα μαθαίνεις να προσαρμόζεσαι.
Η Σίντι ήταν σίγουρα η πιο σοβαρή,
μα ξέραμε πώς να την κάνουμε να χαλαρώσει και να περάσουμε καλά.
Με τεκίλα.
Αυτό που είναι αξιοθαύμαστο
είναι πως οι γυναίκες αυτές δεν περπατούσαν με αυτόν τον ηλίθιο,
ψεύτικο τρόπο. Περνούσαν καλά.
Η Ναόμι περπατούσε αξεπέραστα.
Βάδιζε σαν να έλεγε "Ξεκουμπίσου από μπροστά μου.
Ό,τι αγγίζουν τα πόδια μου μού ανήκει".
Θυμάμαι μία επίδειξη. Η μητέρα μου,
μια μεσήλικη γυναίκα απόλυτα στρέιτ.
Πρέπει να ήταν γύρω στα 65.
Μετά την επίδειξη μού είπε
"Αγάπη μου, θα έκανα σεξ με τη Ναόμι Κάμπελ".
Οι μέρες της δόξας!
Μα ας μην ξεχνάμε πως και οι μέρες της δόξας...
δεν ήταν τέλειες.
Επειδή...
Επειδή η Ναόμι δεν έπαιρνε πάντα δουλειές για επιδείξεις.
Δεν μπορούσα να καταλάβω.
Θεωρούσα πως η Ναόμι ήταν πιο όμορφη
κι είχε πολύ πιο φοβερό κορμί από μένα.
Και καλύτερο βάδισμα.
Αναρωτιόμουν γιατί δεν της έδιναν δουλειές.
Όταν εμφανίστηκε η Ναόμι, οι σχεδιαστές ακόμα έλεγαν...
"Μόνο ένα μαύρο κορίτσι φέτος". Ήταν τέτοιοι καιροί.
"Οι μαύρες κάνουν επιδείξεις μόνο το καλοκαίρι.
Οι μαύρες φοράνε μόνο ανοιχτά χρώματα".
Τους έλεγα "Αν δεν τη θέλετε, χάνετε κι εμένα μαζί".
Η Λίντα και η Κρίστι ρίσκαραν πολύ.
Μου στάθηκαν, με στήριζαν.
Αυτό μου έδωσε δύναμη.
Έκανα φοβερές επιδείξεις, φορούσα υπέροχα φορέματα,
μα όταν έφτανε η ώρα των διαφημιστικών,
έμενα απ' έξω.
Με πονούσε πολύ αυτό.
Και μερικές φορές, μου έδιναν δουλειά μόνο για να με εξευμενίσουν
ή για να νομίζω πως θα με χρησιμοποιήσουν.
Μετά πήγαινα στη φωτογράφιση και καθόμουν εκεί
από τις 9 ως τις 6, όλη μέρα και δεν με χρησιμοποιούσαν.
Πείσμωνα ακόμα περισσότερο.
Να μη μου ξαναφερθούν ποτέ έτσι, να μην έρθω ξανά σε αυτήν τη θέση.
Να βάλουμε έναν τοίχο για να στηριχτεί η Κρίστι;
- Σίγουρα. Μαύρο ή άσπρο; - Άσπρο.
Έχουμε κι ένα Calvin Klein.
Με τον κύβο, εννοείς; Ίσως μόνο τη γωνία.
- Ναι, ή μόνο... - Να γείρει...
Να γείρει. Ναι, σαν...
Κρίστι, να δοκιμάσουμε λίγο προφίλ;
Ναι, τέλειο. Στιλ Calvin Klein.
Πολύ Calvin Klein. Κλασικό.
Δούλεψα με τον Κάλβιν Κλάιν για 33 χρόνια.
Ήμουν περίπου 17 όταν γνώρισα τον Κάλβιν Κλάιν
και τη μάρκα του, κι άρχισα να κάνω επιδείξεις και τα λοιπά.
Για μένα ξεχώριζε, ακόμα και σαν έφηβη
με τις διαφημίσεις του.
Γνώριζα τα τζιν και τα αρώματά του.
OBSESSION ΓΙΑ ΑΝΤΡΕΣ
Το Obsession έκανε αίσθηση.
Θες να δημιουργήσεις ενθουσιασμό,
να προσέξουν τις διαφημίσεις σου,
τις έντυπες και τις τηλεοπτικές.
Στο βασίλειο του πάθους βασιλεύει η εμμονή.
Obsession, από τον Calvin Klein.
Τι μυρωδιά!
"Αχ, τι μυρωδιά!"
ΧΑΛ ΡΟΥΜΠΙΝΣΤΑΪΝ ΙΔΡΥΤΗΣ IN STYLE
Πλέον όταν ακούς "Τι μυρωδιά"
το μυαλό σου πάει σε κάτι πολύ συγκεκριμένο.
Ασκώ μια επιρροή στην κοινωνία.
Μπορώ να αλλάξω απόψεις.
Να κάνω τον κόσμο να νιώσει κάτι.
Ήξερε πώς να χρησιμοποιεί τα εργαλεία του καιρού του,
τις γιγαντοαφίσες, τα περιοδικά,
για να προωθεί τις εικόνες του με πολύ καθαρό
μα αμφιλεγόμενο τρόπο.
Ξέρετε τι με χωρίζει από τα Calvin μου;
Τίποτα.
Ήθελε πάντα όλα να είναι φοβερά ερωτικά και σέξι
κι όλοι να κοιμούνται με όλους.
Και μετά ήρθε το AIDS.
Κι ήθελαν να χαλαρώσει
και να ηρεμήσει το πράγμα.
Οπότε, λάνσαρε το άρωμα Eternity.
Με θέμα την οικογένεια.
Κι έκανε την Κρίστι πρόσωπο του Eternity.
Έχω τόσες αναμνήσεις από την πρώτη καμπάνια
στο Μάρθας Βίνγιαρντ.
Οι φωτογραφίες είναι του Μπρους Ουέμπερ.
Είχε πολλή πλάκα και δεθήκαμε πολύ.
Ο ήλιος δύει, το φως είναι πανέμορφο.
Κοίτα αυτά τα κορίτσια. Βγάζουν αυτήν την επιθυμία.
ΜΠΡΟΥΣ ΟΥΕΜΠΕΡ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
Την επιθυμία να είσαι κάποια, να ξεχωρίζεις.
Ο Ουέμπερ
άλλαξε πραγματικά τη φωτογραφία και τη μόδα με την τέχνη του.
Αφαίρεσε το πολύ έντονο μακιγιάζ
και έκανε τα κορίτσια πιο φυσικά.
Υγιή και λαμπερά.
ΓΚΡΕΪΣ ΚΟΝΤΙΝΓΚΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ
Έβγαζα σχεδόν ένα εκατομμύριο τον χρόνο από εκείνο το συμβόλαιο.
Θυμάμαι να το υπογράφω για κάποιον λόγο βράδυ, σε ένα δικηγορικό γραφείο
με τους ατζέντηδές μου.
Δεν είχα δικό μου δικηγόρο.
Θα δούλευα μόνο εκατό μέρες τον χρόνο,
δηλαδή όχι και πολύ.
Και φυσικά, δεν μπορούσα να πάρω άλλες δουλειές.
Ούτε για περιοδικά.
Μα η καμπάνια του Eternity είχε υψηλή προβολή
και το να αντιπροσωπεύω την Calvin Klein
ήταν για μένα το αποκορύφωμα της τότε καριέρας μου.
Eternity, από τον Calvin Klein.
Νέο μεϊκάπ από τη Revlon. Η Σίντι...
Για ένα μοντέλο,
οι διαφημίσεις καλλυντικών είναι χρυσή ευκαιρία.
Δίνουν μια ξαφνική επαγγελματική ασφάλεια.
Δεν περιμένεις
μήπως σου κάτσει καμία καμπάνια.
Καλωσορίστε τη Σίντι Κρόφορντ.
Τι κάνεις; Χαίρομαι που σε βλέπω. Ευχαριστώ που ήρθες.
Μόλις ανακοινώθηκε πως θα είναι το πρόσωπο της Revlon.
Τι σημαίνει αυτό; Δωρεάν κραγιόν;
Ναι. Και περισσότερη ελευθερία, ελπίζω.
Για να κάνεις τι;
Όλα όσα θέλω.
Τα πράγματα έπαιρναν μπρος. Έκανα τις σωστές καμπάνιες.
Δείξτε τον όγκο σας με Flex.
Και ξαφνικά, το 1988
μου ζήτησαν να φωτογραφηθώ για το Playboy.
Όλος ο τότε περίγυρός μου πίστευε πως δεν έπρεπε να το κάνω.
Το πρακτορείο μου θεωρούσε πως αυτό δεν ταίριαζε
με τις δουλειές που έπρεπε να κάνω.
Το περιοδικό ακόμα δημιουργούσε συνειρμούς
που αποθάρρυναν τον κόσμο.
Καταλάβαινα τι συμβόλιζε η πλατφόρμα του Playboy.
Σίγουρα ήταν παρέκκλιση από την πορεία
ενός μοντέλου της Vogue της εποχής.
Η προσφορά ήρθε μέσω του φωτογράφου Χερμπ Ριτς.
Δούλευα πολύ με τον Χερμπ Ριτς
κι έμενα στο σπίτι του και ήμασταν καλοί φίλοι.
Αυτό που κάνω, που είναι σημαντικό,
είναι πως μυρίζομαι ευκαιρίες και λειτουργώ σαν διπλωμάτης.
ΧΕΡΜΠ ΡΙΤΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ
Πρέπει να είσαι ευθύς με τους άλλους
και να καταλάβεις τι είδους άτομα είναι και να διεκδικήσεις αυτό που θες.
Δεν ξέρω. Έβρισκα κάτι το συναρπαστικό σε όλο αυτό,
οπότε, αγνοώντας τους ατζέντηδές μου, είπα ναι.
Αλλά έβαλα ως όρο να μην πληρωθώ πολλά,
αρκεί να είχα έλεγχο πάνω στις φωτογραφίες.
Κι ήθελα να έχω το δικαίωμα να ακυρώσω το ρεπορτάζ, αν δεν μου άρεσε.
Με τον Χερμπ το συνδυάσαμε με ένα άλλο ταξίδι που θα κάναμε
στη Χαβάη, για τη γαλλική Vogue.
Θα κάναμε μία φωτογράφιση για τη γαλλική Vogue
και μία για το Playboy.
Σχεδόν δεν καταλάβαινες ποιες φωτογραφίες ήταν για τη Vogue...
και ποιες για το Playboy.
Ήταν πολύ φυσικές και...
τις λάτρεψα.
Αυτό ήταν το ζήτημα για μένα.
Ακόμα κι όταν οι άλλοι διαφωνούν με τις επιλογές μου,
εφόσον είναι δικές μου και τις ελέγχω,
αυτό μου δίνει δύναμη. Κι ας είναι και για το Playboy.
ΑΝΔΡΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ
Δεν ένιωσα ποτέ θύμα από εκείνη την απόφαση.
ΤΟ ΣΟΥΠΕΡΜΟΝΤΕΛ ΣΙΝΤΙ ΚΡΟΦΟΡΝΤ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΕΡΜΠ ΡΙΤΣ
Στα γυμνά δεν νιώθω πραγματικά γυμνή.
Εξαρτάται από τον φωτογράφο.
Μπορεί να νιώθω εντελώς ντυμένη.
Ανάλογα με το κόνσεπτ και τον τρόπο.
Όταν είναι καλόγουστο, δεν νιώθεις γυμνή.
Μπορεί ο κόσμος να σκεφτόταν
"Νιώθει πολύ άνετα με το σώμα της".
Όχι απαραίτητα.
Επειδή σκεφτόμουν πως δεν ήμουν εγώ,
η Ναόμι, εκτεθειμένη,
ένιωθα πως είμαι κάποια άλλη.
Οπότε, δεν ένιωθα απαραίτητα πως ήμουν...
ένιωθα ντυμένη, αν το πιστεύεις.
Θαυμάζω τους ανθρώπους που νιώθουν άνετα με το σώμα τους
κι όταν είναι γυμνοί.
Αν δουλεύω με κάποιον που εμπιστεύομαι
και που σέβομαι και κατανοώ το όραμά του,
τότε μπορώ να πάρω ρίσκο.
Αν εμπιστεύομαι το άτομο πίσω από τον φακό
και ξέρω τι βλέπει
κι ότι το να νιώθω άνετα θα κάνει τη φωτογραφία
πολύ πιο συναρπαστική, ενδιαφέρουσα, οτιδήποτε,
τότε μπορώ να το τολμήσω.
Αλλά αν λείπει αυτή η εμπιστοσύνη κι υπάρχει η αίσθηση ότι...
"Άντε! Κάν' το!
Κάνε τα δικά σου, θα το βγάλω".
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Δεν μπορώ απλά να κάνω αυτά... τα δικά μου.
Για οποιονδήποτε φακό, χρειάζεται χρόνος κι εμπιστοσύνη.
Ο Χερμπ είχε...
Ούτε μια φορά δεν ένιωσα έστω και λίγο άβολα μπροστά του.
Να το, αυτό είναι. Ορίστε.
Αυτό που μου αρέσει σε όλο αυτό δεν έχει να κάνει με τη μόδα.
Φυσικά είναι γυμνές, μα είναι καλές φίλες
και ξαφνικά τις βάζεις όλες μαζί
και γνωρίζονται καλύτερα.
Βγάζει κάτι πολύ ζεστό αυτή η φωτογραφία.
Δεν είναι καθόλου σεξουαλική.
Τα κορίτσια έχουν κάτι πολύ εκφραστικό.
Νιώθεις τα μάτια τους. Αυτά και η ομορφιά τους είναι το θέμα.
Είναι χαρακτηριστική φωτογραφία Χερμπ. Ήμασταν γυμνές, μα όχι σέξι.
Η γύμνια μας είχε μια απλότητα.
Μα βγάλαμε με και χωρίς την Κρίστι
γιατί δεν μπορούσε να είναι στην έκδοση του Rolling Stone τότε.
Δούλευα με τον Κάλβιν και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο,
οπότε όταν ο Χερμπ είπε "Έλα να βγάλουμε μια-δυο",
συνειδητοποίησα πως το θέλγητρο του να έχεις ένα μοντέλο στην καμπάνια
είναι λόγω όλων αυτών που βλέπεις εκεί έξω,
και ότι βλέπεις κάποια να κάνει ενδιαφέροντα, τολμηρά πράγματα.
Και το να τα στερηθείς όλα αυτά...
Δεν ξέρω, απλά έπαψε να είναι τόσο συναρπαστικό.
Εντάξει.
- Είναι τόσο μακριά, μαμά. - Το ξέρω.
Ήρθα από τη Νέα Υόρκη για να σου κόψω τα μαλλιά;
Είναι δύσκολο γύρω από τα αφτιά, με τη μάσκα.
ΜΑΡΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΚΡΙΣΤΙ
Ξέρω. Πόσο κοντά θα τα πάρεις;
Το έλεγα στις φίλες μου σήμερα στον καφέ.
"Ναι, κόβει μαλλιά!
Έκοβε μέχρι και του Όριμπε".
Για αυτό είμαι διάσημη.
Το ξέρω. Σε άφηνε.
Ένας κομμωτής.
ΟΡΙΜΠΕ
Ίσως να τα έκοβες πάλι κοντά.
ΕΡΙΝ ΑΔΕΛΦΗ ΚΡΙΣΤΙ
Το σκέφτομαι.
Μα παίρνει τόσο καιρό να μακρύνουν.
- Εμένα μου άρεσαν. - Αλήθεια το σκέφτομαι.
Ήταν ωραίο κούρεμα.
Κρίστι, από δω παρακαλώ.
Συνειδητοποίησα πως...
το συμβόλαιο με την Calvin Klein δεν με κάλυπτε.
Δεν ήταν κακό σαν συμφωνία,
αλλά δεν είχα φτάσει στο σημείο της εξουθένωσης ή κάτι τέτοιο.
Ήμουν έτοιμη να πάω παρακάτω.
Οπότε επαναδιαπραγματεύτηκα τη συμφωνία με τον Κάλβιν...
κόβοντας τα μαλλιά μου.
Τα έκοψε ο φίλος μου ο Όριμπε.
Γελούσαμε και λέγαμε πως θα μπλέξουμε άσχημα.
Δεν το πίστευα πραγματικά.
Αλλά σίγουρα δεν το πήραν καλά.
Νομίζω πως ο Κάλβιν έγινε έξαλλος
γιατί όταν έχεις συμβόλαιο δεν μπορείς να αλλάζεις λουκ.
Οπότε το να κόψεις τα μαλλιά σου στη μέση...
ΣΤΙΒΕΝ ΜΑΪΖΕΛ
...ήταν καταστροφή.
Μετά τη διαπραγμάτευση...
- Είναι δύσκολο. - Κι επίσης...
...κατάφερα να παραμείνω κοντά στον Κάλβιν
και να συνεχίσω να δουλεύω για το Eternity κι άνοιξα την επίδειξή του
με το νέο μου λουκ την επόμενη σεζόν.
Ήταν τέλος εποχής για τα συμβόλαια αυτού του είδους
γιατί δεν έβγαζαν νόημα.
ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΜΟΝΤΕΛΟΥ
Τα πρακτορεία έχουν εξουσία
κι όμως φέρονται σαν να μην έχουν.
Υποτίθεται πως δουλεύουν για σένα.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν είναι θέμα προσωπικότητας
ούτε χημείας, ούτε είμαστε σαν οικογένεια.
Είναι δουλειά για όλους μας
κι από τότε δεν ξαναϋπέγραψα συμβόλαιο με άλλο πρακτορείο.
STYLE ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΣΑ ΚΛΕΝΤΣ
Βλέπετε το Style με την Έλσα Κλεντς
με ρεπορτάζ από τον χώρο της μόδας και της ομορφιάς.
Στα τέλη της δεκαετίας του '80 εμφανίστηκαν πολλά νέα ΜΜΕ.
Ξαφνικά υπήρχε καλωδιακή τηλεόραση και ζητούσαν περισσότερο περιεχόμενο.
Ξεκινάμε με ένα καυτό θέμα από τις επιδείξεις της άνοιξης...
Υπήρχε νέο ενδιαφέρον για τη μόδα.
ΤΟΝΤ ΟΛΝΤΑΜ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
Η Κλεντς ήταν η πρώτη που εξέταζε το στιλ
ως πραγματική γνώστης της μόδας.
Ο Κάλβιν Κλάιν πειραματίστηκε με τη σιλουέτα.
Είναι ρούχα που λαμβάνουν υπόψη το σώμα.
Κι όλα άρχισαν να αλλάζουν.
Ξέρεις πώς βλέπει ο κόσμος τα μοντέλα.
Αλλά πρέπει να είσαι έξυπνη για να είσαι...
Πώς μας βλέπει ο κόσμος; Θα ήθελα να ξέρω.
Ότι, δηλαδή, έχουμε μονοψήφιο αριθμό IQ και τέτοια;
- Δεν λέω αυτό. - Όχι, μα...
Πριν την καλωδιακή, μεγάλα μέρη της Αμερικής δεν είχαν ιδέα από κουλτούρα.
ΤΟΜ ΦΡΕΣΤΟΝ ΠΡΩΗΝ CEO MTV
Η καλωδιακή έπαιρνε τα όσα συνέβαιναν
στην πολύχρωμη σκηνή της Νέας Υόρκης
και τα μετέφερε μέσω δορυφόρου
σε ολόκληρη τη χώρα.
Όταν ξεκίνησε το MTV στις αρχές της δεκαετίας του '80,
δεν ήταν μόνο για να παίζει χιτ,
αλλά και για να εκθέτει τον κόσμο σε κάθε είδους κομμάτι
της ποπ κουλτούρας.
Οπότε, σκεφτήκαμε να κάνουμε αφιέρωμα στις εξελίξεις
στη μόδα του δρόμου.
Με νέο πρόσωπο, νέο παρουσιαστή.
Έναν αντιπρόσωπο μόδας του MTV.
Η μόδα ήταν ακόμα κυρίως θηλυκή
και ξαφνικά ήρθε το Playboy, που ήταν κυρίως ανδρικό,
κάτι πολύ διαφορετικό.
Διπλασίασα το κοινό μου, κάνοντάς το.
Και μαζί αυτά οδήγησαν στο MTV.
Ήθελαν κάποιο μοντέλο ή κάποια από τον χώρο,
μα που είχε επίσης άντρες θαυμαστές.
Αυτή η συνάντηση κράτησε 30 δεύτερα. "Εγκρίνεται.
Μπορούμε να το έχουμε από βδομάδα;"
Καλωσήρθατε στο House of Style με τη Σίντι Κρόφορντ.
Είναι η πρώτη μου μεγάλη εμφάνιση στο MTV.
Δεν είχα εμπειρία στην τηλεόραση.
Θα δείξω ολόκληρο το λουκ. Περπατάς στην πασαρέλα,
βγάζεις το παλτό.
Ήταν μία διασταύρωση μουσικής και μόδας
και ποπ κουλτούρας,
ένα μείγμα όλων αυτών.
Δεν μας ενδιέφερε το αποτέλεσμα.
Γεια, είμαι η Σίντι Κρόφορντ.
Καλωσορίσατε στο House of Style, αυτήν τη φορά από το Παρίσι.
Έβρισκε ιδέες για επεισόδια
κι έφερνε φίλες και γνωστές
από τον χώρο.
Δεν μας αρέσουν τα ρούχα. Όχι, πλάκα κάνω.
Ναόμι, φρόνιμα.
Άρχισε να εντάσσει σχεδιαστές.
Παραείναι μακρύ.
ΤΖΟΝ ΓΚΑΛΙΑΝΟ
Θα βγάλουμε σίγουρα και την επένδυση.
Είμαι από τα παλιά μοντέλα, αυτά με το στήθος.
Μου έδωσε την ευκαιρία να μιλήσω
και κατάφερα να προσθέσω μια πιο προσωπική πινελιά
στη δημόσια περσόνα μου.
Φαίνεται η ελιά σου.
Με έκανε να νιώθω πολύ ισχυρή.
Αυτά από το σημερινό House of Style.
Είμαι η Σίντι Κρόφορντ. Τα λέμε ξανά σύντομα.
Γεια.
Η βρετανική Vogue ήθελε
ένα εξώφυλλο του Λίντμπεργκ που θα αντιπροσώπευε
το νέο ιδεώδες της ομορφιάς της δεκαετίας του '90.
Ο Πίτερ είπε ότι δεν μπορούσε να το κάνει με μία μόνο γυναίκα.
Επικοινώνησε με εμένα, τη Σίντι, τη Ναόμι, τη Λίντα και την Τατιάνα.
Όλες δουλεύαμε μαζί συνδυαστικά πολύ συχνά
και πήγαμε απλά με τα τζιν μας. Θυμάμαι ήταν στην Τραϊμπέκα.
Ο Πίτερ πάντα ενθουσιαζόταν όταν φωτογράφιζε.
"Έχω ενθουσιαστεί!"
Και το συμβόλαιό μου με τον Κάλβιν είχε μόλις τελειώσει.
Οπότε το να είμαστε όλες μαζί
ήταν τέλειο.
Το θέμα δεν ήταν η μόδα.
Ούτε τα μαλλιά και τα καλλυντικά.
Ήταν οι γυναίκες.
Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1990
ΚΑΙ ΤΩΡΑ; ΚΟΛΕΞΙΟΝ
Η ΝΕΑ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ
ΒΡΑΒΕΙΑ VOGUE
Πίσω στο Week in Rock.
Νέο βίντεο κλιπ του Τζορτζ Μάικλ για το "Freedom! '90",
το δεύτερο σινγκλ του από τον δίσκο Listen Without Prejudice Volume One.
Και πάλι, ο ίδιος ο Μάικλ αρνήθηκε να εμφανιστεί στο βίντεο κλιπ.
Επιστράτευσε μοντέλα των πρακτορείων Elite και Ford
που κάνουν lip sync.
Αποφάσισα πριν ένα-δυο χρόνια
να αλλάξω την πορεία της καριέρας και της ζωής μου...
με το να μην εμφανίζομαι στα βίντεο κλιπ.
Να μη δίνω συνεντεύξεις.
Ούτε στον Τύπο.
Να αφήνω, στην ουσία, τη μουσική μου να μιλήσει.
Μας παίρνουν και μας λένε πως ο Τζορτζ Μάικλ θέλει να μας βάλει...
να μπούμε στο βίντεο κλιπ του.
Ο Τζορτζ ζήτησε συγκεκριμένα εμάς.
Μας ήθελε όλες.
Οπότε, το συζητάμε.
"Θα το κάνεις;"
Στην αρχή δεν με ενδιέφερε καθόλου,
γιατί δεν ήταν μόδα.
Στο τέλος, αποφασίσαμε ομαδικά.
Είπα ναι.
- "Θα το κάνω!" - Είπα "Εντάξει".
Ποια θα το πει στον Τζορτζ;
Είμαι σε ένα κλαμπ στο Λος Άντζελες.
Στο Roxbury's στη Sunset Boulevard.
Κι ο Τζορτζ είναι εκεί. Έρχεται και μου λέει
"Τι θέλετε τελικά;"
Και είπα "Θέλουμε τόσα χρήματα κι εισιτήρια μετ' επιστροφής με Κονκόρντ!"
"Αυτά;", λέει. "Αυτά", λέω.
Όταν ο Τζορτζ μου είπε την ιδέα του,
είπε "Τι λες να κάνουμε όλο το βίντεο κλιπ
με πανέμορφες γυναίκες και συγχρονισμό χειλιών;"
Ώστε να μην το κάνει αυτός.
Και είπα...
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΦΙΝΤΣΕΡ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
"Που να με πάρει ο διάολος,
καταπληκτική ιδέα!"
Φτάνω στο πλατό
και θέλουν να κάνω lip sync.
Δεν ήξερα τα λόγια.
Τα έμαθα πολύ βιαστικά στο τρέιλερ
όσο μου έκαναν μαλλιά και μακιγιάζ.
Θυμάμαι ότι ήταν πολύ σκοτεινά
και κάποιος μου εξηγούσε πως θα ήμουν σε μια μπανιέρα.
Δεν ενθουσιάστηκα.
Σκέφτηκα πως όλες οι άλλες είχαν καλύτερους ρόλους.
Ήξεραν πώς να τοποθετήσουν τα πρόσωπά τους.
Έβρισκαν τον σωστό φωτισμό
κι όταν τους δίναμε έναν χαρακτήρα,
του έδιναν ζωή.
Σε μαγνήτιζαν.
Η πρώτη σκηνή που γύρισα ήταν
εκείνη που φαίνονται μόνο τα μάτια μου μέσα στις σκιές.
Βλέπεις το στόμα μου, τα μάτια, το στόμα και πάλι τα μάτια.
Και κάθε φορά που σκύβω είναι επειδή δεν ξέρω τα λόγια.
Δεν το 'χω με τους στίχους!
Δεν ξέραμε τον αντίκτυπο
που θα είχε αυτό το βίντεο κλιπ.
Δεν είχαμε τον χρόνο να το μάθουμε, γιατί
πετούσαμε απλά από χώρα σε χώρα.
ΜΙΛΑΝΟ
Μόλις είχε βγει το "Freedom".
ΤΖΑΝΙ ΒΕΡΣΑΤΣΕ
Μιλούσα με τον Τζάνι και είπα
"Γιατί δεν λες στα κορίτσια;"
ΝΤΟΝΑΤΕΛΑ ΒΕΡΣΑΤΣΕ ΣΧΕΔΙΑΣΤΡΙΑ
"Αυτές τις κούκλες στην πασαρέλα;"
Φτάσαμε, είδαμε τα ρούχα μας, κάναμε πρόβα.
Κι άρχισε να παίζει το τραγούδι.
Και κατάλαβα τι προσπαθούσαν να κάνουν.
Δεν φαντάζεστε τον ενθουσιασμό,
την ενέργεια, τη φρενίτιδα που υπήρξε
όταν ο Τζάνι Βερσάτσε
μάζεψε όλα τα σουπερμόντελ μαζί.
Δημιούργησε μια ιδανική στιγμή.
Η καθεμιά τους είχε ισχυρή προσωπικότητα
και δεν φοβόταν να το δείξει.
Η προσωπικότητά τους σε συνδυασμό με τη μόδα ήταν μαγεία.
Ήταν ιδιαίτερη στιγμή.
Ήταν η στιγμή του Τζάνι Βερσάτσε
και του τρόπου του να παράγει σέξι γυναίκες
που ήταν επίσης δυνατές.
Αυτό το υπέροχο τραγούδι, αυτός ο υπέροχος σχεδιαστής,
η στιγμή των γυναικών που τραγουδούσαν.
Όλα έγιναν ένα.
Τη νιώσαμε τη στιγμή.
Ήταν μια στιγμή που ήξερες πως θα γινόταν θρύλος.
Ήταν ο ορισμός του τι σημαίνει να είσαι σουπερμόντελ.
Δεν φανταζόμουν πως
θα μας εκτόξευε σε άλλο επίπεδο.
Δεν ήταν συμβατικοί άνθρωποι. Δεν ήταν απλά όμορφες.
Ξεχώριζαν. Άρχιζαν να γίνονται θρύλοι,
να γίνονται αξέχαστες.
Και σημαντικές.
Έγιναν πασίγνωστες.
Κι αυτό παγίωσε την έννοια του σουπερμόντελ.
Δείχναμε ισχυρές,
οπότε αρχίσαμε να το πιστεύουμε.
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΤΑΤΙΑΝΑ ΠΑΤΙΤΖ
Υποτιτλισμός: Άλκηστη Μόνα