THE UNCANNY COUNTER 2
EPISOD AKHIR
So Mun!
So Mun, betul kata awak.
Ma Ju-seok…
masih hidup di dalam roh jahat itu.
So Mun, tukar rancangan.
Kita tak bunuh dia.
Kita seru dia.
Kalian,
tinggal empat minit lagi.
Cukup, bukan?
Mestilah.
Cukup.
Sebab saya tak pernah…
berputus asa…
dari mula.
Jeok-bong!
Awak okey?
Rawat Pengerusi Choi dulu.
Jang-mul!
So Mun.
Masuk dalam minda Ju-seok!
Awak kena cari Ma Ju-seok untuk seru Hwang Pil-gwang!
Tak boleh!
Saya perlukan wilayah, tapi itu akan buat dia makin kuat.
Apa yang awak risaukan?
Awak rasa kami tak boleh jaga awak?
Tak percaya kami?
Tak, saya percaya keluarga saya.
Kami akan cuba berikan awak masa sebanyak boleh!
Kamu fikir kamu mampu?
Risaukan diri sendiri, roh jahat!
En. Ma.
En. Ma!
Berani awak datang ke mari?
Awak percaya Ma Ju-seok masih hidup?
Diam!
Memalukan.
Awak hanya akan jumpa kematian awak di sini.
Sama dengan kawan-kawan awak.
Ha-na.
Ha-na!
Jeok-bong!
Ha-na!
Pn. Chu!
Awak okey?
Jeok-bong.
Hei, pengecut! Lawan bertumbuk pun awak kalah.
Awak takkan dapat sentuh So Mun, keparat.
Saya akan hantar awak ke neraka, bedebah.
Ya, senyumlah selagi boleh.
Sebab inilah senyuman terakhir awak.
So Mun akan jumpa Ma Ju-seok tak lama lagi.
Dia akan berjaya.
Mestilah.
Dia tak pernah kecewakan kita.
Kita akan lindungi So Mun walau apa pun terjadi.
Kamu semua serius?
Marilah, bedebah. Ayuh!
Baiklah.
Kamu boleh mati bersama-sama.
Sebagaimana hasrat kamu.
Kita mesti terus berjuang!
Kita mesti lindungi So Mun!
En. Ma.
En. Ma, tolonglah!
En. Ma!
Jangan!
So Mun…
Tolonglah, En. Ma.
Tolong bantu saya.
Saya tak boleh buat sendiri.
Awak tak boleh mengalah.
Tolonglah.
Tolonglah keluar, En. Ma!
En. Ma.
Tak guna.
Hei!
En. Ma…
Ma Ju-seok, si bedebah!
Berhenti, Ma Ju-seok! Hentikannya, bedebah!
Awak…
akan…
ikut saya.
Apa awak buat?
AMARAN
Ma Ju-seok…
Kenapa awak buat begini?
Hwang Pil-gwang,
awak tak boleh mati.
Saya sendiri akan seru awak.
Apa saya cakap tadi?
Awak tak berhak tinggal di mana-mana.
Awak tak berhak tinggal di sini.
Tidak!
Sekarang, pergi saja
ke neraka!
Kita berjaya.
Kita berjaya, En. Ma.
Hwang Pil-gwang dah diseru.
Apa?
Jasad roh jahat itu masih di sini.
Betulkah dia dah diseru?
Bagaimana?
So Mun buat dari dalam.
Begitulah So Mun.
Dia mahir buat keajaiban macam itu hal kecil.
Betul.
Pada dia, itu perkara mudah.
Adakah maksudnya
dia kembali sebagai Ma Ju-seok?
Ya.
Roh jahat dah diseru.
- Ayuh rawat lukanya dulu. - Okey.
Kenapa…
Kenapa So Mun…
tak bangun?
En. Ma.
Di mana awak?
En. Ma.
Apa ini?
Nenek beri kepada awak.
Beritahu kepadanya terima kasih.
Okey.
KOMPLEKS APARTMEN DINASTI BAEKDU
Tempat ini nampak cantik.
Awak nak pindah ke sini?
Lihat.
Ini.
Awak ada tiga bilik tidur?
Saya tak peduli, tapi Min-ji suka.
- En. Ma. - Ya.
Awak senyum lebar.
Yakah?
SIJIL PENGHARGAAN MA JU-SEOK
En. Ma.
Kenapa awak di sini berseorangan?
Semua dah tamat.
Kita berdua dah berjaya.
Pergilah.
Awak tak patut tinggal di sini.
Awak patut balik. Ibu awak tunggu.
Ini rumah kami.
Min-ji dan anak kami akan tiba. Saya takkan pergi.
Jangan begini, En. Ma.
Awak tahu tempat ini hanya khayalan.
Saya tak peduli.
Berada di neraka pun saya tak peduli asalkan bersama Min-ji dan Khazanah.
Saya sedang nazak.
Tempat ini akan hancur tak lama lagi.
Awak perlu pergi dari sini sekarang.
Tak nak.
Saya takkan buat begitu.
Pertarungan panjang dah tamat.
Jangan buat begini.
Saya…
dah tak punya apa-apa.
Awak ada diri sendiri.
Saya takkan putus asa dengan awak.
Awak yang beri saya harapan ketika saya rasa putus asa!
Awak orangnya!
En. Ma!
Ada…
Ada sesuatu tak kena.
En. Ma!
Tapi apa?
Awak nak saya tinggalkan awak sekarang?
Tak.
Saya takkan berputus asa.
Saya cuma nak…
duduk di meja sebegini,
supaya dapat makan…
dan ketawa bersama.
Itu saja hajat saya.
Saya tak pernah minta lebih.
Nampaknya saya terlalu meminta.
Tak.
Awak silap.
Saya janji.
En. Ma.
Awak akan jumpa…
Pn. Lee lagi.
Saya janji.
Jadi, ayuh hidup.
Ayuh teruskan hidup.
Saya akan lindungi awak walau apa pun.
Kuatkan hati… dan hidup.
Masih ada harapan.
- So Mun. - So Mun.
En. Ma.
So Mun.
Saya rasa…
saya bermimpi amat lama.
Ju-seok.
Pn. Chu.
Kalaulah saya boleh rawat hati awak juga.
Maaf.
Saya belum ada kuasa begitu.
Dia takkan ingat apa-apa dari saat dia dirasuk.
Dia pasti amat keliru ketika soal siasat.
Kalau polis siasat semua jenayah Hwang Pil-gwang,
jenayah En. Ma mungkin boleh dikurangkan.
Jadi, semua,
bergembiralah.
Okey.
Kita patut buat begitu.
Kita perlu hantar roh jahat itu ke neraka.
Hwang Pil-gwang.
Awak bersalah mengambil nyawa orang tak berdosa dan buat kecoh di dunia.
Menurut peraturan Yung yang ketat,
awak akan dipindah kepada pihak berkuasa sebagai penjenayah.
Lihatlah.
Dulu saya fikir tempat ini kosong. Semua perkara tak mustahil di sini.
Sini punca kuasa awak?
Lebih baik daripada sangkaan.
Tempat awak di neraka, bukan di sini.
Meringkuklah di sana selamanya.
Selamanya?
Awak memang fikir begitu?
Bukankah kalau ada pintu, maknanya saya boleh kembali?
Awak boleh cuba, tapi saya akan campak awak semula.
Pertemuan semula?
Saya teruja.
Awak dan kaum awak boleh cari saya,
tapi saya akan sentiasa lindungi
orang yang saya sayang dan orang tak bersalah.
Jadi sekarang…
meringkuklah di neraka.
Wi-gen.
Kenapa semua roh jahat becok?
Terima kasih.
Selamat datang, semua.
Saya sendiri yang minta Yung untuk sediakan mi istimewa saya.
Kami memang ada sembang untuk lawat Korea dan rasa juadah awak.
Harap rasanya masih sama.
Terima kasih.
Terima kasih sebab tunaikan janji untuk selamatkan semua orang, Pn. Chu.
Jangan risau.
Saya akan cuba yang terbaik untuk pikul tanggungjawab kamu.
Awak So Mun?
- Apa? - Tak.
Saya…
So Mun dan saya… Bagaimana nak cakap?
Kami amat rapat hingga kongsi katil bertingkat bersama.
Namanya Na Jeok-bong.
So Mun dan Mo-tak tak datang sebab sibuk.
Patutlah.
Saya nak jumpa mereka. Beritahu mereka yang kami berterima kasih.
Baiklah.
Baik. Sila makan.
Terima kasih.
Sedap.
BALAI POLIS JUNGJIN
Ju-seok.
Sana.
Nak saya buka gari awak?
Tak.
Tak apa.
Terima kasih.
Ju-seok…
Anak mak…
Leganya kita dapat hentikan roh jahat yang lengkap.
Tapi lagi banyak roh jahat akan muncul.
Mereka akan jadi lebih bijak dan berani untuk rampas roh.
Yung kagum dengan kebolehan hebat awak.
Awak Penghapus pertama
yang menyeru roh jahat menggunakan wilayah dari dalam minda.
Bagus juga
kalau awak boleh ajar kemahiran awak kepada Penghapus lain di luar negara.
Awak nak saya mengembara ke luar? Hanya saya?
Tak lama.
Boleh pertimbangkannya?
Baik.
Lagi satu,
saya nak minta bantuan.
Bantuan?
Sebenarnya, saya dah berjanji.
Saya janji En. Ma akan jumpa Pn. Lee sekali lagi.
Boleh tak mereka berjumpa sekejap saja?
So Mun.
Awak tahu kita tak boleh buat begitu.
Lagipun, dia bersekongkol dengan kejahatan.
Cahaya kecil.
Itu yang bantu saya kalahkan Hwang Pil-gwang di mindanya.
Cahayanya yang cipta keajaiban ini. Kita kalahkan roh jahat itu kerana dia.
Sekarang kita dah selamat.
Walaupun begitu…
Saya nak berikan dia cahaya kecil.
Supaya dia ada harapan untuk terus hidup.
Kita tahu perasaan merindui keluarga sendiri.
Saya pasti awak juga…
amat memahaminya.
Kita semua kehilangan keluarga terlalu cepat.
Susahlah dengan awak, So Mun.
Banduan terlepas, Ma Ju-seok akhirnya ditahan awal pagi ini.
Jeok-bong!
Awak memang tak nak tolong?
Diam dan tolong kami cuci. Kita ada banyak kerja.
Polis akan mulakan siasatan terhadap jenayah Ma Ju-seok.
Mangsanya, Park dan Hwang, juga terlibat
dalam penipuan oleh Perancangan & Pembinaan Baekdu.
Awak nak sikit?
Tak boleh.
Saya naik berat badan sebab makan banyak gula.
Saya perlu jadi ringan macam bulu pelepah kalau nak tangkap roh jahat.
Saya tak patut minum.
Ini sifar kalori.
Sedap juga.
Ada banyak di mesin layan diri itu.
Seorang rakyat biasa memainkan peranan penting dalam penangkapan
Ma Ju-seok yang mahu balas dendam.
Ma yang bersembunyi di pusat agihan terserempak dengan pekerja syif malam.
Pekerja itu meyakinkan dia untuk serah diri.
"Pekerja"? Itu yang kita setuju?
Itu saya!
Saya cakap kepadanya yang dia boleh mula semula,
dan ketika itulah dia mula menangis.
Saya sedih melihat dia menangis begitu.
- Itu idea siapa? - Awak rasa?
Awak patut jadi novelis.
Budak itu menipu dua kali ganda lagi kerap daripada Mo-tak.
Saya lebih baik daripadanya.
Pasti lebih baik kalau mereka tak kaburkan muka saya.
Semua orang tak tahu itu saya.
Awak lebih kacak jika dikaburkan.
PENJARA JUNGJIN
Ibu awak dah keluar pusat jagaan dan saya bawa dia pulang.
Dia mungkin lawat awak esok, pastikan awak nampak segak untuknya.
Lagi satu…
Pengerusi Choi nak carikan peguam untuk awak.
Tak apa.
Saya perlu tebus dosa saya.
Tak.
Bukan itu yang saya maksudkan. Peguam yang asyik telefon dia.
Mereka kasihan kepada awak dan nak tolong.
Mereka amat berkemampuan.
Saya bersyukur mereka rela bantu saya.
Lama lagi…
baru awak boleh pulang.
Tapi,
awak takkan sunyi sebab saya sentiasa ada untuk awak.
Banduan 617, masa dah tamat.
Jumpa lagi, So Mun.
En. Ma.
Jaga diri.
Ini…
RUMAH MALAIKAT MUDA
Saya nak jadi tukang buat kek.
Saya nak jadi pegawai bomba, pegawai polis dan cikgu.
- Awak nak jadi semua. - Ya.
Ju-seok.
Min-ji.
Min-ji, saya bermimpikah?
Ju-seok.
Pasti awak terseksa.
Tak langsung.
Janjilah yang awak akan jadi kuat.
Ceritalah benda seronok yang awak buat.
Ambil masa awak, okey?
Maaf sebab tak mampu lindungi awak.
Tak, Ju-seok.
Saya yang akan lindungi awak sekarang.
Fikirkan saya…
ketika awak rasa sukar.
Saya suruh apa tadi?
Memikirkan awak.
Baiklah.
Ingatkan awak nak belanja makan sedap.
Cuba sajalah dan jangan minta lebih.
Saya amat lapar. Bagusnya.
Aduhai, harap benda ini mengenyangkan.
Amat mengenyangkan dan sedap.
Sedap.
Ini juadah sempurna sebelum buat misi.
Kenapa berikan kami makanan? Awak buat hal?
Tak, cuma saya nak pergi mengembara.
Mengembara?
Idea bagus.
Awak patut bawa datuk dan nenek awak pergi melancong beberapa hari.
Nak saya tempah tempat di Pulau Jeju?
Tak, saya nak pergi berseorangan.
Mungkin ambil masa beberapa bulan untuk pusing dunia, mula di Eropah.
Eropah?
Beberapa bulan?
Apa maksud awak?
Beberapa bulan? Kenapa nak pergi selama itu bersendirian?
Tugas kita bagaimana?
Memang awak kerja keras kebelakangan ini.
Tapi takkanlah awak nak pergi selama itu…
Bukan begitu. Sebenarnya…
Yung nak saya pergi ke luar negara.
- Luar negara? - Apa?
Apa?
Luar negara?
Awak bergurau?
Ha-na.
- Janganlah. - Jangan pergi, Jeok-bong.
Aduhai.
Semoga berjaya di sana, Yung.
Siapa? Beritahu kami.
Siapa kata kamu boleh rampas So Mun daripada kami?
- Siapa? - Hei, turunlah.
Saya di mana?
- Kenapa awak muncul di situ? - Awak tak latih dia?
Jeok-bong!
Lekas.
Siapa?
Siapa buat keputusan?
Mak, bertenang dulu.
Bagaimana nak bertenang?
Kamu hantar So Mun saja ke luar negara dan biar kami di sini.
- Saya ingat… - Saya tak pernah sampai ke Yeouido pun.
- Sebab itu awak di sini? - Awak bukan?
- Tak. - Bukan? Saya berfikiran sama.
- Tak? - Aduhai.
Dia baru selesaikan kes besar, kamu dah nak hantar dia ke luar?
Tak malu betul.
Betul. Kalau ya pun, janganlah secepat ini.
So Mun yang nak pergi secepat mungkin.
Dia?
Ya.
Itu hasrat saya.
So Mun, awak baru seru Hwang Pil-gwang.
En. Ma…
lelaki paling baik hati.
Dia juga roh jahat paling berkuasa.
Kalau sesiapa pun boleh jadi roh jahat, saya nak selamatkan ramai orang,
supaya insiden ini tak berulang.
Saya nak lakukannya.
Yalah.
Betul kata So Mun.
Lagi banyak roh jahat kita tangkap,
lagi banyak bakal mangsa kita selamatkan.
- Jadi… - Cukup.
Jangan fikir awak boleh ikut dia.
Kami cuma hantar dia seorang.
Kenapa?
Kenapa saya tak boleh pergi? Kenapa?
Bagi saya,
saya fikir saya layak untuk pergi.
Pertama,
saya ada banyak pengalaman jaga So Mun…
Mimpilah, Jeok-bong!
Kenapa saya perlu terus bermimpi?
Kamu perlu pastikan tempat ini selamat.
Saya tak pergi lama.
Saya akan balik cepat.
So Mun.
Nah, pasport awak.
Awak akan menginap di hotel enam bintang dan terbang kelas pertama.
Saya tahu takkan berlaku,
tapi telefon saya kalau tak suka sesuatu.
Saya akan hantar pesawat saya.
Tak perlu buat begini untuk saya. Terima kasih, tuan.
Awak berikan saya tiket kelas ekonomi ketika misi lima tahun lalu.
Ini diskriminasi.
Semoga berjaya.
Selepas melihat kesusahan awak, saya nak buat yang terbaik untuk So Mun.
Jangan kerja terlalu keras. Jalankan tugas dan balik.
Tak payahlah.
Aduhai.
Awak akan telefon hari-hari?
Mestilah.
Saya akan marah awak kalau awak cedera di sana.
Saya "So Mun yang Hebat".
Jangan risau, Pn. Chu.
Nah.
ELAUN UNTUK ADIKKU
Beli snek di atas pesawat. Tak banyak pun.
Maaf.
Hei.
Ini bukan kereta api. Ini pesawat, dia di kelas pertama.
Dia tak perlu beli snek.
Cukuplah merapu, jom. Awak akan tertinggal penerbangan.
Selamat tinggal.
- Saya lupa ubat. - Terkejut saya.
Mo-tak, berhenti di farmasi.
Ini kali pertamanya. Perlu biasakan diri dengan air di sana.
Mereka pun ada ubat yang bagus.
Kalau dia tiada masa untuk beli?
So Mun, saya rasa dia tak nak awak pergi.
Awak kata awak hampir perlukan lampin ketika lawatan kerja tempoh hari.
Bukanlah. Itu sebab saya cirit-birit.
Samalah.
Apa maksud awak? Saya nak lekas…
Itulah yang terjadi kalau terburu-buru.
- Berhenti. - Janganlah.
Berhenti!
Kenapa?
Saya bau tahi dekat sini.
Tahi? Ada roh jahat?
Janganlah. Awak tipu, bukan?
Tak, boleh nampak daripada mukanya. Betul.
Agak kuat.
Kita kena lekas!
Apa kita patut buat? Kita perlu hantar So Mun ke lapangan terbang.
Teksi.
ENAM BULAN KEMUDIAN
Helo.
Awak berminat dengan piano?
Saya buka akademi piano dekat sini.
DO RE MI FA SOL LA TI DO
Awak boleh mendaftar atau tengok saja.
Kami ada konsert di sana setiap bulan.
Begitu. Terima kasih.
"Do."
Kita boleh main bersama walaupun awak tahu satu not saja.
Saya boleh tunjukkan.
Jadi…
datanglah.
Okey.
Harap boleh jumpa awak lagi.
So Mun, saya gembira.
Mo-tak pula…
Awak nampak sungguh tenang.
Tiada siapa akan sangka awak sedang buat pengawasan. Betul?
Maaf.
Tiga hari kita buat pengawasan. Saya rindu keluarga.
Dia comel, bukan?
Sangat kacak.
Saya dah kata dia perempuan.
Kacak bukan untuk lelaki saja. Kenapa sensitif?
Lagipun,
awak perlu bayar denda sebab buat majlis kilat.
- Maaf? - Sudah.
Majlis kahwin lagi lima bulan, tapi awak dah ada anak.
Bayar saya.
Lupakan saja.
Bayar saya.
Dia di sini.
Awak uruskannya.
Usah desak saya. Tak guna.
Bau itu…
Bau itu baru masuk ke rumah mandi.
Tatu naga?
Apa? Tak tahu pula. Dia pakai kaca mata.
Awak nak ke mana?
Saya sakit perut. Saya nak ke tandas.
Sekarang?
Dia pula?
Puas hati?
Gari dia dan tunggu saya.
Saya akan kembali.
Gi-ran, kalau tak nak saya berhenti,
hentikan kerja sambilan itu.
- Dia buat kerja sambilan dan mengadu. - Bedebah!
Cukuplah makan gukbap, tak perlu rusuk.
Awak perlu makan banyak untuk belajar sungguh-sungguh.
Mendapatkan GED lebih sukar daripada sangkaan awak.
Jangan putus asa walaupun gagal.
Saya nak berhenti belajar.
Kenapa pula? Awak asyik belajar.
Sebab saya tak nak buat lagi.
Awak mengalah? Bukankah awak janji akan cuba yang terbaik?
Kenapa tak nak buat?
Sebab saya dah lulus.
Awak perlu ambil ujian itu! Kenapa tak nak…
Awak lulus?
Awak kata awak buat dengan teruk.
Memang teruk, tapi saya masih lulus.
Saya dah kata saya bijak.
SIJIL GED
Aduhai, Jae-youl. Tak sangka.
Saya amat bersyukur.
Jae-youl, saya amat bangga dengan awak!
Saya amat bangga!
Hei.
Hati-hati balik rumah. Esok saya bawa makanan.
Terus balik rumah.
Nah.
- Selamat jalan. - Nanti.
Ini apa?
Selamat tinggal!
Ini apa?
Saya kata kulit saya makin kedut sebab dia. Dia belikan ini.
Tak sangka Jae-youl kesayangan saya baik hati.
Macam buat rawatan muka.
"Jae-youl kesayangan saya."
Awak betul-betul suka dia?
Saya amat bangga dengan dia.
Mudah untuk ambil jalan yang salah, tapi sukar untuk kembali.
Rasa macam saya besarkan anak semula.
Nampaknya Pn. Chu dapat seorang lagi anak.
Yalah, nenek awak ada "sayang" baharu.
- Sini? - Tak, sana.
Okey. Di mana?
Sini? Di mana?
Ju-seok pasti sedih jika tahu
isteri awak lebih suka Jeok-bong sekarang.
Mestilah tak.
Dia paling sayang En. Ma.
Lihat.
Lihat sana.
Hei, mari sini.
Sini. Hei.
- Sana. - Okey.
Lihat sana.
Lihat di atas pokok itu.
- Pokok itu? - Ya.
Min-ji dan Mun-yeong
bermain di atas sana.
Bagusnya.
Mereka tersenyum lebar. Pasti mereka berseronok.
Betul kata awak.
Mereka amat seronok di sana.
Awak pula, So Mun? Apa khabar?
Semua orang amat rindukan awak.
Awak balik tak lama lagi?
RÜDESHEIM AM RHEIN, JERMAN
Nak isi semula?
Tak, terima kasih. Saya dah makan ini, bukan kopi.
Saya tak tahu boleh isi semula.
Boleh sebab saya pemiliknya.
Awak orang Korea?
Ya. Mana awak tahu? Rupa saya rupa orang Korea?
Awak mengembara?
- Ya. - Okey.
Awak patut lawat pergunungan berdekatan.
Saya selalu ke sana dengan mak ketika kecil.
Saya masih sukakannya.
Dengan ibu awak…
Begitu rupanya.
Terima kasih sebab sarankan.
Saya So Mun. Gembira jumpa awak.
So Mun?
Nama yang baik.
Saya Jade.
Nama berharga yang mak beri kepada saya.
Awak cukup rehat?
Awak bantu Penghapus di seluruh dunia tingkatkan diri dengan cepat.
Semua orang berterima kasih.
Saya sukarela nak tolong.
Oh, ya.
Saya ada kawan baharu.
Kawan?
Tutup mata awak. Biar saya tunjuk.
Awak tak perlu buat begitu.
Ayuh.
Sekarang,
buka mata.
Mak.
Jade.
So Mun.
Terima kasih.
- Bahagian terbaik di majlis kahwin? - Bufet.
Bufet. Apa nama daging dengan tulang itu?
- Rusuk. - Ya!
- Itu yang saya nak, tapi… - Saya siap gayakan rambut.
Saya nak menyanyi.
- Macam mana lagunya? - Baiklah.
Di sini. Keluar.
- Keluar! - Kenapa mesti di sini?
Aduhai.
PENGHUJUNG JALAN
Aduhai, rambut saya.
Jeok-bong, berapa jenis bau berbeza?
Kira-kira tiga atau empat.
Baunya agak sama.
Kalaulah kita ada wilayah.
Saya dengar dia dah selesaikan tugas, kenapa tak balik?
Dia berehat terlalu lama.
Saya kerja macam gila sambil kerja sambilan.
Awak cemburu?
Saya risau dia sakit sebab dia tak berehat pun di sini.
Baik. Jangan takut. Saya ace baharu, percayakan saya dan ikut.
Dia tahukah makna "ace"?
Awak? Bagaimana nak eja?
- A. - Ya.
S?
Home run.
Siapa mereka? Tak nampak macam orang kita pun.
Mereka buat saya tak selesa.
Dua, empat, enam, lapan. Awak kata ada tiga atau empat.
Maksud awak setiap kumpulan?
Merah, kuning, hijau, biru.
Ini pesta seni?
Berapa orang semuanya?
Lihatlah yang pegang pisau itu. Dia nampak macam paling kuat.
Pasti leceh untuk seru mereka.
Ayuh buat dengan cepat supaya kita boleh makan mi.
Idea bagus.
Tak apa.
Baiklah.
Aduhai.
Kamu buat pertunjukan?
- Aduhai. - Cukuplah.
Jeok-bong si Ace.
Saya percaya potensi awak, okey?
Ayuh.
Hei!
Wilayah.
Bukankah ini wilayah? Saya berjaya.
Saya yang seru wilayah, bukan?
Bukan awak.
Apa?
Apa khabar kamu semua?
So Mun.
- Tahu kod pakaian kami? - Saya pakai di lapangan terbang.
Awak nampak kacak. Rambut gaya idola.
Selamat kembali, Encik Ace Asal. Sukacita saya serahkan semula jawatan itu.
- Bagus. - Hei.
Awak sengaja munculkan diri, bukan?
Sebab dia masih fikir dia watak utama.
Baguslah awak di sini.
Baiklah.
Jom kita mula.
CHU MAE-OK
Saya nak tinggal di dunia yang tiada roh jahat.
Keparat.
Saya tak guna kuasa psikik?
GA MO-TAK
DO HA-NA
Dan ia sedang bergerak!
Arah timur!
NA JEOK-BONG
SO MUN
- Kita dah selesai? - Syabas, En. Ace.
Sudahlah. Sikit saja.
Dia amat kacak.
Selamat jalan.
Singkat tapi seronok.
Jalani hidup yang baik.
Saya akan seru dia.
THE UNCANNY COUNTER 2
Terjemahan sari kata oleh Aimee Suhairi