[cichy śpiew ptaków]
[piosenka „Angel of the Morning”]
NA SPRZEDAŻ
[muzyka nagle cichnie]
[mężczyzna] Mają dzieci?
[kobieta] Nie pytałam.
Cholera.
Co to ma być, Will?
Pewnie szczur.
Dawno uciekł.
Basen wygląda za to jak bagno.
[chichocze]
- Przestań. - Dlaczego?
[Will wzdycha]
Kiedyś lubiłaś igraszki w ładnych domach.
[„Angel of the Morning” gra dalej]
Chodzi ci o moją pensję?
[kobieta] Jadę ciemnym tunelem i gaśnie mi silnik.
Szukam latarki i...
słyszę nadjeżdżający pociąg,
ale go nie widzę.
Próbuję wymacać kluczyki, żeby włączyć silnik i zamigać światłami,
ale nie ma ich.
Słyszę, że pociąg pędzi w moją stronę,
ale nie mogę wydostać się z auta.
- Nie mogę się ruszyć. - I co dalej?
[kobieta] Nic. Co to może oznaczać?
[wzdycha] Może boisz się, że ktoś cię przyłapie.
- [muzyka narasta] - [trzask drzwi]
- [piosenka cichnie] - [sygnał połączenia telefonicznego]
[głos kobiecy] Cześć. Tu Summer Elswick...
SPOTKANIE WSTĘP WOLNY
[Will] Co jest sekretem przetrwania?
I jak przetrwaliśmy, gdy innym się to nie udało?
- Mhm? - Zdradzę wam ten sekret.
Ale najpierw musicie coś dla mnie zrobić.
- Nie znoszę tej brody. - Wiem.
Brzydko wygląda.
Odłóżcie na bok wszystko, co wiecie o swoim biznesie.
Jeszcze raz.
[Will przez głośniki] Reklama?
Zapomnijcie o niej.
Wmawiamy sobie, że jeśli przez pół roku nie znajdujemy kupca,
to jest to wina złego marketingu.
Ale to nieprawda.
Problem
tkwi w nas.
W tej branży jest masa... [szepcze] ...dupków.
[śmiech publiczności]
Ale dla was to dobra wiadomość.
[starsza kobieta] Prezentowanie nieruchomości zawsze mnie stresowało.
Ale ojciec Willa, pokój jego duszy,
zmuszał mnie do tego.
Dzięki.
Tak czy inaczej, na zewnątrz stał ten człowiek...
[rozmowa zanika]
[zniekształcony wstęp do piosenki „Angel of the Morning”]
[Will tupie]
[muzyka się zatrzymuje]
[Will] Gdzie ty, kurwa, byłaś?
Przepraszam, zasnęłam.
[Will wzdycha] Wiesz, ile to dla mnie znaczyło.
A ty gdzie byłaś? Zasnęłaś?
Spoko.
[ponura, nieharmoniczna muzyka]
- [trzask otwieranych drzwi] - [muzyka cichnie]
[szum odkurzacza]
[powraca ponura muzyka]
- [stuknięcie] - [Summer wzdycha]
[pełna napięcia muzyka]
[wibracja telefonu komórkowego]
Mówi Summer.
Muszę kończyć.
- [mężczyzna] Idziesz za ciosem. - Hej.
Wybacz. Szalony dzień.
Przejęcie tych nieruchomości to złoty interes.
[chichocze]
- Brawo. - Każdy chce coś uszczknąć.
[kliknięcia klawiatury telefonu]
[otwierane drzwi]
[głos maszyny] Drzwi otwarte.
- Jestem w kuchni. - [trzask zamykanych drzwi]
[odległy stukot maszyn]
PRZYJEDŹ DO WHITCOMB
[otwierane drzwi]
COŚ SIĘ STAŁO?
- Możemy gdzieś podjechać? - [mężczyzna] Jasne.
[zamknięcie drzwi]
[klakson samochodu]
[głos kobiecy] Cześć. Tu Summer...
[złowieszcza muzyka]
Zaraz wracam.
W porządku.
- [głos maszyny] Drzwi otwarte. - [muzyka cichnie]
Halo?
Summer?
- [złowieszcza muzyka narasta] - [wibracja telefonu komórkowego]
GAD
[piosenka „This Can't Be True”]
Francuska knajpa?
Na mnie nie patrz.
Tommy ją wybrał.
[niewyraźna rozmowa]
[śmiechy]
[mężczyzna 1] Kocha wszystko, co francuskie.
- Sos... - [kobieta] Mężczyzn.
[mężczyzna 1] Pocałunki.
Co u mojej ulubionej bratanicy?
Hej.
- Spóźnili się. - My też.
- [mężczyzna 1] Co się stało? - [mężczyzna 2] Skaleczyłem się w kuchni.
- Sześć szwów. - Bzdura. Judy go dźgnęła.
[wszyscy się śmieją]
[szeptem] Zasłużyłeś.
- [mężczyzna 1] Spójrzcie na nich. - Zakochani.
[mężczyzna 1] Napijmy się.
Chcesz coś zamówić, Vic?
- Nie wymówię tego. - Pomogę ci.
Poproszę escargot...
Hej, Wally. Oklahoma tańczy country i zna francuski? [śmieje się]
Judy, tu lecimy: Malta i Chorwacja.
- Tak. - [kobieta] Kończymy w Anglii.
- Dla mnie spaghetti. - Zje kaczkę.
- [mężczyzna 3] Niech będzie. - Brawo.
- [kobieta] Mają tam nawiedzony zamek. - [Judy] Boisz się?
- [kobieta] Cieszę. - Spójrzcie na Allena.
Wyda na kolację z kolesiami, których nawet nie lubi, więcej forsy,
niż wydał przez całe życie na Deenę, dzieciaki, urodziny, święta i wakacje.
- Pominąłem coś? - [mężczyzna 3] Nie.
- [wibracja telefonu komórkowego] - [Allen] Muszę odebrać.
Dzwonią z banku.
[wszyscy się śmieją]
- Opowiedz kawał o Jessem Jamesie. - Ty zrobisz to lepiej.
Mów!
[stęka]
[wszyscy się śmieją]
Pewnego razu Jesse James i jego gang napadli na pociąg.
Jesse trzyma wszystkich na muszce i mówi:
„Dawać szmal albo zabijemy kobiety i zgwałcimy mężczyzn”.
Na to jeden gość z rękoma w górze mówi:
„Chyba zabijecie mężczyzn, a zgwałcicie kobiety?”.
Na to z tyłu odzywa się gej...
„Przepraszam, ale chyba pan James wie, jak obrabować pociąg”.
[wszyscy się śmieją]
- [Deena] Więcej wina? - [Wally] Zdecydowanie więcej.
Opowiedz o wycieczce.
[Deena] To dwa tygodnie.
- Skończymy w zamku w Scarborough. - [pełna napięcia muzyka]
[Deena] Podobno jest nawiedzony. Zostaniemy tam trzy noce.
- [Wally] Nie spodoba mu się. - [śmiech kobiety]
[Deena] Nie wie, że jest nawiedzony.
[dyspozytorka przez radio] Uwaga 7-2, ulica West 21, numer trzy.
Umiesz dochować tajemnicy?
[niewyraźne rozmowy przez radio]
Pewnie.
Jestem chory.
[mężczyzna 2] Jak to?
Mam stwardnienie rozsiane.
Dowiedziałem się w zeszłym tygodniu.
Ale spokojnie, jeszcze nie umieram.
[niewyraźne rozmowy przez radio]
[mroczna muzyka]
Chryste.
Zabierzcie stąd gapiów i dziennikarzy.
Co mamy, Cleary?
Martwą pośredniczkę.
- Jest już numer sprawy? - [Cleary] 19H-012.
[złowieszcza muzyka]
[Allen] ...i nad poddaszem.
W tym domu jest wiele zakamarków.
Sprawdźcie, czy nie ma gdzieś drugich schodów.
I zajrzyjcie do piwnicy.
Aha?
Na zewnątrz jest też szopa.
Przeszukajcie ją dokładnie.
[rozmowa zanika]
[ciche rozmowy policjantów]
Zabójca o czymś zapomniał.
[policjantka] Dźgnął ją tak mocno, że nóż utknął w miednicy.
Och.
To moje.
Jak ci na imię?
[policjant] Joe.
Joe, gdy przechodzisz przez te drzwi,
obserwuje cię ława przysięgłych. Jasne?
Tak.
[niepokojąca muzyka]
[kobieta] Usłyszałam auto
i zobaczyłam mężczyznę.
Gdzie wtedy byłaś, Brendo?
W tamtym domu.
Paliłam papierosa na zewnątrz.
Mieszkasz tam?
Pracuję.
[śledczy] Usłyszałaś auto.
Spojrzałaś w tę stronę.
I co dalej?
Zobaczyłam mężczyznę idącego w stronę domu.
- [mężczyzna] Róbcie swoje! - Widziałaś go już?
[Brenda] Nie.
- W jakim był wieku? - [Brenda] Nie wiem.
Jak wyglądał?
Nie wiem, miał na głowie kaptur. Ale dziwnie szedł.
- To znaczy? - [Brenda] Utykał.
[muzyka cichnie]
Cześć, Will.
Jestem Tom, z wydziału zabójstw.
Wszystko jest nagrywane.
Zanim zaczniemy, przyjmij wyrazy współczucia.
Jak długo byłeś z Summer?
Półtora roku.
Jaki był wasz związek?
Normalny.
Hm...
Wzloty i upadki.
Jak w każdej relacji.
[Tom] Hm.
Kiedy ją ostatnio widziałeś?
Dziś rano.
Zachowywała się dziwnie?
Nie.
Poprzedniego wieczoru się...
pokłóciliśmy.
O co?
To bez znaczenia. Miałem pewne spotkanie.
Hm... I ona nie przyszła.
Wiesz, z kim umówiła się w tym domu?
[Will, z wahaniem] Nie.
Nie znam nazwiska.
Nie powiedziała.
[Tom] Hm.
[szelest kartek]
[szmer pisania długopisem]
Chciałem się z nią ożenić.
Powiedziałem to mamie.
W dniu, w którym ją poznałem... [ciężko wzdycha] ...stwierdziłem, że...
się z nią ożenię.
- Dlaczego tego nie zrobiłeś? - Bo wciąż ma męża.
Dziwnie to brzmi, ale byli w separacji.
Jak nazywa się jej mąż?
Sam Gifford.
Zgodzisz się na badanie wariografem?
Tak.
To dobrze.
[złowieszcza muzyka]
[policjant] Szeroko.
Ręka w górę.
[migawka aparatu]
[niesłyszalne]
[Tom] A wariograf?
[Allen] Powodzenia.
Chcę tylko posłuchać, co powie.
- Nie musicie go nawet włączać. - Robiliście tak w Philly?
Czasem.
To legalne.
Nie ma zadrapań, czyste paznokcie, zero śladów walki.
Wypuść go, facet współpracuje.
Próbujemy namierzyć babcię Summer.
Mamy jej komórkę?
[Cleary] Dzwonimy na jej numer, ale wciąż nic.
Okej.
[niepokojąca muzyka smyczkowa]
[Tom robi wydech]
[furkot maszyny do szycia, zatrzymuje się]
[furkot maszyny do szycia]
[kucie]
[brzęk piły elektrycznej]
- [brzęk się wznawia] - [niewyraźna rozmowa]
Cześć.
[Judy mruczy]
Co się stało?
Zjebali.
[Tom] Widzę.
- Cześć, Peter. - [Peter] Cześć, Tom.
Hm, nasza wina. [wzdycha]
Popełniliśmy błąd, ale... nie martw się, naprawimy to.
[złowieszcza muzyka]
[mężczyzna] Nichols poprowadzi śledztwo?
[Allen] Tak. Bo co?
Jego przeszłość może zwrócić uwagę.
Jest czysty.
Bije nas wszystkich na głowę doświadczeniem.
Dobra.
[mężczyzna robi głęboki wydech]
[mężczyzna] Dzień dobry.
Komendant Marty Graeber i kapitan Robert Allen.
Omówimy sprawę zabójstwa, do którego doszło wczoraj.
Przypominam, że śledztwo jest w toku,
więc nie możemy udzielać zbyt wielu informacji.
Chciałbym jednak podkreślić,
że śledczy pracowali całą noc
i nie spoczną, póki nie znajdą sprawcy.
[chrapie cicho]
[Marty w TV] Mamy tu najlepszych policjantów w kraju.
- A więc... - [szeptem] Trzeba przewietrzyć ranę.
Kocham cię.
[mężczyzna] Pierwszy raz widziałem nóż, który utknął w ciele ofiary.
Musieliśmy naciąć kość, żeby go wyciągnąć.
W sumie 33 i pół rany kłutej.
Nasienie w pochwie, nadgarstki związane liną.
Brak odcisków palców.
Żadnych siniaków poniżej talii ani śladów gwałtu.
Ale wykluczyć go nie można?
Nie.
Znaleźliśmy blond włosy, które nie należą do ofiary.
Daj.
Pokazać wam coś dziwnego?
Widzicie to?
To nie krew,
tylko farba.
Wapienna.
Malowano nią stare domy. Już jej nie produkują.
Jej ślady były na dywanie.
[Tom] A to co?
Siniaki i rana obronna.
Co ci się stało w rękę?
Wypadek w kuchni.
[klikanie klawiatury]
[Allen] O kurwa.
- To granat czy fiolet? - [Vic] Co mówiła sąsiadka?
Nie widziała auta.
To jedyne ujęcie?
Tak.
To buick lesabre.
[Vic] Rocznik 1990.
Można zbliżyć? Brakuje kołpaka?
[klikanie klawiatury]
[Tom] Tak.
[Allen] Masz oko.
[złowieszcza muzyka]
[odgłos kartkowania]
Kto to?
Summer i jej były mąż.
Aha.
Mogę pożyczyć?
Bierzcie, co potrzeba.
Ja tu nie zostanę.
[Tom] Rozumiem.
Masz coś przeciwko?
Nie.
[otwierana szuflada]
[szelest tkaniny]
[muzyka cichnie]
[grzechotanie]
Miała jeden komputer?
Tak, laptop. Zawsze brała go ze sobą.
[złowieszcza muzyka]
Panie Grady, czy Summer miała ubezpieczenie na życie?
Nie wiem.
To nic.
Dowiemy się.
[grzechot tabletek]
Dziękuję.
[szeptem] Piękna kuchnia.
[kliknięcie telefonu]
[kliknięcie migawki]
[kobieta przez radio] 521, przejdź na kanał 6.
Do wszystkich jednostek. Mamy napad...
[nuci]
[kobieta mówi niewyraźnie przez radio]
[mruczy]
Nie znam go.
[Tom] Dobra.
Wiesz, czy miała cichych wielbicieli?
[kobieta] Nie.
[niepokojąca muzyka smyczkowa narasta]
[muzyka cichnie]
[Cleary] Nie była ubezpieczona.
Spójrz.
- [Tom] Kto to? - Sam Gifford, były mąż.
Karany za narkotyki.
Zbiera włosy do swoich dzieł sztuki.
Nie boi się.
[chichocze]
- Niespełniony fryzjer? - [Cleary chichocze]
[intensywna, złowróżbna muzyka]
[śpiew ptaków]
- [mężczyzna] Słucham? - [Cleary] Och.
Przepraszam.
[Tom] Dzień dobry.
Jesteśmy z policji.
Szukamy Sama Gifforda.
[mężczyzna] To ja.
[Tom] Chcemy pogadać o Summer Elswick.
Możemy od frontu?
[pełna napięcia muzyka]
[Sam] Nic jej nie jest?
Niezupełnie.
[Sam] Co się stało?
Ktoś jej zadał kilka ciosów nożem.
Nie żyje?
Tak.
Przykro mi.
Chciałbym ci zadać kilka pytań.
Dobrze?
Tak.
Kiedy ją ostatnio widziałeś?
[Sam mruczy]
Parę miesięcy temu.
Gdzie byłeś w sobotę?
Hm, na... [odchrząkuje] ...rybach.
- W okolicach Jackson Lake. - Z kim tam byłeś?
Sam.
- Od której? - Od... dziewiątej?
[Cleary] Kiedy wróciłeś?
Zeszłej nocy.
- To twój wóz? - [Sam] Tak.
[Tom] Nim jechałeś?
- Tak. - [Tom] Dobra.
Co masz na dłoni?
[robi wdech]
- Farbę. - [Cleary] Tak?
Mogę zobaczyć?
Jestem podejrzany?
W tej chwili wszyscy są podejrzanymi.
A my wykonujemy tylko swoją pracę.
Jeśli nie odczytacie mi moich praw, to koniec gadki.
- W przeciwnym razie żądam prawnika. - [Tom] Czekaj!
- Zbieramy tylko informacje. - [Sam] Miłego dnia.
[Tom] William, Oklahoma, Mary, 755.
Załatw mi tablice rejestracyjne pojazdów poruszających się drogą I-35. Dzięki.
Dlaczego Wally mówi na ciebie „Oklahoma”?
[odpalanie silnika]
Bo jestem królem parkietu.
[skoczna muzyka country na żywo]
[prowadzący taniec] Twarzą do partnera. Pełny kwadrat.
Połowa ofiar płci żeńskiej ginie z rąk byłych.
[Judy piszczy]
[prowadzący taniec] Cztery panie w linii.
Promenada.
Liczne rany kłute wskazują na zbrodnię w afekcie.
A jeśli mąż jest ćpunem, to prawie pewne.
- Daj mi się skupić. - [parska śmiechem]
[prowadzący taniec] Allemande w lewo.
Pilnujcie narożników.
[spokojna muzyka country]
Proszę.
[Deena] Co to jest, Wally?
- Promuje swoją firmę. - Proszę.
Ma nawet logo.
Przekaż wujkowi, że to nazywa się kapitalizm.
[żona Vica] „Doradztwo w zakresie bezpieczeństwa”?
Dlaczego buldog?
Bo gdy gryziemy, to nie puszczamy.
- [wszyscy] Uuu. - [Judy się śmieje]
Przyznaj, że to nie logo, a twoja fotka.
[wszyscy się śmieją]
Grunt, że ustawiłem się dobrym profilem.
[Allen] Trzeba cię wyprowadzać na spacery?
- [wszyscy się śmieją] - [muzyka cichnie]
Długo jesteś ze swoją panią?
Za długo. Sześć lat.
Ożenisz się z nią?
[Cleary] Ni chuja.
[śmieje się]
Ile masz lat?
Czterdzieści pięć.
[Tom] Wkrótce pięćdziesiątka.
Nie chcesz skończyć sam.
To daje po dupie.
Przyszedłem na ten świat sam,
przemierzę go sam
i umrę sam.
Jebać to.
Dobra, twardzielu.
Sprzedała sześć domów, nie pobierając prowizji.
Ja bym się wściekł.
[niepokojąca muzyka]
[Tom] Według dokumentów
nie pobrała prowizji od sześciu sprzedaży.
Zgadza się?
To nieco bardziej skomplikowane.
Prowizje zostały zainwestowane w kupno nieruchomości,
żeby uniknęła zapłaty podatku.
Nabyliśmy dom przy McKinley.
O jakiej kwocie mówimy?
Jakieś 70 tysięcy.
Wszystko zostaje w rodzinie.
Kto jest właścicielem domu przy Whitcomb?
Ja.
Dobrze wiedzieć. Jeden telefon mniej do wykonania.
[Cleary] 70 tysięcy.
I brak rozwodu.
Mamy motyw eksa.
[Tom] Możliwe.
- [Deena] Zobaczmy. - [Judy] 18 tysięcy.
Kupa forsy.
[Judy wzdycha] Inwestycja w przypadku sprzedaży.
Okropne, kto robi takie rzeczy?
Gdy prowadzono dochodzenie w sprawie partnera Tommy’ego,
okropnie nas nękali.
Tommy spał ze spluwą i byłam przekonana, że odstrzeli mi cycki.
- Gdzie mój szmal? - Chryste!
Ochujałeś?
[Judy] Podejrzani gliniarze myśleli, że Tommy zacznie gadać,
więc wycinali mi kamieniem na szybie auta:
„Przyznaj, że jesteś kablem”.
Straszne.
[Judy] Nawet nie mów. Stąd wyprowadzka.
- [Wally] Paul ma urodziny. Podpisz. - Pojeb.
Ucieszy się. Prawy cycek zostaw Allenowi.
Tommy wpadł w depresję i nie wyłaził z sypialni.
To nas zabijało. Nigdy więcej.
Gdyby nie mój wuj i Deena, nie wiem, co by było.
Jak sobie radzi śledczy Cleary?
Poza tym, że nigdy nie zakłada krawata...
nieźle.
To dobrze, bo nauczyłem go wszystkiego, co wie.
Choć nie wszystkiego, co wiem ja.
[śmieje się]
Ależ dobre jajka...
[Judy] Wujek Allen się przestraszył.
Czego?
Nie był w stanie wyjść z wanny.
Deena musiała go wyciągać.
Jak się teraz czuje?
Dobrze.
[telewizja w tle]
- Powinna była do nas zadzwonić. - Wiem.
[wzdycha] Boi się, że będzie coraz gorzej.
[dzwonek do drzwi]
[Will] Jezu.
Tak?
[mężczyzna] Przepraszam za najście. Przypadkiem dostałem waszą korespondencję.
Dziękuję.
Chwila... To moje.
A to było już otwarte.
To moje, a to wasze.
- I to też. Cała reszta. - Dzięki.
Nie pamiętasz mnie?
Nie, przykro mi...
Też bym pewnie siebie nie pamiętał na twoim miejscu.
Jest mama? Ona by mnie pamiętała.
[złowieszcza muzyka]
Chciałem ci tylko złożyć kondolencje.
- Zabierz, kurwa, stopę! - Dobra.
[zamek w drzwiach]
[kroki na schodach]
Ja pierdolę.
[Cleary] Jej telefon zalogował się w Limerick o 19.40 w noc przed zabójstwem.
- [Tom] Gdzie to jest? - Czterdzieści pięć minut na wschód.
Sprzedała tam nieruchomość.
Po co tam wróciła?
[Cleary] Oprowadzić kogoś.
Nie.
Sprzedała ją 14 miesięcy wcześniej.
[niepokojąca muzyka]
[skrzypienie zawiasów]
[skrzypienie podłogi]
ZAWIERA CZERWONY PODKŁAD WAPIENNY
[skrzypienie drzwi]
Mogę w czymś pomóc?
Kto malował budynek?
Wolontariusze ze wspólnoty kościelnej. Ja jestem tylko dozorcą.
Dobra.
No więc...
Widział pan ją kiedyś?
Nie rozpoznaję.
- Nie? - [mruczy]
[kliknięcie klawiatury]
A ten samochód?
Nie widziałem.
To jeszcze jedno.
Tego pana pan widział?
[mruczy] Nie.
- Zatem... zero na trzy. - [śmieje się]
[Tom] Przynajmniej wiemy, skąd pochodzi farba.
[Cleary] I okazało się, że włos jest z peruki.
[Tom] A numer, który do niej dzwonił?
[Cleary] Telefon na kartę. Wybrano z niego tylko numer Summer.
Został aktywowany dzień przed zabójstwem. Dzwoniono do niej z niego sześć razy.
Po zabójstwie? Cisza.
[chlupot płynu]
[Tom] Załatw nagrania ze sklepu.
[Cleary] Zostały wymazane.
Świetnie. Więc mamy tylko perukę.
[Judy] To winogronowy fiolet.
Fioletowy buick.
To nie buick.
Takie auto miałam na studiach. Chrysler imperial z lat 90.
Ma tu okienko.
Dostałam go od taty. Ludzie brali mnie za glinę.
Patrz.
To w nim straciłaś dziewictwo?
- Nie, w innym. - [Tom] Hm?
- W liceum. - Racja.
Miałaś 14 lat. Ohyda.
Ciebie rozprawiczyła prostytutka.
Widzisz te osłony na reflektorach?
Są ruchome.
[dzwonek telefonu, piosenka „Oogum Boogum Song”]
O, numer nieznany.
Jakaś twoja dziwka?
[zalotnie] Halo?
[zapłon]
Trafił tu 26 sierpnia?
Sprawdzę.
Nie, 26 maja.
To oryginalny lakier?
[sprzedawca] Tak, fabryczny.
Dziękujemy.
- [sprzedawca] Pozostaję do dyspozycji. - [Cleary] Dobra.
- Który to rocznik? - [sprzedawca] 2020.
[muzyka hip-hopowa w tle]
Jaki przebieg?
- [sprzedawca] Pięćdziesiąt tysięcy. - Cleary, zobacz.
[muzyka nasila się, cichnie]
[Cleary sapie]
[terkot siedzenia]
[śmieje się]
Spoko, co?
No.
Pięćdziesiąt koła.
Stać cię?
Jasne.
Serio?
Zapominasz o czymś.
O czym?
O nadgodzinach.
Dój na maksa.
[śmieje się]
- Ma tylną kamerę? - [sprzedawca] I przednią.
[kobieta] Była wspaniała.
[Will] Tak.
[kobieta] Cieszę się, że mogłam tu być.
Ja też.
[kobieta] Dziękuję, synu.
[niepokojąca muzyka]
[muzyka się nasila]
[Will] Hej!
Stój!
[muzyka ustaje
[grzmoty]
[mężczyzna na filmie] Chrysler Imperial i New Yorker Fifth Avenue...
to największe modele Chryslera na rynku.
[film się zatrzymuje]
[Tom] Wyrazy współczucia.
Dziękuję.
Możemy pogadać?
Pewnie.
[wzdycha]
Kilka dni temu
do domu mojej matki przyszedł pewien znajomy.
Dziwnie się zachowywał.
To znaczy?
Próbował wedrzeć się do domu.
- Jak? - [Will] Chciałem zamknąć drzwi.
- [Tom] Aha? - A on zablokował je stopą.
Dobra.
Jak się nazywa?
[Will wzdycha]
Eli Phillips.
Skąd go znasz?
Kupiliśmy pewną ziemię, gdy jeszcze tata prowadził firmę.
Mieściła się na niej rodzinna farma.
Dawaliśmy uczciwą cenę, ale nie chcieli sprzedać.
Tylko że nie mieli wyjścia.
W każdym razie, gdy już ją kupiliśmy,
to ojciec popełnił samobójstwo,
a jego syn obwiniał o to nas.
Próbował się włamać kilka razy na nasz serwer,
ale nasz informatyk go blokuje.
Rozumiem.
Ale niewiele możemy zrobić.
Chyba że znów się pojawi.
Wtedy do mnie dzwoń.
W każdej chwili.
Dzięki.
[trzask drzwi auta]
Byłem maltretowany, nękany, torturowany...
- [Cleary] Był przy Whitcomb. - [Eli] Ale gliny miały to gdzieś.
Ludzie, do których Summer dzwoniła w ciągu ostatnich trzech miesięcy.
Dzwoniła do FBI, żeby zgłosić handel narkotykami.
Dali jej numer do DEA.
Ale nie zadzwoniła.
[Tom] Aha.
Nieźle jak na żółtodzioba, Smith.
[Smith] Dzięki, szefie.
[złowieszcza muzyka]
[pukanie]
[Eli] Spierdalaj!
[klekot drzwi]
Słuchaj...
[Tom] Eli Phillips?
Śledczy Tom Nichols i mój partner Dan Cleary.
Pogadamy?
O czym?
O Summer Elswick.
Summer... [mruczy]
Jasne. Dajcie mi chwilę. Ubiorę się.
[klekot drzwi]
Jak tam? Masz przy sobie jakąś broń?
POLICJA
[Eli] Nie.
Odwrócisz się?
Śmiało.
Pokaż ręce.
Coś ostrego w kieszeniach?
[Eli] Nie.
Wiesz, że mamy urodziny tego samego dnia?
- Pieprzysz. - [Eli] Nie.
Bliźnięta.
Z 26 maja.
Tak.
Jesteśmy jak bliźniacy. [chichocze]
Widziałem cię przy Whitcomb.
Bo tam byłem.
Po co?
Usłyszałem o tym.
[Cleary] Gdzie?
Na skanerze policyjnym.
To moje hobby.
[chichocze]
Jeśli chcecie, powiem wam, kto to zrobił.
Kto?
Will Grady.
Mówił, że byłeś u jego matki i im groziłeś.
Mówił, że... To kłamstwo.
Nikomu nie groziłem.
Oboje kłamią.
Jeśli tam wrócisz, uznamy to za zastraszanie świadka.
- Zostaniesz aresztowany. - Ja nie...
Słuchaj, aresztujemy cię. Jasne?
Wiem, kim jesteś.
Czytałem artykuł o tobie i twoim partnerze.
Corzano?
Skazany za narkotyki, hazard i łapówkarstwo.
Nie wiedziałeś?
Znacie się sześć lat
i nic o tym nie wie?
Brzmi jak okłamywanie.
Co robiłeś przy Whitcomb w noc jej zabójstwa?
Chciałem zobaczyć Willa Grady’ego
w kajdankach.
- [Eli pociąga nosem] - [Tom] Czemu?
Bo to diabeł.
Oszust.
Jak cała reszta.
Jak twój partner. [pociąga nosem]
Miałeś coś wspólnego ze śmiercią Summer?
Nie.
To dobrze. Dasz nam próbkę DNA?
[Eli] Tak.
- Zróbmy to od razu. - [Eli] Teraz?
[Tom i Cleary] Tak.
Teraz to nie.
- Nie lubię igieł. - To patyczek.
- [Eli] Serio? - To tylko wymaz.
- Potrzebuję adwokata? - Skąd.
Zadzwoń, gdy się zdecydujesz.
I trzymaj się z dala od Gradych.
I nie pajacuj w tej czapeczce. Bo możesz oberwać.
[Eli] Szanuję policję.
[niepokojąca muzyka]
[Marty] Co wiemy o mężu?
W czasie zabójstwa był w Jackson Lake.
Jego samochód był.
Niekoniecznie on.
Dzwoniła do FBI, a do nas nie?
- [zbliżające się kroki] - Nie.
Czyje DNA znajdziemy?
- [Marty] Przestań. - Jezu.
[wszyscy się śmieją]
Stawiam 20 na chłopaka.
A ty Nichols?
- Widzę, że na Allena można liczyć. - [wszyscy chichoczą]
Postawię na Willa Grady’ego.
Bezpiecznie.
A ty, Vic?
Powiedz... Gdy gadałeś z Eliem,
miał na głowie blond perukę?
[wszyscy się śmieją]
Stawiam na niego.
- [Allen] Dobra. - Bliźniaka Nicholsa.
A ja na byłego, wędkarza.
- Proszę. - Dobra.
Szefie?
Odpuszczam.
Dlaczego nie szukamy chryslera?
- Dopiero go potwierdziliśmy. - Zróbmy to.
[Allen] Chwila.
W hrabstwie jest 8000 chryslerów.
To szukanie wiatru w polu.
Wkrótce będą wyniku testów DNA.
Jeśli nic nie wykażą, poszukamy chryslera.
Zgoda.
Jest pizza. [chrząka]
- Dziękujemy. - [Marty] Dzięki.
Zróbcie miejsce. Deena szykuje drinki.
[Allen] Jedno piwo nikogo nie zabije.
- [Marty] Komu pepperoni i kiełbasą? - Daj kawałek.
Czy to wygląda na ugryzienie?
- [Allen] Dobra. - [Cleary] Świetnie wygląda.
- [Marty] Kto chce sera? - [Allen] Dziękuję.
- [Marty] Chce ktoś? - [Cleary] Ja mam.
Nadal robimy wizję lokalną z chłopakiem?
Tak. Kiedy chcesz?
Im szybciej, tym lepiej.
[muzyka country na głośnikach]
[otwierane drzwi]
Wyłączysz nagrywanie?
[złowieszcza muzyka]
Gadaliście z Samem Giffordem?
[Tom] Tak.
Mówił, że wciąż się spotykają?
[Tom] Nie.
Robili to.
[Tom] Skąd wiesz?
Byłam tam.
Gdzie?
Baraszkowali w niektórych z tych domów.
[Cleary] Chwila.
Ostatnio mówiłaś, że nie znasz eksmęża, a teraz znasz?
Czemu mówisz o tym teraz?
Wcześniej mój były mi zabraniał.
Dlaczego?
Bo pracował z Samem.
[Cleary] Czym się zajmuje?
Sprzedaje heroinę i kokę.
Summer była w to zamieszana?
Nie.
[piknięcie alarmu w aucie]
- Mogę zmienić zakład? - [parska]
- Nie założę krawata. - Musisz. Każdy będzie go miał.
Przestań.
Poradzę sobie.
- Wszedłem drzwiami od frontu. - [wibracja komórki]
- I zatrzymałem się tu, gdzie stoicie. - [kliknięcie telefonu]
Zauważyłem jej buty.
To nietypowe?
[Will] Nie. Trzeba chronić podłogi.
[Tom] Hm.
Zawołałem ją.
Ale nie odpowiedziała.
Próbowałem dzwonić i nic.
Co potem?
[intensywna, złowróżbna muzyka]
[muzyka cichnie]
[oddycha niepewnie]
[łamliwym głosem] Uklęknąłem
i...
próbowałem ją reanimować.
[odkasłuje]
[kaszle] Nie mogę.
[cicho] Już dobrze.
[Will pociąga nosem]
[Will oddycha niepewnie]
[dzwonek telefonu, piosenka „Oogum Boogum Song”]
- [Tom] Przepraszam. - [dzwonek cichnie]
[oddalające się kroki]
[Allen] Przepraszam.
[niesłyszalne]
[intensywna, pełna napięcia muzyka]
[Cleary] Zabezpieczcie teren.
Podejrzany to biały mężczyzna, lat 33, metr dziewięćdziesiąt, szatyn.
[silnik na wysokich obrotach]
[pisk opon]
[muzyka cichnie]
Hej, Sam. Podejdziesz do drzwi?
Otwórz nam.
[klekot klamki]
Jesteś sam?
- [Sam] Tak. Bo co? - Aresztujemy cię.
- [prycha] Za co? - Chyba wiesz.
- Pójdziesz z nami. - [Cleary] Spokojnie.
Ubierz się.
- [Sam] Po co? - Miała twoje DNA.
- Bo sypialiśmy ze sobą. - [Cleary] Dobrze.
Opowiesz o tym na posterunku.
[Sam] Muszę do łazienki.
[Cleary] W porządku.
[otwierane drzwi]
[złowieszcza muzyka]
[zamykane drzwi]
[spłukiwanie toalety]
[klekot klamki]
[muzyka cichnie]
[strzały]
- [pełna napięcia muzyka] - [Cleary, sapiąc] Sam! Kurwa!
Cholera!
- [Tom] Oberwałeś? - Nie. Ale ma moją broń.
Kurwa.
- [strzały] - [tłuczone szkło]
[nierytmicznie dudniąca muzyka, piszczenie]
[niesłyszalne]
[piszczenie ustaje, muzyka przyspiesza]
[głośno wdycha i wydycha]
Sam. Odłóż broń. Ręce do góry.
[muzyka uspokaja się i słabnie]
[głośno oddycha]
[Tom wzdycha]
[raptownie łapie oddech]
[muzyka cichnie]
[łomot]
Zakuj go.
Nie żyje.
Jesteś lekarzem?
Zakuj.
[brzęk kajdanek]
[złowieszcza, ponura muzyka]
[migawka aparatu]
[Wally] Trzynaście kilo heroiny.
Przeszukamy dom z psami.
Nieźle, co?
Patrzcie.
Kula utkwiła w środku.
Dlatego do nas strzelił.
[Cleary] Hej.
Przepraszam.
[migawka aparatu]
Musisz oddać spluwę.
- [Allen] Zadzwoń do pełnomocnika. - Dobra.
[złowieszcza muzyka narasta]
[głośny grzmot]
[krzyczy i warczy]
[stęka]
[głośne grzmoty]
[grzmoty ustają]
[odległy stukot]
[brzęk piły elektrycznej]
MORDERCA ZABITY W POLICYJNEJ STRZELANINIE
[odległy stukot]
[stukot się powtarza]
[głośny stukot]
[głośne uderzenie]
Przyniosłam twój garniak.
[niepokojąca muzyka]
Myślałem, że skończyli walić.
Wymieniają coś pod twój kran.
[stukot powtarza się, cichnie]
- Frustrujące. - [Judy] Hmm.
Ani słowa o utykaniu,
chryslerze...
ani o tym, że mieli romans.
[Judy mruczy]
Umywają ręce.
Ty nie musisz.
Tylko nie przejmuj się facetem, który próbował cię zabić.
[Marty] W porządku.
Na razie.
Twoje siki są czyste.
Teraz musisz tylko odzyskać broń.
[brzęknięcia butelek]
W porządku?
[Allen] Jest gotów.
Proszę.
Dzięki.
Tom?
Następnym razem nie strzelaj w plecy.
Będzie prościej.
[Marty i Allen chichocą]
[obaj się śmieją]
[piosenka „Belong to Heaven”]
[śmiech kobiet]
Od tamtych pań.
[Will] Czym się zajmujecie?
Pracuję w Stone Mountain.
A ty?
Nie wiem.
- [Will] Nie wiesz? - Chce wejść w rynek nieruchomości.
Och.
Pozwalasz, żeby inni decydowali za ciebie?
Nie.
- Znam pewnego faceta. - Och.
- Zna faceta. - Znam.
- Hm. - Tak.
Zna faceta.
Faceta, który zna faceta.
[wszyscy się śmieją]
[wolna, jazzowa muzyka fortepianowa]
I tak to było.
Ale wciąż mam wyrzuty sumienia.
Bo skłamałem.
Co do tego, że wiedziałem, że wciąż
sypia ze swoim eks.
Każdy został kiedyś oszukany.
Ja miałam męża...
który powiedział swojej kochance, że jestem jego współlokatorką.
[klika językiem]
- [parska] Przepraszam, wybacz. - Spoko. [śmieje się]
- Przepraszam. [śmieje się] - Spoko.
Odwieź ją do domu.
[melancholijna muzyka]
[kobieta] Wychowała cię mama?
[Tom] Skąd ten pomysł?
[kobieta] Nosisz nazwisko panieńskie matki.
[Tom] Nie. Wychował mnie ojciec.
[niesłyszalne]
[kobieta] A mama?
Nie znam jej.
[kobieta] Przykro mi.
[Tom] Niepotrzebnie.
Spotkaliśmy się dziś, żebyś mógł wrócić do pracy.
[Tom] W porządku.
[kobieta] Jak się czujesz?
[Tom] Dobrze.
[kobieta] Jak sypiasz?
[Tom] Nieźle.
Przez lata miałem powracający sen.
Śniło mi się, że jestem w czyimś domu i są tam jacyś ludzie, jakaś impreza.
Nagle wpadają bandyci
i zaczynają do wszystkich strzelać.
Wyciągam broń...
ale nie jestem w stanie pociągnąć za spust. Koszmar.
[kobieta] To popularny sen wśród policjantów.
[Tom] Tak?
Ale wiesz co?
Od czasu strzelaniny
nadal miewam ten sam sen,
ale teraz pociągam za spust.
[muzyka cichnie]
Ciekawe, co?
[pełna napięcia muzyka]
[muzyka cichnie]
- [muzyka hip-hopowa z odtwarzacza] - [brzęk żetonów pokerowych]
[chichocze]
- Nienawidzę cię. - Jak długo jesteś psem, Wally?
Dwadzieścia cztery lata.
I wciąż nie widzisz, gdy ktoś blefuje. [śmieje się]
Bam!
[Wally] Chyba że robi to twoja żona.
- [Vic] Spierdalaj. - [mężczyzna] Vic, kim jest pies?
- Starym gliną jak on. [chichocze] - [Wally] Rany.
[mężczyzna] Spoko.
- Wchodzisz, Allen? - Nie.
Musisz zadbać o siebie i swoją rodzinę.
Allen jest chory. Miałem nic nie mówić, ale spójrz na niego.
Myśl o przyszłości. Nie będziesz gliną do końca.
- [brzęk butelki] - Kurde.
[Wally] Paul!
- [Paul] Wybacz. - Zalałeś mi dywan.
- Wybacz. - [Wally] Kosztował fortunę.
- Dobra. - [Paul] Macie?
- [Wally] Jak słoń w składzie porcelany. - Spoko.
[Wally] Wytrzyj.
- [chrząka] - [Wally] Masz fart, że cię kocham.
Mam dla ciebie fuchę w mojej firmie.
Doradca w zakresie bezpieczeństwa.
Sam na to wpadłem.
Byłe gliny i wojskowi. Łatwy szmal.
Musisz tylko stać pod czyimś apartamentem.
Przemyśl to.
Ładny zegarek.
Bierz.
No nie wiem.
[Wally] Weź.
Mam w dupie, że to rolex.
Jest twój, nie chcę go.
Dzięki.
[chichocze]
Ja wezmę.
Ilu bandziorów złapałeś w tym tygodniu?
Powiem ci.
Żadnego.
- [piosenka „Baby” z odtwarzacza] - [niewyraźne rozmowy]
- [Wally] Salud. - [kobieta] Tak!
[śmiechy i szmer rozmów]
[Wally wzdycha]
Wiem.
Którą chcesz?
Wybierz sobie.
Jestem żonaty.
I co z tego?
Wybieraj.
Nie, dzięki.
Dobra.
Jeśli rozboli cię głową,
wyślę do ciebie na górę którąś z nich, z proszkiem.
To duży dom. Nikt się nie dowie.
Gadałem z Graeberem.
Zgłosimy cię do medalu „Za Odwagę”.
Nie chcę medalu za zabicie człowieka.
Dostaniesz go za uratowanie życia Cleary’emu.
[wzdycha]
Zastanowiłem się nad sobą
i posłuchałem twojej rady.
Tak?
Tak.
Której?
Dość bycia twardzielem.
Żenię się.
Gratulacje.
- Ekstra. - Dzięki.
Nie ma jeszcze daty, ale chciałbym...
żebyś był moim świadkiem.
Świadek?
Za dużo roboty.
[śmieje się]
- To może chociaż porządkowy? - [głośny huk]
Na to mogę się zgodzić.
[Cleary] Dobrze.
Moja przyszła teściowa każe mi już testować spermę,
upewnić się, że jestem płodny.
Przerąbane.
[niepokojąca muzyka]
[Judy sapie]
Au!
[Tom] Tu, tu, tu i tu.
Tak.
[Tom] To ugryzienie.
Ted Bundy wpadł przez zęby.
[mężczyzna] Masz rację. To wygląda na ugryzienie.
Co mam zrobić?
Ty jesteś ekspertem.
[mężczyzna] Załatw kartę dentystyczną Gifforda, to może go wykluczymy.
[muzyka cichnie]
Kto potwierdził, że to ludzkie ugryzienie?
Dentysta, biegły sądowy. Kumpel z Filadelfii.
Aha?
Skąd wiemy, że nie została ugryziona wcześniej?
Bo wcześniej nie miała związanych rąk.
To stało się przy Whitcomb.
Co chcesz zrobić?
Zdobyć odciski uzębienia Gifforda.
Sprawdzić, czy pasuje.
Naprawdę chcesz to zrobić?
Czuję, że tak trzeba.
[wzdycha]
Żeby nie zginął ktoś inny przez nasze zaniedbanie.
Nie powstrzymam cię.
- [zatrzask drzwi] - [złowieszcza muzyka]
[pełna napięcia, pulsująca muzyka]
[szepcze] Czy to nadgodziny, żeby zarobić na wóz?
[robi wydech]
- [klikanie komórki] - [otwierane drzwi]
[głos maszyny] Drzwi otwarte.
Jestem w kuchni.
[niepokojąca muzyka narasta, zanika]
[stukot kul ortopedycznych]
Cześć.
Will.
- Cześć. - [kobieta] Miło mi.
Fajnie, że jesteście.
[odległe dzwony kościelne]
- Z którego roku jest ten dom? - Z 1968.
Oprowadzę was.
To jest salon, a tu jadalnia.
Zmieści się stół na 12 osób.
Możemy zobaczyć sypialnię?
Jasne.
Jest na górze.
Oto sypialnia.
Są dwie garderoby i łazienka.
- [kobieta] Tu się to zdarzyło. - Czy...
- [mężczyzna] Doskonale. - [migawka aparatu]
- [kobieta jęczy] - [mężczyzna] Tak.
- [migawka aparatu] - [kobieta jęczy]
Wyglądasz sexy.
- [migawka aparatu] - [kobieta jęczy]
[migawka aparatu]
- Co wy odpierdalacie? - [kobieta] Och.
Możemy cyknąć fotkę z tobą?
- Prosimy. - Wynocha.
- Byłoby super. - [krzyczy] Wypierdalać!
[trzymająca w napięciu muzyka narasta]
[intensywna, pełna napięcia muzyka]
[turkot mechanizmu]
Kurwa.
- [Allen wzdycha] - [wysuwany magazynek]
[Tom] No to wszystko jasne.
Dzięki.
[muzyka cichnie]
Ty się nie przestrasz. Wyniki są niejednoznaczne.
Co powiedział?
Że ugryzienie jest za płytkie.
Masz coś przeciwko zamknięciu sprawy?
Nie.
Do zobaczenia za pół roku.
[Judy] Próbowałeś.
[ponura muzyka]
Próbowaliśmy.
[stukot]
Pod opuszczonym sklepem przy Hill Street
wypadek samochodowy przerodził się w coś dużo bardziej szokującego.
Kierowca suburbana uderzył w forda explorera i utknął w środku.
Gdy policja w końcu wyciągnęła go z pojazdu,
znalazła na tylnym siedzeniu 13 kilogramów heroiny.
NIERUCHOMOŚCI GRADY
Podejrzewa się, że mężczyzna chciał przeszmuglować narkotyki...
[przełączane kanały TV]
[reporter] ...znalazła na tylnym siedzeniu 13 kilogramów heroiny.
Podejrzewa się, że mężczyzna chciał przeszmuglować narkotyki
i cofał bez patrzenia w lusterko.
- Na szczęście... - [głos TV wyciszony]
[niepokojąca muzyka narasta]
[kobieta przez TV, niewyraźnie]
[dzwonek telefonu, piosenka „Oogum Boogum Song”]
[wibracja telefonu komórkowego]
[dzwonek cichnie]
Tak?
[głośny pomruk silnika]
[pisk opon]
[Tom] Ktoś był chyba zamknięty w środku
i wybił okno krzesłem.
Ślady krwi?
Brak.
[brzęk potłuczonego szkła]
Kto mógł zrobić coś takiego?
Nie wiem.
Może Eli Phillips?
[robi gwałtowny wdech]
Rozejrzałem się.
Wybite okno,
ale komputer mamy jest na miejscu.
Nie zginęło nic ważnego.
[Cleary] To duży budynek.
Sprawdźcie jeszcze raz.
[mama Willa] Trzeba przejrzeć nagrania z kamer.
[Will] Wiem.
[muzyka synthpopowa w TV]
- [skrzypienie podłogi] - [słaby stuk]
[mężczyzna w TV] Gdy policja dowiedziała się,
że dzień przed śmiercią Stephanie miała włosy spięte w kucyk,
ustalili, że jej zabójca...
[Judy mruczy]
- [odległe skrzypienie] - [wyłączany TV]
[skrzypienie zawiasów]
[cicha, złowieszcza muzyka]
[dzwonek do drzwi]
[dwukrotny dzwonek do drzwi]
[głośny brzęk]
[piosenka „Angel of the Morning” z radia]
[piosenka cichnie]
[wraca piosenka „Angel of the Morning”]
[silnik na jałowym biegu]
[silnik gaśnie]
- [złowieszcza muzyka] - [kapiąca ciecz]
[muzyka się nasila]
[muzyka gaśnie]
[dziwna, nieharmoniczna muzyka]
Zdejmij palec ze spustu.
Nic ci nie jest?
Zakradł się tutaj.
Opuść broń.
[szczęk kajdanek]
Miałem się odezwać, gdy będę chciał gadać.
- Wezwij policję. - Już to zrobiłam.
[krzesło skrobie o podłogę]
[Tom] Daj broń.
Ubierz się, skarbie.
- Jestem z ciebie dumny. - [Judy] Mhm.
Chcę ci coś pokazać.
Dowód na to, że rodzina Gradych to oszuści.
Wiedziałeś, że Summer była okradana przez firmę White Fish?
Nie?
Masz szansę się zrehabilitować.
[odległe wycie syreny]
Nie ma takiej potrzeby. Jasne?
[wycie syreny]
Wiesz, kim jest Rudy Rakoczy?
- Pierwsze słyszę. - [hamowanie]
- Pracuje dla Gradych. Nie słuchasz mnie! - [Tom] Tutaj.
Rakoczego złapali z 13 kilogramami heroiny.
Grady prali brudny szmal z narkotyków.
A mój ojciec umarł z lufą w ustach
za farmę, którą zbudował własnymi rękoma.
Jesteś większym oszustem niż oni, jeśli nic z tym nie zrobisz.
Grady to oszuści!
[złowieszcza muzyka narasta]
[klikanie klawiatury]
SPRZEDANE NIERUCHOMOŚCI GRADY
[klikanie klawiatury]
DOWÓD NABYCIA WHITE FISH ASSETS, INC
PRZEPADEK MIENIA
[klikanie klawiatury]
SPRZEDANE NIERUCHOMOŚCI GRADY
[niepokojąca muzyka narasta, przygasa]
[klikanie klawiatury]
PRZEPADEK MIENIA
[klikanie klawiatury]
NOWE OGŁOSZENIE, 2 DNI TEMU
[zbliżające się kroki]
Czego chciał twój bliźniak?
- Bo ja wiem. - [Cleary chichocze]
- Może popływać. - [Cleary się śmieje]
Judy powinna była go zastrzelić.
Ale strzeliła w basen.
[Cleary się śmieje]
- [Cleary] Dobra. - [szmer długopisu]
PRZEPADEK MIENIA
[półgłosem] Brak prowizji. Kurwa.
[Tom] Chcę przejrzeć przepadki mienia związane z handlem narkotykami.
RATUSZ
[migawka telefonu]
[niepokojąca muzyka]
[w tle krzyki dzieci]
[dzwonek do drzwi]
KUP DOM SWOICH MARZEŃ! NA SPRZEDAŻ
[mężczyzna] White Fish już nie działa.
Masz coś na ich temat?
[mężczyzna] Tylko stary numer skrytki pocztowej.
- Dobra. - [mężczyzna] Czekaj.
Ten sam numer ma inna firma.
Jak się nazywa?
[mężczyzna] To firma ochroniarska. „Doradztwo w zakresie bezpieczeństwa”
Dobra, Jimmy.
Zajmę się resztą.
[Tom] Zatrzymanie Rakoczego. Pokażesz dowody?
[policjant] Kolejny po ciemnej stronie mocy.
Jak to?
[policjant] Od lat był naszym informatorem,
a teraz grozi mu piętnaście lat.
[złowieszcza muzyka narasta]
[Tom] Kiedy to zgłoszono?
21 września o północy.
Pokażesz prochy ze sprawy Gifforda?
Zostały wysłane do utylizacji.
Kiedy?
[policjant] 21 września o 8.30.
Kto to zlecił?
Wally Finn.
[Tom] Aha.
[Jimmy] Policja Scarborough. Tu Jimmy.
[Tom] Załatw mi billingi Rudy’ego Rakoczego.
Podpisz się.
- Niby jak? - [strażnik] Rozkuć go.
[kliknięcia kajdanek]
Kto wpłacił kaucję?
[strażnik] LILC Bail Bonds.
LILC Bail Bonds?
- [szmer pisania długopisem] - Zwrócicie mi mój nóż?
[strażnik] Najpierw się przebierz.
[piosenka „Dontcha Wanna”]
[Judy] Strzeliłam, facet padł,
ale okazało się, że trafiłam w basen.
- Dobrze, że jesteś cała. - Dziękuję.
[Tom robi wydech]
- [Judy] Jak się czujesz? - Dobrze.
Gdzie wszyscy?
Deena mówiła, że zostają dziś w domu.
- Allen dobrze się czuje? - Tak.
Czy to Peter, nasz wykonawca?
Tak.
[Judy mruczy]
Co tu robi?
- Wspomniałam mu o tym. - Jasne.
Doskonała zabawa. Nie tańczyłem od dziecka.
- [Judy] Hej. - Jak leci?
Jest właścicielka Zuzu. Opowiedzieć jej o moich torebkach?
Pewnie, idź.
Nowa kuchnia dobrze się sprawuje?
Podoba ci się?
Która?
Jak daleko się posuniesz?
Słucham?
Jesteś gotów za to zginąć?
[niepokojąca muzyka]
Nie wiem, o czym mowa.
Nie wiesz, kurwa?
- [Peter] Ani trochę. - Doprawdy urocze.
Lepiej, żebym cię, kurwa, nie złapał.
Jak poszło?
Załatwione. Tańczymy?
Eee, ja chyba nie. Może Peter?
Nie, posiedzę.
Nie?
No dobra.
To chodź, skarbie.
[Judy] Bał się bardziej niż ja.
[Allen] Mówił, co tam robił?
Powiedział, że zna Toma,
i oddałam strzał ostrzegawczy, gdy chciał odejść.
[sygnał telefonu]
JIMMY POCZTA GŁOSOWA
[Jimmy] Mam billingi, o które prosiłeś.
RUDI R. - BILINGI
Dziwi mnie fakt,
że Rakoczy dzwonił pod jeden numer 17 razy tej nocy, gdy zabito Summer.
Zastanawiające.
[Tom półgłosem] 809-122-3586.
[sygnał dzwonienia]
[dzwonek telefonu]
- [szum mikrofalówki] - [pikanie czasomierza]
[sygnał dzwonienia]
[dzwonek telefonu]
[pełna napięcia muzyka narasta, opada]
[sygnał dzwonienia]
[szum mikrofalówki]
[pełna napięcia muzyka narasta]
- [Eli pociąga nosem] - [muzyka gaśnie]
- [dzwonek telefonu] - [wraca niepokojąca muzyka]
Halo?
[mężczyzna] Firma ochroniarska. Ja w sprawie instalacji kamery.
[sygnał dzwonienia]
[pikanie]
[wibracja telefonu komórkowego]
[kliknięcie komórki]
[nikły, chrapliwy oddech]
[kobieta z trudem łapie oddech]
[kobieta kwili]
[kliknięcie komórki]
[głos maszyny] Osoba, do której dzwonisz, nie ma włączonej poczty głosowej.
[Will] Nie chcę kłopotów.
Chcę tylko tego, co mi odebrałeś.
[niepewnie] Co ja odebrałem tobie?
Urocze.
- Oddaj to, co zabrałeś z biura. - [otwierana szuflada]
A nie wniosę oskarżenia.
Dobrze zrozumiałem?
Oddam ci to, co zabrałem z twojego biura, a nie wniesiesz oskarżenia?
- [Will] Tak jest. - Wal się.
Jak twoja matka?
Nadal w formie?
Wiesz, że nie żyje.
- [skrzypienie zawiasu drzwi] - [pełna napięcia muzyka]
Znacie się, prawda?
KOMISARIAT POLICJI
[muzyka cichnie]
[otwierane drzwi]
[Wally nuci złowrogą melodię]
[siorbie]
Co nas różni?
Jak to?
Co nas różni?
Dobrze gadasz, ale nie robisz tego, co powinieneś.
To znaczy?
[siorbie]
[niepokojąca muzyka]
Nie znasz tego kawałka?
Nie.
- [Wally nuci i beatboksuje] - [zbliżające się kroki]
A ty?
Co?
♪ Dobrze gadasz Ale nie robisz tego, co powinieneś ♪
Wu-Tang?
Pajac myśli, że to Wu-Tang.
To Dr. Dre.
[złowieszcza muzyka narasta]
[muzyka cichnie]
[pukanie w szkło]
[skrzypienie zawiasów]
Halo?
[Jimmy] Numer telefonu, na który zwróciłem uwagę,
należy do firmy zarządzającej nieruchomościami.
Pieprzysz.
Co jeszcze?
[Jimmy] Firma nazywa się W6.
Deena mówi, że można zrobić przeszczep komórek macierzystych,
ale ubezpieczenie nie pokryje kosztów.
Chyba ich stać. [wzdycha]
- Prawda? - Tak.
[lekka muzyka fortepianowa]
- Wszystko gra? - Tak.
- Chyba skończyliśmy - Nic nie zjadłeś.
Nie jestem głodny. Weźmy na wynos.
[kelner] Podać deser?
Hm...
- Nie. - Zapłacimy.
Dziękuję.
Spójrz, kto tu jest.
Kto?
[Judy] Will Grady.
[niepokojąca muzyka]
[Judy] To jego dziewczyna?
[niepokojąca muzyka cichnie]
[Judy] Szybki jest.
Każdy przechodzi żałobę inaczej.
[stukanie kieliszków]
Więc pokryją wszystkie koszty?
Chętnie.
Szkoda, że nie słyszałaś, jak gadał przez telefon.
Prawdziwa bestia. Zaskoczyłeś mnie.
Uczyłem się od najlepszych.
- Masz kartę? - [Judy] Tak.
- Przywitam się. - [Judy] Dobrze.
[złowieszcza muzyka]
Dziękuję.
[złowieszcza muzyka cichnie]
[wraca lekka muzyka fortepianowa]
[niesłyszalne]
- [Judy] Wszystko gra? - Tak.
[złowieszcza muzyka fortepianowa]
Cześć. Wcześnie przyjechałeś.
[muzyka cichnie]
- Podoba się? - [Tom] Tak.
Po raz pierwszy robię to, będąc na muszce.
- Chyba nie boisz się spluw? - Nie, jeśli są w dobrych rękach.
[Tom] To dobrze.
[Will] Zapraszam.
[cicha, niepokojąca muzyka]
To był salon,
ale pomieszczenie świetnie nadawałoby się na gabinet.
A tu jest pokój rodzinny.
Można zawiesić telewizor, jest też wyjście na ogródek.
Tu mamy kuchnię.
Jest nieco przestarzała,
ale można wymienić blaty na granitowe albo marmurowe.
Jeśli żona lubi gotować, spodoba jej się.
A to moje ulubione pomieszczenie.
Można tu urządzić pokój dziecięcy albo męską jaskinię.
[muzyka cichnie]
Pokazać górę?
Zacznijmy tu.
Główna sypialnia.
To relikt po poprzednim właścicielu. [chichocze]
[klikanie klawiatury telefonu]
[Will] Okna wychodzą na ulicę.
To ładny pokój, ale położyłbym nową wykładzinę.
[wibracje telefonu komórkowego]
Odbierzesz?
- [strzał] - [Tom jęczy]
[stęka]
Kurwa.
[stęka]
Niech zostawi wiadomość.
[strzał]
[niepokojąca muzyka]
[Tom robi wdech]
Zasrany agent nieruchomości.
[Judy] Co?
Co się stało?
[Tom] Nic. Śpij.
[Judy] Gotowy?
Tak.
[muzyka rockowa z głośników]
- [Judy] Sto lat, wujku. - Cześć, śliczna. [pocałunek]
- Tommy. - [Tom] Sto lat.
Chcę z tobą pogadać na osobności.
Ja z tobą też.
Dobra.
[Deena] Mahalo!
- Witajcie. - Dzięki.
- Dla ciebie. - [Judy] Mhm.
- [Tom] Cześć. - Cześć. [pocałunek]
- [Judy] Sama robiłaś? - [Deena] Siedziałam do północy.
[wszyscy] ♪ Żyj nam w zdrowiu sto lat ♪
♪ Żyj nam w zdrowiu sto lat ♪
♪ Żyj nam w zdrowiu, Allenie ♪
♪ Żyj nam w zdrowiu sto lat ♪
[wszyscy wiwatują i biją brawo]
Wiesz co?
Zrzucisz to na chorobę?
[Allen] Wal się!
[Deena] Judy upiekła wegański tort.
[Allen] Nie ucierpiało żadne zwierzę.
[piosenka „You Can Do Magic”]
[Wally] Tom.
Czemu mnie unikasz?
Nic podobnego.
Nawet nie powiedziałeś „cześć”.
Cześć, Wally.
Niech cię uściskam.
- Złapiemy się później. - Jasne.
[Allen] Jak cię czujesz?
[Tom] Dobrze.
O czym chcesz gadać?
Uhm...
[niepokojąca muzyka]
Najpierw ty.
[Allen] Załatwione.
Co takiego?
Potwierdzili, że dostaniesz medal.
[Wally] Jesteście tam?
[Allen] Chodź, mamy świetne wieści.
[Wally] Jakie?
[Allen] Potwierdzili,
że Tommy dostanie medal „Za Odwagę”.
Gratulacje.
[Wally] Świetnie.
[Allen] To drugi z kolei najwyższy zaszczyt.
Wyżej jest tylko Medal Honoru.
Ale za ten trzeba umrzeć.
[muzyka się nasila]
Opijemy to?
Wypadałoby.
[w oddali piosenka „Eternal Flame!”]
[niepokojąca muzyka narasta]
- [skrzypienie zawiasów drzwi] - [niepokojąca muzyka cichnie]
[w tle imprezowicze rozmawiają i krzyczą]
[w tle cichy śpiew karaoke]
[złowróżbna muzyka]
[muzyka się zatrzymuje]
[złowróżbna muzyka]
- [trzask maski] - [muzyka gaśnie]
[Tom robi głęboki wdech]
Więc...
o czym chciałeś pogadać?
To chrysler imperial.
[Allen] Tak.
[zamykane drzwi auta]
Taki sam był przy Whitcomb.
Przechowuję go dla kogoś.
[Tom] Dla kogo?
Tommy... [chichocze]
[wzdycha]
Macie z Judy dobre życie.
Odpuść.
[stukot butelek]
Zabawmy się.
[złowróżbna, smyczkowa muzyka]
[niesłyszalne]
[z pogłosem] Oklahoma, wchodzisz czy nie?
Wchodzisz czy nie?
Wchodzi.
[muzyka uspokaja się]
Nie zamierzałeś mi powiedzieć?
O czym?
Do medalu dostaniesz 20 tysięcy.
[Tom] Hm.
- [złowieszcza muzyka] - [wycie syreny]
[klikanie kierunkowskazu]
[robi głęboki wdech] Co tak długo?
[kliknięcie bezpiecznika]
[zamykane drzwi]
Zatrzymałem pana, bo zignorował pan znak stopu.
Prawo jazdy i dowód rejestracyjny.
Proszę bardziej uważać.
Jest ciemno.
- [Judy] Mmm. - Dobrze.
[policjant] Widzę, co się dzieje.
Świętuje pan z żoną.
Daleko macie do domu?
Trzy minuty.
[policjant] Pojadę za wami.
Dziękuję.
Gratuluję medalu.
Zasłużył pan.
[złowieszcza muzyka narasta]
Powiesz, co tu się, kurwa, dzieje?
Zapytaj o to swojego wuja.
O czym ty mówisz?
[Tom] White Fish to Wally i Will Grady.
Wally podkłada narkotyki i domy są konfiskowane.
Potem White Fish je kupuje.
[dudniąca, złowieszcza muzyka]
[Tom] Summer była pośredniczką.
Na papierze zarobiła 70 tysięcy,
ale nie zobaczyła ani grosza. Nic o tym nie wiedziała.
[Judy] Zabili ją dla forsy?
[Tom] Nie. Zamierzała sypać.
Powiedz o tym Allenowi.
- Co to ma znaczyć? - On w tym siedzi.
Co?
Jest jednym z nich albo im pomaga.
Jak to?
Chrysler, którego szukamy,
stoi u niego w garażu.
Ten chrysler?
[Tom] Tak.
[zbliżające się auto]
[auto odjeżdża]
Wiem.
To szaleństwo.
Tylko jedną rzecz kocham prawie tak bardzo jak ciebie.
I jest to moja praca.
[dzwonek telefonu, piosenka „Oogum Boogum Song”]
[Tom] Ale...
to miłość bez wzajemności.
[dzwonek cichnie]
- [Tom] To on. - [wibracje telefonu]
Wie, że ty wiesz?
Tak.
Spakuj się. Nie będziemy tu spać.
- Halo. - [Allen] Cześć, Tom.
Masz chwilę?
Tak.
Chcę pogadać o tej całej sprawie.
Jest na to wytłumaczenie.
Dobra.
Podjedziesz do mnie jutro rano? Porozmawiamy.
[Tom] O której?
[Allen] O dziewiątej?
- Niech będzie. - [Allen] Do jutra.
[cicha, niepokojąca muzyka]
Będzie dobrze.
Umie trzymać gębę na kłódkę.
[Marty] Summer wiedziała, że nasz wydział jest w tym umoczony?
Myślę, że tak.
Dlatego zadzwoniła do FBI.
OGŁOSZENIA SPRZEDAŻY SUMMER ELSWICK - PRZEPADEK MIENIA
Gdy zapytałeś Allena o wóz,
co powiedział?
Że przechowuje go dla kogoś.
Mówił dla kogo?
[robi głęboki wydech]
Znam go od 40 lat.
To szaleństwo.
Mówiłeś o tym komuś?
Nie.
[intensywna, złowróżbna muzyka]
[rozmowy i krzyki dzieci]
[piski i śmiechy dzieci]
[dzieci rozmawiają w tle]
[dzwonek]
[Marty] Cześć.
Jesteśmy tylko we dwójkę.
Chcemy pogadać.
Wejdźcie.
[trzask zamykanych drzwi]
[Allen] Kawy?
[Marty] Nie.
Tom?
Dzięki.
[lejący się płyn]
- [rozmowy i śmiechy dzieci] - [zamykana szuflada]
- Gdzie Deena? - [Allen] W kościele.
Jesteście tu z powodu auta.
Martwiliśmy się.
[Marty] O innych rzeczach też chcemy pogadać.
[robi głęboki wydech]
Chodźmy na górę.
Idę się odlać.
[niepokojąca muzyka]
Dołączę do was.
Wiesz, dokąd iść.
[półgłosem] Wynoś się.
[szeptem] Dałeś im pendrive'a.
Wiedzą wszystko.
Idź stąd.
[Allen] On wie.
To koniec.
- [strzał] - [pełna napięcia, głośna muzyka]
[muzyka cichnie]
[Marty] Tom.
To ja. Odłóż broń.
Proszę tego nie robić.
Odłóż broń.
Nie.
[muzyka się nasila]
- [łomot] - [piszczenie]
[odbezpieczanie broni]
[niepokojąca muzyka narasta]
[piszczenie cichnie]
[muzyka intensywnie narasta]
[muzyka cichnie]
[stuknięcie]
[łomot, rozbijane szkło]
[brzęk potłuczonego szkła]
[złowieszcza muzyka]
[Wally ochryple] Kurwa.
[wymuszony, chrapliwy oddech]
[Wally krztusi się i skomli]
[Wally jęczy]
[Wally ciężko oddycha]
[Wally sapie]
[jęczenie]
[Wally kaszle]
[Wally ciężko oddycha]
[słabym głosem] Nie czuję nóg.
[Wally ciężko oddycha]
[brzęk broni o podłogę]
[Wally kaszle]
[słabym głosem] Oklahoma. Hej.
Oklahoma.
Dobij mnie.
[Wally ciężko oddycha]
[piosenka „Knockin’ On Heaven's Door”]
[klikanie telefonu]
[wybieranie numeru]
[robi wydech]
[sygnał połączenia telefonicznego]
[dyspozytorka] 911, w czym mogę pomóc?
Halo.
Co się stało?
[piosenka gaśnie]
[ponura muzyka orkiestralna]
Napisy: Kornel Łysikowski