THE UNCANNY COUNTER 2
ODCINEK FINAŁOWY
Mun!
Miałeś rację.
W tym ciele
wciąż żyje Ju-seok.
Zmiana planów.
Nie zabijemy go.
Tylko przyzwiemy.
Słuchajcie.
Zostały cztery minuty.
Wystarczy?
Oczywiście.
W zupełności.
Bo od początku…
ani na chwilę…
nie przestałem wierzyć.
Jeok-bong!
Żyjesz?
Proszę się zająć prezesem Choi.
Jang-mul!
Mun.
Wejdź do jego umysłu!
Musisz znaleźć Ma Ju-seoka, żeby przywołać Hwanga.
Nie mogę!
Potrzebny mi Obszar, ale wtedy stanie się silniejszy.
Co cię powstrzymuje?
Myślisz, że cię nie ochronimy?
Nie ufasz nam?
Ufam. Ufam swojej rodzinie.
Spróbujemy zyskać na czasie!
Dacie sobie radę?
Martw się o siebie, zły duchu!
Panie Ma.
Panie Ma!
Masz tupet, że tu przychodzisz.
Myślisz, że Ma Ju-seok jeszcze żyje?
Zamknij się!
Jaka szkoda.
Czeka cię tu tylko śmierć.
I twoich przyjaciół.
Ha-na.
Ha-na!
Jeok-bong!
Ha-na!
Pani Chu!
Nic pani nie jest?
Jeok-bong.
Ale z ciebie tchórz. Nie umiesz nawet się bić.
Nie tkniesz Muna palcem, draniu.
Wyślę cię do piekła, dupku.
Tak, śmiej się, śmiej.
Ale zaraz nie będzie ci do śmiechu.
Mun zaraz znajdzie Ma Ju-seoka.
Uda mu się.
Oczywiście.
Nigdy nas nie zawiódł.
Ochronimy go za wszelką cenę.
Wy tak na poważnie?
Dawaj, draniu! Dawaj!
Dobra.
Możecie umrzeć razem.
Jak sobie życzycie.
Musimy walczyć dalej!
Trzeba ochronić Muna!
Panie Ma.
Panie Ma, proszę!
Panie Ma!
Nie!
Mun…
Proszę, panie Ma.
Niech mi pan pomoże.
Sam nie dam rady.
Nie może pan się poddać.
Proszę.
Niech pan wyjdzie, panie Ma!
Panie Ma.
Cholera.
Panie Ma…
Ma Ju-seok, ty draniu!
Przestań, Ma Ju-seok! Przestań, ty draniu!
Odejdziesz…
wraz…
ze mną.
Co robisz?
UWAGA
Ma Ju-seok…
Dlaczego to zrobiłeś?
Hwang,
nie możesz umrzeć.
Sam cię przywołam.
Co ci mówiłem?
Nie ma dla ciebie miejsca.
Nie ma dla ciebie tu miejsca.
Nie!
Zasługujesz na miejsce
w piekle!
Udało się.
Udało się, panie Ma.
Przywołał Hwang Pil-gwanga.
Co?
Ciało złego ducha nadal tu jest.
Naprawdę go przywołano?
Jak?
Mun to zrobił od środka.
To Mun.
Działa cuda, jakby to była pestka.
No tak.
Mógł to zrobić.
To znaczy, że znowu jest
Ma Ju-seokiem?
Tak.
Przywołano złego ducha.
- Opatrzę jego rany. - Dobrze.
Ale dlaczego…
Dlaczego Mun…
się nie budzi?
Panie Ma.
Gdzie pan jest?
Panie Ma.
Co to?
Babcia chciała to panu dać.
Podziękuj jej ode mnie.
Dobrze.
MIESZKANIA DYNASTII BAEKDU
Bardzo ładnie tam.
Będzie pan tam mieszkał?
Zobacz.
Tutaj.
Aż trzy pokoje?
Dla mnie to bez znaczenia, ale Min-ji bardzo to odpowiada.
- Panie Ma. - Tak?
Ale się pan szczerzy.
Naprawdę?
DYPLOM DLA MA JU-SEOKA
Panie Ma.
Czemu sam pan tu siedzi?
Już po wszystkim.
Wygraliśmy.
Idź.
To nie miejsce dla ciebie.
Niech pan wróci. Pana mama czeka.
To nasz dom.
Min-ji i nasze dziecko zaraz przyjdą. Nie idę.
Proszę tego nie robić.
To nie jest rzeczywistość.
Mam to gdzieś.
Mogę być nawet w piekle, o ile z Min-ji i Skarbkiem.
Umieram.
To miejsce zaraz się zawali.
Musisz stąd uciekać.
Nie.
Nie mogę.
Walka w końcu się skończyła.
Więc nie rób tego.
Nic…
mi nie zostało.
Ma pan siebie.
Nie stracę wiary w pana.
Dawał mi pan nadzieję, kiedy jej nie miałem!
To był pan!
Panie Ma!
Coś…
Coś jest nie tak.
Panie Ma!
Co teraz?
Mam pana zostawić?
Nie.
Nie stracę wiary w pana.
Chciałem tylko…
usiąść przy tym stole,
jeść…
i śmiać się z nimi.
Tylko tego chciałem.
Nie prosiłem o nic więcej.
Ale to chyba było za wiele.
Nie.
Myli się pan.
Daję panu słowo.
Panie Ma.
Znowu pan zobaczy…
panią Lee.
Daję panu słowo.
Więc… musimy żyć.
Musimy przetrwać.
Ochronię pana, choćby nie wiem co.
Niech pan będzie silny… i żyje.
Nadal jest nadzieja.
- Mun. - Mun.
Panie Ma.
Mun.
Myślę…
że bardzo długo śniłem.
Ju-seok.
Pani Chu.
Chciałabym uleczyć pana serce.
Przykro mi.
Jeszcze nie mam takiej mocy.
Zapomni wszystko od momentu, kiedy został opętany.
Podczas przesłuchania będzie zdezorientowany.
Jeśli policja zbada zbrodnie Hwang Pil-gwanga,
można złagodzić karę dla pana Ma.
Ludzie,
rozchmurzcie się.
Dobra.
Tak zróbmy.
Trzeba wysłać złego ducha do piekła.
Hwang Pil-gwang.
Jesteś winny śmierci niewinnych istot i siania spustoszenia na świecie.
Zgodnie z zasadami Yung
jako przestępcę przeniesiemy cię do władz sądowych.
Patrzcie tylko.
Myślałem, że tu nic nie ma. Ale tu chyba wszystko jest możliwe.
Stąd pochodzi twoja moc?
Lepsze niż oczekiwania.
Nie zostaniesz tu. Dla ciebie jest piekło.
Będziesz gnił w nieskończoność.
W nieskończoność?
Naprawdę tak myślisz?
Skoro są drzwi, to znaczy, że mogę wrócić.
Spróbuj. Wrzucę cię tam z powrotem.
Ponowne spotkanie?
Rośnie podekscytowanie.
Ty i tobie podobni możecie mi grozić,
ale zawsze będę chronił
moich bliskich i niewinnych ludzi.
Więc…
gnij w piekle.
Wi-gen.
Czemu złe duchy są tak rozmowne?
Dziękuję.
Witajcie.
Poprosiłam w Yung, żeby przygotowali mój specjalny makaron.
Chcieliśmy odwiedzić Koreę, żeby go spróbować.
Oby smakował tak samo.
Dziękuję.
Dotrzymała pani słowa i uratowała wszystkich, pani Chu.
O nic się nie martwcie.
Zrobię, co mogę, żeby was godnie zastąpić.
Ty jesteś Mun?
- Co? - Nie.
Bo widzisz…
Mun i ja… Jak by to ująć?
Jesteśmy tak blisko, że dzielimy razem łóżko piętrowe.
To Na Jeok-bong.
Mun i Mo-tak nie dali rady, bo są zajęci.
Nic dziwnego.
Chciałem ich poznać. Przekażcie im naszą wdzięczność.
Przekażemy.
Dobra. Wcinajcie.
Dziękuję.
Smaczny.
POSTERUNEK POLICJI JUNGJIN
Panie Ma.
Tam.
Mam pana rozkuć?
Nie.
Nie trzeba.
Dziękuję.
Ju-seok…
Synku…
Co za ulga, że powstrzymaliśmy kompletnego złego ducha.
Pojawi się ich więcej.
Sprytniej i śmielej będą pochłaniać dusze.
Yung jest pod wrażeniem twojego dokonania.
Kontras po raz pierwszy
przywołał złego ducha, używając Obszaru wewnątrz umysłu.
Byłoby miło,
gdybyś mógł nauczyć tego kontrasów za granicą.
Mam podróżować za granicę? Tylko ja?
Nie na długo.
Rozważysz to?
Pewnie.
Przy okazji
mam prośbę.
Prośbę?
Złożyłem obietnicę.
Obiecałem panu Ma, że znowu zobaczy panią Lee.
Może choć na chwilkę?
Mun.
Wiesz, że nie możemy tego robić.
Poza tym połączył siły ze złem.
To było światełko w tunelu.
Pomogło mi pokonać Hwanga wewnątrz umysłu pana Ma.
Światełko zdziałało cuda. Dzięki niemu pokonaliśmy złego ducha.
Dlatego jesteśmy bezpieczni.
Mimo to…
Chcę mu pokazać światełko w tunelu.
Żeby mógł żyć w nadziei.
Wszyscy wiemy, jak to jest tęsknić za rodziną.
Ty na pewno też wiesz…
bardzo dobrze.
Wszyscy zbyt wcześnie straciliśmy członków rodziny.
Mun, jesteś niemożliwy.
W końcu rano aresztowano zbiega Ma Ju-seoka.
Jeok-bong!
Naprawdę nie pomożesz?
Nie gadaj, tylko sprzątaj. Mamy dużo roboty.
Policja rozpocznie śledztwo w sprawie zbrodni Ma Ju-seoka.
Jego ofiary, Park i Hwang, również były zamieszane
w oszustwo spółki Baekdu.
Chcesz trochę?
Lepiej nie.
Przybieram na wadze po spożyciu dużej ilości cukru.
Muszę być lekki jak piórko, jeśli mam łapać złe duchy.
Nie mogę tego pić.
Ma zero kalorii.
I jest smaczny.
W maszynie jest pełno.
Obywatel odegrał ważną rolę w ujęciu Ma Ju-seoka,
który szukał zemsty.
Ma Ju-seok natknął się na pracownika w miejscu, gdzie chciał się ukryć.
Pracownik przekonał go, aby ten się poddał.
„Pracownik”? To uzgodniliśmy?
To ja!
Powiedziałem, że może zacząć na nowo
i wtedy zupełnie się rozkleił i zaczął płakać.
Było mi go bardzo żal.
- Czyj to był pomysł? - A jak myślisz?
Powinieneś zostać powieściopisarzem.
Chłopak blefuje dwa razy więcej jak Mo-tak.
Uczeń przerósł mistrza.
Wyszłoby lepiej, gdyby było widać moją twarz.
Nikt nie wie, że to ja.
Lepiej, jak jest zamazana.
ZAKŁAD KARNY W JUNGJIN
Pana mamę wypisano z ośrodka. Zabrałem ją do domu.
Jutro może pana odwiedzić, więc niech się pan prezentuje.
A…
prezes Choi chce znaleźć panu prawnika.
Nie trzeba.
Muszę zapłacić za grzechy.
Nie.
Nie to mam na myśli. Prawnicy wydzwaniają.
Współczują panu i chcą pomóc.
Podobno są bardzo kompetentni.
Jestem wdzięczny, że chcą mi pomóc.
Minie trochę czasu…
zanim pan stąd wyjdzie.
Ale mimo to
nie będzie pan sam, bo zawsze tu będę.
Więzień 617, czas minął.
Do zobaczenia, Mun.
Panie Ma.
Proszę uważać.
To jest…
DOM MAŁYCH ANIOŁKÓW
Chcę zostać piekarką.
A ja strażakiem, policjantem i nauczycielem.
- Chcesz być każdym. - Tak.
Ju-seok.
Min-ji.
Min-ji, czy ja śnię?
Ju-seok.
Musiałeś bardzo cierpieć.
Ani trochę.
Obiecaj, że będziesz silny.
Opowiedz, co porabiałeś.
Nie spiesz się, dobrze?
Przepraszam, że cię nie ochroniłem.
Nie, Ju-seok.
Teraz ja będę cię chronić.
Pomyśl o mnie…
jeśli napotkasz trudności.
Co będziesz robił?
Myślał o tobie.
W porządku.
Miałeś kupić coś wyjątkowego.
Spróbuj. Nie proś o więcej.
Umieram z głodu. Wygląda świetnie.
O rety, ale sycące.
Bardzo sycące i smaczne.
Dobre.
Idealny posiłek przed wyruszeniem na misję.
Czemu nas karmisz? Zbroiłeś coś?
Nie, ale myślę, żeby się wybrać na wycieczkę.
Wycieczkę?
Dobra myśl.
Zabierz gdzieś dziadków na parę dni.
Zarezerwować miejsce na Czedżu?
Nie, bo planuję jechać sam.
Podróż po świecie zajmie kilka miesięcy, a zaczynam od Europy.
Europy?
Kilka miesięcy?
Co masz na myśli?
Na kilka miesięcy? Po co chcesz jechać sam na tak długo?
Co z twoją pracą?
Wiem, że ciężko pracowałeś.
Ale nie możesz jechać na tak długo…
Tak po prawdzie
to Yung mnie wysyła za granicę.
- Za granicę? - Co?
Co?
Za granicę?
Żarty sobie stroisz?
Ha-na.
- No weźcie. - Nie, Jeok-bong.
Matko kochana.
Powodzenia tam.
Kto to był? Mówcie.
Kto powiedział, że możecie zabrać Muna?
- Kto? - Złaź.
Gdzie jestem?
- Czemu tak się zjawiasz? - Nie trenowałeś go?
Jeok-bong!
Szybko.
Kto to był?
Kto podjął decyzję?
Mamo, spokojnie.
Jakie spokojnie?
Wysyłacie Muna, ale nas tu zostawiacie.
Nawet nie byłem w Yeouido.
- Dlatego tu jesteś? - A ty nie?
- Nie. - Nie? Myślałem, że tak.
- Nie? - Kurde.
Właśnie rozwiązał ważną sprawę. Czemu go odsyłacie?
Wstydu nie macie.
Właśnie. To zdecydowanie zbyt wcześnie.
To Mun chciał wyjechać jak najszybciej.
On?
Tak.
Tak chciałem.
Dopiero co przywołałeś Hwanga.
Pan Ma…
był życzliwą osobą.
I najpotężniejszym złym duchem.
Skoro każdy może stać się złym duchem, chcę uratować jak najwięcej ludzi,
żeby ta sytuacja się nie powtórzyła.
Chcę to zrobić.
No tak.
Mun ma rację.
Im więcej złapiemy duchów,
tym więcej poszkodowanych uratujemy.
- A więc… - Dość.
Nie myśl, że z nim pojedziesz.
Jedzie tylko on.
Dlaczego?
Dlaczego ja nie mogę?
Jeśli chodzi o mnie,
spełniam wymagania.
Po pierwsze,
mam doświadczenie w opiece nad Munem…
Chyba śnisz, Jeok-bong!
Dlaczego mam śnić?
Musicie chronić to miejsce.
Nie zniknę na długo.
Szybko wrócę.
Mun.
Masz paszport.
Masz sześciogwiazdkowy hotel i lot pierwszą klasą.
Wiem, że tak nie będzie,
ale dzwoń, gdyby coś było nie tak.
Wyślę po ciebie samolot.
Nie musiał pan tego robić. Dziękuję.
Ja dostałem bilet ekonomiczny, lecąc na misję pięć lat temu.
To dyskryminacja.
Powodzenia.
Wiem, że było wam ciężko, dlatego Mun dostaje to, co najlepsze.
Nie pracuj za ciężko. Zrób swoje i wracaj.
To tylko wyjazd.
O rany.
Będziesz dzwonił codziennie?
Oczywiście.
Dostaniesz ochrzan, jak coś sobie zrobisz.
Jestem Niesamowity Mun.
Niech się pani nie martwi.
Masz.
KIESZONKOWE DLA BRATA
Kup jakieś przekąski w samolocie. Nie ma za dużo w kopercie.
Wybacz.
Hej.
To nie pociąg, tylko samolot i na dodatek pierwsza klasa.
Nie musi nic kupować.
Dość tych wygłupów. Idź już. Spóźnisz się na samolot.
Pa.
- Zapomniałam leków. - Wystraszyła mnie pani.
Mo-tak, zajedź pod aptekę.
To jego pierwsza wyprawa. Woda może mu zaszkodzić.
Tam też mają dobre leki.
Może nie mieć czasu, żeby kupić.
Mun, nie chce cię puścić.
Tobie prawie potrzebny był pampers na tamtej podróży służbowej.
To nie tak. Dostałem rozwolnienia.
Jeden grzyb.
Co pani mówi? Spieszyłem się…
Tak się dzieje, jak człowiek się spieszy.
- Stój. - No weź.
Zatrzymaj się!
Co jest?
Czuję niedaleko kupę.
Kupę? Złego ducha?
To taki kawał?
Nie, widać po twarzy. To prawda.
Silny smród.
Pospieszmy się!
Co mamy zrobić? Mun musi jechać na lotnisko.
Taxi.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Cześć.
Chciałabyś pograć na pianinie?
Niedaleko prowadzę szkołę.
DO RE MI FA SOL LA SI DO
Możesz nas odwiedzić albo się zapisać.
Co miesiąc organizujemy mały koncert.
Rozumiem. Dzięki.
Tylko „do”.
Możemy grać razem, nawet jeśli umiesz tylko „do”.
Pokażę ci.
Więc…
przyjdź.
Dobrze.
Do następnego razu.
Mun, wszystko u mnie dobrze.
Z kolei Mo-tak…
Jesteś bardzo odprężony.
Kto by pomyślał, że jesteś na obserwacji?
Przepraszam.
Już trzy dni obserwujemy. Tęsknię za dzieckiem.
Słodka, co nie?
Przystojna.
To dziewczynka, mówiłem.
Nie tylko chłopcy mogą być przystojni. Coś taki wrażliwy?
Poza tym
musisz zapłacić karę za szybki ślub.
Słucham?
Ślub za pięć miesięcy, a dziecko już masz.
Płać.
Mowy nie ma.
Płać.
Jest tu.
Sam się tym zajmij.
Przestań mnie dręczyć. Kurde.
Zapach…
właśnie wszedł do łaźni.
Ten ze smokiem?
Co? Nie wiem. Nosi okulary.
Dokąd pan idzie?
Boli mnie brzuch. Idę na posiedzenie.
- Teraz? - Kibelek.
A on?
Zadowolony?
Zatrzymaj go i poczekaj.
Wrócę.
Gi-ran, jak nie chcesz, żebym odszedł,
lepiej skończ z tymi nadgodzinami.
- Dorabia i jeszcze narzeka. - Ty kanalio!
Mogło być gukbap, a nie żeberka.
Musisz dobrze jeść i dużo się uczyć.
Zdanie egzaminu nie jest takie proste.
Nie zniechęcaj się, jeśli oblejesz.
Przestanę się uczyć.
Dlaczego? Przecież się przygotowywałeś.
Bo już tego nie chcę.
Poddajesz się? Nie mówiłeś, że się postarasz?
Dlaczego nie chcesz?
Bo zdałem.
I tak idź na egzamin! Dlaczego nie…
Zdałeś?
Mówiłeś, że zawaliłeś.
Próbowałem, ale zdałem.
Mówiłem, że jestem mądry.
DYPLOM
O rany, Jae-youl. Nie mogę uwierzyć.
Jestem taka wdzięczna.
Jae-youl, pękam z dumy!
Jestem taka dumna!
Hej.
Uważaj na siebie. Przyniosę jutro coś do jedzenia.
Prosto do domu.
Proszę.
- Pa. - Czekaj.
Co to?
Pa!
Co to jest?
Dał mi to, bo mówiłam, że przyprawia mnie o zmarszczki.
Kochany Jae-youl. Zadziwiająco uprzejmy.
Czuję, że sobie dogadzam.
„Kochany Jae-youl”.
Aż tak go lubisz?
Jestem z niego dumna.
Łatwo zejść na złą drogę, ale ciężko z niej zawrócić.
Jakbym znowu wychowywała syna.
Wygląda na to, że pani Chu ma drugiego syna.
A twoja babcia ma nowe „słonko”.
- Tędy? - Tamtędy.
Gdzie?
Tutaj? Gdzie?
Ju-seok będzie smutny, jak się dowie,
że twoja żona bardziej kocha Jeok-bonga.
Jasne, że nie.
Pana Ma kocha najbardziej.
Patrz.
Tam.
Chodź tu.
Tutaj. Hej.
- Tam. - Dobrze.
Spójrzcie tam.
Ponad drzewem.
- Tym? - Tak.
Min-ji i Mun-yeong
tam się bawią.
Jak miło.
Ale się uśmiechają. Muszą się dobrze bawić.
Masz rację.
Mają ubaw po pachy.
A ty, Mun? Co u ciebie słychać?
Wszyscy za tobą tęsknią.
Wrócisz niedługo?
RÜDESHEIM AM RHEIN, NIEMCY
Dolać więcej?
Nie, dzięki. Tego się napiłem.
Można wziąć dolewkę?
Tak, bo jestem właścicielką.
Koreańczyk?
Tak. Skąd wiedziałaś? Przypominam?
Podróżujesz?
- Tak. - Rozumiem.
Idź w pobliskie góry.
Często chodziłam z mamą, jak byłam mała.
Nadal to uwielbiam.
Z mamą…
Rozumiem.
Dzięki za polecenie.
Jestem So Mun. Miło cię poznać.
So Mun?
Ładne imię.
Jestem Jade.
Szlachetne imię nadane przez moją kochaną mamę.
Wypoczywasz?
Kontrasi na całym świecie szybko się podszkolili.
Wszyscy są wdzięczni.
Zgłosiłem się do pomocy.
No tak.
Mam przyjaciółkę.
Przyjaciółkę?
Zamknij oczy. Pokażę ci.
Nie musisz tego robić.
No dalej.
A teraz
otwórz.
Mama.
Jade.
Mun.
Dziękuję.
- Najlepsza część wesela? - Bufet.
Bufet. Jak się nazywa mięso z kością?
- Żeberka. - Tak!
- Właśnie to chciałem… - Zrobiłam sobie fryzurę.
Miałem śpiewać.
- Jak to szło? - Dobra.
To tu. Wysiadać.
- Wysiadać! - Dlaczego akurat tu?
O rany.
KONIEC DROGI
Rety, moje włosy.
Jeok-bong, ile zapachów?
Trzy albo cztery.
Podobnie pachną.
Szkoda, że nie ma Obszaru.
Podobno ukończył zadanie. Dlaczego nie wraca?
Już za długo go nie ma.
Haruję jak wół na nadgodzinach.
Zżera cię zazdrość?
Bałam się, że się pochoruje, skoro nie miał czasu odpocząć.
Dobra, nie bójcie się. Jestem nowym asem. Zaufajcie mi.
Wie w ogóle, co to znaczy?
A ty? Przeliterujesz?
- A. - Tak.
Z?
WIKING
Home run.
Kto to? Nie wyglądają jak nasi.
Nieswojo się przez nich czuję.
Dwa, cztery, sześć, osiem. Mówiłeś trzy albo cztery.
Miałeś na myśli tyle w grupie?
Wszystkie kolory tęczy.
Co to, festiwal sztuki?
Ilu ich tu jest?
Uważajcie na tego z nożem. Chyba jest najsilniejszy.
Ciężko będzie ich przywołać.
Pospieszmy się i chodźmy na makaron.
Dobry pomysł.
Nie trzeba.
Dobra.
Boże.
To jakiś pokaz?
- Rety. - Dość.
As Jeok-bong.
Wierzę w ciebie, dobra?
Do roboty.
Hej!
Obszar.
To przecież Obszar. Zrobiłem to.
Przywołałem Obszar, co nie?
To nie byłeś ty.
Co?
Jak się macie?
Mun.
- Wiedziałeś, co założymy? - Jestem prosto z lotniska.
Ale jesteś przystojny. Fryzura na idola.
Witaj z powrotem, Oryginalny Asie. Chętnie oddam tę posadę.
- Brawo. - Hej.
Czekałeś, żeby się pojawić, co?
Bohater musi się spóźniać.
Dobrze, że jesteś.
No dobra.
Zaczynamy?
CHU MAE-OK
Chcę żyć w świecie bez złych duchów.
Ty kanalio.
Nie użyłem telekinezy?
GA MO-TAK
DO HA-NA
Przemieszcza się!
Na wschód!
NA JEOK-BONG
SO MUN
- Skończyliśmy? - Dobra robota, asie.
No weźcie. To nic takiego.
Ale przystojniak.
Pa.
Krótko, ale fajnie.
Żyj uczciwie.
Przywołam go.
THE UNCANNY COUNTER 2
Napisy: Joanna Kazimierczak