EEN NETFLIX-SERIE
Mr Erşan, iedereen lachte om uw horrorfilm.
Horrorfilm… Lachten ze?
Omdat lachen de beste remedie tegen angst is.
Hebt u een award gewonnen? -Als de film is afgelopen…
…en het publiek een oorverdovend applaus geeft…
…is dat voor ons de grootste award.
Applaus. -Klap, klap, klap.
Dat is onze beloning.
Applaus.
Dansen met vuur.
En draaien.
De maatschappij zet je onder druk.
De maatschappij blokkeert je.
Je bloeit als een bloem.
Goed zo, Feride. -Geweldig, Feride.
Je laat je niet kennen.
Ik vraag me af wat je allemaal hebt opgekropt. Heel vreemd.
Nee. Voor mij gaat het om filosofie. Je moet je best doen.
Nietwaar, coach? -Ja.
Zullen we de bloei van dat jonge meisje nog eens doen?
Ga terug. Maatschappij. -Ja.
Luister naar de maatschappij. Negeer het. Nee. Je bent een individu.
Een individu. Goed zo.
Hallo, iedereen.
Welkom. -Alev, welkom.
Kleed je om en we beginnen.
Je zei dansen, dus ik heb me mooi aangekleed.
Alev, ga je naar een hennafeest?
Val dood.
Dansen met vuur is niet zomaar een dansfilm, Alev.
Er zit veel meer in.
Het is het verhaal van kleine mensen.
Zoals het jonge meisje Seda.
Erşan, en dit. Kijk.
En naar binnen.
Het jonge meisje kijkt naar binnen.
Ze verandert.
Ze wordt een individu. Ze bloeit.
Weer de druk.
Druk. Die doet haar niks.
Zie je? Ze is vrij van druk.
Coach, er was een…
Het luistergedeelte?
Nee, coach. Het generatieconflict. -Doe het.
Maak je klein.
Vecht terug. Je bent een individu.
Gebruiken jullie drugs? -Nee.
Een jong meisje dat een vrouw wordt? Dat is krankzinnig.
Ik had dit in gedachten.
Zulke dingen.
Alev, kunnen we verder kijken?
Ik heb traditioneel eten meegenomen. Dan eten we het niet.
Alsjeblieft. -We gaan verder.
De maatschappij in slavernij. We zijn slaven. We kijken naar beneden.
Het is zover. We zijn een individu.
Een individu. Zo. -En de schreeuw?
Schreeuw. Gebed.
Dan gooi ik het doek neer. Waar zijn Altın en Tumtum?
Geen idee.
Ik ben weer een individu.
Ik ga. Zo.
Wil je een sigaret? -Nee.
Hier. -Stop met vragen.
Oké.
Wat doen we?
Hoe zit het met de horror- en dansfilm? -Doe niet belachelijk.
Ik kan niet dansen als mensen verhongeren.
Pardon.
Hebt u honger? -Ja.
Ik verhonger. -Zie je?
Erşan boeit het niet.
Ik kreeg trouwens een aanbod van Kenan Film.
Ik, Halil Ergün, Tarık Akan.
Meen je dat?
In die volgorde? -Nee?
Ik bedoel Tarık, Halil en ik.
Nog steeds goed.
Het gaat over sociale problemen. Vakbonden, rechten van arbeiders…
Ook een innerlijke reis.
Filmen ze in Istanboel? -Ja.
Voor een innerlijke reis is dit een logische plek.
Ja.
Als ik Dansen met vuur kon laten vallen…
…koos ik deze film, maar ik heb het beloofd.
Tumtum?
Ik zal eerlijk zijn. -Ga je gang.
Ik heb een heel speciaal script. De film heet Fahri de leraar.
Over sociale problemen.
Als jij meedoet, doen we het.
Hoeveel krijg ik?
Het gaat niet om het geld, maar om de problemen.
Het probleem is het geld dat ik krijg. -Nee.
We gaan een biertje drinken. -Terwijl mensen verhongeren?
We praten erover, kameraad. -Noem me niet zo in het openbaar.
Waar ben je bang voor?
Ik heb 38 meter stof nodig, Mami. Om omhoog te gooien en eronder te kruipen.
En ik heb een verrassing voor je.
Aan het einde zal Ateş naakt dansen.
Spiernaakt? -Gereinigd.
Wat bedoel je?
Spiernaakt.
Hij droeg altijd een onderbroek.
Nu zien we hem voor het eerst zonder.
Muammer, in deze film…
…terwijl Seda ontdekt wie ze is, twijfelt ze ook aan de maatschappij.
Al dansend.
Heb ik kleren aan? -Ja.
Kom binnen.
DROGE MURAD
Hoi. -Waar waren jullie?
Dansen met vuur.
Wat is daarmee? -We zijn er niet blij mee.
We hebben erover nagedacht. We willen iets socialistisch en…
Onze vleugels spreiden.
Welke vleugels? -Altın heeft een goed script.
Met hulp van onze vrienden willen we Fahri de leraar filmen.
Met je eigen vleugels?
We hebben 14.500 lira nodig, als dat kan.
14.500 lira?
7250 per vleugel.
Wat? -Wat 'wat'?
Pyro, stop. Hij mocht je. Hij gaf je een rol.
Is dat 'Bidden tot de goden'?
Ja.
Je doet het geweldig.
Jij speelt Buğra. -Bedankt.
Waar is die 14.500 voor?
Voor de film. -Zetten jullie ons af om hem te filmen?
Muammer.
Ben jij tevreden met de dansfilm? Zeg op.
Natuurlijk niet. Hij wil 38 meter zijde.
Hoeveel kost jullie film? -Geen salarissen. Het is collectief.
Als we 50 uitgeven, is het 14.550. De locatie is een dorp.
Een dorp. Betaalbaar. -De film wil afrekenen…
Met het systeem. -Waarom?
Explosies of botsingen?
Alleen een sociale explosie. -En botsingen tussen de klassen.
Ik vroeg of jullie stuntlui of zo nodig hadden.
Wacht even.
Kemal de leraar, hè? -Fahri.
Luister, jullie betalen een grote prijs door dans af te kraken.
Rot op.
Erşan.
Dit vertellen we als we de award in ontvangst nemen.
Gaan jullie een award winnen? -Ja.
Jullie winnen niks. Ik geef de rollen van Berkun en Oytun aan anderen.
Rot op. -Je film is niet sociaal relevant.
O, nee? -Nee.
Je leert je les nog wel. Berkun en Oytun. -Niet voor Berkuns en Oytuns.
We filmen voor Ali's, Veli's, Ayşes en Fatma's.
Doe wat je wilt. Weg uit mijn kantoor.
Ze laten me in de steek. -Ze slaan ze verrot bij de première.
Goed.
Een nieuw project. Fahri de leraar. Awardmateriaal.
Wie doet er mee?
In willekeurige volgorde jij, ik…
…Tumtum, Seyyal, als ze wil…
…en Tarık Akan, en Halil Ergün.
Praat geen onzin.
Dat moet wel, om jou te overtuigen. De film gaat over arbeid.
'Meesters en goede heren.' Zie je? In een dorp. Lees het.
Ik zal het lezen. Vertel eens over die award.
De film gaat over de problemen.
En de bağlama?
Voor de soundtrack. Een innovatie.
We hebben iemand die kan spelen.
Ik wil niet overdrijven…
…maar hij is net zo'n virtuoos als Aşık Veysel of Karacaoğlan.
Karacaoğlan doet geen soundtracks.
Jullie hebben hem vast gesproken. En? -Ik speel de idealistische leraar.
Ik ben de revolutionair. -Verliefd op mij?
Nee. -Op wie dan?
Hallo.
Doet zij ook mee? -Welkom.
Geen zorgen. Ze kan alleen beste vrouwelijke bijrol winnen.
Jij krijgt beste actrice.
Ben ik een dorpeling? Zijn we allemaal dorpelingen?
Nee. -Nee, helemaal niet.
Seyyal is Zeynep de journalist.
Een stadsmeisje. Geen awards, dus.
Stil.
Wat? Ik was toch ook een dorpeling? Waarom een journalist?
Laat maar. Wat drinken we? Whisky? -Nee, thee.
Zij kan dat niet spelen, maar ik zou een geweldige dorpeling zijn.
'Hé, papa.'
Maar doe het niet als een man.
'Ja, gast.'
Dat is beter. -Ja?
We zullen oefenen. -Oké.
Wat doe je, İbrahim?
Ik zit.
Klootzak. Hij doet het precies zoals het hoort.
Hij wint ook een award. -Beste mannelijke bijrol.
Ik verander 'vader' in 'dada'.
Dan kunnen we het doorlezen.
Bedankt, lieverd.
Zijn er veel? -Tien minuten.
Ik bedoel de dada's.
Nee. -Speelt zij een dorpeling?
Waarom laat je een journalist 'dada' zeggen? Vertel de waarheid.
Ze kent de cultuur. Daarom. Het staat tussen haakjes.
Ik wil hier geen ruzie over maken. Dag.
Ze hebben Alev en Seyyal overtuigd. Ze willen geen dansfilm doen.
Hun film is blijkbaar gevoelig. Pyro, wat hebben we fout gedaan?
Is onze film niet gevoelig? -Jawel, hoor.
Maar ik heb rondgevraagd. Blijkbaar willen ze awards.
Welke award? -Misschien Antalya.
Fahri de leraar. Ze maken duidelijk een tranentrekker.
Hoe hebben we dit gemist? -Erşan. Ik smeek je, doe dit niet.
Blijf nuchter. We moeten ons vermannen.
Wat bedoel je met Antalya? -Wij zijn ook filmmakers.
Je speelde in 20 films in je ondergoed.
Je draagt nog maar vijf maanden een broek.
Je wilde horror. Je wilde zwaarden. Oké.
Ik zeg dat er seks bij moet, maar dat wil je ook niet.
Haal je hoofd uit de wolken.
Als je dit wilt blijven doen, moeten we praten…
…want nu draait de bar alleen voor jou.
Denken jullie dat? Klootzakken.
Ja, dat zou een geweldige film zijn.
Welke film? -Klootzakken.
Het is een film met zowel komedie als erotiek.
We hebben een tegenspeler voor je nodig.
Jij? -Nee. Daar ben ik te oud voor.
Denk je dat we geen award kunnen winnen? -Je doet het niet.
Jij zoekt attributie, betekenis, daden.
Wat geef jij erom?
Zonder ons was er ook geen Droge Murad.
Stop er toch mee.
We hebben nog niet samengewerkt, maar ik mag je stijl.
Ik speel Buğra niet alleen. Ik breng hem tot leven.
Bedankt. -Ja, hoor.
Wat boeit het jou of ze awards winnen of een tranentrekker maken?
Laten we ons bezighouden met onze zaken.
Erşan, mijn jongen.
Ik heb niet veel tijd meer. Maak me niet van streek.
Waarom zie je het zo?
Ik zie je op de rode loper in Adana, Antalya of zelfs Cannes.
Cannes?
Monsieur, festival?
Het festival is voorbij.
Voorbij? -Ja.
Verdomme.
Je hebt gelijk. We werken aan mijn nieuwe verhaal.
Ik ben Erşan Kuneri.
Ik ben geen pornograaf. Ik maak een socialistische film.
Mijn film speelt op het platteland. De titel is Coöperatie Kemal.
Mijn film zal naar aarde ruiken. Naar Anatolië.
Anatolië? Je bent je hele leven nog niet eens in Kadıköy geweest.
Als ik je in Bostancı afzet, verdwaal je. Anatolië?
Denk je? -Ik geloof erin. Dans is nog altijd goed.
Maar Anatolië is veel beter.
Wordt het dans of Anatolië?
Anatolië, maar het script moet heel subtiel zijn. Niet te ruw.
Het moet nieuw zijn. -Heel echt.
Negeer ze. Denk na over wat je in Antalya wilt dragen.
Erşan, luister.
Als je daar een award wint…
…woon ik de ceremonie bij in mijn ondergoed.
Oké. In je ondergoed.
Mr Erşan, dit is ons dorp.
Heel goed. Ongelooflijk.
Prachtig dorp.
Dit doet me denken aan Karacaoğlan.
Karacaoğlan zag natuur en mensen als gelijken.
Ja.
Ik vind het eerder Balzac.
Balzac? -Balzac, als je het snapt.
Hij heeft een gezegde. Je bent wat je eet.
Dit is een perfect dorp.
Pardon.
Ik ben Erşan Kuneri.
We maken een film in je dorp.
We willen je dorp goed afbeelden. Wat heb je vooral nodig?
Empathie.
Empathie?
Empathie, hè?
Geweldig. Schrijf dit op. We moeten empathie benadrukken.
Kom hier.
Kameraden. Thee?
Ja.
Ik heb jullie gehoord.
Hier.
De laatste. -Geef me er een.
Kameraad. -Kameraden.
Geef onze kameraden thee.
Ik wil ook thee. -Hoeveel kopjes?
270. -Lieve…
God, geef me geduld.
Luister. Ze moeten om 19.00 uur gaan. Zeg dat het orkest komt.
Ik moet hier weg of ik word gek.
Altın, sla ik hem voor de tekst of erna?
Wat was je tekst?
'Ik sla je niet, maar mijn volk.'
Sla hem als je 'mijn volk' zegt en dan ga ik verder.
Ik sla je niet, maar mijn volk.
İbrahim, kameraad. Ik wil in deze klap het klassenverschil zien.
Wat je moet doen, is… -İsa.
Ik wil een whisky zonder thee.
Ja, dat wil ik ook.
Kunnen we een award winnen, denk je?
Geen idee. Op hoop van zegen.
Als ik een award win, zeg ik dat die voor alle vrouwen is.
Daar hoor jij ook bij.
Het is mogelijk.
Je bent trouwens een geweldige dorpeling.
Klootzak.
Het gaat geweldig, hè?
Waren we te hard voor Erşan? Ik moet steeds aan hem denken.
We hebben het erover gehad. Dans of Anatolië?
Hij is me dierbaar. Ik denk elke dag aan hem.
En dans en Anatolië kunnen hand in hand gaan.
Erşan zou nooit boos op ons zijn. Hij zal trots op ons zijn. Wacht maar af.
Kom, Moeder Aarde. Kom op.
Het is af.
Het is geweldig.
Eindelijk. -Wil je cognac?
Ja.
Ben je moe? -Een beetje.
Erşan, je verbaast me.
Je bent zo gedreven. Je geeft je helemaal.
Dat is heel waardevol.
Ik heb altijd iets te zeggen. Hier zit altijd iets.
Heb je ooit spijt van al die seksfilms?
In 1965 werd ik tweede bij Jonge Filmkoningen.
Echt? -Ja.
Mijn eerste film, Je bent mijn alles, komt uit 1965.
Ik was toen heel cool.
Fantastisch.
Ik had regels. Geen gekus en zo.
Toen werd ik genegeerd. Zeven of acht jaar kreeg ik geen werk.
Wat deed je toen? -Pompen.
Bij een pompstation.
Ik werkte als dj, als muziekproducent…
Dus na bijna tien jaar kwam je terug.
En ik ging weer pompen. Mijn eerste film heette De pompbediende.
Met mijn onderbroek aan. Het waren geen slechte films. Ze waren grappig.
We verdienden veel geld, maar geld was nooit genoeg.
Verwacht je een award? Zeg op.
Ze zouden hem niet geven.
Dat zouden ze niet doen.
Maar?
Ik wil worden herinnerd.
Het is laat. Ik moet gaan.
Zal ik je naar huis brengen?
Oké.
Bij hoeveel vrouwen heb je die grap uitgehaald?
Ik maak nooit grappen bij vrouwen.
Nooit.
Echt?
Weet je wat ik met vrouwen doe?
Eryetiş, hou me niet tegen. Laat me los, Eryetiş
Wat is er gebeurd?
Anarchisten.
Na 400 kopjes thee wilde hij stoppen. Toen brak een gevecht uit.
Ze noemden me een comprador. -Ben je dat ook?
Ik weet niet wat het is. -Hij kreeg de bağlama op zijn hoofd.
Ga verband met hem kopen.
Lieve hemel. -Herrieschoppers. Laat me los.
Kameraden.
Dit is niet cool. -Vrienden.
Erşan. -Kameraden.
Jullie krijgen thee. -Zit.
Kameraden. Mijn werkende broeders.
Rustig. Wat kunnen jullie niet delen? -Jij weet niet wat delen is.
Als je hier bent met grote woorden, zwijg dan.
We buigen niet voor zijn tirannie.
Nee.
Altın, je wilde een collectieve film maken.
Je wilde geen dansfilm. Wat is dit?
Alev. -Vraag me niks.
Hij wil je overhalen. Luister niet naar hem.
Ophitser. -Wat?
Ophitser.
Jullie hebben 400 kopjes thee en 60 bagels gehad. Wat is dit?
Erşan, niemand wil betalen. Ik ben heel teleurgesteld. Vergeef me.
Ga zitten.
Vrienden? Steunen we rechten en arbeid?
Ja. -Wie heeft Muammer geslagen?
Ik. -Kom hier.
Ik sla je niet, maar mijn volk.
Onaanvaardbaar. We gaan. -Alsjeblieft.
Blijf.
Vrienden. -Kameraden.
Kameraad Medet, jij hebt 21 bagels gehad.
Kom op.
Ik kan niet presteren als je klaagt over een hapje bagel.
Dat is 22, kameraad.
Kameraad Candaş, jij blijft.
Goed zo.
Ze zijn weg. -Natuurlijk.
Je maakt een socialistische film, maar je kent het volk niet.
Dat wordt geen award. Verdomme.
Kameraad Alev. -Val dood.
Je laat een pornoster de rol van dorpeling spelen.
Wie wil ons voor een socialistische film?
Ik wil jullie.
Jullie zijn mijn kameraden.
Ik maak een dansfilm. Grappig.
Je kunt mijn kameraad zijn.
Oké.
Ons nieuwe project.
Coöperatie Kemal. We hebben het niet zomaar geschreven.
We hebben onderzoek gedaan.
We willen een menselijk verhaal vertellen.
Heeft Feride bij je geslapen? -Alev, alsjeblieft.
Erşan, kun je ons vergeven?
Natuurlijk. Kom hier.
Altın, je… Ik heb Fahri de leraar gelezen.
Feride en ik hebben het gewijzigd.
Alev, speel je mee in deze film?
Ben ik weer een dorpeling? -Nee.
Mooi zo. -Seyyal?
Oké.
Wat zeg je ervan, Tumtum? -Ik doe mee.
Altın, kan die snor weg voor deze film?
En hij is weg.
Jongens. Kom hier, meisje. Dorpeling.
Erşan. Zijn ze weg?
Comprador, hoe gaat het? -Speel ik ook in de nieuwe film?
Natuurlijk. Eryetiş. Thee, graag. We betalen met ons eigen geld.
Erşan. Dansen met vuur. Het Buğra-personage is klaar.
Fantastisch. Dat personage heeft ballen.
Hang ze in het midden, anders krijg je hoofdpijn.
Vergeet Dansen met vuur. We gaan naar het dorp.
En van het dorp naar Cannes.
Echt?
Mukhtar.
COÖPERATIE KEMAL
Kom hier.
Niet schreeuwen omdat het een dorpsfilm is.
En hou op met die muziek.
Hallo, heren.
Hallo. -Welkom.
Bedankt.
Hallo, vrienden.
Welkom in ons dorp, Avallar.
Ik vertel jullie een verhaal over ons dorp.
Het verhaal begint met leraar Kemal die hier arriveert.
Voor hij hier kwam, waren we een rustig en stil dorp.
Dus er waren geen belangrijke verhalen om te vertellen.
Gelukkig hadden we elektriciteit.
We hadden zwart-wit-tv's.
Ons land was vruchtbaar en onze oogsten waren goed.
Alles was in orde.
Nietwaar, heren? -Ja.
Zien jullie?
Kijk niet neer op dorpelingen.
Een collectieve beweging kan heel grappig zijn.
Begrepen?
Leraar Kemal wilde geen individualisme, maar collectivisme.
Helaas verpestte hij het.
Ja.
Kijk zelf naar dit ontnuchterende verhaal.
Ondertussen geniet ik van mijn sigaret.
Welkom, meneer de lering.
Bedankt.
Maar het is niet 'lering', maar 'leraar'.
Rot toch op. Je bent er net.
Murtaza, waar ga je heen? Kom terug. -Wat is er? Waarom is hij boos?
Negeer het. Dorpelingen. Ze wennen er wel aan.
De kinderen zijn buiten. -Ja, ze spelen.
Is er geen school? -Jawel, maar het is zaterdag.
Luister.
School is elke dag.
Deze gast wordt een lastpak.
Waarom zijn ze zo, meester Fehim? -Ik ben Nusret.
Nusret? Meester Fehim zou me verwelkomen.
Waar moest je heen? -Avallar.
Dit is Kızılca. Je weet niet eens waar je uit moet stappen.
Jouw dorp is helemaal daar.
Je moet er helemaal heen lopen.
Verdomme.
Zo zijn ze. Avallar is die kant op, na Taşkale.
Bedankt. Was iedereen maar zoals jij.
Ik ben de dorpsidioot.
Mestan.
Zullen we samen reizen? -Oké.
Krijg ik een award? -Wat?
Ik zei award. Kijk wat ik doe.
Zo begon de reis van leraar Kemal.
Hij kwam en betrok zijn kleine huis.
Daar ontmoette hij Nazlı.
Boeken. -Ja.
Heb je ze allemaal gelezen?
Ja.
Slimme leraar.
Wacht even.
Wat?
Je moet niet 'wat' zeggen. 'Ja' is beter. Hoe heet je?
Nazlı.
Jij bent Fehims dochter, hè? -Ja.
Word niet verliefd op me, oké?
Word verliefd op mij.
Zwijg. Dwaas.
Iedereen moet naar het koffiehuis komen.
Leraar Kemal wil iets zeggen.
Oké, meneer.
Meneer? Noem me Kemal. Mijn naam is Kemal.
Wat zei je?
Ik mocht niet verliefd worden, maar je gedraagt je intiem, wezel.
Nazlı is gek, maar ze is mooi.
Ze is mooi.
Je bed is comfortabel.
Zal het ons lukken, Mestan?
Kan deze boom groeien in dit dorre land?
Wat bedoel je?
Komen de kinderen naar school?
Zullen de vrouwen produceren?
Zullen we eerlijk kunnen delen?
Een coöperatie, bijvoorbeeld. Kunnen we dat?
Hoe moet ik dat weten?
Je weet het wel.
Je bent gek, maar misschien ook de slimste hier.
Nu overdrijf je.
We worstelen.
Ik kom.
De verdachte leraar is in het dorp gearriveerd.
Ik hou hem in de gaten. Hij praat communistische onzin.
Hij zei coöperatie. Over.
Welkom, meneer de leraar. -Bedankt.
Welkom, leraar. -Bedankt.
Ik ben Kemal. Leraar Kemal.
Hoe weten we dat je een leraar bent? -Ik zei net leraar Kemal.
Ik ben hier om jullie te leiden…
…om een baken te zijn…
…om samen te produceren…
Leraar, zeven keer acht? -Zesenvijftig.
Negen keer negen? -Eenentachtig.
Hoeveel seizoenen heeft een jaar? -Vier.
Hij weet het.
Ik heb een vraag.
Ga je gang, Mestan.
Krijg ik een award?
Wat? -Award.
Award? Eerst moet ik de dorpelingen leren kennen.
Leraar, 56 keer 11.
56 keer 11? -Ja.
56 keer 11, nou…
245 keer 376.
Ik ga… -Hallo, iedereen.
Hallo. -Meester.
Meester.
Welkom, Feramuz. -Bedankt.
Rustig aan. Val de leraar niet meteen lastig.
Welkom, leraar. -Leraar Kemal.
Ik ben Fehim. Sorry dat ik laat ben.
Kus de hand van je leraar. -Het is een eer.
Welkom, Fehim. Waarom was je hier niet met iedereen?
Leraar, ik toonde respect…
…en liet mijn zoon je hand kussen. Niet zo arrogant.
Bovendien kent de meester zijn uren en minuten het beste.
Ja.
De tijd van meesters is voorbij, Fehim.
Hoorde je dat, papa? -Ja.
Ik spoel het even terug om te kijken of het er is.
Hij zegt dat de tijd van meesters voorbij is.
Geef de leraar wat cologne…
…zodat hij het op zijn wangen kan doen als hij ontwaakt uit zijn droom.
En de vrouwen? Onze vrouwen? Waarom staan ze zo ver weg?
Horen ze niet vooraan te zitten? -Onze vrouwen? Zwijg.
Jullie vrouwen, zei ik. -Probeer je er niet uit te praten.
De vrouwen moeten altijd worden gekoesterd.
Ze moeten vooraan zitten.
Nazlı, heb ik gelijk? -Hoe moet ik dat weten, dwaas?
Nazlı. -In welke klas zit je?
Je kunt ons niet omkopen. Vergeet dat niet.
Wat? Ik vroeg alleen in welke klas hij zit.
Luister. Leer vermenigvuldigen.
Vier seizoenen en 365 dagen in een jaar.
Mukhtars plichten en meer niet.
Ik hou je in de gaten. Geen anarchisme.
Pas op waar je loopt.
Ik vul gewoon de gaten voor je.
Ik snapte het niet. -Ik wil de vijfde klas halen.
Vijfde? -Ja.
Waarom heb je zo lang gewacht? -Elke leraar kreeg ruzie met mijn vader.
Dat had je zelf moeten bedenken, sukkel.
Klootzak. -Wat?
Niks.
Luister, leraar.
Geen spelletjes.
Doe wat je wilt en we zullen zien.
We zullen je ware aard binnen een paar dagen toch wel zien.
Luister, Fehim.
Laten we nader tot elkaar komen.
Morgen stuur je alle ongeletterden naar school.
Nee.
En weefgetouwen voor de vrouwen? -Val me niet lastig.
Irrigatie voor de velden? -Wat? Een communist.
Wat heeft dat ermee te maken? Een bibliotheek.
Dit is geen film. Vraag iets wat mogelijk is.
Televisie?
Eindelijk. Televisie is in orde.
Het zal de boel opvrolijken. Kleuren-tv?
Zeg ja. Zeg kleur. -Zeg kleur. Wij hebben een zwart-wit-tv.
Een zwart-wit-tv? Oké, kleur.
Goed zo.
Leraar, als je kleur zegt, toch geen regenboog, oké?
Gewoon kleuren-tv.
Maar als we kleuren-tv krijgen, kan Bedia Akartürk ons dan ook zien?
Ik snap er niks van. Oké, kleuren-tv.
Goed zo. -Even goede vrienden.
Kom op, leraar. Geef hem een kopje koffie.
Ik wil… -Hij zei kleuren-tv.
Er is een tekort. Vast gesmokkeld.
Ja, ik volg hem. Over.
Kemal kreeg een band met het dorp. Hij was een kind onder de kinderen.
Hij oogstte met de boeren en deelde hun vreugde.
Er werd meer geproduceerd. We hadden weefgetouwen.
Er kwam een campagne tegen analfabetisme. Zo gingen maanden voorbij.
Maar de zaken van het hart?
Had iemand daar nog tijd voor?
Jij en je boeken.
Zou je me beter begrijpen als je ze niet had gelezen?
Wat als ik ze heb gelezen?
Je stapel boeken of ik? Denk erover na.
Je boeken, of niet?
Om te lezen, ja.
Maar als levenspartner zou ik jou kiezen.
Lees mij ook.
Vouw me om waar je bent gestopt en ga de volgende dag verder.
Je bent heel bijzonder.
Leugenaar.
Ik ben een normaal meisje.
En hier woon ik.
Je hebt iets.
Leraar, ik zou je nu nemen…
Maar we zijn in het dorp.
Ik heb het heel heet.
Ik sta in brand.
Als je die slimme woorden tegen mijn vader zegt, word ik heet.
Kemal.
Zal ik je mijn tieten laten zien?
Wat zeg je, Nazlı? Een lichaam is als een tempel.
Je bent een bloeiende roos.
Ik wil je niet doen verwelken. -Wat boeit mij dat?
Voel…
Voel hieronder met je hand.
Voel me. Doe hier iets.
Zo. -Nee. Je moeder is daar.
Ik kan je wel opeten. Ik wil die blonde snor van je plukken.
Wil je dat ik op je borst ga liggen? -Nee.
Daar onder die boom verstrengelen we ons.
Je moeder is er.
Nazlı.
Waar hebben jullie het over?
Kemal wil een fabriek voor tomatensaus openen.
Wat weet ik daarvan?
Waar heeft ze het over?
Tomatensaus?
Ga naar binnen.
Fijne dag. -Bedankt.
Hij is verliefd op de dochter van de meester.
Mestan. Hoe gaat het?
Zaken van het hart? -Ja.
Neem dit meisje.
Dat zal ik doen.
Die chique stadsmeisjes zijn niet beter dan zij.
Ze is zelfs beter.
Haar handen zijn zacht als katoen.
Ogen als een ree.
Ze is als de aarde. Een zorgzame moeder die kinderen baart.
Ze ruikt.
Wat?
Ze ruikt naar de aarde.
Naar grond. Naar tarwe.
Nazlı ruikt naar mijn thuisland. Ik neem haar wel.
Krijg ik een award?
Award?
God.
Kom.
Je bent gek.
Meen je dat, leraar Kemal? -Ja, meester.
Begin de huwelijksprocedure.
Zeg later niet dat jullie te verschillend zijn.
Haar zussen wonen in de stad.
Ze zijn ouder. We moeten ze om hun mening vragen.
Inderdaad. Je hebt gelijk. Een vrouw heeft een naam nodig.
En iets om te zeggen.
Bel ze. Ik vraag ze om hun zegen.
Fijn dat we er hetzelfde over denken. Mag ik je vader noemen?
Dat heeft geen haast.
Je werkt hier. Neem geen overhaaste beslissingen tijdens schaarste.
Ik wil Nazlı onder alle omstandigheden aan mijn zijde.
Ik wil haar zussen om hun zegen vragen.
Ik neem mijn Nazlı mee. -Neem je me mee?
Papa. Ik wil niet dat mijn oudere zussen komen.
Dat zullen we nog wel zien. -Kemal, ze hoeven hier niet te zijn.
Ze moeten komen. Ik wil ze zeggen hoeveel ik van je hou.
Ik wist niet wat ik moest met dit plotse aanzoek.
Ik liet mijn dochters onmiddellijk uit Istanboel komen.
Ik ben niet verfijnd genoeg om met de leraar te praten.
Maar zij zitten op dezelfde lijn.
Ik dacht dat ze met hem konden praten.
Ik heb al vaak gezegd dat Nazlı niet zo'n meisje is.
Talloze ambtenaren wilden haar.
Niemand luisterde naar me.
Ze zien geen verschil tussen een pratende Fehim en een schijtende ezel.
Türkan, welkom.
Bedankt. Gegroet.
Hülya, welkom. -Bedankt. Gegroet.
Filiz, ik ben Fehiman. Hoe gaat het?
Goed, bedankt.
Gefeliciteerd. -Bedankt.
Bedankt. -Fijne dag.
Zijn ze hier? -Ja. Mijn zussen zijn hier.
Zijn dat ze? -Ja.
Met hoeveel zijn jullie? -Vijf. Vier meisjes, één jongen.
Ik doe je wat, man. Jou en je genen.
Wat voor familie is dit? -Jij nam zelf genoegen met minder.
Zijn dit je zussen? -Ja.
Hoe kon je me bedriegen?
Je stelt me nu aan ze voor.
Of je blijft dit jaar zitten. -Oké, leraar. Rustig maar.
Kom mee.
Hoe gaat het, Feramuz? -Bedankt. Goed. En met jou?
Goed, gelukkig.
Lieve Ferit, kom hier. -Ferit.
Kom hier. We hebben je gemist.
Mijn zus. -Mijn liefste.
Ferit, heb je de vijfde klas al gehaald? -Bijna. Kijk, leraar Kemal.
Leraar, welkom. Alsjeblieft. -Welkom.
Hallo.
Ik ben leraar Kemal.
Ik ben Filiz Kadınoğlu. Advocaat.
Ik ben Türkan Kadınoğlu Koca, ingenieur.
Ik ben de middelste, Hülya Kadınoğlu. Burgemeester.
Burgemeester?
Dat meen je niet.
Zeg dat je het niet meent.
Verdomme.
Niemand zei dat jullie hier waren.
Ik werkte op het veld, zus.
Jullie ruiken zo lekker.
Kijk. Kemal, mijn verloofde.
Leraar Kemal? Wat denk je? Vier zussen en één broer.
Jullie zijn gezegend.
Zwager.
Kemal. Mijn blonde ridder. Gaat het? Kijk naar hem.
Geweldig. -Wat fijn.
Ik wens jullie veel geluk.
Op die dag stortte leraar Kemal in.
Hij zei nooit meer iets over productie of coöperaties.
Het schudde op zijn grondvesten.
Wat is er, Kemal?
De fabriek voor tomatensaus loopt goed, maar je geeft er niks om.
Waarom ben je niet zoals je zussen? Je hebt me bedot.
Kom hier.
Ik was in het stadhuis. Blijkbaar ontduik je de dienstplicht.
Ik sta verkeerd geregistreerd. Ik ben duidelijk een vrouw.
Echt niet. Vergelijk jezelf met je zussen.
Je zou me niet moeten beoordelen op mijn uiterlijk, leraar Kemal.
Praat niet zo chic.
Als je ouders zulke dochters hadden, wat is er dan met jou?
Waarom sluit je me nu buiten?
Waarom? Wat heb ik je misdaan?
Ik vind je niet meer leuk. -Ja, hoor.
Praat niet zo tegen me of ik wurg je.
Ik mag je niet. -Stil.
Wat heb jij? -Ik heb alles.
Gelukkig maar. Wat heb jij, blonde lul?
Mama.
Ja, schat?
Ik zei dat je mijn oudere zussen niet mocht uitnodigen.
Ik ben bedrogen.
Niemand heeft je bedrogen.
Alleen je eigen vooroordelen.
Je vertrouwde op je clichés zonder ergens op te letten.
Dit is Nazlı.
En dit ben ik.
En dit zijn haar zussen. Dat moet je aanvaarden.
Jij had een beeld in je hoofd van domme plattelandsmensen.
Je werd arrogant.
En uiteindelijk heeft dat je de das omgedaan.
Wat heb ik gezegd?
Ik zei: 'Ik vul gewoon de gaten voor je.'
Spoel maar terug. Ik ben consequent.
Ik waarschuwde je dat ze je type niet is.
Maar je zette jezelf op een voetstuk omdat mensen je 'leraar' noemden.
Je bent onbetrouwbaar.
Ga je gang. Neem haar.
Verwek kinderen. Kom op.
Kom op. Ga je gang.
Het stadsleven kan valse percepties oproepen.
We gingen hier weg zoals we zijn.
Ferit kan hier nu niet weg.
Nee. -Nee.
Omdat hij Ferit is.
En ik ben Hülya.
Heb je het nu over individualisme?
Kemal, wat zijn je idealen? -Waarom ga je daar niet naar terug?
Denk je dat ik nog idealen heb?
Hij is net als Oğuz Atay. -Dezelfde eenzaamheid.
Hij praat onzin. -Ja, ik ga schijten.
Maar nu heb ik een ideaal.
Helemaal niks produceren. En ook niet reproduceren.
Ik heb besloten om niet met Nazlı te trouwen.
O, jee.
Verdomme.
Verdomme, vuile klootzak.
O, jee. -Nazlı, alsjeblieft.
Nazlı, hé.
Let op je woorden.
Hoor je niet hoe hij tegen me praat?
Je bent een idioot.
Stop je ring maar in de kut van je moeder.
Nazlı. -Genoeg.
Wat moet ik doen, Hülya? -Rustig.
Zo reageert ze.
Je hebt haar boos gemaakt.
Zwijg. Je bent 40 en zit nog in de vijfde.
Ik ben 14. Ik ben twee keer blijven zitten.
Goed. Plus nog een jaar. Jullie broer blijft weer zitten.
Zie je? -Dat is aan jou. Jij weet het beter.
Ik weet ook wat dingen.
We hebben die klootzak verwend.
Hou op.
Genoeg.
Kom maar op. -Papa, laat me los.
Vaarwel.
Vergeef me.
Ik liet me meeslepen.
Er zijn fouten gemaakt.
Ik wilde dat dit dorp tot bloei zou komen.
Ik heb mijn les geleerd.
Jullie kunnen ook zonder eikels zoals ik tot bloei komen.
Als dat zo voorbestemd is. Dat is volkomen duidelijk.
De tomatensausfabriek is mijn geschenk aan jullie.
Ik heb geleerd dat ik me niet overal mee moet bemoeien.
Bedankt. Mestan.
Jij bent de enige die me begrijpt.
Je bent misschien gek, maar je bent een echte man.
Geef je broeder een knuffel.
Man…
Ik ben politieagent.
Politieagent?
Heb ik dat ook gemist? -Jij trapt overal in.
Je verandert nooit van mening of zo. Pardon.
Ik volg leraar Kemal niet langer.
Politieagent?
Hij is een idioot. Hij is geen bedreiging. Over.
Sorry. Het is mijn werk.
Heel overtuigend gedaan. Je verdient een award.
Bedankt.
Hoe heet je?
Mestan. Hetzelfde.
Dat had ik ook niet door. Ik dacht dat het een undercovernaam was.
Laat maar.
Vaarwel.
Leraar.
Vergeet niet…
…dat je met een scheet niet kunt schilderen.
Herders verliezen schapen…
…en moeten het gelag betalen.
En nu wegwezen.
EINDE
Ondertiteld door: Maaike van der Heijden