[soft melodi çalar]
[oynak jenerik müziği çalar]
Bir sahne çekiliyor mesela.
O an o adamım yani.
Ya da kadınım.
Ya, ne iyiydi ama senin kadının.
-[kapı açılır] -Ben böyle kalmıştım ya.
Bir gün Dustin Hoffman…
Kes lan.
Tülay, şu minderi çıkar. Canımı sıkma, sen hamile değilsin.
Mami geldi mi?
Çok. Defalarca.
Allah'ım, bana sabır ver. Yürü lan.
[muzip tonlar çalar]
İyi akşamlar.
Gözün aydın, aynı sen.
Ya, bırak şimdi Erşan'ım, Allah aşkına ya.
Yani sabahtan beri sahaflardayım, buldum ama.
Yaprak Sarması, Cemil Nadir.
-Erşan, tost? -Keşke.
Tomrisçiğim, merhaba.
Yani, seninle bir şey konuşmak istiyorum da.
İki filmdir beraberiz. Dublörlük falan, tehlikeli sahne olmuyor, biliyorsun.
Yani.
Yani böyle "Seyyal dublör - 10.000 lira" diye bir şey yazılmış. Ne o?
-Ben öyle bir para almadım. -E, yani?
-Herkese iyi akşamlar. -[Seyyal] A!
[Erşan] Gel buraya.
Şekerim, "Seyyal dublör - 10.000 lira" diye bir şey yazılmış. Ne o?
Abi, ben.
Ya, 10.000 şeklinde konuşulmuştu.
Oğlum, adam mı sikiyorsunuz? Nerede dublör lazım oldu Seyyal'e?
Abi, aşk olsun ya. Kaymak Zamanı'ndaki bütün kaymalar benim.
-Öyle mi? -Evet.
-Allah Allah. -Evet, Kur'an çarpsın.
Kardeşim, sen orada Şadan'ın oğlu Şadi'yi oynamadın mı? Ne kayması ya?
Abi, lütfen ya. 10.000 lira için yalan mı söyleyeceğim?
Kaç para için söyleyeceksin?
Ay, sakın bana bakma, ben hiç hatırlamıyorum.
Bana bak, o filmi bir daha izleyeceğim. Öyle bir şey yok.
Abi, lütfen, "Seyyal kayma 10.000" dendi.
Ben de aldım. Yalan yok.
Kardeşim, her Seyyal'e kayma 10.000'se biz…
Pardon.
-Tost? -Keşke.
Erşan'ım, sahaflardan kitap buldum demiştin.
Ha, ya şey, ee, Yaprak Sarması.
Hep bir kitap uyarlaması yapmak istiyordum da.
Bu, gençliğimde okuduğum şey.
Bir iki böyle oynayacağım. Yani al, çek. Öyle bir şey.
Konakta geçiyor. Cemil Nadir'in Yaprak Sarması.
Ha, "aynı adlı eserinden". Filmlerin önünde yazıyor ya?
Hıhı, evet. "Aynı adlı eserinden." Hep böyle bir filmim olsun istiyordum.
Bir de şey vardır içimde ukde, "sahneye koyan".
Onu da yapacağım. Müzikal yapacağım.
-Erol'u kıskandıracağım. -Erol mu kıskanacak?
Evet şekerim. Benim en büyük emelim Erol'u kıskandırmak.
Hello herkese.
Hoş geldin Şermin.
-[Tomris] Şermin, tost? -Keşke ya, rejimdeyim.
Erol Evgin'le müzikalde oynuyorum. ♪ Tattara da ♪
Hangi Erol Evgin?
Öf, kaç tane Erol Evgin var?
Şu andan itibaren iki.
Sevdiğim, gıpta ettiğim Erol Evgin ve oyuncumu çalmaya çalışan Erol Evgin.
Görüşme çok güzel geçti.
Şan Tiyatrosu'nda dev ama dev gibi bir müzikal.
İşte Öyle Bir Şey.
Ha, isme bak. İnsan birazcık özenir be.
Haldun Dormen mi yönetiyor?
[taklit ederek] "Haldun Dormen mi yönetiyor?"
Hayırlı olsun Şerminciğim. Bence müthiş bir fırsat.
Kızdın mı?
Yo, nasıl kızayım?
Haldun Dormenler, Erol Evginler…
Bu isimlere ben nasıl itiraz edeyim? Bunlar burada kimi çağırsa gider.
Ay, assolist gibi, hiç öyle huylarım yoktur.
Kimse kusura bakmasın, ağdacı geciktirdi.
-Bak bakayım kız, bıyığım kalmış mı? Ha? -Cık.
"Hadi" dedim çünkü.
Of, çok acıktım, öldüm acımdan.
Kumsal, sana bir şey soracağım. Haldun Dormen çağırsa gider misin?
Yok, yapmıyorum artık.
Ya, ben kaç sene oldu evlere gitmiyorum ki.
[güler]
[boğazını temizler]
Ne diyorsunuz siz ya?
Nereye gitsem oğlum? Ha?
Ay, deli bu ya.
Şermin, Erol Evgin'le bir müzikalde oynayacakmış.
Kız, şaka!
Evet. Erol Evgin'in müzikali
ya da bizim yazık, "aynı adlı eserinden" Yaprak Sarması.
Ki Yaprak karakteri için Şermin'i düşlemiştim.
[Şermin] Ay, ama yapma şimdi böyle ya.
"Aynı adlı eserinden." Of, öyle filmler çok güzel oluyor.
Ya…
Söyle o zaman.
Erol Evgin mi, aynı adlı eserinden mi? Söyle.
-Hım. Yaprak Sarması, ha? -Evet. Bir haftada çekerim. Yaprak sensin.
Ben Erol diyorum.
-Banko Erol. -Erol de kız.
-Tamam, bizim filmdeyim. -Oh be!
Aman, götüm.
Sırf bize zıtlık olsun diye.
Hiç. Şapşal.
[Erşan] Aslan Şermin.
-Aferin sana. Fındık kurdum benim. -Ya…
Bunun yıldızısın sen ya.
Ya, şaka yaptım ya. Ne Erol Evgin'i?
Gazetede haberini gördüm yalnızca.
-Oo. -Oo, sen de ya…
Ya… Bazen de rol böyle kapılır işte.
Kız başrolü kaptı. Bırak şimdi.
Aferin. Ama bir daha asla beni Erol'la test etme. Lütfen.
Erşan abi. Abisiyim deyip duruyor. Tepeleyeyim mi şunu?
Erşan, garibanlar ölüyor, insanlar aç.
Yetiş Allah aşkına.
Verdiğin 10.000 lirayı fakir fukaraya dağıttım.
"Cemal, o yüce gönüllü kardeşine söyle,
yarına kadar bize bir 5.000 daha atar mı?" diyorlar.
-Bunu garibanlar mı diyor? -Hep bir ağızdan, aynı anda. İnanamazsın.
Buna ben de inanamıyorum.
Filmde oynar mısın?
Baba, film işi zor.
İki dakikalık sahne için 10 defa tekrar istiyor.
Ulan, 7.500'e olur.
Veya 10.000 yapalım şunu. Uzun mu lan?
7.500. Ve oynuyorsun.
Cemil Nadir'in aynı adlı eserinden Yaprak Sarması.
Cemal abi, tost?
Ah, keşke.
[Kumsal güler]
Olay.
[reklam jeneriği çalar]
["Nihavent Peşrev" çalar]
[kuş cıvıltıları]
Bravo. Vallahi bravo.
Yani alafranga bir eser beklerken…
Aşk olsun sana Figen.
Nebibeciğim, kardeşin sürprizlerle dolu vesselam.
Değil mi abi? Ben de bir hayli zorlandım.
Paganini olsa duman attırırdım vallaha. Malum, Batıcıyız.
-[Necip] Tabii, ne demezsin. [kıkırdar] -[Nazif öper]
Ay, utandırmayın.
Hayrola Figen, bu nağmeler?
Sorma. Ben bir ara konak satılıyor sandım.
Ben abime şaşkınım.
Biraderim kendinden geçti.
Konakta müzikle arası olmayan tek sen varsın diye kıskanma şekerim.
Yo. Blok flütüm hep yanımda benim.
Senin gibi taşkınlık yapmayayım, Figen'i dinleyeyim istedim.
Zevzekliği bırak kuzum Allah aşkına.
"Kuzum" diyeceğini adım gibi biliyordum.
[hüzünlü tonlar çalar]
Sen niye dalgınsın Fikret?
Niye olacak? Morfinman olduğum için.
[Necip] O ne biçim lakırdı?
Duymadınız mı?
Hasan Efendi'nin yeni dedikodusu.
Şeker hastası olduğumu bilmez gibi,
elimde şırınga gördü diye herkese morfinman demiş.
Melankoliğim desem kim bilir neler yumurtlayacak.
Şüyuu vukuundan beter. Bu ne saçma şey!
Çekerim ben onun kulağını.
Yani, bu köylülerin böyle her olaya küçük at gözlükleriyle bakmaları…
At gözlüğü küçük mü?
[Macide güler]
Faikçiğim, her şeye muhalefet etmek zorunda değilsin.
Özellikle senden daha tahsilli insanların yanında.
Ah, bu okulla ilgili böbürlenmeler de bitmedi.
Ben de Kabataş Erkek Liseli'yim beyim.
Öyle mi? Erkeklerden hoşlanmıyorum beyim.
Aa, o hâlde anlatın bakalım İtalyan Liseli Nazif Bey.
Özellikle de çapkınlık öykülerinizden bahsedin.
Küstahlaşma Faik.
Benim adım İtalyan Lisesi'nde Giovanni Nazif'ti.
Aa, öyle mi Giovanni Nazif? Ha?
Hangi özelliğimi anlatacaksın acaba?
Amma takıştınız çocuklar. Yeter. Oğlum, otur.
Size mühim bir havadisim var.
-Ev işleri için genç bir kız aldım. -[Macide] Aa.
Yardımcı. Birazdan o gelecek.
Saf, genç, temiz bir kız.
E, malum, Hasan Efendi her şeye yetişemez oldu.
İyi yapmışsın abiciğim.
Sofrasıydı, teşrifatıydı, bir ucundan tutuverir.
Kız genç mi?
Buyurun işte. İlk soru her şeyi anlatıyor.
Bana bak, boğarım seni.
"Kuzum" yok mu? Bir "kuzum" eklesene. "Kuzum" desene, hadi "kuzum" de.
Tamam, yeter. Yapmayın, boş ver, tamam.
Kız genç. Köylüce bir şey.
Neticede yol yordam öğrenene kadar, ümit ediyorum, tutunur da
şu konakta elimiz ayağımız olur.
Bu değildir herhâlde.
[buruk müzik çalar]
Kapının önünde rüya gibi bir kız var.
Hayırlara vesile olsun.
[Faik] Bakayım bir, dur.
[Nazif] Hemen mi geldi yahu?
Nasıl da saf.
Yaprak gibi titriyor üstelik.
Tuhaf. Adı da Yaprak üstelik.
-[Nazif] Yaprak, ha? -[Macide] Çok kurnaz olur bunlar Faik.
Yüz vermeye gelmez.
-Adı Yaprak mı diyorsunuz? -Hemen de isim takılır böylelerine.
[Fikret] "Sevdalı bulut" olsun adı.
"Kınalı yapıncak" ya da "çitlembik" falan mı acaba?
Ben şey diyeceğim, "fındık kurdu". "Fındık kurdu" olsun.
"Tarla faresi" olsun.
"Fındık lahmacun" olmaz mı?
-Kabataş Erkek deyince de kızıyorsun. -[cıklar] Ay!
Of. Pamuk gibi.
Ne duruyorsunuz yahu? Açın kapıyı kıza!
Nasıl da buğulu bakıyor.
-[Nazif] Gideri var. -Efendim?
Yani, gider gibi bir hâli var.
Çok kalmaz bu kız burada.
Yani, gider yani.
Aman, şeytan gibi bir şey.
[Nebibe] Hoş geldin.
[kahkaha atar] Pek de sıska, değil mi Nazif?
-E, meyvenin hamı, sıskanın… -[Necip boğazını temizler] Çüş.
-Hoş geldin yavrum. -Hoş buldum bey amca. Öpeyim.
Yok yavrum, lüzumu yok.
Hasan Efendi!
Buyurun efendim.
Yaprak yavrumuzu yerleştir bakalım.
E, şey, mutfağa en yakın oda bizim, değil mi Nebibeciğim?
Oraya yakın bir yere mi şey yapsak?
Ee, üst kat da sota… Ee, çatı katında Figen Hanım'ın odasının yanı da boş.
Orası da olabilir.
Sen Figen'in odasını ne bildin acaba?
-Ne büyük. Ne güzel eviniz var. -[buruk müzik çalar]
Her yeri bir başka.
İnsan burada mutluluktan ölür.
Ne zordur burada yaşamak.
Affedersiniz, ayıp mı ettim?
Ev büyük. Toz alırken daha iyi idrak edersin.
Hasan.
[Hasan] Gel gızım.
Gel, gel gızım.
Sizi utandırmam inşallah. Ay!
Hay, aksi şeytan. Başladık.
Nazar, nazar.
[Hasan] Al bakalım. Afiyet olsun.
Yoldan geldin, yorgunsundur.
Ye, karnını doyur.
Sonra da odana geçer, yerleşirsin, tamam mı?
Sağ olun Hasan amca.
[doğrama sesleri]
Severler mi acaba beni? Ha? Alırlar mı aralarına?
Vallaha ben 34 yıldır buradayım.
Necip Bey'le bir çarliston yapmışlığım yok.
Ayrıca bara, saza da götürmez beni.
[Hasan kıkırdar]
Şaka yapıyorum.
Onların her şeyi bir başkadır Yaprak kız.
Sosyeteleri başka, yemeleri içmeleri başka.
Sen onları boş ver, kendi ekmeğini kovalamaya bak.
Bak, ayrıca,
o Faik ile Nazif'e çok dikkat et.
Gözünü dört aç.
Bak, ben var ya, şurada böyle kazara tahta kaşığı bile yere düşürsem
eğilirken en az üç kere etrafıma bakarım.
-Hop. [güler] -Ana.
Ne oluyormuş bakayım kaşık düşünce?
[Hasan] Hiç, yok…
Beyim, latife yapıyoruz işte aramızda.
Öpücük yok mu?
[kıkırdar] Allah Allah.
Nazif Bey'in şakaları işte.
Nasıl gidiyor? Ne var akşam yemekte?
Konsomeylen başlıyoruz.
Ayrıca cordon bleu yapıyorum.
İsteyen olursa bouillabaisse'ini içip gidiyor.
Datlı olarak da makaronlarlan süslü dağ çileği.
Makaron mu yapıyorsun?
Yok, vallaha menü böyle.
Hım. Hadi bakalım.
Ha, senin gözlerin ela mı, kahverengi mi?
Ela efendim.
Pardon.
Hadi bakalım.
[Nazif irkilir]
Arzuluyorum seni.
-Bu gece odama gelecek misin yine? -Tabii ki kız.
Köylü kıza bir daha öyle baktığını görürsem canına okurum.
Ne köyü ya?
-Bitiririm. -Tamam.
Dur, gitme.
[sakin müzik çalar]
Alçak!
Bakıyorum da karınla pek samimisin.
Gözümün önünde likörü biter bitmez iki kere tazelemeler falan.
Aşkım, saçmalama.
Bu yasak aşkı artık taşıyamıyorum.
Hepsi bitecek.
Düzayak bir yere geçeceğiz.
Konak anamızı sikti.
Hep entrika, hep aldatmalar.
Devamlı bir ihtiras.
Yeminle, konak beni de delirtecek.
[Fikret] Yaprak.
Seni gebertirim.
Yaprak?
Utanmıyor musun konağın içinde "yarak" diye bağırmaya?
Yaprak dedim. Teessüf ederim.
-Pis… -Yaprak nerede?
Odama bir kuşburnu getirsin diyecektim.
Pis "horoinman".
Hizmetçiye bile.
Yavşak!
-[Necip] Faik! -Efendim abi?
Ne bakıyorsun kuzum?
Seni hiç mi hiç sevmiyorum, biliyor musun abi?
Öyle mi? Konaktandır.
[güler] Düzayak bir yere geçince düzelir. Dudağımı oku.
[dudak oynatır] Amına koyayım senin.
En son ne dedin?
Parasız yatılı. Sen busun.
[kapı açılır, kapanır]
[klasik müzik çalar]
-[Nazif] Bırak Allah aşkına. -[Macide] Kız nasıl ekşi ekşi kokuyor!
-[Nazif] Tatlı alacak mısın? -[Macide] Ay, köylü.
-[Nebibe] Köylü. -[Nazif] Aç.
[Faik] Bunun getirdiği bir doğallık var.
[Nazif] Nereye geliyorsun? Nereye geliyorsun?
-[metal tıngırdar] -Ne yazıhaneye geldiği var ne bir şey.
Öyle değil mi abi? Yalansa yalan de.
Faik?
Yahu, yazıhaneye gitmiyorum, hep fabrikadayım. Bu ne biçim lakırdı?
Önce suları tamamla.
Boş çorba tabaklarını da topla.
Hah, sağ ol canım.
[Hasan] Müsaadenizle efendim.
Çorbanı bitirdin mi Figen kardeş, alayım mı?
-[Nazif güler] -A-a, pardon?
Hayrola Hasan Efendi? Sütlüce'de işkembeciye mi geldik?
Kuver böyle mi toplanıyor Allah aşkına?
Acele etti efendim, kız heyecanlandı. Kusura bakmayın.
Amanin bo!
Aman canım, bırakın şimdi, kızı utandırmayın.
Yani, olur.
Konsome müthiş.
Öyle mi?
Necip abi, bir ara Yaprak bize böyle bir tarhana yapsa?
Vallahi seneler geçti, kokusunu bile unutmuşumdur.
-Değil mi? [güler] -[Yaprak] A.
Ben bilmem ki tarhana yapmayı.
Ah, bir de omuzlarını silkerse ben pes ediyorum.
Ay, nasıl bilmezsin canım allasen?
Vallahi bilmem.
Yaptı. Nasıl da masum.
Ee, şey, Macide Hanım, kızımız çok güzel şarkı söyler.
Şahane sesi var, söylesene kızım.
[kıkırdar] Ay, yapmayın ne olur, utanırım şimdi ben.
[Nebibe kahkaha atar]
-Minik kuş, utanma mı kaldı allasen? -Hiç.
Kızım, mutfakta söylüyordun ya ne güzel, hadi söyle, utanma.
[Ajda Pekkan'dan "Ben Bir Köylü Kızıyım" çalar]
♪ Ben bir köylü kızıyım ♪
♪ Ray ra ra ray ray ra ra ram ♪
♪ Gönlümden yaralıyım ♪
♪ Ray ra ra ray ray ra ra ram ♪
♪ Derdimi anlatırsam ♪
♪ Ra ra ray ray ra ra ra ra ray ♪
♪ Yürekler acısıyım ♪
♪ Ra ra ray ray ra ra ra ra ram ♪
♪ Vuruldum ben bir gence ♪
♪ Ray ra ra ray ray ra ra ram ♪
♪ Kömür gözlü, pek ince ♪
♪ Ray ra ra ray ray ra ra ram ♪
♪ Kalbimi çaldı gitti ♪
♪ Ra ra ray ray ra ra ra ra ray ♪
♪ Beni böyle mahvetti ♪
♪ Ra ra ray ray ra ra ra ra ray ♪
[şarkı devam eder]
[şarkı biter]
[Necip] Bravo. Bravo.
Köy, köy, köy!
-Köy, köy, köy! -Köy, köy, köy!
Köy, köy…
Ne oluyor Nazif?
Köy, hayatım.
Ben parfe almayacağım Hasan Efendi. Bir tuhaf oldum.
Öyle mi? Sen de mi etkilendin?
Olamaz mı?
[flüt çalar]
♪ Ilgaz, Anadolu'nun Sen yüce bir dağısın ♪
Tamam canım, tamam, yeter.
Sevdi, eşlik etti.
Benden de "Ilgaz" nasıl çıkıverdi bir anda.
Şekerim, flütü cebine koyar mısın? Tatsızlık çıksın istemiyorum.
Şu anda o flütle ilgili kafamda tek bir şey var çünkü.
Ne var? Söyle, söyle.
"Kuzum" mu diyeceksin? Ekle bir "kuzum".
-Hadi "kuzum" desene, nasıl olsa… -Yeter! Ay, ne takıştınız.
Son bir "şüyuu vukuundan beter" derseniz kalkarız sofradan.
Ya, tadımı iyice kaçırdınız.
Ne güzel şarkısıyla renk katmıştı kız geceye.
Ben yatıyorum canım, Allah rahatlık versin.
Seni koca kurt, Yaprak'ı sana yedirmem.
[flüt çalar]
Bu kadar da ucuzlaştırmak… Bilemedim.
Faik!
[hafif piyano müziği çalar]
Aslında ne saf, ne tatlı insanlar.
Ama tuhaf bir gururları var.
Sahte bir gurur.
[cıklar] Hiç yakışmıyor.
Keşke, keşke gücüm olsa da değiştirebilsem onları.
Sen bırak şimdi diğerlerini. Benimle ilgilen.
İlgilenirim elbet.
Madem odama geldin, bana dostça yaklaştın.
Ne dostçası kız?
Şaka mı yapıyorsun?
Bir entrika, bir gerilim, bir tuhaflık için geldim odana.
-Hiç mi hissetmiyorsun? -Yo.
[gerilim tonları çalar]
[Yaprak] Kardeş gibiyim seninle.
Ne tatlısın.
[Figen] Sen gerçekten safsın.
[Yaprak] Safım ya.
[Figen] O zaman, sana şöyle…
-Nazif Bey. -[Nazif osurur]
Tövbe tövbe.
Kafana kitap koyup yürümeyi de öğretmeme gerek yok.
Şöyle falan.
Ha, bilmem.
Şaşırdığında falan, böyle konuşurken "amanin bo" demeni de kimse yadırgamadı.
Konuşmanı da düzeltmeme gerek yok.
Ne yapacağız biz seninle?
Ee, şey…
Bana Türk Beşler'ini öğret yeter.
Cemal Reşit Rey.
Adnan Saygun.
Ulvi Cemal Erkin.
Hıhı?
-Aman Allah'ım. Ben ne yapıyorum? -[duygusal müzik çalar]
Sen…
Sen beni de etkiliyorsun.
Hayır.
Tuzağına düşmeyeceğim kınalı yapıncak.
[Yaprak] Ah!
-[kapı açılır, kapanır] -Figen?
Deli kız seni.
[Nazif] Hah.
Nazif, hayrola?
Ne bu gece gezmeleri böyle?
Yarım saattir yoksun ortada.
Şey… Uyuyamadım ya, Yaprak'ın şarkısına takıldım.
Yani, o şarkıdaki böyle o masumiyet, kızın sözleri.
Ne diyordu hani?
♪ Ben bir köylü kızıyım ♪
♪ Ray ra ra ray ray ray ray ♪
♪ Yürekten yaralıyım ♪
♪ Ray ra ra ray ra ♪
-♪ Derdimi anlatırsam… ♪ -[kapı açılır]
Doğru mu bu?
Yok, ben köylü kızı değilim abi.
Ee, şey, Yaprak'ın şarkısını böyle mırıldanıyordum da.
Yazıklar olsun.
[kapı kapanır]
Koca kurt, Yaprak'ı sana yedirmem.
-Yaprak, hadi yatalım aşkım. -Küstah.
[tempolu piyano müziği çalar]
[sadece müzik duyulur]
[kuş cıvıltıları]
-Topu bu mu abi? -Sus iki dakika, canımı sıkma.
-Ne oluyor abi? -Ne olabilir?
Allah aşkına, sana soruyorum. Ne olabilir?
Böyle bir timing'de, bir konakta her şey yolunda giderken ne olur?
Konaklarda ne olur?
"Bu ne biçim lakırdı" ya da "şüyuu vukuundan beter" bir şey mi?
Nedir abi?
Şey, konak mı satılıyor?
Ha siktir.
Sus terbiyesiz. O ne biçim lakırdı?
"Şüyuu vukuundan beter" derler ya.
Abi, herkesin anlayacağı bir dilde anlatır mısın?
Ne oldu Allah aşkına?
Perşembe Pazarı'nda işler kötü. Bir senedimiz vardı, emre muharrer.
Tabii onun mukabilinde ödenecek miktarın bedeli
vaktizamanında nakden ahzolunmuştu.
Ve bono vaktinde ödenmediğinde de
müteakip bonoların muacelliyet kesbedeceğini
kabul etmiş miydik?
Aynen.
Üstelik, Allah kahretsin,
ihtilaf vukuunda İstanbul mahkemelerinin salahiyetini
aynı şekilde kabul etmiştim.
Vâkıâ vermeyince mabut, neylesin Mahmut?
Ne oluyor ya?
[Nazif] Ulan dümbük.
Ulan kolejsiz.
Şeri verirler içersin. Parfe verirler yersin. Piliç Topkapı âlâ.
Seni boğarım ulan.
Bir gün de konak nasıl dönüyor diye ilgilenmeyen yüzeysel herif.
Senin o blok flütünü götüne sokacağım. Ne şirkete ne yazıhaneye gelirsin.
Dalyarak!
Adi pezevenk!
Irz düşmanı sapık!
Daha dün akşam yemeğinde
taşaklarıma gaz fren yapan sen değil miydin?
Ahlaksız dejenere!
Ulan madem sensin, niye söylemiyorsun?
İbnetor!
Bitti mi?
[buruk tonlar çalar]
Konağı Fikret'in üzerine yaptım.
Şirkette hissesi yok. Aman, en azından konağa icra gelmesin.
İyi bari.
-Birer şeri içer miyiz abi? -Ver.
Fikret delisi nasıl olsa kendinde değil.
Bize dert olmaz diye düşünüyorum.
Buyurun abi.
Ne çok kitap…
-Bunların hepsini okuyor musun? -Şş!
Sus.
-Konuşma. -[romantik melodi çalar]
Evet. Hepsini okudum.
Ve çok pişmanım.
Keşke senin gibi saf ve temiz kalabilseydim.
Yapma ne olur. Daha sigortam bile yapılmadı.
Fiko. [kıkırdar] Kitaplıkla ne işin var lan? [güler]
Yaprak, gelsene, Figen piyano çalacak.
Hadi gelin.
[flüt çalar]
Flüt mü o?
-Çalma. Bırak şunu. -Ya, bırak!
-Bırak! -Ya, bırak!
Çalmayacaksın!
Çalma!
Çalma.
Öyle böyle, bir haftayı devirdik Yaprak'la.
Bayağı bir kaynaştık yani.
Figen, bir vals geçsene.
Ay, ben piyano falan çalmak istemiyorum artık.
Dört yaşından beri, sıkıldım.
Ay, çok haklısın kuzum.
Yani benim de sıtkım sıyrıldı.
Böyle sürekli likör içip böyle durup bakmalardan falan.
[Nebibe] Bir düşünüyorum da
sanki konaktaki yapılacakları bitirdik gibi.
Size de öyle gelmiyor mu?
Geçen Yaprak'ın dansı, müziği ne kadar güzeldi hâlbuki.
Öyle mi?
Buldum!
Büyük bir parti yapalım. Bütün sosyeteyi davet edelim.
-Balo gibi bir şey. -Âlâ.
Hem bu Yaprak'a da değişiklik olur.
Allah Allah! Ne gibi?
Yok ya. Yani ben hep beraber eğleniriz diye söyledim.
Öyle mi?
Tematik bir parti.
Ne bileyim, hani vardır ya, şey derler ya, kostümlü parti, maskeli balo falan gibi.
Sonrasında da çılgınca seks. Yiha!
Faik!
Gel lan buraya. Oğlum, senin kafanda ne var lan?
Ne düşünüyorsun lan sen? Ne seksi lan? Ha?
Sen nasıl bir klişe zengin çocuğusun? Kafanda neler dönüyor oğlum?
Ne biçim… Biz nerede hata yaptık lan?
Sen Galatasaray'ı kazandın, okula gitmedin ya.
-Ha? Ne yapacağız lan seninle? -E, ne?
Temalı parti yapıp kızı tavlamaya çalıştığın aşikâr. Ben yiyor muyum?
Bu konaktaki bütün seksi sen yapamazsın.
-Ne münasebet? -[Nazif] Yaparım!
Yaprak, bu konaktaki bütün seksi yapamaz mıyım?
[hüzünlü müzik çalar]
Neden benimle normal bir diyalog kurmuyorsunuz?
Ben sizi kardeş gibi, baba gibi görürken neden doğru bir iletişim kuramıyorsunuz?
Neden? Neden? Neden?
Devamlı bir köy, köylülük, bir şey, bir şey.
Ve sürekli gerilimli bir cinsellik.
Kimsenin olayları oluruna bırakamaması canımı sıkıyor artık!
[Yaprak ağlar]
Yaprak, dur.
-[uzakta kapı çarparak kapanır] -A-a. Çok bilmişe de bak sen.
Evet ya, neden? Neden hepiniz hizmetçiyi düdüklemeye çalışıyorsunuz?
Ne saçmalık bu?
Şart gibi. [kahkaha atar]
Bırakın kızın peşini.
Öf aman, tamam be.
O da o zaman o kadar özel biri olmayaydı, bana ne?
Parti çok güzel olacak.
Piyano yok, değil mi?
Yo, yo, piyano yok. Yalnızca kostümlü parti.
[Nebibe] İyi dedin partiyi.
Bir sürü zengin bir arada olunca görürüm ben onun havasını.
Hasan Efendi!
Hah. Hasan Efendi, gel.
Cuma günü çok büyük bir parti veriyoruz. Sana sonra liste yapacağım.
-Nazif Bey, bir konuşabilir miyiz? -Tabii.
Bakın, durumunuzu biliyorum. Bu Yaprak kızımız bana emanet.
Eğer bu kızın bir daha böyle ağladığını görürsem
34 yıllık tazminatımı yakarım
ve ha bu gördüğün merdaneyi Faik ile senin götüne sokarım.
[Faik] Yerim.
[güler] Koca ihtiyar.
Sokarsın tabii.
Ne konuşuyorsunuz?
Nazif Bey anlatsın.
Deli.
Parti çok güzel olacak.
[davul zurna çalar]
-[Nazif] Hoş geldiniz. -[adam] Hoş bulduk.
Şehbender! [güler]
Betty'ciğim! Gel bakalım.
-Âlem adamsın Nazifçiğim ya. -Ya…
-Ne parti ama. -Evet.
Bizi ne kılıklara soktun şekerim.
E, ben de zeybek oldum aslanım.
Burada şim şim kebabı var, burada da dızlama, gel.
Yerler tezek, dikkat edin.
Geç, geç.
-Bak, yerel müzikler. -[Betty] A!
-Cacık var mı? -Her zaman.
Gel, dikkat et.
Ay!
[güler] Geç, geç.
Ayranları tazele.
Kadıköy'den başka köy mü bilirsin enayi?
Bak, zeybek oldum.
"Bah hele."
Nebibe? Hay Allah'ım ya Rabb'im.
-[güler] Olmuş mu? -Şahane.
Üç kat var içimde.
Bir quickie yapalım desek 20 dakika sürer çıkarmak.
Yavrum, onu erbabı bilir.
-Yusufiler geldi mi? -Ay, ne bileyim ben?
Şu Faik götü ne zaman inecek acaba?
Keşke temaya uygun bir şey giyinse. Bozmasa!
Hadi gel.
Ayranlar.
Ne tuhaf şeylerle uğraşıyorlar.
Saman doldurmuşlar bütün salona.
Bu da bir şey mi kızım? Baksana şu benim ayaklarıma.
Bütün koridorlar bok dolu. Manda boku dolu.
Ne o? Tema yapacakmış. Sikivereceğim temasını, affedersin.
Al kızım, götür şu çörekleri, ver de yesinler.
Bak, eğer biri bir şey derse ağzının üstüne yapıştır cevabını.
Korkma, arkanda ben varım.
Tamam Hasan amca.
Nasılsın?
Ne kokuyor burası?
Tezek, tezek.
Affedersiniz, bok kokuyor küçük bey, bok.
Sen köylü gibi giyinmemişsin.
Gerek görmedim. Sen?
E, ben zaten köylüyüm. [güler]
[saz müziği çalar]
[anlaşılmayan konuşmalar]
Vallaha herkesi tebrik ediyorum.
Nasıl yakıştırmışlar kıyafetleri!
-Hal­li­hal­lo! -Hadi buyurun işte.
[güler] Faikçiğim, bu hangi köy?
-Wiesbaden, şekerim. Olamaz mı? -[Nazif] Olamaz şekerim.
Nerede benim Anadolu'm?
Nerede Gediz'im, Kızılırmak'ım, Bozkır'ım, Çay'ım?
Yani. Faik bu.
Ne desek boş.
Ay, içecek bir şeyler yok mu yahu? [köylü şivesiyle] Ha Nazif?
[Nazif kıkırdar]
Söyleyin ağalar, söyleyin beyler.
İçecek bir Prosecco'muz yok mu?
[gülüşürler]
Ne güzel yaptın kız! [güler]
-Alır mısınız? -[Nebibe] Ah, dur.
Madlen, bu bizim hizmetli.
Yaprak. Gerçek köylü.
Canım, söyle bakalım, hangimiz daha güzel olmuşuz?
Madlen Hanım mı yoksa ben mi?
Ee, bilmem. Ben ne anlarım?
Bence sen.
Kimse senin kadar köylü olamaz. Uğraşsa da olamaz.
-Evet, doğru. Gerç… -Köylü!
-Gerçek köylü çünkü! -Köy!
Doğru, tabii ki.
Ay, köy. Köy, köy.
Konağa geldiğinden beri buranın kokusu değişti.
[Faik güler]
-Yayık ayranı var. Bira mı içiyorsun? -Hıhı.
Tema?
Wiesbaden canım.
-[İstanbul ağzıyla] Ama bira da arpadan. -Hıhı.
[Nazif] Şehbender, seyret.
Dostlar, şimdi çok güzel yöresel bir oyun oynayacağız.
-Ee, muhtarın eşeği. -Ben de oynayacağım.
-Gel, böyle gel. -Ben de. Ben de oynayacağım.
Evet. Çok tatlı bir oyun.
Muhtarın eşeği geldi mi?
[herkes] Geldi mi?
Ne getirdi?
[herkes] Ne getirdi?
[kahkahalar]
Muhtarın eşeği geldi mi?
[herkes] Geldi mi?
-Ne getirdi? -[herkes] Ne getirdi?
[kahkahalar]
Gel. Ben yatayım. Şimdi ben yatıyorum.
-Gel, gel Gel. -Hadi bakalım.
Muhtarın eşeği geldi mi?
[herkes] Geldi mi?
Ne getirdi?
[herkes] Ne getirdi?
[kahkahalar]
Muhtarın eşeği geldi mi?
[herkes] Geldi mi?
Ne getirdi?
[herkes] Ne getirdi?
[kahkahalar]
Kalk, ben yatayım. Önden de vur. Önden vur. Gel, önden de vur.
-Vur. -Muhtarın eşeği geldi mi?
[herkes] Geldi mi?
Dur, dur.
Yaprak, "Muhtarın eşeği geldi mi?" desene.
Yeter. Yeter!
[dramatik tonlar çalar]
Köy bu değil.
Gerçek köy bu değil.
Nefret ediyorum sizden.
Bitsin artık bu maskeli balo.
İstanbul'a okumaya geldim ben.
Çalışmadan okumak hayal bize.
Şu konağa geldim, hizmetçi oldum, yüksünmedim.
Ne?
Ya, şimdi mi be?
[Yaprak] Yapmacık olmadım yüzünüze bakarken.
Gözlerinizin içine baktım, belki bir şeyler öğrenirim diye.
Ama bu konak sizi emmiş, kemirmiş, içinizi çürütmüş.
Ahlakınızı sorgulamıyorum asla.
Varın sevişin birbirinizle.
Ben de sevişirim.
Dağda, bayırda, kırda, utanmadan sevişirim hem de.
Ben köylüyüm çünkü.
Siz kapı aralığında,
kaşla göz arasında, masa altında seviştiniz, kızmadım.
Üzüldüm sadece size.
Konakta yaşıyorsunuz ama mağarada yaşıyor gibisiniz.
Utandım.
Ay, yeter be! Tarla faresi.
Sus. Senin de değneğini sikerim şimdi ha.
[şaşırma nidaları]
[Yaprak] Şaşırmayı çok seversiniz siz.
Alın, şaşırttım sizi.
Köylü tokadı derler buna.
Evet, temanızı bozdum, kusura bakmayın.
Ama köy sadece tezek kokmaz.
Gül de kokar.
Güle gübre koyarsan açar, serpilir.
Ama siz boka gübre koymuşsunuz, iyice bok etmişsiniz konağı!
Sizinle kardeşçe yaşarım sandım ama buraya kadar. Ayrı eve çıkıyorum.
Alttan da iki tane dersim var.
Felsefe okuyorum. Öyle kolay değil yani.
Doğru.
Fikret, seni sevdim. Beğendim.
Var mısın, gelir misin benimle?
Yaprak.
Var mısın aslanım? Bakma yüzüme.
Aşkım…
Şey, affedersin. Bak…
-Bu konak benim. -[gerilim tonları çalar]
Biz niye gidiyoruz ki?
Bunlar gitsinler.
[Hasan] Ne?
Essah mı diyon lan? Yani, küçük bey.
[Nazif] Durun!
Şu anda, şu anda şehirliliğimden utanıyorum.
Ve bir şarkıyla Yaprak'tan özür dilemek istiyorum.
♪ Yatırdım yatırdım dam sesine ♪
♪ Diskindim düştüm can sesine ♪
♪ Havar havar can Hatice ♪
♪ Ben sana kurban Hatice ♪
♪ Muah muah can Hatice ♪
♪ Muah muah… ♪
Şarkım çok güzel.
Ben konakta kalabilir miyim?
Sevmedim.
Evet, bu konaktan gidiyorsunuz.
Çünkü sevgilim öyle istiyor.
Fikret! Bu ne biçim…
-Lakırdı… -Kuzum?
Alın işte.
Elimizde mühürlü resmî tapumuz var.
Derhâl bu konağı terk edin. Siktir olun gidin lan buradan!
Ben kalıyorum, değil mi küçük bey? Elbette Hasan Efendi.
[duygusal müzik çalar]
-Sarıl bana. -[Fikret] Ah.
-Sevdalı bulutum. -Canım.
[oynak jenerik müziği çalar]