- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Proszę. - Dziękuję.
Nie wierzę w to.
Dzień dobry.
Przeprowadzimy kontratak.
Porozmawiam z Borą.
Pozwiemy wszystkich autorów tweetów.
Emre już jedzie.
Razem ustalimy, jak zareagować i co powiedzieć na antenie.
Kenan, przestań. Co to ma w ogóle być?
- Przeanalizujmy to. - Mamy przerąbane, rozumiesz?!
Tkwimy po uszy w gównie! Oczerniają cię!
Kojarzysz media społecznościowe? Spójrz.
Dupki twierdzą, że widziały sekstaśmę.
Rozmawiałem już z policją.
Jak się trzymasz?
Bywało lepiej.
A ty, Emre?
İhsan mnie zastąpił. Powiedział, że mam problemy zdrowotne.
- Dobrze. - Będę musiał wytłumaczyć się jutro.
Świetnie. Co powiemy?
Musimy działać razem.
To musi być zdecydowana reakcja.
Pozwiemy wszystkich autorów tweetów i odeślemy ich do szeregu.
Świetnie. Zgadzam się.
Zastanówmy się, co powiedzieć.
Co ty na to, Lale?
Myślę.
To ja w tym czasie pogadam z Müge.
Dam wam znać.
LALE KIRAN, CO?
BRAWO, EMRE. MASZ GUST!
STARY! MUSISZ MI O TYM OPOWIEDZIEĆ!
WIDZIAŁEM, MORDO! BRAWO!
NA SKRZYDŁACH AMBICJI
Jak to wyszło na jaw?
I czemu hotel, Emre?
Rób takie rzeczy w domu!
Nie wiem. Stało się.
Była impreza.
Kto to nagrał?
Nie wiem.
Da się jakoś obejrzeć to nagranie?
Nie mogę go znaleźć.
Było, ale zniknęło.
Usunięto to, które widziałem.
Ale spróbuję je wygrzebać.
Przy okazji…
Chcesz wziąć wolne.
Właśnie. Powinienem na parę tygodni zniknąć.
Zgadzam się.
Ale…
No to ja spadam. Jesteśmy w kontakcie.
Müge, czemu go wypuszczasz?
Powinniśmy najpierw opanować sytuację.
Lale tu jest.
Dobrze, ale bądźmy realistkami.
Nikogo nie obchodzi w tej chwili Emre.
Wszystko kręci się wokół Lale.
Kenan.
Ciekawe, jak się czuje.
Doprawiła mu rogi.
Musi być wściekły.
Pójdę teraz do Lale.
Dam ci potem znać.
Gül!
Musimy znaleźć to nagranie.
Po co? Myślisz, że to fejk?
Nie ma mowy. Emre powiedział, że nie.
To się naprawdę stało.
Ale musimy zobaczyć to, co widzieli inni.
Postaram się.
Damy radę.
Sprawa ucichnie. Spokojnie.
- Martwię się o dziewczynki. - Nie martw się.
Musisz być teraz silna, dobrze?
Proszę.
Dzień dobry.
Wszystko w porządku?
Kenan?
Pójdziemy do sądu.
Do sądu?
To się nie wydarzyło, Gül. To kłamstwa.
Oczywiście. Byłam tego pewna.
Współczuję wam.
Przy okazji…
Zarząd będzie chciał działać razem.
Informujmy się. Co chcecie powiedzieć na antenie?
Zarząd, czyli Müge?
Daj spokój, Kenan!
Idę.
Kocham was.
Ta pieprzona…
Ma teraz amunicję i będzie się tym napawać.
Proszę bardzo.
Nie mam nastroju się z nią cackać.
LALE OMOTAŁA KENANA. ON NIE UWIERZY, ŻE TO PRAWDA.
TO W KOŃCU FACET. OSZUKUJE SIĘ.
IDĄ DO SĄDU… ANGAŻUJĄ POLICJĘ.
A PROGRAM?
NIC JESZCZE NIE JEST PEWNE. POGADAMY.
JEST NAGRANIE, WIĘC WYPIERANIE SIĘ ODPADA. WYŚMIALIBY NAS.
ZOBACZĘ, CO DA SIĘ ZROBIĆ…
A co mogę robić? To, co zwykle. Kolejna igła w stogu siana.
Taka robota. Co ja mogę?
Co u mamy?
Przypilnuj, żeby wzięła leki.
Ostatnio zapomniała i nie dawaliśmy z nią rady.
Dobrze.
Oddzwonię. Buziaki.
- No pewnie. Spodziewaliśmy się. - Właśnie.
- Oczywiście padło na mnie. Dzięki. - Powodzenia.
Oficjalne zawiadomienie. No dobrze.
Dobra, zaczynajmy.
- Kto to mógł być? - Oczywiście nasi rywale.
Yusuf?
Daj spokój, nie zrobiłby tego.
Lale, to mogła być też Güliz.
Ale…
Aslı?
Czy to by nie było za proste?
To w jej stylu, Lale. Ludzie się nie zmieniają.
Ona tylko tak potrafi.
Skąd.
To nie ja, naprawdę!
Czekajcie.
A może to prawda, a nie pomówienia?
W końcu się rozwiodła.
Może próbuje sobie teraz nadrobić stracone lata?
Ale żeby tak razem z Emre?
Kwestia gustu.
Güliz, Lale by czegoś takiego nie zrobiła.
Zgadzam się.
Jest pruderyjna do bólu.
Nie śmiałaby.
Czyli to ty?
Przecież mówię, że nie!
To znaczy… To jej nawet nie zaszkodzi.
Przeciwnie. Ludzie będą świadomi, że wróciła.
Tak uważam, więc bym tego nie zrobiła.
Cóż za przenikliwość!
Mądrości panny Aslı!
Güliz?
Czy to my podłożyliśmy świnię konkurencji?
Sugerujesz, że to ja?
Pytam tylko. To zostanie między nami.
Nie upadłabym tak nisko.
Poza tym to wy jesteście zagrożeni.
Wy musicie pobić Lale.
A ja po prostu wyleję tego, kto nie podoła.
Obrażasz mnie, kochanie.
Zgadzam się, Yusuf.
To niedorzeczne oskarżać Güliz.
Zapamiętam to sobie.
Czekajcie!
Już wiem, po co to spotkanie.
Po co?
Nasz pan Yusuf nie radzi sobie ze stresem.
To największy fan Lale Kıran. Wie, że nie ma z nią szans.
Dlatego to zrobił.
A teraz udaje niewiniątko, żebyśmy go nie podejrzewały.
„Każdy zabija to, co kocha”.
Prawda?
Wydaje mi się, że to ma sens. Co ty na to?
Daj spokój. Nie zrobiłbym tego Lale.
A Lale nigdy by cię nie podejrzewała, prawda?
Pewnie, że nie.
Przypomnę ci coś. Jesteś Büşbüş.
Ostrożnie. Jesteś głównym podejrzanym.
Büşbüş? Co to takiego było?
Nieważne.
Dawno i nieprawda.
No już. Powiedz.
To ty, prawda?
Powiedz, kochanie.
No już. Zamieciemy sprawę pod dywan.
Mam nadzieję, że ukryłeś IP.
Bo Kenan na pewno kazał komuś przetrząsnąć Internet.
Winny niedługo zostanie przyłapany.
To nie byłem ja!
Mam już dość tych bzdur.
Zapamiętam sobie, że mnie oskarżyłeś.
- Güliz, nasz wieczór… - Nic z tego.
Zapomnij o tym. Pójdę na koncert Sıli sama.
Jedna doba, Bora. To nie potrwa dłużej, prawda?
Sprawa jest coraz głośniejsza.
Musimy dorwać winnego.
Oddzwonię.
Zobaczę, jak trzymają się dziewczynki.
Jedziesz do Selima?
Dobrze. Do zobaczenia.
Nie spóźnię się.
Dzień dobry.
Mila.
Kochanie.
Córeczko.
- Skarbie. Mila! - Pani Lale.
- Mila! - Pani Lale, witamy.
Dzień dobry, Ömer.
Mila nie poszła do szkoły?
Nie chciała. Pan Selim ją tu przyprowadził.
Dzieci mają teraz komórki.
Słyszą o wszystkim.
Dobrze, ale to nic takiego.
Tabloidowa sensacja. Pogadam z nią.
Pani Lale!
To katastrofa.
Kiedy zobaczyłem dziś Milę…
Przykro mi.
Dziękuję, Ömer.
Miłego dnia.
„Mam jeszcze czas. Mam siłę. Mogę coś zrobić”, mówi lwica.
Jest pewna zwycięstwa, nawet gdy wszystko wskazuje na przegraną.
Aż do ostatniej, przełomowej chwili.
Wtedy zdaje sobie sprawę,
że wojna dobiegła już końca i że to właśnie ją pokonano.
SEKSTAŚMA LALE KIRAN
ŚWIAT KRYPTO
SŁAWY ZDEMASKOWANE
WYŚLESZ MI SEKSTAŚMĘ LALE KIRAN?
SPIERDALAJ
No dalej!
BÜŞBÜŞ, WRZUĆ NAGRANIE
BÜŞBÜŞ BY JE ZNALAZŁA
DO NIKOGO SIĘ NIE ODZYWAŁA?
SEKSOWNA TA LALE…
WSTYD! PRZECIEŻ ONA MA DZIECI!
Halo? Co słychać?
Przejdę do rzeczy. Wiesz, czego chcę.
Napisałeś, że widziałeś nagranie.
Tak, wyślij mi link. Sama nie mogę nic znaleźć.
Wysyłaj. Dobra, na razie.
WYŚLIJCIE MI
DAM WAM LINK
DEMASKUJĘ LALE KIRAN
SPEŁNIENIE MARZEŃ: OTO TAŚMA LALE KIRAN
KRYPTO ZA DARMO!
Nie, nie…
Nie!
SZUKANIE LOKALIZACJI
Padło na ciebie?
Długo tu pobędziesz.
- Przyniosę ci herbatę i simit. - Dzięki.
ZNALEZIONO
Kurde, ale ja jestem dobry!
PO DRUGIEJ STRONIE
Po co przyszła Güliz?
Nie wiem.
Dobrze.
Znaleziono IP komputera, z którego zaatakowano Lale Kıran.
Nie zidentyfikowano sprawcy, ale może chcecie już o tym powiedzieć?
Muszę do łazienki.
Nic nie mówmy.
Zbyt mało jeszcze wiemy.
Dzięki.
Nie odbierałaś.
Namierzyli IP.
Wkrótce znajdą sprawcę.
To prawie koniec.
Jasne…
Co się dzieje?
Byłam w restauracji.
Rozeznać się w sytuacji.
Powinieneś był zobaczyć Milę.
Kenan, to koniec.
Rozeszło się wszędzie.
Co ty mówisz?
Ukarzą ich. Powiemy o tym na antenie.
Pomyśl, że to morderstwo.
Oni już zabili.
Można ich karać, jak się tylko zechce,
ale ofiara i tak nie żyje.
Przepraszam, ale mnie to nie cieszy.
Próba mikrofonu.
Cesarz czesał cesarzową.
W czasie suszy szosa sucha.
PANI LALE, MARTWIĘ SIĘ. WSZYSTKO DOBRZE?
Daj sobie spokój.
Już za późno.
Czemu mnie gnębisz, Aslı?
Co masz za problem?
Pięć sekund do emisji.
Cztery, trzy,
dwa, jeden…
Jesteśmy na antenie.
Dobry wieczór państwu.
- Tu Yusuf Tunca. - I Aslı Tuna.
Witamy Po drugiej stronie.
Dobry wieczór państwu.
Mamy dziś sporo do omówienia.
To mama!
Na İzmir spadł grad.
Ucierpiały również dzielnice Çeşme i Karşıyaka.
Ulice, alejki i plaże…
- Dlaczego wyłączyłaś? Oglądam mamę! - Nie!
Nie będziemy oglądać!
Rząd zebrał się dziś w południe, by zająć się sprawą,
która od jakiegoś czasu pozostawała w jego planach.
Pierwsze oświadczenie wydano około 18.
Nazywam się Lale Kıran.
Witam w Dzienniku.
NA ANTENIE
Rzeczywistość zależy od percepcji.
To, w co ludzie wierzą,
jest prawdziwsze niż ta rzeczywista prawda.
Nie ma nikogo, kto byłby na tyle silny, by zmienić to, co okrzyknięto prawdą.
Nadszedł czas, by pogodzić się z porażką i wycofać.
Prezydencja ds. Strategii…
POSŁUCHAJMY, CO POWIE
SŁUCHAMY, LALE
NO MÓW, LALE
DO RZECZY, LALE
CO ONA GADA? ZWARIUJĘ
CZY TO NIE DZIWNE?
NIE WIERZĘ! WYSTĄPIŁA PRZED KAMERAMI!
PRZYNAJMNIEJ EMRE SIĘ NIE POKAZAŁ
TAKIEJ NIE ZWYKLIŚMY CIĘ OGLĄDAĆ.
POKAZAŁAŚ PRAWDZIWĄ TWARZ!
ZOBACZYĆ LALE W UBRANIU…
DZIWNE WIDZIEĆ JĄ TERAZ TAKĄ.
WIDZIELIŚCIE NAGRANIE? DAJCIE ZNAĆ! JA NIE MOGĘ ZNALEŹĆ.
Mamy nagranie?
Oczywiście. Już je prawie mam.
Jestem dziennikarką, znam się na tym.
Co postanowiłaś?
Postanowiłam? O co chodzi?
Czego od nich oczekujemy?
Jesteś prezeską. Musisz podjąć decyzję.
Zastanowię się.
Jak dziewczynki?
Melisa nie wie, co się dzieje. Na szczęście.
Ze mną w porządku. Martwię się o was.
Czy to Mila?
Daj mi ją do telefonu.
Nie chce?
Selim…
Zastanawiałam się…
czy mogłabym przyjechać i porozmawiać…
Dobrze.
Kiedy indziej. Za parę dni. Dobrze.
Dzięki, nie potrzebuję pomocy. Poradzę sobie sama.
Skup się na dziewczynkach.
Pa.
Czego ci trzeba? Możesz mnie prosić o wszystko.
Chcesz pobyć sama?
Dobrze.
Dzwoń o każdej porze dnia i nocy.
Przyjadę.
W stacji jest taki gość, Mert.
Nowy producent.
Młodzik. Nieszczególnie ważny.
Ale całkiem niezły.
Zastanawiałam się, czy się z nim nie związać.
Nie masz chłopaka?
Nie mam.
Naprawdę? Sprawiasz wrażenie, jakbyś miała.
To znaczy?
To znaczy…
że masz energię dziewczyny, która jest z kimś w związku.
Roztaczasz taką aurę.
Nie zależy mi na takich sprawach.
Jak się pewnie domyślasz.
Ale czasami jest potrzebny ktoś, kto będzie obok
w sytuacjach towarzyskich.
No i potrzebny jest seks.
Tak.
To z Kenanem był twój pierwszy raz?
Tak.
Skończyło się.
I jak było?
Pomyślałaś: „Seks jest wspaniały! Powinnam to robić cały czas”?
Daj.
No…
Było oczywiście dziwnie.
Być…
z kimś…
tak blisko.
Dziwne przeżycie.
Być blisko?
W takim razie ja jestem blisko wielu ludzi.
Ale czy kiedykolwiek się zakochałaś?
Nie. Nigdy.
Kłamiesz. Jak z nut.
Przepraszam.
Przepraszam. Zapomniałam, z kim rozmawiam.
Dzięki.
Tak. Byłam zakochana.
Nadal jestem.
Ale nic z tego nie będzie, więc sobie odpuściłam.
To w ogóle możliwe?
To znaczy: czy da się przejść od miłości na zabój do obojętności?
No wiesz…
To zależy od tego, jaki jest powód.
Czy żeby zrezygnować z miłości, muszę mieć jakiś szlachetny powód?
Powinnaś z niej zrezygnować, jeśli nie możesz się przez nią skupić.
W innym wypadku nie.
„Miłości trzeba doświadczyć” i takie bzdety?
Nie do końca,
ale prawda jest taka, że miłość nie przychodzi w życiu łatwo.
Jest czymś rzadkim.
Nienawidzę pilates, wiesz?
Kiedy przychodzi trenerka, mam ochotę uciec.
To zrezygnuj z pilates.
Przestaw się na coś, co lubisz.
Grałam kiedyś w piłkę z dzieciakami z osiedla.
I do tego byłam całkiem niezła.
Był taki chłopiec, Soner.
Kiwałam się z nim, żeby się popisać.
Myślałam, że uzna, że jestem dobra w piłkę i mnie polubi.
- My tak robimy. - Co?
Zakochujemy się w facetach, którzy coś potrafią.
Ale tamten dzieciak mnie wyśmiewał. Byłam wściekła!
Masz kogoś, kogo tak nienawidzisz?
Może jakąś beznadziejną laskę?
Myślisz sobie czasem „Łyso ci!”, kiedy jesteś na antenie?
Albo „Jędza mnie pewnie teraz ogląda”.
Jesteś taka szlachetna. Przepraszam.
Nie o to chodzi.
To znaczy…
Pewnie, że tak robiłam,
kiedy zaczynałam pracować.
Myślałam o ludziach, których lubię lub nie.
O znajomych i krewnych.
Właściwie to…
zawsze patrzyłam na siebie z ich perspektywy.
A potem?
Wraz z biegiem czasu
przestajemy się tym przejmować
i zapominamy o takich rzeczach.
Myślisz, że to ja?
Chodzi mi o te plotki.
Nic nie myślę, Aslı.
Mam w głowie…
górę lodową.
Chcesz coś mocniejszego?
To odpowiednia dawka.
Może Selim zadzwoni, może córki będą mnie potrzebować.
Więcej mi nie trzeba.
Dzięki.
Niekończące się obowiązki Lale.
Niekończące się.
Co?
O rety!
Oglądalność?
Rekordowa! Jeszcze takiej nie było!
Zadowolona?
A jak myślisz?
Posłuchajcie.
Mam do was prośbę.
Jak wiecie,
przechodzimy teraz trudny okres.
Proszę, żebyście przez następne kilka dni
nie brali oglądalności na poważnie.
Nie wynika z dobrze wykonanej pracy.
Napędza ją ten cholerny skandal.
Właśnie.
Ale…
Oczywiście.
Dobrze.
Zaczynamy? Kto pierwszy?
DO DYREKCJI GENERALNEJ DS. BEZPIECZEŃSTWA
Wejść.
Panie komendancie.
To sprawca?
Kto to?
Chodź.
Dziękuję.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz