کاری از : فائزه Telegram: FaezeSubtitle
‫نا یانگ
‫چرا گریه میکنی
‫به خاطر اینکه نفر دوم شدی گریه میکنی؟
‫به خاطر اینکه نفر اول شدم ازم دلخوری؟
‫آره
‫هی! من همیشه برای تو نفر دومم.
‫ولی هیچ وقت بخاطرش گریه نمیکنم
‫اگر من برای اولین بار ‫بزنمت و تو گریه کنی
‫فک میکنی چه حسی بهم دست میده؟
‫تو یه روانی ای.
‫نیا
‫از همونجا حرف بزن
‫ما تصمیم گرفتیم.
‫چه تصمیمی؟
‫اسم من میشل میشه و اسم سی یانگ میشه مری.
‫فکر کردم سی یانگ گفته ‫که میخواد میشل باشه.
‫چرا اسم خواهرت رو میگیری؟
‫اسم انگلیسیی سراغ ندارم که دوستش داشته باشم.
‫نا یانگ، با این حال نباید ‫اسم سی یانگ رو بگیری.
‫ولی من از همه اسما متنفرم
‫باید بیشتر در موردش فکر کنیم
‫لئونور چطوره؟
‫و نورا صدات میکنیم.
‫نورا.
‫نورا مون.
‫نا یانگ.
‫هوم؟
‫کسی که تو مدرسه دوستش داری کیه؟
‫چی میخوای بکشی؟
‫من به دو چیز فکر میکنم.
‫ازت میخوام یه درخت بکشی
‫درخت؟ میتونیم به خوبی از پسش بر بیام.
‫درخت حسگر نداره
‫ها سونگ
‫چرا؟
‫اون مردونه است.
‫اون مردونه است؟
‫خب آره. احتمالا با او ازدواج میکنم.
‫واقعا؟
‫اون هم میخواد باهات ازدواج کنه؟
‫اون از من خوشش میآید، پس اگر بهش بگویم، ازدواج میکنیم.
‫میخوای باهاش ​​قرار بذاری؟
‫اونا با هم خیلی خوبند.
‫هه سونگ خیلی درباره نا یانگ حرف میزنه
‫نا یانگ بهم گفت که ازش خوشش میاد.
‫ما به زودی مهاجرت میکنیم.
‫واسه همین میخواستم خاطرات خوبی برایش بسازم.
‫شما قراره مهاجرت کنید؟
‫آره.
‫اما چرا؟
‫پدر نا یانگ کارگردان سینماست
‫و تو هم یه هنرمندی
‫چرا همه اینا رو نادیده میگیرید؟
‫اگر چیزی رو پشت سر بذاری، ‫چیزی هم به دست میاری.
‫همه یه چیزه
‫- پارس سیاه و سفید... ‫- چی هست؟
‫به این میگن "آبی".
‫به این میگن "زرد".
‫واقعا داری میری؟
‫آره
‫هیچوقت برنمیگردی؟
‫نه
‫چرا میری؟
‫ چون من میخوام که برم.
‫چرا میخوای بری؟
‫چون کره ای ها برنده ‫جایزه نوبل ادبیات نمیشند.
‫خداحافظ!
‫نه یانگ، مواظب خودت باش!
‫خداحافظ.
‫سلام.
‫چی؟
‫خداحافظ.
‫نا یانگ، سی یانگ!
‫بیاید بریم.
‫عجله کنید!
‫وای دونگ یون...
‫اون الان یه وکیله.
‫او واقعا بچه خوبی بود .
‫وقتی سر کلاس شلوارم رو خیس ‫میکردم، بهم کمک میکرد.
‫همیشه شلوارت رو خیس می‌کردی.
‫یه شب ادرار در نیویورک زندگی میکنه.
‫اره
‫این شب ادراری داره به کشتنم میده.
‫چه کسی دیگری رو باید پیدا کنیم؟
‫- اسمش چیه؟ ‫- هوم؟
‫پسری که خیلی بهش علاقه داشتم؟
‫به بار باهاش ​​قرار گذاشتم
‫هوم...
‫- اوه... جونگ هه سونگ. ‫- هه سونگ.
‫وای! مامان، این دیوونه کنندست.
‫ تو صفحه فیس بوک "فیلم پدر" ‫پست گذاشت و از من خواست برم بیرون باهاش.
‫چی میگی؟
‫چند ماه پیش پست گذاشت.
‫"من به دنبال نا یانگ هستم...
‫من دوست دوران کودکی او هستم.
‫من میخواهم با او ارتباط برقرار کنم."
‫وای. واقعا؟
‫بذار یه دقیقه دیگه باهات تماس بگیرم
‫باشه.
‫هه سونگ! این نا یانگه.
‫منو یادت میاد؟
‫گوش بده...
‫این چیز خوبیه...
‫این یه چیز خوبه!
‫بهش مثل یه هدیه فکر کن که از هم جدا شدید
‫و این رو یه شروع جدید در نظر بگیرید.
‫زن های زیادی تو دنیا وجود دارند.
‫نگران نباش!
‫لعنتی، من باید یه احمق باشم...
‫چرا دلم برای اون عوضی تنگ شده؟
‫البته که دلت براش تنگ شده، احمق!
‫اگه دلت براش تنگ نشده
‫بعد از دو سال از بودن با اون دختر،
‫تو اصلا یه انسانی؟
‫هی مشکلی نیست. گریه زاری کن
‫سلام.
‫این چیز خوبیه...
‫این یه چیز خوبه!
‫او لیاقت تو را ‫نداشت. این یه این چیز خوبه.
‫سلام!
‫دوست دختر مخفی یا همچین چیزی داری؟
‫چی میگی تو؟
‫ کی ساعت 3:00 صبح به آدم پیام میده؟
‫هیچ نظری ندارم.
‫هه سونگ، بیدار شو!
‫بابت غذا ممنون.
‫دیشب زیاد مشروب خوردی؟
‫یه جورایی...
‫چرا اینقدر روحیت خوبه؟
‫این تویی...
‫من میشناسمت.
‫منم
‫من حتی نمیدونستم تو منو یادته یا نه.
‫من فقط واسه شوخی و خنده دنبالت گشتم
‫بعد فهمیدم که تو هم دنبالم میگشتی
‫برای من شوخی نبود
‫خیلی سعی کردم پیدات کنم
‫به نظر اسمت رو تغییر دادی؟
‫آره. الان اسمم نورا ست.
‫برای همین نتونستم پیدات کنم
‫ میتونم نا یانگ صدات گنم؟
‫البته
‫اما دیگه حتی مامانمم منو نا یانگ صدا نمیزنه
‫به نظر میرسید تو نیویورک باشی
‫آره، من...
‫اینجا یه نویسنده ام
‫یک نمایشنامه نویس
‫هوم.
‫یه جورایی شبیه پدرت.
‫آره
‫هی، این عالیه.
‫سلام؟
‫صدای من رو میشنوی؟ من اینجام.
‫ خونه هستی؟
‫آره. من باید برم کلاس
‫مامانم میگه مدرسه شما، مدرسه خوبیه.
‫بد نیست.
‫فک کنم نمرات خوبی گرفتی
‫من معمولی بودم.
‫ما تو مدرسه خیلی با هم رقابت میکردیم.
‫تو گریه کردی چون به من باختی
‫من یک بار باختم.
‫هنوزم زیاد گریه میکنی؟
‫نه.
‫واقعا؟
‫اون روزا خیلی گریه میکردی
‫تقریباً هر روز.
‫هر وقت گریه میکردم تو با من میموندی
‫هوم
‫حالا چرا گریه نمیکنی؟
‫نمیشه تو شهر نیویورک گریه کرد؟
‫هوم...
‫ اولین بار که مهاجرت کردم
‫ خیلی گریه می کردم
‫اما بعد فهمیدم هیچ کس اهمیتی نمیده.
‫که اینطور...
‫تو مدرسه چی خوندی؟
‫اوه... مهندسی.
‫درموردش هیچی نمیدونم.
‫من دوستش دارم.
‫چی؟
‫فقط...
‫صحبت کردن با تو رو
‫آره؟
‫من برای صحبت کردن با تو خیلی ادم بامزه ایم
‫اوه. اره؟
‫آره
‫هوم
‫من باید برم کلاس
‫منم همینطور. باید شام بخورم
‫هنوز شام نخوردی؟
‫نه هنوز.
‫هوم... ساعت چنده؟
‫هوم. نیمه شب.
‫و هنوز نخوردی؟
‫نه
‫برو همین الان بخور
‫میخورم
‫چیه؟
‫منطقی نیست اما...
‫مطمئن نیستم که بتوانم ‫همچین چیزی بگم.
‫چه میخوای بگی؟
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫منم همینطور.
‫- هوم ‫- منطقی نیست.
‫اوم، دیگه واقعا باید برم.
‫کلاس خیلی زود شروع میشه
‫باشه. خداحافظ.
‫بیا بازم باهم حرف کنیم.
‫ما باید بازم باهم حرف کنیم.
‫-برات ایمیل میفرستم ‫- هوم.
‫-خداحافظ. ‫-خداحافظ.
‫هی.
‫اونجا ساعت 7 صبحه؟
‫فکر کردم گفتی هیچوقت قبل از ‫ساعت 10:00 بیدار نمیشی.
‫تو گفتی این تنها زمانیه که برات خوبه.
‫امروز کلاس نداری؟
‫اره
‫پس زود از خونه بزن بیرون
‫تمرین امروز چطور بود؟
‫کره ایت داغونه
‫هی!
‫من فقط با تو و مامانم ‫کره ای صحبت میکنم.
‫تو گفتی برای بردن جایزه ‫نوبل کره رو ترک میکنی.
‫هنوز هم اون رو میخوای؟
‫هوم...
‫این روزا...
‫ به پولیتزر حذب شدم
‫تو همون بچه 12 ساله ای هستی که من یادمه
‫حریص؟
‫میخواد همه کار انجام بده و ‫همه چی داشته باشه
‫و خیلی بد اخلاقه
‫دقیقا
‫نه نه شوخی میکنم
‫پس کل ماه رو مینویسی؟
‫اره
‫این یه اقامتگاه برای هنرمنداس
‫میتونی ببینی؟
‫بامزس
‫مونتاک کجاست؟
‫هوم... نیویورک
‫حدود چهار ساعت از شرق؟
‫تا حالا دیدیش؟
‫میای نیویورک؟
‫چرا باید به نیویورک برم؟
‫چرا به چین میری؟
‫برای یادگیری ماندارین ‫(زبان سنتی چینی)
‫باید بیای نیویورک
‫برای یادگیری زبان انگلیسی.
‫همیشه دوست داشتم ماندارین یاد بگیرم.
‫برای کار منم مفیده
‫خوبه.
‫ این تنها چیزیه که میدونم
‫سلام؟
‫هه سونگ؟
‫نه یانگ؟
‫صدامو میشنوی؟
‫هه سونگ؟
‫صدای من رو میشنوی؟
‫ما اینجاییم.
‫از اینجا میتونی کل سئول رو ببینی.
‫قشنگه
‫کاش من اونجا بودم
‫باید با هم بیایم اینجا
‫دلم برات تنگ شده.
‫سلام؟
‫میای سئول؟
‫چرا باید برم سئول ؟
‫ تکالیفت رو انجام دادی؟
‫ ندارم.
‫برای فارغ التحصیل شدن باید انجام بدی
‫من ترم قبل مشروط شدم.
‫- مممم ‫- پیام رئیس کلاس.
‫بذار تکالیفتو ببینم
‫شاید دفعه بعد
‫- من دارم میرم. ‫- اوه. ها؟
‫خداحافظ.
‫برنامت برای آخر هفته چیه؟
‫بازی کردن.
‫سلام.
‫هنوز نخوابیدی؟
‫نه هنوز.
‫تو خوبی؟
‫البته
‫در مورد چی میخواستی صحبت کنی؟
‫کی امکانش هست که بیای نیویورک برا دیدن من؟
‫یه سال و نیم دیگه حدودا
‫به خاطر برنامه بهبود زبان و...
‫لازم نیست خودتو توضیح بدی.
‫حداقل یک سال طول میکشه تا ‫ بتونم به سئول بیام.
‫نمیخوام یه مدت باهم حرف بزنیم
‫چرا؟
‫من دو بار مهاجرت کردم تا اینجا تو نیویورک باشم.
‫من میخوام اینجا کاری انجام بدم.
‫من میخوام به زندگیم تو اینجا متعهد باشم
‫ولی به جاش نشستم دنبال پرواز سئول میگردم
‫پس میخوای دیگه با من حرف نزنی؟
‫فعلا
‫12 سال طول کشید تا دوستم رو پیدا کنم.
‫قبل اینکه بفهمی برمیگردم
‫قثط یه استراحت کوتاه میدیم به خودمون
‫فک کنم ایده خوبی باشه
‫چرا من اینجوریم؟
‫متاسفم.
‫برای چی متاسفی؟
‫ما قرار میذاشتیم؟
‫باشه.
‫خدا حافظ.
‫بعدا باهم صحبت میکنیم
‫باشه.
‫بعدا حرف میزنیم
‫حالت خوبه؟ خیلی دور شدیم.
‫پام یکم درد میکنده ولی خوبم.
‫- این پا درد داره؟ ‫- اوکیه.
‫- سنگ، کاغذ، قیچی. ‫- نه ممنون.
‫هه سونگ، دیر اومدی
‫ما به خاطر شما اینجا هستیم.
‫همه رو بسته بندی کردید؟
‫تقریبا.
‫ کی میری؟
‫این یکشنبه
‫پس تموم تابستان قراره اونجا باشی؟
‫هی، امشب تا سر حد مرگ مینوشیم .
‫اون چشه؟
‫وای اره
‫اگر هه سونگ بگه مینوشیم، پس مینوشیم.
‫یه سوجو دیگه، لطفا!
‫من گرسنمه.
‫چی میخوای؟
‫آه... چیکار کنم؟
‫چرا به نیویورک میری؟
‫تعطیلات.
‫استراحت کن، لذت ببر، خوش بگذرون.
‫برای دیدن اون دختر ‫نمیری اونجا، نه؟
‫کی؟
‫چرا وانمود میکنی نمیدونی در مورد کی صحبت میکنم؟
‫اولین عشقت. فکر کردم اون اونجا زندگی میکنه
‫حالا که از دوست دخترت ‫جدا شدی میخوای اون رو بینی؟
‫تو فکر میکنی من دیوونم؟ اون متاهله.
‫واقعا؟
‫فکر کنم از حدود هفت سال پیش.
‫ زود ازدواج کرده.
‫آه، طفلی...
‫چی؟
‫تموم مدتی که اونجایی، بارون میباره.
‫نگاه کن "رعد و برق شدید."
‫هی، چکمه و بارونی یادت نره.
‫درست میگه "رعد و برق شدید".
‫هه سونگ!
‫وای. شمایید.
‫آه، چی کار میتونم انجام بدم؟
‫چی بگم؟
‫نمیدونم.
‫آخرین باری که با هم صحبت ‫کردیم 12 سال پیش بود؟
‫خوشحالم که امروز هوا خوبه
‫حق با توعه.
‫باید بریم؟
‫آره.
‫قبل از اینکه ازدواج کنم،
‫ با شوهرم به کره رفتم.
‫میدونم.
‫بهت ایمیل زدم ولی تو جواب ندادی
‫میخواستم ببینمت.
‫من ناامید شدم.
‫متاسفم.
‫ختی میخواستم دوست دخترت رو هم ببینم
‫ شما دو تا چطورید؟
‫ما الان با هم نیستیم
‫ جدا شدید؟
‫نه
‫این نیست.
‫ما فقط به زمان نیاز داریم تا فکر کنیم.
‫تازه شروع کردیم به بحث درباره ازدواج.
‫نمیخوای ازدواج کنی؟
‫نمیدونم.
‫اگه دوستش داری چرا نمیدونی؟
‫یکمی پیچیدست.
‫چی پیچیدست؟
‫شرایطش نیست.
‫منظورت چیه؟
‫من تنها فرزند خونوادم.
‫اگه قراره با یک تک پسر ازدواج کنی
‫باید پول بیشتری به دست بیاره و ‫ وضعش بهتر بشه.
‫من خیلی معمولیم.
‫تو معمولی ای؟
‫شغل من معمولیه و ‫درآمدم.
‫همه چیز معمولیه.
‫اون باید با کسی بهتر ‫از من باشه.
‫اگه یه تن پول نداشته باشی، ‫ازدواج کردن سخته؟
‫اولش اینطوری فک نمیکردیم
‫ولی بعد این فکرا اومدن
‫میخوای ازت یه عکس بگیرم؟
‫باشه.
‫خوب به نظر میرسی.
‫تو و همسرت برای قرار میاید اینجا؟
‫هوم
‫قبل از اینکه بریم دهکده شرقی، ‫نزدیک اینجا زندگی میکردیم.
‫همه قرارهامون اینجا بود.
‫دعواهامون هم اینجا بود
‫- شما دوتا دعوا میکنید؟ ‫- اوه آره
‫دعوا سر چی؟
‫پیش میاد...
‫مثل کاشتن دو تا درخت تو یه گلدونه.
‫ریشه هامون باید جایگاه خودشون رو پیدا کنن.
‫رابطه همسرت با خونوادت خوبه؟
‫اره. اون همیشه با اونا در حال بازی کردنه.
‫اون هم ها بازی میکنه؟
‫البته.
‫بلده؟
‫بازیشم خوبه
‫کره ای اش هم خوبه؟
‫نه
‫ولی میتونه یه چند تا چیز رو بگه
‫اوه، آره؟
‫غذای مورد علاقش هم یوک جه جانگه
‫یوک جه جانگ؟ اون اصلا تو باغ نیست...
‫اره اصلا
‫ تو و دوست دخترت...
‫دعوا میکنید؟
‫نه
‫اون الان دوست دخترم نیست.
‫باید به ازدواج خوب داشته باشی
‫نگران منی؟
‫ازدواج واسه ادمای ایده ‫آلیستی مثل تو سخته.
‫هی، من آنقدرم پیر نیستم که نگرانم باشی.
‫هه سونگ
‫هوم؟
‫چرا دنبال من گشتی؟
‫- 12 سال پیش؟ ‫- هوم
‫واقعا میخوای بدونی؟
‫فقط میخواستم یه بار دیگه ببینمت
‫نمیدونم.
‫چون خیلی یهویی رفتی...
‫یکمی عصبانی بودم
‫متاسفم.
‫برای چی متاسفی؟
‫حق با توعه. ‫چیزی برای پشیمونی وجود نداره
‫تو از زندگی من ناپدید ‫شدی و من فقط...
‫دوباره پیدات کرد
‫چرا این کار رو میکنی؟
‫نمی دونم.
‫فقط بخاطر اینکه...
‫وقتی سربازی بودم ‫مدام تو ذهنم بودی.
‫که اینطور
‫ما اون موقع بچه بودیم
‫درسته.
‫و وقتی 12 سال پیش با هم آشنا شدیم،
‫ما اون موقع هم بچه بودیم
‫ما دیگه بچه نیستیم.
‫- هی. ‫- هی.
‫دیشب سالم به خونه رسیدی؟
‫آره
‫ببخشید دیر کردم
‫چیزی خوردی؟
‫نه
‫اینو بخور.
‫ برای منه؟
‫دیروز میخواستم ازت بپرسم...
‫الان چه جایزه ای ‫میخوای بگیری؟
‫هوم؟
‫وقتی کوچک بودی میخواستی جایزه نوبل بگیری،
‫و 12 سال پیش میخواستی ‫ جایزه پولیتزر بگیری.
‫حالا چی میخوای برنده بشی؟
‫دیگه به همچین چیزهایی فکر نکردم.
‫واقعا؟
‫یه لحظه بهش فکر کن
‫حتما جایزه ای هست که تو بخوایش
‫یه تونی
‫تو واقعاً همونی هستی ‫که من یادمه.
‫هنوز روانیم؟
‫هنوز روانی
‫یکم سمت چپ
‫یک دو سه!
‫یکی دیگه.
‫چرا انقدر از نزدیک میگیری؟
‫خوبه. یکم برو عقب
‫اون علیه ماست.
‫صبر کن.
‫جوون به نظر میای
‫بخاطر گرین کارتم
‫ما یکم زودتر از چیزی که ‫برنامه داشتیم، ازدواج کردیم
‫ میدونه که من میآم؟
‫البته.
‫میدونه من کیم؟
‫البته!
‫میخواد تو رو ببینه.
‫بفرمایید تو، بیا تو.
‫سلام.
‫خوشوقتم
‫کره ایش خوبه
‫نه
‫گرسنته؟
‫گرسنه؟
‫چی دوست داری؟
‫هی، باید شوهرت رو ببری
‫اوه. خدمت سربازی؟
‫چطور بود؟ خوشت اومد؟
‫معمولیه؟ چطوره؟
‫حقوق اضافه کاری و این چیزاس. درسته؟
‫تو کره، همیشه اضافه کار میکنی
‫اما حقوق اضافه کاری وجود نداره
‫- واقعا؟ ‫- مممم
‫اول باید همه کارای رئیست رو انجام بدی
‫بعد کار خودت رو انجام بدی
‫بعد از اون میتونی بری خونه
‫شب دیروقت؟
‫ خیلی سخته
‫از نظر جسمی یا از نظر روحی؟
‫از نظر روحی قوی هستی؟
‫اره، درسته.
‫خوب شد که مهاجرت کردی
‫ممم. موافقم.
‫کره برای تو خیلی کوچیکه.
‫برای ارضای جاه طلبیت کافی نیست.
‫خوشحالم که دیدمت.
‫آره
‫و ممنون که منو به ‫شوهرت معرفی کردی
‫میتونم بگم که واقعاً دوستت داره.
‫هوم
‫نمیدونستم دوست داشتن ‫شوهرت اینقدر موضوع دردناکیه
‫آره؟
‫هوم
‫وقتی دیگه صحبت نکردیم،
‫دلم واقعا برات تنگ شده بود.
‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫البته.
‫ولی تو اون موقع با شوهرت آشنا شدی
‫تو هم دوست دختر داشتی
‫متاسفم
‫اشکالی نداره
‫دوباره دیدنت
‫و اینجا بودن باعث میشه فکرای ‫عجیب و غریب زیادی داشته باشم.
‫چجور فکرایی؟
‫اگر 12 سال پیش به ‫نیویورک میومدم چی میشد؟
‫چی میشد اگه سئول رو ترک نمیکردی؟
‫اگه نمیرفتی
‫و با هم بزرگ میشدیم
‫ هنوزم دنبالت میومدم؟
‫ قرار میذاشتیم؟ یا بهم زده بودیم؟
‫ازدواج میکردیم؟
‫با هم بچه دار میشدیم؟
‫همچین فکرایی
‫اما چیزی که اینجا فهمیدم اینه که
‫تو مجبور شدی برو ‫چون تویی!
‫و دلیل اینکه من دوستت ‫داشتم، تویی.
‫و تو کسی هستی که میری.
‫نا یانگی که تو یادته
‫دیگه وجود نداره
‫میدونم.
‫ولی...
‫اوم دختر کوچولو وجود داشت
‫اون اینجا روبروی تو ننشسته،
‫اما به این معنی نیست که واقعی نبوده.
‫20 سال پیش،
‫من اون دختر رو ترک کردم
‫میدونم.
‫و با اینکه فقط 12 سالم بود،
‫من اون دختر رو دوست داشتم.
‫دیوونه!
‫فکر میکنم چیزی در ‫زندگی گذشته ما وجود داشت.
‫وگرنه چرا ما ‫الان اینجا با همیم؟
‫اما تو این زندگی،
‫ما این-یون رو نداریم که
‫برای همدیگه اون آدم باشیم
‫چون الان
‫ما بالاخره توی یه شهریم
‫برای اولین بار تو 20 سال گذشته...
‫ما اینجا با شوهرت نشستیم.
‫تو این زندگی، تو و آرتور ‫نسبت به همدیگه این-یون هستید.
‫شما دو نفر 8000 لایه این-یون رو دارید.
‫برای آرتور،
‫تو کسی هستی که میمونی
‫فکر می کنی ما تو زندگی گذشته ‫برای همدیگه چه کسی بودیم؟
‫نمیدونم.
‫شاید... یه امر غیرممکن؟
‫بین ملکه و نوچه شاه؟
‫یا شاید مجبور میشدیم ‫با هم زندگی کنیم
‫تو یه ازدواج سیاسی،
‫و ما باهم افتضاح بودیم
‫کلی بهم خیانت میکردیم
‫بهم چیزای آزاردهنده میگفتیم.
‫یا شاید ما فقط تو یه ‫قطار کنار هم مینشستیم.
‫چرا؟
‫فقط چون بلیط هامون کنار هم بودن
‫شاید،
‫ما فقط یه پرنده بودیم
‫و شاخه ای که یه روز صبح روی اون مینشینیم.
‫زودی میاد اینجا؟
‫دو دقیقه.
‫هی!
‫نا یانگ.
‫هوم؟
‫اگر این هم یک زندگی گذشته باشه
‫و ما الان
‫چیز دیگه ای برای همدیگه ‫تو زندگی بعدیمون باشیم، چی؟
‫اون موقع، به نظرت ما کی هستیم؟
‫نمیدونم.
‫منم نمیدونم.
‫بعدا میبینمت.