ผมว่ามัน... คือเป๊ปซี่เป็นที่รู้จักมาก ๆ
ถึงขนาดถ้าคุณมีเป๊ปซี่ในมือ
- แทบเป็นไปไม่ได้ - ฉันไม่ต้องการ
- ออกไปทาง "นี่มันบ้าอะไรกัน" - และเรารู้ว่าอะไรเป็นอะไร
- ใช่ - โอเค
แล้วเราก็เล่นกับมัน
แล้วก็ถ่ายอีกมุมหนึ่งจากตรงนี้
แต่ผมอยากได้สักอัน ที่พร้อมออกอากาศเลย
- โอเค ๆ - ผมว่าได้นะ
คุณดูไม่ต่างจากเมื่อ 30 ปีก่อนเลย แต่ก็น่าจะรู้อยู่แล้ว
ฉันถ่ายโฆษณาตัวนี้ใหม่ ทุก ๆ 10 ปีเพื่อให้แน่ใจ
ผมดีใจมากที่ได้ทําตัวปี 2021 นี้
มาทางนี้หน่อย มาข้างหน้าอีก
มาทางนี้นิด นั่นแหละ ใช่เลย
ฉันไม่เคยคาดฝันมาก่อนว่า จะยังได้มาถ่ายแบบอยู่
ใน 35 ปีให้หลัง ที่เริ่มต้นอาชีพนางแบบ
เดี๋ยวนะ ถูกแล้วสิ หรืออาจจะมากกว่านั้นอีก
ฉันเริ่มถ่ายแบบตั้งแต่อายุ 17 ปี
นั่นก็นานมากแล้ว
ฉันว่ามันไม่มีแผนระยะยาว
สําหรับสาว ๆ ส่วนมาก ที่เริ่มอาชีพนางแบบ
เพราะพวกเราแค่คิดว่า อย่างมากก็ยึดเป็นอาชีพได้สักห้าปี
คงตลกนะถ้าฉันบอกว่า
ความสวยงามภายนอก ไม่มีผลต่ออาชีพของเราเพราะว่ามันมี
ซึ่งทุกคนก็รู้...ยิ่งพูดก็ยิ่งซ้ําซาก
เรื่องความงามมาจากข้างใน แต่มันคือเรื่องจริงนะ
เยี่ยมมาก
แต่ว่าความงามทางกายภาพ
ซึ่งก็คือลักษณะภายนอกของคุณ มันอยู่ได้ไม่นานหรอกนะ
ความชรา
ร่างกายของคุณเปลี่ยน ทุก ๆ อย่างเปลี่ยน
แค่รู้สึกร้อนวาบ
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไรน่าจะวัยหมดประจําเดือน เหมือนเตรียมเข้าวัยทอง
- บทนําเข้าสู่วัยทอง - เอาพัดลมมั้ย
- ทําอะไรไม่ได้ - เอาพัดลมก่อนแล้วกัน
เรื่องธรรมชาติ ให้ตายเถอะ
ตอนแรกก็ดี ๆ
แต่จู่ ๆ ก็ร้อนวาบขึ้นมาเลย
- พัดลมมาแล้ว - ทําไมผู้ชายไม่หมดประจําเดือนบ้าง
มีหลายครั้งที่ฉันคิด "โอเค ต้องเบาลงบ้างละ"
"ฉันจะถอยออกมาจะไปหาอย่างอื่นทํา"
แต่ใจฉันมันยังอยู่
คุณหวังว่าสิ่งที่คุณเป็น จะสะท้อนผ่านภาพลักษณ์คุณออกมา
ฉันไม่ชอบที่จะเป็นแค่นางแบบ
ฉันเป็นนางแบบเท่านั้น ไม่เป็นอย่างอื่น
ฉันทําทุกอย่างน้อยลงมาก
ฉันมีความสนใจหลากหลายน่ะ
ไม่ใช่ว่าฉันหยุดทําอะไรนะ ฉันก็แค่เลือกมากขึ้น
(ไทม์ ศาสตร์แห่งโยคะ)
ฉันหวังว่าเมื่ออาชีพนี้สิ้นสุดลง ฉันจะยอมรับได้
ฉันทุ่มทั้งใจไปกับมัน
ฉันรู้ว่าสักวันมันต้องจบลง
ตั้งแต่ฉันเริ่มเป็นนางแบบ กําแพงมากมายถูกก้าวข้าม
อายุก็เป็นหนึ่งในนั้น
คุณเห็นซินดี
และคริสตี้
และเนโอมี
พวกเธอโลดแล่นและสวยงาม
พวกเธอทํางานนี้ได้ตลอดกาล
(คริสตี้ ซินดี ลินดา เนโอมี)
เมื่อคืนฉันไม่ได้นอน
แต่ไม่เป็นไรตราบใดที่ยังไม่ตาย
ฉันเจอกับอะไรมามาก
จนคิดว่านี่ก็แค่อีกหนึ่งสิ่ง ที่ฉันจะผ่านมันไปได้เพราะ
จะทําอะไรได้ล่ะ ก็แค่ต้องผ่านมันไปให้ได้
การใช้ชีวิตในโลกที่ลุ่มหลงในตัวเอง ซึ่งฉันอยู่และทํางานในนั้น
มีเครื่องมือมากมายถูกนําเสนอให้เรา
และฉันก็ใช้บางเครื่องมือนั้น
เพราะว่า...
ฉันอยากชอบ สิ่งที่ฉันเห็นเมื่อส่องกระจก
โฆษณาบอกว่าฉันจะชอบตัวฉันมากขึ้น
(สุดยอดนางแบบอ้างว่า การกระชับสัดส่วนทํารูปร่างเธอผิดรูป)
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายฉัน หลังจากการกระชับสัดส่วน
คือฝันร้าย
(ฝันร้ายของการเสริมความงาม)
ฉันไม่สามารถชอบตัวเอง
ที่มีก้อนเนื้อ ที่ยื่นนูนออกมาจากเรือนร่างได้
(เผชิญกับความเสียหาย)
ไม่ได้จริง ๆ
(เสริมความงามขจัดไขมัน แต่บางคนเสียโฉม)
ถ้ามีใครบอกฉันว่ามันจะกลายเป็น ก้อนไขมันแข็งที่เอาออกไม่ได้แทน
บางที
ฉันก็คงไม่เสี่ยงหรอก
ฉันอยากแค่ให้เราสามารถมองตัวเอง
ในกระจกได้
แบบไม่ปรุงแต่ง
ไม่ต้องเห็นตัวเอง
ผ่านฟิลเตอร์หรือการรีทัช
นี่คือสิ่งที่ทําให้ฉัน
มีอาการซึมเศร้าอย่างหนักในปัจจุบัน
เหมือนคุณถูกขัง
อยู่กับตัวเองที่คุณเกลียด
ฉันไม่ได้ทํางานมาหลายปีแล้ว
หลบซ่อนมาหลายปี
ฉันไม่ออกไปไหนเว้นเสียแต่ว่า
เป็นนัดหมอที่ต้องไปจริง ๆ
(641 ห้องนอน 1 ฟิลเตอร์)
ยิงยาพิษเข้ามาเลย
(เสื้อคลุมทําคีโมเท่านั้น)
ไหนบอกชื่อและวันเกิด
วันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1965
ลินดา อีวานเจลิสตา
ชื่อเพราะมาก
ลินดาน่ะเหรอ
- อีวานเจลิสตาฟังดูมีอะไร - อีวานเจลิสตาน่ะเพราะ
แต่ฉันไม่เคยชอบชื่อลินดาเลย
ยานี้ชั่วโมงนึง แล้วก็ไซโทแซนอีกชั่วโมงนึง
แล้วก็อีกหนึ่งชั่วโมงตอนกลางคืน และอีก 30 นาที...
รวมเป็นสามชั่วโมงครึ่ง
ฉันมักจะบอกว่าไม่รู้สึกทรมาน
ใช่
แค่ไม่สบายตัวนิดหน่อย
ฉันได้รับการติดต่อมาและฉันก็พร้อม ทําทุกอย่างเพื่อมะเร็งเต้านม
สําหรับฉันนี่ไม่ใช่งานแต่คือความสุข
การได้ทําในสิ่งที่ฉัน...
นี่เป็นงานการกุศล ที่ฉันใส่ใจมาโดยตลอด
(เคนาร์ มูลนิธิเพื่อการวิจัยมะเร็งเต้านม)
ก็ตลกดีนะ ที่ฉันมาเป็นมะเร็งเต้านมเสียเอง
ฉันถูกวินิจฉัยเมื่อ 3 ปีกว่า
ตัดสินใจไม่ยากเลย
ในการผ่าตัดเอาเต้านมออกทั้งสองข้าง
แต่มะเร็งก็กลับมาอีก
ตอนนี้
การรักษาเป็นไปตามแผน
ดีมากเลย ที่คุณทําให้คนหันมาสนใจเรื่องนี้
เพราะการตรวจพบ มักจะถูกมองข้ามได้ง่าย
(นายแพทย์ริชาร์ด ชาปีโร เอ็นวายยูเนื้องอกและศัลยกรรมทรวงอก)
คุณใส่ใจร่างกายของคุณ
นั่นก็เป็นสิ่งหนึ่งในอาชีพคุณด้วย
ทุกอย่างมันก็มารวมกัน
คนที่มีประสบการณ์แบบคุณ
จะคอยใส่ใจหากมีสิ่งใดเกิดขึ้น
ฉันลองกดมันดูเพราะตอนแรกคิดว่า
คือมีคนบอกว่าอาจจะเป็น ซี่โครงซี่ที่สี่ที่ถูกเฉือนออกไป
จากหนึ่งในการผ่าตัดปอด
ฉันเลยคิดว่ามันเป็นปลายซี่โครงนั้น
ก็เข้าใจได้
ซึ่งจริง ๆ แล้ว...
ฉันมียีนกลายพันธุ์ ที่เรียกว่าเบิร์ตฮ็อกก์ดูเบ
ที่ทําให้ฉันมีบริเวณที่ไม่แข็งแรง เป็นจุด ๆ และทําให้อากาศรั่วออกมา
ซึ่งอาจทําให้ปอดล้มเหลว
ฉันจําไม่ได้ว่าผ่าตัดไปกี่ครั้ง
เพราะมันเยอะมาก
รอยแผลเป็นก็เหมือนถ้วยรางวัล
มันคือการที่ฉันเอาชนะบางอย่างมาได้
ฉันต่อสู้และก็รอดมาได้
ฉันเฉลิมฉลองกับรอยบาดแผลได้
แต่รูปร่างที่บิดเบี้ยวมันไม่ใช่
ฉันคิดไม่ออกเลยว่า ใครอยากจะแต่งตัวฉัน
นึกไม่ออกเลยจริง ๆ
(ไอคอนแฟชั่นไม่ออกสื่อกว่าสี่ปี)
การต้องเสียงาน
ที่ฉันรักมาก
ต้องเสียรายได้
ใจฉันแตกสลาย
ฉันรักงานของฉันมาก
(ไฮไลน์สเตจ)
- อันนี้... - อันนี้ดูเข้ากับคริสตี้
ใช่ เธออยากใส่แบบ...
- อันนี้ของอะไร เซลีนเหรอ - เซลีน
คุณพระ แหวนทั้งหมดของเนโอมีราคาห้าล้าน
เดี๋ยวเอาให้เธอดู
ฉันไม่ค่อยได้ไปไหนมาก ช่วงหลายปีมานี้
ฉันเคยรู้สึกผิดกับการไปเที่ยว
- จริง - เพราะฉันเดินทางบ่อย
- ถูก - จนตอนนี้ที่ลูก ๆ
- แทบไม่รู้สึกอะไรเวลาฉันไม่อยู่ - ใช่ ๆ ๆ
เพื่อนฉันคนหนึ่งเธอโทรเข้าบ้าน
แล้วลูกสาวเธอก็ถามว่า "แม่อยู่ไหน"
- เธอบอกว่า "แม่อยู่ต่างประเทศ" - ลูกก็แบบ "อ้าวเหรอ"
- พอถึงจุดหนึ่ง - "แม่ไม่ได้ทําอาหารเช้าหรอกเหรอ"
พอถึงจุดหนึ่ง พวกเขาก็ไม่ได้สังเกตด้วยซ้ํา
กลับอังกฤษ...ขอนึกแป๊บนึง
พฤหัส ศุกร์ ฉันอยู่อังกฤษ
วันเสาร์อยู่อังกฤษ วันอาทิตย์ก็อยู่อังกฤษ
พอได้มั้ย ไหวมั้ย
พวกเราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะ ฉันเลยคิดว่า...
นั่นน่าจะเป็นความสนุก ของการรวมตัวกัน
เหมือนคืนสู่เหย้าสมัยมัธยมปลาย
ฉันมีงานวันพฤหัสบดี วันศุกร์ และ...
ทุกวันนี้ชีวิตพวกเราแต่ละคน ก็ยุ่งวุ่นวายมากด้วย
การเอาทุกคน มาอยู่เมืองเดียวกันในเวลาเดียวกัน
อัศจรรย์มาก ๆ
นี่เป็นครั้งแรก ที่เราได้มารวมตัวกันในวัย 50 กว่า
พวกเราเป็นแม่กันหมดแล้ว
เปลี่ยนไปหมด
ในปีค.ศ. 1996
จําได้ว่าฉันอยู่ที่ปารีส เพื่องานแฟชั่นชั้นสูง
ฉันน้ําหนักขึ้นมานิดหน่อย เพราะว่าฉันเลิกสูบบุหรี่
เขาก็เลยไม่เอาฉันเดิน
จําได้ว่ารู้สึก
"ฉันจะไม่ยอม รู้สึกแย่เพราะเรื่องนี้"
ฉันตัดสินใจเพื่อตัวเอง
น่าจะเป็น การตัดสินใจที่ดีที่สุดด้วยซ้ํา
บางทีนี่อาจจะถึงเวลาแล้ว
ฉันไม่อยากจะ ไม่อยากอยู่ใต้อะไรแบบนั้นอีกแล้ว
ผมดีใจที่รู้ว่าคุณกลับไปเรียน
- ค่ะ - ดีมากเลย
- ขอบคุณค่ะ - คุณหยุดเรียนเมื่อไร
แล้วกลับมาเรียนอะไร
ฉันไม่ได้เรียนต่อหลังจากมัธยมปลาย
เพราะเริ่มทํางานตั้งแต่ยังเด็ก
- เพราะเป็นสุดยอดนางแบบ - ใช่เลย
ฉันชอบชีวิตในมหาวิทยาลัย
ชอบความเป็นกิจวัตร
ฉันชอบเดินผ่านสวนเพื่อไปเรียน
ชอบที่จะอ้างว่า
"อาทิตย์นี้ต้องอ่านหนังสือ" "ไปไหนไม่ได้หรอก"
ฉันเรียนเอก
ศาสนาเปรียบเทียบและปรัชญาตะวันออก
แต่พอเป็นศิลปศาสตร์ ฉันก็เลยได้เรียนวรรณกรรมอเมริกัน
จิตวิทยา สถาปัตยกรรม
นั่นน่าจะเป็น ช่วงปีที่สําคัญมากในชีวิตฉัน
เพราะมันคือช่วงที่ฉันสามารถ
ลงทุนลงแรงกับชีวิตของตัวเอง และรู้ว่าอนาคตตัวฉันจะเป็นอย่างไร
ฉันได้ค้นพบแรงบันดาลใจ ในการทําสิ่งต่าง ๆ อีกมากมาย
เป็นสี่ปีที่วิเศษสุด ๆ
(คริสตี้เกียรตินิยม)
เว้นเสียแต่ว่าจู่ ๆ พ่อฉันก็สุขภาพไม่ดีนัก
พ่อถูกวินิจฉัยว่า เป็นมะเร็งปอดตอนอายุ 63 ปี
คําวินิจฉัยคืออยู่ได้อีกหกเดือน มะเร็งระยะสี่แล้ว
แล้วพ่อก็จากไปหกเดือนให้หลัง
หลังจากที่พ่อเสียฉันก็เริ่มคิด
ฉันช่วยอะไรได้บ้างมั้ย
มีสองคนในครอบครัวฉันที่เลิกบุหรี่
คือฉันกับพ่อ
ฉันตระหนักถึง การเป็นกระบอกเสียงของฉัน
เพื่อเล่าเรื่องราวของพ่อ และช่วยเหลือคนอื่น ๆ
ให้พวกเขาได้มีเรื่องราวที่ต่างออกไป
ฉันรณรงค์เยอะมากในวอชิงตันดีซี
ก็ทําเท่าที่ฉันจะทําได้
ฉันแค่อยากกล่าวสั้น ๆ ว่าฉันจะทําทุกวิถีทาง
ในฐานะตัวแทนจากวงการแฟชั่น
เพื่อรับผิดชอบทุกการกระทําของฉัน
และเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด
มีหลายคนในวงการที่สูบบุหรี่
ถูกถ่ายภาพขณะสูบบุหรี่ แถมยังดูดีอีกต่างหาก
ฉันจะพยายาม ทําให้ภาพเหล่านั้นกระจ่างขึ้น
ภาพที่พบเห็นได้โดยทั่วไปมาหลายปี
ขอบคุณค่ะ
ตอนนั้นเรามีรายงานการสูบบุหรี่ ของผู้หญิงออกมาเป็นครั้งแรก
ฉันแบบ "เดี๋ยวนะ"
"ไม่เคยมีรายงานเรื่องสุขภาพสตรี และบุหรี่มาก่อนเหรอ"
นั่นทําให้ฉันหัวเสียและนําฉันมาสู่
งานในปัจจุบันนี้ ซึ่งเกี่ยวกับสุขภาพมารดา
และอื่น ๆ อีกมากมาย
มากเกินกว่าที่ ฉันเคยจินตนาการว่าจะทํา
ฉันแต่งงานเมื่อปีค.ศ. 2003
พอฉันตั้งครรภ์ พวกเราก็ตื่นเต้นกันสุด ๆ
ฉันใช้ชีวิตมา เต็มที่มากก่อนที่จะตั้งครรภ์
จนฉันรู้สึกว่าฉันพร้อม
สําหรับการเดินทางบทใหม่ของชีวิต
แต่พอฉันคลอดลูก
ฉันตกเลือดอย่างหนัก
จนเป็นภาวะแทรกซ้อนที่ต้องจัดการ
มันเจ็บปวดมากฉันเสียเลือดไปเยอะมาก
แต่ลูกของฉันก็ออกมาแข็งแรง
ฉันรู้สึกได้รับ การดูแลจากกลุ่มคนที่มีความรู้
และกลุ่มคนที่ฉันเชื่อใจ ดังนั้นพอคิดดูแล้ว
ฉันก็รู้สึกดีเท่าที่จะรู้สึกได้ ในสถานการณ์แบบนั้น
แต่หลังจากนั้น
ฉันอยากทําอะไรสักอย่าง
ฉันแค่รู้สึกว่า
ฉันมีทั้งความรู้และทรัพยากรมากมาย
ทําไมฉันถึงไม่รู้ว่า สิ่งนี้เกิดขึ้นได้
ทําไมฉันถึงไม่รู้ว่า มีผู้หญิงมากมายเสียชีวิต
จากภาวะที่คล้ายกันนี้ทั่วโลก
ฉันเลยค้นคว้าและก็ตั้งองค์กรนี้ขึ้น
ชื่อว่า "เอฟวรี่ มาเธอร์ เคานท์ส"
- อยากลองมั้ย - ค่ะ
เป็นเด็กผู้หญิงที่แข็งแรง
ในฐานะผู้หญิง ด้วยระบบสืบพันธุ์ของเรา
ทําให้เราอ่อนไหวต่อสิ่งต่าง ๆ มากมาย
แต่ไม่มีการศึกษามากพอ
และยังขาดเม็ดเงินอีกมาก ในการลงทุนเพื่อสุขภาพสตรี
ในแง่การศึกษาและการวิจัย
ฉันก็แค่ใช้กระบอกเสียงที่มี เพื่อพูดแทนพวกเขา
(เอฟวรี่ มาเธอร์ เคานท์ส)
ทุกครั้งที่มาที่นี่ มันขยายขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อสองปีก่อนไม่มีตึกนี้ด้วยซ้ํา
(แผนกสูติกรรม)
เทียบกับทุกมาตรฐาน ที่นี่มันดีมาก ๆ
ฉันอยากมาคลอดลูกที่นี่ด้วยซ้ํา
ลูกสาวฉันรักองค์กรนี้มากเธอบอกว่า
"แม่ทําสิ่งนี้เพราะหนู"
"มันเกิดขึ้นได้ก็เพราะหนู"
เธอรู้ว่า เธอเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของฉัน
มากกว่าที่ตาเห็น
ฉันไม่เคยเห็น พวกคุณอยู่ด้วยกันมานานแล้ว
นั่นสิครั้งสุดท้ายที่เราทําแบบนี้...
- แต่ไม่มีซินดีใช่มั้ย ไม่น่า - ไม่มีซินดี
แต่ฉันน่าจะเจอเธอบ่อยที่สุดแล้ว
- จริงเหรอ - ใช่
เพราะเมื่อไรก็ตามที่เธอมานิวยอร์ก
เราจะไปทานข้าวกันอะไรทํานองนี้
- ไปสังสรรค์ - ค่ะ
เนื้อผ้าวิเศษสุด ๆ เลยเนอะ
เป๊ะมาก ดูสิ แสงสะท้อนก็เป๊ะสุด ๆ
ได้เวลาละ
อันนี้จากปีค.ศ. 1986 ใช่มั้ย
อันนี้วินเทจหรือของปีเตอร์
- ชิ้นนี้วินเทจ - อ๋อ
ราคาเท่าไหร่
24,000 ดอลลาร์
- ชุดนี้น่ะนะ - นั่นคือเหตุผล...
นี่คือราคา ชุดวินเทจของพ่อในสมัยนี้เหรอ
อาซเซดีนคือพ่อของฉัน
ฉันได้เรียนรู้จากเขาว่า เราเลือกครอบครัวเราเองได้
กับจานนี เวอร์ซาเชก็เหมือนกัน
เขาอ่อนโยนแต่ก็ผลักดันฉัน
เขาจะคอยผลักแล้วผลักอีก
ให้ฉันก้าวออกมา ให้ฉันไปไกลกว่าที่เป็น
ในตอนที่ฉันไม่คิดว่า ตัวเองมีดีพอที่จะทํามัน
พอเขาเสีย
ความเศร้าของฉันมันหนักหน่วงมาก
ความเศร้าโศก เป็นสิ่งที่แปลกสําหรับชีวิตฉัน
ฉันมักจะนิ่งงัน และเสียสติเมื่อมันเกิดขึ้น
จากนั้นก็พังทลาย
แต่ฉันมักเก็บความเศร้าไว้ภายใน พยายามจัดการมัน
ฉันคิดว่าตอนที่ฉันเริ่มใช้ยา...
หนึ่งในสาเหตุ ก็คงเพื่อกลบความเศร้านี้
การเสพติดเป็นอะไรที่...
มันช่าง...
มันหลอกลวง จริง ๆ นะ
คุณคิดว่า "นี่จะรักษาแผลให้ฉัน"
มันไม่จริง
มันจะยิ่งสร้างความกลัว และความวิตกกังวล
(เนโอมีทําร้ายร่างกาย)
ฉันกลายเป็นคนโมโหร้าย
ฉันมีปัญหามากมายในวัยเด็ก
เล่าให้ฟังหน่อย
ตัวอย่างเช่น ฉันไม่รู้ว่าพ่อฉันคือใคร
ฉันไม่ค่อยได้อยู่กับแม่
มันนํามาซึ่ง...
มันนํามาสู่ความรู้สึกมากมาย
- และหนึ่งในความรู้สึกนั้น... - ความโกรธเหรอ
ถูกต้องที่สุด แต่ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติ
แล้วฉันก็ไม่ค่อยจะ แสดงความโกรธนั้นออกมา
ในเวลาที่เหมาะสมเท่าไรนัก
แต่มักจะเป็นเวลาที่ไม่เหมาะสม
ฉันว่าความโกรธเกรี้ยวนี้ สะท้อนถึงปัญหาที่ลึกกว่านั้น
สําหรับฉันมันมาจากความไม่มั่นใจ
ความไม่เชื่อมั่นในตัวเอง และความโดดเดี่ยว
การถูกทอดทิ้งเหรอ
การถูกทอดทิ้ง ใช่ นั่นน่าจะเป็นปัญหาหลักของฉัน
การถูกทอดทิ้งและถูกปฏิเสธ
มันทําให้ฉันอยู่ในสภาพที่เปราะบาง
ทุกคนคงคิด "เนโอมีเป็นผู้หญิงแกร่ง"
แต่นั่นคือ สิ่งที่ฉันอยากให้คนอื่นเห็น
เพราะฉันกลัวว่าถ้าไม่เป็นแบบนั้น
พวกเขาจะเอาเปรียบฉัน ถ้ารู้ความจริงนี้
เมื่อคุณพยายามกลบเกลื่อนบางสิ่ง ความรู้สึกของคุณ...
คุณพูดถึงการถูกทอดทิ้ง ฉันพยายามกลบเกลื่อนมันด้วยสิ่งอื่น
คุณปิดบังมันไม่ได้
(เนโอมี แคมป์เบลล์ติดยา)
ฉันกําลังฆ่าตัวเองให้ตาย
มันเจ็บปวดมาก
(เนโอมี แคมป์เบลล์คุมไม่อยู่)
ฉันรับผิดชอบการกระทําของฉันเสมอ
(เนโอมี แคมป์เบลล์สู่การบําบัด)
ฉันตัดสินใจเข้ารับการบําบัด
มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสิ่งเดียว ที่ฉันจะทําเพื่อตัวเองได้ในขณะนั้น
การหยิบกระจกขึ้นมามองมันน่ากลัวมาก
น่ากลัวจริง ๆ
ฉันใช้เวลาหลายปีในการจัดการ
มันยังแวะเวียนมาเป็นครั้งคราว
แต่ตอนนี้ฉันมีวิธีจัดการกับมันแล้ว
ฉันต้องคิดถึงอะไรนอกเหนือจากตัวเอง
อะไรที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวฉันเอง
ถ้ามีคนที่ฉันรักและถ้าฉันเห็นว่า เขาต้องการความช่วยเหลือ
ฉันยื่นมือเข้าช่วยแน่นอน
ฉันพร้อมเสมอ ฉันซื่อสัตย์ต่อคนที่ฉันรัก
(เกิดอะไรขึ้นกับมาร์ค เจค็อบส์)
ช่วงที่ผมเที่ยวหนัก ๆ
น่าจะสักห้าหกปีที่แล้ว
เนโอมีจะโทรเข้ามา แล้วผมเห็นเลยบนหน้าจอว่า "เนโอมี"
(มาร์ค เจค็อบส์ ดีไซเนอร์)
ผมคิด "เธอรู้ได้ยังไงว่า ฉันทําเรื่องไม่ดีอยู่ เธอรู้ตลอด"
(จอห์น กัลลิอาโนเผยการเสพติด อย่างหนักในบทสัมภาษณ์ล่าสุด)
เธอสร้างความสุขให้ผม
ตอนที่ผมอยู่ในความมืดมิด
(จอห์น กัลลิอาโน ดีไซเนอร์)
(จอห์น กัลลิอาโน เผยปัญหาเสพติดยาและสุรา)
เนโอมีจัดการให้ผมไปบําบัดในแอริโซนา
เธอยอดเยี่ยมในทุกเรื่องอยู่แล้ว
ดีเลยที่ผมได้มาเล่าเรื่องนี้ เพราะนอกเหนือจากงาน
เธอยังเป็นมนุษย์คนหนึ่ง
เนโอมีเป็นคนที่วิเศษมาก
เธอใส่ใจและให้ความรัก
โดยเฉพาะกับรุ่นน้อง
ซึ่งทั้งเป็นส่วนตัว
และห่างไกลจากแฟชั่น เท่าที่คุณจะสามารถมีได้
(#วันเอดส์โลก เนโอมิ แคมป์เบลล์)
เนโอมีน่าจะเป็นหนึ่งใน คนที่ทํางานหนักที่สุดในวงการ
เพราะเธอทํางานอย่างอื่นด้วย
ตอนที่ฉันก่อตั้ง "แฟชั่น ฟอร์ รีลีฟ" มันก็แค่แนวคิด
(แฟชั่น ฟอร์ รีลีฟ)
เธอทํางานด้านมนุษยธรรมมากมาย
ซึ่งมันสวยงามมาก ๆ
(ฟาเบียน บารอน ผู้อํานวยการฝ่ายสร้างสรรค์)
มันวิเศษมาก ที่เธอทําสิ่งนั้นอยู่ในทุกวันนี้
แฟชั่น ฟอร์ รีลีฟเกิดขึ้นได้ เพราะเราทุกคนร่วมมือและร่วมใจกัน
(เอ็ดเวิร์ด เอ็นนินฟูล บรรณาธิการบริหารโว้กอังกฤษ)
เนโอมีมักจะพาทุกคน มาร่วมในความสําเร็จเสมอ
เธอกลายเป็นผู้นําหญิงไปแล้ว
(เนโอมีเป็นทูต ควีนส์คอมมอนเวลธ์ทรัสต์)
ฉันรู้สึกยึดมั่นในหลักการของฉัน
ฉันมาจากพื้นเพที่จริงใจ เพราะฉันไม่ได้เพิ่งมาเป็นตอนนี้
แต่มันเริ่มตั้งแต่ปีค.ศ. 1993
ตอนที่ฉันไปประเทศแอฟริกาใต้ กับเนลสัน แมนเดลา
ขอบคุณ
ขอเรียกคุณว่าคุณตาได้มั้ย
ได้แน่นอนบอกแล้วว่า ผมรับคุณเป็นหลานแล้ว
ประธานาธิบดีแมนเดลารับฉันเป็นหลาน
และให้ฉันร่วมกองทุนเพื่อเด็ก ของเนลสัน แมนเดลา
(แผนกเด็กโรงพยาบาลโซเวโต โจฮันเนสเบิร์ก กรกฎาคม ค.ศ. 1997)
ฉันไม่ได้เข้าใจ
ฉันไม่มีความรู้ว่าการกุศลคืออะไร
จําได้ว่าฉันมาที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
เด็ก ๆ กําลังจะเสียชีวิต จากมะเร็งเม็ดเลือดขาว
และความผิดปกติของเม็ดเลือด
พวกเขาทําเค้กและร้องเพลง
และฉันก็ร้องไห้ออกมาเลย
ฉันเรียนรู้เรื่อย ๆ ขณะทํางาน
บ๊ายบาย
ฉันเริ่มชอบในสิ่งที่ฉันทํา
ยิ่งเมื่อฉันได้ทํามันเพื่อคุณตา
เขาสอนฉันมากมาย
เขาสอนให้ฉันกล้าที่จะใช้ เสียงของฉันเพื่อช่วยเหลือคนอื่น
ช่างเป็นเกียรติเหลือเกิน ที่ได้มีเขาเป็นต้นแบบที่ยอดเยี่ยม
เธอเป็นหนึ่งในคนรุ่นใหม่
ที่เลือกโลกใบนี้เป็นเวทีของเธอ
รักหลานนะ ขอบคุณมาก
เมื่อฉันเข้าใจว่าฉันทําอะไรได้บ้าง
ฉันก็มีแค่เป้าหมายเดียวละ
วิวสวยอะไรขนาดนี้
ดูนั่นสิ ดูแอฟริกาสิ
ดูสิว่าสวยแค่ไหน
สวรรค์ชัด ๆ
นั่นมหาสมุทรอินเดีย
สวยอะไรขนาดนี้
มองผมนะ
คนในทวีปแอฟริกา ตะวันออกกลาง และอินเดีย
ฉันรู้สึกแย่ที่...
ฉันและวงการแฟชั่นเมินพวกเขา
นี่น่าจะเรียกได้ว่าการแบ่งแยก
เราไม่ยอมรับพวกเขา
ฉันก็เป็นส่วนหนึ่งในนั้น และฉันรู้สึกละอายใจ
สวยมาก
เพราะฉะนั้นตอนนี้ที่ฉันทํางาน
ฉันไม่ได้รู้สึกว่าฉันทําเพื่อตัวเอง
แต่กําลังทําเพื่อค่านิยมและความเชื่อ
ว้าว ผมชอบมาก
ตอนนี้ฉันให้ความสําคัญ กับตลาดใหม่เหล่านั้น
ที่วงการแฟชั่นมองข้าม
และไม่ยอมรับเข้ามา ในแฟชั่นโชว์และแฟชั่นวีค
เลิฟมาก ๆ
นั่นคือประเทศที่ ฉันอยากช่วยให้มีสิ่งที่เรามี
ทําไมจะไม่ได้ล่ะ พวกเขาก็มีความสามารถ
อไรซ์แฟชั่นวีคเสนอแฟชั่นแอฟริกัน
ดีไซเนอร์ชาวแอฟริกัน และสไตล์แบบแอฟริกัน
(เนโอมีและอไรซ์ ชูความสามารถในการออกแบบ)
และพาทั้งหมดสู่เวทีระดับโลก
ส่องไฟไปยัง ความคิดสร้างสรรค์และความเป็นเลิศ
พวกเขาคืออนาคต และมันได้เริ่มขึ้นแล้ว
ถึงแม้ไนจีเรียจะมี ความคิดสร้างสรรค์มากมาย
ผมกลับไม่รู้สึกว่านี่คือที่
ที่ความคิดสร้างสรรค์ จะได้รับการยอมรับและสรรเสริญ
(ไทนี เทมพาห์ นักร้อง/ดีไซเนอร์)
ฉันอยากใช้ตัวตนของฉัน
เปลี่ยนแปลงและ ช่วยเหลือศิลปินรุ่นใหม่
ให้ได้อยู่ในจุดที่พวกเขาคู่ควร และชดเชยให้กับเวลาที่เสียไป
นี่คือสิ่งที่ฉัน อยากฝากไว้กับโลกใบนี้
ฉันอยู่ที่ไนจีเรียตั้งแต่ วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2020
จนถึงวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งก็ถือว่านาน
เพราะฉันไม่ได้รู้สึกว่าต้องไป...
ฉันไปเคนยา กานา ไนจีเรีย
ฉันอยู่ในทวีปแอฟริกาตลอดเลย
แล้วก็กลับมานี่
ยังไม่ได้กลับไปเลยก็สักพักแล้วนะ
- ว้าว - ใช่
ฉันอยากพาลูกสาวไปด้วย รอบนี้แต่ไม่สําเร็จ
- ไว้รอบหน้า - เธอยังเด็กอยู่เลย
- แต่ฉันพาเธอไปเซเนกัล - ไหนจะมาลาเรีย...
ฉันรักลูกสาวฉันที่สุด
เธอคือทุกอย่างสําหรับฉัน
สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของฉัน คือการมีลูกสาว
ซินดี คุณใช้เวลากี่ชั่วโมง ในการแต่งหน้าทําผมทั้งชีวิตนี้
ฉันเคยพูดนะว่าถ้าฉันได้เงิน...
จากทุกชั่วโมงที่ต้องแต่งหน้าทําผม แล้วก็ "เอ๊ะ ฉันได้จริง ๆ นี่นา"
- มาตรฐานบางอย่าง... - ใช่
- ที่สม่ําเสมอ - ตลกดีนะ
สําหรับฉันมันไม่ได้อยู่ในแฟชั่นเลย
- เหรอ - เป็นอะไรที่ใกล้เคียงมากกว่า
แต่คุณออกมาทางแบรนดิ้งก่อนที่มันจะ...
- ใช่ - เป็นที่นิยมกัน ใช่มั้ย
ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร
ตอนนั้นมันยังไม่มีคําเรียกไง
ก็แค่ทําที่ตัวเองอยากทํา
- ฉันมีวิดีโอออกกําลังกาย - ใช่ ๆ
มีปฏิทิน
มีหนังสือสอนแต่งหน้าด้วย
ก็นะ...
แต่คนก็พูดถึงคุณใช่มั้ย
ว่าซินดีเป็นนักธุรกิจ เธอประสบความสําเร็จ
และตอนนี้ก็กลายเป็น "เธอคือแบรนด์"
ฉันไม่เคยคิดว่ามีตัวฉันแยกออกมานะ
แต่ฉันก็คือมนุษย์คนหนึ่ง และงานของฉันคือเป็นซินดี ครอว์ฟอร์ด
(ซินดี ครอว์ฟอร์ด)
ฉันปล่อยให้อาชีพของฉัน
สะท้อนประสบการณ์ที่ผ่านมาในชีวิตฉัน
ไม่ใช่ว่าฉันอายุ 55 ปี
แต่พยายามทํา สิ่งที่ฉันเคยทําตอนอายุ 25 ปี
ตอนนั้นฉันถ่ายแบบ ให้สปอร์ตส์อิลลัสเตรเต็ด
ซึ่งก็ไม่ใช่ประสบการณ์ที่ดีนัก
เพราะว่าฉันมีข้อคิดเห็น
ที่ไม่ได้รับการตอบรับที่ดีนัก
ฉันก็เลยคิดว่า "ก็แล้วไง งั้นถ่ายปฏิทินชุดว่ายน้ําเองเลย"
นั่นน่าจะเป็นการกรุยทาง ของการทําอะไรตามใจตัวเอง
(สํานักพิมพ์ดับเบิลเดย์)
มันประสบความสําเร็จ ฉันได้เงินเข้าองค์กรการกุศล
เลยเสริมสร้างความมั่นใจ ให้ฉันเดินหน้าทําสิ่งอื่นอีก
"โอเคเสร็จแล้วทําอะไรอีกดี"
ตอนฉันอายุ 35 ปีแล้วก็ สิ้นสุดสัญญากับเรฟลอนพอดี
ฉันรู้สึกว่า "ถ้าฉันจะทําอะไรสักอย่างของฉันเอง"
"นี่เป็นจังหวะที่เหมาะ"
ฉันไม่ต่อสัญญากับเรฟลอน
และตัดสินใจทําแบรนด์ ผลิตภัณฑ์เพื่อผิวหน้าของฉันเอง
(มีนนิ่งฟูล บิวตี้ ซินดี ครอว์ฟอร์ด)
เกิดเป็นมีนนิ่งฟูล บิวตี้
แทนที่จะรับเงินที่อยู่ตรงหน้า
ซึ่งเป็นอะไรที่นางแบบทํา
กลายเป็นว่าฉันเป็นหุ้นส่วนเต็มตัว
ฉันมีหุ้น ฉันทําธุรกิจ ฉันเป็นหนึ่งในกรรมการบริหาร
แล้วฉันก็ถูกขอให้ ทําเฟอร์นิเจอร์ขายด้วย
เพราะสไตล์ก็คือสไตล์ ซึ่งรวมไปถึงการใช้ชีวิตด้วย
ฉันเริ่มธุรกิจซินดี ครอว์ฟอร์ดโฮม เมื่อ 15 ปีก่อน
และฉันชอบมาก เพราะมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับ
การที่ฉันต้องไม่มีตีนกาไม่ดูแก่
ฉันก็แค่ทําให้บ้านเป็นสถานที่อบอุ่น และปลอดภัยสําหรับตัวเองและครอบครัว
ซึ่งมันยั่งยืน
ฉันรู้มาโดยตลอดว่าอยากมีครอบครัว
ฉันรู้สึกโชคดีมาก ๆ
ที่แรนดีกับฉัน แต่งงานกันมาได้ 23 ปีแล้ว
(ซินดี ครอว์ฟอร์ดแต่งงาน กับเจ้าของผับแรนดี เกอร์เบอร์)
(ในพิธีที่ชายหาดในบาฮามาส)
และมีความคิดที่คล้ายคลึงกัน ในการเลี้ยงดูลูกและการใช้ชีวิต
ตอนที่ลูกเราเด็ก ๆ
มันยากที่จะอธิบายว่า
แม่ทํางานอะไร "อะไรคือนางแบบ"
"ทําไมพวกเขาถ่ายรูปแม่"
"ชื่อเสียงคืออะไร"
จําได้ว่าวันหนึ่ง ตอนที่ลูกยังเด็ก ๆ ฉันกลับบ้านมา
ลูกชายฉันเป็นประจําเลยจะบอกว่า "ไปล้างหน้า"
พวกเขาต้องการซินดี
ที่ไม่มีเครื่องสําอาง ผมรวบไปข้างหลัง
นั่งปั้นดินน้ํามันเล่นบนพื้น หรือทํากับข้าว
เป็นแม่ในแบบที่ พวกเขาต้องการในเวลานั้น
แน่นอนว่าลูก กลายเป็นสิ่งหลักในชีวิตของคุณ
แต่คุณก็ทํางานกับสิ่งอื่น ที่คุณหลงใหลและต้องการที่จะทํามัน
(โรงพยาบาลเด็กอเมริกันแฟมิลี)
ตั้งแต่ที่ฉันเริ่มอาชีพนี้ และเริ่มสามารถสร้างความตระหนักรู้
ระดมทุน พบปะกับครอบครัว
พบปะกับผู้ป่วย และทําทุกสิ่งที่ฉันสามารถทําได้
มะเร็งเม็ดเลือดขาวที่น้องชายฉันเป็น ตอนนั้นไม่มีทางรักษา
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว เด็ก ๆ เหล่านี้จะเติบโตไปมีลูก
ลูก ๆ ของฉันโตแล้ว
มันน่าทึ่งนะที่
ทั้งคายาและเพรสลีย์ ต่างลองชิมลางวงการแฟชั่นกันทั้งคู่
ฉันช่วยแนะแนวทางให้พวกเขาได้
ให้ได้ทดลอง เพื่อให้รู้ว่าจะชอบจริงมั้ย
หรือแค่คิดว่าชอบ
ผมเจอคายา ซินดีพาเธอมาที่สตูดิโอเพื่อถ่ายงาน
แล้วก็บอกว่า "โอเค ฉันทิ้งคายาไว้ที่นี่นะ"
"ฉันไม่อยากทําตัวเป็นคุณแม่ดารา"
แต่เห็นได้เลยว่าเธอภูมิใจ และตื่นเต้นไปกับคายา
และคายาก็เป็นมืออาชีพสุด ๆ
ฉันแทบไม่ได้คิดอะไรเลย
พอเพลงขึ้นแล้วพวกเขาบอก "เริ่ม"
ฉันก็ไม่คิดอะไรแล้ว มันเหมือนเป็นสัญชาตญาณ
ได้ยินว่าคุณมองดูอย่างภูมิใจ
แน่นอน มันเยี่ยมมาก
เธอมาดูโชว์แรกของผม ผมก็ต้องมาของเธอ
มันสนุกมาก
(โว้กปารีส ซินดี ครอว์ฟอร์ดและคายา)
ตอนคายาเริ่มถ่ายแบบใหม่ ๆ คนมักจะพูดว่า
"ให้เธอถ่ายแบบแล้วเหรอ" แต่ฉันบอกว่า
"ถ้าคุณมีลูกสาวอายุเกิน 8 ปี เธอก็เป็นนางแบบได้แล้ว"
เพราะใคร ๆ ก็ถ่ายแบบได้แล้วสมัยนี้
โซเชียลมีเดีย ทําให้ทุกอย่างเข้าถึงได้
(ทอนน์ กู๊ดแมน บรรณาธิการแฟชั่น)
ใคร ๆ ก็ทําได้ โชว์อะไรก็ตามที่พวกเขาต้องการได้
มันเปลี่ยนสมดุลในแง่ของลําดับชั้น
แต่ก่อนคุณต้องการช่างภาพ
บรรณาธิการ ดีไซเนอร์
สมัยนี้ถ้าจะเป็นนางแบบ คุณแค่ต้องมีภาพลักษณ์
พวกเขารับงานโดยตรงผ่านอินสตาแกรม
นี่มันไม่เคยมีมาก่อน
สุดยอดนางแบบสมัยนี้ จึงต้องมีหน้ามีตาในโซเชียลมีเดีย
เพื่อจะไปให้สูงถึงจุดที่ สาว ๆ ทําไว้ในสมัยก่อน
ฉันมารู้ว่าทุกอย่างกําลัง เปลี่ยนไปเมื่อลูกค้าถามว่า
"เธอคนนี้ มียอดผู้ติดตามอินสตาแกรมกี่คน"
สมัยก่อนนิตยสารสามารถกําหนดได้เลยว่า
"สิ่งนี้คือแฟชั่น"
แต่พอมีโซเชียลมีเดีย
กลายเป็นมีภาพให้เราดูมากมายมหาศาล
หลาย ๆ ภาพก็ต่างออกไป จากสิ่งที่เราเคยได้เห็นจากนิตยสาร
ปัจจุบัน มีความหลากหลายมากขึ้นกว่าเดิม
ในหลาย ๆ เรื่อง
(นางแบบข้ามเพศคนแรกบนปกโว้กอเมริกา)
พวกเขาสามารถพูดและถูกรับฟัง
เสียงของพวกเขาสามารถทําให้ดังขึ้นได้
ในแบบที่เป็นไปไม่ได้ในสมัยก่อน
คําถามคือมันจะคงอยู่ตลอดไปมั้ย
(โรบิน กิวาห์น นักวิจารณ์ เดอะวอชิงตันโพสต์)
(สุดยอดนางแบบยุคใหม่)
บางทีแนวคิดของคําว่านางแบบ
และภาพสะท้อนของมัน เริ่มเป็นไปตามกระแสแล้ว
ซึ่งเป็นสิ่งที่เยี่ยมไปเลย
คุณเจอได้ทุกอย่าง
ความงามมันหลากหลายมากในปัจจุบัน
สิ่งเหล่านี้ สร้างดาวเด่นในแบบของมันเอง
สร้างแรงกระตุ้น พลังงานและความคิดใหม่ๆ
แอบรู้สึกว่า เราอาจจะมีส่วนในการหมุนวงล้อนั้น
แต่ตอนนี้ฉันก็แค่แม่ของคายา
อินสตาแกรมของฉัน น่าจะขึ้นแค่ว่า "คุณแม่ของคายา"
อาจจะได้ผู้ติดตามเยอะขึ้น
(ซินดี)
ไม่อยากจะเชื่อว่า เราทุกคนมาจากเมืองเล็ก ๆ ทั่วโลก
แล้วก็ได้มาอยู่ที่นี่ด้วยกัน
- วันนี้เพื่อถ่ายแบบด้วยกัน - จริงที่สุด
กับสตีเวน
ฉันรู้ว่าเราทําได้ดีแน่ ๆ
ไม่ต้องสงสัยเลย เมื่อคุณอยู่กับสตีเวน
คุณได้ภาพที่ดีแน่ ๆ
เดี๋ยวนี้สตีเวน เมเซล ค่อนข้างเก็บตัว
(เฉพาะทีมงาน)
แต่ฉันรู้สึกว่าเพื่อเป็นหลักประกัน
ของสิ่งที่เราอยากได้จากคนกลุ่มนี้
เราจะได้รับการดูแลอย่างดี
และภาพจะออกมาไร้กาลเวลา
(โว้กอิตาลี)
เขาช่างคงเส้นคงวา มองภาพรวม และงดงาม
บางทีมันก็รวดเร็วและง่าย ๆ
ไม่จําเป็นต้อง...
เราเคยเรียกมันว่าการประดิษฐ์ประดอย
คือเราไม่ต้องประดิษฐ์ขนาดนั้น
แค่เรื่องราว การกํากับ มุมมอง และความเชื่อใจ
ถ้าคุณมองย้อนดู ภาพถ่ายในช่วงอาชีพของเรา
ภาพที่ยังดูโดดเด่น ในปัจจุบันคือภาพของเขา
ทุกอย่างมันเหมาะเจาะลงตัว
ทั้งหมดเป็นตัวละคร
เพราะมันไม่ใช่ตัวฉันแน่ ๆ
และนั่นคือเหตุผล ที่ฉันรักโลกแฟชั่นมาก ๆ
มันคือการได้เป็น ใครก็ตามที่คุณอยากเป็น
ฉันฝันอยากเป็นนางแบบ แต่การได้เป็นแม่คน
เป็นสิ่งที่อิ่มเอิบใจที่สุด ที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน
ลูกชายของฉัน
เขาตลก
เขาว่าง่าย
เขาจิตใจดี
เราเป็นครอบครัวเล็ก ๆ แค่ฉันกับเขา
เขาเป็นหลักยึดให้ฉัน เป็นแรงสนับสนุนของฉัน
ผมไม่ได้รู้จักลินดาโดยส่วนตัว
(คิม โจนส์ ผู้กํากับศิลป์เฟนดิ)
แต่ผมเป็นแฟนคลับเธอ
ผมเขียนจดหมายถึงเธอเพราะ ผมเห็นเธอในบทความจากนิตยสาร
พอผมเจอเธอ เธอสวยมาก
ผมเลยคิดว่าทําไมผมไม่ลองถามเผื่อเธอ
อยากจะเดินโชว์ให้เฟนดิที่นิวยอร์ก
แค่เดินตรงธรรมดาแล้วก็... เดี๋ยวลองกันเลย
เดี๋ยวเราจะลองไปที่คุณ
พอเราเริ่มปรบมือ คุณก็เดินมาทางเราได้เลย
- ปรบมือทําไม - ให้คุณไง
- ไม่เอา ไม่ต้อง - อย่ามาตลก
- ฉันมาเพื่อคุณ - เราเฉลิมฉลองคุณด้วย
- ลากให้ยาวอีกนิด - เรามาเพื่อคุณเช่นกัน
- ฉันมาเพื่อสนับสนุนคุณ - และคุณด้วย
เราอยากเฉลิมฉลองให้เธอจริง ๆ
เป็นพื้นที่ปลอดภัยให้เธอ
เป็นเหมือนครอบครัวให้เธอ
กอดฉันด้วย
ผมไม่ได้อยู่ใน สถานการณ์แบบนี้มาหลายปีแล้ว
ฉันก็เหมือนกัน
และนี่คือการเฉลิมฉลอง ดังนั้นเรามาลุยกันเลย
ผ่านมาหลายปี
ฉันไม่อยากหลบซ่อนอีกต่อไป
ฉันไม่อยาก...
ฉันอยากใช้ชีวิตอีกครั้ง
พอฉันเดินไปถึงตรงกลาง คุณเดินขึ้นหน้ามาได้มั้ย
โอเค
ไม่เคยมีใครเอาอายุของฉันมาอ้าง
ฉันว่านางแบบรุ่นเรา
ทําให้ความคิดของคนที่มีต่อความงาม
เปลี่ยนไป
ความงามไม่จําเป็นต้องมี จุดจบหรือวันหมดอายุ
เคยว่ากันว่าความงามนั้นไม่ยั่งยืน
แต่ความเยาว์วัยต่างหากที่ไม่ยั่งยืน
ความงามสิยั่งยืน มันไม่เหมือนกัน
การได้มองเธอบนรันเวย์ ได้เห็นเธอมีความสุขและมั่นใจ
และเล่นกับคนดู ราวกับว่าเธอเป็นนักแสดง
เป็นอะไรที่มีมนต์สะกดให้ได้เฝ้าดู
พอลินดามาที่หลังเวทีหลังจบโชว์
- ลองจับกระเป๋าดูสิ - คุณพระ
สาว ๆ ทุกคนสติแตกเลย
เหล่านางแบบรุ่นใหม่คือ "คุณพระ นั่นลินดานี่"
คุณสวยมาก
ทุกคนตกตะลึง
มันงดงามมาก ๆ เพราะเธอคือไอดอล
สิ่งหนึ่งที่สุดยอดนางแบบมี คือคนรุ่นใหม่ยังให้ความสนใจเธอ
เพราะนั่นคือสิ่งที่สาว ๆ เหล่านี้ใฝ่ฝันจะเป็น
(ลินดา อีวานเจลิสตา หวนคืนรันเวย์ในรอบ 15 ปี)
- ว่าไง - ว่าไง
- เป็นยังไงบ้าง - อย่างที่เห็น
- ฉันภูมิใจในตัวเธอ - ต้องสนุกแน่ ๆ
- แน่นอน - เหมือนคืนสู่เหย้าเลย
ที่สุด ฉันไม่ชอบที่พวกเราอยู่ห่างกันเลย
เธออยากอยู่ห่างกันเหรอ ฉันถามเลย "ใครบอก"
- เป็นไง - เป็นไงบ้าง
- ว่าไง - อันไหนของเธอ
- ไม่รู้สิ - ห้องถัดไปค่ะ
จริงด้วย เดี๋ยวค่อยเปิดม่านเอา
- ดี ๆ - โอเค
โอเค แล้วเจอกัน
(ลินดา)
- ดีใจที่ได้เจอ - เป็นไงบ้าง
- สบายดี - ดีใจที่เจอจัง
- เหมือนกัน - แล้วเจอกันนะ
ผมเสร็จแล้วสินะ
ทําผมเสร็จเรียบร้อย
ฉันอยากถอดหมวกนะ แต่จะยังไม่ถอดจนกว่า...
ฉันตามแซนดีและกุยโดให้มั้ย
ก็ได้นะ ให้พวกเขาเริ่มก่อน
- ได้เลย - ว่าไง
ผมต้องนวดให้ลินดาก่อนทุกครั้ง เธอบอกให้ทํา
ใช่เลย
ใครคือลูกค้าผู้น่ารักของคุณ
- คุณไง - ถูกต้อง
- ถูกที่สุด - อย่าได้เชื่อคําที่คนอื่นพูด
ไม่เคยเชื่อเลย
ผมหรือเธอ โอเค
ดูเข้ากันได้กับอันที่ฉันส่งไป
- ใช่ - แต่ก็...
- ดูทันสมัย - ดูดี ใช่
- ใช่ ฉันชอบนะ - ดูเหมือนจริงดี
- ไม่ย้อนยุค - ผมรู้ว่าเขาอยากให้มันดู...
- เป็นตัวเอง - ใช่
เขาจะบอกว่า "นี่ไม่ใช่งานถ่ายแบบแฟชั่น"
แต่ก็มีของแฟชั่นเต็มไปหมด
- จริง - แต่นี่ก็...
- ใช่ - ดูดี ถึงจะไม่ใช่ยีนส์
- แต่ก็ดู... - ยิ่งถ้าไปอยู่กับคนอื่น ๆ
- ใช่เลย - ที่อาจมีอะไรเยอะกว่านี้
- สมดุล - ใช่
งั้นน่าจะเรียบร้อยละ
ฉันชอบที่ควบสอง
- ดูแฟชั่นมาก - ใช่
พวกคุณพูดแล้วฟังดูเก๋
ฉันแค่บอก "ชอบอันที่ใหญ่กว่า"
- ฉันชอบ - ใช่
ดูเท่มาก
นั่นรองเท้า ที่มาโนโลทําให้ฉันเมื่อนานมาแล้ว
ทรงเหมาะมาก
มันเคยชื่ออีวานเจลิสตา
แต่ตอนนี้คนเรียกแค่ว่า...
เรียกแค่ว่าเจลิสตา
- สมัยนี้มีโบว์ด้วย - มีโบว์เล็ก ๆ ด้านหน้า
นั่นมาจากช่วงต้นยุค 90
ยังดูดีอยู่เลย อมตะจริง ๆ
พวกเราไม่เคยได้มารวมตัวกันเลย
จริง ครั้งสุดท้ายคือเมื่อไรจําได้มั้ย
ถ้าทั้งสตีเวนแล้วก็ทั้งกลุ่ม ก็หลายปีมาแล้ว
ลุคสุดท้าย เช็กรอบสุดท้าย
ไปกัน
ขอดูกระจกรอบนึง
พวกเราดูเป็นไง
ฉันน่าจะสเปรย์ผมน้อยกว่านี้หน่อย
ไม่ทันแล้ว
ไม่อยากเชื่อว่า เราสี่คนจะได้มารวมตัวกัน
- นานมากแล้วนะ - ไม่อยากจะเชื่อ
- ฉันจําไม่ได้ - วานิตีแฟร์นะฉันว่า
- วานิตีแฟร์ ใช่แล้ว - ใช่จริง ๆ
ไม่ใช่แค่พวกเราสี่คนนะ
- มีสเตฟานีกับคลอเดีย - และคลอเดีย
คลอเดียกับสเตฟานีด้วย
- พวกเขารุ่นเดียวกับเรา - พวกเขารุ่นเดียวกับเรา
ฉันว่าพวกเราในทุกวันนี้
ต่างจากที่ฉันเคยจินตนาการไว้
ตอนที่เราเข้าวงการใหม่ ๆ
ฉันเคยคิดว่ามันคงจะแค่แป๊ปเดียว
แล้วก็ผ่านไป
ซึ่งเวลาก็ผ่านไป
นี่ก็ผ่านมา...
เป็นสิบ ๆ ปีแล้ว
สิ่งมหัศจรรย์ เกิดขึ้นเมื่อดวงดาวโคจรมาพบกัน
(ทอดด์ โอลด์แมน ดีไซเนอร์/ผู้กํากับศิลป์)
เมื่อนางแบบที่งดงาม ได้มาเจอกับดีไซเนอร์ที่ใช่
และช่างภาพที่ใช่ ในแสงที่ใช่และการแต่งหน้าที่ใช่
คุณสามารถสร้างสิ่งมหัศจรรย์ที่...
คงอยู่ชั่วนิรันดร์
พวกเขาค่อย ๆ พัฒนาจนกลายเป็นตํานาน
ฉันแค่รู้สึกปลื้ม ฉันดีใจที่ได้ไปถึงจุดนั้น
พวกเขานําความสร้างสรรค์...
มาสู่ภาพถ่าย
มันมหัศจรรย์
ไม่สามารถพูดได้ว่านางแบบทุกคน...
คือศิลปิน
แต่พวกเธอบางคนใช่จริง ๆ
(จีนน์ เบเกอร์ นักข่าวแฟชั่น)
นางแบบยังคงมีสเน่ห์ เพราะนั่นคือสิ่งที่พวกเราทํา
นั่นคือสิ่งที่คน...
พวกเขาอยากเห็น
ภาพถ่ายมีอิทธิพลมาก ๆ...
(เอมิลี เบียร์แมน หัวหน้าแผนกภาพถ่ายซัทเทบีส์)
ในศิลปะวงกว้าง
เพราะมันน่ามองในทุกชั่วขณะ
เหมือนเวลาคุณมอง ภาพวาดสมัยเรเนสซองส์
(ทิม แบลงค์ส บรรณาธิการเดอะบิสิเนสแฟชั่น)
โมนาลิซาคือภาพจําแห่งยุคนั้น
(ซัทเทบีส์)
ปัจจุบันมีความต้อง การภาพถ่ายแฟชั่นมาก
ในการประมูลคุณอาจเห็น ราคาตั้งแต่หลายพันดอลลาร์...
(ประมูลไปที่ 30,000 ปอนด์)
ไปจนถึงหลายล้านหรือมากไปกว่านั้น เพราะมันคือไอคอนแห่งยุคสมัย
(ประมูลไปที่ 100,000 ปอนด์)
พวกเธอสร้างความหมาย ของคําว่าอิทธิพลของผู้หญิง
(โดนาเทลลา เวอร์ซาเช ดีไซเนอร์)
มันคือการที่ผู้หญิงสนับสนุนกันเอง
และผู้คนรับฟังเสียงของพวกเธอ
พวกเธอคือ อินฟลูเอนเซอร์ยุคบุกเบิกของแฟชั่น
ซินดี ลินดา คริสตี้ เนโอมี
พวกเธอคือที่สุด ทุกคนรู้จักชื่อของพวกเธอ
คนที่ไม่เคยซื้อชุดดีไซเนอร์ ยังรู้จักชื่อของพวกเธอ
พวกเธอพาคําว่า มืออาชีพและสมบูรณ์แบบไปอีกขั้น
พวกเธอสุดยอดในหลายแง่มุม พวกเธอคือของจริง
ฉันว่าการที่เรา ยังได้เห็นสุดยอดนางแบบเหล่านี้
พิสูจน์ว่าพวกเธอไม่เคยตกยุค
(ซูซี่ เมนเคส นักข่าวแฟชั่น)
ซินดี ลินดา คริสตี้ และเนโอมี
ยังสร้างนิยามใหม่ ของการเป็นนางแบบอยู่เรื่อย ๆ
- ดีใจที่ได้เจอค่ะ - เริ่มที่คริสตี้แล้วกัน
- ก็ดีนะฉันว่า - จริง
เราเดินตรง ๆ เลยได้มั้ย
เราอยากออกแนว...
โอ้ ช่วยสร้างฟีลเหรอ
พร้อมมั้ย
- พร้อมแล้ว - โอเค
มีหลายช่วงเวลา พวกเราได้ก้าวผ่าน
หลายสิ่งในชีวิต ทั้งในชีวิตส่วนตัวและการทํางาน
ฉันไม่คิดว่าฉันเปลี่ยนไปเท่าไรนัก
คนที่ฉันไปไหนมาไหนด้วย ตอนเข้าวงการใหม่ ๆ
เป็นกลุ่มเดิมที่ฉันยังคบหาตอนนี้
การที่คุณได้พบกับคนที่
มาเป็นส่วนหนึ่งในการเดินทางของคุณ และเป็นครอบครัวของคุณ
มันช่างน่าซึ้งใจ
แค่รับมือแบบวันต่อวัน อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด
รุ่นพี่ก็ใจดีมาก ๆ
ฉันรู้สึกโชคดีที่เราได้มาอยู่ตรงนี้
มีอะไรบางอย่าง ของการที่เราผ่านเรื่องราวมาด้วยกัน
ซึ่งคนอื่น ๆ ไม่อาจเข้าใจได้
ทําทุกอย่างเป็นจริงให้ได้
สิ่งเดียวที่เราต้องเข้าใจ
คือฉันไม่ใช่ของเธอ
และเธอก็ไม่ใช่ของฉัน
เย้ เย้
บทบรรยายไทยโดย แพงสุดา ปัญญาธรรม