Tak mi przykro.
Kto to, kurwa, był?
Najprawdopodobniej kartel Los Soles.
Tak mi powiedzieli ludzie.
Dlaczego to zrobili?
Pamiętasz, co powiedział gość od negocjacji?
Może jego szefów uraziły wasze żądania.
Tutaj to nie byłby wystarczający argument, ale u nich może tak.
- Wiemy coś jeszcze? - Tak.
Co, do kurwy?!
Napastnicy pracują dla kogoś wysoko postawionego w kartelu.
Jakaś szycha przyjechała tu zrobić porządki.
Gość ma jakieś nazwisko?
- Wiemy, jak wygląda? - Jeszcze nie.
Ale jego sicario są bardzo groźni.
Rekrutuje Flamandczyków do swojej armii.
Saber, musisz wyjechać. Do Maroka, gdziekolwiek... Musisz.
Najpierw pomszczę Sofię.
- Saber... - A Coralie?
- Nie możesz iść na wojnę... - Moja żona!
Była żona.
Rozmawialiśmy. Powiedziałem jej o Sofii.
Czeka u siebie.
Znajdź tego gościa z kartelu.
Powiedz, że chcę z nim negocjować.
Że oddam celników i kontakty, jeśli mnie zostawi.
Ale w jakim celu?
Spotkasz się z nim i go zabijesz?
Właśnie tak.
- Jesteś cała? - Tak.
- Pokaż. - Jestem cała!
Tylko zmęczona.
Wiem...
Jestem zmęczona.
Musimy się stąd zmyć, jasne? Przebierz się.
I przysięgam, że nie wyjedziemy, póki nie zapłaci.
Wiedziałam, że nas znajdzie po tym skoku.
- O kim ty mówisz? - O Chrisie!
Nie żyje. Zabiłem go.
Jeśli nie on, to Djebli?
Nie wiem, ale nie możemy tu zostać.
Pospiesz się.
Szybko.
Chciałbym zapłacić.
Coś ci pokażę.
Wiesz, co to? Patrz.
Dobra.
W porządku.
Zapłacisz?
- Tak? - Zabójcy adwokatki byli w porcie.
- Wysadzili statek. - Co?
- Gdzie jesteś? - Przenoszę się.
- Co z twoim wyjazdem? - Przyspieszyłem go.
Właśnie wyjeżdżamy.
Jak znaleźli cię w porcie?
Nie mam pojęcia.
Musisz jak najszybciej wyjechać do Włoch.
Dam znać, co z diamentami.
- Dobrze. - Uważaj.
Ty też.
Policja! Ręce do góry!
Gleba! Na kolana!
Ręce za głowę!
Tony Graziani? Jest pan aresztowany pod zarzutem zabójstwa.
- Spokojnie. - Puszczajcie!
Nie dotykajcie moich dzieci!
- Puszczać! - Stój!
- Nie ruszaj się! - Puszczać!
Nie ruszaj się.
Co robimy z Nahelem?
To znaczy?
Skoro Djebli znaleźli nas, jego też mogą.
Współpracował z nami.
Nie wyjadę bez niego.
Wiem, że nie proszę o nic łatwego.
Tylko tobie mogę ją powierzyć.
Tylko na kilka dni.
Nic nam nie grozi?
Jesteś tu bezpieczna. Nikt nie zna adresu.
A ty co zrobisz?
Nie chcę cię okłamywać.
Tak?
Wcześniej to nie był problem.
Wezmę ją.
Zajmę się nią.
Przepraszam za wszystko.
Wybacz mi.
Zamknij drzwi. To dużo pieniędzy.
Ja zaprowadzę porządek w porcie, a wy zajmiecie się tymi zbirami.
Ta jest załatwiona.
Ci dwaj mieszkali w squatach ze wspólniczką Mehdiego Belhadja.
O nim możecie zapomnieć. Wyjechał z kraju.
Ale ten, Nahel, wciąż mieszka w Brukseli.
Valéria znalazła adres.
Sprowadźcie go.
Ale ostrożnie, jeśli jest w kontakcie z Belhadjem i dziewczyną,
możliwe, że się u niego ukrywają.
Spokojnie, tym razem ich dorwiemy.
Lekceważcie tych złodziei dalej,
a to oni dorwą was.
Znajdźcie mi tego dzieciaka.
Nie wiem, zmieniłeś się.
Unikasz mnie od rozmowy z moim bratem.
Że niby się go boję?
Tak uważasz?
Kto to?
- Nie odbiera. - Tu Nahel, nawijaj.
Nahel, oddzwoń. Jadę do ciebie.
Nie chce mnie przy tobie. Normalka.
Nie miałeś ich dać adwokatce?
Goście, którzy byli w porcie, ją kropnęli.
Powinienem był powiedzieć wcześniej.
Tak, powinieneś był.
Tu Nahel, nawijaj.
A gdybym cię pocałowała, a on to widział?
Odczepiłby się. Nie moja wina, że podobam się jego siostrze.
- Uważasz, że mi się podobasz? - Tak.
Bez kitu.
- Spóźnię się. - Pójdę z tobą.
Kto to jest?
Mordeczki, czegoś wam trzeba czy co?
Co jest?
Mówimy do was.
Czego chcecie?
Tranquilo.
Jakie tranquilo?
Pojebało? Mów normalnie.
- Pojebało cię? - No co?
Spokojnie.
Jakie tranquilo? Czego szukacie?
No co jest?
Odłóż to!
No i co teraz?
Czego chcesz?
Drzwi! Szybko!
Szybko. Otwieraj!
Stary!
Padnij!
Będę z drugiej strony.
Sprawdzę z drugiej strony.
Nahel!
Chodź!
Szybko!
- Jesteś cały? - Tak, jedźmy.
Czekaj!
Co ty wyprawiasz?
Dobra, jedź!
Jeśli dobrze rozumiem, Saber przysłał cię tu, żeby negocjować?
Tak. Zgadza się.
Musisz być dla niego kimś bliskim, skoro tak ci ufa.
- Mój ojciec i jego matka są kuzynostwem. - Rozumiem.
Więzy krwi są ważne.
Proponuje mi oddać swoich skorumpowanych celników,
jeśli zostawię go w spokoju?
Tylko tyle chce. Nic więcej.
Dobrze. Powiem ci, co o tym sądzę.
Gdyby naprawdę chciał negocjować,
nie przysłałby ciebie, tylko adwokata.
Saber chce się ze mną spotkać,
żeby mnie zabić.
Nie...
Pozwól mi skończyć, proszę.
Saber chce pomścić kuzynkę.
I coś takiego szanuję.
Jeszcze bardziej szanuję to,
że podjąłeś ryzyko i przyszedłeś do mnie, żeby mu pomóc.
To dowodzi u ciebie dwóch cech, o które tu bardzo trudno.
Odwagi i ambicji.
Teraz sam powiesz, czego chcesz.
Umrzeć za Sabera czy pracować dla mnie?
Tak?
Spotka się z tobą.
Ale to będzie trudne. Cały czas ma przy sobie sicario.
Tym lepiej. Ich też zabijemy.
W takim razie mam pomysł. Zobaczymy się wieczorem?
Wpadnij do mnie do hotelu.
Nikt nie chce dla ciebie pracować. Wszyscy boją się Los Soles.
Nawet o ochronę trudno.
Bez obaw, wrócą.
Nikt nie wróci, Saber.
I wiesz co?
Ci, którzy całowali cię po rękach, zdradzą cię na żądanie kartelu.
Zabierz rodzinę i jedź do Maroka. Tak będzie najlepiej.
Uważaj.
12 sierpnia 1975 roku
w Lecce
we Włoszech.
W Lecce nie ma „h”.
Są dwa „c”.
Narodowość?
A jak myślisz?
Wzrost?
1,88 m.
Wejść.
- Tata. - Skarbie.
- Tato! - Zostań tam.
Będzie dobrze, bez obaw. Zajmij się nią, skarbie.
Będzie dobrze! Puszczaj.
Siadaj.
Te wasze kurewskie metody.
Siadaj.
Myślisz, że to mój pierwszy raz tutaj?
Wyglądam jak diler haszu?
- Bez obaw. Dobrze się nimi zajmiemy. - Lepiej, żeby tak było.
Gdzie on jest?
No nie...
Już tłumaczę.
Palę haszysz, przyznaję się.
On mnie zaopatruje. Dlatego często się spotykamy.
W laboratorium znaleźliśmy waszą krew. Obaj siedzicie w tym po uszy.
Jeśli pomożesz nam go znaleźć, sama usunę dowody przeciwko twojej żonie.
Mojej żonie?
Dowody?
W dupę je sobie wsadźcie. Niczego nie macie.
Owszem, w waszych rozmowach nic nie było.
Ale lubiła pogadać z żoną twojego brata.
Powiedziała jej, że Chris de Witt zabił twojego brata.
I choć nie mamy dowodów, wiemy, że ukradliście diamenty i go zabiliście.
Umówiliśmy się z sędzią, który prowadzi sprawę.
Jeśli podpiszesz ten dokument
i pomożesz znaleźć Belhadja,
zapomnimy o współudziale żony.
Ale jeśli odmówisz, dostanie 10 lat.
Tony, nie pozwól żonie iść przez siebie do kicia.
Kelly!
Czego chcesz?
Otwórz, proszę. Potrzebuję cię.
Nie chcę cię widzieć.
Nie wygłupiaj się, to pilne.
- Otwórz. - Co to ma być?
Chodź.
Usiądź tu.
Spokojnie.
Oddychaj.
No już, oddychaj.
Oddychaj.
Ty zajmij się nim, a ja Djeblimi.
Chcesz wody?
Nie.
- Na pewno? - Tak.
- Zdjąć ci buty? - Nie trzeba.
Pomóc ci, Kelly?
Zostawisz mnie samą?
Muszę się skupić.
Uwaga.
Kurwa...
Nie ruszaj się. Zaraz będę.
Pójdę do apteki po potrzebne rzeczy.
- W porządku? - Tak.
Zaczekaj.
Jesteś sam?
Tak.
Zjemy coś na dole, potem spadam.
Wezmę klucze.
Przykro mi, kuzynie.
Gotowe. Załatwiłem go.
Zatrzymaj telefon.
Zadzwonią do ciebie nasi ludzie z Antwerpii.
I wciąż bądź ambitny. Potrzeba nam ludzi z tą cechą.
Zszyłam ranę.
Właśnie zasnął.
Potrzebny mu lekarz?
Jeśli rana będzie czysta, dam radę sama.
Lekarz będzie potrzebny w przypadku zakażenia.
Dobrze.
Mogę zapytać, co się stało?
Im mniej wiesz, tym lepiej.
Czemu wczoraj u mnie nie zostałaś?
Jestem poszukiwana, nie rozumiesz?
Inaczej byś została?
Wiesz co? Śpij na kanapie.
Ja się położę w aptece.
Zrobię, co mogę, dla twojego kumpla.
Ja nie myślę tylko o sobie tak jak ty. Ale potem nie chcę cię widzieć.
Pani komisarz.
Panie prokuratorze.
Chciał mnie pan widzieć?
Od przyjazdu nie ruszam się z ambasady.
To proszę się ruszyć.
Pani przełożeni nie zaprosili mnie na uprawianie turystyki.
Nikt pana nie zaprosił. Sam pan przyjechał.
To prawda.
Mam wiedzę o waszych kartelach.
Proszę zachować swoje teorie dla siebie.
Skąd pomysł, że to tylko teorie?
I że nie wiem czegoś, co przyda się pani w praktyce?
Śmiało, słucham pana.
Podobno poszukuje pani złodzieja, Mehdiego Belhadja.
Tak. I co?
Mehdi Belhadj pracuje dla Los Soles.
Szefowie kartelu kazali mu zabić Chrisa de Witta.
Skąd pan to wie?
Od informatorów. Moich ludzi w Los Soles.
Albo się mylą, albo pana zwodzą.
Dlaczego pani tak uważa?
Belhadj zabił de Witta, ale żeby pomścić rodzinę.
To nie ma związku z kartelem.
Laurence. Mogę tak pani mówić?
Nie. Komisarz Herman.
Kartel już tu jest.
Jeśli zaczną zatrudniać najgroźniejszych złodziei,
szybko pozna pani terror, jaki zaprowadzili w moim kraju.
Proszę pozwolić mi pomóc.
Powiedzieć mi, co pani wie o Belhadju.
Dostanie pan informacje, kiedy udowodni, że Belhadj pracuje dla kartelu.
Tymczasem radzę zwiedzić miasto.
Katedra jest wspaniała.
Ja radzę pani zmienić kawę, pani komisarz.
Ta z Wenezueli jest o wiele lepsza.
Virgile?
Czemu dzwoniłeś?
Odłóż broń.
Obróć się.
Zabójcy. Ty ich przysłałeś czy twoja kuzynka?
Ona nie żyje.
Sofia nie żyje.
Zabili ją ci sami ludzie.
Kto taki?
Kartel Los Soles. Znasz ich?
Wenezuelczycy. Do nich należy 70% towaru, który trafia do Antwerpii.
Chris dla nich pracował.
Postrzeliłeś syna ich szefa.
A twoja kuzynka?
Mieliśmy zastąpić Chrisa.
Odmówiliśmy, więc zabili Sofię.
Mnie też szukają.
Co o nich wiesz?
Duży południowoamerykański kartel.
Facet, który nas ściga, chce tu zrobić porządki.
Dokądkolwiek pójdziesz, oni cię znajdą.
Pokój osiągniemy tylko wojną.
Nie przeciwko kartelowi.
Racja. Czekaj, aż cię znajdą.
Bo tak się stanie.
Tony, zdecyduj się.
Halo?
To ja.
- Wyjechałeś? - Jeszcze nie.
A ty?
Też nie. Wypadła mi nagła sprawa.
Nic poważnego?
Nie. Znalazłem pewnego kupca diamentów.
Kto to?
Nie znasz, ale jest pewny.
Musimy się jak najszybciej tego pozbyć.
Za ile możesz się spotkać?
Dziś o 20?
Dobrze. Może być stacja metro Royal?
Tak, idealnie.
- Na razie. - Cześć.
Robisz to dla rodziny.
Nie obwiniaj się.
- Gdzie koleżanka? - Na dole, w aptece.
Co powiedziała o Nahelu?
Nie może się ruszać.
Co ci powiedzieli Djebli?
To nie Djebli. To kartel.
Jak to?
Facet, którego postrzeliłem, to syn szefa kartelu.
Jak w Narcos?
Właśnie.
Tony znalazł kupca. Sprzedamy diamenty i spadamy.
A Nahel?
- Zabierzemy go. - Nie. Nie będzie zbiegiem.
- Liana... - Nie.
Wyjedź. Ja zostaję.
Nie zostawię cię.
Mam pomysł.
To telefon gościa z piwnicy Nahela.
Jeśli go odblokujemy, poznamy jego szefa.
Co ty na to?
Znam kogoś, kto go odblokuje.
Dobrze.
Spróbujemy.
Chodźmy.
Już tłumaczę.
Kiedy chcemy zdobyć dane z telefonu, nie ma sensu go odblokowywać.
Gość mógł zainstalować apkę, która wszystko wyczyści.
Trzeba przenieść dane,
duplikując je.
PRZENOSZENIE DANYCH
Dobra.
Proszę bardzo.
Przedwczoraj trochę wam odbiło.
Możecie się bzykać, ale nie w pokoju dzieci.
ZAKOŃCZONO!
Proszę. Gotowe. Macie tam wszystko.
PIN to cztery zera. Spoko?
- Spoko. - Pokaż.
Sprawdzę ostatnie lokalizacje.
Szpital. Cztery razy w tym tygodniu.
Odwiedzają postrzelonego.
Pogadamy?
- Zaczaję się w szpitalu. Sam. - Nie.
Ja go postrzeliłem i ja to załatwię.
A jeśli coś odwali?
Bez obaw. Nie pozbędziesz się mnie jeszcze.
Trzymaj. Wolę, żebyś ty miała diamenty.
Już mi dajesz spadek?
Wrócę po swoją część.
Powiedziałem twojemu ojcu, że się obudziłeś.
Przestraszyłeś nas.
Zajmę się naszymi sprawami, kiedy będziesz wracał do siebie.
Odpoczywaj.
Porozmawiamy, kiedy do siebie dojdziesz.
Tranquilo.
Co tu robisz?
Ja zabiłem Chrisa.
I ja postrzeliłem tamtego.
Ja ponoszę odpowiedzialność. Nikt inny.
Prosisz, żebym cię zabił?
Powiedz, czego chcesz. Zrobię wszystko.
W zamian o mnie zapomnisz.
Mój szef chce twojej głowy.
Spokojnie, nie zabiję cię tutaj.
Ale daję słowo, że moi ludzie cię znajdą.
Ciebie i tych, których chronisz.
Gdzie jesteś?
Właśnie ich spotkałem.
- I co? - Nie zostawią nas.
Kurwa.
Musimy znaleźć jakieś rozwiązanie.
Spotkamy się z Tonym w stacji Royal.
Weź diamenty i przyjedź.
- O której? - O 20.
Dobrze. Ruszam.
LIANA JEDZIE Z DIAMENTAMI. JA BĘDĘ ZA 20 MINUT.
Wszyscy na miejsca.
Schodzi.
Obserwujcie ją.
Zbliża się.
Przechodzi przez bramkę.
SZAJKA: SERIAL
Napisy: Krzysztof Bożejewicz