SERIAL NETFLIX
Proszę pani.
Co pani robi?
Przykro mi, Josefine.
Mamo!
Tato!
Pomocy!
- Niech pani pomoże. - Nie mogę.
- Proszę. - Nie.
No już.
Spokojnie.
Sprowadziłaś chaos.
Niech mi pani pomoże. Proszę.
Muszę przywrócić równowagę.
- Nie. - Tak.
Proszę.
Nie mogę.
- Przykro mi. - Może pani.
Proszę nie iść!
Niech pani nie odchodzi!
Niech pani wróci!
Pomocy!
Co się stało?
Spokojnie. Powiedz, co się stało.
Karen zabrała Josefine.
- Gdzie jest Josefine? - Nie wiem.
- Gdzie? - Karen ją zabrała.
- Co ty mówisz? - Porwała Josefine!
Gotowe.
Spróbuj teraz.
Nadal nie działa.
Co robimy?
Nie. Posłuchaj.
Damy radę, jasne?
Spójrz na mnie.
Będzie dobrze.
Jasne?
Znajdziemy resztę i ściągniemy pomoc.
Liv?
Damy radę.
Tak…
No dalej.
Kasper!
Jezu!
Już dobrze.
Spokojnie.
Gdzie Josefine?
- Nie wiem. - A Karen?
Jej auto już tu było.
Gdzie Karen?
Zabrała moją córkę!
Gdzie jest? Nie rozmawiałaś z nią?
Czemu na siebie patrzycie?
O co chodzi?
- Powiedzcie coś! - Wy przywrócicie zasilanie.
- Zasilanie? - Co?
Wiem, gdzie ona jest.
Klucze.
Podłącz agregat tam.
Poradzisz sobie?
Tak.
Znajdziemy ją.
- Kasper. - Nie, mamo. Ja też jadę.
Kee-Ko.
Nie mogę się uwolnić.
Jestem uwięziona.
Razem?
Tak.
Dobrze.
Szybciej.
Kasper.
Jose!
Myślałem, że już po tobie.
- Gnido mała. - Gnido wielka.
Odejdźcie.
Odejdźcie stamtąd.
Karen, nadchodzą.
Zostaw ją.
Zabrała ich dziecko. Zabiła dorosłego nisse.
Musimy to zakończyć.
Babciu.
Wiem, że to trudne.
Jeśli ją wypuścimy, dziecko pójdzie za nią, a reszta za nim.
Podejdź. No już.
Babciu, przestań.
- Chodź. - Przestań.
Przestań.
Liv!
Natychmiast! Chodź!
Co robisz?
Przestań! Dosyć!
Kochanie. Podejdź tu.
Nadchodzą.
Liv.
Podejdź.
No już.
Natychmiast.
Ostrzegam po raz ostatni.
Kee-Ko!
Nie, niech pani przestanie!
- Niech pani tego nie robi! - Stać!
Babciu.
Zostań!
Chodź.
Odjeżdżamy.
No chodź.
Chodź.
Odjeżdżamy, chodź.
Chodź już!
Odjeżdżamy! Już!
Chodź ze mną, proszę.
Musimy być razem.
W porządku, Liv?
Jose, nic ci nie jest?
- Wskoczył na auto! - Gdzie?
Z boku.
Niech pan coś zrobi!
Trzymajcie się!
Pozbyliśmy się go?
- Chyba tak. - Chyba nie.
Wciągnij ją z powrotem!
Liv!
Liv, trzymaj się!
Trzymaj się!
Liv, trzymaj się!
Trzymaj się! Liv!
Kasper, trzymaj!
To poganiacz. Wykorzystaj go.
- Trzymajcie się mocno! - Liv!
Liv, jesteś cała?
- Spójrz na mnie. - Jestem.
Świetnie. Pozbyłeś się go?
- Nie wiem. - Wciąż jest?!
- Nie wiem! - Sprawdź!
Trzymajcie się!
Jose.
Halo? Jose?
Jose, nic ci nie jest?
Halo, Jose? Jesteś cała?
Jesteś cała.
Jose, chodź.
No dalej! Działaj!
- Na zero. - Dobra.
- I na jedynkę. Masz? - Tak, jest.
- Czemu nie odpali? - Mocniej.
Wtedy mogę zepsuć.
No to pulsacyjnie!
- Ale mogę zalać silnik! - To mamy stać i się gapić?
Zrobię, jak mówisz. Może się uda.
Nie, nie!
Mamo! Tato!
Szybko!
Mads, pospiesz się!
No dalej!
Biegnijcie!
Szybko! Biegnijcie!
Mads, otwieram.
Nadal nie działa.
Jose, szybko!
Szybko!
Biegnijcie!
Møller!
Działa?
Josefine.
Udało się.
Wezwijmy prom.
Gotowa?
Naprawimy to po swojemu.
Wracajcie i zapomnijcie.
Zostawiłam go.
Obiecałam, że…
Że będziemy razem.
Musiałaś wybrać rodzinę.
Ale wiesz co?
Zawsze będzie tutaj.
Wesołych świąt.
Co teraz będzie?
Tutaj?
Naprawimy to z Møllerem.
I będzie tak jak wcześniej.
Tego chcesz?
- Musicie już odpływać. - Tak.
Musimy.
Wszystkie prezenty zostały.
Nie szkodzi.
Nie, masz rację.
Prezent dla ciebie był dziecinny.
Co to było?
- Chcesz wiedzieć, co to było? - Jasne.
Na pewno?
Nie ma mowy.
Duża dziewczynka.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz