SERIAL NETFLIX
ZAGINĄŁ OLLIE
Oll!
Weź się w garść!
Dalej! No już!
Jak się nie załapiemy, kolejna szansa zdarzy się za wiele dni.
Szansa na co?
Pogoń za wyobraźnią tego króliczka?
To nie moja wyobraźnia.
Ostrzegam cię.
Wyobraź sobie, że załapałeś się na tę łódź.
- Hej! - Pa, pa, króliczku.
Odpływamy.
Gdzie Ollie?
Nie wiem.
Hej.
Porzuciła mnie.
Nic ci nie zrobiłam, króliku.
Nie wiem, kim jesteś ani co tu robisz.
Sama nie wiem, co tu robię.
Zozo, spławmy tę marudę i weźmy się do życia.
Słuchaj, Rosy...
Tylko ty i ja. Znowu razem, jak za dawnych czasów.
Szukamy Billy'ego.
Mam mapę.
To ma być mapa?
Do bani.
Biała Wieża?
- Rosy... - To prawdziwe!
Prawdziwie głupie.
A ten pokręcony prostokąt z kółkami?
- Rosy! - To Mark Twain.
Jasne.
A ten troll jest wyskalowany?
- Jesteś licencjonowanym kartografem? - Rosy!
Chłopie, to stek bzdur.
To wszystko prawda.
Udowodnij to.
Rosy!
Kto jak kto, ale ty powinnaś wiedzieć, jak to jest zostać samą.
Może ona ma rację.
Może to głupie.
Nie martw się starą Rosy.
Wierzę w ciebie.
I wierzę w twoje wspomnienia.
Wejdźmy na dach tego statku
i znajdźmy następny punkt na mapie.
Nie poddawaj się tak szybko, koleś,
płyniesz z kapitanem Candyhookiem!
Teraz dziecinne zabawy?
Władcą Siedmiu Mórz!
Pogromcą węży!
Miłośnikiem mięty pieprzowej!
Na górnym pokładzie jest skarb.
Kto dotrze tam pierwszy, zostanie nowym kapitanem tej łajby.
Pokaż swoje zdolności, chłoptasiu.
Pokaż tej ciurze, kto tu rządzi.
A kto tu niby jest ciurą?
Czekaj. O nie.
To nie fajne.
No już!
Zasuwaj!
Miecze nie są dla królików.
Co jest, Rosy?
Nie potrafisz pokonać mieczem prawdziwego korsarza?
Prawdziwe to ty masz tylko te wielgachne uszy.
A teraz z drogi, głupcze!
Wygrałam!
Jestem nowym kapitanem.
Prawie straciłem przez ciebie gwiazdę.
Piraci nie grają czysto.
Wszyscy to wiedzą.
Rosy, przestań.
Mam dość.
Zozo, czemu stajesz po jego stronie?
Co w nim tak wyjątkowego?
Czemu ona się ciągle wścieka?
Niech się dąsa, jak chce,
a my znajdziemy następny punkt na mapie.
Znaleźliśmy Ciemną Rzekę.
Skup się, a znajdziemy następną wskazówkę.
Ani się obejrzysz, a wrócisz z Billym do domu. Obiecuję.
Spójrz na mapę.
Ściśnij tę gwiazdę i zobacz, co da się zobaczyć.
Wściekły Królik przelatuje nad kałużą błota
przez obręcze ognia.
Czy ustanowi rekord?
Tłum szaleje!
Najwspanialszy skok wieczoru. Co to? Z ostatniej chwili.
Nagrodą dla zwycięzcy jest...
Tata, werble?
Jest...
zmywanie!
- Mama, buu! - No co!
Nagroda jest tak okropna,
że sama prezenterka ląduje w kałuży!
Co za porażka!
Rzucenie we mnie herbatnikiem to kara?
Jedzenie herbatnika to wystarczająca kara.
Tak! To teraz macie kłopoty!
Kto to posprząta? Billy, pomocy!
Hej.
Kto dzwoni przy kolacji? Co to jest?
Kto wie?
Proszę. Billy z obsługi.
Dziękuję, Billy.
No proszę.
- Myślałem, że lubisz moje herbatniki. - Są w porządku.
Rezydencja Wilesów.
Do mamy.
Nikt nigdy nie dzwoni do starego Billy'ego.
Ja zadzwonię, kochanie.
Halo.
Przy telefonie.
Halo?
- Tak, tu Billy. - Tak.
Daj mi chwilę.
Możesz zabrać Billy'ego, żebym mogła porozmawiać?
Mamo, jest zimno, a ja jeszcze jem.
To zapnij sweter i zjedz ciastko. Wyjdź na zewnątrz. Już.
Posłuchamy muzyki i trochę pogramy. Co ty na to?
Brzmi fajnie? No to chodźmy.
Ollie wbiega do środka, robi zwód i...
Proszę was!
Może tylko prawdziwi ludzie?
Może zostawisz Olliego?
Może pani powtórzyć?
Wezmę długopis.
Jestem w polu!
Ja ci podam piłkę, złapiesz ją i rzucisz.
Dobra. Tutaj. Wszystko w biegu.
Kolejne badania? Po co?
Tak jest! Tutaj! Dawaj!
Dobrze.
Ile to będzie kosztować?
Nie mam ubezpieczenia.
Czy to może poczekać do...?
W tym tygodniu?
Nie mam opiekunki dla...
Dobrze.
W tym tygodniu.
Dobrze.
Do widzenia.
Co to za mina?
Widzisz następny przystanek?
Coś się stało mamie.
Martwi się.
Musi gdzieś pojechać, żeby zrobić badania.
Jestem Ollie.
Chcę przytulanek i ciągłej uwagi.
Zazdroszczę ci pirackiej sławy, Rosy, bo mam głupie uszy.
A niech mnie.
No co? To wszystko?
Czym się martwi?
Nie wiem.
Moje wspomnienia są jak...
woda, której nie kontroluję,
wpływają i wypływają, jak chcą.
Nie!
Ale było blisko.
Chroń ją własnym życiem, Ollie.
BIAŁA WIEŻA
Biała Wieża!
Ona istnieje!
Mówiłem, że ją znajdziemy.
Nie da się jej nie zauważyć.
Czekaj.
Zobaczyłaś ją i mi nie powiedziałaś.
Rosy!
Niemożliwe.
Sporo tu białych wież,
a ja się nie piszę do grupy śledzenia mapy.
Próbuję odnaleźć przyjaciela.
Ty i tak tego nie zrozumiesz.
On jest zdenerwowany.
Nie chciał tak.
Każę mu przeprosić.
Ollie, musisz przepro...
Co?
Ollie!
Idziecie?
Nudny to on na pewno nie jest!
- Raz kozie śmierć. - Co?
Nie! Zozo!
Ten królik nas zabije.
Naprzód, ku Białej Wieży!
ŚMIECI
Co to za miejsce?
Jaskinia wiedźmy?
Cmentarz węży morskich?
Miejsce, gdzie trafiają zapomniane rzeczy.
Skupmy się.
Trzymajmy się razem.
Zabierzemy cię do tej wieży.
Ta wieża jest daleko.
Co najmniej osiem kilometrów.
Podróż zajmie nam wiele dni.
Panno Optymistko,
możesz choć przez chwilę być pozytywna?
Byłabym,
gdyby nie śmierdzący klown i patchworkowy królik.
Ma pani coś do królika, pani Upierdliwa?
Spokojnie!
Tylko bez wyzwisk.
Odszczekaj to!
Kazałem wam obojgu przestać.
Nie przejmuj się mną.
Mówię tylko,
że jeśli ten futrzak, Magiczny Królik, nie ma corvette w plecaku...
Co mówiłaś?
Tak jest!
Co tam widzisz?
Możesz zdjąć nogi z mojej twarzy?
Rozpoczęła się gonitwa
Duma idzie po wewnętrznej
A smutki robią się coraz głębsze
Ledwie łzy powstrzymuję
Nie upaść zwyczajnie próbuję
Serce tak pędzi gdzieś wprost
Prawdziwa miłość...
Mamo, śpiewaj!
To jest właśnie to
Jesteśmy! Chodźcie! Już!
Dokąd idziemy, do cholery?
Idź za króliczkiem.
Stale to robimy.
Co dało nam tylko zmęczenie i bliską śmierć.
Ale dużo ludzi w niebieskich portkach i butach na gumie.
Tędy!
Ollie, chodźmy. Atakują. Musimy się pośpieszyć!
O co tu chodzi?
Hej! Szukamy Billy'ego!
A my szukamy łazienki.
To też ważne.
Pa!
Śpiąca Królewna.
Byłem tu z Billym.
Śpiąca Królewna?
Nie znasz Śpiącej Królewny?
Dobra. Chodź, Ollie.
Co dalej?
Dobra.
Doktor Rosenwinkle, wewnętrzny 142.
Proszę je założyć.
Ta maszyna jest bardzo głośna.
Proszę usunąć z siebie cały metal.
- Dobrze. - To jest jak wielki magnes.
Proszę pani.
Mogą tu wchodzić tylko członkowie rodziny.
To mój syn.
Przepraszam.
Dobrze.
Jest uroczy.
Nie martw się.
To taki wielki statek kosmiczny.
Załatwimy sprawę w okamgnieniu.
Może dwóch.
Obiecuję.
Dziękuję.
Dobrze.
Możesz się tym zająć? Dobrze?
Tak?
Co robimy, gdy się boimy?
- Mark Twain? - Tak.
Tak.
Myślimy o gwiazdach,
śpiewamy naszą pieśń...
i Markiem Twainem zasuwamy
do miejsca, gdzie strach i ból są nieznane.
Hej.
Tylko miłość.
W Krainie Marzeń.
Gdy cię chcę w swoich ramionach
Gdy ciebie chcę
Miłości nieskończona
Gdy ciebie chcę
Muszę tylko zamarzyć
Marzyć, marzyć, marzyć
A porą nocną
Chcę tylko
Byś objął mnie mocno
Gdy ciebie chcę
Wystarczy mi tylko
Zamarzyć
Marzyć, marzyć, marzyć
Skąd znasz tę piosenkę?
Mama ją śpiewała...
gdy Billy się bał.
A on się boi.
I coś jest nie tak z mamą.
Musimy wracać.
Przestań, bez paniki.
Pomyśl tylko.
Było coś jeszcze?
Dobrze.
Jechać Markiem Twainem?
Zaraz.
Jechać Markiem Twainem?
Rosy, zaprowadzisz nas na dach?
Chłopak musi się przewietrzyć.
No i co?
Rozejrzyj się.
Muszę wracać. Mama jest chora.
Rozumiem, partnerze. Próbuje ci pomóc wrócić.
Ale zerknij tylko.
Nie.
Nic nie widzę.
Nie, patrz.
Tam.
Właśnie tam.
To Mark Twain?
Tak.
Tak jest!
Ja cię kręcę!
To on!
Tak, to jest to!
Już pamiętam.
Billy zamiast „train” mówił „Twain”, jak był mały.
A tata mówił na pociąg „Mark”!
Widzisz, Rosy?
Miałem rację, wierząc w Olliego.
Miałem rację, wierząc w jego misję.
Znajdziemy twojego Billy'ego.
I znajdziemy też twoją Ninę.
Wracamy do domu.
Wracamy do domu, Ollie!
Chodźmy.
Szkoda czasu.
Wio!
Wygląda jak Mark Twain!
Co myślisz, Ollie?
Jesteś pewien?
Intuicja mówi mi, że to ten,
a intuicja mnie nie okłamuje.
Rosy, chodź!
Rosy!
Złap mnie za ucho!
Ciągnij!
Do czegoś się przydała twoja głowa.
Może te uszy nie są tak głupie.
Myślisz, że do Billy'ego jeszcze daleko?
Dojedziemy do końca i zobaczymy, co zobaczymy.
Zaraz, zdaje się, że to koniec.
A to klops.
Nie mamy igły ani nici.
To powinno pomóc.
Dziękuję.
Spójrz na to.
Zozo wyleczył mi nogę.
Wie, co robi.
Byłam w rozsypce, gdy mnie znalazł.
Ty to zrobiłeś?
Ciągle mnie kłujesz.
A ty się rzucasz jak robak na haczyku.
Uspokój się.
Skup się na mnie, króliczku.
Może opowiesz mi o swoim Billym? Czemu jest taki wyjątkowy?
On jest...
super w malunkach i w bieganiu,
poszukiwaniu skarbów, budowaniu fortów,
bitwach karate z wiedźmą i obrywaniu piorunami.
To najlepszy kumpel na świecie.
Jak długo szukałaś Zozo?
Jak spod igły.
Długo go nie było.
Zrobiłam, co musiałam, by do niego wrócić.
Jak ja i Billy.
Jesteście dla siebie stworzeni.
Co powiesz na piosenkę?
Taką, jak kiedyś śpiewaliśmy?
Nie wiem, Rosy.
Nie mam teraz ochoty na piosenkę.
Tchórz.
Twoja uroda ma swoje uroki Bo te twoje kasztanowe loki
Skóra jak kość słoniowa i oczy zielone
Znacie to?
I uśmiech jak powiew wiosny szalonej
Twój głos tak miękki jak letni deszcz
Jolene, nie równam się z tobą, wiesz
Jolene, Jolene
Błagam cię Nie odbieraj mi go
Chodź, Ollie.
Jolene, Jolene
Proszę, nie odbieraj mi go, wiesz Tylko dlatego, że możesz i chcesz
NIEBEZPIECZEŃSTWO NIE WCHODZIĆ NA TORY - ZAKAZ WSTĘPU
PIĄTKA ZEKA
Patrz. Patrz, Orville.
Znalazłem ci partnera do tańca.
Zamknij się, Jim Tom.
Przepraszam.
Mogę powiesić na szybie ogłoszenie?
Szukam tylko przyjaciela.
To bardzo ważne.
Młody, wyjdź stąd. Nie wolno ci tu być.
Idź już.
Nie chcę sprawiać kłopotu,
ale nie wyjdę stąd, dopóki nie powieszę mojego ogłoszenia.
Proszę.
Powiedziałem nie.
Herb, pomóż mi.
To jego bar. On ci sam powie.
Hej. Jesteś synem Jimmy'ego Wilesa?
Zróbmy tak: Jak wpakujesz ósemkę
do narożnej łuzy...
możesz powiesić plakat.
Co ty na to?
Spróbuję.
Spróbuje.
Stawiam piątkę, że nie da rady.
Żebyś ty miał piątkę, Jim Tom.
- Hej, mam piątkę. - Dobra.
Ciszej, Jim Tom.
On myśli.
Billy mistrz bilardu.
ZAGINĄŁ OLLIE
Gdzie się nauczyłeś grać?
U Jimmy'ego Wilesa.
To prawdziwa przygoda, króliczku.
Byliśmy w Białej Wieży, znaleźliśmy Marka Twaina.
Kto wie? Może spotkamy i trolle.
Las.
Coś w tym lesie.
Musimy wysiąść.
Ale jedziemy trochę za szybko.
O wiele za szybko.
Koniec trasy, pamiętasz?
Musimy teraz wysiąść.
Znowu?!
Co to miało być?
Prawie nas wszystkich zabiłeś.
Mówiłem, że wysiądziemy na końcu trasy.
Próbuję ci pomóc, chronić cię.
A ty stale...
Nie potrafię cię rozgryźć, króliczku.
No dobrze.
Nie krępuj się. Uciekaj.
Może Rosy miała rację. Skończmy z tym.
Ty też?
Pewnie myślisz, że ja też pójdę.
Dobra, poniosło mnie.
Moja wina.
Jeśli zawrócimy za zakrętem,
znajdziemy właściwy trop.
To jest właściwy trop, Zozo.
Widziałem je.
Tam.
Ale co to jest?
Niech to.
Nie!
Czego szukamy, Ollie? Co widziałeś?
To oni?
Trolle?
A niech mnie...
Próbowałem wam powiedzieć.
I co teraz, mądralo?
Nie wiem.
Billy i ja nigdy nie byliśmy tak blisko.
Potrzebny nam plan ataku.
- Pomyślmy razem. - Giń, trollu!
- Rosy! - Rosy, nie!
Co, do diabła?
Ollie, przestań.
Giń, bestio!
Ollie, to jest z drewna.
Dobrze.
To z drewna.
Skoro nie może nas zjeść,
wejdźmy na górę i zobaczmy, gdzie jesteśmy.
I jak, Ollie? Coś pamiętasz?
Nic.
Dobra. No to zobaczmy.
Ciemna Rzeka, jest.
Biała Wieża, jest.
Mark Twain, jest.
Ollie, co to za czarna plama?
Nie wiem.
Chyba wiem, jak wrócić na trop.
Ollie, spójrz.
Coś ci to przypomina?
Raczej nie.
Może jeśli się zbliżymy.
Wiesz, dokąd idziesz, Zozo?
Chyba tak.
Nie widzę tego na mapie.
- Wiem, że to głupie, ale... - Hej!
Czemu tak mówisz?
Wiedziałem, że są trolle, co?
Żadne trolle, a tylko głupi posąg.
Myślałem, że się przyjaźnimy.
Tak myślałeś?
Daj spokój, Rosy. Bez kwachów. To męczące.
Prawdziwy przyjaciel akceptuje dobre i złe strony.
Prawda, Zozo?
Tak postąpiłby prawdziwy przyjaciel, prawda?
Mówicie zagadkami.
Zgadza się. I tracimy czas.
Zbierajmy się.
Rosy?
Wchodzisz w to?
Zozo?
Nie podoba mi się tu.
Nic ci nie będzie.
Ja i twoja wierna wojownicza królowa będziemy cię chronić.
- Co to było? - Co zobaczyłeś?
Jak ja i Billy idziemy do szkoły.
Chyba jesteśmy blisko.
Na pewno?
Nie wiem.
Ollie, możemy tu zostać całą noc,
goniąc coś, czego nie jesteś pewien,
czekając na to, co czyha w drzewach,
aż zgłodnieje i zje nas na przekąskę,
albo możemy iść dalej w uzgodnionym kierunku.
Idźmy dalej.
Tędy. Słyszę wodę.
Mamy łajbę, która zabierze nas z dala od nocnych stworzeń
i podwiezie bliżej do szukanych odpowiedzi.
- Tu. - Kiepska jakaś.
Będziesz narzekać
czy pomożesz nam dostać się, dokąd trzeba?
Uważaj.
Ostrożnie.
Gdzie jesteśmy?
W Xanadu.
W Shangri-La.
Na Bali Hai.
Gdzie stale żyją wspomnienia.
Smocze kości.
Te smoki strzegą skarbów, Ollie.
Jeśli pokopiemy głęboko i stawimy czoła smokowi,
skarb będzie nasz.
Wiem, że chciałeś być gdzie indziej,
ale poczekaj, aż uda mi się...
wyjaśnić tu sytuację.
KRAINA MARZEŃ
Wygląda ci to znajomo, Ollie?
Chyba nie.
Na pewno?
Może potrzyj swoją gwiazdę.
A teraz?
Gdy ciebie chcę
Wystarczy mi tylko
- Zamarzyć - Zamarzyć
- Marzyć, marzyć, marzyć... - Marzyć, marzyć...
Czasami chemioterapia jest gorsza od operacji.
Nie stać nas na nią, Jim.
Tak siedzieć i się poddać, co?
Myślisz, że to robię?
Myślisz, że się poddaję?
- Ja nie... - To nie walka o zwycięstwo, Jimmy.
Tu nie ma stron.
Jesteśmy tylko my i to coś.
Trzeba podjąć decyzję. A to moja decyzja.
I tylko ja mogę ją podjąć.
Rozumiem.
Jeśli mój czas...
zbliża się ku końcowi,
wolę to zrobić na własnych warunkach.
Nie będziemy tu z Billym siedzieć i...
Patrzeć, jak umieram?
Nie boję się wymówić tego słowa.
Nie mogę...
zostawić ciebie i Billy'ego z rachunkami, gdy odejdę.
- Nie mogę. - Możesz.
- Nie mogę. Nie. - Nie możesz odejść.
Marzyć, marzyć, marzyć
Marzyć
- Billy. - Mamo...
Pamiętasz coś więcej z tego miejsca?
- A twój dzwonek? - Nie, ja...
Pamiętam Billy'ego i mamę.
Ona jest chora.
Bardzo chora.
Muszę wracać.
Wracać?
Nie. Jesteś dokładnie tu, gdzie masz być.
Teraz moja kolej na odpowiedzi.
Przyprowadziłaś mnie tu celowo?
Mówiłeś, że odwieziesz mnie do domu.
Okłamałeś mnie!
Gdy tylko usłyszałam w tobie ten dzwonek,
podejrzewałem, że jesteś powiązany z Niną.
Oczywiście, nie byłem pewien.
Ale potem zaśpiewałeś tę piosenkę.
Jeśli znasz tę piosenkę i masz ten dzwonek,
to wiesz coś o mojej Ninie.
Ty masz swoją misję, a co z moją?
A co z moją miłością, która zwycięży wszystko?
- Pomógłbym, gdybym mógł, ale... - Byłeś tu, idioto!
Tylko nie pamiętasz, bo twój mózg nie działa!
Nigdy nie widziałem tego miejsca.
Nigdy w życiu.
- Próbowałam po dobroci, Ollie. - Rosy?
- Naprawdę. - Rosy?
Wybacz, króliczku.
Kazałabym ci uciekać...
ale już za późno.
Miejsca, gdzie strach i ból są nieznane.
Tylko miłość.
Kraina Marzeń.
Napisy: Roman S. Czarny