มาสู้กันอีกรอบเถอะ!
เทพอสูรคุซึโนฮะ!
เทพอสูร!?
เราเหรอ!?
ให้ตายสิ
ไม่อยากจะให้เกล็ดงอกออกมาจนดูไม่ดีเลยนะ
แต่นี่ก็เพราะนายนะ!
เตรียมใจเอาไว้ซะ!
คุซึโนฮะ!
ยอมแพ้เรื่องผู้กล้าและป้อมปราการสเตลล่าร์ใช่ไหม?
ก็ได้ ฉันจะยอมรับคำขอนั่นนะ
น่ากลัว...
ที่ถูกเรียกว่าเทพอสูรก็ยอมรับได้เลยนะ
มาปิดฉากกันจริง ๆ เสียทีเถอะ
ท่านลาร์วา!
แกจะต้องชดใช้ที่ทำให้นายของข้าบาดเจ็บ
ปากดีไม่หยุดเลยนะ
(จันทรานำพาสู่ต่างโลก ภาคที่ 2)
(ราตรีที่ยี่สิบสี่ เทพอสูร VS มนุษย์มังกร)
เริ่มจากแกก่อนก็แล้วกัน
จะฝังแกซึ่งเป็นข้ารับใช้ของเทพอสูรเอง
ท่านลาร์วา! คลายหมอกรอบ ๆ สิ!
แบบนั้นแล้วพวกเราก็สู้ได้นะ!
ผู้กล้าแห่งลิเมียเอ๋ย
ข้าไม่ได้สู้อย่างยากเย็นอะไรอยู่เลย
เฮอะ โทรมขนาดนั้นแล้วเนี่ยนะ
ท่านลาร์วา ขอพูดจากใจจริงเลยนะ
ขอให้ได้ร่วมโค่นมังกร ที่ทำลายเมืองหลวงนั่นด้วยเถอะ
เรื่องนั้นทำไม่ได้หรอกนะ
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน หากพวกเธอยอมคอยตั้งรับกันแล้ว
หลังสู้เสร็จ จะยอมช่วยเจ้าผู้ใช้มนตรานั่นให้ก็ย่อมได้
คุณที่เป็นลิชเนี่ยนะ?
อันเดดจะช่วยผู้มีชีวิตได้งั้นเหรอ?
จริงเหรอ?
จะช่วยวู้ดดี้ไว้ได้จริง ๆ ใช่ไหม?
แน่นอนอยู่แล้ว
แค่ฮิวแมนท้องเป็นรูหน่อยเดียว ไม่คณามือนักหรอก
พี่สาวคะ...
คำพูดนั้น ฉันเชื่อนะ
เดี๋ยวสิ ฮิบิกิ!
ไม่หรอก แบบนั้นถูกแล้ว
มะ.. มีหลักฐานอะไรหรือไง!?
ลิชนั่น
คล้ายกับคนที่รู้จักที่ซุยเกะน่ะ
ทำในสิ่งที่พูดได้
บรรยากาศของคนแบบนั้นเลย
ท่านลาร์วา
ต้องขอให้รักษาสัญญาด้วยนะ
แล้วก็ช่วยคลายหมอกเผื่อฉุกเฉินไปด้วยเถอะ
เจรจาสำเร็จสินะ
ยกเลิก นิฟเฮล์ม
ตกลงกันเสร็จแล้วงั้นหรือ
ถึงจะหารืออะไรกัน มันก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี
เอาล่ะ จงพินาศไปด้วยดาบที่แท้จริงของข้าซะ
มังกรแห่งคมดาบแลนเซอร์
มังกรแห่งคมดาบและคนในร่างมังกร
พวกกลายพันธุ์ที่มีสองชีวิตในตัวสินะ
โฮ่ รู้อยู่แล้วงั้นหรือ
ทั้งที่เป็นมังกรแต่กลับอยู่ในร่างมนุษย์
แล้วกลับทำให้พลังนั้นเพิ่มพูนขึ้น
อย่างนี้นี่เอง
คำพูดของท่านลูโตะถูกต้องแล้วสินะ
ลูโตะงั้นหรือ!?
เจ้า! ทำไมถึงรู้ชื่อนั้น...
ถูกรายล้อมด้วยดาบขึ้นชื่อจำนวนนับไม่ถ้วน
มังกรระดับสูงที่ถูกเรียกว่า "ดาบสวรรค์"
ตัวจริงของดาบพวกนั้น
คือจุดจบของเหล่ายอดฝีมือที่เข้าท้าทายเจ้างั้นสินะ
เจ้ารู้มากเกินไปแล้ว
มิอาจปล่อยให้มีชีวิตต่อได้แล้ว
เจ้าจงกลายเป็นส่วนหนึ่งของพลังของข้าซะ!
อันตัวข้าจงปกคลุมด้วยจิตอาฆาต
กรอสเซีย
กรงขังสีเงินอันหวั่นไหวนั้นจักปัดเป่าลูกธนูทั้งหลาย!
มัลกิริ!
ปัดป้องดาบที่แท้จริงของข้าได้งั้นหรือ?
ข้าตรวจสอบเจ้ามาแล้ว แลนเซอร์
ด้วยความร่วมมือจากท่านลูโตะ ผู้เป็นจ้าวแห่งมังกรยังไงล่ะ
ไม่คิดว่าจะเป็นลิชที่มีความเกี่ยวข้องกับลูโตะเลยนะ
ข้าคิดว่าอาวุธอันสูงสุดของคนเราคือ "ปัญญา"
เอาเถอะ แต่ข้าก็ไม่ใช่คนแล้วล่ะนะ
จงปลดปล่อยแส้และแปรเปลี่ยนเป็นคมดาบ อันเหมาะสมกับตัวข้าในลำดับที่หกเอ๋ย
อัสคาลอน!
แก.. ไม่ใช่ผู้ใช้มนตราหรอกหรือ?
นี่คือดาบที่อาบไปด้วยพิษและคำสาป อัสคาลอน
ได้แฝงไปด้วยความคาดหวังที่สักวันจะได้ล่าเจ้า
จึงตั้งชื่อมันว่า "ดรากอนสเลเยอร์"
รู้สึกได้เพียงไอมารเท่านั้น
ไม่มีประกายของดาบขึ้นชื่อแม้สักนิด
แบบนั้นแหละดีแล้ว
ข้าคนนี้คือคนใช้ไงล่ะ
ไม่เหมาะกับดาบขึ้นชื่ออะไรนั่นหรอกนะ
ขั้นที่หก ปลดปล่อยเฟรย์!
ซอร์ด สปิริตเท็ม!
ไม่ว่ายังไงก็ตั้งใจจะใช้มันงั้นหรือ
ผู้ใช้มนตรากลับโง่เขลาที่เข้ามาท้าทายข้าด้วยดาบ!
ที่แห่งนี้คือสนามรบ!
มีทั้งทหารของเมืองหลวง และทหารกล้าของเผ่าปีศาจกลิ้งเกลือกอยู่!
มียอดฝีมือที่จะแปรเปลี่ยนเป็นพลังของข้าเยอะมาก
เจ้าน่ะ จะดิ้นรนได้ถึงไหนกัน!
คิดจะใช้ดาบไร้ค่านั่นเป็นคู่มือกับอัสคาลอนงั้นหรือ?
อย่ามาทำให้ขันนักเลย
จงลิ้มรสไปซะ
ถึงความหวาดกลัวยังไงล่ะ!
ว่าอย่างไรล่ะ? เจ็บใช่ไหม?
จะ.. เจ้า.. ยกโทษให้ไม่ได้!
ได้ยินว่าพวกเจ้าเด็ดนิ้วของนายแห่งข้าไป
จงชดใช้มันซะ!
นี่มัน...
ดาบจากเหล่าวีรชนในอดีตงั้นหรือ
ไม่ใช่แค่นั้น!
เป็นอะไรไป? ข้าคือผู้ใช้มนตรานะ
ไม่เห็นจะต้องตกตะลึงไปเลย
ประกายแห่งชีวิตจงทะลวง
สแตร์เซล็อท!
ระหว่างที่ฟาดดาบก็ร่ายเวทด้วย!?
ดาบจงหวนคืนด้วยตนเอง
ร็อทเคาน์เตอร์!
อย่ามาดูถูกกันนะ!
จะต้องทำลายอีกเท่าไหร่เจ้าจึงจะพินาศ
ไม่มอบเวลาว่างพอให้นับมันหรอกนะ
เพราะทั้งสามท่านคอยฝึกฝนมาให้
ถ้าเป็นเราในตอนนั้นคงจะไม่เพียงพอเป็นแน่
เพื่อนายน้อยแล้ว จะอยู่ในสภาพที่ไม่น่าดูไม่ได้!
บัดซบเอ๊ย! ไม่ใช่เทพอสูร
แต่กับแค่ข้ารับใช้ของมัน!
พิษของอัสคาลอนค่อย ๆ กัดกินร่างกายของมันทีละน้อย
ทำให้การตอบสนองทั้งหมดทื่อลงไป
อย่ารู้ตัวล่ะ
จงสิ้นหวังแล้วตายไปทั้งอย่างนี้ซะ!
เหล่าผู้กล้า จงกลายเป็นพลังของข้า!
จิยะ!
คุณซีลี่...
ชิ พลาดเป้าไปงั้นหรือ
ขอบคุณเจ้ามาก นักผจญภัย!
หากมิโกะนั่นกลายเป็นดาบไป
บางทีเราคงพ่ายแพ้เป็นแน่
วาระสุดท้ายแบบนี้ ฉันเองก็...
ช่วยไม่ได้
ด้อยกว่าผู้กล้าหรือมิโกะก็จริง
แต่จะยอมใช้ในฐานะหนึ่งในพลังของข้าก็แล้วกัน
คุณซีลี่!
บ้าเอ๊ย!
ไม่ได้โดนไล่ต้อนขนาดนี้มาตั้งแต่โซเฟียแล้วนะ
เจ้าคงจะกลายเป็นดาบที่ ยอดเยี่ยมแล้วยอมรับใช้ข้าสินะ
ใครจะไปรับใช้คนอย่างเจ้า
ข้าได้พบกับนายเหนือหัวของข้าแล้ว!
เห็นหรือยังล่ะ! ข้ารับใช้แห่งเทพอสูรเอ๋ย
นี่คือพลังของผู้ปกครองมังกร และพลังของยอดฝีมือซึ่งปกครองหลักแห่งโลก...
คะ.. ใครอะ...
น่าสมเพชก็จริง
แต่สำหรับตอนนี้ นี่ก็เต็มที่แล้วงั้นเหรอ
ใช้ร่างลิชเป็นตัวล่อ
แล้วใช้อัสคาลอนโจมตีทิ้งท้ายจากจุดบอด
เกือบเป็นเกือบตายเลย
ยังต้องเรียนรู้อีกเยอะนะเนี่ย
นะ.. นายเป็นใครน่ะ!?
หรือว่า.. ท่านลาร์วา?
อะไรนะ!?
เอ๋? โกหกน่า!
คนจากต่างโลกรับรู้ได้งั้นเหรอ
ปกติไม่ใช่เรื่องที่จะรู้ตัวได้ง่ายแบบนั้นนะ
ปวดหัวกับเรื่องที่ทำพลาดจนถึงตอนนี้ด้วยนะ
หมายความว่ายังไงน่ะ?
ที่จริงแล้วเป็นฮิวแมนงั้นเหรอ?
นั่นเป็นเรื่องเมื่อสมัยนานมามากแล้ว
เอาล่ะ สัญญาก็คือสัญญา
ขั้นที่ห้า เคโตะ ปลดปล่อย
อาร์กาโทรัม จงเยียวยาผู้นั้นซะ
สีหน้าดูดีขึ้นแล้ว!
เท่านี้ก็น่าจะไม่เป็นไรแล้วนะ
ที่เหลือให้อยู่เฉย ๆ ไว้ก็พอ
ขะ.. ขอบคุณมากค่ะ!
ท่านลาร์วา!
เรื่องครั้งนี้ สักวันจะตอบแทนให้ได้ครับ
ขอสัญญาด้วยชื่อของผมเลย!
จะเก็บไปคิดนะ
ใช้แหวนมากไปงั้นเหรอเนี่ย
ตอนนี้ต้องพักสักหน่อยนะ
เดี๋ยวก่อน!
ที่บอกว่าคุณเป็นข้ารับใช้ของเทพอสูร คือเรื่องจริงงั้นเหรอ?
ลืมมันไปเสียเถอะ
หากเป็นผู้กล้าก็มีเรื่องที่ควรทำก่อนเรื่องนั้นใช่ไหม?
เหล่าประชาชนที่อพยพไปก็น่าจะกำลังกังวลกันอยู่นะ
มีเรื่องที่ควรทำมากกว่า การเข้ามายุ่งกับฉันอยู่มากมายเลยนะ
ก็จริงอย่างที่ว่านะ
เวลด้าพูดไว้ก็จริงนะ
ไว้สักวันจะต้องขอตอบแทนให้ได้เลย
อย่างน้อยก็จะจำไว้นะ
ฮิบิกิ! ก่อนอื่นก็พาวูดดี้ไปพักผ่อนก่อนเถอะ
ถ้าไปข้างนอกเมือง น่าจะมีแคมป์อยู่หลายจุดนะคะ
ชุดสูทคอสเพลย์เทพอสูรนั่น
น่าจะเกี่ยวข้องกับโลกที่เราเคยอยู่
แล้วก็...
แต่ว่าดาบนั่น...
เป็นของที่ได้จากสมาคมการค้าคุซึโนฮะในซุยเกะงั้นหรือ
ไม่แน่ว่า.. พวกเขาอาจจะเกี่ยวข้องกับ สมาคมการค้าคุซึโนฮะก็เป็นได้
อะไรกัน เพี้ยนไปแล้วเหรอ?
เปล่าหรอก แค่เกิดเรื่องหัวเราะได้สองอย่างขึ้นมาน่ะ
เหรอ
อย่างแรก
คือไม่ว่าคู่หูจะคบกันมานานแค่ไหน
ก็กลับตายไปอย่างง่ายดายเลยยังไงล่ะ
แลนเซอร์ตายแล้วงั้นเหรอ
แล้วอีกอย่างหนึ่ง
คือเอือมระอากับความดวงแข็งของตัวเองล่ะมั้งนะ
ดูเหมือนว่าการเดิมพันฉันจะเป็นฝ่ายชนะนะ
เดิมพันเนี่ย กับแลนเซอร์งั้นเหรอ?
ใช่แล้ว
ถ้าฉันตายไปก่อน จะยอมเข้าไปเป็นคอลเลคชั่นของหมอนั่น
แล้วถ้าหมอนั่นตายก่อน
จะยอมมอบชีวิตกับพลังที่เหลือให้ฉัน
เดิมพันแบบนั้นกันไว้ยังไงล่ะ!
ชีวิตที่เหลือเนี่ย...
แลนเซอร์ไม่ได้มีชีวิตเดียวหรอกเหรอ?
แล้วยังไง?
ได้มันมาแล้วป่านนี้จะทำอะไรได้เหรอ?
พวกที่สู้โดยดูถูกคนอื่นเนี่ย
มันน่ารังเกียจจังเลยนะ
ฉันเองก็ชอบทำบ่อย ๆ ต้องสำนึกผิดแล้วนะเนี่ย
เหรอ?
การที่ผู้แข็งแกร่งจะทำท่าทางตามใจชอบได้
คิดว่ามันเป็นหลักการในสนามรบเลยนะ
จะแสดงให้เห็นเอง
ไพ่ลับของฉันที่ใช้กำราบและ ฆ่ามังกรระดับสูงทั้งสองตัวมา!
นี่มัน.. มิติอื่นงั้นเหรอ?
ยินดีต้อนรับ สู่ขุมนรกแห่งคมดาบ
ที่นี่คือมิติพิเศษที่เชื่อมกับสถานที่เก็บดาบของแลนเซอร์
และมัน...
คือลานประหารด้วยยังไงล่ะ
หืม ยอดเลยนะ
เรื่องดาบก็ใช่ แล้วยังบังคับพามายังมิติอื่นอีกเนี่ย
ถ้ายกเว้นเรื่องนั้นก็แทบจะไม่เคยเจอเลย
เตรียมของต้อนรับไว้เพียบเลย วางใจเถอะนะ!
ไม่ปล่อยให้เบื่อหรอก
เห น่าสนุกจังเลยนะ
อย่างนี้นี่เองนะ
มิตินี่ จะเพิ่มพลังของผู้ที่กางเขตแดนนี้ขึ้นมาสินะ
ธรรมดาจังเลย
ไม่สิ แล้วก็...
ผสานร่วมกับดาบ?
ทำไมถึงรู้กระทั่งเรื่องนั้น...
ต่างจากการรู้แจ้งอย่างชัดเจนเลย
อะไรบางอย่าง...
อ้อ งั้นเหรอ
ดาบพวกนี้ทั้งหมดคือชีวิตของเธอสินะ
ด้วยการจับดาบขึ้นมา
ทำให้สืบทอดสกิลของเหล่าวีรชนตอนยังมีชีวิตได้เหรอ
จะกดดันด้วยจำนวนแถมด้วยคุณภาพด้วยเหรอเนี่ย
ถึงรู้ไป
ก็ไม่มีหนทางรับมือขุมนรกแห่งคมดาบหรอก
เสียดายจังเลยนะ
ที่เธอเนี่ย จนสุดท้ายของท้ายที่สุด
กลับใช้พลังน่าเบื่อแบบนี้เนี่ย
คุซึโนฮะ นั่นมัน...
นักรบบ้างล่ะ ผู้ใช้มนตราบ้างล่ะ
ผิดแล้ว
เดิมทีมันผิดแต่แรกเลย โซเฟีย
ผมน่ะ...
เป็น "นักยิงธนู" ต่างหากล่ะ
แก!
การโจมตีต่างจากเมื่อกี้ลิบลับเลย
ใช้ไคเสริมพลังไว้เผื่อไว้ก่อนก็แล้วกัน
ชื่อของอาวุธนี้คืออาซึสะ
เอามาจากชื่อธนูอาซึสะในสมัยโบราณน่ะ
มีศรคาบุระ (ลูกศรหัวนกหวีด) ที่ดูรุนแรงหน่อย ๆ ด้วย
มาปัดเป่าภัยร้ายกันสักหน่อยก็แล้วกัน
อย่านะ!
ระ.. เรื่องแบบนี้...
เจ้าสัตว์ประหลาด!
นายน่ะ...
นายเป็นอะไรกันแน่!
ก็อย่างที่บอกไปเมื่อกี้
ผมคือนักยิงธนู
ฉันจะพ่ายแพ้ให้คนแบบนี้...
ยังไม่ได้เจอกับลูโตะเลย!
ใครจะไป... ยอมตายกัน...
ขำกลิ้งเลยว่ะ
ทั้งที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองถูกใช้แทนกล้องเนี่ย
จะปล่อยให้ตายไปโดยที่สลักชื่อปลอมไว้ในใจ ก็น่าสมเพชนะ
จะยอมบอกให้นะ
ชื่อจริงของผมคือ มิสึมิ มาโคโตะ
ลาก่อน โซเฟีย บลูเกอร์
มะ.. ไม่ใช่! ยังมีทางอื่นอีก!
ซ่อนไว้จนถึงวาระสุดท้ายเนี่ย
ทำกันได้นะ แลนเซอร์!
ยังไม่จบลงหรอก!
ฉันจะจบลงที่นี่ไม่ได้หรอกนะ!
คาตานะ?
ให้เสี่ยงแบบนี้ ก็ไม่เกลียดเท่าไหร่หรอกนะ
ไพ่ลับของแลนเซอร์งั้นเหรอ
วีรชนที่กลายเป็นคาตานะได้ก็แปลว่า...
หรือว่า คนญี่ปุ่นงั้นเหรอ?
ปราชญ์งั้นสินะ
ดาบนี่ ยอดไปเลยนะ
ทั้งที่ขาดการสลักชื่อในด้ามดาบ จนอยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์
แต่กลับมีพลังเอ่อล้นออกมา
ต่างกับการกลืนกินมังกรเข้าไปเลย
ความรู้สึกราวกับพัฒนาต่อจากความเป็นคนเลย
พัฒนาต่อจากความเป็นคน?
ที่ชิกิบอกว่าเคยมุ่งไปก่อนหน้านี้งั้นเหรอ?
"แกลนท์" ใช่ไหมนะ?
ราวกับความลำบากจนถึงตอนนี้เป็นเรื่องโกหกเลย!
สถานการณ์พลิกผันแล้วนะ!
สมแล้วที่เป็นคาตานะงั้นสินะ
ต่อจ้างนี้เน้นไปที่ความเร็ว
ไม่ใช่ด้วยวิถีแห่งธนู แต่เป็นศาสตร์แห่งธนู
ขอเล่นแบบฉบับแฟนตาซีหน่อยก็แล้วกัน
ลูโตะ
นายติดหนี้ฉันแล้วนะ
เอาล่ะ ที่เหลือก็ป้อมปราการสเตลล่าร์สินะ
ถึงอย่างนั้นก็ต้องระวังวิถียิงด้วยนะ
ตอนทะเลสาบดวงดาราเหมือนเราไปก่อเรื่องเอาไว้ด้วย
เอาล่ะ แถว ๆ นี้ล่ะมั้ง
ช่วยได้มากเลย กายาเวทแสนสะดวก
กางไคให้กว้างที่สุดเท่าที่ทำได้
แล้วมีสมาธิไปกับการรับรู้ภูมิประเทศกับสถานการณ์...
อื้ม ดูเหมือนโรน่าจะยอมถอนกำลังไปแล้วนะ
ไม่รู้ระยะที่แน่ชัดหรอก
แต่ว่า...
ไม่คิดว่าจะพลาดเลย
เยี่ยม! ภารกิจของเทพธิดาเสร็จเรียบร้อย!
เท่านี้ก็คลี่คลายไปได้เรื่องหนึ่ง!
เริ่มชินกับการร่วงลงพื้นแล้วนะเนี่ย
ให้ตายสิ
เอาล่ะ
นายน้อยครับ!
อ้าว
ชิกิ เผยหน้ามาแล้วนะนั่น
ขออภัยด้วยครับ
ตึงมือเกิดคาดน่ะครับ
ส่วนผู้กล้าอพยพไปได้อย่างปลอดภัยแล้วครับ
งั้นเหรอ ถ้างั้นก็ดีแล้วนะ
ทางนี้ก็ได้รู้ถึงพลังของตัวเองตอนนี้แล้ว
แต่ก็เหนื่อยพอตัวเลยนะ
รีบถอนตัวกันเถอะ
ว่าแต่ จะดีงั้นเหรอครับ?
กับผู้กล้าก็ดูเหมือนจะเป็นคนรู้จักนี่ครับ
ก็จริงนะที่เป็นคนที่รู้จักน่ะ
แต่เรื่องนั้นไว้หลังกลับไปแล้วนะ
โทโมเอะกับมิโอะก็คงกลับต่างภพไปแล้ว
อ้อ จะว่าไป ตอนที่ช่วยพวกพ้องของผู้กล้า
เขาบอกว่าอยากจะตอบแทนน่ะครับ
จะร้องขออะไรดีครับ?
ไว้จะเอาไปคิดนะ
ทางนั้นก็คงจะลำบากเรื่องเมืองอยู่ด้วยนะ
รับทราบแล้วครับ
ลิเมียต่อจากนี้คงจะตกที่นั่งลำบากเป็นอย่างมากแน่
แต่ว่า ประเทศนี้มีรุ่นพี่อยู่
ถ้าเป็นคนคนนั้น
ก็น่าจะแก้ปัญหาได้แทบทั้งหมดเลย
ถ้างั้นก็กลับกันเถอะ
กลับบ้านของพวกเรากัน
ครับ!
ราตรีที่ยี่สิบห้า "เทศกาลใต้แสงจันทร์"