ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ TOY NETFLIX
Κε Ερσάν, κάνατε ταινία τρόμου, αλλά όλοι γελούσαν.
Ταινία τρόμου, και γελούσαν;
Γιατί; Γιατί το γέλιο είναι το καλύτερο φάρμακο για τον φόβο.
-Κερδίσατε βραβείο, κύριε; -Να σας πω.
Όταν τελειώνει η ταινία,
το κοινό χειροκροτεί με ενθουσιασμό.
Είναι το καλύτερο βραβείο για μας.
Χειροκροτήματα.
-Εντάξει. -Αυτό είναι το βραβείο μας.
Το χειροκρότημα.
Χορεύεις με πάθος!
Και στροφή!
Η κοινωνία θα σε πιέσει. Και το κάνει. Η κοινωνία θα σε μπλοκάρει.
Μπλοκάρει.
Ανθίζεις σαν λουλούδι. Και…
-Μπράβο, Φεριντέ. -Τα πας τέλεια, Φεριντέ.
Είσαι πολύ ορμητική.
Αναρωτιέμαι, χρυσό μου, πόσα καταπιέζεις μέσα σου. Περίεργο.
Όχι, αγάπη. Είναι φιλοσοφία. Πρέπει να τα δίνεις όλα.
-Έτσι, δάσκαλε; -Ναι.
Κορίτσια, θα ξανακάνουμε το πώς ανθίζει το κορίτσι;
-Πάμε ξανά. Κοινωνία. -Εντάξει. Ναι.
Άκου τι λέει η κοινωνία. Αγνόησέ την. Όχι! Και είσαι άτομο.
Άτομο. Αυτό είναι.
Γεια σε όλους.
Καλώς την.
Καλώς την. Άλλαξε και ξεκινάμε.
Είπες "χορό" και ντύθηκα αμπιγιέ.
Αλέβ, χρυσό μου, σε δεξίωση πας;
Άντε πηδήξου.
Το Χορεύοντας με τη Φωτιά δεν είναι μόνο χορευτική ταινία.
Περιέχει πολλά μηνύματα.
Λέω την ιστορία των απλών ανθρώπων.
Σκέψου τη Σεντά, το κορίτσι.
Ερσάν, υπάρχει κι αυτό. Κοίτα.
Και εσωτερικά.
Στρέφεται στον εσώτερο εαυτό της.
Στρέφεται.
Σαν άτομο. Και ανθίζει!
Και μετά, η πίεση ξανά.
Πίεση. Δεν τη νοιάζει καθόλου.
Βλέπεις; Και απαλλάσσεται από αυτήν.
Δάσκαλε, υπήρχε αυτό…
Το μέρος που ακούς;
-Όχι, δάσκαλε. Η σύγκρουση των γενεών. -Κάν' το!
Εσωτερίκευσέ το.
Πάλεψε κι εσύ. Και γίνεσαι άτομο!
-Μαστουρώσατε, παιδιά; -Όχι.
Για όνομα! Η ενηλικίωση μιας νεαρής κοπέλας; Αυτό είναι τρελό.
Εγώ είχα στο μυαλό μου αυτό.
Τέτοια πράγματα.
Αλέβ, μπορούμε να εκσυγχρονιστούμε;
Έφερα παραδοσιακό φαγητό. Ας μην το σερβίρουμε, τότε.
-Παρακαλώ. -Ας συνεχίσουμε.
Ας κάνουμε τη σκλαβωμένη κοινωνία. Είμαστε σκλάβοι. Κοιτάμε κάτω.
Έρχεται. Και ιδού! Είμαστε άτομο!
-Άτομο! Ορίστε. -Και η κραυγή;
Κραυγή! Ουρλιαχτό.
Εδώ πετάω το ύφασμα. Πού… Πού είναι ο Άλτιν κι ο Τουμτούμ;
Δεν ξέρω.
Είμαι και πάλι άτομο.
Φεύγω. Πάμε.
-Θες τσιγάρο; -Όχι.
-Πάρε ένα. -Μη με πρήζεις.
-Εντάξει. -Τι διάολο κάνουμε;
-Τι θέλουμε τις ταινίες τρόμου και χορού; -Μη λες βλακείες, φίλε.
Αδερφέ, δεν μπορώ να χορεύω όταν ο κόσμος λιμοκτονεί.
Συγγνώμη, αδερφέ.
-Ναι; -Πεινάς;
-Ναι. Πεινάω σαν λύκος. -Βλέπεις;
Ο Ερσάν δεν νοιάζεται.
Αυτό θα έλεγα. Πήρα προσφορά από την Κενάν Φιλμ.
Εγώ, ο Χαλίλ Εργκιούν, ο Ταρίκ Ακάν.
Σοβαρά μιλάς;
-Με αυτήν τη σειρά; -Όχι.
Εννοώ ο Ταρίκ, ο Χαλίλ κι εγώ.
Και πάλι, καλό είναι.
Αφορά κοινωνικά προβλήματα. Τα συνδικάτα, τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Και λίγη ενδοσκόπηση.
-Θα γυριστεί στην Κωνσταντινούπολη; -Ναι.
Αν μιλάμε για ενδοσκόπηση, είναι λογικό να γυριστεί εδώ.
Ναι.
Αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα στις δύο,
θα διάλεγα αυτήν, αλλά έδωσα τον λόγο μου.
-Τουμτούμ; -Ναι;
-Θα είμαι ειλικρινής. -Λέγε.
Έχω ένα υπέροχο σενάριο, για την ταινία Φαχρί ο Δάσκαλος.
Αφορά κοινωνικά προβλήματα.
Αν είσαι μέσα, ας το κάνουμε.
Πόσα θα πάρω;
Δεν έχει να κάνει με τα λεφτά. Αφορά τα προβλήματα.
Άρα το πρόβλημα είναι τα λεφτά που θα πάρω.
Όχι.
-Πάμε για μια μπίρα. -Με τον κόσμο να λιμοκτονεί;
-Θα το συζητήσουμε, σύντροφε. -Μη με αποκαλείς σύντροφο δημοσίως.
Τι φοβάσαι;
Χρειάζομαι 38 μέτρα ύφασμα. Το πετάμε ψηλά και μπαίνουμε από κάτω.
Σου έχω μια έκπληξη. Προς το τέλος,
ο Ατές θα είναι γυμνός και θα χορεύει.
-Τσίτσιδος; -Κι εξαγνισμένος.
Τι εννοείς;
Εννοεί ολοτσίτσιδος.
Ως τώρα, τον έχουμε δει με εσώρουχα. Πρώτη φορά θα τον δούμε χωρίς, σωστά;
Μουαμέρ, σ' αυτήν την ταινία,
καθώς η Σεντά βρίσκει τον εαυτό της, αμφισβητεί την κοινωνία.
Μέσω του χορού.
-Εγώ θα είμαι ντυμένος, έτσι; -Ναι.
Περάστε.
-Γεια. -Πού διάολο ήσασταν;
Λοιπόν, το Χορεύοντας με τη Φωτιά…
-Τι; -Δεν νιώθουμε άνετα με αυτό.
Το σκεφτήκαμε. Θέλουμε σοσιαλιστική οπτική και θέλουμε…
Να ανοίξουμε τα φτερά μας.
-Ποια φτερά; -Ο Άλτιν έχει φοβερό σενάριο.
Με τη βοήθεια των φίλων μας,
θέλουμε να γυρίσουμε το Φαχρί ο Δάσκαλος.
Με τα δικά σας φτερά;
Θα θέλαμε να σας ζητήσουμε 14.500 λίρες, αν δεν σας είναι πρόβλημα.
Τι; 14.500 λίρες; Δηλαδή, 7.250 το φτερό.
-Τι; -Τυρί!
Πάιρο, σταμάτα. Του άρεσες. Θα σου δώσει ρόλο.
Είναι η Προσευχή στους Θεούς;
Ναι, κύριε.
Πολύ καλά. Έτσι.
-Θα κάνεις τον Μπουρά. -Ευχαριστώ.
Τι θέλετε τις 14.500;
-Για να γυρίσουμε την ταινία. -Ξεπαραδιάζοντας εμάς;
Μουαμέρ.
Εσύ είσαι άνετος με τη χορευτική ταινία; Πες μου.
Πώς να είμαι; Ο τύπος ζητάει 38 μέτρα μετάξι!
-Πόσο θα κοστίσει η ταινία; -Κανείς δεν πληρώνεται. Είναι συλλογικό.
Αν ξοδέψουμε 50, μας κάνει 14.550. Θα γυριστεί σε χωριό.
-Χωριό. Προσιτό. -Η ταινία έχει να κάνει με ξεκαθάρισμα.
-Με το βρόμικο σύστημα. -Γιατί;
Εκρήξεις, συγκρούσεις;
-Μόνο κοινωνική έκρηξη. -Και συγκρούσεις μεταξύ των τάξεων.
Εννοούσα αν χρειάζεστε κασκαντέρ και τέτοια.
Περιμένετε μια στιγμή.
-Κεμάλ ο Δάσκαλος, είπατε; -Φαχρί.
Ακούστε. Θα πληρώσετε πολύ ακριβά το ότι υποτιμάτε τον χορό.
Και τώρα, δρόμο!
Ερσάν.
Αυτό θα διηγηθούμε όταν δεχτούμε το βραβείο.
-Θα πάρετε και βραβείο; -Ναι.
Αρχίδια θα πάρετε! Θα δώσω τους ρόλους σας σε άλλους.
-Δρόμο! -Η ταινία σου δεν είναι κοινωνική!
-Σοβαρά; -Ναι.
Θα δεις εσύ. "Μπέρκουν" και "Όιτουν"!
Πολύ κυριλέ ήρωες, δεν μας αφορούν.
Εμείς θα βάλουμε λαϊκά ονόματα. Αλίς, Βελίς, Αϊσέ, Φατμά.
Αυτό να κάνετε! Έξω από δω!
-Με παράτησαν. -Θα τους τσακίσουν στην πρεμιέρα.
Ωραία.
Ένα νέο έργο. Φαχρί ο Δάσκαλος. Για βραβείο.
Ποιος παίζει;
Χωρίς συγκεκριμένη σειρά,
εσύ, εγώ,
ο Τουμτούμ, η Σεγιάλ, αν θέλει,
ο Ταρίκ Ακάν και ο Χαλίλ Εργκιούν.
Άσε τις βλακείες.
Μα θέλω να σας πείσω. Είναι μια ταινία για την εργατιά.
"Αγάδες και εφέντες". Βλέπεις; Χωριό. Να το διαβάσεις.
Θα το διαβάσω, δεν έχω πρόβλημα. Για πείτε μου για το βραβείο.
Η ταινία εστιάζει στα προβλήματα.
Κι ο μπαγλαμάς;
Είναι για το σάουντρακ. Καινοτομία.
Κι έχουμε κάποιον να παίξει.
Δεν μ' αρέσουν οι υπερβολές,
αλλά σκεφτείτε τον σαν τον Ασίκ Βεϊσέλ ή τον Καρατζαολάν.
Δεν ξέρω αν ο Καρατζαολάν κάνει σάουντρακ.
-Σίγουρα του μιλήσατε. Λοιπόν; -Θα παίξω τον ιδεολόγο δάσκαλο.
-Εγώ, τον επαναστάτη. -Ερωτευμένος μαζί μου;
-Όχι. -Τότε, ποιος;
Γεια σας.
-Παίζει κι αυτή; -Καλώς ήρθες.
Μην ανησυχείς. Αν πάρει βραβείο, θα είναι Β΄ ρόλου.
Εσύ θα πάρεις Α΄ γυναικείου ρόλου.
Θα είμαι χωρική, έτσι; Πες την αλήθεια, είμαστε όλοι χωρικοί;
-Όχι. -Όχι, καθόλου.
Η Σεγιάλ είναι δημοσιογράφος.
Κορίτσι της πόλης. Χωρίς βραβεία.
Ναι, πάψε.
Τι; Κι εγώ χωρική θα ήμουν. Πώς έγινα δημοσιογράφος;
-Τέλος πάντων. Τι πίνουμε; Ουίσκι; -Όχι. Θα πιούμε τσάι.
Δεν το 'χει. Δεν της πάει. Αλλά εγώ θα ήμουν σπουδαία χωρική.
"Ρε μπάρμπα!"
Ναι, αλλά μην το λες σαν άντρας.
"Τι χαμπέρια;"
-Καλύτερα. -Ναι;
-Θα εξασκηθούμε. -Ναι.
Τι κάνεις εκεί, Ιμπραήμ;
Καπνίζω.
Τον άτιμο! Το κάνει σαν χωριάτης.
Θα πάρει κι αυτός βραβείο.
Β΄ ανδρικού ρόλου.
Θα αλλάξω στις ατάκες σου το "πατέρα" σε "κύρη",
και μετά θα ξεκινήσουμε τις πρόβες.
Ευχαριστώ, καλέ μου.
-Πολλοί; -Δέκα λεπτά.
Εννοώ κύρηδες. Είναι πολλοί;
-Όχι. -Είναι κι αυτή χωρική;
Γιατί λέει "κύρη" μια δημοσιογράφος; Πείτε την αλήθεια!
Πρέπει να ξέρει την κουλτούρα. Γι' αυτό. Μια πινελιά είναι.
Εντάξει, φίλε. Δεν θα τσακωθούμε, εντάξει. Γεια.
Πήραν την Αλέβ και τη Σεγιάλ. Δεν θέλουν να χορέψουν.
Λένε ότι η ταινία τους είναι ευαίσθητη. Πάιρο, πού κάναμε λάθος;
-Η δική μας δεν είναι; -Δεν είναι αυτό. Είναι ευαίσθητη.
Αλλά ρώτησα τριγύρω και λένε ότι στοχεύουν βραβεία.
-Ποιο βραβείο; -Το Πορτοκάλι.
Φαχρί ο Δάσκαλος. Προφανώς θα γυρίσουν κανένα μελό.
Πώς μας ξέφυγε αυτό;
Ερσάν. Σε ικετεύω, μην το κάνεις αυτό.
Μείνε προσγειωμένος. Ας είμαστε συγκροτημένοι.
-Τι πορτοκάλια και πράσινα άλογα; -Δεν είμαστε παραγωγοί;
Γύρισες 20 ταινίες με τα εσώρουχα.
Δεν πάνε πέντε μήνες που έβαλες παντελόνι.
Ήθελες τρόμο, το κάναμε. Ήθελες σπαθιά, εντάξει.
Σου λέω να βάλεις και λίγο σεξ. Αλλά ούτε αυτό θέλεις.
Για όνομα, κατέβα από τα σύννεφα.
Κοίτα, αν συνεχίσεις έτσι, πρέπει να μιλήσουμε σοβαρά.
-Γιατί το μπαρ δουλεύει μόνο για σένα. -Αυτό πιστεύεις; Είστε μαλάκες!
Ναι, αυτό είναι. Θα ήταν τέλεια ταινία!
-Ποια ταινία; -Είστε Μαλάκες!
Θα είναι κωμωδία με ερωτικά υπονοούμενα.
Πρέπει να βρούμε κάποιον να παίξει μαζί σου.
Εσύ;
Όχι. Είμαι πολύ μεγάλος.
-Δεν πιστεύεις ότι θα κερδίσουμε βραβείο; -Μα δεν τα καταφέρνεις!
Θέλεις αναγνώριση, νόημα και τέτοια.
Άλλωστε, τι σε νοιάζει;
Χωρίς εμάς, δεν θα υπήρχε ο Στεγνός Μουράντ.
Κόφ' το, για όνομα του Αλλάχ.
Δεν έχουμε συνεργαστεί, αλλά μου αρέσει το στιλ σου.
Δεν θα παίξω απλώς τον Μπουρά, θα τον ζωντανέψω.
-Ευχαριστώ. -Ναι, καλά.
Τι σε νοιάζει αν κερδίσουν βραβεία ή αν γυρίσουν μελό;
Γάμα το. Ας κοιτάξουμε τη δουλειά μας.
Ερσάν, αγόρι μου.
Δεν μου μένει πολύς χρόνος. Σε παρακαλώ, μη με ταράζεις.
Γιατί το βλέπεις έτσι;
Εγώ σας φαντάζομαι στο κόκκινο χαλί στα Άδανα, στην Αττάλεια ή στις Κάννες.
Στις Κάννες;
Μεσιέ, το φεστιβάλ;
Το φεστιβάλ τελείωσε, κύριε.
-Τελείωσε; -Ναι.
Γαμώτο!
Έχεις δίκιο. Θα ξεκινήσουμε το νέο μου σενάριο.
Με λένε Ερσάν Κούνερι.
Δεν είμαι πορνογράφος. Θα κάνω την καλύτερη σοσιαλιστική ταινία.
Η ταινία μου θα έχει επαρχιακό στιλ. Λέγεται Συνεταιρισμός Κεμάλ.
Θα μυρίζει γη. Θα μυρίζει σαν την Ανατολία!
Σαν την Ανατολία; Εσύ δεν έχεις πάει ούτε μέχρι το Καντικιόι.
Αν σε αφήσω στο Μποστάντζι, θα χαθείς! Ανατολία;
-Έτσι νομίζεις; -Πιστεύω σ' αυτόν. Ο χορός είναι καλός.
Αλλά η Ανατολία είναι πολύ καλύτερη.
Πες μου, χορό ή Ανατολία;
Ανατολία! Αλλά το σενάριο να είναι απλό, όχι επιτηδευμένο.
-Να είναι πρωτότυπο. -Και αληθινό!
Άσ' τους αυτούς. Σκέψου τι θα φορέσεις στα Χρυσά Πορτοκάλια.
Ερσάν, άκου.
Αν εσύ κερδίσεις Χρυσό Πορτοκάλι,
εγώ ορκίζομαι να έρθω στην τελετή με το σώβρακο. Εντάξει;
Εντάξει, τζάνεμ. Με το σώβρακο!
-Κύριε Ερσάν, αυτό είναι το χωριό μας. -Πολύ καλό, μουχτάρη. Απίστευτο.
Υπέροχο χωριό.
Αυτό μου θυμίζει τον Καρατζαολάν.
Ξέρεις ότι θεωρούσε τη φύση και τους ανθρώπους αδιαχώριστους;
Σωστά.
Για μένα, είναι σαν τον Μπαλζάκ.
-Τον Μπαλζάκ; -Μπαλζάκ, αν με πιάνεις.
Έχει ένα ρητό, ξέρεις. "Είσαι αυτό που τρως".
Είναι τέλειο χωριό. Μάλλον, χουριό.
Με συγχωρείτε.
Είμαι ο Ερσάν Κούνερι. Θα γυρίσουμε ταινία στο χωριό σας.
Θέλουμε να το παρουσιάσουμε σωστά. Τι χρειάζεται περισσότερο το χωριό σας;
Ενσυναίσθηση.
-Τέλεια, σημείωσέ το. -Εντάξει.
-Θα τονίσουμε την ενσυναίσθηση. -Ναι.
Φέρ' τα.
Σύντροφοι. Τσάι;
-Ναι! -Ναι!
Σας άκουσα.
Ας πάρουμε.
-Τελευταίο. -Δώσε μου ένα.
-Σύντροφε. -Σύντροφοι.
Δώσε τσάι στους συντρόφους.
-Θέλω κι εγώ ένα τσάι. -Πόσα ήπιαν;
-270. -Ρε γαμ…
Αλλάχ, χάρισέ μου υπομονή.
Άκου. Πες τους να φύγουν στις επτά. Πες τους ότι έρχεται η ορχήστρα.
-Εντάξει. -Πάω έξω, γιατί θα εκραγώ.
Εντάξει.
Άλτιν, θες να τον χαστουκίσω μετά την ατάκα ή πριν;
Ποια ήταν η ατάκα σου;
"Δεν σε χαστουκίζω εγώ, αλλά οι δικοί μου!"
Χτύπα τον καθώς θα λες "οι δικοί μου", και ανοίγω από κει.
Εντάξει. Δεν σε χαστουκίζω εγώ,
αλλά οι δικοί μου!
Σύντροφε Ιμπραήμ. Θέλω να δω την ταξική διάκριση σ' αυτό το χαστούκι.
Εσείς πρέπει να…
Ίσα, βάλε ένα διπλό ουίσκι χωρίς τσάι.
Ναι, θέλω κι εγώ.
Λες να κερδίσουμε βραβείο;
Δεν ξέρω. Για να δούμε.
Αν κερδίσω βραβείο, θα το αφιερώσω σε όλες τις γυναίκες.
Θα συμπεριλάβω κι εσένα.
Εντάξει. Κάνε ό,τι θες.
Μοιάζεις με αληθινή χωριάτισσα.
Μαλάκω.
Τα πας πολύ καλά, έτσι;
Δεν ήμασταν πολύ σκληροί με τον Ερσάν; Τον σκέφτομαι.
Τα είπαμε αυτά. Χορός ή Ανατολία;
Του έχω αδυναμία. Τον σκέφτομαι κάθε μέρα.
Άλλωστε, ο χορός και η Ανατολία μπορούν να συνδυαστούν.
Αλέβ. Ο Ερσάν δεν θα μας κρατήσει κακία. Θα είναι περήφανος για μας. Εντάξει;
Έλα, Μητέρα Γη. Άντε!
Τελείωσε.
Και είναι τέλειο.
-Απίστευτο! Επιτέλους! -Να πιούμε κονιάκ;
Ναι.
-Είσαι κουρασμένος; -Λιγάκι.
Ερσάν, με εκπλήσσεις.
Είσαι τόσο ενθουσιώδης, τα δίνεις όλα.
Αυτό είναι υπέροχο.
Πάντα έχω κάτι να πω. Πάντα κάτι υπάρχει εδώ μέσα.
Γιατί γύρισες όλες αυτές τις σεξοταινίες; Το μετανιώνεις ποτέ;
Το 1965 κέρδισα το δεύτερο βραβείο νέου ηθοποιού στον κινηματογράφο.
-Αλήθεια; -Ναι.
Η πρώτη μου ταινία, Είσαι τα πάντα, ήταν το 1965.
Ήμουν πολύ καλός τότε.
Υπέροχα.
Είχα δικούς μου κανόνες. Όχι φιλιά και τέτοια.
Μετά με απέκλεισαν. Για οκτώ χρόνια, κανείς δεν μου έδινε δουλειά.
-Και τι έκανες; -Τρόμπαρα.
Σε βενζινάδικο.
Και λίγο ντιτζέι, παραγωγή μουσικής.
Και μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, επέστρεψες.
Για τρομπάρισμα πάλι. Η πρώτη μου ταινία, Ο Τρόμπας.
Αλλά δεν έβγαλα ποτέ το εσώρουχό μου. Δεν ήταν κακές ταινίες. Ήταν αστείες.
Βγάλαμε πολλά λεφτά. Αλλά τα λεφτά δεν με κέρδισαν ποτέ.
Λοιπόν, περιμένεις βραβείο; Πες μου την αλήθεια.
Δεν θα μου το έδιναν.
Δεν νομίζω.
Αλλά;
Μου αρκεί να με θυμούνται.
Είναι αργά, πρέπει να πηγαίνω.
Θέλεις να σε πάω σπίτι;
Φυσικά.
Σε πόσες έχεις κάνει αυτό το αστειάκι;
Δεν κάνω αστεία στις γυναίκες. Δεν κάνω ποτέ αστεία στις γυναίκες.
Αλήθεια;
Ξέρεις τι κάνω στις γυναίκες;
Εριέτις, μη με σταματάς! Άσε με, Εριέτις!
-Άσε με! -Τι γίνεται;
-Τι έγινε; -Αναρχικοί.
Ήπιαν 400 φλιτζάνια τσάι, ήθελε να πληρώσουν όλοι,
και ξέσπασε καβγάς.
Με αποκάλεσαν κομπραδόρο!
Είσαι;
-Δεν ξέρω καν τι σημαίνει! -Έσπασαν τον μπαγλαμά στο κεφάλι του.
Πηγαίνετε στο φαρμακείο για επίδεσμο.
-Για όνομα. -Ταραχοποιοί. Άσε με!
Φίλοι, σύντροφοι.
-Δεν είναι ωραίο. -Φίλοι!
-Ερσάν. -Σύντροφοι!
-Θα πιείτε το τσάι σας. -Κάτσε.
Σύντροφοι! Εργαζόμενα αδέρφια μου! Ηρεμήστε! Μοιραστείτε το πρόβλημά σας.
Εσείς δεν ξέρετε τι θα πει "μοιράζομαι", κύριος!
Αν ήρθες για να μας μπερδέψεις, άσ' το.
Δεν υποκύπτουμε στην τυραννία των αφεντικών!
-Ποτέ! -Ποτέ!
Φίλε! Άλτιν! Ήθελες συλλογική ταινία.
Δεν ήθελες χορευτική ταινία. Και πού κατέληξες;
-Αλέβ! -Μη με ρωτάς τίποτα.
Είναι δημαγωγός. Μην τον ακούτε!
-Υποκινητή! -Τι;
-Υποκινητή! -Ρε φίλε!
Πήρατε 400 φλιτζάνια τσάι και 60 κουλούρια! Τι στο καλό;
Ερσάν, κανείς δεν θέλει να πληρώσει. Απογοητεύτηκα πολύ. Συγχώρεσέ με.
Κάθισε, φίλε.
Κάθισε.
Φίλοι! Θέλουμε όλοι δικαιώματα και εργασία;
-Θέλουμε! -Ποιος χτύπησε τον Μουαμέρ;
-Εγώ. -Έλα εδώ.
Δεν σε χαστουκίζω εγώ, αλλά οι δικοί μου!
-Απαράδεκτο! Φεύγουμε! -Σας παρακαλώ!
Μείνετε.
-Φίλοι! -Σύντροφοι!
Σύντροφε Μεντέτ, μόνο εσύ, έφαγες 21 κουλούρια, ρε γαμώτο!
Έλα τώρα!
Δεν μπορώ να αποδώσω, όταν παραπονιέσαι για μια μπουκιά.
Τώρα έγιναν 22, σύντροφε! 22!
Σύντροφε, τουλάχιστον μείνε εσύ.
Συγχαρητήρια.
-Έφυγαν. -Φυσικά!
Κάνεις σοσιαλιστική ταινία και δεν ξέρεις τους ανθρώπους.
Πάει το βραβείο. Να χέσω τα μουστάκια σας!
-Συντρόφισσα Αλέβ. -Χάσου!
Έβαλες μια πορνοστάρ να κάνει μια χωριάτισσα μητέρα.
Ποιος μας θέλει για σοσιαλιστική ταινία;
Εγώ! Εγώ σας θέλω, ρε γαμώτο!
Εσείς δεν είστε οι σύντροφοί μου;
Εγώ να κάνω χορευτική ταινία; Αστείο!
Γλυκέ μου. Θα είσαι ο σύντροφός μου.
Θα είμαι!
Να το νέο μας έργο.
Συνεταιρισμός Κεμάλ. Είναι τέλειο. Δεν λέμε θεωρίες.
Κάναμε παρατηρήσεις επιτόπου.
Θα μιλήσουμε στον κόσμο μέσω απλών ανθρώπων.
-Η Φεριντέ κοιμήθηκε στο σπίτι σου; -Αλέβ, σε παρακαλώ.
Ερσάν, μας συγχωρείς;
Πώς να πω όχι; Δώστε μου μια αγκαλιά!
Άλτιν, είσαι…
Διάβασα το Φαχρί ο Δάσκαλος.
Η Φεριντέ κι εγώ κάναμε αλλαγές.
Αλέβ, θα παίξεις στην ταινία;
-Θα είμαι ξανά χωρική; -Όχι.
-Ωραία. -Σεγιάλ;
Θα παίξω.
-Εσύ τι λες, Τουμτούμ; -Είμαι μέσα.
Άλτιν, θα ξύριζες το μουστάκι για την ταινία;
Το ξύρισα.
Αχ, βρε παιδιά! Έλα, κορίτσι μου! Εσύ, η χωριάτισσα.
Ερσάν. Έφυγαν;
-Κομπραδόρε, πώς είσαι; -Θα είμαι κι εγώ στη νέα ταινία, έτσι;
Φυσικά. Εριέτις! Ζήτα τσάι. Θα το πληρώσουμε με δικά μας λεφτά.
Ερσάν. Χορεύοντας με τη Φωτιά. Ο Μπουρά είναι έτοιμος.
Φοβερό. Ο χαρακτήρας έχει αρχίδια.
Κέντραρέ τα, μη σε πιάσει πονοκέφαλος.
Ξέχνα τον χορό. Πάμε στο χωριό.
Κι από κει στις Κάννες. Κάννες, ερχόμαστε.
Σοβαρά;
ΚΟΥΝΕΡΙ ΦΙΛΜ
Μπάρμπα, μουχτάρη!
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΚΕΜΑΛ
Έλα εδώ.
Μη φωνάζεις επειδή είναι ταινία σε χωριό! Χάσου!
Και σταματήστε αυτήν τη μουσική!
Γεια, νοικοκυραίοι.
-Γεια. -Καλώς ήρθατε.
Ευχαριστώ.
Γεια σας, φίλοι μου.
Καλώς ήρθατε στο χωριό μας το Άβαλαρ.
Θα σας πω μια ιστορία για το χωριό μας.
Η ιστορία ξεκινά με την άφιξη του δασκάλου Κεμάλ στο χωριό μας.
Πριν έρθει εδώ, ήμασταν ένα ήσυχο και απλό χωριό.
Δεν υπήρχε τίποτα σημαντικό για να αφηγηθούμε.
Ευτυχώς, είχαμε ηλεκτρισμό,
είχαμε ασπρόμαυρη τηλεόραση,
η γη μας ήταν εύφορη και οι σοδειές μας πλούσιες.
Όλα ήταν μια χαρά.
-Σωστά, κύριοι; -Ναι.
Βλέπετε;
Μην υποτιμάτε τους χωρικούς.
Το συνεταιριστικό κίνημα αποτελεί καλό κωμικό στοιχείο.
Καταλάβατε;
Λοιπόν, ο δάσκαλος Κεμάλ
υποστήριζε τη μετάβαση από τον ατομικισμό στον κολεκτιβισμό,
αλλά τα έκανε θάλασσα. Μάλιστα.
Τώρα, δείτε αυτήν την ιστορία που θα σας ανοίξει τα μάτια.
Στο μεταξύ, εγώ θα απολαύσω το τσιγάρο μου.
ΚΙΖΙΛΤΖΑ
Καλώς ήρθατε, κε δασκαλικέ.
Ευχαριστώ.
Δεν λέμε "δασκαλικέ", αλλά "δάσκαλε".
Άντε γαμήσου! Ακόμα δεν ήρθες.
-Μουρταζά, περίμενε, πού πας; Έλα πίσω. -Τι τρέχει; Γιατί θύμωσε;
Ξέχνα το, κύριος. Χωριάτες, έτσι; Θα το συνηθίσουν.
-Τα παιδιά είναι έξω. -Ναι, παίζουν.
-Δεν υπάρχει σχολείο; -Υπάρχει, αλλά είναι Σάββατο.
Άκου.
Το σχολείο είναι κάθε μέρα.
Αμάν, αυτός θα μας γίνει στενός κορσές.
-Γιατί κάνουν έτσι, αγά Φεχίμ; -Ο Νουσρέτ είμαι.
Ο Νουσρέτ; Μου είπαν ότι θα με υποδεχτεί ο Φεχίμ.
-Πού διορίστηκες; -Στο Άβαλαρ.
Εδώ είναι Κιζίλτζα. Δεν ξέρεις ούτε πού πρέπει να κατέβεις.
Το χωριό σου είναι εκεί. Πρέπει να περπατήσεις.
Έτσι είναι αυτοί. Το Άβαλαρ είναι μακριά, μετά το Τάσκαλε.
Ευχαριστώ. Μακάρι να ήταν όλοι σαν εσένα.
Είμαι ο χαζός του χωριού.
Ο Μεστάν.
-Να κάνουμε παρεούλα στον δρόμο; -Φυσικά.
-Θα πάρω βραβείο; -Τι;
Βραβείο, είπα. Κοίτα τι κάνω.
Κι έτσι ξεκίνησε το ταξίδι του δασκάλου Κεμάλ.
Ήρθε, εγκαταστάθηκε σε ένα σπίτι με ένα υπνοδωμάτιο.
Εκεί γνώρισε τη Ναζλί.
-Βιβλία. -Ναι.
Τα διάβασες όλα;
Ναι, αμέ.
Έξυπνος δάσκαλος.
Περίμενε.
Τι;
Μη λες "τι". Καλύτερα να λες "μάλιστα".
Πώς σε λένε;
Ναζλί.
-Είσαι η κόρη του Φεχίμ, έτσι; -Ναι.
Μη με ερωτευτείς, μικρή, εντάξει;
"Με ερωτευτείς".
Πάψε. Ανόητε τρελέ.
Πες στον πατέρα σου να τους μαζέψει όλους στο καφενείο.
Πες του ότι ο δάσκαλος θα τους μιλήσει.
Μάλιστα, κύριε.
"Κύριε"; Μπορείς να με λες Κεμάλ. Με λένε Κεμάλ.
Τι είπες;
Μου είπες να μη σε ερωτευτώ, αλλά μου δίνεις θάρρος, πονηρούλη!
Η Ναζλί είναι γλωσσού. Αλλά είναι όμορφη!
Είναι όμορφη.
Το κρεβάτι σου είναι μαλακό!
Λες να τα καταφέρουμε, Μεστάν;
Θα φυτρώσει αυτός ο σπόρος στην άγονη αυτή γη;
Τι θες να πεις;
Θα έρθουν τα παιδιά στο σχολείο;
Θα παράγουν οι γυναίκες;
Θα μπορέσουμε να μοιραστούμε ισότιμα;
Ένας συνεταιρισμός, ας πούμε. Μπορεί να πετύχει;
Πού να ξέρω εγώ;
Σίγουρα θα ξέρεις εσύ.
Σε λένε τρελό, αλλά ίσως είσαι πιο έξυπνος από μας.
Τώρα τα παραλές, γαμώτο!
Έλα να παλέψουμε!
Έρχομαι!
Κέντρο, εδώ 4434. Ο ύποπτος δάσκαλος έφτασε στο χωριό.
Το κατάλαβα το κάθαρμα. Ήδη άρχισε τα κομμουνιστικά του.
Είπε "συνεταιρισμός". Τέλος.
-Καλώς ήρθες, κύριε δάσκαλε. -Ευχαριστώ.
-Καλώς ήρθατε, δάσκαλε. -Ευχαριστώ.
Με λένε Κεμάλ. Δάσκαλο Κεμάλ.
-Πώς ξέρουμε ότι είσαι δάσκαλος; -Μόλις το είπα, δάσκαλος Κεμάλ.
Ήρθα για να σας καθοδηγώ,
να είμαι ένας φάρος,
ένας οδηγός.
Να παράγουμε μαζί…
-Δάσκαλε, επτά επί οκτώ; -56.
-Εννιά επί εννιά; -81.
-Πόσες εποχές έχει ο χρόνος; -Τέσσερις.
-Τα ξέρει. -Τα ξέρει.
Έχω μια ερώτηση, δάσκαλε.
Λέγε, Μεστάν.
Θα πάρω βραβείο;
-Τι; -Βραβείο.
Βραβείο; Πρέπει να μιλήσω με τους χωρικούς πρώτα.
Εντάξει, δάσκαλε, 56 επί 11.
-56 επί 11; -Ναι.
56 επί 11 μας κάνει…
245 επί 376!
-Θα σας γα… -Γεια σε όλους!
-Γεια σας. -Αγά μου.
Αγά μου.
-Καλώς τον Φεραμούζ. -Ευχαριστώ.
Μαζευτείτε, μη ζαλίζετε από τώρα τον δάσκαλο.
-Καλώς ήρθατε, δάσκαλε. -Δάσκαλος Κεμάλ.
Είμαι ο Φεχίμ. Συγγνώμη που άργησα.
-Φίλα το χέρι του δασκάλου σου! -Δεν χρειάζεται.
Καλώς ήρθατε, κε Φεχίμ. Γιατί δεν ήρθατε με τους άλλους;
Δάσκαλε, σου έδειξα σεβασμό.
Έβαλα τον γιο μου να σου φιλήσει το χέρι. Μην παίρνεις αέρα.
Άλλωστε, ο αγάς ξέρει απέξω τις ώρες και τα λεπτά, έτσι;
-Ναι. -Ναι.
Πάνε πια οι αγάδες. Τους αφήσαμε πίσω.
-Άκουσες, μπαμπά; -Ναι.
Να βάλω όπισθεν και να πάω να δω αν έρχονται.
Λέει ότι πάνε πια οι αγάδες, τους αφήσαμε πίσω.
Φέρτε λίγη κολόνια στον δάσκαλο,
ώστε όταν τελειώσει με τις ξούρες να κάνει χαστουκάκια.
Και οι γυναίκες; Οι γυναίκες μας; Γιατί στέκονται τόσο μακριά;
-Γιατί δεν είναι στην πρώτη σειρά; -Οι γυναίκες μας; Πρόσεχε!
-Οι γυναίκες σας, είπα. Οι γυναίκες σας. -Μην προσπαθείς να τα μπαλώσεις.
Όχι, εννοούσα ότι πρέπει να τιμούμε τις γυναίκες.
Να κάθονται στην πρώτη σειρά.
Ναζλί, καλά τα λέω;
Πού να ξέρω εγώ, ανόητε;
-Ναζλί. -Εσύ σε ποια τάξη είσαι;
Εμείς δεν έχουμε ταξικές διαφορές. Να το θυμάσαι αυτό.
Τι; Απλώς ρώτησα το παιδί τι τάξη πάει.
Άκου. Να διδάξεις την προπαίδεια.
Τις τέσσερις εποχές και τις μέρες του χρόνου.
Τα καθήκοντα του μουχτάρη και τέρμα.
Θα σε παρακολουθώ, μην αρχίσεις τις αναρχικές μαλακίες.
Πρόσεχε.
Θα σε παρακολουθώ.
-Δεν κατάλαβα. -Θέλω να περάσω την πέμπτη δημοτικού.
-Την πέμπτη; -Ναι.
Γιατί περίμενες μέχρι τώρα;
Οι δάσκαλοι τσακώνονταν με τον μπαμπά.
Έπρεπε να το είχες καταλάβει, χαζοβιόλη.
-Μαλάκα. -Τι;
Τίποτα.
Άκου, δάσκαλε.
Μην τα βάλεις μαζί μου.
Κάνε ό,τι νομίζεις, και θα δούμε.
Θα δούμε ποιος στ' αλήθεια είσαι μέσα σε λίγες μέρες.
Άκου, Φεχίμ.
Κάνε εσύ ένα βήμα, και θα κάνω κι εγώ.
Από αύριο, θέλω να στείλεις όλους τους αγράμματους στο σχολείο.
Αυτό αποκλείεται.
-Και οι αργαλειοί για τις γυναίκες; -Σταμάτα να μου τη σπας.
-Άρδευση για τα χωράφια; -Τι; Κομμουνιστής!
Τι σχέση έχει αυτό; Μια βιβλιοθήκη για το χωριό.
Ταινία γυρίζουμε; Ζήτα κάτι ρεαλιστικό.
Τηλεόραση;
Επιτέλους! Η τηλεόραση είναι μια χαρά.
Θα μας φτιάξει τη διάθεση. Έγχρωμη;
-Πες ναι. Πες έγχρωμη. -Πες έγχρωμη. Έχουμε ασπρόμαυρη.
Έχετε ασπρόμαυρη; Εντάξει, έγχρωμη.
-Δάσκαλε! -Εντάξει!
Δάσκαλε, όταν λες έγχρωμη, όχι σαν ουράνιο τόξο, σωστά;
Απλώς έγχρωμη.
Όταν έρθει η έγχρωμη τηλεόραση,
θα μας βλέπει κι η Μπεντιά Ακαρτούρκ;
Δεν καταλαβαίνω τίποτα. Εντάξει, έγχρωμη τηλεόραση.
Ναι!
-Μπράβο! -Ας μη θυμώσουμε κανέναν.
Έλα, δάσκαλε. Φέρε στον δάσκαλο έναν καφέ.
-Θα ήθελα… -Αρχηγέ. Είπε "έγχρωμη τηλεόραση".
Υπάρχει έλλειψη τηλεοράσεων. Λαθραία θα 'ναι.
Ναι. Τον παρακολουθώ.
Ο Κεμάλ άρχισε να συνδέεται με το χωριό. Έκανε σαν παιδί όταν ήταν με παιδιά,
μάζευε τις σοδειές με τους αγρότες
και μοιραζόταν τις χαρές τους.
Η παραγωγή στο χωριό αυξήθηκε, πήραμε αργαλειούς,
καταπολεμήσαμε τον αναλφαβητισμό.
Μήνες πέρασαν έτσι.
Αλλά τα θέματα της καρδιάς;
Μέσα σε όλη αυτήν τη βαβούρα, υπήρχε χρόνος γι' αυτά;
Εσύ και τα βιβλία σου.
Δεν θα με καταλάβαινες καλύτερα αν δεν τα είχες διαβάσει;
Τι κι αν τα διάβασα;
Τα βιβλία σου ή εγώ; Σκέψου το.
Τα βιβλία σου, έτσι;
Για διάβασμα, ναι.
Αλλά για να ζήσω, θα διάλεγα εσένα.
Διάβασε κι εμένα!
Γύρνα με, σημάδεψε τη σελίδα,
και συνέχισε το διάβασμα αύριο.
Είσαι πολύ διαφορετική.
Ψεύτη.
Συνηθισμένο κορίτσι είμαι.
Κι εδώ είναι το σπίτι.
Έχεις κάτι το ξεχωριστό.
Δάσκαλε.
Θα σε έπαιρνα εδώ και τώρα…
αλλά είμαστε στο χωριό.
Έχω κάψες.
Τ' ορκίζομαι, καίγομαι.
Όταν λες αυτά τα έξυπνα λόγια στον μπαμπά μου, αρχίζω κι ανάβω.
Κεμάλ…
Να σου δείξω τα βυζιά μου;
Τι λες, Ναζλί; Το σώμα είναι σαν ναός.
Είσαι ένα μπουμπούκι.
Δεν θα σε μαγαρίσω.
Σιγά τα λάχανα!
Άγγιξε…
Άγγιξέ με εδώ κάτω με το χέρι σου.
Άγγιξέ με, κάνε κάτι εδώ.
-Έτσι. -Αποκλείεται. Η μητέρα σου είναι εκεί.
Μου 'ρχεται να σε φάω. Να μαδήσω το ξανθό σου το μουστάκι.
-Θέλεις να ξαπλώσω στο στήθος σου; -Όχι.
Ας αγκαλιαστούμε κάτω από το δέντρο.
Έρχεται η μαμά σου.
Ναζλί.
Τι του μιλάς αυτουνού;
Ο Κεμάλ θέλει να ανοίξει εργοστάσιο ντοματοπολτού.
Τι ξέρω εγώ από αυτά;
Τι λέει αυτή;
Ντοματοπολτού;
Πήγαινε μέσα!
-Καλή σας μέρα. -Ευχαριστώ.
Την πέφτει άγρια στην κόρη του αγά. Τέλος.
Μεστάν. Πώς είσαι, αγόρι μου;
-Θέματα της καρδιάς; -Ναι.
Πάρε το κορίτσι.
Θα το κάνω, Μεστάν.
Τα κορίτσια της πόλης δεν είναι καλύτερα.
Αυτή είναι καλύτερη.
Έχει χέρια μαλακά σαν βαμβάκι.
Έχει μάτια ελαφίνας.
Είναι σαν τη γη. Μια στοργική μητέρα που γεννά.
Μυρίζει.
Τι;
Μυρίζει γη.
Μυρίζει χώμα. Μυρίζει σιτάρι.
Η Ναζλί μυρίζει σαν την πατρίδα μου. Θα την πάρω.
Θα πάρω βραβείο;
Βραβείο;
Αλλάχ!
Έλα.
Παλαβιάρη μου.
-Σοβαρολογείς, δάσκαλε Κεμάλ; -Ναι, αγά μου.
Ξεκινήστε τη διαδικασία γάμου.
Μην πεις μετά ότι είστε από διαφορετικούς κόσμους.
Έχει αδερφές που ζουν στην πόλη.
Είναι μεγαλύτερες. Να ρωτήσουμε τη γνώμη τους, σωστά;
Καλά τα λες. Έχεις δίκιο. Μια γυναίκα πρέπει να έχει ισχύ.
Και κάτι να πει.
Κάλεσέ τες. Θα ζητήσω τις ευλογίες τους.
Είναι καλό που συνεννοούμαστε. Να σε λέω πατέρα;
Καλύτερα να μη βιαστείς.
Είσαι εδώ με υποχρεωτικό διορισμό. Μην παίρνεις βιαστικές αποφάσεις.
Θέλω τη Ναζλί στο πλευρό μου σε κάθε περίπτωση.
Θα ζητήσω την ευχή των αδερφών της.
-Θα πάρω σηκωτή τη Ναζλί μου μακριά. -Σηκωτή;
Μπαμπά. Δεν θέλω τις μεγαλύτερες αδερφές μου εδώ.
-Περίμενε. Θα δούμε. -Κεμάλ, δεν χρειάζεται να έρθουν.
Να έρθουν, Ναζλί. Θέλω να πω και σ' αυτές πόσο σ' αγαπώ.
Δεν είχα ιδέα τι να κάνω με αυτήν την ξαφνική πρόταση.
Έστειλα μήνυμα στις κόρες μου να έρθουν αμέσως.
Δεν είμαι αρκετά μορφωμένος για να μιλήσω στον δάσκαλο.
Τουλάχιστον με αυτές θα συνεννοηθεί.
Σκέφτηκα ότι θα κάτσουν να μιλήσουν.
Το έχω πει χιλιάδες φορές. Η Ναζλί δεν κάνει για ξένους.
Είχε ένα τσούρμο υποψήφιους γαμπρούς.
Αλλά ποιος μ' ακούει εμένα;
Είτε μιλάει ο Φεχίμ είτε κλάνει ο γάιδαρος, γι' αυτές είναι το ίδιο.
Τουρκάν, καλώς ήρθες.
Ευχαριστώ. Καλώς σας βρήκα.
-Χουλιά, καλώς ήρθες. -Ευχαριστώ. Καλώς σας βρήκα.
Φιλίζ, είμαι η Φεχιμάν. Πώς είσαι;
Καλά, ευχαριστώ.
-Συγχαρητήρια. -Ευχαριστώ.
-Καλή σου μέρα.
-Ήρθαν; -Ναι. Ήρθαν οι αδερφές μου.
-Αυτές είναι; -Ναι.
-Πόσα αδέρφια είστε; -Πέντε. Τέσσερα κορίτσια, ένα αγόρι.
Κοίτα. Ορκίζομαι ότι θα σε γαμήσω. Κι εσένα κι όλο σου το σόι.
-Τι είδους οικογένεια είστε εσείς; -Γιατί; Εσύ συμβιβάστηκες.
-Αυτές είναι αδερφές σου; -Ναι.
Πώς με εξαπατήσατε έτσι;
Θα μας συστήσεις τώρα αμέσως.
-Αλλιώς θα σε αφήσω μετεξεταστέο. -Εντάξει, δάσκαλε, ηρέμησε.
Εντάξει, έλα μαζί μου.
-Τι κάνεις, Φεραμούζ; -Ευχαριστώ. Καλά είμαι. Εσείς τι κάνετε;
-Καλά, δόξα στον Αλλάχ. -Βρε!
-Αγάπη μου, καλέ μου Φερίτ, έλα εδώ. -Φερίτ;
Έλα εδώ. Μας έλειψες.
-Αδερφή μου! -Αγάπη μου!
-Φερίτ, πέρασες την πέμπτη δημοτικού; -Κοντεύω. Κοίτα, ο δάσκαλος Κεμάλ.
-Καλώς ήρθατε. Παρακαλώ. -Καλώς ήρθατε.
Γεια σας.
Είμαι ο δάσκαλος Κεμάλ.
Είμαι η Φιλίζ Καντινόγλου. Δικηγόρος.
Τουρκάν Καντινόγλου-Κότζα, μηχανικός.
Είμαι το μεσαίο παιδί. Χουλιά Καντινόγλου, δήμαρχος.
Δήμαρχος;
Αστειεύεσαι, έτσι;
Πες μου ότι αστειεύεσαι.
Που να σας πάρει ο διάολος όλους!
Ήρθατε, και δεν μου το είπε κανείς;
Δούλευα στο χωράφι, αδερφή μου.
Μυρίζεις πολύ ωραία.
Κοιτάξτε. Ο Κεμάλ, ο μνηστήρας μου.
Δάσκαλε Κεμάλ; Τι λες; Τα πέντε αδέρφια μαζί.
Να είστε όλοι ευλογημένοι!
Ο γαμπρός μας.
Κεμάλ. Ξανθέ μου ιππότη, είσαι καλά; Κοιτάξτε τον, καλέ.
-Υπέροχος, αγάπη μου. -Ωραίος.
Σας εύχομαι κάθε ευτυχία.
Από εκείνη τη μέρα, ο δάσκαλος Κεμάλ ήταν καταρρακωμένος.
Δεν ανέφερε τίποτα για την παραγωγή
ή για τον συνεταιρισμό.
Τον ταρακούνησε ως τα μπούνια.
Τι τρέχει, Κεμάλ;
Το εργοστάσιο ντοματοπολτού πάει τέλεια, δουλεύει ρολόι, αλλά εσένα δεν σε νοιάζει.
Γιατί δεν μοιάζεις στις αδερφές σου; Με ξεγέλασες.
Έλα εδώ.
Πήγα στο δημαρχείο για την άδεια γάμου. Μου είπαν ότι είσαι λιποτάκτης.
Με κατέγραψαν λάθος.
Λες να ελέγχω την ταυτότητά μου κάθε μέρα; Προφανώς είμαι γυναίκα.
Με τίποτα! Συγκρίσου με τις αδερφές σου.
Δεν νομίζεις ότι είναι ποταπό να με κρίνεις από την εμφάνιση, δάσκαλε;
Μη μιλάς επιτηδευμένα.
Αν οι γονείς σου μεγάλωσαν τέτοιες κόρες, εσύ γιατί είσαι έτσι;
Γιατί ψυχράνθηκες μαζί μου τώρα;
Γιατί; Τι σου έχω κάνει;
-Ναι, ψυχράνθηκα. -Ψυχράνθηκες. Πρόσεξε!
Εμένα μη μου μιλάς έτσι, γιατί θα σε πνίξω!
-Ψυχράνθηκα. -Σκάσε!
-Τι έχεις; -Έχω τα πάντα.
Έχω τα πάντα! Εσύ τι έχεις, ξανθό τσουτσούνι;
Μαμά!
Ναι, κόρη μου;
Σας είπα να μην καλέσετε τις μεγαλύτερες αδερφές μου.
Με εξαπατήσατε!
Κανείς δεν σε εξαπάτησε!
Φταίει η στενοκεφαλιά σου.
Βασίστηκες σε προκαταλήψεις, χωρίς να προσέξεις τίποτα άλλο.
Αυτή είναι η Ναζλί.
Κι αυτός είμαι εγώ.
Κι αυτές είναι οι αδερφές της. Δέξου το όπως είναι.
Είχες την εντύπωση ότι οι χωρικοί είναι χοντροκέφαλοι.
Και καβάλησες το καλάμι.
Μετά παρασύρθηκες τόσο πολύ, που τελικά τούμπαρες.
Τι σου είπα;
Σου είπα "Θα σε παρακολουθώ".
Θυμήσου το, εγώ είμαι ντόμπρος.
Σε προειδοποίησα ότι δεν είναι ο τύπος σου.
Αλλά εσύ πήρες πολύ ψηλά τον αμανέ ακούγοντας να σε λένε "δάσκαλο".
Καβάλησες το καλάμι.
Εμπρός, λοιπόν, πάρ' την.
Παραγωγή, αναπαραγωγή, για να σε δω!
Άντε! Προχώρα!
Η ζωή στην πόλη προκαλεί λάθος εντυπώσεις.
Εμείς φύγαμε από εδώ γιατί διαφέρουμε.
Ο Φερίτ δεν μπορεί να φύγει.
-Όχι. -Δεν μπορεί.
Γιατί είναι ο Φερίτ. Κι εγώ είμαι η Χουλιά.
Το λες αυτό με την έννοια της ατομικότητας;
-Ποια είναι τα ιδανικά σου; -Γιατί δεν επιστρέφεις σ' αυτά;
Μήπως μου απέμειναν ιδανικά; Μήπως έχω πού να στραφώ;
-Είναι σαν τον Ογούζ Ατάι, έτσι; -Τόση μοναξιά.
-Καμία σχέση. Λέει μπούρδες. -Ναι, και θα συνεχίσω.
Αλλά τώρα έχω ένα ιδανικό.
Καμία παραγωγή. Ούτε αναπαραγωγή!
Γι' αυτό αποφάσισα να μην παντρευτώ τη Ναζλί.
Άντε στον διάολο.
Άντε στον διάολο. Γαμημένε καριόλη!
-Μα τον Αλλάχ! -Ναζλί, σε παρακαλώ.
Ναζλί, σταμάτα!
Πρόσεχε το στόμα σου, βλαμμένη!
Δεν ακούς πώς μου μιλάει μπροστά σε όλους;
Είσαι κοπρίτης!
Πάρε το δαχτυλίδι και βάλ' το στον κώλο της μάνας σου!
-Ναζλί. -Φτάνει!
-Τι να κάνω, Χουλιά; -Ηρέμησε.
Έτσι αντιδρά αυτή.
Δεν έπρεπε να την αναστατώσεις.
Πάψε εσύ. Είσαι 40 και πας πέμπτη δημοτικού.
Είμαι 14. Μόνο δυο χρονιές έμεινα.
Ωραία! Πρόσθεσε άλλη μία! Θα τον αφήσω στην ίδια τάξη.
-Βλέπετε; -Εσύ αποφασίζεις. Εσύ ξέρεις.
Ναι. Κάτι ξέρω κι εγώ.
-Σαν πολύ θάρρος του δώσαμε! -Σταματήστε!
Φτάνει!
-Έλα! Για να σε δω! -Μπαμπά, άσε με!
Σας αποχαιρετώ.
Συγχωρέστε με.
Παρασύρθηκα λιγάκι.
Δηλαδή, έγιναν λάθη.
Ήθελα να προκόψει αυτό το χωριό.
Αλλά πήρα το μάθημά μου.
Μπορείτε να προκόψετε και χωρίς παπάρες σαν εμένα.
Αν είναι γραφτό. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
Και το εργοστάσιο ντοματοπολτού είναι το δώρο μου.
Τι έμαθα; Να μην ανακατεύομαι παντού.
Σας ευχαριστώ για όλα. Μεστάν.
Ήσουν ο μόνος που με καταλάβαινε.
Μπορεί να είσαι τρελός, αλλά είσαι αληθινός άντρας.
Δώσε μου μια αγκαλιά.
Φίλε…
Είμαι αστυνομικός.
Αστυνομικός;
-Ούτε αυτό το κατάλαβα. -Σου ξεφεύγουν πολλά.
Ποτέ δεν αλλάζεις άποψη. Συγγνώμη.
Αρχηγέ, θα πάψω να παρακολουθώ τον δάσκαλο Κεμάλ.
Αστυνομικός;
Είναι ηλίθιος. Ναι, ηλίθιος. Δεν αποτελεί απειλή. Τέλος.
Συγγνώμη, η δουλειά.
Μπράβο σου όμως. Αξίζεις βραβείο ηθοποιίας.
Ευχαριστώ.
Πώς σε λένε;
Μεστάν. Το ίδιο.
Ούτε αυτό το κατάλαβα. Νόμιζα ότι ήταν ψευδώνυμο.
Δεν πειράζει.
Έχετε γεια.
Δάσκαλε!
Πάντα να θυμάσαι αυτό.
Δεν μετριέται το αντριλίκι με πορδές.
Κάποιοι βοσκοί χάνουν τα πρόβατα,
και κάποια πρόβατα τους χορεύουν στο ταψί.
Και τώρα, ξεκουμπίσου!
ΤΕΛΟΣ
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη