Żyjesz?
Tak.
- Nie ruszaj się! - Co jest?
- Zamknij ryj! - Puszczaj!
- W porządku? - Co robisz?
- Na pewno? Chodź. - Puszczaj!
- Spokojnie. - Patrz. Co jest?
Wsiadaj, kurwa!
Co to ma być?
Nie!
Otwórz drzwi.
- Cofnij się. - Zabierają go!
Jedziemy.
Szlag.
- Siema, co tam? - Dobrze.
No jedźże, kurwa.
Spokojnie!
- Torebka. - Co?
Upuściłam ją, kiedy zaatakował.
Kurwa.
- Co było w środku? - Dowód osobisty.
Kurwa.
Szybko, jedź do niej.
Czemu? Po co niby?
Szybko, kurwa!
Nie możemy tu już zostać.
Wstawaj.
Koka i forsa tej samej nocy? No nie!
Jak znaleźli kryjówkę?
Saber i złodziej współpracują.
Porwali dokera.
Skurwysyny za to zapłacą!
- W porządku? - Tak.
Chłopaki!
Mam dokera, ale Kelly się wsypała. Mam tu Nahela.
- Tutaj? - Tak.
Kurwa.
Ostrożnie.
Ostrożnie! W porządku?
- Tak. - Na pewno?
W razie czego krzycz, dobrze?
Gdzie Saber?
- Nie wiem. - Taa. Wystawił nas.
Spokojnie, odbija ci.
Byłem tam z wami i zrobiłem, o co prosiłyście.
- Proszę tylko o małą premię. - Ni chuja, jasne?
- Gdzie Kelly? - Tam.
Uzgodniliśmy wynagrodzenie, i już.
- Widzisz, czemu cię tam nie chciałam? - Sama przyszłam. Zostaw już to.
Teraz chcą cię zabić!
Bywa.
Niczego nie żałuję.
Przestań strzelać fochy.
Saber dzwonił. Jadę do niego.
Gdzie koka?
Mam kilku swoich celników.
Przechwycili ją.
Koka skurwieli spłonie.
Przez ciebie już po nas!
A myślałeś, że dotąd nie było?
Że im ot tak wszystko oddamy?
I że nas zostawią w spokoju?
To wojna.
Kiedy zrozumiesz, że mam rację, zadzwoń.
Halo?
Wystawił nas.
Pozwolił celnikom przechwycić kokę.
- Spłonie. - Co robimy?
Liczymy na to, co mamy.
Prześlij zdjęcie dokera i forsy.
- Szybko. - Dobra.
MUSIMY SIĘ ZOBACZYĆ
PRZYJEDŹ SAM. ŻADNYCH BRONI.
Źle zrobiłeś, Saber.
Nie powinieneś był wystawić koki celnikom. Skazałeś się na śmierć.
Wiesz co? Idź już.
Ja tu zostanę.
Ty nie chcesz pomścić Sofii. Ty chcesz zginąć.
I pociągnąć za sobą tylu ludzi, ile się będzie dało.
Wreszcie rozumiem.
Boisz się o siebie.
Ja jestem tylko adwokatem. Nikim.
Zatroszcz się o rodzinę.
Chronię rodzinę.
A ty jesteś tchórzem.
Dość.
Jestem zmęczony.
Znajdź kogoś innego.
Przy okazji.
Almeida to prokurator. Walczy z handlem narkotykami w Wenezueli.
Przyjechał tu jako konsultant.
Doskonała przykrywka.
Żeby cię znaleźć, ma nie tylko kartel, ale i gliny.
Nie wymkniesz mu się po tym, co mu zabrałeś.
Kradzież pieniędzy
i porwanie naszego człowieka rozumiem.
Ale oddanie koki celnikom?
- Nie taki był plan. - Naprawdę?
W takim razie co robił w porcie Saber Djebli?
Wystawił cię.
Myślałeś, że ukradnie kokainę, a on oddał ją celnikom.
Tak było?
Zwrócę ją.
Mogę ją odzyskać.
W zamian dasz mi spokój.
A jeśli odmówię?
Dzisiejsza strata będzie niczym w porównaniu z tym,
co jeszcze możesz stracić.
Jak chcesz mnie okraść z celi więziennej?
Twój kumpel, Tony, współpracuje z policją.
Zawarłeś układ. Oddasz się w ich ręce.
Jak chcesz zająć się naszymi interesami, skoro będziesz siedział?
Nietykalność dla Tony’ego, jego rodziny
i tej dziewczyny, Liany.
A jeśli mógłbym to załatwić tak, żebyś nie musiał iść siedzieć?
Byłbyś zainteresowany?
- Jak to zrobisz? - To już mój problem.
Co ty na to?
A co w zamian?
Wkrótce będziemy kontrolować niemal całą kokainę w Antwerpii.
Wiemy, że niektóre kartele nie przystaną na taki monopol.
Dlatego potrzebny nam ktoś taki jak ty.
Żeby stoczył z nimi wojnę.
Nie da się wygrać bitwy bez generała.
A ty masz zadatki na wielkiego generała.
Tego chcesz? Mam dla ciebie pracować?
W zamian policja zostawi twoich ludzi.
I sam też ich zostawię.
Pomyślę.
Pewnie. Bez pośpiechu.
Ale w przypadku kokainy...
lepiej będzie, jeśli się pospieszysz.
Celnicy spalą ją za dwa dni.
Jeśli nie oddasz jej razem z forsą,
osobiście zabiję rodzinę Tony’ego.
Nie martw się dochodzeniem.
Nosisz nazwisko matki.
Jesteś obywatelem USA.
Nic nie wiąże cię z ojcem.
Dla gliniarzy jesteś nowojorskim handlarzem diamentów,
który robi tu interesy.
Handlarzem diamentów?
A dla ciebie kim jestem?
O co chodzi?
Czemu zaatakowałeś Sofię i Sabera Djeblich?
Nie chcieli dla nas pracować.
A w związku z naszymi planami w porcie,
nie możemy tolerować rywali, którzy mają taką władzę.
Nie ma mowy.
Jesteś mądrzejszy niż ja,
ale nie rób ze mnie idioty.
Sofia i Saber nie odrzucili naszej oferty.
Chcieli większą działkę.
Jedynym powodem, dla którego ich zaatakowałeś,
jest to, że to ja ich wybrałem.
Masz rację. Jestem mądrzejszy od ciebie.
Powinieneś mi ufać tak jak twój ojciec.
Mój ojciec przechodzi na emeryturę.
A kto go zastąpi?
Ja.
Nigdy nie będziesz kierował kartelem.
Ambicja to jedno,
a kompetencja to drugie.
Przemyśl to.
Chociaż nie wiem, czy dasz radę na morfinie.
Dobra.
Koleś zgodził się nas zostawić.
Musimy tylko wszystko oddać.
A co z koką?
Odzyskamy ją.
Ukradniemy ją, kiedy trafi do spalarni.
Do spalarni?
Wszystko, co celnicy przechwycą,
alkohol, narkotyki i podróbki,
trafia do spalarni w porcie.
Skąd to wiecie?
Planowaliśmy tam skok.
- Czasami palą forsę. - Jasne.
Teraz najważniejsza jest koka. Spalą ją za dwa dni.
- Tak powiedział? - Tak.
Skąd wie?
Ma swoich ludzi w policji.
Koka przyjedzie w śmieciarkach.
Nam też będzie potrzebna.
Zrobimy rekonesans. Załatwisz drona?
No to ja się zajmę śmieciarką.
Mam.
Ostrożnie.
Znajdźcie klucze i ciuchy. Ja stanę na warcie.
Podążaj za autem.
Piece są w drugim budynku.
Klucz do głównej bramy.
Śmieciarka numer 130.
- Pójdę po resztę. - Dobra.
Wejście jest monitorowane.
Jak wejdziemy?
Główną bramą, jak wszyscy.
Szlag.
Kurwa...
- Jedź! - Szybko!
Dziewczyna z klubu?
Tak. Znaleźliśmy torebkę z dokumentami.
Sprawdź, czy była aresztowana.
Zostaw mnie, proszę.
Tak?
Dostałem wiadomość.
Chciałem ci powiedzieć osobiście.
Wiesz, że mnie należy się twoje miejsce.
Tak, to prawda.
Ale nie możesz mnie winić za miłość do syna.
Sam wiesz, jak to jest być ojcem.
Moje dzieci nie żyją.
Zostało mi tylko wspomnienie ich płaczu i krzyków.
I błagania w ich oczach...
kiedy zanurzano je w kwasie.
Zabiłem bestie, które to zrobiły.
Przysiągłeś, że o tym nie zapomnisz.
I obyś nie zapomniał, gdy mój syn zajmie moje miejsce.
Zaczekaj.
Mogę o coś zapytać?
Oczywiście.
Jeśli kiedyś będę musiał sprzeciwić się Staremu i jego synowi,
będę mógł na ciebie liczyć?
Choćbyś sprzeciwił się samemu Bogu, możesz na mnie liczyć.
Zidentyfikowaliśmy ludzi Sabera z portu.
Pracowali dla Chrisa. Wiemy, gdzie są.
Brawo.
Robimy kwadraciki.
I kroimy.
Robimy frytki.
Prawie gotowe.
Już nie muszę gotować.
Kroimy jeszcze.
Twoja rodzina będzie następna.
- Tatuś! - W porządku, synku?
Cieszę się, że cię widzę.
Kocham cię.
Wszystko dobrze?
Milhan, do pokoju.
- Co ty tu robisz? - Gdzie mała?
Na górze. Śpi.
Co się dzieje?
Boję się, że ktoś wam coś zrobi.
Przerażasz mnie.
Proszę.
Dziękuję.
Podziękujesz, rozmawiając z Lianą.
Wiem, że żałujesz swoich słów.
Nie wyobrażasz sobie, ile by dla ciebie zrobiła.
Na razie.
Za duży. Nie dojedziemy.
Jak znajdziemy piec?
To Liana.
- To niemożliwe, Mehdi. - Wiem.
Bez harmonogramu ani numeru pieca nie znajdziemy koki.
To niemożliwe.
Tony.
Co?
Jeśli Almeida nie odzyska towaru...
skrzywdzi twoją rodzinę.
- Czemu nie powiedziałeś? - Nie wiedziałem jak.
Chodzi o moją rodzinę!
Jak mogłeś nie powiedzieć?
Przykro mi.
Mam rozwiązanie.
Chodź ze mną.
Chciałeś mnie widzieć?
Kokaina zostanie spalona jutro w porcie.
W którym piecu i o której?
Oddasz ją Almeidzie?
Zawarłem z nim układ.
Oddamy mu wszystko, a on nas zostawi.
Wiesz, że to prokurator?
Groził mojej rodzinie.
Dobrze, pomogę wam.
Zapytam celników o numer pieca.
I pojadę z wami do spalarni.
Za bezpieczeństwo rodziny.
Niczego nie oddamy, póki nie będziemy bezpieczni.
Ale posłuchaj.
Wystaw nas znowu, a cię zabiję.
Rozumiesz? Zajebię cię.
Gdzie jesteście?
Saber nam pomoże.
Co mam ci powiedzieć?
Nic. Jeśli się nie zgadzasz, zostań z Nahelem i Kelly.
- Daj mi powód, żeby mu ufać. - Grożą jego rodzinie.
Musimy. Jest nam potrzebny.
Niech Rayane i Dounia będą gotowi.
Do dzieła.
Cholera jasna.
Idź po resztę. A ty ładuj do pieca.
Mamy dziesięć minut, żeby wszystko spalić.
Ruchy! Szybko!
- Ręce do góry!
- Za śmieciarkę! - Już!
- Ruchy! - Dalej!
No już, mówię!
Ruchy!
Ręce na ścianę! Ruchy!
Ręce na ścianę!
Na ścianę!
- Stać tam! - Stać!
Ruszamy.
- Na kolana! - Na kolana, no już!
Tak, to ostatnia.
- Napijemy się potem? - Nie mogę. Dzieciaki.
Szkoda.
Rozdzielamy się.
My – piec trzeci. Reszta na stanowiska.
Nie ruszaj się!
Daj mi kluczyki.
Stul pysk! Na kolana!
Dawaj ręce.
Zwiąż go.
Skuj się.
Nie wytrzymam.
Zatyka mi nos.
Oczy mnie palą.
Szybko, chodź.
Stój!
Zwiąż go.
Patrz w dół.
Gdzie ten jebany piec?
Dobra, mamy kontrolę nad systemem.
Furgon celników gotowy. Jestem na stanowisku.
Jesteśmy przy piecu!
Gdzie oni są?
Kurwa!
Wiedziałam, że nas wyrucha!
Dobra, mam ich.
Szlag.
Chyba jest problem.
To nie ten piec, kurwa!
Mówiłeś, że trójka! Co to ma znaczyć?!
Gdzie jest koka? No gdzie?!
Był problem z trójką. Przenieśli ją do czwórki.
Czwórka.
Dobra, szukamy czwórki.
Dobra, ostatnia.
Włączamy.
Tam. Ładują jeszcze.
Dwa piętra wyżej.
Przywiąż go.
Dwa piętra wyżej.
Pospiesz się.
Jest. Co robimy?
Nie ma wyboru, zaraz włączą. Ja się tym zajmę.
Dobra, gotowe.
Widzę jeszcze trzech.
W porządku?
- Tam, patrz. - Jeszcze jeden.
Rayane, pomóż im.
Wstawaj!
Skuj go.
Ją też.
Wyjmujemy.
Idź.
Idzie reszta.
Szybko. Biorę torby.
Wkładaj, ile możesz. Rayane i Dounia ładują.
- Dounia, z drugiej strony. - Dobra.
Rayane, torby na dół. Włóż je do auta.
Dobra.
Rayane?
Dounia, chodź!
Idź na dół. Ja pójdę do góry.
Zrzucę resztę toreb. Złap je.
Dobra.
Wezmę to i załaduję do auta.
Prawie gotowe. Idę po resztę.
Zniesiemy resztę.
Skurwysyn!
Otwieraj!
Daj mi broń.
Tony.
Słyszysz?
Saber? Tony?
- Nie ma zasięgu! - Wiem.
Co się dzieje, Mehdi? Liana?
Mehdi!
Otwierać!
SZAJKA: SERIAL
Napisy: Krzysztof Bożejewicz