Mamy przejebane.
Dzwoń do policjantki.
Bez obaw, on wie.
Dzwoń.
Halo?
Nie żyje, Mehdi! On nie żyje!
Zabili Nahela.
Zabrali forsę i go zabili.
Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś?!
U Douni.
Zostań tam.
Zostań.
Halo?
Powinniście wzmocnić ochronę mojej rodziny. Szybko.
Twojej rodziny?
A co z rodziną chłopaka, którego zabiliście?
Co?
Zapomniałam.
Nie ma rodziny. Dorastał w bidulu.
Tak jak będzie z twoimi dziećmi.
To nie my. Trudno w to uwierzyć, ale to był nasz człowiek.
- To tyle? - Nazywa się Almeida.
Almeida! Mówi to coś pani?
Prokurator z Ameryki Południowej.
Członek kartelu Los Soles.
Jeśli nie wyślecie więcej ludzi do mojej rodziny, zabije ich.
- Rozumie pani? - Twoja rodzina jest bezpieczna.
Ty i Belhadj też będziecie, gdy was aresztuję.
O umowie możesz zapomnieć.
Halo?
Szlag.
Nic nie zrobi.
Ma w nosie moją rodzinę.
Wiem, jak ich znaleźć.
Możemy pogadać? Tylko my dwaj?
Zostańcie w salonie.
- Powinienem był cię posłuchać. - Na tym polega twój problem.
Nikogo nie słuchasz.
- Słuchałem Sofii. - Sofia nie żyje.
Mówiłem, że też tak możesz skończyć.
Masz rację. Dlatego cię potrzebuję.
To też ci mówiłem.
- Nie będę dla ciebie pracować. - Pracuj ze mną, nie dla mnie.
Zostańmy wspólnikami.
Jestem adwokatem.
- Nigdy nie zastąpię Sofii. - Nie proszę o to.
- Bądź sobą. - Gdyby tu była, nie zawahałbym się.
Ale po tym wszystkim...
Nie wiem.
Nie odpowiadaj teraz.
Zastanów się na spokojnie.
A tamci dwaj? Po co ich przyprowadziłeś?
Żeby naprawić swoje błędy. Jak z tobą.
Znajdziesz rodzinę Tony’ego?
Pani komisarz mówi,
że auto skradzione ze spalarni znaleziono w warsztacie.
- A towar? - Przepadł.
Na szczęście masz forsę.
Wydaj rozkaz ludziom pod motelem. My zajmiemy się Starym.
Mam dla pana informacje.
Pańska rodzina jest tutaj.
W motelu niedaleko Mons.
- Masz kogoś w policji? - Nie.
Ale znam odpowiedniego sędziego. No, jego sekretarkę.
Rodzina ma ochronę jak świadkowie.
Dwaj policjanci obserwują ją całą dobę.
Dziękuję.
Mój syn nie żyje.
Już nigdy go nie zobaczę.
Znam ten ból. Pozwól, że będę go z tobą dzielił.
Wybacz...
Ostatnio byłem wobec ciebie surowy.
I niesprawiedliwy.
To ja proszę o przebaczenie.
Moja duma popsuła nasze relacje.
Ale wiedz jedno:
zawsze możesz na mnie liczyć.
Wiem.
Dziękuję za twoją lojalność.
To moja wina. Nie powinienem był go tu wysyłać.
Jedynym winnym jest Saber Djebli.
To on zabił twojego syna.
I znalazłem sposób, by gnoja zwabić.
Jego żona i syn.
Nie widzę glin. Muszą być w pokoju.
Szlag, dzieciaki.
Rozdzielmy się.
Benzema, jak tam?
Mehdi, gdzie jesteś?
Mehdi, słyszysz?
Odpowiedz!
Tony!
- Co tam jest? - Nie wchodź, bracie.
Co tam jest? To oni?
Nie wchodź.
- To oni? - Tak.
- Nie. - Nie wchodź tam, Tony. Nie wchodź!
Nie, moja rodzina...
Zostaw mnie z nimi.
Zostaw.
Gdzie jesteście?
Co się stało, Mehdi?
Tony...
Nie żyje.
Jego żona i dzieci też.
Już jadę. Zostań tam.
- Jakieś wieści od złodzieja? - Nic.
PRZYJEDŹ SAM
Pójdę do dzieci.
Spokojnie.
Stary się z nim skontaktował. Jedzie tu.
Niech najpierw zabije Sabera. Potem się go pozbędziesz.
Kiedy wszyscy będą martwi,
zadzwonię do Caracas i wyjaśnię, że Saber Djebli zabił Starego.
Możesz liczyć na mnie i Juana.
Nikt nie wyjdzie stąd żywy.
Jestem. Nie zostawię cię.
Nie ruszaj się.
Podejdź.
Wiesz, kim jestem?
Na kolana.
Klękaj!
Twój syn i twoja siostrzenica są na górze.
Mogłeś strzelić mu w głowę.
Zabić go szybko i bezboleśnie.
Ale wolałeś...
poderżnąć mojemu synowi gardło jak świni.
Dlaczego?
O czym pan mówi?
Zaprzecz jeszcze raz,
a przysięgam,
że odetnę ci język.
Nie zabiłem pana syna. A zaprzeczaniem nic nie zyskam.
Ale ma pan powód, żeby mnie zabić.
O czym ty mówisz?
O tonie koki, którą straciłem.
Co to ma być?
Juan, załatw dzieciaki.
- Nie! - Sam jesteś sobie winien.
Pan też. Almeida zasłużył na stanowisko.
Gdyby nie wybrał pan na nie syna,
nadal by żył.
Dzieci!
Śpij sobie...
Saber!
Są całe.
Przepraszam.
W porządku?
- Wzywałaś mnie? - Kto miał adres motelu?
Sędzia prowadzący sprawę i prokurator z Caracas, Almeida.
- Kto mu dał adres? - Ja. Miał mieć dostęp do akt.
Mamy wspólnego wroga.
To on.
Odbiorę.
Jeśli spodziewałeś się jej głosu,
to zapewniam, że już go nie usłyszysz.
I twojego również...
już wkrótce nikt nie usłyszy.
Mam dla ciebie propozycję.
Samolot na lotnisku?
Tak. Ludzie Starego załadowali pieniądze.
Musimy za wszelką cenę odlecieć.
- Dobrze. - Chodźmy.
Policja! Ręce na maskę! Szybko!
Zabierz ich.
Ostrożnie, skarbie.
To już koniec.
Zostaniesz? Muszę się spotkać z Mehdim.
Godzinę temu zatrzymano Almeidę.
Wiesz od sekretarki?
Tak. Nie martw się.
Zajmę się twoją rodziną.
Muszę iść.
Proszę zdjąć mi te kajdanki.
Zdaje sobie pani sprawę z tego, co robi?
Dlaczego znaleźliśmy dwa kałasznikowy i trzy pistolety w pana bagażniku?
Muszę się bronić.
To cena za walkę z handlarzami narkotyków,
jaką podjąłem.
Wiem, że pracuje pan dla Los Soles.
I że wykorzystał mnie pan, żeby znaleźć złodziei,
i zabił rodzinę Tony’ego Grazianiego.
Widzę, że jest pani przekonana.
- Ale brakuje pani kilku faktów. - Mamy łuski z kilku miejsc zbrodni.
Jestem pewna, że będą pasować do broni z pana auta.
Wiem, o czym pani myśli.
O siostrze.
Śmiało, proszę pytać.
Proszę zapytać, czy ją oszpeciłem.
Zabawne.
Mówi pan, jakby wciąż miał jakąkolwiek władzę.
Ale bez obaw.
Kontakt z rzeczywistością odzyska pan w więzieniu.
Dokąd pani idzie?
Proszę zdjąć kajdanki.
Wrzuć go do celi. Niech to przemyśli.
Wezmę go. Przyprowadź drugiego.
Gdzie Mehdi i Tony?
Tony nie żyje. Jego rodzina też.
Przykro mi.
- Możemy porozmawiać? - Wejdź.
Almeidę aresztowano.
Widziałem się z szefem kartelu. Ma propozycję.
Narkotykowi aresztowali Almeidę?
Czego chce szef kartelu?
Żebyś zabił Almeidę.
W zamian dostaniecie z Lianą samolot.
Zrobimy to.
Zabijemy go. A potem uciekniemy.
Dobrze, zajebiemy gnoja.
Pojedziemy na komisariat.
Tak, to ja. Zajmą się Almeidą.
A ty?
Zastanowiłeś się nad moją propozycją?
Nie chcę wiedzieć, co zrobisz.
Wrócisz?
Nie.
Nie zapomnij, że cię kocham.
Ja ciebie też.
Będę czekać.
Przysięgam, że będę czekać.
- Zajmij się nią. - Dobrze.
- I sobą. - Tak, a ty sobą.
Wyjście na dole.
Mówisz o tym? A to na ulicę?
I co?
Czysto, możesz jechać.
Dobra.
Co to za hałas?
Alarm samochodowy.
Pójdę zobaczyć.
Jeden wychodzi.
Wypadek przed komisariatem.
Przyczyna nieznana. Wzywam wsparcie.
- Pójdę. - Idź.
Idę za tobą!
Chodź. Jesteś potrzebny.
- Szybciej, do cholery! - Idę!
Skuj go.
- Co się dzieje? - Stul pysk.
- Co się dzieje? - Chodź.
Pospieszcie się!
Wstawaj. Trafisz do celi.
Sprawdź z tej strony.
Nic. A u ciebie?
Chodź ze mną.
Naokoło!
Ty idź tam.
Tam. Pod autem.
Potrzebne wsparcie?
Idźcie naokoło.
Dobrze.
Pójdę na tyły. Masz coś?
Nic. A ty?
Nie. Tutaj nic.
Rozkuj mnie. Musimy uciekać.
W porządku?
W porządku.
Wracają, uważaj.
Nie ruszaj się!
Odłóż broń! Powoli!
Słyszysz, co mówię?!
Słyszysz?!
To z góry!
W porządku?
Tędy. Reszta na górę. Już!
Cholera, Mehdi, odpowiedz!
Odłóż broń!
Dobrze. Na kolana.
Klękaj! Szybciej! Skuj się!
To ten samochód.
Nie ruszaj się!
Nie ruszaj się, chuju!
Ciao.
Wezwać karetkę.
Gdzie jesteś?
Przesiądź się. Szybko!
Stał przede mną, kurwa!
Był tutaj. Miałam broń.
Musiałam tylko nacisnąć spust i byłby...
Szef kartelu chce, żebym go tu reprezentował.
W Antwerpii?
W Europie.
W całej Europie.
Co ty na to?
Możesz nas zostawić?
Wyjedź z dziećmi.
Z kraju.
Możesz jechać do Maroka. Jedź jak najdalej ode mnie.
Czego się boisz? Że będziesz taki jak ojciec?
Jestem gorszy.
Powiedz, że przyjąłeś propozycję,
a wyjedziemy.
Przyjąłem.
Nie udało się. Uciekł.
Ścigają go gliny i kartel. Nie ma wielu możliwości.
Ma prywatny odrzutowiec.
- Chce odlecieć do Caracas. - Gdzie ten odrzutowiec?
Na lotnisku.
Dobra, jedziemy.
Odlatujemy.
Szybko!
- Wszystko dobrze. - Tak?
Telefon.
Halo?
Gdzie?
Dobrze, zgoda.
Mehdi, tam!
Miej ich na muszce.
Nie ruszaj się!
Rzuć broń!
Nie masz jaj.
Ty otwórz hangar!
Ty wsiadaj! Uruchom silniki!
W porządku?
Jest dobrze. Świetnie się spisałaś.
Wszystko będzie dobrze.
Dokąd chcesz lecieć?
SZAJKA: SERIAL
Napisy: Krzysztof Bożejewicz