NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL KOMEDIOWY
Wszystko jest bębnem
Wiecie, że kubek to bęben?
Jeśli kubek to bęben To i mój tyłek to bęben
Garnki, kubki, a nawet tyłek
Ale fajnie, gdy wszystko jest bębnem
Wszystko jest bębnem
Czy czyjś wacuś może być bębnem?
Czy mój wacuś zrobi „bum, bum, bum”?
Doszedłem!
Wszystko jest bębnem
Mam złe relacje z mamą
A gdy myślę o mamie Nawet to jest bębnem
Wszystko jest bębnem
Gdy grasz na bębnach, masz ubaw
Wszystko może być bębnem, nawet ściana
Wszystko jest bębnem
Wiecie, że garnek to bęben?
Pytam, czy wiecie, że garnek to bęben
Broden, co, do kurwy?
Źle to rozegrałaś.
Kiedy przyszedłeś do mnie 15 lat temu,
powiedziałeś, że wszystko jest bębnem.
Bo tak jest.
Odszedłem od żony.
Pozwoliłem ci grać na moim penisie.
Dość już, bracie.
Dosyć kłamstw!
Żadnych wymówek!
Jeśli garnek nie jest bębnem…
- Nie, już łapię. - I dobrze!
Wszystko jest bębnem
Cóż, chłopcy.
Spróbujcie grać, nie używając rąk!
Ta zmywarka, którą mamy od trzech lat, potrafi mówić.
A załóż się o swoje bąbelki.
Czekałam na odpowiedni moment, żeby się otworzyć.
Dawaj, maestro.
Tak jest!
- Teraz, chłopcy. - Dobrze.
Pamiętajcie, że macie ładne, duże pokoje,
a ja mieszkam w tym maleńkim kącie pod blatem.
Czy to fair, że wszyscy płacimy taki sam czynsz?
Nigdy o tym tak nie myślałem.
Ujmę to tak…
Kiedy kogoś źle traktujesz
Wiesz, że to…
Wal się!
Pracuję dla ciebie!
Powinieneś mi płacić!
Szkoda, całkiem fajnie im szło.
To prawda, było całkiem dobrze.
- Niegrzeczna zmywarka. - Cóż…
Broden, Mark, Zach,
chyba potrzebujemy nowych współlokatorów.
Słowo na dziś.
SŁOWO NA DZIŚ: WSPÓŁLOKATORZY
No dobra.
Nie mogę się doczekać rozmów.
Pierwszy kandydat?
Śmierdzący Jim.
Strasznie śmierdzę.
„Śmierdzący”? To najgorszy współlokator, jaki może być.
- Kto następny? - Zakurzony Bob.
Pokryty kurzem.
Brytyjski cywil z okresu wojny.
Musimy racjonować fasolę.
Napalony Hank.
… głośno, … często. I przy otwartych drzwiach.
Tata przy grillu uczy się nowych figur tanecznych.
Jak wam leci?
Nie wiem, co robię. Wiecie?
Tak próbuję.
To będzie długie popołudnie.
Mówca motywacyjny, któremu brak pewności siebie.
Wstańcie. Ruszcie tyłki.
- Nie. - Dobra. Wybaczcie.
Facet, który nie zna liczby mnogiej rzeczowników.
To dwa zdjęcia jednego konia.
Trzydziestoletni biały, hetero.
Mroczny rycerz to genialny film. Pięć gwiazdek.
Człowiek, który zagłusza bąki kaszlem.
Słyszeliście tego bąka.
Zakamuflowany Mikołaj.
Dzieciaki mnie zauważyły.
Cosplayer, lekko przesadzający.
Chcecie wiedzieć, skąd mam ten napój?
- Super. - Świetne!
Kowboj.
Ręce do góry.
- Kow-dół. - Jestem kow-dół.
Kow-soja.
Dzięki, kartonie mleka. Odezwiemy się.
Sir Alfred Hitchcock.
Superbohater, którego ugryzł radioaktywny kameleon.
Mam największe moce kameleona.
Jego pazury.
Mam pazury kameleona.
Szanowany sędzia, który właśnie się najarał.
Skazuję cię na zakup nuggetsów dla mnie.
- Marionetka. - Hej.
- Z pluszowym psem. - Hej.
- Z pluszowym psem i rośliną. - Hej.
Sama roślina.
- Ładna. - Podoba mi się.
Sorki, zapomniałem rośliny.
Dziennikarz śledczy z lat 70.
Wiemy o Cincinnati i o Bostonie.
Potrzebujemy kogoś do akt. Że co? Biały Dom?
Zabawny facet z pracy po raz pierwszy przy mikrofonie,
gdy wszyscy mu sekundują.
O co chodzi z tym Tinderem? Logujesz się,
przesuwasz w lewo,
przesuwasz w lewo
i w lewo, potem w lewo
i w lewo, tak?
Milcz, Nadia!
Ludzki człowiek.
Cześć. Jestem zwykłym człowiekiem.
Chrzań się!
Świetnie.
- Kto następny? - Musimy…
Zach, masz małą rozdzielczość.
- Co? Gdzie? - Po prostu…
- Wszędzie. - O Boże. Ale wstyd.
- Nigdy mi się to nie zdarza. - Jadłeś coś dziwnego?
Nie, mam w domu kiepski Internet.
Jasne.
- Kontynuujmy, jeśli chcesz. - Tak.
Zwykle szybko się poprawia.
Zaczekaj.
Zawiesiłeś się.
- Jesteś ugotowany. - Zadzwonić gdzieś?
A do kogo się dzwoni…
Już jesteś, ale bez synchronu.
- Cholera. - Spróbuj wyjść z pokoju.
Zresetuj się.
- OK. - Czasem pomaga.
- Reset. - Na rozdzielczość.
Tak jak się wyłącza modem.
- I jest lepszy Internet. - Wiem, co to modem.
Może by mu to pomogło. Tylko mówię.
I jak?
- Może być. - Mam to gdzieś.
Zach!
- To ty? - Co, ja?
Powiedz, czy to ty, bo to było genialne!
Może to ja, może nie ja. Kto wie?
Ty zmieniłeś nazwę wi-fi na…
„Kupka”?
Tak. To zrobi wrażenie na nowym współlokatorze.
Jak w ogóle wpadłeś na coś takiego?
To jest genialne, poziom Jackass.
Chłopaki.
- Mały problem. - Czyli?
Próbuję ściągnąć piosenki.
Hoobastank i Sum 41.
- Jasne. - Nie mogę się połączyć.
O rany. Klucz wciąż jest podłączony.
Co jest? Coś mi tu nie gra.
Jedyne, co mi przychodzi do głowy,
to że zmieniła się nazwa wi-fi.
Sprawdzę, ale nie sądzę, żeby…
Co to jest?
- Kupka? - Tak!
Tak.
Bardzo zmyślne.
- Mądre. - Chłopaki!
Zmieniłeś nazwę z „D-Link 379” na „Kupka”?
Aż sobie zarzygałam koszulkę ze śmiechu.
- Jasna cholera! - No!
Mówisz o Kupce?
- Tak. - Kupka!
To będzie hit wśród sąsiadów.
Hej, mały Johnny.
Poznaj nowych ojców.
Dziękuję.
Cześć. To ja. Jerry Seinfeld.
ARTYSTA ESTRADOWY / OSOBOWOŚĆ TELEWIZYJNA
Jerry Seinfeld!
Widziałem „Kupkę” i mam dla was nagrody za najzabawniejszą nazwę wi-fi.
- Jak miło. - Nie musiałeś.
Rzućmy okiem na nagrody, co?
Jeśli nagrody…
Clue, co dla nich mamy?
Chłopcy od Kupki wracają do domu z telefonem,
dzięki Telefonom Szalonego Johna.
Buty Aquila, piękne.
I jeszcze roczny zapas zapiekanek.
Gratuluję.
- Pięknie! - Jak miło.
Tak się zastanawialiśmy,
czy moglibyśmy wystąpić w Comedians in Cars Getting Coffee?
Z producentami i siecią… no wiesz.
- Wybacz. - Sęk w tym,
że zgoda oznaczałaby wiele kaw.
- Fakt. - No właśnie!
- Więc „może” czy jednak „nie”? - Nie.
Muszę lecieć. Chcę sobie kupić nowe trampki.
- Pa! - Cześć, Jerry!
Zanim pójdziesz… Jak się nazywa twoja sieć wi-fi?
„Ładny rozporek”.
- Dobre! - O rany!
Słyszeliście?
Zabawny jest!
„Ładny rozporek”!
Świetne!
- Na razie, Jerry! - Pa!
Jerry, kurna, Seinfeld…
W porównaniu z „Ładnym rozporkiem” „Kupka” jest do bani.
Myślałem, że jesteś Zach, a nie Tani Haker.
O czym ty…
Zach, ja tylko…
żartowałem. Zach…
Nie.
Och, nie.
- Mam nadzieję, że jesteś zadowolony. - Co?
Wiesz, że całe tygodnie myślał nad nazwą wi-fi.
Broden, zamknij się.
Nie jesteś miły!
Brawo, Mark, seksowny dupku, znowu to zrobiłeś.
Czemu nie pozwolisz nikomu się zbliżyć?
Potrzebne nowe plakaty Marka Bonanno.
- Nowe plakaty? - Poproszę.
- Jak najszybciej. - Nowa partia.
Jak najszybciej?
Ja też chcę nowe plakaty.
Teraz? W środku sezonu?
To zajmie sześć tygodni.
- Że co, proszę? - Sześć tygodni…
i dam wam zniżkę. Sześć tygodni.
- Chrzań się. - Co takiego?
Sam się chrzań!
Nie dzisiaj!
Nie martw się, Zach. Sytuacja wygląda teraz marnie,
ale szybko się poprawi.
- Chryste! - Co to jest?
- To gówno na twojej głowie! - Co jest?
Chryste!
- Nie ruszaj się! - O Boże!
O Boże!
Pyszna brzoskwinia.
Internet działa? AltaVista się nie ładuje.
- Nowy współlokator? - Jakiś przybłęda.
- Kto? - Przybłęda.
Znalazłem go na mieście, a potem poszedł za mną.
Pojawia się i znika. Prawda?
Tak.
Wykąpaliśmy go.
Wykastrowaliśmy.
To prawda?
- Tak. - Nauczyłem go też kilku rzeczy.
Podoba mu się. Zobacz.
- Co to jest? - Twoje klucze.
Aport!
Dzieci sąsiadów go uwielbiają.
- Mówię ci. - Znalazłem.
Dobry człowiek.
Dobry z ciebie człowiek.
Jesteś głodny?
- Jasne. - Tak?
Coś przyniosę. Bądźcie grzeczni.
Dzięki, że przyszedłeś, przybłędo. Mark mówi…
Pomóż mi. Od dwóch tygodni jestem jego zakładnikiem.
- Co? - Dwa tygodnie.
- Muszę się stąd wydostać. - Dobra!
- Wyluzuj! - Kto chce karmę?
Ja! Mniam!
- Proszę. - Dziękuję.
No dobra.
Porozmawiamy przy naszym armoire?
Jasne.
- Co tam? - Chryste…
Nie wiem, jak to powiedzieć,
ale… ten przybłęda…
mnie zaatakował.
- Nie. - Tak.
To dobry człowiek. Nie zrobiłby tego.
Myślałem, że to Conor McGregor. Chciał mnie zabić.
- Nie! - Jest niebezpieczny.
Broden, tak mi przykro.
- Pogadać z nim? - Tak.
Przepraszam cię.
Smakuje ci ta karma?
- Najlepsza… - Super.
Powiedz „dobranoc”. Proszę.
No dobrze…
Och, nie…
Mój chłopczyk…
Mój…
- Chryste… - Już dobrze.
Mój chłopczyk…
A teraz człowiek, który posrał się publicznie,
ale całkiem dobrze radzi sobie z tą sytuacją.
Stephen, jak się masz?
Świetnie.
Wszystko w moim życiu układa się idealnie.
A co u ciebie?
U mnie? Fantastycznie, dzięki.
Chociaż właśnie się posrałem.
- No… - Właśnie.
Posrał się.
Zmień kanał.
Jestem Włochem.
- Możesz zmienić kanał? - Jasne.
Super. Dziękuję.
Dwie grupy spokrewnionych ze sobą osób
odgadują najpopularniejszą odpowiedź na pytanie.
To tylko Familiada…
Familiada! Gram rolę…
Cholera!
Doskonale. Chłopaki.
Powitajmy…
Co jest, kurwa!
Poznajmy rodzinę Smithów. Jak ci na imię?
- Bill. - Witaj, Bill.
- A ty? - Ben.
Witaj. A ty jesteś…
- Janiel. - Daniel…
Nie, Janiel.
- Co? - Janiel.
- Chyba Daniel? - Janiel.
- Janiel? - Janiel.
Jan… O co ci chodzi?
Myśl Daniel. Myśl January. Połącz je, a wyjdzie Janiel.
- Janiel. - Nazywam się Janiel.
A ty jak się nazywasz?
Danuary.
No proszę! Rodzina Smithów!
Magia telewizji!
Producent mówi, że tu dzieje się coś więcej.
Wam chodzi nie tylko o wycieczkę?
- Zgadza się? - Tak.
Mamy w domu chorego chłopca.
Wycieczka na Hawaje podniesie go na duchu i da mu wolę walki.
Coś niesamowitego.
Tak mnie zabolało, że mi sflaczał.
Bardzo mi przykro to słyszeć.
- Nie ma sprawy. - Nie dotykaj mojego f…
- OK. - Chcemy pomóc.
Chcemy pomóc rodzinie i wysłać chłopca na Hawaje.
Pierwsze pytanie to jak spacer po parku. Powodzenia.
Szukamy odpowiedzi na pytanie:
„Jakie rzeczy wkładamy do ust?”.
To było łatwe. Jaka jest wasza odpowiedź?
- Spacer po parku. - To proste.
- Odpowiedź? - Spacer po parku.
- Co wkładamy do ust… - Odpowiedź?
Zakończmy temat.
Tak wpiszmy.
- Spacer po parku. - Spacerek.
Spacer po parku?
Zakończmy to.
To wkładasz do ust?
Pomyśl o tym. Idąc przez park,
wkładasz to do ust.
- Zamykaj. - Pożeraj, Grant.
Pycha.
W porządku. Spacer po parku.
Szlag!
- To nie tak. - A to zaskok.
Typowa odpowiedź.
Będzie typowa.
Podam coś, co codziennie wkładam do ust.
- Świetnie. - Komplet DVD z The Crown.
- Tak mówimy. - Tak!
Naprawdę wkładasz to do ust?
Codziennie. Pycha.
Plastikową płytę?
Codziennie o siódmej rano, nim wyjdę do pracy,
wkładam je do ust.
A inna opcja?
Prenumeraty tam nie włożysz, Grant.
- Zostanę przy The Crown na DVD. - OK.
Trzeba wyjaśnić zasady.
No dobra.
Zestaw The Crown.
- Nie. - Szlag!
Straciliście dwie szanse.
Macie jeszcze jedną. Na miłość Jezusa z Nazaretu, Janiel.
Skorzystam z podpowiedzi dziadka i powiem: strzelba.
- Ciebie pominę. - On nie żyje.
Kontynuujmy!
Pomyślę, co robię po kolei.
- Dobry pomysł. - Budzę się.
Wstaję z łóżka.
Idę do łazienki.
Biorę szczoteczkę.
- Szczoteczka! - Do ust.
- Wpisz to! - Rzuca cień!
- Tak! - Szczoteczka do zębów?
Nie, cień.
Jaki, kurwa, cień?
Grant, czy wiesz, jaką moc mają cienie?
Nie, nie znam mocy cieni!
Przepraszam za błąd, to nasza odpowiedź.
„czy wiesz, jaką moc mają cienie?”
Kończ, patałachu.
- Zamykamy. - Już, Grant.
- Zamknąć! - Teraz, Grant.
Kończymy!
- Zamykaj, Grant. - Wszystko!
- Kończ.
- Zamykaj. - Głupio powiedziane.
Przepraszam.
„Czy wiesz, jaką moc mają cienie?” jest na tablicy.
Tak!
Wasz chory jedzie na Hawaje.
Da radę podróżować?
Tak, jak przestaniemy dolewać mu wybielacz do zupy.
„Wybielacz w zupie”
- też jest na tablicy. - Tak!
Jestem Grant Denyer.
Kochajcie swoją rodzinę, nawet jeśli się kłócicie.
Nie tylko biologiczną, każdy może być członkiem rodziny,
nawet współlokator albo zmywarka,
jeśli umie mówić.
ZJE TYŁEK W POTRAWCE I NIE TYLKO
Nienawidzę durnia.
To było niegrzeczne.
Kow-dół jest dużo lepszy.
Płaci czynsz, nie zadaje pytań.
- Zmywam naczynia. - Kocham cię.
Nie jestem byle fiutkiem.
Czas podnieść mu czynsz.
Nie mam ust, muszę zmywać naczynia…
Nie, szeryfie…
Aunty Donna
Aunty Donna's Big Ol' House of Fun
Podoba się wam pierwszy sezon?
Jeśli nie, to spieprzajcie
Żartuję, oglądajcie dalej
Aunty Donna's Big Ol' House of Fun
Podoba się wam pierwszy sezon?
Jeśli nie, to spieprzajcie
Żartuję, oglądajcie dalej
Proszę
Oglądajcie dalej
Oglądajcie, spieprzajcie I oglądajcie dalej
Proszę, oglądajcie dalej
- Oglądajcie dalej - Aunty Donna
Oglądajcie
- Oglądajcie nas - Aunty
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka