UNHA SERIE DE NETFLIX
"A túa ausencia atravesoume coma o fío a agulla…
Todo o que fago está cosido coa súa cor."
W. S. MERWIN
Billy?
Que foi?
Dende cando somos amigos?
Dende…
sempre.
Mais… dende cando?
Non me lembro.
Non te lembras?
Cría que eramos moi amigos.
E somos.
É que hai tanto tempo que non me lembro.
- Billy? - Que foi?
Non me esquezas nunca. Oíches?
Pase o que pase.
Nunca.
Prométesmo?
Ollie!
Xúrocho pola miña vida.
Ola, Flossie. Hoxe tráioche cousas boas.
- Da de Lester. - Billy?
Espero que fose amable.
- Billy? - Nunca foi amable.
Douche 20 por este e tres polos outros.
Onde estou?
É iso ou nada.
- Mi madriña, un alxube. - Paguei o dobre.
Sabes que te quero.
Ata a próxima, Flossie. Cóidate.
- Ola! - Ti tamén.
- Billy? Estás aí? - Deica logo.
Tranquilo. Todo irá ben.
Non vexo un burro a tres pasos.
Vaia… que feitiño es.
Grazas. Vostede tampouco está mal.
Mire, non vería a…?
Amodo. Escoite, non recordo como acabei aquí, mais creo…
Por favor.
Pare co tintín. Grazas. Coido que perdín o meu Billy.
Axudaríame a escapar para ver se dou con el? Por favor?
Vaites, que é iso?
Sabíao. Isto é o seu alxube.
Pois avísoa.
Teño karate no corpo e moita enerxía,
e se non me pousa agora mesmo… Falo en serio.
Os coellos somos perigosos. Temos dentes afiados.
Pillabán.
Hante levar pronto.
Hanme levar?
Agarde. Non. Non marche.
Por favor. Teño que saír!
- Boas. Que tal? - Grazas por nada!
Ola. Mire…
Vale. Éche o que hai. Estás só, Ollie.
Non quedarei nesta cámara de tortura.
Debo pensar. Trazar un plan de fuga ao estilo ninja.
Ola?
Ola.
Como te chamas?
Menos mal que ti si me oes.
Tamén estás aquí presa?
Unha vella tola anda a picar as orellas.
Son Ollie.
E vou fuxir para atopar a Billy. Queres vir?
Que Billy? Como se apelida?
Billy…
Que raro.
Non me lembro.
Lembras onde vive?
Nunha casa.
En algures.
Hai árbores, creo.
Por que non me lembro?
Ven comigo!
Hoxe fago anos e papá déixame levar o que queira
mentres non pase de cinco dólares.
Podemos xogar, durmir xuntiños…
- Billy… - Sue, bule. Mamá está a esperar.
Ollie, vés?
Grazas, de veras, mais debo encontrar o meu Billy.
Igual anda á miña procura, así que… Debo seguir a buscar.
Necesítame.
Rezarei por vós esta noite, paréceche?
Boas noites.
- Boas noites. - Adeus!
Non. Non!
Non!
Non.
COCIÑA
Que…?
Recoiro!
Non!
Vamos para arriba, Botóns.
Vai comezar Feud.
Veña, ho!
Cansou de atopar o que na cama?
Variñas.
Variñas?
Na cama?
Estou atrapado.
Como vou saír?
- Ah! - Terra á vista!
- Aterraxe forzada! - Está no chan!
Hai que atopar o tesouro custe o que custe!
Á vista! A Cova Maldita!
Atopácheslle a parella.
Mentres estas estrelas estean xuntas, xamais nos separaremos.
BOTÓNS
Non tes moita pinta de ser un Botóns.
Escoita a noiteboa solitaria.
Soa moi triste para voar.
O tren de medianoite choromica baixiño.
Estou tan triste que podería chorar.
Ei, Botóns, cadelo sarnoso.
Creo que perdiches as bolas.
Nunca vin
unha noite así de longa.
Ei, can pulgueiro!
Sóltao agora mesmo ou…
Mi madriña, que estou facendo?
Botóns! Volta xa para a cama!
Estás ben?
Coitado.
Boa pinta non ten.
Arre demo!
Estás ben?
Ola, que hai?
Non. Aínda non quedei ben de todo.
Bótasme unha man?
Moitas grazas.
Non nos presentaron.
Son Zozo. E ti es…?
Son Ollie.
Un pracer, Ollie.
É mellor non berrar moito.
Falemos en voz baixa, si?
Non vaia ser que Flossie volva soltar a Botóns, sabes?
Veña, vaiamos a algún sitio onde Botóns non veña molestar.
Paréceche, Ollie?
Deixa de dar bocaladas de peixe e entra.
Que me dis? Chegamos.
O lar do Zozo.
Que che parece?
É precioso.
Vaites. Tes aí un furado bo, coello.
Vaiche saír todo o de dentro para fóra.
Hai que facer algo antes de que vaia a peor.
Non teño agulla e fío, mais…
Aquí está.
A ver se o rei pode axudar
O rei.
E o rei quen é?
Es máis escorregadizo ca unha eiroa.
Calma. Déixame a min.
Et voilà. Xa estás para outra.
Por que tes tantas marcas na cara?
Iso non se pregunta. É de mala educación.
Non, perdoa. Quédanche ben. Es…
coma un pirata.
Gústanme os piratas.
A min tamén.
Portador da paz.
O teu nome, Ollie.
Oliver. Significa "portador da paz".
Levas moito tempo aquí?
Dez anos? Cincuenta?
Naciches aquí?
Pilláronte os monstros?
Si. Foi un monstro.
O Home Cabra de Fisherville.
Levoume lonxe.
Máis aló de Tombouctou.
Case me arranca a cabeza.
E está detrás de ti!
Eu non río. Non me gustan esas bromas!
Abusón!
Deixa de actuar coma unha serpe á que pisaron.
Non son un abusón. Só quería distender os ánimos.
Perdoa este amigo meu.
Non ten maneiras.
É algo pallaso.
Falemos de ti.
De onde ves? Que fas aquí?
Non tes as orellas tesas coma as de Bugs Bunny.
Perdinme.
Non sei onde está o meu mellor amigo, Billy.
Non me lembro.
Iso non soa ben.
Lembras como chegaches aquí?
Atrapáronme.
Metéronme nunha caixa.
Estaba ás escuras e comezou a abanear.
De súpeto, bum, caeu coma a casa que leva o tornado
no filme coa moza, o león e o home de lata.
O mago de Oz?
Si! O mago de Oz!
E logo unha vella sácame da caixa, e clac!
Magóame a orella e zapatéame nun estante.
Unha nena quixo levarme con ela e non fun. Agora…
Agora pode que fique aquí moito tempo
e non podo porque…
Porque…
Ai, non. Billy está nun apuro.
Debo atopalo.
Necesítame.
A estrela díxoche todo iso?
Acouga e respira.
Só necesito atopar a Billy.
Veña, rabuxento, respira comigo.
Os recordos son estraños.
Se os forzamos, esvaecen.
Para entender o que tes na cabeza…
ás veces tes que indagar no corazón.
Vai devagar.
Comeza polo principio.
Antes de hoxe.
Xamais nos separaremos.
Alto, compañeiro!
Quizais haxa saqueadores ó asexo por estribor!
Que é isto?
Pero Billy, que desfeita.
Sabes o que pasa. Mamá está mal.
- Precisa descansar. - Só xogabamos.
Non faciamos nada malo.
Está ben. Vale. Mira.
Billy, tes que madurar un pouco por min. Vale?
Coas cousas como están, tes que ser forte por min
e deixar de actuar coma…
un meniño. Entendes?
Papá.
Por que lle rifas?
Billy está a preparar unha aventura.
Xa. Só falabamos.
Meu amor, necesitas descansar.
Xa vou. Prométocho.
Mais agora estamos na presenza do rei pirata.
Inclínese ante el, nobre cabaleiro. Veña. Fágao.
- Inclínese ante el. - En serio?
Que dixen? Inclínese ante o seu rei. Sen a gorra.
Moi ben, cabaleiro.
Baile comigo.
- Miña raíña. - Si?
Agora…
debo partir a unha audiencia privada co rei.
Imos, rei? Vamos alá.
Papá non quixo dicir iso.
Está canso, sabes?
Está soportando moita presión.
Creo que non quere que xogue con Ollie.
Cóntoche unha historia graciosa? É boa.
Cando papá era pequeno,
tiña unha cadela velliña chamada Princesa.
Moi riquiña, mais vella e xorda.
- En fin, papá tiña un soldadiño… - Tiña xoguetes?
Pois claro. E ese era o seu favorito.
Cando teu pai vai ao salón,
ve a Princesa sentada sobre o Sr. G. I. Joe,
e comeza a berrar.
Princesa, que non oe, non se move.
Teu pai decide facela moverse.
Plántase diante.
Levanta o pé para darlle unha patada,
mais Princesa érguese e o dedo aterra onde o sol non quenta.
Non.
Si. Xúrocho por Deus.
Xúrocho por Deus.
Cando teu pai sacou o dedo, Princesa obtivo a súa vinganza
porque evacuou por riba do Sr. G. I. Joe.
Que noxo!
E isto?
Dime.
Quen foi? Ese tal Mike Apple?
Retorceumo para obrigarme a dicilo.
Que non somos teus pais?
Mírame.
Xa o falamos.
- Papá e mais eu querémoste… - Non o dixen.
Tanto dá canto aperte. Xamais o diría.
Xa o sei, meu rei. Ven.
Xa o sei.
Síntoo moito.
Mais ás veces hai que se defender.
Só é un cagainas nun corpo de pit bull.
Engadiches algo ao mural?
TROL
Hoxe non.
O PODER DA IMAXINACIÓN
É moi importante.
Queremos levar conta
do que fixemos
e do que esperamos facer.
Gardaches as miñas estrelas.
A Raíña da Montaña…
arrebatoulle as estrelas ao ceo nocturno.
Converteunas en ouro e bautizounas…
- As Estrelas Xemelgas Enfeitizadas. - Exacto.
Hai que ter o corazón puro para usalas.
O teu escudeiro e ti tédelo?
Porque se non o tedes e as usades, morreredes…
do mal da risa!
Que viches? Algo útil?
O mural dos recordos.
Sitios ós que foi cos pais.
Todo canto fixemos e canto queriamos facer.
RÍO ESCURO
A TORRE BRANCA
Para un momento.
Zozo? Que foi?
Zozo, que fas?
- Remataches? - Que impaciente.
Un segundo. Déixame pensar.
TROL - MARK TWAIN - CASA
Un mapa. Máis ou menos…
Algo parecido.
Mais coñezo algúns destes sitios.
Todos non.
RÍO ESCURO
O río escuro ben pode ser o Ohio.
O de Mark Twain non sei. Hai zonas confusas.
Nunca vin un trol, mais…
Se recordases máis, podería ser útil para que volvas a casa.
Ti virías comigo?
A buscar a Billy?
Síntoo.
Non quería que pensases o que non é.
Tesme que axudar.
Non tes a alguén a quen queres?
Por quen o darías todo por estar ao seu lado?
Si.
Mais desapareceu!
Chamábase Nina.
Tiña ollos de cristal.
Unha boneca bailarina que xiraba coma unha pluma no vento.
Foi a única que mirou por min.
Amábaa con toda a miña alma.
Cando a perdín…
Botei anos buscándoa, Ollie.
Por todas as partes.
E sabes o que atopei?
Nada.
Cansei de buscar o que non vou atopar.
O mellor é quedarmos aquí…
sans e salvos.
Non se pode confiar no mundo.
Podes confiar en min.
Está aí fóra.
E Billy tamén.
Buscarémolos xuntos.
Axudarémonos.
Nese caso, compañeiro…
haberá que buscar unha saída primeiro, non?
Seguro que Botóns sae por aquí?
Chámanlle a trapela do can.
Raio!
En voz baixa.
Acórdaste?
Touché.
Tes algunha idea?
A min acabáronseme.
A que hora esperta Botóns?
Domino o karate e o kung fu.
Estilo alacrán, sapo,
patadas, reviravoltas… Non te preocupes por Botóns.
Está apañado.
Estás seguro?
Si. Segurísimo.
Espera.
Para onde foi?
Non o vexo.
Ten paciencia.
Agora!
Si!
Ti primeiro. Eu vou detrás!
Espera. Perdín a estrela.
Non a teño.
Non podemos dar volta.
Hai que marchar.
Por favor.
Necesitámola para dar con Billy!
Que paciencia…
Está ben.
Aquí a está.
Xa a teño.
Zozo!
Vamos. Zozo.
Desartellóuseme a perna.
Un momento.
Veña. Fuxe, Ollie.
- Non te deixarei aquí. - Tranquilo!
- Veña, arriba. - Ollie, escapa.
Arriba!
Calma, miúdo.
Os abusóns van de duros.
Mais teñen o nariz delicado.
Iso foi incrible.
Rosy.
Zozo.
Canto…
Canto tempo.
Seguíchesme. Díxenche que non o fixeses.
Estaba preocupada.
Marchaches sen máis.
Non me gustou.
Son espadas láser?
Es unha Jedi?
- E o relampo no ollo? - Quieto. Isto non se toca.
- E ti de onde saíches? - Tranquila.
É Ollie.
Un amigo.
Non seredes mozos?
Lembras que falamos da paciencia?
Vaina buscar.
Billy?
Que foi?
Dende cando somos amigos?
Dende…
sempre.
Mais dende cando?
Non me lembro.
Non te lembras?
Cría que eramos moi amigos.
E somos.
É que hai tanto tempo que non me lembro.
Billy?
Que foi?
Non me esquezas nunca.
Oíches?
Pase o que pase.
Nunca.
Prométesmo?
Xúrocho
pola miña vida.
É real.
Sabíao.
- Ollie! - Atopeino.
- Ollie! - Atopeino!
Atopeino!
Atopei o río escuro!
O río Ohio.
Repleto de perigos e misterios, Ollie.
Un bo sitio para comezar a busca.
Andarame a buscar el a min?
Ollie!
Subtítulos: Lorena Pereiras