We verwijzen al zo vaak naar Pepsi.
Ook nog een blikje in je hand zou té zijn.
- Dan is het van, 'What the fuck?' - We kennen de setting.
Daar spelen we wat mee en dan doen we hier nog een shot.
Maar ik wil meteen iets vastleggen.
- Oké. - En dit werkt wel.
Je bent in 30 jaar geen spat veranderd.
Ik doe deze reclame om de tien jaar om daar zeker van te zijn.
Iets meer deze kant op. Iets naar voren.
Een beetje meer naar... Zo, ja.
Ik had nooit gedacht dat ik nog voor de camera zou staan...
vijfendertig jaar nadat ik als model begon. Of meer zelfs.
Ik begon toen ik 17 was.
Dat is een hele tijd.
Er was niet echt een langetermijnplan als je als jong model begon.
We dachten, dit duurt hooguit vijf jaar.
Ik ga niet zeggen dat uiterlijk er niet toe doet.
Maar toch, hoe cliché het ook klinkt...
het is echt zo dat schoonheid vanbinnen zit.
Te gek.
Maar die uiterlijke schoonheid is geen eeuwig leven beschoren.
Ouder worden.
Je lichaam verandert, alles verandert.
- Het is of ik een oven binnenstap. - Gaat het?
- Volgens mij zit ik in de perimenopauze. - Wil je wat ventilatie?
- Niks aan te doen. - Wat wind?
Die dingen gebeuren. Shit.
Geef me even.
Alsof een oven je overvalt.
- Wat wind voor je. - Waarom krijgen mannen dit niet?
Er zijn tijden dat ik zeg: 'Ik ga het kalmer aan doen. Ik kap ermee.'
Maar ik heb nog steeds evenveel energie.
Je hoopt dat hoe je bent je imago overstijgt.
Ik wil niet 'alleen maar' model zijn. Alsof dat het enige is.
Ik doe nu veel minder. Ik heb veel andere interesses.
Ik ben niet gestopt, maar ben nu veel selectiever.
Ik hoop dat ik ermee kan omgaan als het straks echt voorbij is.
Ik heb m'n ziel en zaligheid erin gelegd.
Ik weet dat het ooit ophoudt.
Er zijn veel obstakels verdwenen sinds ik begon.
Leeftijd was er een van.
Als je Cindy ziet...
en Christy...
en Naomi...
en ziet hoe ze floreren, hoe mooi ze zijn.
Die kunnen eeuwig doorwerken.
Ik heb amper geslapen.
Het geeft niet. Als ik het overleef, maakt het niet uit.
Ik heb zoveel klappen te verwerken gehad.
Deze kan er ook nog wel bij.
Ik moet er hoe dan ook overheen zien te komen.
In de ijdele wereld waarin ik werkte en leefde...
kregen we allerlei hulpmiddelen aangereikt.
Ik heb een aantal van die middelen gebruikt.
Omdat...
ik wilde houden van wat ik in de spiegel zag.
En volgens de reclame zou ik weer van mezelf houden.
'Ik ben mismaakt na body contouring'
Maar wat dat CoolSculpting met m'n lichaam deed, was een nachtmerrie.
Cosmetische nachtmerrie
Ik hou niet van mezelf...
met al die harde, uitstekende massa's in m'n lichaam.
Echt niet.
Vetverwijdering werd verminking.
Als ze erbij hadden gezegd dat je er hard vet terug voor in de plaats zou krijgen...
dan had ik dat risico misschien nooit genomen.
Konden we onszelf maar echt zien...
in de spiegel.
Niet vervormd.
Zonder onszelf ooit te hebben gezien...
door al die filters en retoucheringen.
Dat heeft die diepe depressie bij mij veroorzaakt.
Je zit in een val. Met jezelf, terwijl je een hekel aan jezelf hebt.
Ik heb al jaren niet meer gewerkt.
Me jarenlang verstopt.
Ik ging nooit de deur uit...
tenzij ik een afspraak bij de dokter had.
Injecteer dat gif maar gauw.
ALLEEN CHEMO-SCHORTEN
Naam en geboortedatum?
Tien mei 1965.
Linda Evangelista.
Mooie naam. Die zou ik erin houden.
Linda?
- Evangelista heeft iets... - Evangelista is mooi.
Maar Linda heb ik nooit mooi gevonden.
Eén uur hieraan, één uur aan de Cytoxan.
En dan 's nachts anderhalf uur aan de...
- Drieënhalf uur dus. - En ik maar zeggen dat ik niet lijd.
- Ja. - Alleen een beetje ongemak.
Ik ben hiervoor benaderd en wilde graag meewerken aan de borstkankercampagne.
Dit is geen werk, dit doe ik met plezier.
Om iets te doen voor een goede zaak die me altijd...
Dit is een goed doel dat me na aan het hart ligt.
BORSTKANKERSTICHTING
Ironisch dat ik zelf uiteindelijk borstkanker heb gekregen.
Ik kreeg de diagnose ruim drie jaar geleden.
De beslissing was snel genomen om een dubbele borstamputatie te laten doen.
Maar de kanker kwam terug.
Momenteel lijkt de behandeling volgens plan te verlopen.
Het is goed dat je ons erop wees...
want dit hadden we anders makkelijk over het hoofd gezien.
ONCOLOOG
Je kent je lichaam.
Zo heb je natuurlijk ook jaren je brood verdiend.
Dat komt nu eigenlijk goed van pas.
Iemand met jouw achtergrond merkt misschien eerder dat er iets mis is.
Ik duwde erop, omdat ik dacht...
Het was rib nummer vier, die is afgezaagd voor een van m'n longoperaties.
- Dus ik dacht dat het stompje... - Daar kan ik inkomen.
Terwijl het...
Ik heb een genetische aandoening, Birt-Hogg-Dubé-syndroom.
Ik had zwakke plekjes waardoor lucht ontsnapte en m'n long inklapte.
Ik ben ik weet niet hoe vaak geopereerd. Echt zo vaak.
M'n littekens zijn m'n trofeeën.
Dat ik weer iets overwonnen heb.
Ik heb iets bestreden en het overleefd.
Een litteken kan ik vieren.
Maar verminkingen zijn geen trofee.
Waarom zou iemand mij nog willen kleden? Dat zie ik echt niet.
ZE IS AL VIER JAAR UIT BEELD
Dat ik nu m'n werk kwijtraak...
waar ik zoveel van hield...
en zo m'n baan verlies...
dat breekt m'n hart.
Ik was dol op m'n werk.
- Dit... - Dit was voor Christy.
En dat... Wat ze wil dragen...
- Wat is dit? - Celine.
O, mijn god. Dit zijn alle ringen van Naomi. Vijf miljoen.
Ik zou haar...
Ik heb maar weinig gedaan.
Ik voelde me schuldig als ik voor mezelf wegging...
- Ja. - toen ik nog veel reisde.
En nu merken m'n kinderen amper dat ik weg ben.
Toen een vriendin naar huis belde, zei haar dochter: 'Waar ben je?'
- Ze zei: 'Ik ben het land uit.' - En die dochter: 'Echt?'
- Want... - 'Vandaar geen ontbijt.'
Ze merken het niet eens meer.
...weer in het Verenigd Koninkrijk. Even denken. Vrijdag ben ik terug.
Nee, zaterdag. En zondag.
Is dat goed? Werkt dat?
We hebben zoveel samen meegemaakt. Dat is het leuke als we weer samenzijn.
Het is net een schoolreünie.
Ik werk donderdag en vrijdag.
Onze levens zijn nu zo druk en gecompliceerd.
- Om ons allemaal in één stad te krijgen... - Geweldig.
Dit is de eerste keer sinds we allemaal in de vijftig zijn.
We zijn nu allemaal moeder.
Veranderd.
In 1996 was ik in Parijs voor de couture-shows.
Ik was wat aangekomen omdat ik was gestopt met roken.
Ik werd uit een show gezet.
Ik weet nog dat ik dacht: ik ga me hier niet schuldig over voelen.
Dat was de beste beslissing die ik ooit heb genomen.
Misschien is het moment gekomen.
Misschien wil ik me daar niet meer aan onderwerpen.
Ik lees dat je weer gaat studeren.
- Klopt. - Goed zo.
- Dank je. - Hoever was je gekomen? Wat ga je doen?
Ik had net de middelbare school af toen ik met werken begon.
- Als supermodel. - Precies.
Ik vond het heerlijk op NYU. De routine beviel me.
Om door het park naar college te lopen.
Lekker in het weekend studeren en dus nergens naartoe kunnen.
Ik studeerde vergelijkende godsdienst- wetenschappen en oosterse filosofie.
Maar in m'n vrije ruimte deed ik Amerikaanse literatuur...
psychologie, architectuur...
Dat waren de belangrijkste jaren van m'n leven.
Want in die tijd investeerde ik in mezelf en werkte ik aan wie ik zou worden.
Ik vond de inspiratie om al die andere dingen te doen.
Dat waren vier geweldige jaren.
Behalve dan dat m'n vader ziek werd.
Bij m'n vader werd op z'n 63e longkanker vastgesteld.
Ze gaven hem nog een halfjaar. Stadium vier.
En hij overleed inderdaad een halfjaar later.
Na de dood van m'n vader begon ik te denken of ik iets kon doen om te helpen.
Er zijn twee mensen in m'n familie die zijn gestopt met roken.
M'n vader en ik.
Ik vond 't belangrijk dat ik 't verhaal van mij en m'n vader vertelde.
Hopelijk kunnen mensen dan iets aan hun leven veranderen.
Ik heb ook veel gelobbyd in Washington DC.
Ik deed eigenlijk wat ik kon.
Ik wil zeggen dat ik er alles aan wil doen als vertegenwoordiger van de modewereld...
om mijn verantwoordelijkheid te nemen en het goede voorbeeld te geven.
Veel mensen in mijn branche roken.
Op foto's wordt vaak de glamour van roken benadrukt.
Ik wil dat we de glamour na al die jaren ontkrachten.
Bedankt.
Destijds lieten wij het eerste rapport over vrouwen en tabak uitbrengen.
Ik had iets van, wat? Is daar nog geen rapport over?
Dat maakte me kwaad, maar het opende ook een deur...
naar het werk dat ik nu doe om gezondheid voor moeders te promoten.
Om meer te doen dan ik ooit voor mogelijk hield.
Ik ben in 2003 getrouwd.
We waren superblij toen we zwanger waren.
Ik had al zoveel meegemaakt...
dat ik helemaal klaar was voor deze volgende fase van m'n leven.
Maar na de bevalling...
bloedde ik.
Er waren complicaties waarmee iets moest worden gedaan.
Ik had pijn en verloor veel bloed.
Maar m'n dochter kwam gezond ter wereld.
Ik had het gevoel dat ik de zorg kreeg die ik nodig had...
van mensen die ik vertrouwde.
Ik voelde me zo goed als mogelijk was onder die omstandigheden.
Maar naderhand had ik het gevoel dat ik iets wilde doen.
Ik was goed ingelicht en had allerlei materialen tot m'n beschikking.
En toch wist ik niet dat dit kon gebeuren.
Waarom wist ik niet dat veel vrouwen aan dat soort complicaties overlijden?
Dus richtte ik een organisatie op, Every Mother Counts.
Proberen?
Een gezond meisje.
Als vrouw, met onze voortplantingsorganen...
zijn we vatbaarder voor dingen, maar worden we minder vaak bestudeerd.
In de gezondheid van vrouwen wordt veel minder geld gestoken.
Voor research en dergelijke.
Dus probeer ik de stem voor al die vrouwen te zijn.
Elke keer als ik terugkom, is het weer gigantisch gegroeid.
Dit gebouw stond er twee jaar geleden niet.
Dat is ongelooflijk.
Ik zou willen dat ik hier was bevallen.
M'n dochter vindt Every Mother Counts geweldig.
Ze zegt: 'Dit doe je door mij. Door mij bestaat deze stichting.'
Ze weet dat m'n leven door haar wezenlijk is veranderd.
In meerdere opzichten.
- Ik heb jullie een tijd niet samen gezien. - De laatste keer was...
- Niet met Cindy toch? - Nee, inderdaad.
Maar haar zie ik het vaakst.
Als ze naar New York komt, gaan we altijd eten of zo.
Dus het is meer sociaal.
Het is toverstof, hè?
Hij is echt perfect. Die glans ook.
Tijd om te gaan.
Is deze uit 1986?
- Is deze vintage of van Peter? - Nee, deze is vintage.
- Hoeveel is die? - Vijfentwintigduizend dollar.
- Deze jurk? - Ja. Daarom...
Vragen ze nu zoveel voor vintage papa?
Azzedine was m'n papa.
Door hem ontdekte ik wat zelfverkozen families zijn.
Gianni Versace ook.
Hij was zich er heel erg van bewust dat hij me pushte.
Hij bleef me maar pushen.
Om steeds maar een stapje verder te gaan...
en dingen te doen die ik niet voor mogelijk hield.
Dus toen hij overleed...
was ik overmand door verdriet.
Verdriet heeft altijd al een vreemde rol gespeeld in m'n leven.
Op dat moment ben ik in shock en ga ik door het lint.
En pas later breekt er wat.
Dit keer kropte ik het op en verwerkte het vanbinnen.
Dus toen ik begon te gebruiken, probeerde ik het verdriet te maskeren.
Verslaving is iets...
Het is zo...
Het is zo'n klote-iets. Echt.
Je denkt dat het je wond geneest, maar dat is niet zo.
Het leidt tot angst en spanningen.
Aanklacht voor geweld
Ik werd heel boos.
- Ik had veel problemen in m'n jeugd. - Vertel daar eens over.
Dat je bijvoorbeeld je vader niet kent, je moeder nooit ziet.
- Dat maakt veel gevoelens los, waaronder... - Woede?
Absoluut. Maar dat vind ik heel normaal.
Ik bedoel, ik uit die woede niet altijd op het juiste moment.
Meestal op het verkeerde moment.
Maar het is een manifestatie van diepere gevoelens, die woede.
Het komt volgens mij voort uit onzekerheid.
Een laag zelfbeeld, eenzaamheid.
- Je verlaten voelen? - Precies. Dat is de kern van de zaak.
Ik voelde me verlaten en afgewezen.
En dat maakt me kwetsbaar.
Iedereen denkt misschien: Naomi is een harde tante.
Maar zo doe je je voor naar anderen toe.
Want als je dat niet doet, ben je bang dat ze een loopje met je nemen.
Als je je gevoelens probeert te maskeren, zoals ik met m'n verlatingsangst...
Dat lukt niet.
Drugsschandaal
Ik vernietigde mezelf.
Het was pijnlijk.
Geen feest voor Naomi
Ik heb m'n fouten altijd toegegeven.
Naomi kickt af
Ik ging naar een kliniek.
Dat was het beste wat ik voor mezelf kon doen.
Maar het is wel eng om in die spiegel te kijken.
Heel eng.
Ik heb er vele jaren aan moeten werken.
En het achtervolgt me soms nog wel.
Maar nu heb ik de hulpmiddelen om ermee om te gaan.
Ik moet aan iets buiten mezelf denken.
Iets dat groter is dan ik.
Als mensen in m'n leven van wie ik houd me nodig hebben, help ik ze natuurlijk.
Dan ben ik er voor ze. Daar ben ik heel trouw in.
Er was een tijd dat ik alleen maar feestte, vijf jaar geleden.
Als Naomi dan belde en ik zag haar naam op 't scherm
dan vroeg ik me altijd af hoe ze wist dat ik de beest uithing.
Galliano over z'n drugsmisbruik
Ze deed me altijd zoveel plezier als ik in zak en as zat.
Galliano over drugsprobleem
Naomi regelde een kliniek voor me in Arizona.
Ze is echt geweldig.
Het is goed dat ik dit vertel, want buiten werk om is ze ook maar een mens.
Naomi is een bijzonder mens. Heel zorgzaam en liefdevol.
Vooral voor de volgende generatie.
En dat is heel persoonlijk...
en mijlenver verwijderd van de modewereld.
Naomi is een van de hardst werkende mensen.
Ze doet ook andere dingen.
Fashion For Relief begon als een simpel idee.
Ze zet zich in voor goede doelen.
Voor heel mooie dingen.
Het is geweldig dat ze nu zo is.
Fashion For Relief werkt alleen omdat we het allemaal samen doen.
Naomi brengt altijd mensen bij elkaar.
Ze is een soort staatsvrouw geworden.
Ambassadeur Commonwealth Trust
Ik probeer aan m'n integriteit vast te houden.
M'n afkomst is authentiek, het is niet snel even verzonnen.
Het begon voor mij in 1993...
toen ik met Nelson Mandela naar Zuid-Afrika ging.
Mag ik opa zeggen?
Absoluut. Ik heb je als kleindochter geadopteerd.
Ik werd Mandela's ere-kleindochter en ging bij 't Nelson Mandela Kinderfonds.
Ik had geen idee wat het woord 'filantroop' betekende.
Ik kwam in een ziekenhuis.
De kinderen gingen allemaal dood aan leukemie of een andere bloedziekte.
Ze hadden taart gemaakt en ze zongen.
Ik barstte in tranen uit.
Ik moest het gaandeweg leren.
Dag.
Ik deed het met steeds meer plezier, vooral omdat het voor opa was.
Hij heeft me zoveel geleerd.
Om niet bang te zijn m'n zegje te doen en anderen te helpen.
Het is een eer om zo'n uitmuntend rolmodel hier te hebben.
Ze hoort bij de generatie die hun werk over de hele wereld doen.
Ik hou echt van je. Bedankt.
Toen ik eenmaal besefte wat ik kon bereiken, ging ik me daarop focussen.
Wat 'n schitterend uitzicht.
Kijk nou toch. Kijk naar Afrika.
Kijk wat prachtig.
Dit is hemels.
Het is de Indische Oceaan.
Wat schitterend.
Kijk naar mij.
Mensen in Afrika en het Midden-Oosten en India...
Ik heb werkelijk het gevoel dat ook ik in mijn branche die mensen negeer.
Het is inderdaad discriminatie.
We sluiten ze uit.
Daar maakte ook ik deel van uit. En daar schaam ik me voor.
Echt schitterend.
Dus als ik nu werk, werk ik niet zozeer voor mezelf.
Het voelt alsof ik voor de cultuur werk.
Wauw, dit is prachtig.
Wat ik momenteel doe, is me op die opkomende markten richten...
die onze branche lang heeft genegeerd.
Die werden buitengesloten van onze shows en Fashion Weeks.
J'adore, j'adore, j'adore.
Ik wil zorgen dat die landen hetzelfde hebben.
Waarom niet? Er is daar ook talent.
Arise Fashion Week laat Afrikaanse mode zien...
Afrikaanse designers en stijl.
We presenteren ze op het wereldtoneel...
en brengen hun creativiteit en talent voor het voetlicht.
Zij zijn de toekomst. Hun tijd is gekomen.
Er was altijd talent in Nigeria.
Maar het voelde nooit als een plek waar dat tot wasdom kon komen in onze tijd.
Ik gebruik mijn bekendheid om jonge creatieven te helpen...
om die inhaalslag te maken.
Dat is wat ik wil nalaten.
Ik was in Nigeria van 4 december 2020 tot 5 maart 2021. Ik bleef al die tijd.
Want ik zag het nut er niet van in om...
Ik ben die hele tijd in Kenia, Ghana en Nigeria gebleven.
En toen kwam ik pas terug.
Ik ben al die tijd weggeweest.
Ik wilde m'n dochter meenemen, maar dat moet volgende keer dan maar.
Ze ging mee naar Senegal.
M'n dochter is m'n grote liefde.
Ze betekent alles voor me.
Ze is het allerbeste wat me ooit is overkomen.
Hoeveel uur heb je in je leven bij kap en visagie gezeten?
Ik zei altijd; 'Als ik voor elke keer een stuiver kreeg... O wacht, dat krijg ik.'
Er zijn ijkpunten, dingen die er altijd zijn.
De mijne zijn meestal buiten de mode. Of hebben er zijdelings mee te maken.
Maar jij was al een merk voordat dat een ding was.
- Ik wist niet dat het zo heette. - Zo werd het nog niet genoemd.
Je deed gewoon je eigen ding.
Ik deed een fitnessvideo.
En een kalender.
En een make-upboekje.
Maar ze zeiden wel over jou: 'Cindy is een zakenvrouw die weet wat ze doet.'
Nu zouden ze zeggen: 'Ze is een merk.'
Ik zie mezelf niet in de derde persoon.
Ik ben een mens, maar m'n baan is Cindy Crawford zijn.
M'n carrière weerspiegelt wat er in m'n leven gebeurt.
Ik probeer als 55-jarige niet hetzelfde te doen als toen ik 25 was.
Toen stond ik op de Sports Illustrated.
En dat was geen fijne ervaring.
Omdat ik een mening had. En die werd me niet in dank afgenomen.
Dus deed ik m'n eigen kalender in badpak.
Toen ging ik voor het eerst m'n eigen weg.
Die bracht m'n liefdadigheidsinstelling veel geld op.
Dus toen ging ik meer proberen. Ik was van: wat doen we nu?
Toen op m'n 35e m'n contract met Revlon afliep...
dacht ik: als ik voor mezelf wil beginnen, zou dit een mooi moment zijn.
Dus verlengde ik het contract met Revlon niet.
Ik ging m'n eigen huidverzorgingslijn doen. Meaningful Beauty was geboren.
In plaats van geld vooraf, zoals modellen betaald krijgen...
was ik nu een partner met aandelen in de zaak die in de raad van bestuur zat.
Toen werd ik gevraagd om een meubellijn te doen.
Want stijl is stijl, dus ook hoe je woont.
Dus begon 15 jaar geleden Cindy Crawford Home.
Het fijne daaraan is dat het niet afhankelijk is...
van of ik er een paar rimpels bij heb.
Het gaat erom dat ik een lekker plekje voor m'n gezin creëer.
Dat is tijdloos.
Ik heb altijd een gezin gewild.
Ik voel me gezegend dat Rande en ik nu al 23 jaar getrouwd zijn...
en dezelfde ideeën hebben over de opvoeding en hoe we willen leven.
Toen de kinderen klein waren, was het lastig om uit te leggen...
wat voor werk mama deed. 'Wat is een model?'
'Waarom maken die mensen foto's van jou?' 'Wat is beroemd zijn?'
Ik weet nog als ik thuiskwam...
dat vooral m'n zoon was van: 'Was je gezicht.'
Ze wilden Cindy.
En geen make-up. Haar in een staartje en met Play-doh spelen.
Hun versie van mama. Wat zij op dat moment nodig hadden.
Kinderen worden de focus in je leven.
En daaromheen doe je andere dingen die je graag wilt doen.
KINDERZIEKENHUIS
Zodra het enigszins kon in m'n carrière, wilde ik bepaalde zaken aankaarten...
geld inzamelen, gezinnen ontmoeten...
patiënten spreken, doen wat ik kon doen.
Toen bij m'n broer leukemie werd vastgesteld, was dat een doodsvonnis.
Dat is het nu niet meer. Deze kinderen kunnen zelf ook kinderen krijgen.
Toen m'n kinderen ouder werden, was het interessant om te zien...
hoe Kaia en Presley zelf bij de modewereld betrokken raakten.
Ik kan ze bijsturen. Ze wat publiciteit geven om te zien of dat bevalt.
Want misschien denken ze dat maar.
Ik ontmoette Kaia... Cindy bracht haar mee naar de fotostudio.
Cindy zei: 'Ik laat Kaia hier. Ik ga niet de pushende moeder uithangen.'
Maar ik zag wel dat ze trots was op Kaia.
Kaia was op en top een professional.
Er was geen tijd om na te denken. De muziek begon en dan moet je gaan.
- Je was wel trots? - Het was geweldig.
Zij was ook bij mijn eerste show. Het was heel leuk.
Toen Kaia als model begon, zei iedereen: 'Laat je haar dat doen?'
Maar iedere dochter boven de acht is tegenwoordig model.
Model zijn is nu bereikbaar voor iedereen.
Social media heeft dat gelijkgetrokken.
Iedereen kan het.
Die hiërarchie is veranderd.
Vroeger had je fotografen nodig, redacteuren, designers.
Als model ben je nu je eigen merk.
Je wordt direct via Instagram geboekt. Dat was vroeger niet.
Als model moet je heel actief zijn op social media...
om te bereiken wat die meiden destijds deden.
Klanten gingen agenten vragen: 'Hoeveel volgers heeft ze op Instagram?'
Vroeger bepaalden de bladen wat er in de mode was.
Maar toen de social media kwamen, was er ineens een explosie van beelden.
Vaak heel anders dan wat we uit de bladen gewend zijn.
Er is nu een grotere diversiteit, er zijn meer categorieën.
Ze kunnen voor het eerst hun stem laten horen.
En hun stemgeluid wordt nu door veel meer mensen ontvangen dan voorheen.
Maar de vraag is of dat zo zal blijven.
Nieuwe supermodellen
Het idee wat een model is staat nu meer in de aandacht.
En dat is misschien wel goed.
Je komt nu van alles tegen.
Er zijn nu allerlei andere ideeën over wat schoonheid is.
En dat brengt z'n eigen sterren voort, z'n eigen energie en ideeën.
Er is wel een gevoel dat wij die trein op weg hebben geholpen.
Ik ben nu Kaia's moeder trouwens.
Als ik 'Kaia's moeder' op m'n Instagram zet, krijg ik meer volgers.
We komen van over de hele wereld en zijn vandaag allemaal hier...
- voor deze shoot. - Precies.
Met Steven.
Ik weet zeker dat het gaat lukken. Met Steven krijg je gegarandeerd de shot.
Steven Meisel is tegenwoordig heel erg op z'n privacy gesteld.
Maar als je zekerheid wilt dat je krijgt wat je wilt van deze groep...
dan weet je dat je bij hem goed zit...
en dat er een beeld met eeuwigheidswaarde uit zal komen.
Hij heeft de meest consequente, holistische, mooie...
Het kan mooi en eenvoudig zijn.
We noemden het vroeger altijd een bevalling, maar zo hoeft het niet te zijn.
Het verhaal, de regie, de hoek en het vertrouwen.
Als je terugkijkt naar de beelden van ons...
die die eeuwigheidswaarde hebben, dan zijn het zijn beelden.
Waarbij alles op z'n plaats viel.
Het waren personages.
Dat was ik zeker niet.
Daarom hield ik zo van de modewereld.
Je stapt uit wie je werkelijk bent.
Ik wilde model zijn, maar toen ik moeder werd...
dat gaf toch wel de meeste voldoening die ik ooit heb gevoeld.
M'n zoon...
Hij is grappig...
makkelijk...
lief...
We vormen een klein gezin. Alleen hij en ik.
Hij is m'n rots in de branding. Hij steunt me.
Ik kende Linda niet goed, maar was dol op haar als fan.
Ik schreef haar een brief toen ik haar in People zag.
Ze was gewoon zo mooi.
Ik dacht, waarom vraag ik niet of ze een show voor Fendi wil doen in New York?
Je loopt dus in een rechte lijn.
We kijken naar jou, beginnen te klappen en dan kom je naar ons toe.
- Klappen? - Voor jou.
- Ach, nee. - Tuurlijk wel.
- Ik ben er voor jullie. - We eren jou.
- Ik ben hier voor jullie. - Maar wij ook voor jou.
- Om jullie te steunen. - En vice versa.
We wilden haar eren.
En dat het een veilige plek was voor haar. Bijna als familie.
Ik wil ook een knuffel.
- Ik heb dit in jaren niet gedaan. - Zo voel ik me ook.
Dit is een eerbetoon. We doen het gewoon.
Na al die jaren...
wilde ik me niet meer verstoppen.
Ik wilde...
Ik wilde weer leven.
Dus als ik tussen jullie loop, komen jullie dan naar voren?
Niemand is ooit over m'n leeftijd begonnen. Nooit.
De modellen van onze lichting...
hebben de perceptie van mensen over wat schoonheid inhoudt...
veranderd.
Op schoonheid zit geen houdbaarheidsdatum.
Ze zeiden dat schoonheid niet eeuwig voortduurde.
Maar jeugdigheid houdt uiteindelijk op.
Schoonheid blijft. Dat is het verschil.
Als je haar op de catwalk ziet, ziet hoe ze die zich eigen maakt...
hoe ze het publiek bespeelt, bijna als een acteur...
dat is heel fascinerend om te zien.
Toen Linda na de show backstage kwam...
was de nieuwe generatie helemaal van: 'O, mijn god, daar is Linda.'
Je ziet er schitterend uit.
Ze waren in shock.
Het was heel lief dat zij hun idool is.
Die supermodellen spreken jonge mensen nog altijd aan.
Want dat willen die meiden ook worden.
Linda Evangelista na 15 jaar terug op de catwalk
- Hoe is 't? - Ik ben er.
- Goed van je. - Leuk, dit.
- Inderdaad. - Een reünie.
We waren zo verspreid.
Wilde je uit elkaar? Ik was van, 'Wie wil dit nou?'
Waar zit jij?
- Geen idee. - Hiernaast.
We kunnen het gordijn opendoen.
O, leuk.
Ik zie je zo.
Hoe is het? Leuk je te zien.
- Insgelijks. - Tot zo.
Haar is gedaan.
Ik wil m'n muts afdoen, maar dat doe ik pas...
Zal ik Sandy en Guido roepen?
Nee. Of ja, maar laat hen maar eerst.
Prima.
Ik masseer Linda altijd. Dat eist ze.
Wie is je makkelijkste klant?
- Jij. - Uiteraard.
- Tuurlijk. - Niet geloven wat ze zeggen.
Tuurlijk niet.
Mij of haar? Oké.
- Het past bij wat ik stuurde. - Precies.
Maar het is ook modern.
Ik vind het mooi.
- Het is niet retro. - Wat hij wilde, is dat jullie je...
- Onszelf voelden. - En geen modeshoot.
Al hebben we mode genoeg.
- Ja. - Maar dit is...
- Ja. - verheven. Geen jeans.
- Maar het voelt... - Vooral naast anderen...
- Precies. - waar meer aan de hand is.
Meer laagjes. Oké, we zijn hier klaar.
- Ik vind die dubbele look mooi. - Meer moda.
Jullie zeggen het altijd zo chic. Ik ben meer van: 'Doe die grote maar.'
Geweldig.
Heel cool.
Die Manolo's heeft hij voor mij gemaakt.
- Perfecte vorm. - Ze heetten Evangelista.
Nu heten ze gewoon Gelista.
- Nu hebben ze dat strikje. - Voorop, ja.
Van begin jaren 90. Ze kunnen nog steeds. Tijdloos.
We zijn nooit zo bij elkaar.
Inderdaad. Wanneer was de laatste keer?
Met Steven en een groep? Jaren geleden.
Laatste looks controleren.
Kom op.
Even in de spiegel kijken.
- Hoe gaat het? - Minder haarlak.
Te laat.
Zo met z'n vieren samen is een tijd geleden.
- Ik weet 't niet. - Vanity Fair?
Dat klopt.
- En niet met z'n vieren. - Ook Stephanie en Claudia.
- Onze generatie. - Precies.
Wij hier zo vandaag...
is het tegenovergestelde van hoe ik me de branche had voorgesteld.
Ik dacht, dat duurt even en dan gaat het leven verder.
En het leven is verdergegaan.
Maar het duurde...
decennia.
De magie ontstaat als alles op z'n plaats valt.
Als je een schitterend model hebt en fotograaf, licht en make-up kloppen...
dan kun je iets transcendents maken...
dat eeuwig is.
Ze maakten verfijnde, iconische beelden.
Ik voel me gevleid dat het dat niveau heeft bereikt.
Ze gaven een zekere kunstzinnigheid...
aan het beeld.
Het is fenomenaal.
Niet ieder model...
is een kunstenaar.
Maar sommige zijn dat heus wel.
Modellen zijn glamoureus. Dat is wat we doen.
Dat is waar mensen naar willen kijken, wat ze willen zien.
De foto's hadden zo'n impact op het bredere kunstlandschap...
omdat ze eindeloos intrigerend zijn om naar te kijken.
Het is als een renaissance-schilderij.
De Mona Lisa was het gezicht van haar tijd.
Er is een goede markt voor modefotografie.
Veilingprijzen lopen van een paar duizend dollar...
tot een miljoen of misschien zelfs meer.
VERKOCHT: £100.000
Die meiden definieerden macht voor vrouwen.
Ze steunden elkaar. En de mensen luisterden naar ze.
Ze waren de eerste influencers.
Cindy, Linda, Christy, Naomi.
Ze zijn meer dan levensgroot. Iedereen kent ze.
Mensen die geen designerkleding kopen kennen ze.
Ze tilden professionaliteit en perfectie naar een nieuw niveau.
Ze zijn super op allerlei niveaus.
Het feit dat ze er nog zijn...
betekent dat ze nooit uit de mode zijn geraakt.
Cindy, Linda, Christy en Naomi...
bepalen nog steeds wat een model is.
- Leuk je te zien. - Eerst Christy.
- Dat is goed. - Precies.
Recht vooruit?
Of gaan we meer...
Zo raken we wel in de stemming.
Klaar?
Klaar.
We hebben allerlei stadia gehad, zowel persoonlijk als professioneel.
Ik zie nog steeds dezelfde mensen als toen ik begon.
Mensen met wie je die reis hebt doorgemaakt, beschouw je als familie.
Dat is iets emotioneels.
Leef bij de dag. Laat maar komen wat komt.
Die grote namen zijn de leukste meiden.
Ik voel me gezegend dat we hier zijn.
Dat je die geschiedenis deelt, verbind je.
Dat hebben we met niemand anders.
Vertaling: Edward Rekkers