ارائه اختصاصی از کانال تلگرامی سینما نگاه t.me/YisMedia
برگردان از فیل‌آسفی t.me/PhilAsefi
‫ما برای داوریِ مسابقه رقص این‌جا اومدیم
‫من 14 از 20 می‌دم
‫نمی‌دونم
‫- 11 ‫- من نه
‫- من 11 می‌دم ‫- 14
‫آویزها چطور؟ ‫(آویز برابر با Fringe، که احتمالا به معنای تزئینات لباس به کار رفته)
‫- مزاحمت ایجاد نمی‌کنن؟ ‫- مثل پرده
‫آویزها هم نقش خودشون رو توی حرکت دارن. ‫یعنی حرکت رو برجسته می‌کنن
‫- شاید هم نه ‫- مانع حرکت می‌شن
‫گاهی رقصنده‌ها اصلا جنب و جوش آن‌چنانی ندارن
‫اون‌وقته که آویزها، عجیب ‫به حرکات نیرو می‌دن
‫به گمونم خیلی باهوش بودن
‫چون رقص توئیست با ‫آویزها گره خورده
‫نه، فرینج* مال رقص کانتریه
‫خیال کردم تو لس آنجلس بودم
‫برای من، توئیست یعنی موسیقی فرینج (حاشیه)
‫- تنوعش کم بود ‫- اگه توئیست برقصی، آویز هم داری
‫توئیست با آویز معنی پیدا می‌کنه
‫ببخشید، شارلوت گفت...
‫راک رو آمریکایی‌ها ابداع کردن
‫- اون‌ها یک گوشه‌ش رو گرفتن ‫- ولش کردن
‫- یک گوشه‌ش رو گرفت ‫- ولش کردن
‫- آروم باش! ‫- مسخره‌ست
‫راک رو آمریکایی‌ها ‫ساختن. موسیقی راک اصیل
‫- چقدر جالب ‫- هیچ هم جالب نیست
‫راک واقعیه مال اون‌موقع‌ست ‫که میزها رو چپه می‌کنن
‫- نه... ‫- مخالف ام
‫با لارنس و تیِری هم، ‫لنگیدنش اذیتم کرد
‫موندم معلولیتش ادا اطوار بود یا نه
‫آه، راست می‌گی، می‌لنگید
‫- خوشت اومد؟ ‫- میخکوب شدم
‫بخشی از افسون این مسابقه همینه. ‫یک‌هویی یکی پیداش می‌شه...
‫و اصول رو می‌شکنه
‫حالا باید خودمون رو ‫درگیر تبعیض مثبت کنیم؟
‫- مسئله این نیست ‫- دختره مشکل جسمی داره
‫خب باید به‌ش ارفاق کنیم؟
‫- این نیست ‫- این‌جوری نیست
‫- حرف آخر همین نیست؟ ‫- نه
‫به نظرت اونی که لنگ می‌زنه ما نیستیم؟
‫یعنی، او کسی نیست که راه ‫می‌ره و ما اونی نیستیم که می‌لنگه؟
‫- لارنس این فکر رو انداخت تو سرم ‫- شاید فیلم...
‫دوربین مداربسته موجود باشه
‫بعد می‌فهمیم تو محوطه ‫معلولین پارک کردن یا نه....
‫معلوم می‌شه...
‫- مگه مهمه؟ ‫- من می‌خوام بدونم
‫اهمیتی نداره
‫او معلوله...
‫نه، معلول نیست
‫این‌قدر مردم رو دسته‌بندی نکن
‫معلول، سالم، سفید، ‫آمریکایی، فرانسوی...
‫فقط بحث رقصه!
‫ما که چک رفاهی ‫بذل و بخش نمی‌کنیم!
‫چرا معلولین پارکینگ مخصوص دارن؟
‫برای خودشون پارکینگ رزرو کردن!
‫ما که همگی یک‌جور نیستیم
‫مسئله این نیست
‫به زودی به معلولین ‫سهمیه ویژه پارکینگ
‫و [امتیاز] مسابقات رقص می‌دن!
‫خب، رفتار بخصوصی باهاشون می‌شه... نه
‫داری می‌گی فرانسه پر از مفت‌خوره!
‫نمی‌تونیم مسئله رو حل کنیم
‫مثل پارالمپیک، ‫باید مسابقات رقص معلولین هم داشته باشیم
‫بستگی به معلولیتش هم داره
‫- او خودش باید بگه که معلوله ‫- آره، درسته!
‫"من یک لزبین معلول هستم ‫که به مکرون رای داده"
‫بگذار ازت بپرسم...
‫- اگه تُخمِ مغول باشه چی؟ ‫- حالا که نیست
‫اگه بود چی؟
‫خب، مشکلش چیه؟
‫مغول‌ها هم می‌تونن برقصن. ‫من که باورم نمی‌شه
‫باورم نمی‌شه!
‫سخته... من یک کارگاه‌هایی برگزار ‫کردم. تو مدارس کودکان استثنایی
‫مدیریتش سخته... ‫رقصیدن با بچه‌های سندروم دان رو می‌گم
‫- اون‌ها هم می‌تونن پیانو بزنن، آواز بخونن البته غلط و غلوط -
‫خب، وقت داوریه. چی فکر می‌کردی؟
‫تحت تاثیر قرار گرفتی؟ خوشت اومد؟
‫- مثل بقیه [بود] ‫- قبول ندارم
‫- 18 می‌دم ‫- من به معلولین نمره نمی‌دم
‫من که مشکلی باهاشون ندارم
‫- آره، درسته ‫- تو طرف اون‌ها نیستی
‫- من که... ‫- حتما باید بمونن خونه!
‫خب، بیایید پارا-راک گیمز رو اختراع کنیم، ‫مسابقه پارا-راک... ‫(مسابقات ویژه معلولین)
‫طرف قطع نخاع که نبوده!
‫تو صندلی چرخ‌دار که نمی‌رقصید!
‫چرا این‌قدر قیل و قال راه انداختی؟
‫همه رقصیدن. حالا یا ‫دوست داشتی یا نه. و السلام!
‫نقصش به چشم من نیومد. ‫من فقط یکی رو دیدم با یک دنیا شهامت!
‫یک دنیا! ‫گمونم مشکل مفصل ران داشته باشه
‫یک حمایت عجیبی هم ‫از طرف همراهش داشت
‫[همراهش] کمک می‌کنه ‫به نقصش غلبه کنه
‫چه شهامتی! شهامت ‫اینکه بیاد جلوی چشم ما
‫چشم بقیه آدم‌هایی که
‫نقص عضو ندارن!
!این یعنی جادو !ما عاشق دیدن همین هستیم
‫اما تو زندگی، ‫آدم‌هایی عین تو همیشه سد راه ما می‌شن
‫چرا همه‌ش باید با آدم‌هایی که چوب ‫لای چرخ زندگی‌مون می‌اندازن بجنگیم؟
‫زندگی‌مون!
‫هنوز هم همون‌قدر عقب‌مونده ایم
‫تو سال 2020 هنوز واپس‌گرا هستیم!
‫پرتقال‌های خونی
‫فقط یک‌چیز قبل از اینکه شروع کنیم
‫برای حامی‌مون خیلی اهمیت ‫داره که به انتخاب‌ها تنوع بدید
‫یک زوج‌ مسن تو رقابت هستن. ‫اگه می‌شه اون‌ها رو انتخاب کنید
‫ممنون از همگی!
‫دوباره، دوباره، دوباره!
‫- من واقعا... ‫- باید پدر و مادرم رو ببینم
‫- آه، جدی؟ ‫- آره
رفتن تو این مسابقت رقص ده‌کوره‌ای
‫- مسابقه رقص؟ ‫- آره، مخصوص سن‌بالاها دنبال این‌ چیزهان
‫یک مسابقه مزخرف. راک'ن'رول، ‫مدیسون...
‫خیلی باحاله که
‫تو که ندیدی
‫خفت‌باره. رقص پیر و پاتال‌ها. ‫از لخت شدن مامانت هم ناجورتره
‫رقص، برگزاری مسابقات، خوبه که آدم براش مایه بگذاره
‫عجب نسلی!
‫اول که زیر بار بچه‌داری ‫و مراقبت از ما نرفتن
‫حالا هم قید نوه‌داری رو زدن
‫کل دهه 70 رو سرگرم ‫اورجی‌بازی و فسق و فجور بودن
‫حالا ما باید پول مستمری‌شون رو بدیم، ‫و به هیچ‌جاشون هم حسابمون نمی‌کنن
‫ما رو ساختن که مثل میشل فوگان فلوت بزنیم، ‫شلوار پارچه‌ای بپوشیم، و گوسفند بگاییم
‫- چه بی‌رحمانه! ‫- مایه ناامیدیه
‫عجب نسل خودخواهی
‫همچون خواننده‌های گهی رو ‫تحمل می‌کردیم. دلمون رو سنگ کرد
‫می‌دونستیم روزگار سختی پیش رومونه
‫- من جور دیگه‌ای فکر می‌کنم ‫- خب، از نظر زیست‌شناسی
‫تو زندگی می‌بخشی، برای همین ‫نمی‌تونی تمایلات مَرگَکی داشته باشی
‫- راستی؟ ‫- درحالی که ما مردها...
‫برون-نگرتر هستیم، ‫یعنی
‫باید بریم شکار، و کار، و...
‫برای همین بیشتر با واقعیت‌ها ‫خو گرفتیم و خطرات رو می‌شناسیم
‫برای همینم هست که ‫حس مسیریابی‌مون قویه
‫تو که شکار نرفتی، تو موندی تو قفس
‫خب توی ژن آدم می‌مونه. ‫برای همین وقتی رانندگی می‌کنی، گم می‌شی
‫گرچه ما هنوز...
‫راستش رو بخواهی مرد مُدرن با ‫مرد ماقبل تاریخ فرق آن‌چنانی نداره
‫دست‌هات عجیبه، ‫مثل دست کوتوله‌ها
‫- چی؟ ‫- کوچولو، پشمالو، سیخ‌سیخ
‫نگاه، با اینکه تو مردی، ‫ولی یک‌اندازه‌ن
‫از هیکلت خوشم می‌آد
‫معمولا، خب، نه اینکه ‫نه که زیاد رابطه داشته باشم ها
‫اما من معمولا با مردهایی می‌خوابم ‫که خوش‌بنیه باشن، قوی و هیکلی
‫اما با تو، انگار که...
‫یک دقیقه صبر کن
‫تو بچه نیستی، اما با این...
‫- استخون‌بندی زنونه‌ت... ‫- با اینحال باز هم مَردم
‫آره، منظورم این نیست، اما بامزه‌ست
‫خیلی نرم و نازکی، انگار که
‫- می‌تونم بندازمت هوا ‫- شک دارم
‫- من... ‫- تو سبکی
‫یک عکس‌هایی دارم که نشونت می‌دم
‫- شکلِ... ‫- مراقب باش
‫یک دست لباس!
‫بالای 300 یورو می‌ارزه
‫می‌دونم لباس با زن جماعت چه‌کار می‌کنه
‫پارچه خوبی داره
‫خب، مشکی کلاسیکه
‫بدجنس!
‫- به‌م می‌آد؟ ‫- وجدانا بگذارش سرجاش، خرابش می‌کنی
‫نه، ‫نکن دیگه. اگه تو دادگاه باشم...
‫می‌گذارم سر جاش. ‫مثل اینکه خیلی خاطرش رو می‌خوای
‫خب برای کارم لازمش دارم
‫3 برگزیده نهایی ما:
‫سسیل و یوآن، شماره 5
‫ماریون و لئو، شماره 14
‫و شگفتی‌سازهای این مسابقه
‫سومین برگزیده مرحله نهایی:
‫لارنس و اولیویه، شماره 8
‫باور نمی‌کنم!
‫فوق‌العاده‌ست
‫- دیدی، بابا؟ ‫- آره، پسرم
‫حالا چی؟
‫دست‌مریزاد!
‫انجامش دادیم!
‫ممنون که امروز تشریف آوردین
‫لزوما جلسه آسونی نخواهد بود
‫برای اینکه بررسی موقعیت شما، ‫پرسش‌برانگیزه
‫باید طی مصاحبه به یک راه حلی برسیم
‫می‌رم سر اصل مطلب، اما به گمانم
‫سه رقم به شما می‌دم
‫حساب شما 2800 یورو
‫بدهی اضافه‌برداشت داره
‫این مبلغ قابل توجهبه
‫تا یکی دو روز دیگه، ‫اقساط 3 وامی که دریافت کردید هم هست
‫شما 78000 یورو وام گرفتید. ‫با قسط ماهی 1800 یورو
‫مستمری شما بالاتر از2000 یوروئه
‫ما باید یک ارزیابی دقیق
‫از دریافت‌ها و برداشت‌های شما داشته باشیم
‫و اینکه چطور برداشتی‌های شما رو کاهش بدیم
‫چونکه شما تو موقعیت ‫نسبتا حساسی قرار گرفتید
‫اعضای خانواده نمی‌تونن کمکی به شما بکنن؟
‫- نه راستش ‫- بچه‌ها...
‫خوبه. بچه‌هاتون؟
‫نه، این اصلا جای بحث نداره
‫کل‌ش رو برای اون‌ها گذاشتیم
‫- نمی‌خواهیم دردسرشون بدیم ‫- گرفتاری خودشون رو دارن
‫دوست داریم از اون‌ها نگه‌داری کنیم
‫موجودی و دارایی دیگه‌ای دارید؟
‫- گفتم که ‫- خونه‌مون، ماشین
‫خب، خوبه. به راه حل رسیدیم
‫- چی؟ ‫- منزل‌تون
‫ما از اول همون‌جا ‫می‌نشستیم. جابجا نمی‌شیم
‫شاید بتونید بفروشیدش، یا اجاره‌ش بدید
‫- امکان نداره ‫- اون‌جا رو برای بچه‌هامون گذاشتیم
‫شما دارید براشون بدهی به جا می‌گذارید، ‫نه خونه
‫گوش کنید، ما صحبت کردیم شاید یک راه حلی داشته باشیم
‫من و همسرم به ‫رقص راک* علاقه داریم
‫تو یک مسابقه شرکت کردیم
‫برگزیده شدیم
‫برای مسابقه نهایی برگزیده شدیم
‫و اگه تو مسابقه نهایی اول بشیم
‫یک ماشین شاسی‌بلند برنده می‌شیم
‫این‌طوری بگم که 25 تا 30000 تا ارزش داره، ‫شاید بیشتر
‫- بد هم نیست ‫- بگذارید ببینم فهمیدم یا نه
‫راه‌حلی که دارید ارائه می‌دید
‫شرکت تو یک مسابقه رقص محلی
‫شاید برنده شید، ‫و یک ماشین جایزه بگیرید
‫که باید بفروشیدش ‫تا بدهی‌هاتون رو بدید
‫- درسته ‫- که این‌طور
‫خب اینکه نه به داره و نه به بار
‫نه، شانس پیروزی خوبی داریم
‫فروش خونه‌تون هم به همین شکله
‫ممکنه به دو شکل پیش بره
‫یا خونه رو می‌گذارید برای فروش ‫و با یک قیمت معمولی فروش می‌ره
‫و یا اینکه ما از دادگاه حکم می‌گیریم
‫و رای دادگاه رو اجرا می‌کنیم ‫و خونه می‌ره برای تملک ثانوی
‫و این‌طوری به قیمت ‫خیلی پایین‌تری فروش می‌ره
‫شنبه تکلیف معلوم می‌شه
‫و راه حل تو دست‌مونه. ‫دست‌کم بخشی از راه حل
‫باید مراقب باشید کار ‫به جاهای باریک نکشه
‫تصمیمات حیاتی همین حالا باید گرفته بشه
‫شنبه آخرین مهلتیه که می‌تونیم بدیم
‫خب، مطمئنم که... خوش‌بینانه‌ست
‫خب، 5 روز مهلت به شما می‌دیم
‫خواهان تعهد از سوی ‫فرانسه‌ای جهانی هستم‌
‫که منطق رو مقدم بر احساس بدونه
‫آقای وزیر، ‫خیلی‌ها مخالف طرح تحول دستمزد شما هستن:
‫کارگران راه‌آهن، دبیران، ‫کارکنان برج مراقبت، پلیس
‫وکلا، دانشجویان، پرستاران، ‫پاک‌بان‌ها، رانندگان کامیون
‫که دستمزدها و مستمری‌ها ‫و وضع حقوقی یکسانی ندارن
‫همگی، به دلایل مختلف، ‫مخالف تحول حقوقی شما هستن
‫چه جوابی براشون دارید؟ اینکه ‫اشتباه می‌کنن؟ دچار سوءتفاهم شدن؟
‫خیلی منفی‌باف هستن؟ ‫یا بیخود گله می‌کنن؟
‫جناب وزیر! اوضاع چطوره؟
‫مشتاق دیدار
‫- هنوز هم خوشتیپی! ‫- حالت خوبه؟
‫الکساندر
‫و نورما
‫وزیر مورد علاقه‌م
‫- درجه یک! ‫- رو اومدی، ها
‫ای نامرد
‫نگاهش کن. هنوز هم ورزشکاره
‫- چخبرها؟ ‫- خب...
‫نورما
‫یک نامه‌ای
‫از طرف یک قحبه‌ی روزنامه‌نگار به دستم رسیده
‫ببخشید، خانم
‫اگه مرد هم بود همین رو می‌گفتم
‫این قحبه کوچولو
‫یک پرسش‌نامه برام فرستاده
‫که می‌خواد ببینه خارج ‫از کشور پول دارم یا ن
‫خب... درسته یا غلط؟
‫- درسته ‫- درسته
‫- یک راهی پیدا کن، تیری ‫- درسته
‫- نباید به بیرون درز کنه ‫- چقدره؟
‫- چقدر؟ ‫- درسته؟ نباید درز کنه
‫- صدام رو نمی‌شنوه. چقدر؟ ‫- شنیدم. حدود صد هزار یورو
‫100, 200, 300? ‫باید معلوم کنی
‫یادم نیست. حدود 300. همون 300
‫حالا هرچی، از کسی که ندزدیدم
‫- وزیر بیدی نیست که با این بادها بلرزه ‫- تو وزیر دارایی هستی
‫آره. بازی روزگاره دیگه. ‫ولی دیگه خسته شدم
‫- دیگه باید تمومش کنیم ‫- نکنه اوبنه‌ای هستی؟
‫تو...؟
‫یعنی چه؟
‫اگه می‌شنیدم که ‫ماتیلدا رو کتک زدی
‫خدای نکرده
‫اما بهرحال، باز هم قسر درمی‌رفتیم
چه ربطی داره؟
‫ربطش اینه که هرچیزی که ‫بتونه به تو آسیب بزنه، برای ما جالبه
‫هرچیزی تو هر زمینه، ‫فعلا پاشنه رو این در می‌چرخه
‫من بی‌تقصیرم، تیری
‫من خیلی وقت پیش این پول ‫رو سرمایه‌گذاری کرده بودم
‫25 سال به فرانسه ‫خدمت کردم! 25 سال!
‫جسمی و روحی! درسته
‫به خاطر 100 هزار تا، ‫تقصیری به گردنم نیست...
‫وزارت دارایی...
‫مسائل مالی، ‫حساب‌های بانکی خارجی...
‫ارتباطش... بنگ!
‫منفجر می‌شی. ‫خب، اول از همه، باید...
‫مطمئن بشیم...
‫- چی؟ ‫- آرومِ آروم باش. پول رو جابجا نکن
‫به بانکدارت هم زنگ نزن
‫به ماتلیدا هم چیزی نگو
‫فقط آروم باش. ‫برو یک غذای خوب بخور
‫یکی دو روزی بگذار ‫برو. بزن به بیخیالی
‫کاری نکن. شل بگیر. ‫حتی به عنوان وزیر
‫شروع نکن برای من تعیین تکلیف کردن
‫چرا، باید برات تعیین تکلیف کنم
‫اگه با اینهمه اضطراب، ‫بیای تو رسانه‌ها
‫- من باشم خیال می‌کنم داری چیزی رو پنهان می‌کنی ‫- فقط خودمون دو تا هستیم
‫یک چاره‌ای بکن
‫اسفتان، یک چاره‌ای می‌کنم
‫- باید بشنونمش ‫- دارم می‌گم دیگه
‫خوب، پس خوبه. ‫تیری، تو چشم‌هام نگاه کن
‫- باشه ‫- انجامش می‌دیم
‫البته. می‌دونی که دوستت دارم
‫همین رو می‌خواستم بشنوم
‫عجب آدمیه!
‫همین رو می‌خواستم بشنوم، ‫تیری، لعنت به‌ش!
‫خب حالا...
‫نمی‌تونم ارّه‌م رو پیدا کنم
‫شوخی می‌کنم. بار اولته
‫آسیبی نمی‌زنه
‫چون برای معاینه دخترهایی که آمیزش نداشتن
‫از از اسپوکلوم استفاده نمی‌کنیم، ‫فقط نگاه می‌کنم که در کل مشکلی نداشته باشه
‫مشکلی نداره، سالم و سلامته
‫- چند سال‌ته؟ ‫- 16.
‫16... برای 16 سالگی هم ‫خیلی تر و تمیزه. صورتی و زیبا
‫بوی بد که نداره؟
‫بوی ماهی که نمی‌ده؟
‫اگه بو بکشی...؟ نه
‫ترشح چطور؟
‫چرا، گاهی
‫تو شرتت پنیرک‌های سفیدرنگ دیدی؟
‫- آره ‫- قلمبَک‌های سفید؟ چیزی نیست
‫مشکلی نداره
‫با اندام آشنایی؟ نگاهی انداختی؟
‫- نه... ‫- جلوی آیینه خم نشدی؟
‫صبر کن
‫ببینم برات چه‌کار می‌کنم
‫چرا فقط پسرا باید ‫دیدش بزنن؟ نگاه کن
‫قشنگ نیست؟
‫چرا...
‫قشنگه. ‫زیاد این‌جوری نمی‌مونه
‫دو تا لابیا* هم داری ‫بخشی از اندام زنانه*
‫تا وقتی که جوونی خیلی ظریف هستن
‫بعدا، ‫همیشه یکی‌شون شکل یک تکه استیک مونده می‌شه
‫که کمی به خاکستری می‌زنه. قشنگ ‫استفاده‌هات رو ازش ببر که موندگار نیست
‫این بخش، کلیتوریس، ‫این سه‌گوش کوچولو
‫باید تحریک بشه ‫تا سیپرین تولید کنه
‫تا مقاربت، می‌دونی... با همون مایع
‫روان بشه. ‫خیلی مهمه
‫همیشه به دخترها می‌گم قبل از سرخ ‫کردن سوسیس برن سراغ شکار حلزون
‫و تا حلزون‌ها آب ننداختن، ‫جعفری‌ها نباید خرد بشه
‫قبل از دخول باید تر بشه
‫باشه
‫- خیلی خوب؟ ‫- آره
‫از بابت مقاربت
‫نگرانی؟
‫آره، کمی می‌ترسم
‫نمی‌دونم چطور پیش بره. ‫دردناکه؟
‫آره، بار اول همیشه همین‌طوره
‫ناخوشاینده، و پر از سوءتفاهم
‫خیلی ناامیدکننده‌ست
‫- خیلی خوب ‫- این هم از این
‫پیش‌نوازی چطور؟ یعنی...
‫با یک پسر، چطور باید...
‫نوازشش کنم؟
لمس کردن او که
پنجاه تا راه و روش نداره
‫خیلی طبیعی، با دست می‌گیری‌ش
‫بعد می‌بینی که مسخره‌ست که همچین کنی
‫برای همین بالا و پایینش می‌کنی
‫خیلی نگرانش نباش
‫خودش پیش می‌آد. ‫ببخشید
‫من نهار سنگین خوردم، ‫هم نفخ کردم و هم ترش
‫می‌گذره. ‫سوال دیگه‌ای نداری؟
‫حالا موندم که اگه وقتی کارمون تموم شد
‫کاندوم اون داخل موند
‫باید چی‌کار کرد
‫ممکنه پیش بیاد، اما بعیده
‫اما نگران نباش، چیزی نیست
‫- خب؟ ‫- باشه
‫می‌گذره. کلی پیاز توش بود
‫اصلا دوست ندارم
‫اگه این‌جوری بشه ‫کاندوم خودش می‌آد بیرون
‫حالا روز بعد، یا همون وقت‌ها
‫با خودت می‌گی: یعنی موش ‫رفته تو شورتم؟ اما موش نیست
‫چیز خاصی نیست
‫- خب... ‫- همین؟
‫آره
‫خب، حالا پسره کی هست؟
‫هم، از من بزرگ‌تره
‫درسش تموم شده
‫و این‌وقت و اون‌وقت گذرمون به هم می‌خوره
‫به نظرم خوشتیپه
‫راستی که می‌خوامش، ‫اما نمی‌دونم... دوطرفه‌ست یا نه
‫نمک زندگی همینه دیگه
‫به موقع‌ش
‫خودت می‌فهمی. ‫کجا می‌بینی‌ش؟
‫آخر هفته
‫یک مهمونی هست. او هم باید بیاد
‫- بساط الکل هم هست؟ ‫- آره
‫پس [علاقه] دوطرفه می‌شه!
‫خانم‌ها و آقایون
‫من
‫پیش رئیس جمهور بودم
‫22 میلیارد نیاز داریم
‫و
‫دو ماه وقت برای انجامش داریم.
‫یک ماه وقت داریم تا یک ‫پروژه عملی ارائه بدیم
‫هرجور کاهش هزینه‌ای مجازه، ‫ولی اتحاد در اولویته
‫نباید تو فرانسه
‫تفرقه بندازیم. ‫معلومه که یک کشور متحد مد نظر ماست
‫- مشخصه ‫- گوش می‌کنم
‫همه ما یک کشور یکپارچه می‌خواهیم
‫می‌شه شهریه ‫دانشگاه‌ها رو زیاد کرد‌
‫3 تا 5 میلیارد از این راه به دست می‌آد
‫اگه دو برابر بشه، ‫رقم بالایی درمی‌آد
‫خیلی صورت خوشی نداره.
‫فعلا صورت خوش رو فراموش کن. فکرهامون ‫رو می‌گذاریم رو هم، تا ببینیم چی می‌شه
‫دانشجوها توی انتخابات نقش کلیدی ندارن
‫شهریه دانشجوهای خارجی چطور؟
‫چطوره بگیم:
‫- "تحصیلات رایگان در صورت موفقیت"؟ ‫- بد نیست
‫- پسش می‌دید ‫- بورسیه رو پس می‌دید
‫- دیگه چی؟ ‫- سخت‌گیری روی تقلب رفاهی
‫قطعا
‫روی تقلب مالیاتی‌ هم کارهای ‫زیادی می‌شه کرد. جای اقدام داره
‫بیایید با همون تقلب رفاهی
‫شروع بکنیم
‫برای التفات به حرفی که هکتور زد
‫می‌تونیم کمک‌هزینه تغذیه ‫مدارس رو برای
‫[بچه‌ها] افراد بیکار برداریم
‫تمام این بچه‌های افراد بیکار که از ‫تغذیه یارانه‌ای مدارس استفاده می‌کنن
‫ننه‌باباهاشون هیچ‌کاری نمی‌کنن، ‫برن براشون غذا بپزن
‫700 هزار مادر سرپرست خانوار ‫وجود داره. همه‌شون تنها ان؟
‫هیچ فایده‌ای هم که ندارن
‫فقط دستِ بگیر دارن
‫- هی می‌گیرن، می‌گیرن ‫- عین شیرینی‌ها
‫فقط خوشمزه ان
‫پس تکلیف اتحاد چی شد؟
‫اتحاد من رو به فکر حقوق ‫بازنشستگی [مردم] می‌اندازه
‫13.5% بودجه می‌ره ‫پای حقوق بازنشستگی
‫میانگین کل اروپا ‫12%ـه. معیار خوبیه
‫ما هیچ سرنخی از ‫کلاه‌برداری افراد مسن نداریم
‫اتفاقا مسن‌ترها بیشتر از ‫چیزی که فکر می‌کنی دغل‌کارن
‫46% حقوق ماهیانه ‫همین حقوق‌ مستمریه
‫رای اون‌ها رو داریم، ‫نباید کاری کنیم با ما چپ بیفتن
‫باید در عوضش چیزی به‌شون بدیم
‫باید بریم سراغ بازی فقیر و غنی
‫چپ و راست رو بندازیم به جون هم ‫و خودمون بالای سرشون ظاهر شیم
‫ما منصفیم و برای خیر ‫همگانی تلاش می‌کنیم
‫مردم خواستار اقدام برای ‫به‌سازی ساختاری اساسی هستن
‫باید سبز و دیجیتال* باشیم. ‫پروژه «سبز و دیجیتال» باهدف بهبود معیشت...
‫پَست و دیجیتال؟ ‫(بازی لفظی)
‫نه، رنگ سبز رو می‌گم
‫روی سقط جنین مالیات ببندیم؟
‫آه، نه
‫- فکر بدیه؟ ‫- دیگه داری تند می‌ری
‫اصلا نباید...
‫از غرور غافل بشی
‫هیچوقت ازش غافل نشو
‫- من هیچوقت... ‫- گاهی باید غرور به خرج بدی
‫فروتنی و افتادگی‌ای که
‫سیاستمدارهای عزیز ‫خرده‌بورژوای ما ازش دم می‌زنن
‫به لعنت خدا نمی‌ارزه
‫مغرور باش
‫گوش کن، چون خیلی خاکی به نظر می‌آیی
‫حواست به افتادگی‌ت باشه
‫- تو خیلی افتاده ای ‫- باید روش کار کنم
‫نه، اما...
‫تو که با عشق نگاهم می‌کنی، ‫من می‌فهممش
‫عشق بدون فروتنی رو امتحان کن
‫من خاکی ام؟
‫می‌تونم بگم دوستم داری، ‫اما این هم می‌تونم بگم که بروزش نمی‌دی
‫چی بشه، به زور [ابراز کنی]
‫[عشق] رو می‌بینم که روی ‫گونه‌هات نقش می‌بنده. قشنگه
‫خیلی احساس‌برانگیزه
‫تحسینش می‌کنم
‫- برای اینه که... ‫- دارم شق می‌کنم
‫نه، برای اینه که ازت خوشم می‌آدم. ‫خیلی ازت خوشم می‌آد. دوستت دارم
‫تو هم من رو دوست ‫داری. پس به زبون بیار
‫خب، آره، من...
‫- خب پس چی بگیم؟ ‫- خب به‌خاطر اینه که اومدیم رستوران...
‫تا حالا تو رستوران ‫ابراز عشق نکردی؟
‫خب، ‫راستش اسمش رو نمی‌شه عشق گذاشت
‫- بیشتر از این‌هاست ‫- چجوریاست؟
‫صحبت‌های جنسی، نکنه تو...
‫معلومه؟ آه!
‫- معلوم نیست که ‫- هست
‫هنوز مطمئن نیستی؟
‫- خب، یعنی... ‫- چی باعث می‌شه شق کنی؟
‫- چیزهای معمولی ‫- شق حسابی!
‫بستگی به موقعیت داره
‫داره، نداره؟
‫جالبته. ‫"بستگی به موقعیت داره"
‫فقط یک چیز که نیست، یک مفهومه
‫- یک مفهوم ‫- یک چشم‌انداز...
‫مثلا، شاید یک زن لکاته داغ...
‫باعث نشه شق کنی
‫خب، این‌جا آدم نشسته. ‫بگذار یک‌چیزی رو به‌ت بگم
‫تو هیچوقت نباید نزاکت سیاسی پیشه کنی
‫همیشه باید رو مرز بی‌نزاکتی ‌بمونی
‫نه که کاملا بی‌نزاکت باشی ها
‫روی مرز. با ‫بی‌نزاکتی لاس‌خشکه بزن
‫جنجال‌آفرین باش
‫جَدَلی باش
‫موضوع جر و بحث باش
‫اون‌وقته که می‌شی دغدغه
‫اون‌وقته که می‌شی مسئله
‫مردم ازت تعجب می‌کنن
‫خوبه
‫تکون بخور، قحبه
‫اون آشغال رو از سر راه ببر کنار
‫زنیکه خراب!
‫قحبه کوچولو!
‫سلیطه
‫کیرلیس!
‫زین داری؟ ‫بدون زین می‌رونی؟
‫ببین، خفه بمیر!
‫خفه خون مرگ بگیر، خب؟
‫بزن به چاک تا کار دستت ندادم!
‫لاشی!
‫بالاخره تشریف آورد
‫ببخشید، مسیریاب این‌جا رو پیدا نمی‌کرد
‫داشتیم همین رو می‌گفتیم
‫- بالاخره یک بهونه‌ای جور کردی ‫- چجوری این‌جا رو پیدا کردی؟
‫آه، بیخیال...
‫موهات رو چه‌کار کردی؟
‫قشنگ شده
‫همه‌جا تراموا گذاشتن
‫حالا این‌جوری شده دیگه
‫- بوم-نازیسم!* ‫- شهرستانه دیگه
‫اگه سوار دوچرخه نباشی، تنها، ‫بدون بچه، کارت ساخته‌ست!
‫ماشین شده تابو!
‫- فشار پاریسه دیگه ‫- نه، نیست. دست بردار!
‫- علیک سلام ‫- سلام نکردم؟ خب، سلام
‫- چاق نشدی؟ ‫- نه، مامان
‫برای چی چاق بشم، مثل چی کار می‌کنم
‫- آروم باش ‫- سر کار می‌رِی؟
‫- عصبی هستی ‫- آرومم
‫یک نوشیدنی، این‌جا
‫- اگه کار کرده بودی، می‌فهمیدی ‫- انگار که ما کار نکردیم
‫- ما کار می‌کنیم، و حالا این‌جاییم ‫- کار ماها یک‌جور نیست
‫به‌مون خوش می‌گذره
‫تو هیچ کاری نمی‌کنی و پول درمی‌آری
‫هیچ‌کاری نمی‌کنی؟ ‫او با من موافقه. من همه‌کار می‌کنم
‫شوخیه دیگه. ‫شما شهرستانی‌ها شوخی سرتون نمی‌شه؟
‫شهرستانی!
‫نیش زبونش هنوز زهر داره!
‫ببین پاریسی افاده‌ای چی می‌گه!
‫یک کوکتل
‫حتما دنیای جرم و ‫جنایت به‌ت سرایت کرده!
‫تلویزیون که نیست
‫- به سلامتی ‫- ببخشید، من تازه نوشیدنی زدم
‫- به سلامتی ‫- دلیل خوبی برای جشن گرفتن داریم
‫البته. ‫بگذارید کادوهامون رو به‌تون بدیم
‫- خیلی خوب ‫- به همین زودی؟
‫الان بهترین موقع‌ست
‫چی شد او مدین همچین رستورانی؟ ‫مثل چائوشسکو تو سال 84ـه
‫- هرچی نباشه 60 سالگی مامانه ‫- پیدا کردنش آسون نبود
‫برای این‌که که کلا کسی نمی‌تونه پیداش کنه
‫چی می‌تونه باشه؟
‫- این یک نمونه‌ست... ‫- عالیه. تمومش می‌کنم
‫- عطر خودته ‫- هرسال همون کادو
‫- خوشش می‌آد. اشتباه نمی‌کنم ‫- ممنون، عزیزم
‫مامان، من کادو ندارم
‫این هم از یک ‫چک.این‌جوری راحت‌تره
‫- نمی‌تونم قبولش کنم ‫- چه باکلاس!
‫چرا براش پول جابجا نمی‌کنی؟
‫دستور همیشگی!
‫- خالیه ‫- نکنه باید یک کادویی مثل مال تو می‌دادم
‫نیت مهمه!
‫بیایید آواز بخونیم
‫آنتونی...
‫بس کن، لامصب!
‫زشته!
‫چرا کانگا نرقصیم؟
‫- زشت نیست ‫- حال می‌ده
‫ببخشید، به‌ش می‌گن تحصیلات، ‫ادب و بصیرت
‫تحصیلات‌مون که یک‌جور بوده
‫از وقتی بچه بودیم، ‫همین که پا تو یک رستوران می‌گذاشتیم...
‫سال بعد، ماساژت می‌دیم
‫زیتون؟
‫سربه‌سرش نگذار. حساسه
‫- البته که هست ‫- بس کن
‫معلومه چه آشغالیه. ‫از کجا پیداش کردی؟
‫- فوقش، 2 یورو باشه ‫- عجیب و غریبه
‫آبِ مانگو...
‫الکل هم نداره. ‫برای راننده‌ها خوبه
‫یک منوی گلچین‌شده داریم
‫عینکم رو نیاوردم
‫سوپریم مرغ
‫کل‌ش همینه؟
‫- جزیره شناور (دسر) ‫- دوست دارم
‫- نمی‌شه انتخاب کنیم؟ ‫- نه
‫اما اگه اصرار داری، ‫برو سلف سرویس
‫ما این رو انتخاب کردیم
‫آدم تو رستوران، ‫هرچی بخواد سفارش می‌ده دیگه
‫- آره، اما انتخاب کردن دردسره... ‫- سرتون کلاه رفته
‫از اون‌جا که دیر اومدیم، ‫وقت بیشتری برامون می‌مونه
‫این‌جا که یک‌جای کمونیستی نیست! ‫عجیبه!
‫الکسنادر صبحونه‌ها خرچنگ می‌خوره
‫- قضیه این نیست ‫- منوی گلچین‌شده راست کارش نیست
‫فقط اینکه نمی‌تونیم ‫خودمون انتخاب کنیم عجیبه
‫- به‌خاطر دستگاه گوارش‌مه ‫- مهمونِ ما
‫سرشون کلاه رفته
‫نه، همه‌ش رو آماده کردن
‫تولد 60 سالگی‌شه
‫داریم برای تولد 60 ‫سالگی‌ش پاته می‌خوریم!
‫شرمنده ام. ببخش ما رو!
‫منو رو ما انتخاب کردیم
‫نه، یک‌کاری کردن که خیال کنید ‫شما انتخاب کردید
‫این یک دیکاتوری مردم‌سالارانه‌ست
‫- عجب بدقلقی تو ‫- تیاتربازی رو تموم کنید
‫- راستی که بدقلقی ‫- بدقلق خوردن پاته‌ست
‫گیری کردیم ها
‫لیوان‌هاتون رو دوباره بلند کنید
‫"ما پاته‌بخور نیستیم" ‫بیایید بشنویمش
‫چطوری آپارتمان می‌فروشی؟
‫- با یک لبخند ‫- لبخند؟
‫- برعکس تو ‫- و با ریاکاری
‫- هی، شما دو نفر ‫- من درخواست حقیقت رو دارم
‫- خیلی فرق می‌کنه ‫- چه حقیقتی؟
‫متوجه نمی‌شی. ‫تو واس گذران زندگی حموم دست‌شویی می‌فروشی
‫تو دفاعیه تو، سلین...
‫- گرسنه ای؟ ‫- ...رو فرم نیست
‫- کافیه ‫- گرسنه ام
‫چی؟
‫- گشنه‌مه ‫- طفلی پریود شده
‫- خیلی بامزه اید ‫- هرروز همین‌جوریه، غیر از 1 روز
‫گارسون کجاست؟
‫به من ربطی نداره
‫- نمی‌شنوم‌شون ‫- جوک‌های زن‌ستیزانه‌ای هستن
‫- یک جای جدید برام پیدا کن ‫- وقتی زیاد لیلی به لالای پسرها می‌گذاری...
‫من؟ دومرتبه من رو به بوته نقد کشیدی؟
‫من بلاهت پسرها رو به ‫پای مادرهاشون نمی‌گذارم
‫- خانم حالا دیگه فمنیست شده ‫- من زن‌ستیز بودم؟
‫یک خلال دندون می‌دی؟
‫آتش فمنیسم تو هم با یائسگی می‌خوابه
‫آخه تو چی ازش می‌دونی؟
‫- می‌دونم ‫- مگه [یائسگی رو] تجربه‌ش کردی؟
‫ظاهرا، پدر و مادرش کردن
‫- ما که هیچوقت نمی‌بینیم‌شون ‫- تو فمنیستی؟
‫من با چند تا ام، نه یکی
‫نگرانتیم
‫من با چند تا ام
‫تنها عشق زندگی‌ش مادرشه!
‫غیر از اینه؟
‫برای همینم هست که ازدواج نمی‌کنه
‫حالت خوش نیست؟ ‫با پول...
‫نه، ‫حرف پول هیچوقت از دهنت نمی‌افته
‫چیزهای مادی دیگه
‫اقتصاد شکوفا مردم رو شاد می‌کنه و فلان
‫ببخشید، این دیگه رد شده
‫- چخبره؟ ‫- هیچی
‫- چی شده؟ ‫- هیچی
‫- آنتونی، از کارتت استفاده کن ‫- نه، مال من هست
‫- مشکلی نیست ‫- چرا هست
‫- اگه نمی‌تونی... ‫- مال خودم همراه‌مه
‫- گفتم نیست ‫- مهمون من
‫باید برم بانک و خردش کنم
‫- مغناطیسش رفته؟ ‫- آره، شاید
‫- گذاشته بودی کنار سکه‌هات ‫- آره
‫معجزه که قرار نیست بشه
‫نه خب، اما چاره باز هم هست
‫به گمونم خیلی ورزش‌دوست باشی
‫آره، سراغ ورزش‌های زیادی وفتم. ‫به طبع، الان کم‌تر
‫اما خیلی دلبسته ارزش‌های ورزشی ام، ‫مخصوصا راگبی
‫قطعا
‫ارزش‌های فوق‌العاده‌ای داره
‫مردها، یک توپ، یک پرتاب
‫یک طرح واحد: ‫توپ رو برسونید پشت خط
‫همینش برای من مهمه
‫محشره!
‫بریم سراغ کسی که
‫که خاطرش برای شما عزیزه
‫البته که ایشون، یار و یاور شماست
‫همسرتون از فکرم می‌گذره، ماتیلدا
‫ممکنه بگید چطور باهم آشنا شدید؟
‫خیلی کنجکاوم!
‫به عنوان یک مرد این بهترین ‫آشنایی‌ای بوده که طی عمرم نصیبم شده
‫این‌طور شد که...
‫موقع رقص بود
‫رقص؟ شما می‌رقصید؟
‫- تانگوی آرژانتینی ‫- چقدر بااحساس
‫و رقصیدیم
‫یک شب، دو شب
‫و دیگه هرروز از ‫ماتیلدار دعوت می‌کردم
‫چون زندگی برای من یعنی رقصیدن
‫شما رقاص و شاعر هستید
‫سعی می‌کنم...
‫از زندگی لذت ببرم
‫حتما که همین‌طوره
‫جناب وزیر، بزرگ‌ترین خطای شما چیه؟
‫گفتن حقیقت
‫چیزیه که روش پافشاری می‌کنم
‫درمورد خودم به کار می‌بندمش
‫اما از دیگران هم همین درخواست رو دارم
‫آسون نیست
‫نیست
‫دوست دارم ازت بپرسم، استفان
‫اگه بتونم به این اسم صدات کنم
‫راحت باش
‫آخرین بار کی گریه کردی؟
‫موقع دیدن عکس‌هایی که...
‫همه به نسبت
‫بیشتر می‌بینن‌شون
‫تصاویر جنگ
‫عداوت بشری
‫خیلی به‌م فشار می‌آره
‫تحت تاثیر قرار گرفتی؟
‫بعضی موضوعات پیچیده
‫و حساس هستن
‫آه، پس تو هم متاثر شدی، ‫من هم همین‌طور
‫بسیار خوب
‫نور خوبه. کنده رو خرد کن
‫- کنده رو خرد کنم؟ ‫- آره، حالا...
‫نگاه کن. نه...
‫فقط اداش رو دربیار
‫- کدو یا سیب‌زمینی شیرین؟ ‫- ببینم
‫آره، خوبه
‫- کدوم یکی؟ ‫- می‌دونی کی پرورش‌شون داده
‫به تبر نگاه کن
‫آره، خوبه
‫به کنده نگاه کن
‫عالی شد. به من نگاه کن
‫آه، آره
‫حرکت رو خرد کن
‫3 تا نگاه: تبر، کنده، من
‫آره. خوبه
‫حالا به من نگاه کن
‫آره، خوبه. می‌تونیم ببینیمت
‫ماتیلدا، می‌تونی
‫حتی به شوهرت
‫نزدیک‌تر هم بشی
‫دستت روی زانوی او باشه، آهان
‫اگه لوث بشه، به‌تون می‌گم
‫یک خنده نخودی هم خوبه. ‫ادامه می‌دیم
‫خوبه. دندون‌ها کم‌تر...
‫خوبه، آره. همینه
‫بیا تصور کنیم ‫یک‌کمی از شب گذشته
‫موهات ژولیده شده
‫عالیه. یک وَجه جدید ازت داریم
‫ژست رئیس جمهوری
‫به من نگاه کن
‫میتِران* رو می‌بینم ‫21مین ر.ج فرانسه*
‫یک میتران مدرن
‫حالا ژست "من تو ‫دل جنگ بودم" بگیر
‫ماتیلدار، تو چند مرحله
‫انجامش می‌دیم: ‫خوابیده
‫کار امونش رو بریده. ‫یک‌چیزی نیاز داره، مثلا سردشه
‫بعد بیدار می‌شه. ‫و به هم نگاه می‌کنید. بریم
‫بیا. ‫ذهنت رو خالی کن. همینه
‫می‌بینم که خوابیده
‫نباید حرف بزنی
‫اما سر و صدایی که نیست
‫- ببخشید ‫- ایرادی نداره خودت رو بروز بدی
‫آره. ماتیلدا، ‫نگاهش کن. بعد برگرد طرف من
‫آره. به من نگاه کن
‫این نگاه هاج و واج خوبه
‫"این مرد کیه؟ من خوب می‌شناسمش"
‫"اما هرروز، دومرتبه کشفش می‌کنم" ‫دوباره؟
‫آره، به من نگاه کن
‫آره عالیه. خوشم اومد
‫کاری رو که گفتم بکنیم
‫ببینیم جواب می‌ده یا نه، ‫ولی امتحانش می‌کنیم
‫کفل‌هات رو تکون بده
‫برو. همون‌جوری
‫- می‌تونی انجامش بدی؟ ‫- آره
‫- بگذار ببینم ‫- نه، ولش کن
‫عین هشت‌پا شدی
‫- هشت‌پا شدی ‫- بس کن
‫خودت عین یک گاو خرفتی
‫نه، نیستم
‫یک پیشنهادی دارم
‫بیا جدی باشیم
‫می‌زنم از اول
‫- برو ‫- چی؟
‫نه، نه، نه
‫همینه. کافیه
‫نگه‌ش دار
‫ضرب‌ها رو بشمر
‫یک لحظه... سرم داره گیج می‌ره
‫- خدایا... چرا نمی.... ‫- نه...
‫تند تند به ‫شصت‌هات نگاه کن و بچرخ
‫این‌جوری...
‫کمکت می‌کنه...
‫ادامه بده، چونه نزن
‫- نه... ‫- آهان
‫حالم خوش نیست
‫- خوبه ‫- افتضاحه
‫این هم یک راه دیگه‌شه
‫رو می‌کنیم به هیئت داوران. ‫همین‌جوری می‌گم
‫- داورها اون‌جان ‫- بعدی...
‫همین‌جوری گفتم
‫ریش و قیچی رو گرفتی دست خودت
‫بس کن
‫هی، حیوون که نیستم
‫چرا، هستی
‫رک و راست!
‫تکرار نشه، خب؟
‫دیگه تکرار نشه
‫هیچ می‌فهمی چه کاری دستم دادی؟
‫خیلی بزرگه
‫ریسک بزرگی کردیم ‫خوشبختانه...
‫دست‌هامون رو فرو کردیم توی گه
‫یعنی تا ته دل و روده رفتیم
‫و رفع و رجوعش کردیم
‫مقاله‌ای در کار نخواهد بود. ‫روزنامه‌نگاره...
‫حتی تا 3 ماه آتی؟
‫تا 3 ماه، 6 ماه، 2 سال، 10 سال دیگه نه
‫خب؟
‫چی؟
‫می‌خواد من رو ببوسه؟
‫- که این‌طور! ‫- ممنون، تیری
‫راستی که خوشحاله
‫خوشحاله. ‫به یک مرد خوشحال نگاه کن
‫می‌تونی الیافش رو حس کنی
‫آه، آره
‫امشب، تخت می‌خوابی
‫ابله!
‫- خب؟ ‫- من؟
‫آره
‫خیال کردم داشتی حرف می‌زدی
‫آره، اما تو این‌جایی
‫- گرم‌مه ‫- گرم‌ته؟
‫- آره، خیلی ‫- من هم. به گمونم کافیه
‫کاشکی یک مَرد راستکی باشه تا ‫بفهمه داره چه‌کار می‌کنه
‫نباید این‌جوری بکنه
‫نباید خیلی تند باشه
‫باید آهنگ [کارش] رو خرد کنه
‫خیلی مهمه. ‫وقتی یک پسر نم‌نمک و خوب پیش می‌ره
‫و بعد مثل خرگوش تندش می‌کنه
‫خب، این‌جوری خوبه، خودت می‌فهمی
‫- خوب پیش می‌ره ‫- یک چیز خجالت‌آوری هم هست
‫ممکنه باد ازت دربره
‫حباب هواست دیگه. ‫چونکه می‌ره تو و می‌آد بیرون
‫ناز شصتت!
‫حباب هوا که بره بیرون
‫- مثل گوز واژنی می‌مونه ‫- خب چی می‌شه؟
‫- هیچی. بو نداره ‫- کار رو تعطیل نکنید
‫با اون صدای شالاپ و شلوپی ‫که می‌آد اصلا متوجه نمی‌شه
‫آه، خدایا!
‫ردها که می‌آن، این‌جوری می‌شن...
‫دخترها بیشتر برون‌گرا ترن، ‫این‌جوری می‌شن...
‫مردها این‌جوری ان
‫انگار که دارن می‌رینن
‫راستی ها!
‫دی‌جی امشب کیه؟ ‫می‌خوام برقصم
‫- می‌خواهی برقصی؟ ‫- آره، یک رقص حسابی
‫چند ماهه دارم اسکوات [ورزشی] می‌زنم
‫- رقص سکسی؟ ‫- نه، وقت ندارم. این رو بگیر
‫تو این مایه‌ها
‫یک دقیقه صبر کن
‫- صبر کن... ‫- می‌تونی همچین کنی؟
‫می‌تونی؟
‫- امتحان می‌کنم ‫- راستی؟
‫- می‌خوای روی من رو کم کنی؟ ‫- داشته باش
‫تحویل بگیر!
‫چه قر کمری!
‫دنیای قدیم رو به موت است، ‫و دنیای نو در تقلا برای زاده شدن
‫اینک، دوران دیوان و ددان است
برای مصرف، ملزم به اتخاذ ‫تصمیمات مرتبط با بودجه‌بندی هستیم
باید فداکاری کنیم - ‫- کجا؟
تعطیلات، رستوران‌ها
من 38 سال کار کردم
‫آره. باید می‌رفتم. ‫دیدار خانوادگی
‫آره، راننده رو فرستادم رفت
‫حتما. فردا حرف می‌زنیم. وینسنت
‫زن بزن به مارکو
‫مارکو، منم
‫آره!
‫چند تا دختر؟
‫چه سن و سالی؟
‫تبارشون چیه؟
‫دور نیستم. ‫تا نیم ساعت دیگه می‌آم
‫زنگ بزن خونه
‫آره، عزیزم، ‫تا ساعت 1 برمی‌گردم. ببخشید
‫فردا تولد جولز رو جشن می‌گیریم
‫من هم دوستت دارم. دوستت دارم، ‫عزیزم
‫اَه، لامصب!
‫گه‌ش بگیرن!
‫آه...
‫خانه، روزولت
‫کسی خونه نیست؟
‫شب خوش، آقا
‫ببخشید این‌موقع مزاحم می‌شم، ‫سر پیچ پنچر کردم
‫یک چکش می‌خوام که درستش کنم
‫شب خوش، آقا
‫سر پیچ اون‌جا لاستیکم پنچر شد
‫پنچر؟ تنهایی؟
‫- آره، نترسید ‫- خب، بیا داخل
‫- بفرما تو ‫- ممنون
‫فوری بیا تو چونکه...
‫- سرده ‫- ببخشید بدموقع مزاحم شدم
‫- عجب جای دنجیه ‫- آره، بفرما تو
‫منزل خودتونه
‫یعنی...
‫البته منزل که نه. ‫منزل شما نیست
‫اما راحت باشید
‫لطف داری
‫خب، گفتی چکش می‌خوای؟
‫آره، چکش
‫قیافه‌ت آشناست
‫معمولا این‌موقع‌ها برامون مهمون نمی‌آد
‫برای منم همین‌طور
‫باید بگم که، ‫خیلی هم شیک و پیک هستی
‫حتما شغل خیلی خوبی داری
‫یک کت‌-شلواره دیگه. ‫خیلی‌ها این روزها کت-شلوار می‌پوشن.
‫نباید از روی ظاهر قضاوت کرد
‫اما بهرحال، نمی‌شه ازش گذشت
‫جدای از ظاهر
‫چهره‌ت یک حالتی داره
‫که نمی‌تونم بیخیالش بشم، ‫درگیرش شدم
‫مطمئنم می‌شناسمت
‫یعنی می‌شه؟
‫چرا نشه؟
‫- به‌م می‌گی که...؟ ‫- من چیزِ قایمکی ندارم
‫استفان لمارشاند هستم، ‫وزیر دارایی
‫آهان، خودشه
‫- ببخشید ‫- می‌بینی؟
‫- من رو ببخشید ‫- چه تصادفی...
‫قربان، ممکنه...؟ ‫عذر می‌خوام، بفرمایید بنشینید
‫نه، لطفا... بگذارید همین‌جوری...
‫- هین‌جوری صاف و ساده بهتره ‫- درسته
‫از منظر سادگی
‫ما هر دو شهروندیم
‫- بیا شلوغش نکنیم ‫- ما بیشتر خَروند هستیم
‫- دقیقا ‫- بفرما بنشین
‫من می‌رم....
‫عجله می‌کنم چون ‫می‌دونم تو این نوع کار
‫جایی برای وقت تلف کردن نیست. ‫چون خیلی...
‫- نه؟ ‫- آره، آدم روی پا بند نیست
‫آه، من... پاک...
‫الان برمی‌گردم
‫- بفرما! ‫- دقیقا همونی که می‌خواستم
‫عجب شغل خوبی داری
‫لطفا بنشین
‫یک شب که هزار شب نمی‌شه...
‫خب، می‌دونی، من باید...
‫تحسینت می‌کنم
‫گفتی وزیر چی هس... ؟
‫دارایی
‫صحیح
‫وقتی اومدی، ‫چیزی که توجهم رو جلب کرد...
‫این بود که دیدم
‫یک رابطه جسمانی با پول داری
‫انگار که دوست داری
‫یک‌کم پول بگذاری کنار
‫مرتبش کنی
‫جمعش کنی، تُخسِش کنی
‫پس‌ش بگیری
‫باز پس‌ش بدی
‫قایمش کنی
‫و دوباره تقسیمش کنی
‫البته که همیشه پس‌ش می‌دی
‫اما حق با توئه، ‫گرفتن، پنهان کردن، پس دادن
‫- مدیریت... ‫- البته که برای رسیدن به تعادل
‫خب، من دوست ندارم مزاحمت بشم. ‫جایی منتظرم هستن
‫پس، اگه چکش رو قرض بدی...
‫- تا چند دقیقه دیگه پس‌ش می‌آرمش ‫- مال خودمه
‫- البته که هست ‫- مال منه
‫عمرا اجازه بدم دست‌هات رو کثیف کنی
‫- خب، اغلب همچین کاری می‌کنم ‫- من فقط...
‫خنده‌م رو درمی‌آری! ببخشید
‫تو.. گمونم تو...
‫یک شوخ‌طبعی تودارانه‌ای داری
‫لازمه شغل همینه که بتونی
‫به اتفاقات ناخوشایند زندگی بخندی
‫خوشحالم با آدم ‫خوش‌بینی مثل تو آشنا شدم
‫می‌بینم که دوست داری بخندی
‫دوست دارم چون تو شاخه کاری من
‫آدم‌ها اون‌قدری نمی‌خندن
‫- می‌شه این رو قرض بدی؟ ‫- آه، بله
‫خیلی دوست دارم ‫خوراکی‌های خاص محلی رو بچشم
‫مطمئنم خوشت می‌آد. ‫جای دیگه پیداش نمی‌کنی
‫خیلی طول نمی‌‌کشه
‫راستی که جگر آدم رو حال می‌آره. ‫خوراکی محلی به این می‌گن
‫- محصولات محلی دوست داری؟ ‫- معلومه
‫خب، می‌دونم که خوشت می‌آد
‫- نه، من... ‫- امیدوارم که به‌ت بچسبه
‫حتی می‌تونی در موردش بحث هم بکنی...
‫تو مجلس [شورا] هم بحثش رو بکش وسط!
‫- نه، اما... ‫- اگه دوست داری، یک بطری به‌ت بدم
‫بگذار اول بچشی‌ش. ‫بگو چی توشه
‫امیدوارم خوشت بیاد چونکه...
‫چون من هم از شما خوشم می‌آد
‫به سلامتی
‫این...
‫قویه، ‫ولی لازم نیست همه‌ش رو بری بالا
‫خوبه، ها؟
‫خیلی خوشه
‫خوبه، هم؟
‫یک دستی برسونم؟
‫چیزی نیست، چیزی نیست
‫چیزی نیست، دراز بکش
‫باهاش راه بیا
‫شبه‌مُرفین توش بود
‫داروی بیهوشی فیل و کرگدنه
‫و من این‌جام...
‫برای رهایی فرانسه!
‫تو دهنت...
‫آهان
‫جمهوری مقابل من است!
‫جمهوری این‌جاست. ‫راه درازی رو سپری کرده
‫کسی اون‌جاست؟
‫و یک
‫و دو
‫و سه
‫شاید به اورانیوم برسیم!
‫فرمان شماره 1
‫فرمان شماره 2
‫فرمان شماره 3
‫تصویب فوریتی، تصویب فوریتی!
‫مالیات‌بندی!
‫اعتصاب شده!
‫از سکوت خوشت می‌آد؟
‫گاهی که روی تختم باشم
‫و دراز کشیده باشم
‫و پاهام روی ملافه باشه
‫بدنم رو فراموش می‌کنم و ‫وارد یک جنون شیطانی می‌شم
‫مغزم شروع می‌کنه به چرخش
‫اما بیرون، ساکته، ‫یعنی یک شکاف بین سکوت
‫و حال درونی من به وجود می‌آد
‫خیلی هم تند پیش می‌ره. ‫مثل کتری، می‌دونی؟
‫قل‌قل می‌جوشه
‫و اون سکوت مثل سکوتی که فکر می‌کنی نیست، ‫مثل الان
‫خیلی حرف نمی‌زنیم، ‫اما مغزم قل‌قل می‌کنه
‫شاید برای همین کمی پریشونم
‫قضیه پیر علیه جوون نیست
‫- پیر نه، مسن ‫- ببخشید، مسن‌ها
‫2 تا زوج جذاب هستن که ‫لحظه آخر انتخاب‌شون کردیم
‫معرکه ان، ختم کلام
‫قضیه [رقابت] مسن و جوون نیست. ‫جفت گروه‌ها عالی بودن
‫از نظر فنی عالی ان
‫مثل یک جامعه مدرن می‌مونن
‫- خوبه ‫- ما اون‌هایی رو جدا می‌کنیم که خوشتیپ ان
‫تو تلویزیون و سینما هم قاعده همینه
‫بشریت رو نرم‌ می‌کنیم
‫و آخرش هم کارمون ‫می‌افته به دولت‌های مستبد‌
‫همه‌چی هم ظاهر خوشی داره
‫شماها بازیچه جبهه ملی شدین!
‫آه، نه
‫- انحرافات سیاسی‌تون رو داخل بحث نکنید ‫- این‌جوری نیست
‫و اما درباره اصالت و ‫گوناگونی... معیارهای ما
‫در موضوع اصالت و گوناگونی
‫ماریون و لئو در دوره‌ها و ‫سبک‌های مختلفی بازنگری کردن
‫به سادگی خودشون رو از ‫قید کلاسیسیزم راحت کردن
‫اگه همه رنگ‌ها رو قاطی کنی، ‫قهوه‌ای گیرت می‌آد
‫ببخشید، ولی همین‌طوره
‫کسی همچین کاری نمی‌کنه. لارنس ‫و اولیویه سپیداجی ان، از مد افتاده
‫خاکی‌رنگه، بوی نفتالین می‌ده
‫ذوق موسیقی‌شون چطور؟
‫جایزه نفر اول چیه؟
‫ماشینه؟ 4X4؟
‫یک 4X4 مدرن. دست دوم نیست ها
‫کلی تجهیزات برقی داره
‫اگه بدیمش به مسن‌ها، ‫نمی‌تونن ازش استفاده کنن
‫فوقش از نصف امکاناتش استفاده کنن
‫ما داریم جایزه اول رو ‫به خاطر 50% استفاده...
‫- نه، تو داری... ‫- اینکه اصلا جای بحث نداره
‫- این بلوتوثه! ‫- من هم نمی‌دونم چطوری ازش استفاده کنم
‫و 79 ساله هم نیستم
‫خب، بیایید رای بگیریم
‫رای بگیریم
‫ماریون و لئو؟
‫فرِد...
‫- ماریون و لئو: 3 ‫- اولیویه و لارنس...
‫- 3 ‫- و رای پاتریک
ماریون و لئو
‫خب، آره
‫آره، آره
‫شارلوت، یالا
‫افسوس!
‫- می‌تونیم جایزه رو... ‫- خب، ممنون
‫من رو سرزنش نکن، جناب وزیر
‫من هیولا ام، حرفی توش نیست
‫جامعه این کار رو با من کرد
‫کودکی شادی داشتم، یعنی...
‫خیلی خوب شروع کردم
‫یک زندگی ساده، ‫همه‌چی سر جای خودش بود
‫پدرم تو کارخونه لاستیک کار می‌کرد
‫یک‌‍‌‌روز، سهامدارها تصمیم گرفتن ‫تعدیل نیرو کنن تا مخارج کم‌تر شه
‫و اون‌وقت...
‫بعد از 35 سال...
‫به‌ش گفتن که دیگه برنگرده. ‫قربون شما خوش اومدید!
‫بجنب برو خونه
‫نتونست کار پیدا کنه
‫می‌خواره شد. ‫یعنی کمی پیش از پیش بطری به دست شد
‫کار دیگه‌ای نداشت بکنه
‫مادرم گذاشت رفت
‫عالی شد! شاید ‫بگی کلیشه‌‌ست
‫یک‌روز صبح، بلند شدم. خب...
‫بابا، من بیدار شدم
‫کجایی، بابا؟
‫کجایی، پدر عزیزم؟
‫رفتم حموم، در رو باز کردم...
‫کی اون‌جا بوده باشه خوبه؟
‫پدرم بود
‫آویخته!
‫باور می‌کنی؟
‫باور کردی، نه؟
‫لامصب، من خوبم!
‫باید مثل تو می‌رفتم سراغ سیاست
‫من یک سخن‌ران ام!
‫خیلی زجر کشیدم! آره!
‫همه‌چی رو عوض می‌کنیم! آره!
‫اما هیچی عوض نمی‌شه! آره
‫باشه، بَرِت می‌گردونم پارلمان
‫من باکره ام
‫من هم دفعه اول باکره بودم
‫بیا بریم تو کارش
‫ این رو می‌کشم روش
‫خیلی خوب، راحت و گرم
‫باید نوکش رو سفت نگه دارم
‫خب، این هم از این
‫خیلی خوب، بلند شو
‫اون‌جوری نه...
‫واستا، واستا، واستا
‫صبر کن
‫این احساس رو گرفتم که تو و من... ‫نمی‌دونم چرا...
‫اما احساس می‌کنم که همدیگر رو درک نمی‌کنیم
‫اما...
‫می‌شه تو آرامش چند ‫تا سمبوسه درست کنم؟
‫امکانش هست؟
یک سمبوسه کوچولو برای یک دختر کوچولو
چطوری می‌شه یک خمیر سمبوسه خوب عمل آورد؟
چی لازم داره؟ ‫آرد می‌خواد
...اما بپا
حواست به گلوتن باشه
گلوتن یعنی گلوله‌گلوله شدن خمیر
‫بیا از نو شروع کنیم
‫بز کوچولو!
‫کوچولوی نازنین!
‫تو یک بز چشم‌-بزی هستی!
‫من هم آقا گرگه ام
من آقا گرگه ام و می‌خوام یک لقمه‌ت کنم
‫دل به کار بده، لامصب. آهان
‫پاشو پاشو
‫امروز خیلی شیطونی کردی
‫خیلی، خیلی شیطون
‫پسر بد
‫شیطون... شیطون...
‫شیطون
‫حالا تخم‌هات رو بخور
‫نگاه کن... نگاه کن!
‫یالا، تخم‌هات رو بخور. ‫آره، می‌خوری. دهنت رو باز کن
‫قشنگ باز کن. ‫آهان. خوبه. پسر کوچولوی خوب
‫نه، نه! غذات رو توف نکن، نه! ‫زود باش
‫سس بزنم به‌ش؟
‫شاید کمک کنه
‫چی گفتم؟
‫حالا قورتش بده
‫یالا!
‫لاشی
‫دومی؟
‫آهان، آره. یالا
‫درست می‌شه
‫حال‌به‌هم‌زنه
‫- می‌تونستیم ویسکی بخوریم ‫- بهتر می‌شد
‫- چرا آب؟ ‫- نمی‌دونم
‫- می‌تونستی شراب استفاده کنی ‫- این‌قدر غر نزن
‫- گیگونداسی چیزی... ‫- پیله کردی ها
‫- قرمز و خوشگل... ‫- بخور حرف نزن
‫فرانسوآ می‌آد؟
‫مطمئنم می‌آد
‫خیلی خسیسه، ‫دو تا شاخه گل هم نمی‌خره بیاره
‫- معلومه ‫- می‌ترسم نتونم...
‫منتظرم بمون
توی هر نوبت یکی
‫حواست باشه قورت‌شون بدی
‫- توف نمی‌کنم بیرون که! ‫- من تو رو می‌شناسم!
‫شاید بکنی
‫خیال کن یکی‌مون رفته بود...
‫هرچیزی غیر از این!
‫- دریچه رو ببند ‫- صدای سگ همسایه رو نمی‌شنوم
‫- خیلی رو اعصابه ‫- خب یک نفعی هم داره
‫درسته
‫- بانکیه هم بره درش رو بگذاره ‫- گل گفتی
‫می‌تونه بره...
‫در کونش رو بگذاره
‫معده‌م داره ترش می‌کنه
‫شاهنامه آخرش خوشه
‫چی؟
‫باشه...
‫بدرود
‫بدون شک
‫امیدوارم
‫شاید من برم جهنم و تو بری بهشت
‫نه، تو می‌ری بهشت، من جهنم
‫نه
‫این هم از این
‫بیا بریم تو کارش
‫خیلی تر و تمیز
‫عین کاندوم می‌مونه
‫نمی‌شنوم چی می‌گی
‫نمی‌شنونم
‫- مثل کاندومه ‫- چی؟
‫- اه، لامصب ‫- چی شد؟
‫لامپ بود
‫- چی بود؟ ‫- چراغ بود
‫آه، تا دم مرگ هم خون به جیگر آدم می‌کنی
‫من اوبنه‌ای هستم
‫آره، دیوید
‫نه، دارم روی یک‌چیزی کار می‌کنم
‫آره
‫چی؟
‫نه بابا؟
‫به دروازه پارلمان بسته شده؟
‫پناه بر خدا!
‫یک زنگ دیگه می‌زنم. ‫شاید اون‌ها باشن
‫آره، موریس
‫چی؟
‫مگه صبح پیش بابا نبودی؟
‫شاید دیر کرده باشه، نمی‌دونم
‫به‌ش زنگ زدی؟
‫زنگ زدی؟
‫بابا!
‫رفتی ببینی؟
‫بابا؟
‫مامان؟
‫کسی خونه نیست؟
‫بابا؟
سلام - ‫- الکس؟
می‌شنوم - ‫- منم
می‌دونستی مامان و بابا ‫شدیدا مشکل مالی دارن؟
چی؟
بدهی داشتن
صبح با بانک حرف زدم ‫به‌م زنگ زدن
چی؟ - ‫- خونه قراره مصادره بشه
یک‌چیزی نزدیک 78,000 یورو بدهی دارن.
یعنی که چی؟ - ‫- هیچوقت به من حرفی نزدن
‫لاشی!
‫خب، سبقت بگیر!
‫مشکلت چیه؟
‫- برو کنار... ‫- کون لقت!
‫- حواست باشه ها ‫- گه‌لوله!
‫اون‌جوری نگاه نکن ها، لانتوری
‫- حالت رو می‌گیرم ها ‫- خفه کار کن!
‫- ببند کونِ خر رو، حرومزاده! ‫- چی؟
‫- نگاهش کن ‫- چیه؟
‫حتما مادرت جنده منده بوده ‫که آخرش تو رو پس انداخته!
‫بچه‌کورتاژی!
‫بیا بیرون
‫بیا بیرون، قرمساق!
‫تو روحت!
‫نهادی شانه‌ات هر دم به روی شانه‌ام جانا
‫دهان بر زلفم و دستت کنار گردنم جانا
‫نفس‌های تو بنشسته همی بر پشت من جانا
‫و زان گرمای دستانت، بهار آید زمستانم
‫و زان گونت که بر گون است ‫شب و صبحم دگرگون است
‫از آن گرما که می‌بخشی ‫شب و صبحم چه گلگون است
‫مرا گویی بیا، آیم
‫و چون خَندی تو خندانم
‫گر این‌جا باشی یا آنجا
‫و گر جای دِگر، آیم
‫هر آنجایی که می‌باشی
‫من آن‌جا را وطن دانم
‫و گر پرسی چرا، گویم
‫تو را من دوست می‌دارم
‫کنم ترکت همین امروز ‫که عشقی این‌چنین پرسوز
‫اگر روزی شود خاموش
‫چه دود آید چه دود آید
‫و گر دودت نیاید خوش خوشا ترک تو و آغُش
که تا آتش چنین گرم است
‫همی بدرود می‌باید (الحاقیات مترجم)
‫- حالت خوبه؟ ‫- ببخشید
‫یک‌کمی سرگیجه دارم
‫سرم درد گرفته
‫- آسپرین خوردی یا نه؟ ‫- سرم داره می‌ترکه
‫فقط وقت تلف کردنه. ‫آسپرین هیچ گهی نیست
‫کبدت رو داغون می‌کنه. ‫آب زیاد بخوری بهتره
‫انگار که صدای زنگ‌ها رو می‌شنوم
‫این پرونده پیچیده‌ایه. ‫بگذار توضیح بدم
‫چون دو تا مسئله داریم، توی یک پرونده. ‫ما...
‫یعنی اون بخشی که در باب حمله ‫تو به اون یارو متجاوزه می‌شه
‫مورد قضاوت قرار می‌گیره
‫برای همین متهم شدی به
‫دست زدن به اعمال شکنجه‌گرانه و بربرانه
‫همراه با خشونت مبرهن، ‫که به معنای عوامل مشدده‌ست،
‫خب، برای تو مهم نیست، ‫ولی این بند 222 حقوق کیفریه
‫کاری که باید بکنیم، ثابت کردن
‫اینه که تو
‫در حال دفاع از خود بودی
‫و به کاری که داشتی می‌کردی آگاه نبودی
‫فرق رو می‌فهمی؟ اون‌ها ‫می‌گن تو تعمدا قصد کردی
‫که به‌ش آسیب بزنی. یعنی می‌گن متجاوز تویی. ‫ما می‌گیم که تو قربانی هستی
‫و مورد حمله قرار گرفتی، که حقیقته
‫خب؟
‫باشه، اما من آگاه بودم که چه‌کار می‌کنم
‫باشه، ولی نباید بگی
‫باید بگی که عصبانی بودی
‫اما نگو که دنبال تلافی بودی
‫- دنبال تلافی بودم ‫- این که اسمش تلافی نیست
‫- پس چیه؟ ‫- عدالت
‫تو قانون رو بازیچه خودت کردی. ‫به قاضی می‌گم
‫اگه باز هم برگردم عقب ‫تخم‌های طرف رو می‌برم
‫- من به قاضی این رو بگم؟ ‫- نه، ببخشید، من داشتم می‌گفتم
‫امروز تو حال خودم نیستم. ‫چیزی نگو. بین خودمون بمونه
‫هرچی کم‌تر بگی...
‫سوالات‌شون رو جواب بدم؟
‫اگه می‌خواهی برنده بیایی بیرون، ‫چیزی نگو
‫پس، جواب ندم؟
‫- هیچی نگو ‫- هیچی؟
‫مثل عشق، مرموز باش
‫یعنی می‌گی دروغ تحویلشون بدم؟
‫مسئله راست گفتن و دروغ گفتن تو نیست. ‫مسئله بقاست
‫تو توی جنگلی. اون‌ها هم شکارچی ان
‫دارن دنبالت ‫می‌کنن. باید فرار کنی
‫افتادی تو دام، ‫افتادی تو خطر
‫آش و لاش شدی ‫به‌ت تجاوز شده
‫این که کم چیزی نیست. ‫حالا من از جنگل می‌آرمت بیرون
‫چیزی نگو. خودم رفع و رجوعش می‌کنم
‫متجاوز تو نبودی!
‫او بوده. تو قربانی هستی
‫وارد صحن دادگاه می‌شی، ‫در قش قربانی
‫باهات موافقم، اما...
‫- چیزی نگو. گریه کن ‫- می‌خوام راستش رو بگم
‫- چه راستی؟ ‫- راستش همینه
‫- راستش رو نگو ‫- چرا نگم؟
‫من تو دادگاه دروغ نمی‌گم
‫- ازت نخواستم دروغ بگی ‫- خواستی!
‫یا خودت رو نجات بده یا حبس ‫ابد می‌خوری. همین رو می‌خواهی؟
‫تو 16 سالگی به‌ت ‫تجاوز شد و تا 30 سالگی
‫باید بری پشت میله‌ها. ‫از جوونیت لذت ببر
‫از خودت دفاع کن، لامصب
‫اگه خودت به داد خودت ‫نرسی کسی به دادت نمی‌رسه
‫چیزی به اسم عدالت وجود نداره، ‫عدالت تو دست‌های خودته
‫اون یارو زندگی‌ت رو به باد داده!
‫پس بگو: "هیچی یادم ‫نیست. تو حال خودم نبودم
‫و نفهمیدم چه‌کار می‌کنم"
‫نمی‌خوام دروغ بگم
‫پس چی؟
‫می‌خوام راستش رو بگم
‫- چه راستی؟ ‫- همونی که گفتم
‫نمی‌تونی همچین حرفی بزنی
‫- آخه چرا؟ ‫- برای دادگاه قابل قبول نیست
‫که همچین حرفی بزنی، ‫از حرف خودت نقل قول می‌کنم:
‫"بیضه‌هاش رو بریدم و ‫گذاشتم تو مایکروویو 900 وات
‫تا مجبورش کنم بخوردشون"
‫محاله. به خرج‌شون نمی‌ره
‫نخند. اصلا خنده‌دار نیست
‫اون‌ها هم نمی‌خندن
‫نمی‌خندن، خنده نداره
‫من نیومدم این‌جا که جوک برای هم بگیم
‫حالا شاید قیافه‌م...
‫ببخشید
‫- آب می‌خواهی؟ ‫- آره، لطفا
‫نمی‌دونم
‫دو سه روزی می‌شه
‫مسائل شخصی
‫روبراه می‌شی؟
‫آره
‫باشه...
‫چی داشتم می‌گفتم؟
‫نمی‌دونم
‫من هم نمی‌دونم
‫تو...
‫حتما می‌تونی...
‫این قضیه رو از سر بگذرونی
‫پشت سر می‌گذاری‌ش
‫باهم پشت سر می‌گذاریمش
برگردان از فیل‌آسفی ‫t.me/PhilAsefi