(ผจญภัยนครสาบสูญ)
คุณนี่สุดยอดจริงๆ
ใจฉันยังเต้นแรงอยู่เลย
ผมก็เหมือนกัน
ต้องขอบคุณความอึดของคุณ แดช
และความรู้ด้านเลขโบราณอราเมอิกของคุณ
พอเถอะ มันไม่เกี่ยวกับวุฒิดอกเตอร์สองใบ
กับป.โทด้านเพศสภาพศึกษาของผม
และทุกสิ่งที่ผมทำกับคุณ ดร.เลิฟมอร์
ความจริงแล้ว…
ฉันไม่เคยคิดว่าจะเจอนครที่สาบสูญของดี
เป็นฉันจะรีบสั่งเสีย
เดี๋ยวไม่ทันได้พูด
พวกแกพาฉันมาเจอสุสานกษัตริย์คาลามาน
กับมงกุฎแห่งอัคคีในตำนานของราชินีเขา
แล้วฉันก็จะได้เป็นเศรษฐี
ส่วนพวกแกจะเป็นศพ
ขอขัดแป๊บ งูพวกนี้ของนายเหรอ
ไม่ใช่ มันอยู่ในนี้
ในวิหารนี้มีงูเป็นร้อยๆ ตัว
ที่รอให้เราเข้ามางั้นเหรอ
- ใครให้อาหารงูล่ะ นายเหรอ - งูมันกินอะไร
แล้วทำไมงูไม่กัดหมอนั่น ทำไมเป็นงั้น
นี่ฝึกไม่ให้กัดพวกลูกน้องใช่ไหม
นั่นสิ…
แค่ในวิหารนี่ งูยังเยอะขนาดนี้
นี่มันเพ้อเจ้อสิ้นดี ลบทิ้ง
ผมว่าตัวละครผมยังเวิร์กอยู่
ลบทิ้ง
ลอเร็ตต้า คุณยังเขียนต่อได้
ลบทิ้ง
ฉันเอง เบธ
ฉันไม่อยากใช้มุกสำนักพิมพ์ทวงบท แต่จำเป็น
ฉันรออ่านตอนจบจากเธออยู่นะ
ไม่ได้กดดันนะ ที่จริงก็กดดันอยู่
กดดันแต่พอเหมาะเพื่อกระตุ้นไม่ให้เธอตัน
เธอทำได้
(อาหารเย็น)
ขอบคุณ
ฉันอีกทีจ้า
เตรียมงานทัวร์พร้อมแล้ว
ขาดแต่หนังสือที่จะเอาไปโปรโมต
แต่ฉันแอบคิดว่าเธอจะเขียนไม่เสร็จ
เพราะเธอไม่อยากออกจากบ้าน
ฉันรู้ว่าตั้งแต่จอห์นตายไปห้าปีมานี้ เธอยังทำใจไม่ได้
แล้วมันคงง่ายกว่าถ้านอนแช่อ่าง
และจิบไวน์ขาวใส่น้ำแข็ง
แต่ซิสจ๊ะ ยังมีโลกกว้างใหญ่รอเธออยู่นะ
ทัวร์โปรโมตหนังสือยกเลิกไม่ได้ รีบแต่งให้จบนะ
รักนะ บาย
พวกเราต้องไปต่อ
ไปดูว่าด้านหลังประตูนั่นมีอะไร
แล้วถ้ามันไม่มีอะไรล่ะ
ไม่ลองก็ไม่มีทางรู้
แล้วเลิฟมอร์ก็รู้ว่า…
สมบัติที่เธอต้องการ ได้หายไปตลอดกาล
และการผจญภัยของเธอจบลงแล้ว
จบงี้ไม่ฟินเลย
ใช่ แต่แค่นี้แหละ
จบแล้ว
จอห์น…
เสร็จแล้วนะ
ดัลเคียส เอกซ์ แอสเปรีส
(ลอเร็ตต้า เสจ นครของดีที่สาบสูญ)
เอาละ คนเก่ง ต้องลุยแล้ว
เธอว่าชุดนี้โอแน่นะ
ข้างหลังฉันมันเข้าวิน ส่วนข้างหน้าก็ยิ้มแฉ่ง
ฉันเหมือนมนุษย์ป้าเล่นสเกตน้ำแข็ง
- เซ็กซี่ สวยจนอึ้ง สิบเต็มไม่หัก - ไม่ ไม่เลยๆ
- มันตึงจะเดินไงไหว - อย่าจับสิ
- ไม่ได้จับ จะดึงมันออก - พอเลย หยุดดึงได้ยัง
รีบจัดทรงเลย ขึ้นเวทีแล้วห้ามเชียว
พอแล้วนะ โอเค ดี
- ฉันต้องใส่ชุดนอนหมีวิ้งๆ ด้วยไหม - เธอใส่ชุดนี้แค่สองชั่วโมงเอง
แล้วห้ามทำชุดเยิน นี่ยืมเขามา
ตอนนี้เขากำลังฮิตชุดปักเลื่อมค่ะ
- นางมาถ่ายรูปฉันทำไม - นางชื่ออัลลิสัน
เป็นผู้จัดการสื่อโซเชียลคนใหม่ของเรา
นางจะช่วยเราเจาะกลุ่มคนอ่านเจ็นหนุ่มสาว
หมายถึงผู้หญิงหลักสาม ที่อยากเด็กลงเหลือแค่ 20 ปี
ไงพวก
ฉันยึดโซเชียลของคุณแล้ว เมื่อเช้าคุณเลยทวีตว่า…
"ด้อมสาวของฉันอยู่ไหน เจอกันที่ห้องบอลรูมจีตอนห้าโมงเย็น
แฮชแท็กชอว์นเมนเดส
แฮชแม็กอยากจิเจอพวกคุณไวๆ"
โอเค ต้องหนุกหนานแน่ๆ ไปเถอะ
เราต้องให้คนรู้ว่าคุณยังไม่ตาย
ใครๆ ก็รู้ฉันยังไม่ตาย
และย้ำเตือนว่าทำไมเรื่องนี้เคยเป็น นิยายแฟรนไชส์ขายดีที่สุด
ของโรมานซ์
ใช่ เป็นกลุ่มวรรณกรรมที่สร้างรายได้สูงสุด
แต่ยอดขายล่วงหน้าตอนนี้ยังห่างไกลเยอะเลย
คิดซะว่านี่เป็นการตลาดแบบปากต่อปาก
อยากได้งั้นใช่ไหม นี่เป็นไง
"สิ่งที่สาบสูญยิ่งกว่านครก็คือตัวนักเขียน"
"จืดชืด" "ไร้อารมณ์"
"หมดช่วงรุ่งเธอแล้ว" และ "เป็นประวัติศาสตร์เมืองทิพย์ที่เฟคเว่อร์"
งานโปรโมตเปลี่ยนทุกอย่างได้ จบนะ
เราต้องทำให้แฟนๆ นึกถึงสิ่งที่เขาชอบเธอได้
เป็นประวัติศาสตร์จริง ฉันแค่เพิ่มสีสันด้วยเรื่องวาบหวิว
ประวัติศาสตร์มีเรื่องวาบหวิวเพียบ
สำรวจถึงแก่น
พิศวงชวนเร่าร้อน
เลิฟมอร์กับแดชจะหามงกุฎแห่งอัคคี ที่เลอค่าของราชินีทาฮาเจอไหม
ร่วมค้นหาไปกับพวกเขา
ฉันอยากบอกอะไรเธอเรื่องนึง
คนมาเยอะจัง
ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบทำเรื่องพวกนี้
ฉันเลยชวนอลันมาร่วมงานตอบคำถามด้วยวันนี้
- ว่าไงนะ - ไปช่วยโปรโมตหนังสือด้วย
ฉันเคยพูดชัดแล้วว่า จะไม่ออกงานกับแดช… อลันอีก
- เขาจะฉีกหน้าฉัน - เขาไม่ทำงั้นหรอก
ขอบคุณ คุณทำหน้าที่ดีมาก ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณ
ฉันช่วยเธอเอง
เขาเหมือนโฆษณาครีมอาบน้ำ เจิดจ้าเป็นประกายแสบตา
ออกงานไหนเขาก็จะถอดเสื้อโชว์หุ่นอยู่ได้
- รอดูเลย - ไหนๆ เขาก็มาแล้ว
เลิกงอแงและออกไปได้แล้ว
จำไว้ ห้ามหน้าบึ้ง พูดเวิ่นเว้อ หรือพูดศัพท์แสงน่าเบื่อ
เย่ ขอเสียงหน่อย แฟนคลับโรมานซ์
ใช่ ติ่งเลิฟมอร์ครับ
ผมตื่นเต้นมากที่ได้มาแนะนำ
นักเขียนมือรางวัลคนเก่ง ลอเร็ตต้า เสจ ครับ
- ฉันทำไม่ได้ ฉันไม่พร้อม - ล้อเล่นใช่ไหม
ฉันช่วยเธออยู่ เธอทำได้ ออกไปให้สิ่งที่คนดูต้องการ
- เขาไม่ได้ต้องการฉัน - ออกไปเดี๋ยวนี้
สวัสดี เป็นไงบ้าง ดีใจที่พบคุณ ขอบคุณค่ะ
ปีนหน่อย
ปีนอีก อีกนิด
นั่งดีแล้วนะ
ต่อไป คือช่วงที่ทุกท่านรอคอย
- พระเอกเซ็กซี่… - ใช่เลย
กระชากใจสาวมากที่สุดในสามโลก
อวยเกินไปแล้ว
นี่เป็นครั้งที่ 20 ที่เขาขึ้นปก นิยายชุดแอนเจล่า เลิฟมอร์
แดช แมคแมห์นครับ
ว้าย ตายแล้ว แดช
- มาโค้งหน่อย - โค้งไปแล้ว ฉันโค้งไปแล้ว
เอาน่า ทำอีกที ผมช่วยคุณ
นี่ซ้อมกันมารึเปล่า ให้ตาย
ผมชอบเคมีของคุณสองคนจริงๆ และต้องบอกว่า…
ผมชอบเรื่องนี้มาก
- ขอบคุณครับ เรย์ - ขอบ…
เตือนว่ามีสปอยล์
ผมว่ากล้ามากที่ไม่ให้พวกเขาเข้าสุสานตอนจบ
ทำไมตัดสินใจแบบนั้น
เล่มนี้พิเศษมากๆ สำหรับส่วนตัวผมเลยนะ
จะพูดยังไงดี มันมีความหมายกับผม
ที่ลอเร็ตต้า นักเขียนปากกาทองของเรา…
ตั้งชื่อเล่มนี้ตามชื่อผม
"ผจญภัยนครสาบสูญของแดช"
"นครสาบสูญของดี"
แต่ดีไม่ได้ย่อมาจากชื่อคุณนะ
- ย่อจากดิลโด้ใช่ไหม - ไม่ใช่ดิลโด้ ไม่
ย่อจากชื่อเผ่าโบราณ แดพโพคากิโฮ ดิสพ์เฮม อิคา
ชื่อมันออกเสียงยากไป สำหรับนักล่าอาณานิคมชาวยุโรป
- เพื่อเป็นไปตามสไตล์… - ไม่มีใครสนใจหรอก
พวกเขาเลยตั้งชื่อย่อ
น่าทึ่งอึ้งจริงๆ
เราให้ผู้ชมถามคำถามกันเลยดีไหม
- ทางนี้ค่ะ รูปหล่อ - ครับ
แดช คุณชอบฉากโรแมนติกไหนมากที่สุดคะ
ที่ผมอยากรู้มากกว่า คือลอเร็ตต้าชอบฉากโรแมนติกฉากไหน
มีหยอดด้วย
การเป็นเซปิโอเซ็กชวล…
ตอนที่พวกเขามีงูล้อมเหรอ
ไม่ใช่ มันคือพวกที่มองว่าคนมีความรู้…
หรือคนฉลาด เป็นคนที่เซ็กซี่
เหมือนผม
จริงเหรอ
แดช กระชากเสื้อเลย
ไม่ วันนี้ไม่มีถอดโชว์ เรามาคุยเรื่องหนังสือลอเร็ตต้า
มีใครอยากถามลอเร็ตต้าไหม
สาวน้อยที่ดูเป็นเด็กเรียนอยากถามอะไรฉันคะ
คุณกระชากเสื้อของแดชได้ไหมคะ
ไม่ เราจะไม่ทำแบบนี้อีกครับ โทษที
กระชากเลย กระชากเลย
ได้ค่ะ ได้เลย ได้ จัดให้
ผมฝันไปปะเนี่ย
- คุณไม่ต้องทำก็ได้ - ต้องทำสิ
เราต้องให้สิ่งที่คนดูต้องการ ได้ๆ
เราต้องให้สิ่งที่คนดูต้องการ
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน เต็มที่ค่ะ
เพราะนครของดีที่สาบสูญ คือการผจญภัยครั้งสุดท้ายของแดช
ถ้ายังมีเล่มใหม่
ก็จะเปิดเรื่องว่าเลิฟมอร์ได้รับข่าวเศร้า
เรื่องการตายก่อนวัยอันควรของเขา
อะไรนะ
- อุ๊ย โทษที สมาร์ทวอทช์ฉันติด - หยุดก่อน
ผมรู้ อย่าดึง
ไม่เป็นไร อยู่นิ่งๆ สิ
- ไม่ คุณกำลังดึง - คุณแหละดึง
คุณจะดึงวิกผมหลุดแล้ว อย่าทำงั้น
- โอ๊ย ตายแล้ว - เขาเป็นอะไรไหม
โอ้พระเจ้า ฉันขอโทษนะ
ฉันขอโทษจริงๆ
คุณนี่เลวสุดๆ เลย
อยู่รอชมประกวดคอสตูมตอนหกโมงเย็นนะครับ
"ถ้ายังมีเล่มใหม่เหรอ"
ฉันทุ่มทุนสร้างหมดตัวเพื่อทัวร์นี้ เข้าใจไหม
ฉันคิดการผจญภัยใหม่ ของแดชกับเลิฟมอร์ไม่ออกแล้ว
แดชตายยังไง
- ถูกงูกัดตายเหรอ - ไม่
ฉันมีเรื่องต้องไปจัดการ
อีกสิบนาทีพวกคุณมีสัมภาษณ์ที่ห้องข้างๆ
ช่วยฉันหน่อยเถอะ ทำตัวเป็นผู้ใหญ่
ไปพบนักข่าวเองได้ไหม
ขอบคุณมากเลย
เขาตายเพราะติดเชื้อแบคทีเรียเหรอ
ติดเชื้อตายจริงด้วย ว่าแล้ว
ผมเข้าใจ ถ้าคุณต้องการจะพักหรืออะไรก็ช่าง
- แต่คุณจะฆ่าผมไม่ได้ โอเคไหม - เอาละ
ฉันก็ไม่อยากถามแบบนี้นะ แต่คุณรู้ตัวใช่ไหมว่าคุณไม่ใช่แดช
แดชเป็นตัวละครที่ฉันแต่งขึ้น
แดชคะ
- ขอบคุณ - ขอบคุณค่ะ
- ลอเร็ตต้า ออกทางนี้ - ฉันว่าอยู่ทางนี้
ไม่เห็นเหรอ แดชมีความหมายกับคนอ่านแค่ไหน
- กับคุณมากกว่ามั้ง - ไม่ใช่กับผม
ก็ใช่ ผมด้วย แต่กับคนอื่นด้วย
- แล้วเบธล่ะ - เบธไม่เป็นไรหรอก
เธอจะเจอนักเขียนหน้าใหม่ ไอเดียแจ่มแจ๋วอีกเพียบ
คุณจะได้เลื่อนขั้นอย่างสง่างาม
ไปทำอาชีพนายแบบที่ใส่เสื้อซะบ้าง
ส่วนฉันจะได้ไม่มีใครมายุ่ง
ทุกคนแฮปปี้
ไม่ใช่ ออกทางนี้
เบธบอกว่าคุณไม่ยอมออกจากบ้าน
ผมว่าอย่างนั้นมันไม่แฮปปี้นะ
คุณควรออกไปดูโลกกว้าง หาประสบการณ์ใหม่ๆ
ฉันหามาพอแล้ว ฉันพอใจสุดๆ แล้ว
ทำไมอยากเก็บตัวอยู่บ้านคนเดียว ทั้งที่คุณไปไหนก็ได้
คุณไปเที่ยวกรีกโบราณก็ได้
ฉันจะไปเที่ยวกรีกโบราณได้ไงมิทราบ
รู้แล้ว คุณไม่กล้านั่งเครื่องบิน
ไม่ใช่ เพราะกรีกโบราณมันเป็นอดีต
เหมือนแดชไงล่ะ
อยากรู้ไหมใครที่ติดอยู่กับอดีต คุณไง
กลัวว่าชีวิตจะทำคุณเจ็บอีก ก็เลยเลิกใช้ชีวิต
คุณเหมือนมัมมี่มนุษย์
ผมไม่ได้…
มัมมี่เป็นมนุษย์อยู่แล้ว
งี่เง่าเอ๊ย โธ่ถัง
ขอโทษค่ะ จะเก็บให้ ฉันไม่ใช่คนทิ้งเรี่ยราด รับรองได้
คุณช่วยเรียกรถให้ฉันหน่อยได้ไหม
ขอบคุณๆ
เอารถมารับได้
นั่นรีเทนเนอร์ใช่ไหม
อยู่ใกล้เธอ ผมไม่เคยพูดถูกสักครั้ง
ผมประหม่าเพราะพอเธอเปิดปาก
ก็มีแต่คำศัพท์สวยหรูออกมา แล้วผมก็ไม่เคยพูด…
รู้ไหมเธอพยายามจะฆ่าผม
ขอหยิบมะเขือเทศหน่อยครับ
ถูกของคุณ คุณพูดถูก
ผมควรไปขอโทษ ขอบคุณ
- ขอบคุณมากที่แนะนำ - ตอนไหนฟะ
ลอเร็ตต้า เสจ ใช่
หวัดดี
ฉันไม่ได้เรียกอูเบอร์แบบแชร์นะ
มีคนอยากพบคุณ เดี๋ยวเรากลับมาส่ง
ลอเร็ตต้า
ลอเร็ตต้าใช่ไหม
- พูดว่าลอเร็ตต้าเหรอ - ใช่
- ตามรถเอสยูวีนั่นไป - ไม่
- เปิดหน่อย เร็ว - ไม่ๆ ไม่เอา
ไม่ช่วยคนหล่อแปลกหน้าอีกแล้ว เคยโดนหลอกมาแล้ว
นี่ถ่ายเรื่องสู้ไม่รู้จักตายรึไง ฉันถูกจับมาเหรอ
ฉันถูกขายแล้วด้วยเหรอ
ฉันถูกขายให้เขาเหรอ
- หยุดนะ - ไม่นะ นี่น่ากลัวเหรอเนี่ย
บอกแล้วอย่าทำให้น่ากลัวไง หนุ่มๆ
ผมขอโทษด้วยที่ฉากไม่สวย
เพิ่งบินมาถึง ผมใจร้อนอยากเจอคุณน่ะ
เลยไม่มีเวลาตกแต่งที่นี่ให้ดี
ผมอ่านเจอว่าคุณชอบชีส เลยขนมาทุกชนิด
คุณคือคนที่ถ่ายรูปเท้าฉัน แล้วส่งอีเมลมาให้ใช่ไหม
ไม่ใช่
ผมรับรองว่าที่ผมจะให้คุณดู จะทำให้คุณมีความสุขมาก
ก่อนอื่น ขอแนะนำหนุ่มลึกลับตรงหน้าคุณก่อน
ผมชื่อว่าอาบิเกล แฟร์แฟกซ์
อาบิเกล
ชื่อนี้ชายหญิงใช้ได้หมด เหมือนเลสลี่หรือเบเวอร์ลี่
ใช่ แต่คุณคืออาบิเกล แฟร์แฟกซ์ เจ้าพ่อสื่อแฟร์แฟกซ์ ใช่ไหม
คุณเพิ่งรับช่วงกิจการหรือ…
ไม่ใช่ นั่นน้องชายผม ชื่อเลสลี่ พวกเราภูมิใจมาก
ฉันว่าแล้ว เขาดูเด็กกว่านี้เยอะ
บางคนก็พูดว่าเด็กเกินไป
แต่ผมไม่เคยสนใจโลกใบนั้นเลยจริงๆ
สิ่งที่ผมหลงใหล คุณอาจรู้แล้ว
คือเรื่องของลึกลับในโลกนี้
ของที่ครอบครองได้ยาก
บางคนอาจเรียกผมว่านักสะสม
แต่มีของอย่างนึงที่ผมหมกมุ่น
และสนใจมากเป็นพิเศษ
มงกุฎแห่งอัคคี
กับเพชรสีแดงที่ประดับมงกุฎ
นี่มีกล้องแอบถ่ายซ่อนไว้ใช่ไหม
ลองคิดดูนะ ผมตกใจเลยตอนอ่านเล่มใหม่ของคุณ
ท่ามกลางฉากรักวาบหวิวชวนฝัน
มีอย่างนึง…
- ตายจริง - ที่ไม่ธรรมดามาก
ฉันเก็ตแล้ว เพิ่งจะเก็ตเนี่ย
จิบ้าตาย
ฉันคิดว่าถูกลักพาตัวจริงๆ นะเนี่ย
นี่เป็นการตลาดใช่ไหม เบธจัดฉากสินะ
มุกนี้สุดยอด ทุกคน เชื่อสนิทเลย
ยิ่งคุณ ทำฟอร์มพกปืน ไว้หนวดซะโหด
ทำดุ "รีบเข้าไปซะ"
เล่นซะเบอร์ใหญ่
ส่วนคุณ แอ๊บเป็นจีไอโจ แต่งซะเหมือนเชียว
นักโบราณคดีในนิยายคุณ แปลภาษาที่ตายไปแล้วได้จริงๆ
ทั้งที่ไม่มีใครสามารถแปลได้
ยังไม่มีใครเคยลองหรอก
ใช่ไหมล่ะ ฉันพูดถูกไหม
ยกเว้นคุณ จริงไหม
ยกเว้นฉัน
ใช่ ปรากฏว่าลอเร็ตต้า เสจ
เคยทำวิทยานิพนธ์ตอนเรียนป.เอก
เรื่องภาษาที่ตายแล้วของนครดีกับว่าที่สามีเธอ
ฝันว่าจะค้นพบสุสานของคาลามาน และมงกุฎแห่งอัคคี
ผมเสียใจที่อ่านเจอว่าพอเขาตาย คุณก็เลิกค้นหา
แต่นั่นหมายถึงว่า…
ผมเหลือแค่คุณแล้ว
คุณเหลือแค่ฉัน… ทำอะไร
ถึงตอนเด็ด
นี่อะไรน่ะ
ผมเชื่อว่ามันบอกสถานที่ตั้งของสุสานคาลามาน
ที่มีทาฮาและมงกุฎล้ำค่าของเธอฝังอยู่ด้วย
ถ้านี่เป็นจารึกของจริง
คุณจะยังต้องค้นหาเมืองนี้ทั้งเมือง
ที่ยังไม่มีใครเคยหาเจอมาก่อน
ผมเจอแล้ว
มันอยู่บนเกาะเล็กๆ ที่ถูกลืม ในแอตแลนติกชื่ออีสล่า ฮุนดีด้า
ที่ผมยังหาไม่เจอ คือที่ฝังศพของกษัตริย์คาลามาน
เศษจารึกนี้เป็นเบาะแสเดียว ที่เราเจอในซากโบราณ
ผมต้องการคนที่แปลสัญลักษณ์พวกนี้ได้
ผมต้องการคุณ
- คือ… - คุณเสจ
ผมเชื่อคุณคงไม่อยากให้เรื่องคุณจบลงแบบนี้
เราทั้งคู่โดนคราวเคราะห์ทำลายความฝัน
หรืออย่างของผม คือน้องชายโคตรชะเลีย
แต่นี่คือโอกาสที่เราจะทำให้พวกเขาเห็น
มากับผม ไปที่เกาะนั่น
แปลสัญลักษณ์พวกนี้ ช่วยผมตามหามงกุฎแห่งอัคคี
อยากได้เท่าไหร่ว่ามา
ฉันขอปฏิเสธด้วยความเคารพ
งั้น…
ขอบอกว่าผมผิดหวังจริงๆ
แต่ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณ
อย่างน้อยก็ให้เราไปส่งคุณ
ไม่ต้อง ขอบคุณค่ะ ฉันจะโทรเรียกรถเอง ฉันแค่…
รู้สึกว่าคุณไม่ฟังฉันพูดเลย เรื่องนี้เร่งด่วนและ…
ตำรวจบอกว่าพวกเขาออกประกาศจับ…
- ประกาศจับ - รถเอสยูวีแล้ว
- แต่ติดกฎว่าต้องรอ 24 ชั่วโมง - ทำไมต้องมีกฎ
- ตำรวจยังทำอะไรไม่ได้ - แล้วเอฟบีไอหรือซีไอเอล่ะ
- พวกเขาบอกให้แจ้งตำรวจ - ลอเร็ตต้าไม่เป็นไรหรอก
ตอนฉันอยู่มหา’ลัย นิกกี้ เพื่อนฉันหายตัวไป
ทุกคนสติแตก
สุดท้ายเจอเธออยู่ในรถเธอเอง
ตายอยู่ในรถ แต่ก็ยังเจอไง เธอไม่ได้หายไป
หรือว่า… เราน่าจะลองจ้างนักสืบ
หรือพวกรักษาความปลอดภัยเอกชน…
ทีมชิงตัวประกันไหม แบบในหนัง
แต่ใครจะทำ ต้องเป็นอดีตทหารใช่ไหม
อ้อ ผมว่าผมมีคนที่ช่วยพวกเราได้
ผมเคยไปเข้าค่ายฝึกสมาธิ แล้วเจอเทรนเนอร์คนนี้ที่นั่น
เขานั่งสมาธิระดับเทพ
เขาเคยอยู่หน่วยซีล
เป็นครูฝึกหน่วยรบพิเศษด้วย ชื่ออะไรนะ
อ้อ แจ็ค เทรนเนอร์
สรุปเป็นเทรนเนอร์ชื่อแจ็ค เทรนเนอร์เหรอ
ผมเซฟชื่อทุกคนไว้ในมือถือยังงั้น "แจนีซ แม่"
"แลร์รี่ ช่างประตู" "สเตซี่ สาวประตูหลัง"
นี่คืออาชีพเขาเลย เขาตามหาคน
ถ้าจะมีใครที่ช่วยเราได้ ก็คือเขา
- แจ็ค เทรนเนอร์พูด - ชื่อแจ็ค เทรนเนอร์จริงๆ ด้วย
หวัดดี นี่ผม อลัน ที่เจอในงาน "สัมผัสให้ถึงแก่นคุณ"
ที่เป็นค่ายฝึกสมาธิน่ะ
คืองี้ เพื่อนเราชื่อ ลอเร็ตต้า
ถูกจับตัวไปและไม่มีใครช่วยเรา
เธอหายไปนานเท่าไรแล้ว
น่าจะสองชั่วโมงแล้ว
นั่นใคร
นี่เบธค่ะ ฉันชื่อเบธ
มีอัลลิสันฟังอยู่ด้วยค่ะ
เธอมีอุปกรณ์ที่เปิดไวไฟได้ไหม
- เธอมีมือถือใช่ไหม - ไม่ มือถือเธออยู่ที่ฉัน
เธอใส่สมาร์ทวอทช์ มันดึงวิกผมหลุด
เรื่องวิกน่าสน ช่างเหอะ เปิดมือถือ
- เข้าไปที่แอปสมาร์ทวอทช์ - ได้
แล้วเข้า "หาสมาร์ทวอทช์ฉัน"
ฉลาดสุดๆ เพราะงี้ถึงโทรหา
"เผชิญความลำบากตอนที่มันยังง่าย"
- คำพูดโอปราห์หรือดีปักเหรอ - เล่าจื๊อจากคัมภีร์เต้าเต๋อจิง
โอ้พระเจ้า
อยู่แอตแลนติกเหรอ
- เธอขึ้นเครื่องบินเหรอ - คุณรู้ได้ไง
เธอว่ายน้ำไม่เร็วปานนั้นป๊ะ
แบบนี้ไม่น่าใช่เรียกค่าไถ่
เดาว่าเป็นเกมล่าหัวแบบในฮังเกอร์เกม
หรืออาจเป็นเกมล่าสมบัติของพวกเว็บมืดเมายา
อันตรายมาก เราต้องรีบช่วยเธอ
- คุณคิดค่าจ้างยังไง - จ่ายผมเป็นคริปโต แคชแอป
ผมจะช่วยเธอกลับมาใน 48 ชั่วโมง ไม่งั้นงานหน้า ผมช่วยฟรี
ใครเขาจะให้ช่วยกันบ่อยๆ
เยอะกว่าที่คิดละกัน
- ผมจะต้องใช้มือถือเธอ - เดี๋ยวผมเอาไปให้
บอกด้วยเครื่องเธอลงที่ไหน แล้วเจอกันที่นั่น อลัน
หวัดดี
ที่นี่ที่ไหน
บนเครื่องบินผม
สวยดีใช่ไหม
เบาะนี่ใช้หนังของหม่าม้าลามะเชียวนะ
ฉันจะลงจากเครื่องบินคุณ
ปลดโซ่ล่ามฉันนะ
นั่นมันแค่เข็มขัด
คุณโปะยาสลบฉันเหรอ มีคนทำยังงี้จริงเหรอ
เป็นมุกคลาสสิกเพราะมันเวิร์ก
ฉันมึนเหมือนเมาเลย
เดี๋ยวก็หมดฤทธิ์ยา ขอโทษทีนะ
ผมรอให้คุณเปลี่ยนใจไม่ได้
- เลิกเล่นบ้าบอซะที - เวลาไม่เข้าข้างเราน่ะ
ภูเขาไฟที่เราต้องไปหาสมบัติ กำลังจะขย้อนลาวาออกมาแล้ว
ผมเลยกลัวว่าพอมันระเบิด
ซากที่เหลืออยู่ของนครสาบสูญจะโดนทำลาย
ให้ตายสิ ขาเปลี้ยไปเลย
นี่จึงเป็นโอกาสสุดท้าย ที่เราจะเจอทั้งสุสานและมงกุฎ
แม่จ๋า
ไม่ต้องกลัว นั่นลดระดับครั้งสุดท้ายแล้ว
แต่มันคือการเริ่มต้น การผจญภัยครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตคุณ
ขอต้อนรับสู่นครสาบสูญ
คุณหามันเจอได้ไง
เมืองนี้ถูกสร้างขึ้นบนโดมลาวา
ตอนภูเขาไฟเริ่มปะทุโดมที่อัดแน่นด้วยลาวา
และสิ่งที่จมอยู่ใต้ดินพวยพุ่งขึ้นมา
เมืองดีเผยโฉมตัวมันเอง
- ทั้งเมืองเลยเหรอ - ไม่ๆ แค่ส่วนยอด
พอผมได้ยินข่าวลือเรื่องซากเมือง ก็รีบมาซื้อที่นี่ทันที
- พื้นที่นี้เหรอ - ไม่ใช่ ทั้งเกาะเลย
ครึ่งฝั่งทางใต้ ถูกเหมือนได้เปล่า เพราะนี่คือทางที่ลาวาไหล
เราขุดสำรวจมาปีนึงแล้ว
เราไม่ได้จับตัว นักเขียนนิยายโรมานซ์ตั้งแต่วันแรก
นั่นสิ อย่างที่เขาว่าไว้เลย
ราฟี่ไม่ชอบให้ขุด ใช่ไหม ราฟี่
เขาบอกเราไม่เคารพบรรพบุรุษของเขา
แต่บนเกาะนี้ไม่มีงานอื่นให้ทำนี่ ใช่ไหม ราฟี่
ขอทานก็ไม่มีสิทธิ์เลือก
ไม่มีแฮมกับชีสให้กินแล้วสินะ
ขอที ผมไม่ใช่คนใจยักษ์
คุณอยากได้อะไร ก็เรียกได้
ปล่อยไว้ข้างนึง เธอจะต้องแปลงานให้ฉัน
แล้วไงต่อ
ลอเร็ตต้า ผมอยากให้คุณเปิดใจมองว่า
นี่เป็นโอกาสที่น่าตื่นเต้นสำหรับเรา
ผมเชื่อว่าข้อความในนี้ จะต้องบอกที่ตั้งของสุสานแน่ๆ
มันเป็นระบบอักษรสัญลักษณ์
เหมือนอักษรรูปลิ่มหรืออักษรอียิปต์โบราณ
ถ้าคุณมีเอกสารอื่นให้ฉันเทียบดูด้วย…
โชคไม่ดี
เราเจอแค่รอยขีดเขียนอยู่ใกล้กับน้ำตก
แต่ก็ไม่ช่วยอะไร
มันเป็นแค่รูปผู้หญิง
ผมก็อยากให้สามีนักโบราณคดี ที่เสียไปแล้วของคุณ…
อยู่ช่วยเรา แต่เขาไม่อยู่ ฉะนั้น…
โชว์สุดฝีมือ ลอเร็ตต้า นักเขียนนิยายวาบหวิว
พวกเขาจะมาช่วยฉัน
ใครจะมาเหรอ
ฝูงแมวที่บ้านคุณเหรอ
ฉันไม่เลี้ยงแมว
งั้นยิ่งแย่ไปใหญ่
ฉันมีหนูแฮมสเตอร์ ตูดหมึก
คุณมีตูดแฮมสเตอร์เหรอ
ไม่ใช่ ฉันอุตส่าห์หยุดวรรค… ช่างเถอะ
ฉันว่าน้องคุณไม่เคยต้องลักพาใครมาแน่
ดีใจที่เจอ พวก
- มือถือ - ได้
อะไร
ผมคิดว่าผมน่าจะไปกับคุณด้วย
- ทำไม - ช่วยไง
ผมผายปอดได้ เป็นไลต์คาราเต้ มีใบเซอร์ครอสฟิตด้วย
โอเค ฟังก่อนๆ
ผมผิดเอง
ไม่ใช่เรื่องลักพาตัวนี่นะ แต่…
ก่อนนี้ผมพูดไม่ดีกับเธอ ผมเสียใจ
ผมอยากจะถอนคำพูด
ผมว่าเธอเป็นมัมมี่มนุษย์
มัมมี่เป็นมนุษย์อยู่แล้ว
ตอนนี้ผมรู้แล้ว ใช่
ใช่จริงด้วย
ขอร้อง
ก็ได้ อลัน ฉันไม่รับผิดชอบนายนะ
ก็ได้ ได้
- นายจะต้องอยู่แต่ในรถ - ได้
- อยู่ในรถ - ในรถก็ได้
- ตลอดเวลา - ตลอดเลยเหรอ
ตลอด
เยส!
ฉันคันนี้
ถามจริง หน่วยซีลใช้รถแบบนี้อะนะ
"มีแต่คนโง่ที่เลือกม้าจากสีตัวมัน"
อ๋อ ใช่ จากเต้าเต๋อจิงเหรอ
เปล่า จากป้ายที่ร้านให้เช่ารถน่ะ
ขอบคุณ
อะไร อะไร
ผมกะจะชวนคุณไปกินอาหารเช้า
แต่ดูแล้วคุณยังทำงานไม่เสร็จ
เดี๋ยวๆ เดี๋ยว
ฉันเชื่อว่านี่หมายถึง…
"พัก" หรือ "ที่พัก"
งั้นก็น่าจะเป็น "คาลามานกับสมบัติเขา…"
จากนั้นมีบางท่อนหายไป แล้วก็ "พัก" "ที่พัก"
กับอะไรสักอย่างเกี่ยวกับน้ำตา จบละ
พักที่ไหน
ไม่ได้บอก มันไม่ได้บอกไว้
คุณเสจ คุณต้องทำให้ดีกว่านี้
งั้นคราวหน้าก็อย่าลักพาตัวนักเขียนนิยายโรมานซ์
มันไม่น่าจะยากนี่นา
เราไม่ได้ค้นหาสุสานยาจกนะ
แต่หาอนุสรณ์ของผู้ยิ่งใหญ่
กษัตริย์คาลามานทะเยอทะยาน ทรงอิทธิพล
เขาเป็นคนแรกที่สร้างเมืองในแอตแลนติก
ประชาชนน่าจะยกย่องเขา
เขาน่าจะมีพีระมิด วิหารซิกกูแรต หรือหอคอยไว้เก็บมงกุฎแห่งอัคคี
ผมอยากรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
คุณจำได้ไหมว่า คุณบอกแค่ว่าให้ฉันแปล
ฉันก็แปลให้แล้ว
งั้นก็แปลใหม่ซะ
สักวันเราจะหัวเราะกับเรื่องนี้
มันคือสุดยอดการผจญภัย
ผมควรไปด้วยนะ เผื่อเป็นกองหนุน และมันน่าจะเจ๋ง
แค่นี้ก็เจ๋งอยู่แล้ว
ป่าเขา ฟังเพลงรอ
ใช่ ถูกของคุณ แต่มันสำคัญมากๆ
ผมอยากให้เธอรู้ว่าผมมาช่วย
ทำไม นายชอบสาวคนนี้เหรอ
ไม่ พอดีผมพกของว่างมาด้วยน่ะ
เวลาเธอหิวจะขี้เหวี่ยง
ความดันจะต่ำ ผมก็เข้าใจนะ เพราะผมก็กินวันละห้ามื้อ
คุณกินแบบคีโตใช่ไหม ดูหุ่นน่าจะกินคีโต
- เปล่า - ไม่เหรอ ไม่
- หุ่นดีไม่ต้องแล้ว - มีอะไร
ผมแค่อยากให้เธอมองผม ไม่ใช่แค่นายแบบปกนิยาย
แต่อลัน นายเป็นมากกว่านั้น นายดูต้นทางให้ฉัน
อย่างน้อยให้ผมเป็นฮีโร่พาเธอขึ้นรถ
ปลอบเธอว่า "ชู่ คุณปลอดภัยแล้ว"
ได้ ยอดชาย เธอคงกรี๊ดนาย
จะไปแล้วเหรอ จะเริ่มทำภารกิจแล้วเหรอ โอเค
หลับไปก่อนนะ
- อลัน - อะไร
ฉันอุตส่าห์ไว้ใจนาย
ผมช่วยได้ ให้ผมช่วยน่า
อยู่ใกล้ฉัน แล้วห้ามตาย
หลับไปก่อนนะ
ผมรับหัวเขาอยู่
ให้ผมทำไง งั้นวางเขาลงนะ
อย่า
เฮ้ยๆ อย่านะ
อย่านะ อย่าๆ
โอ้เย่!
ทีมเวิร์ก เย่!
พยายามดี แต่เขาน็อกกลางอากาศไปแล้ว
ผมเหวี่ยงหมัดไปแล้วนี่
แค่ไม่น่าทำตอนผม…
หวัดดี
ที่เจ็ดนาฬิกา
เทรนเนอร์ เขาไม่สลบ
นายอยู่นิ่งๆ
- เตือนได้แจ๋ว - ขอบคุณ
จะไปไหนอีก
คนหรือลิงวะ
ลอเร็ตต้า เสจใช่ไหม
ใช่
ผมมาช่วยคุณ
- ทำไมหล่อเหมือนแบรด พิตต์ - พ่อผมเป็นนักข่าวหล่อ
อลันเหรอ
- ใช่ - คุณมาทำอะไรที่นี่
- ม่องสนใจ ผมมาช่วยคุณน่ะ - นั่นไม่ใช่…
- เขาคงหมายถึง "ไม่ต้องสนใจ" - นั่นสิ
คุณต้องมุดยังงั้นเลยรึ ช่วยแค่ตรงนั้นพอมั้ง
อย่า ทิ้งไว้ อย่าเอาไป เดี๋ยวมันจะตามล่าเรา
อลัน ทำไมนายชอบต่อยคนน็อก
ทำไมแย่งก่อนทุกที ตะกี้เสร็จผมแน่
นายนี่ชักจะโหด ไม่เห็นต้องโหดเบอร์นั้น
ขอโทษ แค่อยากน็อกคนมั่ง
ช่วยแก้มัดฉันจากเก้าอี้ก่อนได้ไหม
- ไม่ทันแล้ว - ไม่ทันเหรอ
ก็มัวแต่คุยกันน่ะสิ
เราต้องรีบเผ่นแล้ว
ไปเลยๆ
ทำไมมีอะไรระเบิด
ได้ละ
เอาละ
ชู่ คุณปลอดภัยแล้ว
คุณ…
ทำไมคุณใจเย็นขนาดนี้
- แย่งซีนผมนี่หว่า - มา
- อะไร - ใช้พลังเรกิเหรอ
- คุณรักษาฉันอยู่เหรอ - น่าจะใช่
เล่าจื๊อบอกว่า "ผู้มีใจนิ่งสงบ…"
"…ทั้งจักรวาลยอมจำนน"
ผมก็รู้คำพูดดังๆ ที่เข้ากับตอนนี้นะ
อินออมเนีย พาราตัส
"พร้อมรับกับทุกสิ่ง"
บางทีเราไม่ควรจ้องตากันหวานฉ่ำไหม
เหมือนจะตกหลุมรักกัน ไม่เห็นหัวผมเลย
คุณเป็นใครคะ
แค่ผู้ชายที่พยายามทำหน้าที่ตัวเอง
ตอนนี้ หน้าที่เขาคือช่วยสุภาพสตรีแสน…
โอ้พระเจ้า
เกิดอะไรขึ้น
โอเค ทำยังไงดี
เราต้องทำ… ผมมองไม่เห็น
ไม่ชอบเลยอะ
นี่
- โยนปืนใส่ผมทำไมเนี่ย - ถามจริงดิ
- แก้มัดฉันก่อน - แก้ไม่ทันแล้ว
ทำตัวลีบๆ หัดขมิบหน่อยจะได้ตัวเล็ก
- ขมิบสิ - คิดว่าขมิบแปลว่าอะไรยะ
ฉันยังไม่สุด ยังเลย ยังไม่สุด
- คุณต้องเข้าอีกหน่อย - หยุดนะ
ตายแล้ว ขึ้นรถเร็ว รีบขึ้นรถ สตาร์ทรถเลย
- ไปเลยๆ - เอาขาหลบไป
- ข้างไหน - สองข้างเลย หลบไป
- เดินหน้าสิ เดินหน้า - ก็ทำอยู่
- ไปแล้ว โอเค - ซิ่งเลย
ชู่ คุณปลอดภัยแล้ว ชู่
- ชู่ คุณปลอดภัยแล้ว - ไม่เลย ไม่ปลอดภัย
ไม่นะ ผมเลือดออกเหรอ
- ไม่น่าใช่เลือดคุณ - เลือดเต็มหน้าเลย
จะอ้วกแล้ว
- นั่นสมองเขาใช่ไหม - อะไรนะ
สมองเขากระเด็นใส่หน้าผม
เป็นมันสมองแน่ๆ มันเข้าปากผมเลย ผมได้รสสมองเขาเลย
สนใจแต่ถนนเถอะ
เขาก็แค่ชอบฝึกสอนคน
- พล่ามอะไรอยู่เนี่ย - เขารักผม
คุณช่วยขับรถชิดซ้ายหน่อยได้ไหม
- เช็ดออกดีกว่า ต้องเช็ดออก - บ้าจริง
ระวัง
คุณเห็นไหม
ไม่นะ
ไม่นะ ไม่
ไม่จริง
อลัน
หนังเหนียวชะมัด เป็นไรไหม คุณไม่เป็นไรนะ
ช่วยฉันออกไปจากนี่ได้ไหม
ได้ โอเค
- คุณลอยปลิวออกจากรถเลย - ใช่สิ ลอยฟิ้วเลย
ผมช่วยได้
แก้มัดให้ได้ยัง แก้มัดเลย
จริงด้วย คุณพูดถูก
- นั่นที่ตะไบเล็บเหรอ - ใช่
- กระชากมันเลยได้ไหม - ใช้ได้น่า
คราวหน้าฉันโยนปืนใส่คุณ คุณน่าจะรับไว้ ไม่ใช่ก้มหลบ
เวลาคุณโยนปืนให้ผม ช่วยบอก "นี่ อลัน รับด้วย"
พูดก่อนคุณจะโยนยิ่งดี
พูดว่า "นี่" ความหมายก็เหมือน "รับ"
- "นี่" ไม่ได้เหมือน "รับ" นะ - ในภาษาพูดเขารู้กัน
เราพูด "นี่" ฉันโยนเสื้อให้คุณ หรือ "นี่" ฉันโยนปากกาให้
ถ้าพูดงี้ล่ะ "นี่ รับ ปืน"
พูดงี้ไม่ว่าคุณโยนอะไรมา
ผมก็จะรับเพราะคุณบอกให้รับ
นั่นเป็นอีกทางเลือกนึง ป่านนี้เราคงมีปืนแล้ว
พูดงั้นก็ได้
- ระวังนะ - โอเค เราต้องโทร…
ระวัง
ต้องโทรให้คนมาช่วย รีบไปสนามบินแล้วไปจากที่นี่
- หนนี้ฉันขับ - จ้ะ แม่
ช่างมัน งั้นโทรเร็ว
มือถืออยู่ไหน
จิบ้าตาย
- บอกซิว่าจับพวกนั้นได้ - ผมสอยไอ้หัวทองได้
ลอเร็ตต้า
คุณคิดอะไรอยู่
นายอาจฆ่าคนนึงได้ แต่คู่หูมันยังอยู่กับเธอ
เขาต้องเก่งแน่ ฝึกมาอย่างดี
โคตรแสบอันตราย
คุณเสจบอกว่าเธอจะออกจากงานอีเวนท์
แล้วเธอก็ขึ้นรถออกไปใช่ไหมครับ
- คุณโทรหาเธอแล้วยัง - เธอไม่มีมือถือค่ะ
- ถูกขโมยเหรอ - ไม่ได้พูดงั้นนะ
แว่นขยายฉันอยู่ไหน
ฝากดูยายฉันหน่อยนะ
ไม่อยากให้ยายได้ยินเรื่องลอเร็ตต้า เดี๋ยวจะไม่สบายใจ
- ลอเร็ตต้ามีเรื่องอะไร - ไม่มีค่ะ เธอแค่ไปเที่ยว
- ดีแล้ว - ค่ะ
แม่หนูนั่นต้องออกจากบ้านซะบ้าง
คืองี้ค่ะ มือถือลอเร็ตต้าไม่ได้ถูกขโมย ฉันเก็บไว้
ฉันให้อลันไป แล้วอลันเอาไป ให้เทรนเนอร์… แจ็ค เทรนเนอร์
เราถึงหาไอ้ที่เธอใส่อยู่เจอ
- แล้วอลันคือใคร - แดช
- อะไรนะ - เป็นพระเอกในนิยายทุกเล่มของเธอ
คุณยาย
นี่ สาวแซ่บ
เราไปห้องนู้นกัน มาคุยกันว่า ยายผ่านมากี่สงครามแล้ว
ไปค่ะ จะสนุก… โทษทีค่ะ สนุกแน่ๆ
ฟังนะ ลอเร็ตต้า เสจหายตัวไป
พอฉันดูสมาร์ทวอทช์ของเธอ มันบอกว่าเธอบินไป…
เกาะสักแห่งที่ฉันไม่เคยรู้จัก
พวกคุณต้องทำอะไรสักอย่าง
ถ้าคุณทำไม่ได้ ฉันจะทำ แล้วพวกคุณจะดูไม่ดีแน่
นั่นอยู่นอกเหนืออำนาจเราแน่นอน
คุณต้องโทรแจ้งเอฟบีไอ
อะเคร
ถ้าคุณโทรหาเอฟบีไอ ช่วยพูดชมผมที
- ชมผม - ชมเรา
จะทำอะไร เก็บมาประกอบใหม่เหรอ
ก็ได้นะ…
คุณบอกมือถืออยู่ไหนนะ
ช่องเก็บของ
- อะไรนะ - ในช่องเก็บของหน้ารถ
บ้าจริง
มือถือพัง ไม่มีรถ เราต้องตายอยู่นี่แน่ๆ
- เอ้า - นี่อะไรน่ะ
รองเท้าบูทเดินป่า
นี่ไม่ใช่รองเท้าบูทเดินป่าแน่
ผมคิดว่าคุณคงปวดขาแน่ที่ต้องใส่ส้นสูงนานๆ
หาได้ดีที่สุดเท่านี้ เป็นของอัลลิสันน่ะ
โอเค งั้นก็ขอบคุณ
อ้อ มีชีสให้คุณ
- โอ้พระเจ้า - คุณต้องห้ามขาดน้ำ
- ขอบคุณมาก - ร้านไม่ขายแบบขวดแก้ว
เราจะต้องเก็บขวดเอาไว้รีไซเคิล
ที่เราต้องทำคือหาโทรศัพท์ แล้วโทรบอกเจ้าหน้าที่
แล้วรออยู่นี่จนกว่าจะมีคนมาช่วย
นี่ละ ที่มาช่วยคุณ
ไม่มีคนอื่นมาช่วยแล้ว
- ว่าไงนะ - ผมมาช่วยคุณ
ตอนแรกจะมีแค่ผม แล้วก็ชวนเทรนเนอร์มาด้วย
โธ่เทรนเนอร์ ไปสู่สุคตินะ
ทางรอดเดียวคือไปที่สนามบิน คุณเห็นถนนนี่ไหม
เราจะใช้ทางลัด เดินตัดป่าไปที่ถนน
คุณว่าทางลัดเดินตัดป่าเหรอ
- ใช่ - เห็นสภาพเราไหม
คุณไม่ใช่แดช ฉันก็ไม่ใช่เลิฟมอร์
ฉันคือลอเร็ตต้า คุณคืออลัน
- ป่าจะฆ่าคนอย่างพวกเรา - ฆ่าคน
ฉันไม่อยากทำชุดนี้พังด้วย ยืมเขามา ฉะนั้นรออยู่นี่แหละ
เราจะไม่ยืนรออยู่ที่นี่
เราจะต้องเดินเข้าป่า
แล้วก็ไปที่สนามบิน ต้องหาโทรศัพท์
เผื่อคุณจะได้เค้กและอะไรที่ต้องการ
ต้องกินเค้กเหรอ
ถ้าคุณอยากทำอย่างงั้น ก็ได้
- มีเค้กก็ต้องกินสิ - แต่ผมไม่
ไม่รู้พวกคุณยังไงนะ แต่คนบ้านฉันกินกัน
เอาเป็นของขวัญให้คนอื่นก็ได้
ยังไงคนที่ได้ก็กินเค้กอยู่ดี
เขาก็กินเค้กกันทั้งนั้น
ถ้าเป็นเค้กที่มีคนโดดออกมาล่ะ ใครจะกิน มีคนอยู่ในเค้กนะ
แถเก่ง
พวกนั้นจับคุณมาทำไม จะเล่นเซ็กซ์วิตถาร แบบเรื่อง "สู้ไม่รู้จักตาย" เหรอ
โอ้พระเจ้า ขอบคุณ
ฉันก็นึกว่างั้น แต่หมอนั่นเป็นคนตระกูลแฟร์แฟกซ์
- เบเวอร์ลี่เหรอ - ไม่ใช่ นี่คนพี่
เขาดูเพี้ยนๆ น่าจะมีบล็อกล่าสมบัติ ของคิงมอนเตซูมา
ใช่คนที่เป็นข่าวว่าจะกู้ซากเรือไททานิกปะ
ใช่ เขากำลังตามหามงกุฎแห่งอัคคี
เดี๋ยวนะ หามงกุฎอัคคีของจริงเหรอ แบบอันที่…
- ตกลงซากพวกนั้นคือ… - นครสาบสูญของดี ใช่เลย
อะไรนะ อำผมเล่นใช่ไหมเนี่ย
นี่เหมือนในนิยายคุณเลย
งั้นเราก็กำลังผจญภัยแบบเลิฟมอร์กับแดชอยู่สิ
นั่นอะไร
ถ้าแฟร์แฟกซ์เจอมงกุฎนั่นจริงๆ ล่ะ
ไม่เจอหรอก
ไปทางไหนดี
เราต้องหนีลงน้ำ
- ไงนะ - เราต้องไปทางแม่น้ำ
ไม่เอา ผมจะไม่ทำอะไรกับน้ำ
ว่าไงนะ ฉันไม่ได้ให้คุณเล่นรักกับน้ำซะหน่อย
ตัวผมกับน้ำไม่ค่อยถูกกันน่ะ
อยากถูกฆ่าตายก็เชิญ
อุ๊ย แม่ร่วง
เป็นไรไหม ผมมาช่วยแล้ว
- ฉันว่ายน้ำได้ ว่ายน้ำเป็น - ได้
- คุณจะไปไหนน่ะ - ข้ามไปอีกฝั่ง
ไม่ เราต้องไปทางน้ำ
ฉันเคยค้นเรื่องใช้น้ำกันถูกสะกดรอย ตอนเขียน "หนึ่งปีในพงไพร"
ถ้าอยู่ในน้ำพวกนั้นจะตามเราไม่เจอ
ทำไมตรงนี้น้ำอุ่นๆ คุณฉี่เหรอ
ก็เดินอ้อมไปสิ
ฉันว่า…
เราหนีพวกนั้นพ้นแล้ว
แผนนี้ก็ไม่เลว ใช่
คืองี้
- อย่าตกใจนะ - ทำไมบอกผมว่าอย่าตกใจ
- อย่าตกใจไป - ไม่
เลิกพูดว่าตกใจ ยิ่งพูดผมยิ่งกลัว
มีตัวอะไรไม่รู้เกาะหลังคุณ
ไม่เอา
- ตัวอะไร - อย่าร้องดังสิ
- ตัวอะไร - หยุดตะโกนได้แล้ว
- แล้วคุณโดนเกาะไหม - ไม่ๆ
ทำไมคุณไม่โดนล่ะ
มันคงกลัวชุดจัมพ์สูทมั้ง ไม่รู้สิ
- ดึงออกที - โอ๊ย ตายแล้ว
ฉันไม่กล้าจับถุงเมือกหยึยๆ นี่
- คุณไม่ดึงมันออกเองล่ะ - เดี๋ยวนี้เลย
- เอาออกที - แค่ดึงแล้วเขวี้ยงมันทิ้ง
- คุณดึงแล้วเขวี้ยงทิ้งให้ทีสิ
- สะบัดตัวสลัดมันได้ไหม - เอาออกที
ผมไม่อยากจับมัน ผมจะเป็นลมละ
- เหมือนมันกำลังดูดวิญญาณผม - เอาละๆ หยุดๆ หยุด
อย่าทำเสียงงั้นสิ
มันมีกี่ตัวกันเนี่ย
มีไม่เยอะหรอก
รู้สึกเหมือนเยอะอะ
ผมรู้สึกว่าหลายตัว
- โอ้แม่เจ้าช่วยลูกด้วย - ทำไมคุณร้องงั้นอะ
แย่มากใช่ปะ มันไม่น่าแย่นะ มีกี่ตัว
ก็ไม่ได้ดีมาก
พวกมันดูดเลือดผมจนจะหมดตัวแล้ว
หยุดพูดซะที ฉันจะต้องลงล่าง แป๊บนึง
ผมรู้สึกตื๊ดๆ เหมือนโดนมันดูดจ๊วบๆ
ผมคงโดนมันดูดจนเถาเหี่ยวแห้งหัวโต
อย่าบอกพ่อผมว่าผมตายทุเรศยังงี้
บอกพ่อผมว่าผมตายเพราะฟัดกับงูยักษ์ ด้วยดาบอะไรสักอย่างนะ
เหมือนผมเป็นถุงน้ำหวาน มันดูดกันเมามันเลย
แล้วทำไมมันเล่นแต่ก้นผม
อย่างกับเขี่ยแอนโชวี่ในซีซาร์สลัดทิ้ง
- ก็ไม่แย่เท่าไหร่ - แอนโชวี่เหรอ
ทำไมจู่ๆ พูดถึงของกิน
รีบดึงราชินีออก ตัวอื่นจะได้ไปตาม
หายห่วง แต่ฉันต้องเช็กด้านหน้าคุณด้วย
ก็ได้ ผมไม่กล้ามอง
มันแย่ไหม
- ว้าวซ่า - มันเป็นไง พูดมาเลย
ฉันหมายถึงเราคิดว่ามันคงไม่ใช่…
จู่ๆ ก็เห็นกับตา ดันใหญ่ผิดมนุษย์มนา
- เลยอึ้งตื่นเต้นแทนมนุษย์คนหนึ่ง - ว่าไงนะ
- ฉันหมายถึงตื่นเต้นแทนมนุษย์ทุกคน - ทำไมคุณตื่นเต้นนะ
ของงี้ใครก็ต้องอึ้ง
พวกเขาไม่รู้นี่นา ใช่ไหม
พวกเขาไม่รู้จนกระทั่งมาเจอเข้าเต็มๆ
ทีนี้ก็กระจ่างตากับไอ้ที่ไม่รู้มาก่อน
ตกลงผมยังมีปลิงอยู่ไหม
ดาบยาวคู่กายคุณห้อยอย่างสงบแล้ว
อิหยังวะ
หมดแล้ว โอแล้ว
ตะกี้เราช่างกล้าเนอะ ทำไมมันจ้องฟาดแต่ก้นผมเนี่ย
นายร้องเพลงอะไรวะ
เพลงที่ยายฉันเคยร้องให้ฟังตอนยังเด็ก
- "ถ้าเจ้าดูดชีวิตของเกาะนี้… - เออ
เกาะก็จะดูดชีวิตเจ้า"
ยายนายสอนร้องเพลง ว่าเราจะโดนเกาะบ๊วบงั้นเหรอ
ไม่ได้หมายถึงดูดอย่างงั้นโว้ย
ไอ้อาการปวดหลอนๆ นี่เป็นโรครึเปล่า
มันไม่ได้วางไข่ใช่ไหม
ราชินีทาฮาเหรอ
"กษัตริย์คาลามานและสมบัติเขาถูกฝัง…
ฝังไว้ในบ่อน้ำตาไหลไม่สิ้นสุด
ถูกฝังไว้ในบ่อน้ำตาไหลไม่สิ้นสุด"
- หมายความว่าไง - ลอเร็ตต้า
คุณทำผมหัวใจจะวาย
ไปไหนมา
นี่อะไรอะ
ไม่แน่ใจ แต่พวกเขาอาจเคยอยู่ที่นี่
คุณนึกภาพออกไหม มาอยู่ที่นี่
ตรงที่เรายืนอยู่นี้ในยุคนั้น
เรื่องต่างๆ ที่พวกเขาเล่า
ต้องเกิดประวัติศาสตร์มากมายขึ้นที่นี่แน่
เราจนมุมแล้ว
- ต้องปีนขึ้นบน เร็วเข้า - อะไรนะ
เห็นชุดที่ฉันใส่ไหมเนี่ย ฉันใส่ชุดรัดติ้ววิ้งๆ อยู่นะ
ไม่มีทางอื่นแล้วนอกจากขึ้นบน ไปเร็ว
ฉันแก่เกินจะปีนเขาแล้ว
ไม่ ไม่แก่เลย ยังสวยนิ้ง
ฉันพูดตอนไหนว่าฉันไม่สวย ฉันพูดว่าฉันแก่เกินจะมาปีนเขานี่
ฉันเก่งแต่นั่งคิด แล้วก็กินตอนคิดอะไรไม่ออก
คุณน่าจะใส่รองเท้าที่ดีกว่านี้
ก็คุณเอามาให้ฉันเอง
ฉันไปต่อไม่ไหวแล้ว
ไม่ไหวอย่างแรงอะ
คุณทำได้ สู้ๆ
คุณคิดว่าเกาะอยู่ตรงนั้นปลอดภัยกว่า
แต่คุณจะต้องไปต่อ
- ฉันไม่ไหว ไม่ไหวๆ - เข้าใจไหม
- คุณได้กลิ่นไหม - กลิ่นอะไร
- ผมได้กลิ่นอะไรสักอย่าง - กลิ่นสัตว์ล่าเนื้อเปล่า
- หรือมีไฟป่าลามลงมา - คุณต้องสูดหายใจลึกอีก
ไม่เห็นได้กลิ่นอะไรเลย
หายใจเข้าลึกๆ
อย่างนั้น
- ดีมาก - โอเค
- เข้าใจหลอกฉันนี่ ขอบคุณ - ใช่ ถูกต้อง
ผมจะช่วยคุณหน่อยละกัน ดีไหม
- หนึ่ง สอง สาม… เอาเลย - คุณจะทำอะไร
เอาหัวออกไปนะ
- ไม่นะ อย่าโก่งก้น - นั่นน้องสาวฉันนะ
ขี่หัวผมนี่แหละ ขี่ไต่ขึ้นไปเลย
- ตายแล้ว - คุณเก่งมาก
โทษทีผมสั้นมันจะแหลมๆ หน่อย ขึ้นไป
ดัลเคียส เอกซ์ แอสเปรีส
มันคืออะไร
ไม่มีอะไร
ก็แค่คำพูดที่ฉันกับจอห์นชอบพูด
หลังจากเราทำงานใหญ่เสร็จ เช่น…
ขุดหาของโบราณ หรือเขียนต้นฉบับ
เป็นภาษาละติน แปลว่า "ลำบากก่อนแล้วถึงจะสบาย"
แล้ว…
"ลอเร็ตต้าโคตรแสบ" ละตินพูดว่าไง
ฉันแสบจริงด้วย ฉันปีนเขาสูงได้
โอ้พระเจ้า อยากให้เบธมาเห็นเราปีนเขา
- ตายแล้ว เบธ - ไม่ต้องห่วงเบธหรอก
ป่านนี้คงให้ทั้งกองทัพมาตามหาเราแล้ว
ฉันเข้าใจคุณคิดว่าคุณต้องไป ติดต่อเจ้าหน้าที่บนเกาะด้วยตัวเอง
แต่ไม่ต้องห่วง ฉันยังเล่นโซเชียลของลอเร็ตต้าตลอด
ฉันเพิ่งทวีต "ฉันโดนลักพาตัวหรือเนี่ย
แฮชแท็กเอฟเอ็มแอลที่ชอว์นเมนเดส แฮชแท็กชอว์นเมนเดส"
เดินทางคนเดียวเหรอครับ
ใช่ ฉันเดินทางคนเดียว ฉันยังโสด
งั้นนี่อาจจะเวิร์ก
- โอเค ว่ามาเร็ว - บินไปนิวยอร์ก
แล้วบินต่อไปกินี จากนั้นก็ไปขึ้นพัดเดิลจัมเปอร์
คืออะไร
- เครื่องบินเล็ก - ใช่ ที่นั่งแคบ
ก็ได้ เอาตามนั้น
- หรือคุณกลับบ้านได้นะ - ขอบคุณ
ต้องหาอะไรที่ติดไฟดีกว่านี้ ของเปียกไปหมด
ในนี้มีอะไร ในเป้มีอะไร
- ของเยอะนี่ - คุณจะทำอะไรน่ะ
ที่มาส์กหน้า
ได้มาจากกระเช้าของขวัญ
นี่คุณพกเทียนหอมมาเข้าป่าด้วยเหรอ
แม่ผมให้มาน่ะ
เป็นของขวัญวันแม่ที่แปลกดี
แม่คุณให้ของขวัญวันแม่คุณด้วยเนี่ยนะ
น้ำมันยูคาลิปตัสโรสแมรี่
กลิ่นหอมจัง
โอเค ตามบาย
เยส
เยส ฉันจุดไฟได้
- เก่งจนอึ้งเลยดิ - ไฟลุกดีจริงๆ เลย
ใครจะไปนึก
คุณจะถอดเสื้อออกเลยเหรอ
แผลนั่นดูไม่น่าสบายตัว
คุณไม่เป็นไรนะ ที่หลังน่ะ
ใช่ ผมถึงไม่อยากโดนน้ำ
- เข้าใจ - หลังผมจะขึ้นสิวเห่อเหมือนหน้าเด็กวัยรุ่น
แล้วมีอะไรช่วยไหม พวกน้ำมันทาผิวน่ะ
มี ผมมี ก็เคยมีอะนะ
มันอยู่ในขวดเล็กๆ ที่คุณถือนั่น
ขวดนี้เหรอ ฉันขอโทษ
ตายแล้ว ฉันขอโทษ
ไม่เป็นไร
- แป๊บนึง มานี่สิ มานี่ - อะไร
- มานี่ นั่งลง - ไหนดูซิ
- นั่งลงก่อน - นั่งนี่เหรอ
ใช่
คุณไม่ต้องจับมันหรอก ไม่เป็นไร
ฉันจับถุงหยึยๆ ของคุณมาแล้วเลย
- ปลิงย่ะ - ก็ได้
โอเค นี่อาจเย็นหน่อยนะ
- โทษที - ใช่เลย
โทษทีๆ โทษที
แดชน่าจะตายแบบนี้
เจอโรคระบาดผิวหนังอักเสบตาย โคตรเซ็กซี่
ฉันเขียนให้เวิร์กได้นะ
เหรอ
ไม่เลว งั้น…
คุณจะเขียนถึงมันยังไง
โอเค…
"อบอุ่นด้วยเปลวไฟหอมหวน"
เริ่มก็แซ่บเลย
"เลิฟมอร์ใช้มือสำรวจ…
เรือนร่างโค้งมนได้สัดส่วน
สมชายของแดช
เนินที่คุ้นเคยได้สร้าง…
ความแปลกใหม่และเร้าใจด้วย…
ด้วยรอยวงจ้ำแดงทุกรอย"
แต่ก็ไม่ทำให้…
ไม่ทำเธอหมดอารมณ์ใช่ไหม
ไม่
"เพราะทุกครั้งที่พบวงจ้ำแดง
เลิฟมอร์ก็ค้นพบตัวอักษรใหม่
ที่ต้องใช้ภาษากายของทั้งสอง ถึงจะพูดได้"
แล้วภาษากายพวกเขาพูดว่าไง
"รักฉันสิ…
รักฉัน…
รักฉัน"
เป็นไง
ดีนะ
- ฉันหมายถึงหลังคุณ - ดีเลย
- แน่ใจนะ - แน่
- ผมก็พูดถึงหลังนี่แหละ ตรงนั้นเลย - โอเค
เสบียง
โอเค ฉันเย็นนิดๆ ฉันว่าฉันจะ… เดี๋ยวจะไปนอนแล้ว
- โอเค - คุณไหวนะ
ผมสะท้าน…เอ๊ย สบายดี
ผมไม่ได้สะท้าน ผิงไฟดีไม่สะท้านแล้ว
โอเค ดีแล้ว
แล้วแต่คุณนะ แต่ถ้าคุณหนาว
เรานอนด้วยกันในนี้ก็ได้ ถ้าคุณอยากอะนะ
นอนด้วยกันเหรอ
- ถ้าคุณอยากนอนด้วยนะ - เอาสิ มันดู…
โอเค คุณเอาไง…
คุณลงไปก่อน แล้วฉันจะหาทาง
ไม่ คุณก่อน สถานการณ์อย่างงี้ ต้องให้หญิงก่อนถึงจะถูก
- ยื่นมือออกนอกถุงนอน - ผมก็กะจะทำงั้นแหละ
- ก้นชนกัน - ยื่นมือและก้นชนกัน
- ฉันต้องทำไง - เข้าไปก่อน แล้วนั่งลง
นั่งก่อนนะ นั่งแล้ว
คุณตัวหนักจัง เดี๋ยวเปลก็พลิกเป็นเรือคว่ำหรอก
เอาละ ระวังนะ แป๊บนึง ผมยังไม่ขึ้น
ทำไมฉันต้องเกร็งตัวขนาดนี้เนี่ย
คุณขยับนิดนึงสิ
- ฉันหายใจไม่ออก หายใจไม่ออก - ได้ไหม
หน้าฉันบี้
ได้ละ โอเค
ยื่นแขนออก ก้นชนกัน
ได้เลย
แหม่
ปรบมือ
เร็ว ปรบมือหน่อย
เราต้องปรบมือดังๆ ให้ลอเร็ตต้า
ปรบมือให้เธอเลย
มนุษย์ป้าที่อยู่ติดบ้านแบบเธอ ทำให้พวกนายนั่งห้อยเหี่ยวกลางป่าได้
เก่งมาก ลอเร็ตต้า
บอส ไม่เอาน่า เดี๋ยวก็มีคนตายหรอก
คุณไม่คิดเหรอว่ามันเลยเถิดไปใหญ่แล้ว
มันคุ้มกันจริงๆ เหรอ
ฉันใกล้จะได้ครอบครองสิ่งที่ไม่มีใครทำได้
ของที่มีเพียงชิ้นเดียว ชาติไหนก็ไม่มี
ไม่ว่าราชา หรือพี่น้องสอพลอ ก็ไม่มีวันมีได้
มงกุฎแห่งอัคคีในตำนาน
คุ้มสิ
ฉันบอกได้เลยว่าคุ้มแน่นอน
ขอโทษค่ะ
คุณ ฉันต้องต่อไฟลต์ไปอีกที่
ไม่มีไฟลต์
นักบินเราป่วยครับ พรุ่งนี้มาใหม่
ฉันรอพรุ่งนี้ไม่ได้ ต้องบินวันนี้
ต้องรีบบินไปเกาะชื่ออีสล่า ฮุนดีด้า คืนนี้
มีคนต้องเสี่ยงตาย
มาใหม่พรุ่งนี้
- ขอโทษครับ คุณผู้หญิง - คะ
ผมเผอิญได้ยินว่าคุณชอบกินสเต๊ก
นี่อาจฟังดูบ้าสักหน่อย
แต่ผมก็ชอบกินสเต๊ก
- อะไรเนี่ย - ผมก็ชอบสเต๊ก
คุณสนใจอยาก…ไม่รู้สิ
- อาจจะมี… - ไม่ใช่ "มีคนต้องเสี่ยงตาย"
ฉันต้องรีบไปที่เกาะคืนนี้
ใช่
- ยิ่งซีเรียสใหญ่เลย - ที่สุด
ผมเชื่อว่าผมอาจช่วยคุณได้
ผมมีเครื่องบินขนสินค้า
ไว้ผมส่งของเสร็จ เราอาจแวะไปที่เกาะคุณได้
งั้นขอถามหน่อย คุณต้องบอกความจริงนะ
คุณเคยฆ่าใครมาก่อนรึเปล่า
ไม่เคย
ไม่รู้ว่าเชื่อคุณดีไหมนะ แต่ขอเตือน
ถ้าคุณคิดจะฆ่าฉันละก็ ฉันรับรอง… ฉันเชือดคุณก่อนแน่นอน
ยินดีเลย
คุณนี่แปลก ไปได้
"กษัตริย์คาลามานและสมบัติเขาถูกฝังไว้ในบ่อ…
น้ำตาไหลไม่สิ้นสุด"
นั่นอะไร
แค่ของน่ะ มันไม่ใช่…
ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ
มันไม่ใช่เศษจารึกโบราณของแฟร์แฟกซ์ใช่ไหม
ก็ได้ ใช่อย่างที่คุณคิดแหละ
ผมนึกว่าคุณฉลาดกว่านี้
ทีนี้แฟร์แฟกซ์จะไม่เลิกไล่ล่าเราแน่
คุณคิดอะไรของคุณ
ภูเขาไฟอาจฝังสุสานนั่น ก่อนเราจะเจอมัน ก่อนจะทันเห็น
ก่อนเราจะอนุรักษ์ความทรงจำมันได้
- นี่คือ… - เราจะทำกันงี้เหรอ
ไม่เห็นมีใครบอก คุณคิดจะบอกผมเมื่อไหร่
ทำไมฉันต้องบอกด้วย
เราลงเรือลำเดียวกัน ผมมาช่วยคุณนะ
รู้ตัวใช่ไหม คุณไม่ใช่แดช
คุณไม่ใช่พระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยนางเอก
คุณพ่นผิวให้เป็นสีแทน แล้วยืนโพสท่าหน้าพัดลมยักษ์
นั่นถึงจะเหมาะกับคุณ
คุณรู้ได้ไงว่าจริงๆ ผมเป็นคนแบบไหน
ฉันรู้จักคุณ คุณเป็นหนังสือที่อ่านง่ายมาก
- งั้นผมเป็นใคร - ถามจริงน่ะ
ใช่
ก็ได้
คุณเป็นเทพบุตรในงานโรงเรียน คุณใช้ความหล่อจนได้มาแอลเอ
แต่แล้วก็รู้ว่าเป็นหนุ่มฮอตที่เมืองเล็กๆ
ก็ใช่ว่าจะได้เป็นดารา
จนวันนึงผู้หญิงคนนึงที่อดตีพิมพ์
หนังสือสเปนล่าอาณานิคมในแอตแลนติก เลยหันมาแต่งนิยายโรมานซ์
สุ่มเลือกคุณมาเป็นนายแบบปก
โชคช่วยคุณกับเธอที่นิยายเกิดดังเปรี้ยงปร้าง
เธอเลยเขียนนิยายน้ำเน่าต่อ คุณได้ขึ้นปกต่อ
ทั้งคุณและฉันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราอยากจะเป็น
แล้วสักวันเราก็ตายอยู่ในป่านี้
บนเกาะในแอตแลนติก ที่ฉันเขียนถึงเมื่อหลายปีก่อน
ถูกไหม
บ้านเกิดผมชื่อเซราซอต้า
ไม่ใช่เมืองเล็ก
ผมโตมากับแม่และพี่สาวสองคน
ใช่
ผมเริ่มเป็นนายแบบ เพราะผมอยากจะไปที่อื่น
มันเป็นงานเดียวที่ผมคิดออกว่าจะช่วยผม…
ให้ได้ไปที่ที่ผมเคยฝันอยากไป
จนได้มาลอสแอนเจลิส
ที่ผมมาเป็นนายแบบปกนิยายโรมานซ์ของคุณ
ตอนแรกผมอายมาก กลัวว่าเพื่อนจะมาเห็นผม
ใส่วิกโพสท่าบนปกหนังสือของคุณ
จนผมหลบหน้าพวกเขาอยู่เป็นเดือนๆ
แล้วมาวันนึง…
ผมกำลังเดินกลับบ้าน
ก็ได้ยินผู้หญิงคนนึงเรียก "แดช"
แล้ววิ่งมาหาผมดูเธอมีความสุขมาก
ผมเลยคิดได้ "ทำไมผมต้องอายขนาดนี้
ทั้งที่ผมทำให้คนมีความสุขอย่างงี้"
ลอเร็ตต้า คุณมีสิทธิ์ทำอะไรก็ได้
ถ้าคุณไม่อยากเขียนต่อ ก็ไม่ต้อง
แต่อย่าด้อยค่าคนที่รักงานคุณ โดยหาว่ามันน้ำเน่า
มันไม่แฟร์กับพวกเขา
รู้ไหมมันย้อนแย้งตรงไหน
นักเขียนแบบคุณดันตัดสินหนังสือจากปก
คนก็ตัดสินหนังสือจากนายแบบปกทั้งนั้น
อลัน
มันมากันสองคน
- ลอเร็ตต้า ผมอยู่ทางนี้ - อลัน
อลัน มอเตอร์ไซค์มีปืน มอเตอร์ไซค์มีปืนด้วย
มาทางนี้
หยุดยิงนะ
- คืนจารึกนั่นไปซะ - ไม่ได้
ได้สิ คุณก็แค่บอก "นี่" แล้วเขวี้ยงใส่เขา
แล้วพวกมันจะปล่อยเราไปง่ายๆ งั้นสิ
- ก้มต่ำไว้ - ทำไมหาเราเจอตลอด
- ก็คุณยังกับลูกดิสโก้เดินได้ - ต้องคิดแผนด่วน
ผมมีแผน
เราขุดหลุมแล้วส่งเสียงล่อไปอีกทาง
"เราอยู่ทางนี้" คุณทำเสียงนกได้ไหม
- ไม่ ผมมีแผนแล้ว - อลัน ขอร้อง ฉันคิดอยู่
- แต่ผมมีแผนแล้ว - ขอร้อง ขอฉันคิด…
- เดี๋ยวนะ พวกมันยิงใส่คุณ - ใช่ เราถึงต้องหลบ
ไม่ใช่ พวกนั้นยิงใส่คุณคนเดียว
พวกมันไม่ยิงฉัน ก็เพราะสมองฉันมีค่า
บางครั้งผมว่าคุณไม่รู้ตัวว่าพูดอะไรออกมานะ
- ฉันเป็นโล่ให้คุณได้ - ไม่ต้องเป็นโล่ให้ผม
- ผมควรเป็นให้คุณ - เพราะฉันเป็นผู้หญิงรึ
เหยียดเพศชัดๆ
ผมไม่คิดว่าใช้ผู้หญิงเป็นโล่มนุษย์
คือการเปลี่ยนแปลงที่กลอเรีย ไซน์เฟลด์ตั้งใจ
กลอเรีย สไตเนมย่ะ
ช่างเหอะ เธอด้วย เชิญพ่อคนรู้ดีข่มผมตามสบาย
ฉันเป็นผู้หญิงย่ะ จะเป็นพ่อคนรู้ดีได้ไง
ผมเป็นเฟมินิสต์ ผมว่าผู้หญิงทำได้เหมือนผู้ชาย
- เราหลบอยู่นี่รอให้พวกนั้นเหนื่อยไปเอง - ผมมีแผน
- ฟังแผนผมหน่อยเหอะ - อลัน
นี่ไม่ใช่ตอนที่คุณจะฉีกเสื้อแล้วเอาตัวรอดได้
ไม่ใช่เสื้อผมแน่
สาม
เยส
นั่นไม่ใช่อย่างที่ผมมโนไว้
ผมแค่จะหยุดพวกเขา
ลมคงแรงเลยพัดเขาลอย
ไม่ เพราะเรานี่แหละ เราทำเขา
เราสอยคนนึงร่วง แต่จริงๆ แล้ว…
เราแค่จะหยุดเขา แต่อีกคนจะหลบก็ทัน
ฉะนั้นต้องโทษเขา
ถึงไม่ใช่เรา เขาก็อาจร่วงได้
ทำไมไปหยุดซะใกล้หน้าผา
พวกเขาใส่หมวกกันน็อก ไม่แน่พวกเขา…
แต่ร่างกายส่วนอื่นไม่ได้ป้องกัน
ก็คงเหลือแต่หัว
พวกเขาขี่รถประมาทเอง จริงไหม
ขับมอเตอร์ไซค์อย่าประมาท
อย่าซ่าตอนขี่มอเตอร์ไซค์
พวกเขาอาจรอดก็ได้
ใช่ หรือว่าไม่ แต่ไม่เป็นไร
ช่างมันเถอะ อะไรก็เกิดได้ ไปเถอะ
- จะเก็บมาเย็บต่อรึไง - ชุดยืมเขามา
- ดูฉันสิ - ยินดีจ้า
ฉันจะทำอะไรได้อีก
คุณทำมามากพอแล้ว เบธ
ยายที่ฉันรัก น่าสงสารตาเริ่มฝ้าฟาง
งานเปิดตัวหนังสือก็พังทลาย ฉันอุตส่าห์กู้เงินมาจัดงาน
ตอนนี้ฉันก็คงหมดตัวแล้ว
แต่ที่สำคัญที่สุด ฉันเสียนักเขียนไป
ใครเขาทำกัน มีใครเสียนักเขียนไปมั่ง
เบธ คุณทำให้ผมนึกถึงเพื่อนซี้ผม รานดี้
คอยดูแลคนอื่นอยู่เสมอ
ไม่เคยดูแลตัวเองเลย
ใช่รึเปล่า รานดี้
เจ้าแพะนี่เหมือนนักบำบัดของผม
ฮ่าฮ่าฮ่า "หัวเราะลั่น"
ไว้คุณดูแลเพื่อนเสร็จแล้ว
เราไปเที่ยวทะเลกัน
- ว่าไงนะ - ผมต้องไปรับของที่ฮาวาย
ไม่ต้องให้มันไปด้วย
ก็ได้ ก็ได้ ให้แกไป
มันสายฮาน่ะ
ถามหน่อย
เรามานั่งเมาท์กันตรงนี้ แล้วใครขับเครื่องบิน
- ใช้บินออโต้ - อะไรนะ
คุณคะ กลับไปห้องนักบิน ขับด่วน
ครับผม
ผมจะไปเอาเครื่องลง
ดีค่ะ
เอาแพะไปด้วย ขอร้อง เอาแพะไป
มันพักอยู่ นั่งกินลมชมวิวไป
หวัดดีฮะ
หนุ่มอังกฤษคนนี้เข้ามาจับตัวเธอ
หวัดดีนี่เบธ ฝากข้อความไว้ค่ะ แล้วฉันจะติดต่อกลับ
หวัดดีเบธ
นี่ฉันเอง
ฉันยังไม่ตาย
ฟังนะ…
ฉันขอโทษที่ทำงานทัวร์หนังสือพัง
ตอนนั้นฉันกลัวและ…
เห็นแก่ตัว
อลันมาแล้ว ไว้ฉันโทรไปใหม่
สรุป… ตำรวจจะออกค้นหาแฟร์แฟกซ์
พวกเขาจะคุ้มครองเราช่วงอยู่ที่นี่
เขาบอกไหมเราต้องอยู่นี่นานแค่ไหน
พวกเขาจะพยายามหาเครื่องบินเล็กให้เราคืนนี้
ระหว่างรอ โรงแรมที่นี่สวย
ให้เราไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้
โอเค
ตามนั้น ดี
ขอบคุณครับ
มาค่ะ
มาเต้นรำกับสามีคุณสิ
- ไม่ๆ ไม่ใช่ - เขาไม่ใช่สามีฉัน
- ไม่เป็นไร - เต้นกับเขาสิ
เธอไม่อยากเต้น เธอไม่ได้ใส่รองเท้าเต้นมา
จริงๆ แล้ว คู่นี้เหมาะจะใช้เต้นรำที่สุด
คุณไม่ต้องเต้นก็ได้
ไม่เป็นไร
แน่นะ
อยากรู้จังเธอร้องอะไร
นิทานพื้นบ้าน
เพลงรักของหญิงคนนึงที่…
คนรักของเธอตาย แต่เธอไม่อยากจากเขา
เธอเลยนอนข้างศพเขา ไม่ยอมไปไหน
คงน่ากลัวแย่
ต้องใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่มีคนที่ตั้งใจจะอยู่ด้วย
ว่าไงนะ
ขอโทษค่ะ ตะกี้ ท่อนสุดท้ายที่คุณร้อง
"ใครจะร้องไห้ให้ฉัน"
"เกาะจะร้องไห้ให้ฉันในบ่อน้ำตาไหลไม่สิ้นสุด"
คืออะไร บ่อน้ำตาไหลไม่สิ้นสุด เป็นสถานที่หรือ…
เป็นหลุมยุบ
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณๆ
- มานี่ เร็วเข้า - อะไรเหรอ
จารึกเขียนไว้ว่า
"กษัตริย์คาลามานและสมบัติเขา ถูกฝังไว้ในบ่อน้ำตาไหลไม่สิ้นสุด"
ฉันนึกว่าเป็นการเปรียบเปรย
มันไม่ใช่
บ่อน้ำตาไหลไม่สิ้นสุดเป็นสถานที่
มันคือหลุมยุบ
ในแผนที่มีหลุมยุบอยู่นะ
ฉันว่าสุสานอยู่ที่นั่น
- นี่มันดีกว่าในนิยายคุณเยอะเลย - ไงนะ
ไม่ตั้งใจจะว่านะ มันสนุกพอกัน
ฉันอำคุณ ฉันอำเล่น
- ฉันพูดเล่นนะ ฉันพูดเล่น - ดูคุณสิ คุณอยากไป
- อะไรนะ เปล่า - ดูรู้เลย คุณอยากไป
ถ้าไปก็บ้าแล้ว ฉันแค่…
แค่ว่าเราใกล้มากแล้ว แต่เราไปไม่ได้…
ไม่
นี่เป็นเรื่องของคุณ คุณอยากเขียนว่าไงล่ะ
ฉันอยากรู้มันมีจริงไหม
มันต้องมีความหมายแน่
โอเค งั้นก็ไป
เราจะอยู่ต่ออีกวัน พอฟ้าสาง
เราจะไปหาบ่อน้ำตานั่น
- แต่ถ้าไม่เจอล่ะ - แล้วไง อย่างน้อยก็ลองแล้ว
แล้วแฟร์แฟกซ์ล่ะ
ตำรวจตามจับเขาแล้ว ไม่ต้องไปกลัวเขา
- ทำงี้มันบ้า - ใช่ แต่ดูคุณสิ
อะไรล่ะ
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมเห็นคุณไม่กลัวอะไร
ดูไฟแรง
ผมจะไปบอกตำรวจว่าเปลี่ยนแผนและหารถด้วย
คุณจะไปไหน
คุณเจอเพื่อนผมแล้วนี่
เขาบอกว่าคุณกำลังจะขึ้นเครื่องบิน
โดยไม่คิดจะบอกลาผมเลย
ผมว่าไม่มีทาง ไม่ใช่ลอเร็ตต้าของผม
ในเมื่อมีเธอคนเดียวที่พาผมไปที่สุสานได้
หยุดบีบฉันแรงๆ นะ
ปล่อยฉันนะ
ไปเลย
ผมต้องการรถ รถยนต์น่ะ ใครมีรถบ้างไหม
ไม่นะ ไม่ๆ
ผมต้องการรถสักคัน แลกกับนาฬิกาผม นาฬิกานี่แพงนะ
คุณมีรถไหม บุลการีเชียวนะ เรืองแสงได้
- กันน้ำด้วย - ผมมีมอเตอร์ไซค์
เจ๋งดีใช่ไหม
ผมคิดเสมอว่าทำไมในรถถังส่วนตัว จะมีมินิบาร์ไม่ได้
ดื่มเหล้าสิ
- หยุดได้ไหม - ไม่ได้หรอก
เกรงว่าเขามีความแค้นส่วนตัวกับคุณอยู่
เรื่องที่เพื่อนเขาขี่มอเตอร์ไซค์ตกเขา
ทำไมต้องทำแบบนี้
ผมอยากได้ของที่คนอื่นไม่มี
ตอนที่พ่อผมยก…
อย่างที่บอก…
ตอนที่พ่อยกอาณาจักรของเขาให้น้องชาย
หมอนั่นใครน่ะ
ไอ้ตุ๊กตาเคนขี่แมงกะไซค์เหรอ
ผมรู้จักเขาที่ไหนสักที่
ฉันว่าไม่น่าใช่
เพราะผู้ชายที่คุณเห็น เป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้ขั้นสูง
เป็นนักรบเดนตายผ่านศึกอัฟกานิสถาน อิรัก
คูเวต เซราซอต้า
ผิวดีมาก ผิวหนังอักเสบก็ไม่เป็น
และเขาจะไม่ยอมหยุดจนกว่าฉันจะปลอดภัย
ฉะนั้นจอดรถถังอวกาศนี่ซะ
นอกจากจะอยากโดนกำจัดเหมือนเพื่อนเขา
เขาน่ะแหละคนที่จัดการพวกนั้น
เขาอาจไม่ได้ตั้งใจ
แต่พวกนั้นก็เด๊ดแล้ว ฉะนั้น…
เขาเป็นใคร ผมต้องเคยเห็นเขาที่ไหนแน่ๆ
ไม่ใช่ๆ นั่นนายแบบปกนี่ ใช่ไหม
ว่าแล้วเคยเห็นหน้าที่ไหน
ไปจัดการ
ฆ่าให้สร้างสรรค์หน่อยนะ
ฉันอยากเห็นคนหล่อโดนสอย
เปลี่ยนใจขอดื่มด้วยดีกว่า
เวรละ
ไม่ว่าไรใช่ไหมถ้าฉันเทเพิ่ม
ตามบาย แต่…ให้ตายสิ คุณเคยใช้แก้วไหมเนี่ย
ขอโทษที
แจ็ค เทรนเนอร์จะทำไง
ในนี้ร้อนจัง มีใครรู้สึกไหม ร้อนมาก
นี่พยายามจะยั่วเหรอ เห็นแล้วขนลุก หยุดเถอะ
ฉันจุดไฟให้คุณได้นะ
หลับไปก่อนนะ หลับไปสิ ไม่ หลับสิ
พักแป๊บ
ต่อได้
ไม่ อย่ายิงเธอนะ ฉันต้องใช้เธอ
ซวยชิบ
เอาเท้าออก เอาเท้าออกไป
หลับไปเลยนะ ไอ้เวร
นายออกไป ดูนั่น
ตัวใหญ่กว่าอีกเหรอ
อะไรเนี่ย
ลงไป
ไม่นะ ไม่ๆ ไม่ๆ
เฮ้ย ลงมา
เขาหรือฉัน
นี่ไม่ใช่นิยายน้ำเน่าที่ขายฝันผู้หญิง ลอเร็ตต้า
นี่คือชีวิตจริง
และเราจะฆ่าเขา
บอกมาสุสานอยู่ที่ไหน
หวัดดี คนที่คุมที่นี่ ช่วยส่งเจ้าหน้าที่ไปที่นี่ที
ที่นี่
เราปิดแล้ว
ปิดแล้วเหรอ
รู้ไหมฉันพยายามจะนอนมาหนึ่งปีครึ่ง
หนึ่งปีครึ่งเชียวนะ
ฉันทำงานหามรุ่งหามค่ำ
ทำจนดึกดื่นมานานมาก
ก่อนเพื่อนฉันถูกจับไป
ที่ฉันอยากทำที่สุด
คือทิ้งตัวลงนอน
จิบไวน์ชิลๆ แต่ฉันคงเหนื่อยจนดื่มไม่ลง
ฉันอยากจะนวดด้วย
ฉันอยากให้มีคนมานวดที่ไหล่
และที่เท้า ให้นวดพร้อมกันเลย
ฉันหาได้แคร์ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ไหม
เพราะฉันทำงานหนักมาก
ฉันรู้พวกคุณก็คงเหมือนกัน
ฉันก็ไม่อยากขอคุณ
ให้เปิดที่นี่แค่ไม่กี่นาที
เพราะถ้าเราไม่ทำ
เพื่อนรักของฉันกับนายแบบปกของเธอ
จะต้องตายแน่
ไม่มีที่เทียบ บอส
ถ้าเทียบที่ถ้ำล่ะ
มันเสี่ยงเกินไป
งั้นก็ระวังให้มากสิ
เอ้า เร็วเข้า
ทางนี้
ผมมีกฎว่าจะไม่เข้าถ้ำที่ดูน่าขนลุก
- จูเลี่ยน - เขาชื่อจูเลี่ยนเหรอเนี่ย
ดูหน้าตาน่าจะชื่อบั๊ค ไม่ก็บรูซ
นำทางซิ
เดินเร็ว ไม่ต้องกลัวน่า
เดินระวังสิ
- บรูซ จูเลี่ยน - จูเลี่ยน ไม่นะ
แหม…
อย่าให้เขาตายเสียเปล่า
- เดินต่อไป - ให้ไปอีกเหรอ เขาเพิ่ง…
เราไปช่วยเขาไม่ได้อยู่ดี จริงไหม
พับผ่าสิ
- ไม่มีอะไร - โอเค
กลับไปที่เรือกันเถอะ มันจบแล้ว จะได้ไม่มีใครต้องตายอีก
ไม่ๆ ไม่ นี่มีลม
ต้องมีอุโมงค์ นี่อาจไปถึงสุสาน
- แคบจนลอดไม่ได้ - ตัวนายอาจใช่
เอาน่า มันก็เหมือนสไลเดอร์เด็ก
- เหมือนรูก้นหินมากกว่า - หรือก้นยักษ์โทรล
คุณจะต้องลอดรูก้น รูนั่น โพรงนั่น
- ทำไมเธอ - คุณคือนกเตือนภัยในเหมืองของเรา
ทำไม่ได้หรอก
ถ้าลอดไปได้ บอกเราด้วย
ถ้าคุณไม่ส่งเสียง ไอ้นายแบบนี่ตาย
เดี๋ยว นี่ผมเป็นหญิงสาวรอให้คนช่วยเหรอ
ไม่เป็นไร ฉันไปได้
ไปไม่ได้ ขอโทษนะ ทำไม่ได้
- นี่ - ว่าไง
คุณได้กลิ่นไหม
หมายถึงกลิ่นขี้ค้างคาวร้อยปีเนี่ยเหรอ ได้กลิ่นสิ
ขอให้คุณหายใจลึกๆ
อย่างนั้นแหละ
คุณทำได้ ลอเร็ตต้า
ฉันว่าฉันเห็นทางออกละ
จะอ้วกแล้ว
ลอดมาแล้ว
เห็นไหม ลอดได้ปลอดภัย
ตานาย ไปหาเธอ
ผมกำลังไป รออยู่นั่นแหละ โอเคนะ
ทำไมมาสร้างถึงในนี้
แล้วคนจะบูชา หรือจดจำคุณได้ไง ถ้าเขามองไม่เห็นมัน
ก็ใช่ไง
นี่ไม่ใช่อนุสรณ์สถานอำนาจของคาลามาน
แต่เป็นที่ซ่อนของหญิงผู้โศกเศร้า
ทาฮามาที่นี่เพื่ออยู่กับคนรักที่จากไป
เธอแค่อยากอยู่ตามลำพัง
ทาฮาไม่อยากให้เรามานี่
หุบปาก ราฟี่
มันมาจากภูเขาไฟ
มาเร็ว
พวกเราต้องไปต่อ
เร็วเข้า มานี่ ก้ามปู
เปิดฝาโลง
- อย่ารบกวนพวกเขา - เธอต้องใส่มงกุฎอยู่แน่
เราไม่ได้ถ่อมานี่เพื่อเคารพศพพวกเขา
ไม่ไหวหรอก
ผมขอโทษนะ ยาย
นั่นอะไร
นั่นเป็นเปลือกหอยเหรอ
มงกุฎสร้างจากเปลือกหอยงั้นเหรอ
สมบัติอยู่ไหน
เธอกอดเขาอยู่
หมายถึงศพผู้ชายเหรอ
ดูสิ
ตอนพวกเขาจีบกัน
คาลามานกำลังหาของบางอย่างบนเกาะ
เปลือกหอยสีแดงหายาก
เพื่อพิสูจน์ความรัก เขาให้เปลือกหอยหนึ่งอัน กับเธอทุกวันอยู่เป็นปี
เอามาร้อยเป็นมงกุฎ
แดงสดใส เหมือนไฟรักของพวกเขา
จนถึงวันที่เธอยอมตกลงแต่งงานกับเขา
มันไม่เคยมีอัญมณี
คาลามานกับทาฮาไม่ได้ร่ำรวยที่วัตถุ
แต่รวยความรัก
นั่นคือความหมาย แค่นี้ก็พอแล้ว
แค่นี้เหรอ
เวลาที่ผ่านมาและเงิน…
ที่ฉันเสียไป เพื่อคำเปรียบเปรยไร้ค่านี่เหรอ
- เปรียบได้เลอค่ามากกว่านะ - หุบปาก
เราต้องไปแล้ว
- เร็วเข้า ไปกัน - ไม่ๆ ไม่ แกจะต้องอยู่ที่นี่
แกว่ามันโคตรหวานซึ้งไง
งั้นก็เชิญอยู่ที่นี่ แล้วใช้ช่วงสุดท้ายของแกคร่ำครวญ
ถึงไอ้คำเปรียบเลอค่านั่น
- ลงไป - ว่าไงนะ ไม่เอาน่า
- ลงไป ลงไปในสุสาน - โอเค โอเค
ถูกฝังทั้งเป็นคงดีกว่าถูกฝังตอนตาย
- ไม่จริงอะ - น่าเสียดายชะมัด
เรื่องนี้โคตรจะมัน
แย่จังที่แกไปเล่าต่อไม่ได้ ปิดเร็ว
แต่พวกเขาจะตาย
หรือแกอยากตายด้วย ถ้ายังไม่เลิกใจเสาะ
มานี่เร็วเข้า
สบายมาก
นี่ไม่เหมือนฝันร้ายที่ฉันฝันมาตั้งแต่อายุ 14
ทำไมแกรีบไปจังวะ ไม่ใช่วิ่งแข่งนะ
เดี๋ยว ไม่นะ แกทำบ้าไรน่ะ กลับมานี่
แกอาจจะซื้อเกาะนี้ แต่ตอนนี้ ชีวิตแกเป็นของเกาะ
แกทิ้งฉันไว้นี่ไม่ได้
ราฟี่ กลับมา
ฉันต้องการเรือโว้ย
เดี๋ยว หยุดเรือก่อน
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
ชาวบ้านที่นี่เพิ่งขโมยเรือผมไป
คุณเห็นผู้หญิงคนนึงไหม ผมสีน้ำตาลเข้ม ใส่จั๊มพ์สูทวิ้งๆ
ไม่ เธอมีปัญหารึไงครับ
มันก็ตลกดี
เมื่อก่อนฉันคิดว่า…
เรื่องทำนองนี้โรแมนติกมาก
เหรอ
ที่ถูกขังในโลงแล้วกำลังถูกลาวาฝัง
หรือเรื่องนอนกอดคนตายล่ะ
เรื่องนอนเคียงข้างคนรักที่ตายสิ
เหมือนทาฮาทำ
ให้ตาย
พระเจ้าช่วย
ขอโทษนะ
ขอโทษที่ผมช่วยคุณไม่ได้
ขอโทษที่ผมเป็นแดชไม่ได้
คุณพูดถูก
คุณไม่มีอะไรเหมือนแดช
คุณไม่ได้ขี่ม้าขาวมาช่วยฉัน
แต่คุณขี่เจ้า… มอเตอร์ไซค์ท่อไอเสียแตกที่ยืมมา
ใช่
ฉันไม่มีทางเขียนแดชเป็นแบบคุณแน่
เพราะฉันไม่เคยรู้จัก…
แดชที่เหมือนอลัน
ฉันเคยกลัวมากว่าชีวิตจะต้องเจ็บอีก
จนฉันเลิกใช้ชีวิต
เลยไม่เห็นสิ่งดีๆ ที่อยู่ตรงหน้า
ฉันแค่เสียใจมากที่ไม่ได้เห็นคุณเร็วกว่านี้
ผมก็มีเรื่องจะสารภาพ
ผมชอบทิศทางเรื่องใหม่ของเรามาก
ผมแค่อยากดูว่ามันจะออกมายังไง
"การผจญภัยของลอเร็ตต้าและอลัน"
ไม่ ต้องใช้ชื่อที่เท่กว่านี้
ใช่ มีแน่นอน
โทษที โครงกระดูกทาฮาทิ่มหลังฉัน
ราฟี่คงทิ้งเอาไว้
ทิ้งชะแลงได้ไง มันช่วยเราหนีได้เลย
ไม่ เขาตั้งใจทิ้งให้
เจ๋ง ผมชอบเขาอยู่แล้ว
- หนึ่ง… - โอเค
- สอง สาม - โอเค
แต่ฉันอยากให้เขาไม่ทิ้งเราไว้เลยมากกว่า
เอาละนะ
ดัลเคียส เอกซ์ แอสเปรีส
ลำบากก่อนแล้วถึงจะสบาย
ต้องขึ้นบน ปีนขึ้นต้นไม้
เดี๋ยว ไม่ อย่าดีกว่า ต้นไม้ไฟลุกแล้ว
โอเค
เราย้อนกลับไปทางอุโมงค์ได้
ไม่ได้ ไปอุโมงค์ไม่ได้
ผมรับฟังความเห็นของคุณนะ
มีกระแสน้ำ เราว่ายตามไปออกทะเลได้
จะรู้ได้ไงว่าอีกฝั่งมีอะไร
ไม่รู้
ไม่ลองก็ไม่รู้หรอก
- ผื่นขึ้นก็ยอม - ไปนะ
อลัน
โอ้พระเจ้า คุณยังไม่ตาย
- ผมยังไม่ตาย - นึกว่าฉันทำคุณตายแล้ว
นั่นเบธใช่ไหม
ลอเร็ตต้า
เบธ
- เบธ - เบธ
เบธ
เบธ เธอมาที่นี่
เธอมานี่ทำไมอะ
บอกแล้วไงฉันจะช่วยเธอ ซิส
ขอโทษนะ
ฉันทำชุดจัมพ์สูทขาด
ว่าไงนะ
ช่างเถอะ ไว้ค่อยคุย
ฉันเจอหนุ่มอังกฤษที่ถ้ำด้วย
ทีแรกนึกว่าเด็ก แต่เขาไว้เคราด้วย
เบธ นั่นแฟร์แฟกซ์ เขาจับเรามา
เขาเป็นคนร้าย เบธ เขาฆ่าเทรนเนอร์ผม
จับเขา
จับเขาไว้
ผมช่วยคุณเอง สาวน้อย
นายจะวิ่งหนีไปไหน นี่บนเรือ
หมอนี่โง่ชะมัด
ผมอุ้มคุณเอง
ว่ายไปขึ้นที่โขดหิน
- อุ้มไม่ไหว ไม่ ผมอุ้มคุณเอง - ฉันอุ้มคุณ
เดี๋ยวไปช่วย ไม่เป็นไรแล้ว
"เมื่อเจอที่พักบนโขดหินใกล้ๆ
เขาดึงเธอขึ้นจากน้ำ
แขนทรงพลังของเขาดึงร่างเธอเข้ามาแนบชิด
อลันกระซิบว่า…"
ชู่ คุณปลอดภัยแล้ว
"ตอนนั้นเอง ลอเร็ตต้ารู้สึกได้ว่า การผจญภัยครั้งใหม่เพิ่งจะเริ่มต้น"
(มงกุฎแห่งอัคคี)
"หัวใจที่เต้นแรงระหว่างหลบหนีมาตามทางแคบๆ
ยิ่งจุดไฟปรารถนาของลอเร็ตต้าที่มีในตัวเขา
เธอกระหายน้ำลาวาเร่าร้อน ที่กำลังจะพวยพุ่งจากแก่น…"
อย่าหยุดอ่านตอนเข้าด้ายเข้าเข็มสิ
มากกว่านี้ยายก็อ่านมาแล้ว
ผมบอกแล้วใช่ไหม
ที่นี่เป็นชายหาดที่สวยที่สุดในโลก
ไว้ผมจะพาคุณไปดูอ่าวเสน่หา
ไม่ คุณพารานดี้ไปเถอะ
อย่าลืมสิ คุณเป็นเพื่อนชายรักบริสุทธิ์
รักบริสุทธิ์ ผมชอบคำนี้แฮะ
ถึงจะไม่รู้ความหมาย แต่ฟังดูก็ไม่เลว
เอ้า เอาไป รานดี้
- ที่รัก - พ่อเทพบุตร ขอบคุณ
คุณรู้ได้ไงอะ
จบทัวร์โปรโมตแบบนี้ก็ดีเนอะ
ผมมีคำพูดหนึ่งที่ชอบใช้ในเวลาแบบนี้
ควิด เดียนเด
ภาษาละติน แปลว่า "แล้วไงต่อ"
ควิด คอกิตัส
บูกา ดีเบ็ปโป
- ผมไม่รู้คำละตินคำอื่น - นั่นสิ
ผมไปหามากะใช้ตอนนี้น่ะ
ตกลงจะยังไงต่อ
- คุณจะเขียนต่อว่าไง - ไม่รู้สิ
- แล้วถ้าเป็นคุณล่ะ - นี่จะให้ผมแต่งจริงเหรอ
- ลองแต่งดู - ก็ได้ จะลองดู
เอาสิ
"พวกเรา… พวกเขา… ยืนกันอยู่ริมหาด"
จัดฉากให้คนอ่านเสร็จเลย รู้เลยว่าเราอยู่ไหน
คุณขำนำแล้วอะ ขำผมทำไม
- ฉันไม่ได้ขำ ฉันยิ้มเฉยๆ - ขำสิ
"มีทิวต้นปาล์มอยู่เหนือ…
สาวผมสีเปลือกไม้คนนึง
มีแมงกะพรุนตาย…"
นี่คุณกำลังบรรยายสิ่งที่คุณเห็นอยู่
"เขาประหม่าเพราะเขาชอบเธอมาก"
แต่งได้ดีเลย
- ขอบคุณ - ยินดี
งั้นแต่งต่อนะ
"เขาจ้องมองตาเธอ
สิ่งเดียวที่ดังพอๆ กับเสียงจังหวะในทะเล…
คือเสียงตึกตัก…"
- ไม่ คุณใช้ตึกตักไม่ได้ - ทำไมล่ะ
เปิดมาก็ใจเต้นตึกตักเลยไม่ได้
- คุณก็ใช้คำนี้บ่อย - ไม่ได้ใช้ตั้งแต่บทแรก
- มันต้องค่อยๆ บิ๊ว - ใครตั้งคุณเป็นตัวแม่เรื่องนี้
ปกติจะอยู่บทที่สี่ ต้องให้ใจตึกตักถูกที่ถูกเวลา
ผมว่าคุณก็ตึกตักทุกบทนะ "เต้นระส่ำ"
นั่นอาการก่อนเต้นตึกตัก
- "เคลิ้มหวาม" - นั่นคุณข้ามไปบทที่ห้าแล้ว
- งั้นพวกเขาแค่จูบกันล่ะ - จูบทั่วไปรึเปล่า
ใช่ แบบเป็นจูบเริ่มต้น
ฉันเริ่มต้นเก่งนะ
เป็นไง มีความเห็นไหม
เป็นบทโหมโรงที่พยายามได้ดีเยี่ยม
แม่เจ้า…
คุณตายแล้วนี่
คุณถูกเป่าขมองกระจาย แล้วยังกระเด็นโดนผม
- ของเขาเข้าปากผมด้วย - อย่าพูดสองแง่สิ
- รสคุณยังติดปากผม - อย่าพูดแบบนั้นเชียว
คนเราใช้สมองแค่สิบเปอร์เซ็นต์ ฉันเลยเอาอีกสิบเปอร์เซ็นต์มาใช้
ตกลงคุณไม่เป็นไรเหรอ
ร้อยเปอร์เซ็นต์
หมายถึงสิบเปอร์เซ็นต์น่ะ
เรานึกว่าคุณตายแล้ว
ก็ธรรมดา ผมมีเรื่องโมโหบางอย่าง ที่อยากปล่อยวาง
- แหงละ - เรื่องแค้นใจด้วย
ดีใจที่เจอคุณนะ
เอาละ เลิกคุยกันได้แล้ว
และหลับตา กลับมาดูลมหายใจ
เยี่ยม
คำบรรยายโดย ศิริกมล เชฎฐ์อุดมลาภ