‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เคยมีใครปฏิบัติกับคุณต่างออกไป ‎เพราะสีผิวของคุณไหม
‎อย่าเพิ่งไปไหน เดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟัง
‎สวัสดีจ้าครอบครัว พ่อกลับมาแล้ว
‎- คีย์ส มานี่เดี๋ยวนี้เลย ‎- ไม่นะ
‎เป็นไรไหมเนี่ย
‎- พ่อไม่เป็นไรลูก ‎- ได้ยินปุ๊บฉันก็รีบมาเลย
‎- เป็นงี้ทุกทีอยู่แล้วนี่นะ ‎- ขอโทษฮะพ่อ
‎ผมกำลังเตรียมตัว ‎สำหรับมหกรรมสิ่งประดิษฐ์น่ะฮะ
‎เป็นงานที่นักประดิษฐ์ ‎เอาผลงานเจ๋งๆ มาจัดแสดงกัน
‎ผมตัดสินใจได้แล้วว่า ‎จะเลือกเครื่องแซมมี่คาแบลมมี่
‎- เลือกได้ดี ‎- ขอบคุณฮะ
‎- บลอร์พ ‎- บลอร์พเหรอ
‎- แปลว่าสวัสดี ภาษาเอเลี่ยน ‎- บลอร์พแด่พี่เช่นกัน พี่ชาย
‎ฉันจะมาดูว่ามีสิ่งประดิษฐ์ค้นหาเอเลี่ยนบ้างไหม
‎แต่ทุกอย่างดูจะอยู่ในขอบเขตของกาแล็กซีนี้
‎แต่ก็มีของเจ๋งๆ อยู่นะ
‎สมูธตี้สตรอว์เบอร์รี่ พวกนายเอาไหม
‎- ไม่ ‎- ไม่เป็นไร
‎- โอเค เดี๋ยวมานะ ‎- โอ้โฮ ดูนี่สิ
‎หน้าตาเหมือนจะเป็นเครื่องเล่นปิงปองอัตโนมัติ
‎มาลองดูกัน
‎น่าประทับใจมาก
‎- เกือบไป ‎- ชอบที่นี่จัง
‎อะไร กาแฟฉัน
‎- มา เก็บลูกปิงปองกันดีกว่า ‎- ถูกของนาย
‎ทำไมเธอถึงกดปุ่มเครื่องนั่น
‎ฉันสั่งให้เขาไล่พวกเธอออกไปดีไหมเนี่ย
‎ดูซิเธอทำอะไร มองหน้าฉัน
‎พอได้แล้ว ผมทำเอง
‎- ขอล่ะ อย่ายุ่งกับเขา ‎- เธอทำกาแฟฉันเสียหมด
‎เธอจะมาสร้างความเสียหายไปทั่วแบบนี้ไม่ได้นะ
‎- มองหน้าฉัน ‎- มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ
‎มีปัญหาแน่นอนอยู่แล้ว
‎เด็กคนนี้ทำเละเทะไปหมดเพราะเล่นลูกปิงปองนี่
‎ถ้าคุณไม่เลิกยุ่งกับเขา ‎ฉันนี่แหละจะปิงปองคุณเข้าให้
‎- แต่ ผม เด็กคนนี้… ‎- เชฟสก็อต
‎ฉันไม่รู้จักหมอนี่ คุณช่วยมาพาเขาออกไปที
‎- เอาล่ะ ไปครับ ‎- เหลวไหลไปกันใหญ่แล้ว
‎- เด็กคนนั้นเป็นคนป่วนงานนี้ ไม่ใช่ผม ‎- ไม่
‎- เขาไม่ควรอยู่ในงานนี้แต่แรก
‎เด็กผิวดำเป็นนักประดิษฐ์ไม่ได้หรอก
‎เธอโอเคไหมคีย์ส ผู้ชายใจร้ายคนนั้นไปแล้ว
‎เราจะไม่ได้เห็นเขาแถวนี้อีกแน่นอน
‎คีย์ส นายเป็นไรไหม
‎สรุปว่าฉันพลาดอะไรไป คีย์ส เกิดอะไรขึ้น
‎- แม่อยู่นี่จ้ะ ‎- ขอบคุณที่มาบอกเรานะแจ็คกี้
‎- แม่ร้องเพลงให้ฟังเอาไหม ‎- ครับ
‎ไม่ต้องไปกลัวความมืดมิด เราอยู่ตรงนี้
‎ไม่จำเป็นต้องกลัว ตรงนี้มีครอบครัว
‎มันน่าจะทำให้ลูกสบายใจขึ้นนะ
‎บางทีครั้งนี้ อาจทำให้ฉันสบายใจขึ้นด้วย
‎ไม่มีอะไรต้องกลัว
‎ครอบครัวอยู่ข้างเธอ
‎ได้เวลาหม่ำข้าวโอ๊ต
‎เราต้องทำให้คีย์สพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น
‎ใช่
‎คือ เอ่อ…
‎- เราควรคุยกันหน่อยไหม ‎- ไว้ค่อยคุยได้ไหมฮะ
‎ผมอยากมีสมาธิกินข้าวโอ๊ต ‎ขอกล่าวชมคนทำด้วยนะฮะ
‎คีย์ส นายเป็นคนทำเองนะ
‎งั้นก็ ขอกล่าวชมตัวเอง
‎เราเข้าใจถ้าลูกต้องการเวลานะจ๊ะ
‎ถ้าลูกพร้อมคุยเมื่อไหร่ ‎พวกเราพร้อมรับฟังลูกเสมอ
‎- แม่ พ่อ ‎- จ๊ะ
‎เรายังมีข้าวโอ๊ตอีกไหมฮะ
‎- คีย์ส นายทำอะไรเหรอ ‎- ผมเลิกประดิษฐ์แล้ว
‎- ว่าไงนะ ‎- ผมไม่เป็นนักประดิษฐ์อีกต่อไปแล้ว
‎แต่นายรักการประดิษฐ์จะตาย มันคือทางของนาย
‎เคยเป็นทางของผม แต่ผมทำไม่เป็นจริงๆ หรอก
‎เป็นเพราะเรื่องที่เกิดที่งานใช่ไหม
‎ผมแค่ต้องการสิ่งใหม่
‎แล้วนี่นายเอาสิ่งประดิษฐ์ของตัวเองไปทำอะไร
‎ขายให้คนที่มีมันฝรั่งแตงกวาดองเยอะที่สุด
‎เดี๋ยวคีย์ส อย่าเพิ่งไป
‎ฟังทางนี้ ผู้คนทุกสารทิศ
‎ผมมาเปิดประมูลสิ่งประดิษฐ์ทั้งหมดของผม
‎ผมจะปล่อยของทุกอย่างเลย
‎มีใครให้หนึ่งไหม มีใครให้สองไหม
‎ไม่ เดี๋ยว
‎หยุดนะ
‎ของพวกนี้ไม่ได้ขายค่ะ…
‎ขายแล้ว
‎ไปหมดแล้ว
‎ฉันรู้จักน้องฉันดี ตอนนี้เขาทำตัวแปลกออกไป
‎ไม่เป็นตัวเองเหมือนอย่างเคย ซึ่งฉันไม่รู้ทำไม
‎ฉันไม่เคยคิดว่าเขาจะขายสิ่งประดิษฐ์ของเขา
‎เขาไม่ตื่นเต้นอย่างเคย
‎ไร้ซึ่งแรงจูงใจใดๆ เลย ต้องทำให้เขารู้สึกดีขึ้น
‎ฉันเป็นพี่เขา ทำไงให้คีย์สนั้นกลับมา
‎เป็นคนเดิมของเรา
‎เดี๋ยว คีย์ส นี่แหละคำตอบ
‎เอาสิ่งประดิษฐ์ของนายคืนมา ‎นั่นแหละทางออก เย่
‎- นี่ คาร์ม่า ‎- ฮะ
‎เธอว่าเอเลี่ยนจะมีวันมาที่โลกไหม
‎เพราะถ้าเอเลี่ยนเห็นว่า ‎ผู้ชายคนนั้นใจร้ายกับคีย์ส
‎ฉันคงรู้สึกอายมาก
‎ถ้าเอเลี่ยนมา ‎ฉันอยากให้พวกเขาเห็นอะไรรู้ไหม
‎- ทุกคนทำดีกับทุกคนมากๆ ไง ‎- จริง ฉันด้วยคริส
‎นี่ ฉันกำลังหาสิ่งประดิษฐ์ของคีย์ส
‎นายเห็นไหม
‎ไม่ แต่ให้ฉันช่วยหาไหม ‎ฉันก็อยากช่วยคีย์สเหมือนกัน
‎- ทาด๊า ‎- ทาด๊า
‎เราเอาสิ่งประดิษฐ์จดสิทธิบัตร ‎ของคีย์ส แกรนท์คืนมาหมดแล้วล่ะ
‎- ผมไม่อยากได้ ‎- หา
‎มันไม่ใช่สิ่งประดิษฐ์ มันก็แค่ขยะ
‎ผมไม่ใช่นักประดิษฐ์ ผมไม่เคยเป็นเลย
‎ทำไมบ้านเราเงียบอย่างนี้
‎- ลูกไม่อยากประดิษฐ์อะไรหน่อยเหรอ ‎- อ๋อ ผมเลิกประดิษฐ์ไปแล้วฮะ
‎มาคุยกัน
‎ลูก พ่อ ไม่มีอะไรมาขัด
‎สวัสดี มีถั่วสักกระป๋องไหม
‎เป็นไงบ้าง ฉันอยากได้ถั่วสักกระป๋อง
‎- อยู่ในครัวครับ ‎- ขอแค่ ถั่วปินโต…
‎อย่างที่พ่อบอก ลูกเล่าให้พ่อฟังได้นะ
‎- ไม่ต้องสนใจกัน ฉันแค่อยากได้ถั่วสักกระป๋อง ‎- ถ้าลูกมีเรื่องอะไรก็ตาม
‎ที่อยากคุยกับพ่อ
‎- เราทุกคนรักลูก และอยากให้… ‎- ผมไม่อยากเป็นนักประดิษฐ์
‎เพราะว่าผมกลัว
‎ผู้ชายคนนั้นตะโกนใส่ผม
‎เขาบอกผมเป็นนักประดิษฐ์ไม่ได้อยู่แล้ว
‎เพราะผมผิวดำ
‎อะไรนะ
‎พ่อไม่รู้ว่าเขาพูดอย่างนั้น
‎ผู้ชายคนนั้นคงแยกไม่ออกระหว่างนักประดิษฐ์กับ…
‎กับถั่วกระป๋อง
‎แบบนั้นเลยที่ฉันอยากจะพูด
‎คีย์ส ลูกมีความสุดยอดในตัว
‎บางคนจะมองเห็นมัน บางคนจะไม่เห็น
‎ลูกจะปล่อยให้ความคิดคนอื่นมาฉุดรั้งลูกไม่ได้
‎แปลว่ายังมีคนอื่นเหรอฮะ ‎ที่จะคิดว่าเด็กผิวดำเป็นนักประดิษฐ์ไม่ได้
‎ใช่ลูก
‎นี่คงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่ลูกจะเจอคนเหยียดผิว
‎คนที่จะไม่ชอบลูก แค่เพราะสีผิวของลูก
‎ฟังแล้วผมโกรธ
‎และกลัว และเศร้า
‎บางครั้งพ่อก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกันลูก
‎แต่พ่อก็รู้ว่าต้องอย่าให้ค่าความเกลียดชัง
‎และมาให้ค่าความรัก
‎ความรักอะไรฮะ
‎ความรักที่พ่อมีให้ลูก ความรักที่แม่มีให้ลูก
‎ความรักที่คาร์ม่า ‎และเพื่อนบ้านของลูกทุกคนมีให้ลูก
‎เพราะเรารู้ว่าเธอเป็นได้ทุกอย่างที่ต้องการ
‎และก็มีนักประดิษฐ์มากมายที่เป็นคนผิวดำ
‎คนดำเป็นคนคิดค้นสกู๊ปไอศกรีม ‎หนังสามมิติ และโถส้วมด้วยนะ
‎ว่ากันว่า คนดำเป็นคนคิดค้นขนมมันฝรั่งทอดด้วย
‎ลูกอาจคิดค้นของมหัศจรรย์ขึ้นได้อีก
‎แต่ถ้าผมทำไม่ได้ล่ะ ‎ถ้าผู้ชายใจร้ายคนนั้นพูดถูกล่ะฮะ
‎รู้ไหม สมัยก่อนน่ะนะ เรามีเพลงที่เอาไว้
‎ร้องเตือนใจว่าไม่มีใครหน้าไหน ‎จะมาทำให้เรายอมแพ้ได้เลย
‎จะไม่ยอมให้ใครทำฉันต้องหวั่นไหว
‎ต้องหวั่นไหว ต้องหวั่นไหว
‎จะไม่ยอมให้ใครทำฉันต้องหวั่นไหว
‎ฉันจะต้องพูดไปและก้าวไป
‎พูดไปและก้าวไป ทำมันให้ดีที่สุด
‎- จะไม่ยอมให้ใครทำฉันต้องหวั่นไหว ‎- จะไม่ยอมให้ใครทำฉันต้องหวั่นไหว
‎- ต้องหวั่นไหว ต้องหวั่นไหว ‎- ต้องหวั่นไหว ต้องหวั่นไหว
‎- จะไม่ยอมให้ใครทำฉันต้องหวั่นไหว ‎- จะไม่ยอมให้ใครทำฉันต้องหวั่นไหว
‎- ฉันจะต้องพูดไปและก้าวไป ‎- ฉันจะต้องพูดไปและก้าวไป
‎- พูดไปและก้าวไป ทำมันให้ดีที่สุด ‎- พูดไปและก้าวไป ทำมันให้ดีที่สุด
‎ทุกครั้งที่เธอเจ็บ ทุกครั้งที่ท้อแท้
‎ครอบครัวมาอยู่ข้างเธอตรงนี้แล้ว ‎คอยช่วยนำทาง
‎และคอยอยู่เคียงข้าง ‎เราจะเป็นแผนที่ ตอนที่เธอหลงทาง
‎ตอนอยู่ในความมืด เราจะเป็นแสงไฟ
‎ตอนเธอโดนใครรังแก เราจะช่วยจัดการให้
‎ตอนเธอสู้หรือต้องดิ้นรน ไม่ต้องกลัวสิ่งใดเลย
‎เพราะไม่ว่าเธอจะเจออะไร
‎เราจะอยู่เคียงข้างเธอ ‎ไม่ต้องสนความเกลียดชัง
‎สนใจแค่เพียงความรัก ไม่ต้องสนความเกลียดชัง
‎สนใจเพียงความรักเรา
‎เออ คีย์ส ฉันเจอไขควงอันนี้วางอยู่เฉยๆ น่ะ
‎ฉันรู้ว่านายเลิกประดิษฐ์ของไปแล้ว ‎แต่ถ้านายจะเอาก็ได้นะ
‎ไง คีย์ส ดูสิแม่เจออะไรในห้องเก็บของ
‎แหม สงสัยคงต้องโยนทิ้งสินะ
‎เว้นแต่ลูกจะอยากได้
‎ไง คีย์ส ฉันเจอนี่
‎ฉันเห็นของพวกนี้แล้วคิดถึงเธอ
‎นายเอาไปใช้ได้ไหม
‎แม่ หัวใจผมเรียกร้องใหญ่แล้ว
‎- อย่าฝืนเสียงหัวใจนะลูกรัก ‎- วู้ฮู้
‎ผมจะประดิษฐ์สิ่งประดิษฐ์ที่เจ๋งที่สุด ‎เท่าที่มนุษย์สามารถประดิษฐ์ได้เลย
‎- นักประดิษฐ์ตัวน้อยของแม่ ‎- เอาเลยคีย์ส
‎ขอบคุณ ขอบคุณฮะทุกคน
‎ฉันแค่ต้องสร้างไป ประดิษฐ์ไป ‎สร้างมัน จากหัวใจ
‎ทำมันให้ดีที่สุด
‎คำบรรยายโดย: ดอม ขุนพินิจ