SERIAL NETFLIX
Strzelajcie!
Cholera jasna!
Boisko jest za zielone.
Dasz wiarę? Co za postęp. Spójrz na te kolory.
Co z tego?
Co w tym dziwnego, że trawa jest zielona?
Podaj mi ser.
Uważaj na podwójny podbródek.
Mówią, że kolorowa telewizja to koniec kina.
Mówią tak od 80 lat.
„Kino nie żyje”. Kto mógłby zabić kino?
Tylko my i to przez przypadek.
Czy pokazuje zarówno czarno-białe filmy w kolorze,
jak i kolorowe filmy?
Pyro, musimy trzymać rękę na pulsie.
Znać nowinki technologiczne. W tym miesiącu kręcimy nowy film.
Błagam, nie kręć wysokobudżetowego filmu.
Faqbâdi to hit na Bliskim Wschodzie.
Podreperowaliśmy finanse. Proszę!
Rozmawiałem z facetem z telewizji. Przyniesie mi coś, co się nazywa Blue Box.
Na Zachodzie wszystko tak kręcą.
Filmujesz na miejscu,
dodajesz piramidy i masz Egipt.
Kręcisz tutaj,
dodajesz Wieżę Eiffla i jesteśmy w Paryżu!
Naprawdę? Niech nasz film rozgrywa się w Paryżu.
Jeśli kręcisz w Paryżu, nie będę mógł przyjechać.
Dostałem angaż w nowym filmie.
- Jakim? - O superbohaterze.
Kręcimy za trzy dni.
Ukąsi mnie robal i zmienię się w niego. Zyskam jego moce.
Nie dość, że głupie to i obrzydliwe.
- Jaki robal? - To tajne.
Nie powiedzieli, ale wystąpię w kostiumie z lycry.
- Z lycry? - Tak.
- Takim obcisłym? - Tak.
Pracuję z młodym scenarzystą. Znacie go.
- To Kurtuluş Soner. - Co?
Mówi o Ahbenie. Nie wpuszczę go do biura.
- Oszalałeś? - Chwila.
Nie znam go. Kto to jest?
Młody, otwarty i kreatywny filmowiec.
Tak, otwarty i kreatywny. Przekonacie się.
- Gol! - Gol!
Dobra robota!
Super.
O czym on mówi?
Nie przejmuj się.
Mówi o superbohaterach, ale Blue Box go na pewno przekona.
Jeśli nie, znajdę nowe twarze.
- Może sobie grać. - Tak.
- Wiesz, ten Ahben… - Na litość boską.
Zostaw to mnie.
Mówi o nowych twarzach. Zróbmy to, o czym wam mówiłam.
Ty tak serio?
- Tak. - Chyba oszalałaś.
- Dobra. - Usuwacie zmary u Melkana? Dołączę.
- Jaka menda! - Nie. To jakiś inny robal.
Nie mówiłyśmy do ciebie, bystrzacho.
- Przesuń się. - Przepraszam.
- Czemu chcesz z nami iść? - Bo chcę.
Mami, rozchmurz się. Będziemy mieć Blue Boxa.
W porządku. Blue Box.
Bramka?
- Tak. - Tak.
Dobra.
Zapraszam, panie Ahben.
Gdzie mogę wyrzucić gumę?
Do moich ust!
- Cześć, co słychać? - Altın?
Ale się wyletniłeś.
Powodzenia.
Dziękuję.
WODA TOALETOWA ERŞAN
Mój drogi Erşanie!
Ahben, witaj, chłopcze.
Cześć, wujku. Pozdrowienia od mamy.
To matka się ciebie nie wyrzekła, fiucie?
Fiucie?
Ale się pan wyletnił.
Wygląda pan znajomo.
Pyro. Byłem w ekipie Śmiertelnego bzykanka.
- Pan był asystentem. - A tak.
Jeśli chcesz pracować z tym świrem, na mnie nie licz.
- Wujku! - Nie wywlekajcie rodzinnych brudów.
Co tam? Co masz?
Apeks. Fantastyka naukowa.
Nie jak Miłość na Księżycu Faruka?
Nie ma miłości.
Skoro nie ma seksu, to idę sobie.
Nie rób nic głupiego. Obserwuję cię.
Chodź, chłopcze.
- Co podać? Whisky? - Nie.
Nie piję alkoholu w pracy. Może latte.
- Nie mamy. - Erşan.
Mam świetny pomysł. Enis Fosforoğlu jest zainteresowany.
Ale nie wiem, co z Müjde Har.
- Słynna Müjde Ar, oszalałeś? - Nie Müjde Ar, tylko Müjde Har.
Wystąpiła w twoim Wal, ile wlezie.
- A nie Wal bez litości? - Nie. Grała w Każdym z każdym.
- Nie, to była… - Şeyda.
- Tak. - Şeyda grała w Bzykać każdy może.
Nie, w Przeleć mnie.
Starczy. Chcę zapomnieć o tych filmach.
- O czym jest scenariusz? - O superbohaterach.
Superbohaterowie? Serio? Nie tego się spodziewałem.
Jesteś młody i kreatywny.
Chcemy wykorzystać nową technologię. Blue Box. Masz coś nowatorskiego?
Mogę stworzyć. Mieszkam w Cihangirze. Jestem kreatywny.
- Super. - Erşan.
Mam film, który rozgrywa się w przyszłości. W 2022 roku.
Nie mogę tyle czekać. Potrzebuję go już.
Chwila.
Pokażę ci.
Bardzo dobre.
- Czyje to rysunki? - Moje, dziękuję.
Gdzie to jest?
To Mecidiyeköy. Czarna dziura w filmie.
Wygląda na drogie jak chuj.
- Co? - Wybacz.
Nie. Co wygląda na drogie?
Scenografia. Ale gdyby nakręcić w niej dwa filmy…
Genialne! To będzie podróż do przyszłości w dwie strony.
- Będzie taniej. - Erşan.
Jeśli połączymy twój geniusz z moją kreatywnością,
osiągniemy szczyty.
W razie potrzeby sprzedam bransoletkę.
Wielkie poświęcenie.
Świetnie.
A gdy wykorzystam Blue Boxa, szczęka im opadnie.
- Spotkajmy się koło środy. - We wtorek?
Czemu?
- Jest koło środy. - Tak.
Bardzo dobre.
W tę i z powrotem do przyszłości. A niech cię!
Nie ruszaj się.
Chwila.
Zobacz.
Nie ma różnicy.
Oczywiście, że jest. Spójrz.
Podwinąłem to tutaj i dałem do środka.
Widzisz różnicę?
Chwila.
- Halo, gabinet Melkana Orsaya. - Seyyal, posłuchaj.
Jak myślisz, ile zaśpiewa?
Jest drogi. Robi nosy księżniczkom.
Już mam nos.
To niedorzeczne. Co to ma być?
Drobne poprawki nie zaszkodzą.
Erşan wspomniał nowy film. Dzięki naszym nowym twarzom
nie będzie potrzebował innych aktorek.
Türkan, Filiz, Hülya. Wszystkie gwiazdy tu coś robiły.
Cały pakiet. Jest fenomenalny.
Buziaki, Filiz.
Ta Filiz jest naprawdę niezła.
- Skończyliśmy z Alev. - Co? Wciąż mam szwy.
Odpadną. Teraz ty.
- Kto? - Teraz ty.
- Ja? - Twoja kolej.
- Ale… - Bliżej.
Zróbmy tak brwi. Podniesiemy je. Są skierowane w dół.
W górę? Ale…
Masz smutną minę. Powinniśmy też podnieść kąciki ust.
Tak. Pasuje ci.
Wolałabym nic nie zmieniać. Dobrze?
Ładnie wyglądasz, Feride.
Wyglądasz świetnie.
A mój podwójny podbródek?
Możemy go usunąć.
Ale mi się podoba.
Więc go usuniemy i zatrzymamy, gdybyś chciała go zrekonstruować.
Ktoś chce likieru miętowego?
- Nie. - Hej.
Kim jesteś? To kierowca?
- Doktorze. - Tak?
Może pan pozwolić?
Mam problem. Ale boję się, że stracę twarz.
Twarze też poprawiamy.
Wezmę trochę stąd na podbródek i trochę na korektę nosa.
Tak, ale…
Słyszałem, że robią to w Szwajcarii. Nie mogłem powiedzieć przy dziewczynach.
Penis. Ile kosztuje skrócenie penisa?
- Czyjego penisa? - Mojego.
- Trzeba go skrócić? - Oczywiście.
Proszę pokazać.
- Teraz? - Raz-dwa i po krzyku.
- Panie Melkan. - Chcę rzucić okiem.
- Doktorze. - To nic wielkiego.
Jest wielki, a ma być mniejszy. Ile to będzie?
- Może być maciupki. - Chodzi mi o cenę.
Ile za zabieg?
- 10 000 lir za centymetr. - Za centymetr?
Czyli razem 134 000 lir.
Co?
Niech spojrzę.
- Nie, proszę. - Serio.
- Za drogo. - Zatem proszę go polubić.
A co z policzkami?
- Mogę je rozłożyć. - Policzki?
- Nie pośladki? - Policzki.
To proste. Podciągnę jeden tutaj
a drugi tu przymocuję i gotowe.
- Nie pokaże pan? - Nie.
- Nawet na chwilę? - Co tam robicie tak długo?
- To nic wielkiego. Drobnostka. - Hej! Nie słuchał mnie pan?
Daj pan spokój.
Postanowiłem coś zrobić z tym twoim męskim wyglądem.
- Męskim? - Tak.
Daj mu coś zrobić. Daj mu.
Jeśli mam męski wygląd, to zgoda.
Nie ma sprawy.
Caner, mamy jeszcze dwie sceny seksu. Przewiń do przodu, to nagramy.
Jasne. Cześć, Erşan.
Cześć, Caner.
- Erşan. - Dimitri. Tak brzmi seks.
- Nie ma go jeszcze. Usiądź. - Dzięki.
Co słychać?
Trach, trach, trach. Stara bieda, Erşan.
My to wymyśliliśmy. Woreczek na jajka.
To dopiero nakręca. Doskonały pomysł.
- Serwus, Erşan. - Daj to, Agop.
- O tym mówiłeś? - To jest to. Blue Box.
Znasz İzzeta Öza. Prowadzi audycje.
- To ten od Teleskopu. - Tak.
Mamy to od niego. Nie mów mu.
Jeśli to od niego, to chyba wie?
Zwędził to.
Zapłacisz i sprzęt jest twój.
- Na litość boską! Pięć? - Tak.
Proszę. Zaszalej.
Dzięki, Erşan.
Hollywood oszalało na jego punkcie!
Dimitri, niezła z ciebie cipa. Jak ją dubingujesz? Zademonstruj.
Wal się! Spierdalaj!
Powodzenia.
- Co to jest? - Najnowsza technologia.
Blue Box. Do filmu. Akcja toczy się w przyszłości.
- İzzet też tego używa. - Zawsze patrzy w przyszłość.
Nagracie dźwięk tutaj?
Porozmawiajmy o tym później.
Racja.
Wejdź tędy.
- Tutaj. - Zostań.
Cześć, Dimitri.
Gra główną rolę. Zrobimy próbę dźwięku?
- To dla Tunça. - Dobra.
Gra superbohatera.
Witaj i powodzenia.
Ale dumny drań.
Zacznijmy od sceny, w której rzucasz wyzwanie.
Możesz improwizować.
Dimitri, zróbmy próbę.
Jasne. Żadnych zniekształceń.
Nagrywam.
Nie przestawaj.
Zagra to w filmie? Co to ma być?
To tylko przesłuchanie. Sprawdzamy, czy da radę.
Mój znajomy też gra superbohatera.
- To popularny gatunek. - Tak.
Wszo, zaszalej trochę.
Zaszalej!
Jakie są moce tego superbohatera? Nie rozumiem.
Erşan, chwila. Daj nam to skończyć.
Wszo, chodź tu. Skończyliśmy.
To wszystko?
- Chodź. - No…
Kazałeś mi to zrobić. Byłem dobry?
Było idealnie.
Próba w kostiumie. Wszystko gra.
Chcę o coś spytać. Jaki jest tytuł filmu?
Powrót wszy.
Powrót… wszy.
Co potrafi ten superbohater? Lata? Jaką ma moc?
Nasz bohater to wesz łonowa.
- Co? - Co?
Co? Nikt mi nie powiedział.
- O czym rozmawiałeś z reżyserem? - Mówił o superbohaterze.
Miał zostać ukąszony przez robaka i zyskać jego moce.
To ze względu na prawa autorskie.
Wszystkie robaki są zajęte, więc musieli postawić na wesz łonową.
Przednie.
- Erşan, zaczekaj. - Co?
- Słuchaj… - Nie teraz.
To kiedy? Jesteśmy w studiu!
Czekaj.
Zdejmij maskę. Zdejmij.
- Tumtum. - İbo?
Mówiłeś, że włożysz lycrę i zagrasz superbohatera.
Grasz wesz łonową?
- Nie gram. - Powiedz to Tunçowi.
- Nie gram. Koniec i kropka! - A co z zaliczką?
Zapomnij! Zapłaciłem za uszycie kostiumu.
Nie mam na to czasu.
Co powiedziałeś krawcowej?
Że chcę kostium robaka.
I nic więcej?
- Bo wyszła menda jak żywa. - Tak.
Obsadzili idealnego aktora!
Zrobiłeś coś takiego. Zrób to jeszcze raz. Mój Boże!
Świetnie. Wydaj ten odgłos.
Dokładnie jak wesz łonowa. Idealnie.
- Uwielbiam to. - Bardzo dobre.
Pomogą ci z resztą pudełek.
- Dzień dobry. - Słucham?
Wyletnił się pan dzisiaj.
Tak.
Przyszedłem na prezentację projektu filmowego.
- Na zewnątrz są pudła. - Jakie pudła?
Nie stare.
Pomoże pan chłopakom wnieść pudełka?
- Jak leci? - W porządku.
- Sporo przygotowań. - Dla Erşana wszystko.
Przemyślałem to w najdrobniejszych szczegółach.
Mam gotowe rysunki, projekty i materiały.
Spójrz. Zaprojektowałem telefon na 2022 rok. Co myślisz?
Niezły.
Podaj moją ulubioną wódkę.
Witaj, królu złoty.
- Jesteś wcześniej. Mówiliśmy koło 16. - Tak, 15 jest koło 16.
- Tumtum? Ale się wylet… - Łapiemy to.
„Ale się wyletniłeś”. Powtarzasz się.
Czemu jest zły?
Ma dziś taryfę ulgową. Przeżył traumę.
Słyszałeś, żeby wesz łonowa projektowała swój kostium?
Nie znam się na łonach.
To cud, o którym ci mówiłem. Blue Box.
To niebieska sklejka.
Można tak na to spojrzeć.
Ale Hollywood widzi to inaczej. Kładą się na niej.
Właśnie tak.
Rozciągają się i dodają dowolne tło.
Widzisz? Co teraz robię?
- Lecisz. - Właśnie.
Nie patrzyłem na to w ten sposób.
Więc spójrz. Daj trochę wiatru. Włącz to.
Widzisz?
Chwila.
Mogę trzymać to od dołu albo na poziomie twoich oczu.
Zależy, gdzie lecisz.
Lecę w tę stronę, ale weź pod uwagę pelerynę i Stambuł w tle.
- Spójrz. - Masz pelerynę?
Tak. Trzymaj od dołu, a nie na wysokości moich oczu.
Użyjemy małego wiatraka, żeby móc nagrać twoje kwestie.
Będzie peleryna? Muszę wiedzieć.
- Będzie peleryna. - W ten sposób.
- Niebo i nic pode mną. - Tak.
Miałyście wypadek?
Zamknij się. Co tu się dzieje?
- Co się wam stało? - A tobie? Co robisz?
Lecę. Pode mną będzie panorama.
Co zrobiłyście?
Byłyśmy u Melkana Orsaya. Kilka drobnych poprawek.
Gdzie jest Feride?
Naprawdę cię nie poznał.
To całkiem nowa Feride.
Kręcimy za miesiąc. Co zrobiłyście ze swoimi twarzami?
- Altın, nie byłeś tam z dziewczynami? - Erşan.
Mogę dostać zaliczkę w wysokości 134 000 lir?
Pyro, podaj mi nóż. Zaraz mu odetnę fiuta.
Za darmo?
Przepraszam, że przeszkadzam, ale muszę skończyć prezentację
i wyjść koło godziny 18.
- Czyli o 17? - Tak.
Zaczynajmy.
W tę i z powrotem do przyszłości to wyzwanie.
To niemal policzek wymierzony Hollywood.
Nie przesadzaj i nie irytuj mnie. Nie fantazjuj.
Kiedy zdejmą bandaże?
Erşan, przestań!
Ten obraz to kwiat rozkwitający w skromnej kinematografii naszego kraju.
Dzieło sztuki stworzone z wizji Erşana za pomocą mojego pióra.
Akcja filmu będzie się rozgrywać w Stambule.
Rok 2022.
Miejsce: Mecidiyeköy.
Ale w 2022 roku samochody powinny latać.
W mojej wizji to auta elektryczne.
Elektryczne? Tumtum ma rację! Może jeszcze na baterie?
Auta mają latać!
To drobny szczegół. Mogę to poprawić.
Bohater naszego filmu, Erman, przybywa z daleka.
Pochodzi z roku 2050 i podróżuje do roku 2022.
To 28 lat.
Erman czegoś szuka.
Może nawet siebie.
Ugryzie go robal i Erman zyska jego moc?
O czym ty mówisz? Nie ma żadnego robala.
To dobrze.
Gdzie mieszkasz? Gdzie jesteś zameldowany?
W Cihangir.
Dobrze. Mów dalej.
Kolejne plansze.
Możesz pokazać te swoje plansze,
ale gdzie ja jestem? Nie widzę tu siebie.
Bo to niepiękny widok.
Chamka.
Proponuję zamknąć ulice w Mecidiyeköy
i zbudować dekoracje imitujące rok 2022.
Wszędzie są galerie.
To galeria.
- Galeria? - Tak.
G-A-L-E-R-I-A.
Galeria to w przyszłości centrum handlowe.
- Sam to wymyśliłeś? - Bzdurna nazwa.
Wyobraziłem sobie galerie w Mecidiyeköy w 2022 roku.
Nikomu innemu nie starcza wyobraźni na to blokowisko.
Gdzie ja jestem w tym filmie?
Gram Ermana?
Mówię to jako członek ekipy technicznej,
gość nie ma scenariusza.
Zwodzi nas tymi swoimi planszami i rysunkami.
Ale mówię to tylko jako członek ekipy technicznej.
Słuchajcie.
Jestem scenarzystą filmu Apeks.
Odłożyłem ten projekt na półkę i przyjechałem tutaj.
Jestem przyzwyczajony do pracy w zachodnim stylu.
Jeśli wam się to nie podoba, mogę omówić wszystko powierzchownie.
Spójrzcie. Kolory gotowe, wszystko gotowe.
Nawet wzornik jest gotowy.
Cześć, wujku.
Spierdalaj!
- Jak leci? - Dobrze.
Co im się stało?
Nic im nie będzie.
Oglądamy prezentację Ahbena, czy raczej jego wizję.
Słyszałem o tym filmie. Ma kosztować 134 melony.
Co takiego?
Mnie wystarczą 134 tysiące.
Sto trzydzieści cztery miliony?
Lir? Paciorków? W jakiej to walucie?
Erşan, tak pracuję.
Tylko wysokobudżetowe filmy.
Zapłaciłem za to 5000 i serce mi nadal krwawi.
A dzięki temu latam! To budżet z dupy.
Sama cena płyty pilśniowej to siedem milionów lir.
Ahben, pierdol się!
Dość.
Chciałem kupić daczę w Şile za te ochłapy, które tu zarobię.
Ale nie pracuję z ludźmi bez wizji.
Dacza w Şile?
Poświęciłam życie kinu, ale mam tylko trzypokojowe mieszkanie.
Liczy się wizja.
Nie myśl na małą skalę.
Ta dacza w Şile jest obok daczy Zekiego.
Zobaczy mnie, gdy tylko wyściubi nos.
Kiedy go wyściubi, powiedz mu, że Erşan pozdrawia.
Wynoś się stąd!
Wstydźcie się.
Kiedy skończę Apeks, ustawicie się w kolejce,
żeby ucałować mi dłoń.
Kiedy skończysz Apeks sam zadecyduję, w co cię ucałować.
Turecka kinematografia legła w gruzach
przez takich jak wy. Ludzi bez wizji!
Ahben, przesuń się trochę w prawo.
Jeszcze trochę.
I jeszcze.
A teraz stąd wypierdalaj!
Wstydźcie się.
Wstydźcie się!
To wariat.
Nie, nie wariat. Jest dwubiegunowy.
Też słabo.
„Wyobraziłem sobie Mecidiyeköy”.
Po co ktoś miałby to robić?
Ale się pan wyletnił.
O czym ty mówisz, dupku? Już prawie lipiec.
Impertynent.
- Boże. - Jak się nazywa ten palant?
- Który? - Jest ich tak dużo!
- Ten, który oszpecił dziewczyny. - Melkan Orsay.
- Pazerny dupek. - Muszę wyrównać z nim rachunki.
Zapłaci za to, co zrobił moim aktorkom.
Co za niespodzianka. Nie spodziewałem się was. Likier miętowy?
Wiesz, kim jestem?
Nie wyglądasz znajomo.
Chcesz, się ze mną zaznajomić?
To trochę niestosowne, Seyyal.
Zadam pytanie, żeby rozluźnić atmosferę.
- To naturalny blond? - Nie.
Naprawdę nazywasz się Melkan Orsay?
Mam na imię Cemal.
- Cemal? - Tak.
Porozmawiamy sobie, Cemal.
- Erşan, dałeś słowo. - Czekaj, Alev.
Zdejmij natychmiast bandaże Feride i przywróć dziewczynom ich dawny wygląd.
Po tym, jak zobaczę wyniki, zdecyduję, jak się zabawimy.
- Już! - Mogę je zdjąć.
To żaden problem.
Zdejmiemy. Przesadziliśmy trochę z opatrunkami.
Dziewczyny,
co się dzieje?
Nie czuję twarzy.
Jest spuchnięta, więc trudno powiedzieć.
Prawda, Erşan?
Boże, daj mi cierpliwość.
Nie ma się czym martwić. To tylko strup.
Odpadnie.
To strup, Erşan, odpadnie.
Daję ci miesiąc na doprowadzenie Feride do porządku.
Albo ja przefasonuję twarz tobie.
Dobrze, ale to nie będzie konieczne. Nos jest na swoim miejscu.
Gdyby coś było nie tak, nos by odpadł.
Ten strup odpadnie. Nie trzeba będzie nic przefasonowywać.
To strup, Erşan. Odpadnie.
- To jest strup? - Tak.
- Dobra. Tumtum. - Tak?
- Jesteś jej chłopakiem. Eray. - Czyim?
- Czy to ważne? - Nie.
- Alev. Żona Ermana, Songül. - Dobra.
- Ślubna, tak? - Oczywiście.
Dziennikarka Lale. Seyyal.
Mami. Jesteś z planety Kruton. Ojciec Ermana.
- Chodź! - Gdzie?
Na Kruton. Zaczekasz tam na nas.
- Pyro. Orhan, starszy brat Songül. - Dzięki.
Gdzie jest Feride?
- Tu jestem. - Spójrz na siebie.
Widzisz, jaka jesteś piękna?
- Wszystko okej? - Tak.
Jesteś piękna taka, jaka jesteś. Wszystkie jesteście piękne.
Nie róbcie więcej takich rzeczy. To wasz największy skarb.
W waszych oczach jest sto innych.
Waszymi ustami przemawiają tysiące. Nie róbcie tego.
Myślałyście, że będziecie lepiej wyglądać? Nie ingerujcie w dzieło natury.
Proszę!
- To dla ciebie. - Dziękuję.
Co się tak gapisz?
Erşan, oświeciłeś mnie.
Wiesz co? Jesteś jak ojciec.
Zmieniłem zdanie co do operacji.
Zaoszczędziłem 134 000 lir.
Mogę cię przytulić? Chodź. Kochany Erşan.
- To nic wielkiego. - Teraz już wiem.
Proszę. Komisarz Aytaç.
Odpowiadasz za bezpieczeństwo.
- Dobra. - Dobra.
Nasz film pt. Erman rozgrywa się współcześnie.
To dobrze.
Gram Ermana, superbohatera. Pochodzi z innej planety.
Dajcie z siebie wszystko. To kosztowny film.
Dobrze.
Skąd ma swoją moc?
Czy przypadkiem nie ugryzł go robal?
Nie ma takiego wątku.
Ale będą go gryźć problemy społeczne. Zobaczymy, co się stanie.
Znowu film wysokich lotów.
Oczywiście. Polecimy tak wysoko, jak się da.
Wytwórnia Kuneri z dumą przedstawia…
Erman. Ostatni bohater patriarchalnego świata.
To wy stworzyliście Erşana, a on stworzył dla was Ermana.
Obleczony w kostium z lycry z narzuconą na ramiona peleryną.
Prawdziwy wojownik.
Superman. Erman.
Cierpi i walczy za miliony.
Jedyny sprawiedliwy, który zgina żelazo, ale nie skrzywdzi muchy. Erman.
To pierwszy turecki obraz
nakręcony przy użyciu systemu Blue Box i lamp ultrafioletowych.
Erman to superprodukcja sezonu.
Moc zagubiona między wyżynami siły fizycznej
a głębią równowagi.
Erman. Nie zwlekajcie, kupcie bilety i wypełnijcie kina.
Zabierzemy was na planetę Kruton.
Erman!
- Już czas. - Przyszłość Krutonu jest w twoich rękach.
Nie daliście mi szansy na zwykłe życie.
Porozmawiam z tatą. Załatwię to.
…synu.
Starcze, przestań już pleść.
„Przyszłość Krutonu zależy od ciebie. Pierdu-pierdu. Dasz radę”.
Dość. Zero z was pożytku.
Czego można się spodziewać po kimś, w kapturze i z kadzidłem?
Czy mieliście kiedyś dobre wieści?
Ojcze!
Proszę. Wujek Kadir.
To mój tata.
Śmiałku z planety Kruton. Ermanie. Mój synu.
Tak, ojcze.
Czy widziałeś statystyki dotyczące populacji Krutonu?
- Tak, ojcze. - Liczba mieszkańców planety maleje.
Jesteś ostatnim supermanem swojego pokolenia.
W tym wszechświecie nie ma nikogo,
z kim mógłbyś się rozmnażać.
Kruton wymiera.
Choć to seksistowskie, masz rację.
Chciałem ci coś powiedzieć,
ale co to było?
- Zrestartuję się. - Dobra.
Zebrała się Rada.
Otrzymaliśmy dobre wieści od Vorunków i Szaberaan.
Wiedzione miłością i mądrością
światłe władze Krutonu
przekonały Senat, byś mógł związać się z kimś w innym wszechświecie.
A co z Veermanami i Juşkami?
Jebać tych skurwieli!
Bez urazy, ale nie mam ochoty się z nimi użerać.
Był wśród nich syn Patarisasa. Mieli jakiś komitet.
Jego syn.
Ten drań!
Był marionetką w ich rękach. To sprytna zgraja!
Powiem ci coś.
Mają swoich ludzi w Radzie.
Są jak gang. Działają jak mafia.
Ale co im powiedziałem?
Wiesz, co im powiedziałem?
„Wy skurczysyny!”
Słyszysz mnie? Słuchasz mnie, synu?
Drań jeszcze nie zasiada w Radzie. Ma…
Ojcze, co ty wyprawiasz?
Porozmawiajmy twarzą w twarz.
Zaczekaj. Tak to działa.
Wracaj.
- Powiedzieli ci, gdzie mnie wysyłają? - Idź!
Obawiam się, że wybrali Drogę Mleczną.
Próbowałem pociągnąć za sznurki i wykorzystać wpływy,
ale byli nieugięci. Lecisz na Ziemię.
Kurwa! Dlaczego na Ziemię?
Jest tyle miliardów innych planet!
Idź już.
Ziemianie to uprzedzone brudasy.
Mają pojebaną naukę, sztukę i moralność. Nikt nie chce tam odpracowywać studiów.
Ermanie,
Krutonianie będą znowu prosperować, jeśli znajdziesz sobie partnerkę na Ziemi.
Zgadzam się, ale tylko dlatego, że jesteś moim ojcem.
Nie każemy ci naprawiać Ziemi.
Leć tam, znajdź dziewczynę i spłódź potomka.
To wszystko.
Przyszłość Krutonu jest w twoich rękach.
Niech światło i miłość,
tęsknota i oddanie,
radość oraz moc będą z tobą.
Żartujesz sobie?
Dobrze, ojcze.
Polecę na Ziemię. Stworzę nowy świat w ich świecie.
Chciałbym tu zostać i wam się odpłacić,
ale polecę na Ziemię. Dobrze.
Pamiętaj, synu,
będziesz reprezentował tam swoją planetę.
Nie zniżaj się do ich poziomu.
Jeśli ktoś cię obrazi, weź to na klatę. Nie daj się sprowokować!
Nie ufaj ludziom.
Nie tkwij w toksycznym związku. Nigdy o tym nie zapominaj.
Nie pożyczaj od nikogo ani nikomu.
Stracisz przyjaciół.
Biedni dają z serca, bogaci z konta.
Nigdy nie myl hojności z naiwnością.
- Słyszałem, że lecisz na Ziemię. - Tak.
Niech Bóg cię chroni.
Ty wielka, stara Ziemio.
Zobaczymy, kto jest większy.
Zobaczymy.
Brawo!
Czyje to dziecko?
Ferit, skarbie!
- Niech cię Bóg błogosławi. - Taki zawód.
Przepraszam.
- Jakiś komentarz? - Jestem Erman. Pochodzę z planety Kruton.
- Zdjęcie z tobą i dzieckiem? - Dobra robota! Jesteś bohaterem!
Jest bardzo przystojny.
Przestań, spójrz na jego pelerynę!
Przepraszam. Przepuśćcie mnie.
Przepraszam. Erman!
Witamy w naszym świecie.
Cześć.
Jestem Lale Komar z Trybuny.
Erman z planety Kruton.
Powiesz nam, jak przybyłeś na Ziemię
i co chcesz osiągnąć?
Niech zwoła konferencję prasową.
- Tak. - Proszę zwołać konferencję.
Przepraszam, z drogi.
Prasa też powinna się odsunąć.
Witaj, młodzieńcze. Komisarz Aytaç. Bezpieczeństwo publiczne.
Erman z planety Kruton.
Muszę spisać pana zeznania. Zgaduję, że nie jest pan z tego świata.
Nie jestem. Ale przybyłem na ten świat, by z tobą być.
Co takiego?
Z wami wszystkimi. By wam wszystkim służyć.
Komisarzu Aytaç,
zwoła pan konferencję prasową?
Chcę przeprowadzić wywiad.
- Lale. - Widzę, że szybko działasz.
Szybciej niż dźwięk, trochę wolniej niż światło.
A co z ciemnością? Jesteś szybszy od ciemności?
- Do widzenia. - Do zobaczenia.
Proszę zakaszleć.
Musi pan kasłać.
CIĄG DALSZY NASTĄPI…
Ciąg dalszy nastąpi…
Napisy: Tatiana Grzegorzewska