STO LAT, ASLI TUNA
ASLI TUNA: PO DRUGIEJ STRONIE
Nie wierzę! Co my tu mamy?
No co?
Co? Nie wierzę!
Zasługujesz na wszystko, co najlepsze.
Buziaki, kochana!
To twój pomysł, prawda? Jesteś wspaniała!
Aslı, kochana, sto lat.
Za mnóstwo lat razem.
Dziękuję. No dobra, dmucham.
Pomóżcie. Muszę zdmuchnąć wszystkie, żeby marzenia się spełniły.
Co za słowa!
Dmucham!
- Müge. - Tak, kochana?
- Czy ten koleś na ciebie patrzy? - Kto?
- Ten po prawej, w niebieskim. - Który?
Mogłabyś go dziś mieć, co?
Czekaj. Chodź tutaj.
Patrzy.
Na ciebie!
Zwariowałaś? Miałby patrzeć na mnie, skoro ty tutaj jesteś?
Co robić? Zaciągnąć go do łóżka?
Ty tak na serio?
Nieważne. Zakochałby się. Nie mogę porywać motyki.
Co ty w ogóle gadasz?
- Nie wiem. - Zabawna jesteś.
Jeszcze jedna kolejka.
- Co ty chciałaś porywać? Motykę? - Tak.
- Aslı! - Ale mocne.
Muszę już iść.
Jeszcze raz wszystkiego najlepszego. Cieszę się, że cię mam.
- A ja ciebie. - Już idziesz?
Muszę.
Odprowadzę cię. Zapalę sobie.
Też idziesz?
Wychodzę zapalić. Wrócę.
Mamy całą noc.
- Pospiesz się. - Patrzy na ciebie!
Oğuz, jestem. Czekam przy wejściu.
To co? Pozbędziemy się jej?
Dołożę starań.
Gül, oglądalność sięgnęła dna. Ludzie nie biorą nas na poważnie.
Dzisiejsze reakcje były katastrofalne. Ta idiotka znów nawaliła.
Wiem. Dołożę starań.
- Nie znalazłam nikogo przyzwoitego. - Znajdź kogokolwiek, żeby ją zastąpił.
Ale była napuszona.
Idiotka jest niepoważna.
Ale tam w środku duszno.
Kochana!
- Chcesz papierosa? - Czemu nie?
MAM DOŚĆ ASLI TUNY
ODEJDŹ, ASLI
NIE MA STARTU DO LALE KIRAN
CZEMU JEJ NIE WYWALĄ?
ASLI JEST NUDNA
ASLI TUNA, JESTEŚ DO DUPY!
MAM DOŚĆ NAWET JEJ NÓG
ASLI TO JAKIŚ ŻART
WYMIENIĆ LALE NA KOGOŚ TAKIEGO?
PORAŻKA
NA SKRZYDŁACH AMBICJI
ASLI TUNA: PO DRUGIEJ STRONIE
- Cześć. - Dzień dobry.
Dzień dobry, pani Aslı. Świetnie pani wygląda.
Zostawiłam prezenty i kartki w pani gabinecie.
Kto to?
- Kto? - Ta tutaj.
Wychodzi od Gül. Kiedy przyszła?
Nie wiem. Jakieś 40 minut temu.
Dzień dobry, kochana.
Jak się trzymasz?
Ale się wczoraj bawiłyśmy!
Jeszcze raz wszystkiego najlepszego.
Gül, co ty kombinujesz?
O dziewiątej rano?
Słucham?
Po co miałaś spotkanie tak wcześnie rano?
Kto to był?
Z kim się spotykasz? Po co?
Z adwokatką, kochana.
Yasemin Belgin.
To była sprawa osobista.
Poprosiłam ją, żeby przyszła przed godzinami pracy.
Jasne?
Jasne.
Dobrze. Będę u siebie.
Do zobaczenia.
Tylko poczekaj.
Bezwstydna szmata.
MEC. YASEMİN BELGİN
DOBRZE, ŻE JESTEŚ!
Przysłano dużo prezentów.
Wszystkie tu przyniosłam.
I oddałam pani koszulę do prasowania.
A ty co?
Masz jakieś plany po pracy?
Słucham?
Te kolczyki…
Kolczyki…
To prezent od chłopaka.
Zdejmę je.
Znów za dużo wypiłyśmy.
- Dzień dobry! - Dzień dobry.
Co to za bałagan? Niewiarygodne!
- Kto je tu przyniósł i tak zostawił? - Ja, żeby pani Aslı mogła je zobaczyć.
I myślisz, że to dobrze wygląda?
Niedorzeczne.
Niech ktoś je stąd zabierze.
- I rozda pracownikom. - Czemu? Nie.
Jak to? Co ty mówisz?
Wszyscy sobie zadali tyle trudu, żeby je przysłać.
Oczywiście.
To bardzo miłe. Ale mówię to z myślą o tobie.
Jest tutaj taki bałagan… Lale by nigdy…
Lale?
Lale rozdałaby swoje prezenty pracownikom?
Nie, prezenty dla Lale… Miała na nie specjalne pomieszczenie.
Pracowniczki brały sobie to, co im się spodobało.
Tak było, ale ty oczywiście rób po swojemu.
Niech Adem zabierze to wszystko do mnie do domu.
- Tak będzie po mojemu. - Oczywiście. Jak tylko zechcesz.
Kochana, słyszałaś. Załatw to.
- Robi się. - Tak.
- Gotowe. - Świetnie.
Mamy to.
- Pokaż. - Jak wyszło?
- Poruszaj. - Tak.
- Ale fajne. - Dobrze wyszedłem.
- Ja najlepiej. - Nie, bo ja!
Już dobrze, dziewczynki.
- Zjemy kolację. Idźcie się kąpać. - Mamo.
- Macie lekcje do odrobienia. - Ale mamo…
- No już, migiem! - Nie, mamo!
- Pobawmy się jeszcze. - Mamy czas.
Przestańcie mi wiercić dziurę w brzuchu. Wieczorem będę mieć niespodziankę.
- Dobrze. - Zgoda.
Tylko przekupstwo działa. Moja wina.
- Pa! - Chodź.
Pa.
Moja kuro domowa?
Tak, kochanie?
Znów cały dzień byłaś w domu?
Tak.
Jest dobrze. Upiekłam ciasto dla dziewczynek.
Z nowego przepisu.
Musisz spróbować, szefie.
Mogłaś się spotkać ze znajomymi.
Selim, nie czuję takiej potrzeby.
Naprawdę.
Jest dobrze.
To twoja decyzja.
No dobrze.
Przyniosłem wino.
Wypijemy sobie dziś.
A czy mogę nie pić, Selim?
Ostatnio od wina boli mnie głowa.
Ale dziękuję.
- Założę mikrofon. - Dość.
- Stawiam dwa piwa. - Dobra.
Wystarczy.
Tym razem ja wygram.
Dziesięć sekund.
Trzy, dwa, jeden.
Wchodzisz.
Dziś w Turcji mówi się o niedawnym zmniejszeniu stóp procentowych.
Poprosiliśmy specjalistów i opinię publiczną o zdanie na ten temat.
Tymczasem za granicą prym wiodą inne tematy.
Mamy sporo do omówienia, ale na początek: dobry wieczór państwu.
STO LAT
Skąd to masz? Zdejmuj!
Skąd masz bransoletkę Kenana?!
- Jesteś psychiczna?! - Tak! I co z tego?!
NEWSROOM
Przejdźmy do kolejnego tematu.
Trwają negocjacje w sprawie podwyżki emerytur.
- Strony wydały oświadczenia. - Pomiń to. Doszli już do porozumienia.
Chwileczkę.
Przechodzimy do kolejnego tematu.
No dobrze… Mamy dla państwa krótki materiał.
Zmienia się porządek świata. Każdy znajduje sobie nowe miejsce.
Chcieliby powiedzieć, że to nie zmiana, lecz nowy etap,
ale zabrzmiałoby to fałszywie.
Ptak nie zajmuje całego tronu, a lwica nie mieści się w klatce.
Nie udało się. Zmiana jeszcze nie zaszła.
Musi upłynąć więcej czasu, żeby dokonała się całkowicie.
Nie musimy.
Dziękuję.
Jestem wykończona.
I nie mam nastroju.
Stój!
Zatrzymaj się!
Stój!
- Stój! - Jestem z prasy!
Prasa! Jestem dziennikarzem!
Prasa! W porządku.
Aplikacja nie działa. Wezwiesz mi taksówkę?
- Cześć! - Cześć!
Cześć!
Siadajcie.
Pokaż swoje.
W moim są marchewki. To uszy.
Moje jest kolorowe.
- Cześć. - Cześć.
- Ale pyszności. - Smacznego.
Mamo, zrobisz znów ciasto cytrynowe?
- Dam trochę Kaanowi. - Dasz mu ciasto?
No co? To kolega.
Jasne, kolega. Nieważne.
- Chodźmy w weekend na ten festiwal. - Jasne, możemy pójść razem.
Mama nie pójdzie. W ogóle nie wychodzi.
Słyszałaś?
Co?
- O incydencie na Bliskim Wschodzie. - Nie. Co się stało?
Byłaś tam, prawda?
- Patrz. - Daj spokój.
Spójrz.
Wiedziałam, że tak będzie. Mówiłam o tym.
Rok temu, w programie z ministrem.
- Wiesz, kto to, prawda? - Dlatego ci pokazałem.
Niewiarygodne.
To jakiś żart?
Muszę podzwonić po ludziach.
Rety.
Niewiarygodne.
Kadri, co u ciebie?
U mnie też w porządku.
Masz rację, kopę lat.
Powiedz mi, widziałaś wiadomości?
Tak.
Właśnie tak.
Selim, otworzysz mi wino?
Tak, Hilmi.
Czy ktoś już umówił się z nim na wywiad?
Nie, tak nie można.
Rozumiem.
Nermin, a może spotkamy się i porozmawiamy o tym w cztery oczy?
Umowa stoi. Dobrze.
Będę za 45 minut.
Buziaki. Do zobaczenia.
Wychodzę.
Spotkam się z Nermin. Ta sprawa będzie się jeszcze ciągnąć.
- Czyli wychodzisz? - Tak.
Wychodzę.
Jest trochę inaczej, niż się spodziewałam.
Coś nie gra. Muszę to rozgryźć.
Jedź, jak najbardziej. Ja też wychodzę. Do zobaczenia.
Pogadamy później.
Powiesz: „Moja żona miała rację!”.
Zobaczysz.
Jak to nie mamy tam reportera? Niech Salih pojedzie.
Co to znaczy, że nie mamy budżetu?
Dzieje się, musimy tam być.
Dobrze, porozmawiam z zarządem.
Gotowe.
Spotkamy się?
Tutaj, w restauracji.
Obie strony postawiły swoje warunki. Czekamy na dalsze wieści.
Na razie to tyle.
O nic już nie pytaj, bo będę mieć kłopoty.
Nermin, a co na to wszystko Ankara?
To nie jest zwykła praca w terenie.
Jest w niej trochę biurokracji. Rozumiem to. Ale gadaj.
Czemu mnie zadręczasz?
Nie ma o czym mówić. Ankara też jest zdezorientowana.
Nermin, wiesz, że odeszłam z pracy.
Nikomu nic nie powiem. Pytam z czystej ciekawości.
No mów.
Odeszłaś z pracy, co?
Daj spokój.
Mów, kiedy planujesz wielki powrót.
Nie mam takich planów.
Lale, przekazuję ci informacje od lat. Mnie nie oszukasz.
Wszyscy są ciekawi, gdzie będziesz pracować.
No i te wieści o Kenanie to bujda.
Jakie wieści o Kenanie?
Niemożliwe, że się rozstaliście.
Na pewno macie jakiś plan.
Też zadzwonił, gdy się dowiedział.
Oboje jesteście tak samo narwani.
Jaki macie plan? Mów.
Wystarczy. Kenan pije z jedną kostką lodu.
Chcemy kupić lokal od właściciela.
Mieszka w Londynie i nie dba o pieniądze, ale i tak…
Nie chcę stracić tego, co stworzyłem, jeśli kiedyś postanowi nas wyrzucić.
No dobra, Selim. Słucham cię.
Kazałeś mi się odpieprzyć.
Co się zmieniło?
Lale. Nie jest z nią dobrze.
Mówi, że jest, ale całe dni siedzi w domu i gotuje.
Nigdy taka nie była.
Rzeka to nie miejsce dla delfinów.
Nie mogą w niej oddychać ani swobodnie pływać.
Nie jest szczęśliwa.
Tak myślę.
Bez tej waszej wspólnej pracy, czy jakkolwiek to nazwać,
Lale się dusi.
Lale może wrócić do pracy beze mnie.
Wiem, że dostała sporo ofert, kiedy się rozstaliśmy. Każdy jej chce.
Najwyraźniej bez ciebie nie czuje się bezpieczna.
Co chcesz powiedzieć?
Daj sobie spokój.
Dobrze wiesz, co chcę powiedzieć.
Co to ma do rzeczy?
Tam cały czas walczą! Dowiedzcie się, o co chodzi!
Cześć.
Wszędzie jest wojna! Tylko my o tym nie mówimy!
- Müge?! - Co?
Nic nie powiesz?
Przepraszam. Sprawdzam coś.
Połączmy się z naszym gościem.
Chwileczkę, mamy problem. Nie możemy się połączyć.
- Chłopaki? - Spróbuj połączyć się jeszcze raz.
Nunu, co się dzieje?
Połączenie jest niestabilne. Zrywa je.
Ekipa poinformowała mnie, że gość się spóźnia.
Po drugiej stronie wróci po krótkiej przerwie.
Pani Aslı?
ZMIEŃ KONTO
ASLI, DAJESZ CZADU
MAMY CIĘ DOŚĆ
NUDY ODEJDŹ, ASLI
POTRZEBNA CI NOWA EKIPA
EKIPA ASLI JEST DO DUPY
ASLI SIĘ NIE NADAJE
CZEMU KAŻĄ NAM JĄ OGLĄDAĆ?
TALENT ASLI SIĘ MARNUJE
I TAK NIE MOGĘ PRZESTAĆ JEJ OGLĄDAĆ
NIECH LALE WRACA! NIEDŁUGO WYWALĄ ASLI
NIE MA POJĘCIA O DZIENNIKARSTWIE
Niech to szlag!
Gińcie wszyscy! Zdychajcie!
Nie, to nie może być koniec.
To nie może być mój koniec, nie.
Nie może!
Ludzie przychodzą i odchodzą.
Sęk w tym, by wiedzieć, kiedy nadeszła wasza pora.
Ptak drapieżny wie, że zyskał swoje miejsce, zabijając,
i zrozumiał, że sam umiera.
Czuje to jako pierwszy.
Posłuchaj uważnie.
Potrzebna mi armia.
Tak, pora na ofensywę.
Wrzucaj, co każę. Będziemy trendować co noc.
Dobrze.
Forsą się nie martw.
Halo?
Kenan, dzwoniłeś.
Co u ciebie?
- Dobrze. A u ciebie? - Powiedzmy, że też.
Coś się stało? Wszystko w porządku?
Chciałem zapytać, co u ciebie, i usłyszeć twój głos.
- Masz ochotę się spotkać? - Po co?
Nie rozumiem.
Chcę z tobą o czymś porozmawiać.
Zaczekam na jachcie. Będzie mi miło.
Chyba że jesteś zajęta.
Spotkanie nam dziś niepotrzebne.
Do niczego to nie prowadzi.
Wracajcie do pracy.
MÜGE: CHYBA SIĘ ZAŁAMAŁA.
COŚ JEST Z NIĄ NIE TAK. CHYBA WRESZCIE ZROZUMIAŁA I ODCHODZI
GÜL: DOBRZE… NIE BĘDZIE NIEZRĘCZNYCH POŻEGNAŃ
MÜGE: LICZY SIĘ TO, ŻEBY ODESZŁA… KIEDY PRZYCHODZI TA NOWA?
GÜL: UMÓWIŁYŚMY SIĘ DZIŚ U MNIE. MOŻESZ DOŁĄCZYĆ.
MÜGE: FAJNIE. BĘDĘ WIECZOREM.
Co?
Po prostu jestem zaskoczona.
To nie bądź. Więcej energii.
- Idź i rób, co każę. - Dobrze, już idę.
- Mila wygląda tak samo. Melisa urosła. - Niesamowite.
Zmieniają się każdego dnia. Każdego.
Melisa nabrała charakteru.
- Zaczęła dominować. - No raczej.
Prawda?
Dobrze…
Przejdziemy do rzeczy?
Proszę.
- O co chodzi? - Nie jest już tak jak kiedyś.
Nie wszyscy odbierają ode mnie telefon.
Chciałem pracować w małej stacji. Być wolny.
Z dala od magnatów i potworów.
Z dala od Gül.
Dać sobie spokój z wielkimi ligami i wrócić na podwórko.
Zawsze o tym marzyliśmy.
Fajnie. Ale pewnie jest jakieś „ale”.
Nikt już do mnie nie oddzwania.
Nie mamy budżetu, żeby wysyłać ludzi w teren.
Chodzi o to…
Zacznijmy od nowa.
Co ty na to?
Powrót do gry?
Ale żadnych oczekiwań.
My i żadnych oczekiwań, co?
Spokojnie, na nowo ustalimy standardy.
Rozejrzyj się.
Co tu mamy?
- Widzisz coś, na czym ci zależy? - Ja się nie rozglądam.
To się rozejrzyj.
Muszę się zastanowić, Kenan.
I porozmawiać z Selimem.
- Cześć. - Cześć.
Musimy pogadać.
Ja pierwszy. Zadzwoniłem do Kenana.
Potrzebowałaś tego.
Selim.
Boże.
Nunu?
Nie wycofałeś się?
Nie jestem pewien…
To bądź. Zrobisz to.
No dobrze, zrobimy to. Słowo.
Świetnie.
Co sądzisz?
Chyba ma w sobie to „coś”. Ale powinnam ją zobaczyć na żywo.
Omówimy wiadomości z kraju i całego świata.
A ona nadal…
Studiowała w Nowym Jorku. Nie jest obeznana z Turcją.
Zajmiemy się tym.
Można to nawet sprzedać jako zaletę.
- Dobra, kamera na Aslı. - To tyle z gospodarki.
Nie nudzicie się?
Bo ja tak.
Wiadomości nie muszą być nudne.
Ale jest, jak jest.
Złotko, pozbądź się tego biurka. Stoi pomiędzy mną a widzami.
No podejdź.
Już. Zabierzcie to.
Zabierzcie je.
Dziękuję. Nareszcie!
Nic mnie od was nie oddziela.
No i ten beznadziejny niebieski kolor…
Teraz.
O to chodziło.
Zamiast gadać o jakichś biurokratycznych bzdurach,
chcę wiedzieć, co wy myślicie.
Pokażcie.
I tak teraz będzie, drodzy widzowie.
Od dziś będziemy mówić o prawdziwych wiadomościach.
Dość poważnych, nudnych, staromodnych programów informacyjnych.
Dzisiaj się kończą.
Teraz zostaliśmy my.
- Przybliżcie tutaj, pokażcie. - Zbliżenie!
- Zostań przy Aslı. - Bliżej.
Chcę zobaczyć widzów z bliska.
Zaczynajmy.
Co jest?
Co się dzieje?
Same pochwały.
Włącz głos z powrotem.
- Włącz. - …już nie trenduje.
Zobaczmy. Nowy serial. A co na drugim miejscu?
Niedawny proces w sprawie morderstwa.
Ale dlaczego ten temat trenduje? Bo dzisiaj podtrzymano wyrok.
Zobaczmy, co się stało.
DAJESZ, ASLI!
ZAŁÓŻ PARTIĘ, ZAGŁOSUJEMY NA CIEBIE!
ASLI WSZYSTKICH ZASKOCZYŁA!
DAJESZ, DZIEWCZYNO!
NIE MOGĘ SIĘ ODERWAĆ
ASLI RZĄDZI!
I TO SĄ WIADOMOŚCI! KRÓLOWA ASLI…
- Czas odświeżyć listę. - Trójka, zbliżenie.
Nie możemy ciągle mówić o starociach.
Zobaczmy, co nowego.
Nunu, odśwież ekran.
Minister spraw zagranicznych nie wydał oświadczenia.
Nasz korespondent jest właśnie w drodze na Bliski Wschód.
Zobaczmy, co się tam dzieje.
Co jest?
Nunu, odśwież ekran.
Patrzcie! Ja też trenduję!
Przejdźmy dalej.
KENAN: WŁĄCZ TELEWIZOR!
Posłuchaj, panie trollu, nikt tego nie łyknie. Jasne?
Ludzie nie dadzą się nabrać. Słyszysz?
To pomińmy. Stare dzieje.
Przejdźmy do następnego tematu i zobaczmy, o czym jeszcze mówi się w Turcji.
Poza mną oczywiście.
Nie tkwię w przeszłości.
Ci, którzy twierdzili, że wiedzą najlepiej, odpadli z gry.
Zaczyna się nowa era dziennikarstwa.
Od dzisiaj będziemy do was codziennie powracać z tym nowym formatem.
Widziałam.
Co sądzisz?
Dobrze.
Zacznijmy od nowa.
Gdzie i kiedy zechcesz.
Jestem gotowa.
Wchodzę w to.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz