ΚΟΥΝΕΡΙ ΦΙΛΜ
ΑΥΤΗ Η ΜΙΖΕΡΗ ΖΩΗ
Καλώς ήρθατε, παιδιά Τι μας φέρατε;
Με ένα εισιτήριο Όλο τον κόσμο θέλετε
Καλώς ήρθατε, παιδιά Τι μας φέρατε;
Έρχεστε άδειοι Αλλά γεμάτοι θα φύγετε
Για να γελάσουμε λιγάκι Πρέπει να συμβιβαστούμε;
Δεν μπορούμε να γελάμε συνεχώς; Και βέβαια, αγάπη μου, μπορούμε
Για να γελάσουμε λιγάκι Πρέπει να συμβιβαστούμε;
Δεν μπορούμε να γελάμε συνεχώς; Και βέβαια, αγάπη μου, μπορούμε
Μη μιλάς, η ζωή είναι δύσκολη Κανέναν μην εμπιστεύεσαι
Η ανθρωπότητα είναι άπληστη Τι, πώς και γιατί να σκέφτεσαι
Όταν η ζωή σού φέρεται καλά Την ομορφιά να απολαμβάνεις
Είναι ήδη μίζερη η ζωή Μα τι μπορείς να κάνεις;
Η παράσταση αρχίζει Καθίστε, σας παρακαλούμε
Δεν μπορούμε να γελάμε συνεχώς; Και βέβαια, αγάπη μου, μπορούμε
Καλώς ήρθατε. Είναι τιμή μας που είστε εδώ απόψε.
Η παράσταση αρχίζει.
Αρχίζει, αλλά πού είναι οι καλλιτέχνες;
Μήπως ήρθα πολύ νωρίς;
Κύριε Ερσάν!
Μην ανησυχείς. Θα το τακτοποιήσουμε.
-Τι είναι, κύριος; -Είναι η επιθεώρηση Μίζερη Ζωή;
Όχι, δεν είναι. Κλείσαμε.
Αστειεύομαι, φυσικά. Λίγο κλισέ, έτσι;
Αναρωτήθηκα αν ήρθα νωρίς, αφού δεν ήταν κανείς.
Αγαπητέ, δεν είδες τόσο κόσμο να χορεύει στη σκηνή; Έλα τώρα.
Δεν εννοώ αυτό, κύριος. Είμαι ο αφηγητής αυτής της παράστασης.
Κατάλαβα. Η μέθοδος της αποστασιοποίησης.
Δεν υπάρχουν χορευτές, το κοινό δεν είναι εδώ. Σωστά;
Δεν βλέπω κανένα κοινό.
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Κλείσαμε θέατρο, διαφημίσαμε την πρεμιέρα.
Ήρθε κόσμος να το δει. Βιντεοσκοπείται.
Μη λες χαζομάρες, κύριε Ερσάν.
Εσύ λες χαζομάρες, κύριος.
Είσαι σε θέατρο. Μπορώ να το αποδείξω τώρα.
Απόδειξέ το.
-Πόσο κάνει το ψωμί; -Δέκα ολόκληρες λίρες!
Είδες; Και υποκρίνονται ότι δεν υπάρχει ακρίβεια.
Σου βγάζω το καπέλο για την ατάκα.
Ένα χειροκρότημα!
Πάω να ετοιμαστώ. Εσύ κάνε την παρουσίαση.
Πείτε μου, πώς δοκιμάστηκε αρχικά η ιδέα της ιδιοκτησίας;
Συγγνώμη;
Ρωτάει πού βρίσκονται.
Τώρα κατάλαβα.
Ώρα να αφήσω τη σκηνή στους καλλιτέχνες μας.
Σουκράν, υπάρχει μια σπηλιά εκεί. Ορίστε! Από δω! Ελάτε.
Τοράκ μου.
Σε ικετεύω, μην ντροπιάσεις την κόρη μας.
Μπαμπά, απλώς φέρε μου τον γαμπρό.
Φτάνει πια.
Κόρη, υπάρχουν τελετουργίες, έθιμα, παραδόσεις!
Στον διάτανο οι παραδόσεις! Ανατριχιάζω όταν μιλάς για παραδόσεις.
Μου κάνουν κακό.
Όχι, δεν σου κάνουν κακό.
Γεια σας.
Ή να πω "γκρρρ"; Δεν ξέρω ποια γλώσσα να μιλήσω.
Κύριε, είμαι ο Κενάν Μιζρακλί.
Η γυναίκα μου, Μελίσα Μιζρακλί και ο γιος μου, Καγιά…
Μιζρακλί.
Παρακαλώ, καθίστε.
Καθόμαστε σε πέτρες, αλλά τις έχουν λειάνει. Ωραία.
Είναι προχωρημένοι, αγάπη μου.
Ο κύριος Τοράκ, σωστά;
Ναι, Τοράκ. Με τρία ρο.
Ήλπιζα να με διορθώσετε, αλλά…
Με λένε Τοράκ Αναερκίλ.
Αυτή είναι η γυναίκα μου η Σουκράν και η κόρη μου η Τσακίλ.
Κυνηγός ή συλλέκτης;
Είμαστε συλλέκτες.
Από τον συνεταιρισμό Κεντρικής Ανατολίας.
Είμαστε χωριάτες, αλλά η κόρη μας είναι παιδί της πόλης.
Δεν γελάω σε βάρος γυναικών.
-Γιατί; -Δεν θέλω να το ρισκάρω.
Κυρία! Τι χαμπέρια;
Δεν είναι πολύ ομιλητική.
Πώς επικοινωνείτε;
Με σπρωξιές και τσιμπιές. Έτσι.
Μετά με σπρώχνει, κι εγώ σπρώχνω αυτόν.
-Αμάν. -Μάλιστα.
Η δική μου η γυναίκα μιλάει, αλλά δεν λέει τίποτα.
Τα μάζεψα για σας, για τον αρραβώνα μας.
Τρώμε κρέας, μωρό μου.
-Έχουμε φωτιά, ξέρεις. -Φωτιά.
Μπαμπά, θα τη λέω νύφη μου αν τα συμφωνήσουμε;
-Ναι. Αν τα συμφωνήσουμε. -Σωστά. Νύφη.
Δηλαδή, εσείς βασικά
δουλεύετε με το χώμα; Είστε αγρότες;
Έχουμε έναν φράχτη κι ένα ραβδί.
Της μάνας του το…
Είμαστε μητριαρχικοί. Συγχωρέστε με, κυρίες.
Κύριε Τοράκ, πόσο πληρώνετε για φυσικό αέριο;
Η σπηλιά δεν έχει υποδομή για φωτιά.
Οι γιοι μου μπορούν να σας χτίσουν την υποδομή ως την είσοδο.
-Ακριβώς. -Κάτι φίλοι έβαλαν αέριο.
Παρά τον μετρητή, τους χρεώνουν στην τύχη.
-Η πεθερά είναι εντυπωσιακή. -Ναι.
Είπα "πεθερά". Είναι σωστό;
Ναι, έτσι να τη λες.
Η πεθερά είναι εντυπωσιακή!
Θα βοηθήσω τον μπαμπά να μπει στο θέμα.
Ο γιος σας κι εγώ
συναντηθήκαμε στο ποτάμι κι ερωτευτήκαμε.
Σαν πολιτισμένοι άνθρωποι,
ίσως όχι και τόσο…
Εννοώ, κάτι τέτοιο. Τέλος πάντων.
Θέλουμε να είμαστε μαζί.
Κύριε Τοράκ, η κόρη σου μιλάει κανονικά.
Εντυπωσίασες τον θείο. Θείος ίσον μισός πατέρας, άρα πεθερός.
Αυτή τα μάζεψε, σωστά; Δουλεύει.
-Ναι. -Στο χωράφι.
Δεν θα δουλέψεις.
Εννοώ, εφόσον θα δουλεύει και τη νύχτα…
Μα τον Αλλάχ.
Όχι ακόμα.
Τοράκ, τι γίνεται; Αυτοί είναι τελείως άξεστοι.
Τι θα κάνει αν δεν δουλεύει;
Ναι. Θέλετε να κάθομαι όλη μέρα στη σπηλιά;
Εμείς είμαστε πάντα στη σπηλιά.
Είναι βολικό.
-Τζανέρ, γιε μου. -Γεια.
Τι διάολο είναι αυτό;
Καλώς τ' αρχίδια μου τα δυο!
Πιασάρικη φράση. Θα τη λένε καιρό.
-Ωραία φράση! -Είναι η πλευρά της μητέρας του.
Από κει το πήρε;
Τζανέρ, από δω ο κύριος Τοράκ και η γυναίκα του.
Θέλουν να παντρευτείς την κόρη τους.
Το ξέρω, μπαμπά. Είναι καλοί άνθρωποι. Μια υπέροχη φυλή με το καλύτερο ψωμί.
-Έδειξες το ψωμί σου στον μπαμπά; -Είναι σαν ψωμί, αλλά όχι ακριβώς.
-Ο γιατρός είπε να κόψω το ψωμί. -Αλλά δεν το έκανες;
-Όχι. -Φαίνεται.
Παλιά το λέγαμε "ψουμί" και μετά εξελίχθηκε σε "ψωμί".
-Ψουμί. -Ψουμί.
Εσύ πώς το έλεγες;
-Μουμί. -Το έλεγε "μουμί".
Τέλος πάντων,
για την αγάπη της φωτιάς και το πνεύμα του ανέμου,
θέλω να παντρευτώ τον γιο σας.
Υπομονή, κορίτσι μου!
-Τσακίλ! -Μπαμπά.
Σκεφτήκαμε κάτι που το λέμε συμβόλαιο γάμου.
Φέρε μου το συμβόλαιο.
-Φέρ' το. -Είναι προσεγμένο.
Είναι γραπτό για να υπάρχει απόδειξη. Δώσε εδώ.
Όταν μας δώσετε το κορίτσι,
όλη η γη και όλα τα φρούτα σας θα γίνουν κτήμα μας.
-Γιατί; -Κι εμείς σας δίνουμε φρούτο.
-Τον Τζανέρ; -Δεν είναι;
Με τίποτα, μπαμπά.
Γιατί να πάρουμε τη γη τους και τα φρούτα τους;
Είδατε; Είναι φρούτο. Ο πατέρας δεν λέει ψέματα.
Τσακίλ, τι λες, καλή μου;
Πάμε, μπαμπά.
Απολίτιστοι! Πώς τολμούν!
Σταμάτα, κοριτσάκι. Θέλω να μας ακούσεις.
Καγιά, πάμε, γιε μου.
Μόλις αρχίσαμε να περπατάμε όρθιοι Αλλά δείτε μας, το παλεύουμε
Αφού το ρόπαλο κάνει δουλειά Στο ρόπαλο κι εμείς πιστεύουμε
Χωράφια, εργαλεία και φυτά Δεν έχω καμιά σχέση με αυτά
Εμείς έχουμε τις λόγχες και τα ρόπαλα Είμαστε αγροίκοι κι έχουμε όλα τα τάλαρα
Μπαμπά, σε παρακαλώ, κάνε κράτει Λίγη ευπρέπεια νομίζω πως δεν βλάπτει
Τα ρόπαλα και τα όπλα δεν σου πάνε Αυτά δεν πρέπει καθόλου να μετράνε
Μπορώ κι εγώ στο τραγούδι να συμμετέχω
Ή μπορεί ν' αποφασίσω να απέχω
Πώς θα 'πρεπε το ρόπαλο να χειριστώ; Αυτό είναι κάτι που θέλω να σκεφτώ
Γιατί να πάθω τέτοια λαχτάρα Εγώ η ευαίσθητη και χλεμπονιάρα;
Γιαβρί μου, μαζί τους δύσκολα θα ζήσεις Αλλά κι αλλού να πας, δεν θα γλεντήσεις
Στο ρόπαλο τώρα πρέπει ν' αρκεστούμε
Αφού πιστόλια αιώνες θα κάνουμε να δούμε
Σταμάτα να 'σαι τόσο χαζός Με το ρόπαλο γυρίζει ο τροχός
Δεν ξέρω, δεν θέλω ν' ανακατευτώ
Με το ρόπαλο γυρίζει ο τροχός
Δεν ξέρω, δεν θέλω ν' ανακατευτώ
Ο πατέρας μου μίλησε σαφώς
Δίχως ρόπαλο, δεν γυρίζει ο τροχός
Η Τσακίλ δεν αντιστάθηκε άλλο.
Όταν κάποια άγρια ζώα επιτέθηκαν στη φυλή,
οι πέτρες, τα ρόπαλα και οι λόγχες πήραν αξία ξανά.
Και οι πρόγονοί μας έκαναν οικογένεια.
Δεν επινόησαν μόνο το ρόπαλο, αλλά και πολλά άλλα.
Από τότε, πολλοί ασχολήθηκαν με τις καλές τέχνες,
άλλοι με την ποίηση και τη φιλοσοφία.
Αλλά το παλιό καλό ρόπαλο
δεν έχασε ποτέ την αξία του.
Πολλή δύναμη και πολλά ωραία πράγματα άλλαξαν χέρια χάρη στο ρόπαλο.
Οι φυλές έγιναν μπεϊλίκια,
τα μπεϊλίκια, βασίλεια, τα βασίλεια, αυτοκρατορίες.
Και, αν και απίστευτο, υπήρχε δημοκρατία κάποια στιγμή!
Ο Δήμος και ο Κράτος.
Γεια.
Ναι;
Μόλις εκλέχθηκα. Η καντίνα της Συγκλήτου;
Φυσικά, πρόεδρε. Παρακαλώ, καθίστε.
Είμαι αντιπρόσωπος, όχι πρόεδρος.
Λοιπόν, αντιπρόσωπε,
μπορείτε να φάτε μια σούπα για ένα νόμισμα.
Ένα αρνί, πάλι για ένα νόμισμα.
Πώς;
Πώς ένα αρνί κοστίζει ένα νόμισμα; Κάνει 25 αλλού!
Ενθουσιαστήκατε. Είναι η πρώτη σας φορά.
Θα το συνηθίσετε.
Συνοδευτικά; Κι αυτά κάνουν ένα νόμισμα.
Πώς γίνεται;
Ξέρετε;
Μπορείτε να φάτε απ' όλα,
ακόμα και επιδόρπιο όπως παγωτό,
και να πληρώσετε ένα νόμισμα για όλα.
Ειλικρινά, δεν το καταλαβαίνω.
Θα ξεκινήσετε με μια σούπα.
-Ξέχασα. Να σας δώσω ένα φτερό. -Δεν θα φάω τόσο πολύ.
Φυσικά και θα φάτε. Με χρυσά κουτάλια.
Ένα πιάτο σούπα εδώ!
Πώς είναι δυνατόν; Θα το σημειώσω.
Κάτι πρέπει να γίνει.
Πρέπει οι τιμές να εξομοιωθούν. Θα το χειριστώ εγώ.
Ήταν φοβερό θέαμα, Κλαύδιε.
-Ορκίζομαι… Ήταν 50.000 άτομα; -Σίγουρα.
Τουλάχιστον 50.000 άτομα.
Ανέβηκα στη σκηνή. Είδα πολλά σημαιάκια κάτω από τον θυρεό του αυτοκράτορα.
Όλοι είχαν κορδέλα με "Αρτούριας" στο μέτωπο.
-Τι παλμός! Αρτούριας! -Αρτούριας!
Ήταν απίστευτο. Πες του.
Έπρεπε να το δεις, πρόεδρε!
Ένα κουαρτέτο, δυο τύποι να παίζουν τα τρομπόνια τους.
Έπρεπε να το δεις!
Πάνω στη σκηνή είπα "Τολμάνε να κατεβάσουν τα σημαιάκια;"
-"Όχι!" φώναξαν. -"Όχι!"
-Το πιστεύουν! -Ναι.
Τους είπα "Θα κάνω τη Ρώμη πρωτεύουσα της μόδας".
Και ο κόσμος κοίταζε έτσι.
Το ίδιο είπα κι εγώ, πρόεδρε.
Ήμουν στο Μιλάνο και είπα
"Θα κάνω το Μιλάνο Παρίσι της Ανατολής!"
-Το πιστεύουν! -Ναι.
Σερβιτόρε! Δώσε μας τα φτερά μας.
Γιατί έχουμε χορτάσει.
Δώσ' το μου, μικρέ.
Δώσε μου το κρασί.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Κύριε πρόεδρε, όλα τακτοποιήθηκαν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Μην ανησυχείς, μικρέ. Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείς.
Ο ανιψιός του ήθελε να προαχθεί σε μονομάχο στο Κολοσσαίο.
Το βοηθήσαμε το παιδί.
Είστε ο καλύτερος.
Πώς νιώθει το παιδί; Είναι ικανοποιημένος με τα πάντα;
Τον έφαγαν τα λιοντάρια, κύριε πρόεδρε.
Χθες τον έφαγαν, ολόκληρο.
Είμαστε ακόμα ευγνώμονες. Επιστρέφω.
-Ο τύπος ζύγιζε 45 κιλά. -Σωστά.
Επέμεναν στη μονομαχία. Και τώρα;
Όλοι μιλούν για αξιοκρατία, αλλά μόνο όταν τους βολεύει.
Δεν έχω τίποτα εναντίον του Κράτου.
Αλλά ο Δήμος είναι προφανώς μαλάκας.
Έρχονται συγχωριανοί μου και μου λένε
"Κύριε πρόεδρε, κάντε με αυτοκράτορα".
-Να πάρει! -Το μουνί της μάνας του, Αρτούριας.
Ας μην παρασυρόμαστε. Μπορεί να είναι πολίτης.
Ποιος είναι αυτός ο τύπος;
Χάιλ, Καίσαρα!
Δεν φαίνεται δικός μας.
Γεια σας. Είμαι ο Σαφοκλής.
Εκλέχθηκα με 70 τοις εκατό σε ένα χωριουδάκι.
Είμαι ενθουσιασμένος.
Συγχαρητήρια. Είσαι ο γνωστός Σοφοκλής;
Όχι. Είμαι ο Σαφοκλής με άλφα.
-Συγχαρητήρια. -Άλφα, όχι όμικρον.
Πολύ πομπώδης ο μαλάκας! "Το δικό μου γράφεται με άλφα".
Μικρέ, φέρε μας δυο αρνιά.
Αρνί, Τιβέριε;
Όχι, πρόεδρε, θα χεστώ αν φάω κι άλλο.
-Εμπρός, χέσε. Δεν πειράζει. -Ναι;
Καλή σας όρεξη, κύριοι.
Αλλά οι τιμές είναι κάπως περίεργες.
Τις ψηφίσαμε τις τιμές, γιε μου.
-Ένα νόμισμα το γεύμα. -Ναι.
Γιατί είναι δύσκολος;
Μας εναντιώνεται.
-Είναι στην αντιπολίτευση; -Ας μην το συζητήσουμε.
-Να σας κάνω παρέα; -Φυσικά, έλα.
Αυτό το εστιατόριο δεν χρεώνει αρκετά τα γεύματα.
Και είστε αρκετά εύποροι.
Θα υποβάλω αίτημα για το θέμα στη συνέλευση σήμερα.
Για την αδικία.
-Χτίσαμε γέφυρες. -Ορίστε;
Ο κύριος πρόεδρος λέει ότι θες αρχίδια για να χτίσεις γέφυρες.
Τι σχέση έχει αυτό;
Για να είμαι ειλικρινής, δεν πρόσεχα.
Μίλησα χωρίς να σκεφτώ.
Ενίοτε κι εγώ παραβλέπω το σενάριο.
-Και; Μια χαρά λειτουργεί. -Μια χαρά.
Αν με στηρίξετε,
θα βγάλω λόγο στη συνέλευση για την ισότητα των φύλων
και θα κάνω προτάσεις.
Είναι και τα δικαιώματα των ζώων.
Η κατάσταση στις αρένες. Τι τρώνε αυτά τα λιοντάρια;
-Τι τρώνε; -Όχι αρνί, προφανώς.
-Φοβερό. -Ο τύπος έχει όραμα!
Ήρθες να εκπροσωπήσεις τους Ρωμαίους ή τα ζώα;
Ναι. Τον κοιτάζω προσεκτικά, πρόεδρε.
Δεν είναι ότι δεν μπορεί να τον αγγίξει κανείς.
Μη νομίζεις ότι έχεις ασυλία, αγαπητέ.
Σαφό, σύνελθε, αγόρι μου.
Άσπρισαν τα μαλλιά μου στο κουρμπέτι.
Αν πας να μιλήσεις με τέτοια μυαλά, θα ρεζιλευτείς.
Αλήθεια; Θα το δούμε.
-Ναι; -Ναι.
-Θα πας στην αγορά; -Ναι!
Πάρε και κανόνισε συγκέντρωση στην αγορά.
-Ό,τι πεις, πρόεδρε. -Λαδώνετε;
Αν οργανώσεις συγκέντρωση, χωρίς λάδωμα δεν έρχονται.
Θα σταθώ ενώπιον του λαού μου σήμερα και θα τους πω όλη την αλήθεια!
Πώς πέρασε η αυτοκρατορία
από τον Μάρκο Αυρήλιο και τον Κικέρωνα σε μικροαπατεώνες;
-Θα το εξακριβώσω! -Αλήθεια;
-Ναι. Στην αγορά! -Στην αγορά;
Αλλιώς, σου χώνω ένα δόρυ στον κώλο.
-Θα ανέβω στη σκηνή. -Ναι; Στην αγορά;
-Ναι. Στην αγορά. -Σοβαρά;
-Θα έρθεις στην αγορά; Έλα! -Θα το κάνω. Ναι!
Ναι… Αγαπητοί Ρωμαίοι…
Βγάλτε τον σκασμό! Ο κύριος πρόεδρος θα βγάλει λόγο.
Παρακαλώ, κύριε πρόεδρε.
Έλα, Ρώμη, πάμε
Ήρθε η ώρα μας, ξεκινάμε
Ρωμαίοι!
Συμπατριώτες!
Ποια είναι η μητέρα σας; Ποιος είναι ο πατέρας σας;
Ποιοι είναι οι πρόγονοί σας;
Μητέρα μας είναι η βασίλισσα Δήμητρα. Πατέρας μας είναι ο μεγάλος Δίας.
Τι θα έλεγαν οι πρόγονοί μας γι' αυτό; Ας αγαπήσουμε κι ας αγαπηθούμε!
Είμαστε θνητοί σ' αυτόν τον κόσμο!
-Μπράβο! -Μπράβο!
Επιτρέψτε μου, κύριε πρόεδρε.
Αγαπητά αδέλφια μου.
Ό,τι έχουμε ανήκει στη Ρώμη.
Δεν έχουμε τίποτα και δεν θέλουμε τίποτα.
Ούτε εσώρουχο δεν φοράω! Ό,τι έχουμε ανήκει στη Ρώμη!
Ρωμαίοι συμπατριώτες.
Ο πρόεδρος Κλαύδιος κι εγώ θα σχηματίσουμε ομάδα στη συνέλευση
για να σας υπηρετήσουμε.
-Ναι! Μ' αρέσει το ομαδικό! -Ναι!
Μιλάω εκ μέρους των γιατρών.
Δεν έχετε κάνει τίποτα ακόμα για τα δικαιώματα των γιατρών.
Πού είναι η αποζημίωσή μας;
-Έλα. -Μίλα εσύ.
-Εσύ είσαι ο ειδικός. -Εμπρός, μίλα.
Οι γιατροί δικαιολογημένα απαιτούν…
-Και; -Λοιπόν;
-Κι εμείς… -Ναι;
-Ξαναλέτε την ερώτηση; -Βλέπεις;
Μπουχτίσαμε πια!
Διαρρηγνύω τα τελευταία ιμάτιά μου και φεύγω!
-Εντάξει, φύγε! Γεια χαρά! -Ου!
Συγγνώμη, μιας και αναφέρατε ομάδες,
δεν μας υποσχεθήκατε όργια;
Μπορούμε εμείς, ο λαός, να συμμετέχουμε;
Ήρθαμε σε επαφή με τις δημοτικές αρχές.
Θα διαθέσουν μεγάλες εκτάσεις, ώστε ο κόσμος να πηγαίνει και να το κάνει.
Αυτή είναι η λύση μας.
Σωστά. Δεν ανακατευόμαστε πια.
Σας αφήνουμε ελεύθερους.
Εμείς δεν λέμε "Για τον λαό, παρά τον λαό".
Μπράβο!
Ένα λεπτό.
-Δεν έχετε κάτι να πείτε; -Αμάν πια!
Πού πάνε τόσα λεφτά από φόρους;
Και τι γίνεται με το αυξανόμενο κόστος ζωής…
-Ένα λεπτό. -Μα εγώ…
Οι συμπατριώτες μας λιμοκτονούν!
Τι να φάνε οι Ρωμαίοι; Πέτρες;
-Μπράβο! -Μπράβο!
Θέλετε να μας πιείτε το αίμα;
Μαλάκες! Δεν θα σας αφήσουμε!
-Μπράβο! -Πες τα!
Αρτούριας!
-Αρχίδια θα φάνε όσοι μας ζηλεύουν! -Εδώ!
Ναι! Μακάρι όσοι μας ζηλεύουν
να πεινάσουν τόσο, που θα πιάσει αράχνες ο κώλος τους!
-Οι γερμανικές φυλές! -Δεν θα μας νικήσουν!
-Αυτοί είναι πίσω από όλα. -Σωστά.
-Θα νικήσουμε! -Τέλος!
Τέλος.
Περιμένετε. Έχουμε κι άλλα να πούμε.
-Σήμερα, τα γυναικεία δικαιώματα… -Φτάνει, γιε μου.
Είμαι σύζυγος συγκλητικού. Σκάστε.
-Σωστά. Συνέχισε. -Πάμε.
Ρωμαίοι συμπατριώτες.
Από δω ο Τιβέριος, υπεύθυνος του τομέα γυναικείων θεμάτων.
-Θα χειρίζομαι γυναίκες; -Τα θέματά τους.
Σας υπόσχομαι ότι θα χειριστώ
τα θέματα κάθε γυναίκας προσωπικά!
Πιστέψτε με, και…
Ο αυτοκράτορας Κορνήλιος ο Τρίτος από αριστερά.
Μπράβο! Ζήτω ο Κορνήλιος!
Λοιπόν…
Αρτούριας, δεν σε είδα στην ομάδα χθες το βράδυ.
Ήμουν κοντά στον πάτο, κύριε πρόεδρε.
Σας έγνεψα, αλλά δεν με είδατε.
Πώς είσαι, Κλαύδιε;
Ξέρετε πώς είναι. Εισαγωγές-εξαγωγές. Τα καταφέρνουμε.
Μόλις έκανα εξαγωγή νεφών στους Πέρσες.
Τα βλέπετε να φεύγουν; Τα νέφη στον ουρανό.
-Η εξαγωγή είναι στα χαρτιά. -Ωραία.
Αλλά τι διάολο κάνετε; Εξοργίζετε τις μάζες;
Αντίθετα, κύριε πρόεδρε, τους αφήνουμε να ξεσπάσουν.
Θα το ελέγξω.
Εντάξει,
Ρωμαίοι.
Πώς είστε;
Τέλεια!
Ο λαός μας είναι πολύ ικανοποιημένος με το έργο μας
και μας δείχνει την ευγνωμοσύνη του.
Θα σας το πω ξεκάθαρα.
Οι Ρωμαίοι εκτιμούν, τιμούν και υποστηρίζουν τον ηγέτη τους
που έφερε μια νέα εποχή στη Ρώμη.
Σε αυτό το κλίμα, κανένας Ρωμαίος δεν στερείται κάτι.
Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ξέρουν πώς να βγάζουν έξτρα λεφτά.
Είσαι ο καινούργιος; Έλα εδώ.
Πώς σου φαίνεται;
Μεγαλειότατε,
είχα κάποιες ιδέες,
αλλά δεν πήρα τις απαραίτητες ψήφους.
Θα ήθελα να μπω στην ομάδα των πρεσβυτέρων.
Σύντομα θα σε βάλουν ανάμεσά τους.
Μπράβο. Πολύ καλά. Το σόλο δεν λέει. Καλύτερα σε ομάδα.
-Θα μπει. -Ναι.
Γεια σας.
Καλώς ήρθες, γιατρέ.
Τελικά όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη.
Εμείς το ξέραμε.
Το ήξερα ότι θα γυρίσει.
Αγαπητή Σεμρά,
βάλε καμιά καλή κασέτα και φτιάξε μας το κέφι.
Χρεώνουν νερό κι αέρα Κι είναι μεγάλη λέρα
Σπας τον κουμπαρά μια μέρα Μα δεν τα βγάζεις πέρα
Άνθρωποι στην κορυφή Έγιναν ληστές κρυφοί
Τι λέτε κι εσείς, αδερφοί; Τίποτα δεν θ' αλλάξει
Σκοτώνονται ποιος θα μας φλομώσει
Πως θα 'ρθει τάχα να μας σώσει
Το αίμα μας το ήπιανε Και στον τζόγο μάς ρίξανε
Τι να κάνουμε οι φουκαράδες; Δεν έχουμε παράδες
Στις δυσκολίες πήξαμε Αλλά ξανά δρόμο ανοίξαμε
Το καλό πάντα αργεί Αλλά θα 'ρθεί μια μέρα
Σκοτώνονται ποιος θα σας φλομώσει
Πως θα 'ρθει τάχα να σας σώσει
Χρεώνουν νερό κι αέρα Κι είναι μεγάλη λέρα
Έλα να μου κάνεις παρέα Τίποτα δεν αλλάζει
Είναι όλοι μισητοί Δεν είν' άνθρωποι αυτοί
Ο καθένας τους οργιάζει Και ποτέ δεν αλλάζει
Οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους καλοί ή κακοί;
Έχουμε δει όλα τα είδη ανά τους αιώνες.
Κάποια καλά, κάποια κακά.
Κάποια ηρωικά, κάποια δειλά.
Κάποια σοφά, κάποια τρελά.
Άντρας ή γυναίκα;
Η μητριαρχία είναι καλύτερη ή η πατριαρχία;
Ποιος τους μεγαλώνει αυτούς;
Οι μητέρες γεννούν λεοντόκαρδους!
Εντάξει, όντως τους γεννούν.
Άρα, διαφθείρονται αργότερα;
Θέλω να κατηγορήσω την κοινωνία. Αλλά σωπαίνω. Δεν μπορώ να το κάνω.
Τι;
Έπρεπε να βάλεις το κρεβάτι ψηλά, Τζεμιλέ.
Το έβαλα στο κέντρο, μεγάλη αδερφή.
Το ήθελα ψηλά σαν θρόνο!
Ναι! Κάν' το σαν θρόνο!
Θα φωνάζει εντολές από τον θρόνο του. Ίσως να με στραγγαλίσουν.
Μη ζηλεύεις τον αδερφό σου. Ο γιος μου είναι αληθινός πρίγκιπας!
Η περιτομή του Γιαγίζ Εφέ δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τα άλλα.
Το κρεβάτι του θα είναι σαν θρόνος!
Θα κάψει πολλές καρδιές αυτός!
Όταν του βγάλουν τα ράμματα, όλοι πρέπει να κρύβουν τις κόρες τους.
Ο ανιψιός μου αποπνέει αρρενωπότητα!
Με ρωτάει "Μαμά, τώρα που έγινα άντρας, θα παντρευτώ;"
Τι γλυκό!
Ας μείνει ανύπαντρος κι ας περνάει καλά κάθε μέρα.
Ο ανιψιός μου μπορεί να κάνει παρέα με άλλο κορίτσι κάθε μέρα.
Ακριβώς. Ελπίζω να μην κολλήσει σε τίποτα βρομιάρες.
-Έχει κι αλλού πορτοκαλιές. -Ναι.
Ο πρώην μνηστήρας σου το ίδιο θα σκεφτόταν όταν σε παράτησε.
Πάλι η σκατούλα με τα ενοχλητικά της σχόλια.
Το παιδί είναι εννιά χρονών, στο αρχικό πακέτο.
Ίσως βάζετε την κορδέλα σε λάθος μέρος.
Βούλωσ' το, Σιμπέλ, μη σ' το βουλώσω εγώ.
Ο Γιαγίζ Εφέ είναι σωστός πρίγκιπας.
Είναι το λιοντάρι της οικογένειας.
-Θέλω να του ξεριζώσω το τσουτσούνι. -Ορίστε;
Τρόπος του λέγειν, φυσικά. Γιατί να κάνω κάτι τέτοιο;
Το κόβουν σήμερα, πάντως.
Ναι. Πριν από την τελετή.
Τζεμιλέ, ας δούμε το κέικ και τις λεμονάδες.
Εντάξει, αδερφή.
Τι να πω; Έχετε χάσει τα μυαλά σας.
"Σωστός πρίγκιπας!"
Υποτίθεται ότι είστε δημοκράτισσες, αλλά το γυρίζετε στη μοναρχία γι' αυτόν.
-Θα του το φάω το τσουτσουνάκι. -Ανοησίες!
Δεύτερη φορά. Θα το πιστέψω.
Χαζούλα.
Γιαγίζ Εφέ!
Έσπασε η κορυφή του ραβδιού.
Αλήθεια; Τέτοια μέρα;
Μεγάλη σύμπτωση. Μήπως είναι σημάδι;
Μην ανησυχείς γι' αυτό. Θα το φτιάξουμε.
Ζήσε τη στιγμή σου. Συγκεντρώσου.
Τατζί, είδες το κρεβάτι;
-Το ήθελα ψηλά, σαν θρόνο! -Μάλιστα.
Γιαγίζ Εφέ, γλυκιά μου κολοκύθα, πώς είσαι, αγάπη μου;
Φοβάμαι λίγο, μαμά.
Μα είσαι πρίγκιπας, γιε μου. Οι πρίγκιπες δεν φοβούνται.
-Σωστά, αδερφέ; -Σωστά.
Εσύ έκανες περιτομή, θείε;
Φυσικά και έκανα, μικρέ.
Φοβήθηκες κι εσύ;
Αν φοβήθηκα λέει;
Ακόμα φοβάμαι όταν πρόκειται για τ' αχαμνά μου.
Αν παίζαμε ποδόσφαιρο εδώ, θα τα κάλυπτα.
Γι' αυτό βάζεις τα χέρια σου εκεί κάτω συνέχεια;
Ναι, από φόβο. Ελέγχω αν είναι ακόμα εκεί.
Μην τον φλομώνεις στις βλακείες.
Πες μου όταν έρθει ο θείος Ασλάν.
Έλα, ας δούμε το κέικ και τις λεμονάδες.
-Εντάξει. -Ενημέρωσέ με.
Ναι, αδερφή. Θα το κάνω. Έλα.
Τατζί, πού είναι αυτός που θα κάνει την περιτομή;
Πού είναι ο Ιμπίς και ο Ασλάν;
Ο Ασλάν έχει αναλάβει τις λεπτομέρειες.
Δεν ξέρω.
-Ασλάν! Άργησες πολύ! -Ήρθαμε.
-Περιμένουμε ώρες! -Δεν πειράζει.
-Θείε Ασλάν. -Γεια σας!
Βρε κατεργάρη!
Δείξε μας το τσουτσούνι σου. Εμπρός.
Κάν' τον να μας το δείξει.
-Δείξ' το! -Θα το δείξει. Υπομονή.
Ηρεμήστε λίγο.
Τατζί, είσαι κι εσύ μεθυσμένος;
Ναι, αδερφέ.
Δεν είναι τίποτα. Μισό μπουκάλι βότκα.
Είμαι ενθουσιασμένος. Μόνο μηχανήματα δεν μπορώ να χειριστώ.
Και δεν θα με βάλετε να χειριστώ γκρέιντερ.
-Ακριβώς. -Αλλάχ, βοήθα!
Ισίκ, μεγάλε αδερφέ, από δω ο Ιμπίς.
Ιμπίς!
Στρατιώτης!
Φαχρί, τι θα πιεις;
-Είμαι μια χαρά, Ασλάν. -Εντάξει.
Αφήστε με να ετοιμαστώ.
Γιε μου, πώς είσαι;
-Ισίκ, αδερφέ. -Αδερφέ.
Γιαγίζ Εφέ, γιε μου, πες γεια στον κύριο.
-Γεια. -Πώς είσαι, κατεργαράκο;
Είναι σωστός κατεργάρης.
Σου την πέφτουν τα κορίτσια, Γιαγίζ Εφέ;
Ασλάν, αδερφέ, πάρ' τον κάτω από τις φτερούγες σου.
-Καθοδήγησέ τον. -Θα τον καθοδηγήσω.
Ξέρεις πώς τον έλεγα όταν ήταν μικρός;
"Στρατιώτη!"
Κρεμάστε τον ανάποδα!
Για όνομα! Σας παρακαλώ, παιδιά.
Τι απαντούσες όταν σε έλεγα στρατιώτη;
Ασλάν, σου ζητώ να το κόψεις.
Ισίκ, σε παρακαλώ. Είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα του γιου σου.
Κοίτα, ο Φαχρί από δω είναι από τους πιο αρχιδάτους τσουτσουνοκόφτες.
Μη μιλάς γι' αρχίδια, Ασλάν. Η δουλειά μου αφορά μόνο το άλλο.
-Ισίκ, αδερφέ. -Ναι;
Έχεις καμιά κολόνια;
Για να απολυμάνεις τα εργαλεία;
Όχι, βρε αδερφέ, για να αραιώσω τη λεμονάδα λιγάκι.
Τρέμω λιγάκι.
-Μ' ένα ποτηράκι θα συνέλθω. -Φαχρί.
Το ελπίζω.
Συγγνώμη.
-Φαχρί; -Ναι;
Με άρωμα λεμόνι;
Θες 80 βαθμών;
Ανακάτεψέ το με ένα ποτήρι λεμονάδα.
Έλα, φίλε. Ας ξεκινήσουμε.
Για να το δω.
-Στρατιώτη! -Στρατιώτη!
-Εμπρός, γιε μου. -Μαλακά.
Για να το δω.
Θα κάνουμε τοπική νάρκωση, έτσι;
Δώσε μου ένα λεπτό, Ισίκ.
-Ορίστε, Φαχρί. Ας τσουγκρίσουμε. -Δώσ' το μου. Φέρε εδώ.
-Καλώς ήρθες, Φαχρί. -Ας πιούμε.
-Έλα, Ισίκ. -Θα το κόψουμε, μην ανησυχείς.
Ζήσε λίγο τη στιγμή. Χαλάρωσε, Ισίκ.
Θα ζήσω τη στιγμή μετά την περιτομή.
Έλα. Όλοι κάναμε. Δεν είναι τίποτα.
Κατεργάρη!
Ο τύπος είναι σκέτος μπελάς.
Μπελάς!
Να το δω, γιε μου. Δεν το είδα.
Θα το ναρκώσουμε, σωστά;
Ναι, με τοπική.
Μικροπράγματα. Θα τα καταφέρουμε.
Φαχρί. Το πήρε από το σόι της μητέρας του.
Δεν φταίει ο Ισίκ!
Έλεος! Ασλάν, σταμάτα πια!
Όλα καλά, αδερφέ.
-Εντάξει. -Είναι μόνο εννιά.
Αυτό είναι καλό. Εγώ φοράω 44 φαρδύ.
Έλα. Χτύπα το όταν κάνουμε αστεία.
Εντάξει, μικρέ, τώρα…
-Θα το ναρκώσεις; -Φυσικά.
Φαχρί, ξέρεις τι κάνω εγώ σε τέτοιες καταστάσεις;
Ναρκώνω το ραντεβού μου.
Τη βάζω να πιει και μετά μπαμ!
Είσαι απίστευτος, Ασλάν!
Είσαι έτοιμος, μικρέ;
-Δεν φοβάμαι καθόλου, κύριε. -Ωραία.
Αλλά ναρκώστε το καλά, έτσι;
-Ανόητε! Κατεργαράκο! -Στρατιώτη!
Κοίτα, μικρέ, είναι η πιο ζωή της σημαντικής σου μέρα.
Έχεις εμένα, τον πατέρα σου,
τον θείο σου, τον πατέρα σου, τον άλλο θείο σου.
-Είναι κι ο Ιμπίς εδώ. Παίξε! -Παίξε, Ιμπίς!
Τώρα είναι η σειρά σου να παίξεις, Ιμπίς
Η μητέρα σου σε θεωρεί πρίγκιπα και τα κορίτσια σε αγαπούν, Γιαγίζ Εφέ.
-Μην ανησυχείς. -Θα τελειώσει πριν το καταλάβεις.
Έτοιμος, γιε μου;
-Να το δω. -Θα σε ναρκώσει.
-Θα μουδιάσει. Όλα καλά. -Να η βελόνα.
Αυτό ήταν. Αυτό ήταν το δύσκολο. Χωρίς πόνο πια.
-Έκανες τη νάρκωση, Φαχρί; -Θα πιάσει σε δυο λεπτά.
Τα υπόλοιπα είναι εύκολα.
Να το δω. Ναι, έπιασε.
Έπιασε.
Το χέρι μούδιασε!
-Έλα, Τατζί, να τσουγκρίσουμε. -Ναι. Νόμιζα ότι δεν πίνουμε άλλο.
Ζήσε τη στιγμή, Ισίκ.
-Χαλάρωσε λίγο. -Θα χαλαρώσω μετά, Ασλάν.
-Δεν έκανες την περιτομή. -Εντάξει.
-Ένα λεπτό. -Παίξε, Ιμπίς.
Ισίκ, αδερφέ μου. Πάμε.
Έτοιμος, γιε μου;
-Όλα καλά. -Μη φοβάσαι.
Εγώ είμαι εδώ.
Είσαι στρατιώτης!
Το κρατάω… Ναι, έτσι.
Ο πατέρας και οι θείοι σου είναι όλοι εδώ.
-Κοίτα πάνω. -Έτοιμοι, Ασλάν;
-Κόψ'το. -Το κόβω.
Κάν' το, φίλε.
Όπα! Θα πέσεις!
Το έκοψα.
Ωραία.
Τελείωσε, γιε μου. Τι γενναίο παιδί που είσαι!
-Αμάν! Κόπηκε όλο. -Ορίστε.
Τατζί, θα λιποθυμήσω.
-Κρατήσου. -Ηρέμησε.
Λιποθυμάω.
-Ηρέμησε. -Όλα καλά.
-Μην παίζεις, Ιμπίς. -Λιποθυμάω.
Αλλά είναι ναρκωμένο, έτσι;
-Είμαι… -Τι κάνουμε τώρα;
Τι έγινε;
-Γιατί μου το έδωσες αυτό; -Το έκοψε;
-Τι; Ναι, το έκοψε. -Ναι.
-Θα ραγίζει καρδιές! -Να δούμε τίνος η καρδιά θα ραγίσει.
Είναι άντρας τώρα! Ο Βασιλιάς των Λιονταριών!
Κι ο Ισίκ;
-Ενθουσιάστηκε πολύ. -Ναι.
Ξέρεις πώς κάνει ο Ισίκ.
Τι περίεργος τύπος!
Δεν είναι αντρίκιο να λιποθυμάς.
Γιε μου, είσαι άντρας τώρα!
Δεν νιώθω τίποτα, μαμά.
-Θέλω να του ξεριζώσω το τσουτσούνι. -Πολύ αργά.
Θέλω να του φάω το τσουτσούνι.
Ορίστε.
Τι διάολο είναι αυτό;
Στρατιώτη!
Το κεφάλι την πλήρωσε.
Αγαπητοί θεατές, λένε ότι είναι κακό να είσαι υπερπροστατευτικός.
Υπάρχει επιθεώρηση
που δεν θίγει κοινωνικά θέματα;
Με συγχωρείτε.
Μου άρεσε το σκετς που έπαιξα τώρα.
Εσείς το γράψατε;
Χαίρομαι που σας άρεσε.
Ήταν μεγάλο χαστούκι στην τοξική αρρενωπότητα.
Πώς μπορούν οι μάνες και οι θείες να παρακινούν έτσι το αγόρι;
Ακριβώς!
Τον αποκαλούν λεοντόκαρδο, τίγρη.
Κι έτσι, οι άντρες μάς ποδοπατάνε.
Εγώ λέω όχι!
Για άντρα, οι παρατηρήσεις σας ήταν απίστευτα εύστοχες, κύριε.
Γκρέμισες όλα τα ταμπού, που λένε.
Αυτό είναι πολύ ευγενικό, νεαρή μου.
Ωραία. Τώρα, μπορούμε να πιούμε και να φλερτάρουμε;
Θα το ήθελα πολύ!
Και έχεις την κατάλληλη ηλικία!
Θα σε ξεγελάσω και θα μου γράψεις το σπίτι σου.
Να με συγχωρείτε αν είναι πολύ κλισέ.
Ας τελειώνουμε με τη μεταβίβαση τώρα!
Ακριβώς.
Παιδιά, κοιτάξτε.
Αυτά, αυτά κι αυτά, σύμφωνα με τον νέο νόμο,
είναι πλέον οικοδομήσιμα.
Η περιοχή δεν είναι πια δασική.
Αυτό είναι!
Και θα φερθούμε απάνθρωπα σε αυτήν τη γη.
Τι τύχη είναι αυτή!
Όλοι οι οικοπεδούχοι θα έρθουν εδώ.
-Ναι. -Και τι θα κάνουμε;
Τους δύσκολους.
-Ναι. -Αυτό είναι.
Είστε φοβεροί.
Μ' αρέσει η δημόσια υπηρεσία μας.
Είστε υπέροχοι άνθρωποι. Καθίστε, παρακαλώ.
Όλα εσύ μας τα 'μαθες, διευθυντή.
-Όλες τις πουστιές. -Ακριβώς.
Μα σε προειδοποιώ, Σερμέτ.
Μη φοράς τόσο ακριβά ρολόγια εδώ.
Κύριε, το φόρεσα επειδή φορούσες το δικό σου.
Έχεις δίκιο. Πρέπει να σας δίνω το παράδειγμα.
-Τα βγάζουμε. -Αμέσως.
Να δω το δικό σου.
Ένα λεπτό. Είναι καλύτερο μοντέλο από το δικό μου;
Θυμάσαι το ξενοδοχείο; Εκεί το πήρα.
Μα εγώ υπέγραψα τη συμφωνία.
Δικό μου είναι το ρολόι.
Μην πεις άλλα.
-Χάρισέ το μου. -Φυσικά.
-Αλλά μην το φοράς εδώ. -Ναι.
Έχω να πάρω μίζα δέκα λεπτά. Μου 'ρχεται τρέλα.
Άντε στη θέση σου.
Περάστε.
Γεια σας.
Ο δρόμος είναι θέμα. Τα χέρια μας είναι δεμένα.
-Ακριβώς. -Είμαι η Αϊλίν Σετσκίν.
Ξεκινάω δουλειά εδώ. Ορίστε.
Για να δω, δεσποινίς Αϊλίν.
Υποδιευθύντρια.
Δώσε μου ένα λεπτό.
-Ο Σερμέτ και ο Ερκίν. -Γεια.
Μην εξαφανιστείτε.
Λοιπόν… Περίμενε.
Η δεσποινίς Αϊλίν θα είναι πάνω από σας.
Τι συμβαίνει;
Έχουμε ένα σύστημα εδώ.
Μήπως να σας δίνουμε τα έγγραφά μας
χωρίς την υπογραφή της δεσποινίδας;
Ή να λέμε ότι είναι σε αναρρωτική άδεια.
Και κάποιες φορές, μπορούμε να δηλώνουμε ότι πέθανε.
Ξέρω τον Φουάτ τον Παλιάτσο στο νεκροτομείο.
-Ωραία. -Εντάξει, ωραία.
Συγχαρητήρια και συλλυπητήρια.
Καλώς ήρθες. Σερμέτ, δώσε της τη σφραγίδα.
-Αμέσως, κύριε. -Σφραγίδα σημαίνει εξουσία.
-Ορίστε. -Ωραία. Συγχαρητήρια.
-Περάστε. -Ναι.
Φέρε τέσσερα τσάγια!
Με ειδοποίησαν από τα κεντρικά στην Άγκυρα σήμερα.
Κάποιες περιοχές δεν είναι πλέον δασικές. Κρίμα.
Αυτό λέγαμε κι εμείς.
Ήταν κεραυνός εν αιθρία.
Σαλάμ αλέκουμ.
Εδώ είναι η Διεύθυνση Πολεοδοσίας;
Όχι, το Πασπαρτού είναι.
Μας αρέσει η αστεία προφορά σου.
Αλλά δεν μπορώ τις φλυαρίες σήμερα.
-Πήγαινε στην Αϊλίν. -Μίλα σ' αυτήν.
Άντε, παππού, μίλα στην Αϊλίν.
Δεσποινίς, έχω δυο στρέμματα γης.
Στο τεϊοποτείο μού είπαν ότι τώρα μπορώ να χτίσω.
-Θα δεις αν είναι αλήθεια; -Φυσικά. Για να δω.
Άσ' το εδώ.
Ναι, ισχύει. Η γη είναι οικοδομήσιμη.
Θα χτίσουμε μόνο μια καλύβα. Μας αρκεί.
-Καλύβα; Δεν μπορείς. -Αποκλείεται.
Δεν μπορείς.
Πρέπει να πουλήσεις τη γη, παππού.
Ο διευθυντής σού το έχει πει. Η περιοχή είναι τουριστική.
Τουριστική ζώνη.
Όχι, κύριε, επιτρέπεται να χτίσετε ό,τι θέλετε εκεί.
Ό,τι θέλει;
Αυτή η φράση δεν λέγεται εδώ. Δεν υπάρχει περίπτωση.
-Η κυρία είπε ότι μπορώ. -Ναι.
Παππού, θέλω να σου απαντήσω με προφορά,
και να σου μιλήσω έτσι, αλλά δεν το 'χω με τις προφορές.
Είστε πολύ αστείος.
Γεια σας, κύριε Νιζάμι και λοιποί. Πώς είστε;
Καλώς ήρθατε, κύριε.
Μπαμ, μπαμ!
Ψάξε στην τσέπη σου.
Πώς το κάνετε αυτό, κύριε;
-Σερβέτ; Μπαμ! -Κύριε…
Ερκίν, μπαμ!
Απίστευτο, Σαμί!
Πάντα μας φτιάχνετε το κέφι, κύριε.
Τι έγινε; Μπαμ!
Πώς μου το φορέσατε;
Το κόλπο είναι η ταχύτητα. Έχω δουλειά, βιάζομαι.
Καλώ ήρθατε, καθίστε. Μπορώ να σας λέω αδερφό;
Να με λες μπαμπά.
-Μπαμπάκα. -Ο μπαμπάς μας.
Μπαμπά, θέλω μια χάρη.
Μπορείτε να γράψετε
"Αγόρασε το ρολόι με δικά του λεφτά" εδώ;
Φυσικά. Σουλεϊμάν, έναν καφέ τώρα!
-Δεν την έχω ξαναδεί. Είναι καινούργια; -Ναι.
Μπαμ!
Τι γίνεται;
Πώς τολμάτε;
Παρδόν. Σουλεϊμάν, μπαμ!
Πάρε δρόμο.
Κύριε, ποιες είναι οι εντολές σας;
Λοιπόν, Νιζαμί…
Ξέρετε ότι χρειαζόμουν αλλαγή ζώνης
για την περιοχή μεταξύ του δάσους και της ακτής.
Μπράβο σας!
-Ναι, τα καταφέραμε. -Αυτό τελείωσε.
Ξέρετε ότι αγόρασα πολλά κομμάτια γης στην περιοχή.
Τώρα θέλω άδεια για ξενοδοχείο.
Χειριστείτε τη χαρτούρα και λοιπά.
Τι είδους ξενοδοχείο έχετε υπόψη;
Θέλω να το βλέπουν απ' έξω
και να λένε "Αυτός ο γαμημένος καριόλης γάμησε την ακτή απ' άκρη σ' άκρη!"
Και στο εσωτερικό,
θέλω να είναι ένα υπέροχο μέρος
που προσφέρει μια εμπειρία πέντε αστέρων.
Περιγράφετε το ξενοδοχείο των ονείρων μου, κύριε!
Κύριε; Επιτρέπεται να χτίσετε, αλλά δεν μπορώ να το εγκρίνω.
-Μιλήστε στον διευθυντή. -Εντάξει. Κύριε…
Ναι. Σαμί, κύριε, αυτό το μικρό κομμάτι;
Είναι του Ριζά.
Σου ανήκει αυτό το οικοπεδάκι που είναι στη μέση σαν τσουτσούνι;
-Ναι. -Πού ήσουν;
Εσένα έψαχνα!
Μπαμ, μπαμ! Δες στην τσέπη σου.
Πω πω! 50.000 λίρες!
Θα τις πάρω πίσω. Ήταν απλώς μια δοκιμή.
Δεν το πρόσεξες, έτσι;
-Όχι. -Έδειχνε έκπληκτος.
Κύριε Ριζά, από δω ο κύριος Σαμί. Είναι μεγιστάνας του τουρισμού.
Φυσικά, σας αναγνωρίζω.
Και βέβαια, τσακάλι.
Ναι, σε αναγνωρίζω, αφού έχω δουλέψει με βοοειδή.
Μπορώ να ζυγίσω μια αγελάδα αμέσως.
Κι εσύ ζυγίζεις κάπου 100 κιλά.
Έχεις αρκετό κρέας.
Αλλά θα δούμε πόσο γάλα βγάζεις.
Ο Ριζά είναι δικός μας!
Ναι. Το κλείσαμε.
Φέρε στον Ριζά ένα αναψυκτικό.
Είναι νωρίς για καφέ.
Ώστε θα χτίσεις ξενοδοχείο;
Αλλά πώς θα γίνει αυτό;
Στη μέση της τεράστιας γης σου είναι το οικοπεδάκι μου.
Τι θα κάνουμε;
Να τι θα κάνουμε, Ριζά.
Θα μου πουλήσεις τα δυο στρέμματά σου σε λογική τιμή.
Και μετά; Μου είπαν ότι ούτε καλύβα δεν χτίζεις εκεί.
Σωστά, είναι μια καλύβα που δεν μπορεί να χτιστεί.
Αλλά ο κύριος θα γαμήσει την ακτή.
Ο νόμος είναι σαφώς με το μέρος του κυρίου Σαμί.
-Αλήθεια; -Ναι.
Μη μου πείτε!
Τότε, λοιπόν, κάνε τα μαγικά σου μπαμ για να το κανονίσουμε.
Μπαμ, μπαμ.
Αληθινός μάγος!
Κύριε Σαμί, θα αναλάβω τα χαρτιά με τον Ριζά.
Μην ανησυχείτε. Την έχετε την άδεια.
Ναι, κανονίστε τα εσείς. Εγώ έχω δουλειά.
Φυσικά.
Εδώ έγραψα τις αντιρρήσεις μου.
"Η γη είναι ακατάλληλη για τουριστική ανάπτυξη". Ορίστε.
Και τώρα, περιμένω μια συγγνώμη για το θράσος που επιδείξατε μόλις.
Η δωροδοκία
είναι σημάδι αδυναμίας και ανηθικότητας.
Αν πρέπει να δωροδοκήσετε για κάτι,
αυτό σημαίνει ότι είναι παράνομο.
Ντροπή σας, διευθυντά.
Κύριε Σαμί, η Αϊλίν απήγγειλε ένα απόσπασμα
από το μυθιστόρημα The Wren του Ρεσάτ Νουρί Γκιουλτεκίν.
-Κι εμένα με αιφνιδίασε. -Μπράβο!
Δεσποινίς Αϊλίν, ακόμα και σε υπουργικό επίπεδο…
Απλώς να ξέρετε ότι πήρα την άδειά τους πριν έρθω εδώ.
Λυπάμαι, αλλά δεν θα υπογράψω το έγγραφό σας.
Θα στείλω αναφορά στο υπουργείο.
Έλα, κυρία, μην το κάνεις αυτό. Δεν θα πουλήσω τη γη μου τώρα!
Δεσποινίς Αϊλίν, μην ντρέπεστε να μου πείτε ένα ποσό.
-Ας είμαστε ειλικρινείς. -Σωστά.
Είμαστε καλοί με τα ποσά, αγαπητή Αϊλίν.
-Θα τα μοιραστούμε δίκαια. -Μιλάτε για δικαιοσύνη;
Δημόσιος υπάλληλος είσαι. Σκέψου λογικά.
Σωστά. Κοίτα τον Ριζά.
Θες όντως να στεναχωρήσεις τον γεράκο;
Επειδή είστε όλοι κλέφτες, θέλετε να γίνω κι εγώ;
-Ναι. -Ναι.
-Πάρ' τα. -Δεν μπορώ.
Άντε, πάρ' τα!
Δεν μπορώ.
-Απλώς πάρ' τα. -Δεν μπορώ.
Πάρ' τα.
Στον διάολο το διεφθαρμένο σύστημα!
Πάρ' τα
Δεν μπορώ Είναι του λαού τα λεφτά
Κλέψ' τα
Δεν μπορώ Είναι του κράτους τα λεφτά
Τι μπορώ να κάνω και πώς;
Άντε, πάρ' τα Έτσι γίνονται αυτά
Άντε, κλέψ' το Τι κάνεις τόσο σαματά;
Δεν θες εισόδημα σταθερό;
Κλέψ' το
Δεν μπορώ Είναι για παιδιά φτωχά
Κλέψ' το
Δεν μπορώ Είναι βρόμικα λεφτά
Πώς να σας τιμωρήσω εγώ;
Άσε το κήρυγμα Μη λες λόγια περιττά
Δεν έχω χρόνο Για φλυαρίες της φτωχολογιάς
Ακολούθα το ρεύμα Και θα βρέχει ρευστό
Όλα παραμένουν ίδια Δεν αλλάζουν πραγματικά
Τα μεσημέρια λαδώνεται στα κλεφτά
Η ζωή είναι σκληρή βασικά
Τι μπορώ να πω και πώς;
Είσαι καλή μόνο Παραβολές να τσαμπουνάς
Ψωνισμένη ιδεαλίστρια Να μην κλέβουμε ζητάς
Τελείωσε τον χορό Και θα σου το εξηγήσω εκτενώς
Όταν τα πράγματα φτάνουν σε αδιέξοδο,
μήπως πρέπει να ξεκινάμε από την αρχή; Εσείς τι λέτε;
Πώς μπορεί κάποιος να κάνει το ίδιο λάθος ξανά και ξανά;
Ή μήπως το λάθος αποδειχτεί σωστό αυτήν τη φορά;
Κύριε Αφηγητή, είμαστε έτοιμοι να φύγουμε. Οπότε…
Ήθελα να κάνω μια καλή εισαγωγή για την τελευταία μας παραβολή.
Ποια παραβολή;
Αυτήν εδώ.
Αγάπη μου, σε ερωτεύτηκα.
Θέλω να κάνουμε οικογένεια και παιδιά. Αλλά…
-Ναι, αγάπη μου; -Δηλαδή…
Νιώθω ότι δεν πρέπει να έχω σχέση με τους δικούς σου.
Μα γιατί, αγάπη μου;
Δεν ξέρω, μιλάνε για ρόπαλα και πιστόλια.
Δεν θέλω να κάνω παιδί σε έναν τόσο βρόμικο κόσμο.
Μα πώς θα δώσουμε το παράδειγμα αν τα παρατήσουμε;
Έχεις δίκιο.
Ίσως να μη γίνουμε κυβέρνηση, αλλά τουλάχιστον θα είμαστε αντιπολίτευση.
Εντάξει, τότε.
Αυτό είπαν.
Και παρέμειναν αντιπολίτευση για την υπόλοιπη ζωή τους.
Αδερφέ, έλα, είναι αργά. Ο κόσμος θέλει να φύγει.
ΤΕΛΟΣ
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη