UNHA SERIE DE NETFLIX
TÚNEL DO AMOR
TIRO AO ALBO
PREMIO ASEGURADO!
Leven o premio gordo!
Alguén máis? Outro gañador?
TÚNEL DO AMOR
Veña, rapaces. Quen se atreve a abater a Zozo?
A ver se o consegues. Moi ben!
Dálle catro veces seguidas e gáñaslle a Zozo.
Boa xogada. Unha máis e premio.
Abateu a Zozo! Alguén máis se sente con sorte?
Vaia! Nada mal.
Alá foi Zozo! Veña, outra!
Non! Abateuno outra vez!
Volvede a ver se levades o premio, si?
Ti tes pinta de gañador.
Veña.
É así de doado, señoras e señores.
Aquí é onde nace a ilusión! Atrévense?
Alguén con sorte? Cun brazo de ouro?
Achéguense. Sen vergoña. Bótenlle peito!
Cheira a problemas.
- Que tal? - Ben.
- Disposto a lanzar? - Si.
Moi ben. Coñece as regras?
Se acerta catro veces, leva o premio que queira.
Veña, amigo. Todo ben? Adiante.
O primeiro acerto! Alá foi! Seguro que xoga nas ligas maiores.
Iso non é xusto. Veña, outra vez.
Moi ben!
Pero vostede de onde saíu? Veña, a última.
Non será xogador de béisbol? Quédalle unha. Veña.
Adiante. Non a desperdicie.
Leve o premio para a casa.
Grazas por viren a Soñolandia. O parque pecha en cinco minutos.
Por favor, diríxanse á saída.
Veñan para aquí!
Deleiten a vista con case un século
dalgúns dos recordos máis entrañables que un pode ter.
Eu recordo montar nos coches de choque no 68 con Mavis Floyd
e meterme no Túnel do Amor con Grace Olson mentres Mavis mercaba flocos de millo.
Moi ben, comezamos!
Señoras e señores, collan a carteira.
Imos iniciar a poxa.
Comezamos co lote 267.
Unha máquina para facer flocos de millo.
Con isto e un televisor de 12 polgadas, cine na casa.
Comezamos en 20 dólares. Alguén dá 20? Grazas, 20.
Quen dá 21? Grazas, 21.
Quen dá máis de 22? Grazas.
E 23? Ofrecen 23.
Adxudicada por 23.
Agora, unha peza inesperada, extraordinaria e única.
A maior reliquia.
Temos unha auténtica boneca balinesa.
Nina, a bailarina co axóuxere.
Óeno? Dá gloria escoitalo.
- Non! - Con abelorios de ouro nos ollos.
Nina!
Vaia xoia. Comezamos en 2 dólares.
Comezamos a poxa en 2. Quen dá 2,25?
Grazas, 2,25. Alguén dá 2,50?
Quen dá 2,75? Grazas, 2,75.
- Quen ofrece 3 dólares? - Non.
- Ben. - Non.
Quen dá 3,25? Si, 3,25. E 3,50?
Alguén dá 3,50? Grazas, 3,50.
- Ofrecen 3,75. - Non.
Oín catro? Grazas. E 4,25?
Ben. Agora 4,50. Grazas, 4,50. Alguén dá 4,75?
Non. Non!
Adxudicada por 5,50. Moi ben.
Toma, aquí tes.
Veña, un aplauso forte.
Parabéns.
Non me choren. Seguinte lote.
- O lote 142. - Non.
Ofrecen 4,25. Oín 4,50? Alguén dá 4,50?
Grazas, 4,50. Quen dá máis? Alguén dá 4,75?
Grazas, 4,75…
Nina!
Alguén dá 5? 5,25, 5,50, 5,75!
Nina, ao fin son libre.
Parece que pasou unha vida dende que nos separamos,
mais o teu recordo dáme forza.
Nin o tempo nin a distancia
nin o frío da noite me afastarán de ti.
Hoxe atopei caras coñecidas de Soñolandia.
Os Furberries, Lloyd e Tina, e mesmo o vello Peanuts.
AUTOBÚS ESCOLAR
Palpitábame o corazón ao pensar que te vería entre eles.
Pero parece que aínda me queda moito camiño,
e continúo á túa procura.
Vin un raio de esperanza no autocine de Kenwood.
Reparei nunhas trenzas ante a pantalla.
E malia que non te atopei, Nina querida…
coñecín unha amiga nova.
O que describes é imposible.
Busquei o tesouro durante 13 anos
e só conseguín fracasar.
Porque comezaches ti só,
mais de traballarmos xuntos, coma socios, nada é imposible.
Estaba tan escangallada como estivera eu.
Mais remendeina, como remendaches ti o meu corazón.
Quizais sexa o ser máis forte que coñecín.
Fiel, ousada,
unha guerreira no corpo dun osiño de peluche de cor rosa.
E mira que é malfalada.
Parece unha badoca nun bar o día da paga.
Mais aínda que nunca o admitiría, ten un corazón moi grande.
E a pesar de que ninguén te substituirá nunca, Nina querida,
converteuse nunha boa amiga, e está disposta a atoparte.
O camiño é menos solitario con ela.
FELIZ ANIVERSARIO
Levo anos á túa procura, Nina.
E non hai rastro de ti.
Manteño a esperanza.
Mais empezo a crer que non hai nada que atopar.
Invadiume unha sombra a alma.
Unha sombra cada vez maior.
E teño medo de que se apodere de min.
A tristeza obrigoume a facer cousas ruíns, Nina.
Afógome no horror deses feitos.
E négome a arrastrar a Rosy por ese camiño.
Regresei ao lugar onde comecei a busca, querida Nina.
Os amigos de Soñolandia xa marcharan.
Habitan no recordo.
TENDA DE ARTIGOS DE SEGUNDA MAN
Disque o tempo pasa sobre nós e deixa unha sombra.
Perdinme nesa sombra.
Pasei da luz á escuridade,
e os anos pasan…
pasan…
e pasan.
TENDA DE ARTIGOS DE SEGUNDA MAN DE FLOSSIE
Querida Rosy, perdín a Nina.
Temo que eu tamén me perdín.
Non me sigas.
Non quero que me atopen.
Grazas polo teu esforzo.
O teu amigo…
Z.
Perdinte, miña Nina.
E temo que eu tamén me perdín.
O mundo perdeu as súas cores,
e o único que me queda de ti…
é o recordo do teu rostro…
e a melodía do teu doce…
NO PRESENTE
Ollie, xa me estou fartando de preguntar.
Onde demo conseguiches o axóuxere da miña Nina?
Xa cho dixen. Non o sei.
Por favor, sóltame.
Déixame marchar.
Íasme levar a casa. Iamos atopar a Billy.
- Prometíchesmo. - Cala!
Tanto chorar por Billy e mira onde estamos.
Zozo, ti non es así.
Es bo e simpático, e…
gústache xogar…
A vida non é ningún xogo!
Sufrimos perdas!
Víchela!
Tes o seu axóuxere.
Onde está Nina?
Rosy, axúdao.
Síntoo, Zozo.
De corazón.
Só quero ir á casa.
Pois téñoche malas novas.
Non vas volver á casa.
Voute esnaquizar costura a costura,
ata que me contes o que quero saber.
Espera, Zozo.
Se o fas, nunca saberás a verdade.
Vai dar unha volta.
Déixamo a min.
Vale, inténtao.
Mais sei que ás veces podes ser moi branda.
Non me decepciones.
Rosy, non che pasará nada, non?
A min?
Son parte disto.
Destas cousas terribles que che están a pasar.
Billy?
Bill?
Anda, ven cear.
Veña.
Onde estás?
Billy!
Rosy?
Que vas facer?
Non o sei.
Aínda non o decidín.
Non tes que facer o que diga Zozo.
Podes…
Nunca fago iso! Sei pensar eu soíña.
Zozo non era así.
No primeiro recordo que teño, miraba para min.
Estaba máis contento ca un cuco de me ver.
Que tempos aqueles.
Percorremos o mundo xuntos.
Era simpático, atento e agarimoso.
Un amor.
Aí vin o bo que era.
Queríao, Ollie
Aínda o quero.
Mais consumiuno a dor.
Non sinto berros ningúns.
Deberías ter isto.
Intenta recordar.
Antes de que faga nada.
Grazas.
Compártoo contigo?
O meu mellor recordo quizais borre os teus malos recordos.
O día perfecto.
Un día de neve.
Os días de neve son os mellores, coma un soño, mais…
ao final a neve derrétese e hai que volver ao mundo real.
Pero quedan os recordos.
Os días de neve. Billy. As apertas.
Sabes o que é ter…?
Quérote, Rosy.
Grazas, Ollie.
Viches un sinal no bosque.
Crías estar preto, mais non saía no mapa.
Era verdade?
TORRE BRANCA - MARK TWAIN - TROL
O sinal leva á escola de Billy.
A mancha negra é a escola.
Aí pasou algo.
Algo malo.
Iamos e volviamos a pé.
Se estamos preto da escola, tamén da casa.
Entón…
pouco queda.
Seguimos o mapa e…
en nada chegamos.
Vai polo Túnel do Amor. Eu distraerei a Zozo.
Ao saír, volve ao regato.
Guíate polos recordos ata Billy.
E non te poñas brando
ou enfádase Brazo de Cacto.
Pois…
teraste que enfrontar a un coello remendado.
Nina.
Zozo!
Botei anos a buscarte.
Farteime de viaxar.
Sacrifiquei moito.
Eu non cho pedín.
É igual. Volvemos estar xuntos.
Por algo será.
Perdiches a Nina. Non te perdas ti.
Estou aquí contigo.
Somos amigos. Máis ca iso.
Podes ser o meu día de neve.
E eu?
Podo ser a túa…
Quérote, Zozo.
Onde vai o coello?
Non merece sufrir máis.
E nós tampouco.
Pregunteiche onde está Ollie.
Iso non se ve tódolos días.
Deixaches que fuxise!
Queríasme distraer.
- Para! - Axudáchelo a fuxir!
Zozo, en serio…
E agora que? Vasme esnaquizar a min tamén?
Non.
Ti nin o mereces.
Xa vou, Billy!
Vou para a casa!
Ollie!
Abur, Zozo!
PROPIEDADE EN RUÍNAS NON PASAR
Ei, rapaz!
Intentaba ser amable!
Porque comezabas a caerme un pouco ben!
Mais agora vaste acordar de min!
Déixao en paz.
Sóltame!
Aparta!
- Ódiote! - Dáme igual.
Quero que o deixes tranquilo.
Rosy!
Por que che devolvería a vida?
Debinte deixar quedar alí!
Morta na lama!
Non!