SERIAL NETFLIX
- Dokąd idziesz? - Wychodzę. Śpij.
WIADOMOŚĆ USUNIĘTA
NIE MASZ TEGO ODE MNIE
JAK MI TO DOSTARCZYSZ?
DAM CI OSOBIŚCIE. POTEM USUNĘ SWÓJ EGZEMPLARZ.
ZGODA
PAMIĘTAJ: JEŚLI PÓJDĘ NA DNO, POCIĄGNĘ CIĘ ZA SOBĄ.
BEZ OBAW
Musi być zupa.
Goście będą wstawieni. Zupa to mus.
Porcje alkoholu bez zmian. Tak, urzędnik będzie o 20.
Nie ma mowy! Pierwsza piosenka jest ważna.
Özge.
Jestem w pracy.
Odezwę się. Nic beze mnie nie róbcie.
Pani Lale, to dla pani.
- I jeszcze jedno. - Dziękuję.
Planowanie wesela to sporo pracy.
Oby twoje było takie, jak pragniesz.
Nie będzie! Wkurzam się. Ale dziękuję.
Fajnie, że zagra NJ!
Nigdy nie gra na weselach.
Baw się dobrze.
- Przepraszam, drzwi… - Czy Müge…?
Nic już nie mówię.
- Skup się na spotkaniach. - Dobrze.
- Mogę na słowo? - Jasne.
Poważnie?
- Pokaż. - Nie mogę.
Skasował.
- Źródło jest wiarygodne? - Niesamowita sprawa.
Rejestr hotelowy, nagrania monitoringu, rachunki, kartoteka.
Mają wszystko.
- Mamy to odebrać osobiście. - Dobrze.
- Sami to odbierzemy? - Nie wiem.
- To bezpieczne? - Wyślę Özge.
Dobrze. Wyślij ją.
Dobrze, załatwię to, ale…
Ale co?
Umawialiśmy się, że będę mieć wolne popołudnie.
Wiedzą państwo, że planuję wesele.
Dobrze.
Zajmij się tym, a potem będziesz miała wolne.
Dobrze. Kiedy mam jechać?
Teraz. Zdobądź to i przekaż Müge. Bądź ostrożna.
- Dobrze. - To ważne.
Mamy niusa?
Widziałeś Müge?
Daj spokój. Posunęła się za daleko.
Nie widziałaś jej wczorajszych stories.
- Porozmawiać z nią? - Nie, Kenan.
Na razie się wstrzymajmy.
Możemy, ale to nie pierwszy raz.
Proszę.
Jak chcesz.
Jest coraz gorzej.
Poradzi sobie.
Nie dręczmy jej.
Volkan.
- Teraz moja kolej. - Tak?
Chodzi o wznowienie ubezpieczenia dla pracowników ochrony zdrowia.
- No to mów. - Nie.
Dzisiaj ujawnimy pewne informacje. Zmienimy porządek dnia.
Szykuje nam się skandal.
- Fajnie. O co chodzi? - No właśnie? Też nic nie wiem.
To coś nowego.
- Dowiemy się w ciągu dnia. - Damy wam znać.
Bez obaw.
Mam bardzo ważne… Nie musisz wiedzieć.
Kiedy wrócę, mam wolne.
- Będziesz się opiekować panią Lale. Masz. - Bez obaw.
Właśnie, że się obawiam. Nie mów za dużo i słuchaj.
Nie każ jej niczego powtarzać. Dobrze?
Poruszaj się szybko. Pani Lale ma długie nogi.
Zawsze miej to przy sobie.
Trzymaj.
Gubisz się.
- Nie dasz rady. - Nie martw się.
Postaram się.
W końcu pani Lale wie, że nie jestem tobą, prawda?
Nikt nie zajmie twojego miejsca. Ona też o tym wie.
To jasne.
Postaraj się być mną. Niech za mną nie tęskni.
Albo niech zatęskni.
To cześć.
Sprawdź, czy działa.
- Wolałabym, żeby pan to zrobił. - Dobra, daj.
Działa.
Wszystko jest.
Usunę swoje dane. Tylko wy macie te informacje.
- Nie ode mnie. - Dobrze.
Zrozumiałaś? Już tego nie mam.
Wy macie. Trzymajcie się z dala.
Rozumiem, bez obaw.
- Szukasz kogoś? - Co tu robisz?
- Szukam cię. - Trzymaj się z dala.
- Nie powinni nas widzieć razem. - Dobra.
Jestem zajęta.
Kiedy Lale wróci od kosmetyczki, będę jej asystentką.
- Nie na to czekasz. - Czekam na kogoś innego.
- Na kogo? - Wal się, nie powiem.
Napiszę, co każesz.
Jestem twój, pamiętasz?
Nie mogę teraz powiedzieć.
- Wieczorem, w domu. - To daj klucze.
Na pewno będziesz późno.
Dobra.
Masz. Ale nie tweetuj bez pytania.
Jak sobie życzysz, pani.
Na nią czekasz.
- Co? - Müge spędziła noc w pubie.
Może ci się to przyda. Nie wiem, czy bawiła się tak jak my.
Dobra.
Spóźnię się.
OKŁAD ŻELOWY Z GRANULKAMI
Pani Müge?
- Ty jesteś ta… - Aslı.
Ta od niusa z Sinanem.
Volkan zostawił dla pani okład na ból głowy.
Dobrze. Sam mógł mi go dać.
Odradziłam mu, żeby nie pomyślano, że ma pani kaca.
Słucham?
Rozumiem. Odejdź.
- Cześć. - Co tu robisz? Gdzie Lale?
U kosmetyczki.
Widziałam Müge. Chyba jest zajęta.
- Szła do toalety. - Czym zajęta?
Chyba ma kaca i zwymiotuje. Biedaczka.
Tak, biedaczka. Spóźnię się.
O rety! Wesele, tak?
Ciężka sprawa. Pamiętam ślub kuzynki.
Z kim się spotykasz?
- Z DJ-em i zespołem. - Są najgorsi.
Nigdy nie czekają.
Masz mało czasu, co?
Müge jeszcze w toalecie.
No nic. Powodzenia.
Daj znać, gdyby nie wyszło. Znam jednego DJ-a.
Ale tylko dla desperatów. Nie jest najlepszy.
Będę pamiętać.
Nieważne.
Wal się, Müge. Masz.
Proszę.
- Pani Lale. - Skarbie.
Chodźmy.
- Proszę. - Dziękuję.
Cześć, kochana.
Nie gniewaj się. Wiesz, że jestem zajęta.
Coś wymyślimy, nie martw się. Powiedz, co się dzieje.
Czemu tak mówisz?
Nie zaniedbuję cię.
Tuncay, kochana, zaraz będę po dziewczynki.
Porozmawiamy później, dobrze?
Całuję.
Cześć.
Skłamałam.
Co zrobić?
Czasami człowiek potrzebuje wsłuchać się we własne myśli.
Pobyć trochę sam.
- Dzień dobry. - Witamy.
Dziękuję.
Witaj, moja droga!
Dziękuję, Kadir.
Od razu umiliłaś mi dzień.
Pora, żebyś ty umilił mój.
Masz jakiś temat. Przejdźmy do rzeczy.
Mam ci trochę do opowiedzenia. Wejdziemy?
- Oczywiście. Aslı, a ty? - Proszę się mną nie przejmować.
- Dobrze. Zadbaj o moją asystentkę. - Oczywiście. Mamy wspaniałą kawę.
- Napijemy się? - Chętnie. Aslı, a ty?
Nie trzeba, dziękuję.
Dobrze.
Planujesz kiedyś się zestarzeć?
Co? Kto to mówi?
Ty się w ogóle nie zestarzałaś.
- O czym ty mówisz? - Mamo, powiesz jej coś?
- Jest niemożliwa. - Rety!
Stało się coś fajnego!
Nie kłóćcie się. Wsiadajcie.
Zapnijcie pasy.
- Ale… - Żadnych „ale”. Zapinajcie.
Jesteście głodne? Co zjecie?
- Klopsiki. - Pizzę!
Możecie zjeść i to, i to. Nihat, jedź do restauracji.
A ty to kto?
Aslı.
Aslı będzie dziś z nami zamiast Özge, dobrze?
Aslı, jedziemy do restauracji, a potem na rolki.
Co chcesz porobić?
Możesz zjeść z nami albo robić coś innego…
Dołączę do pani.
Na pewno? Özge nie bez powodu nazywa to „Happy Hour”.
Chętnie dołączę, jeśli pani jest wszystko jedno.
- I pomogę. - Dobrze. Wy też się zgadzacie?
Tak!
Dobrze. Nihat, możemy jechać.
- Ömer, dzień dobry. - Witamy.
- Proszę. - Dziękuję.
- Witamy. - Dzień dobry.
Dziękujemy.
- Podziękujcie. - Dziękujemy.
- Macie wszystko, dziewczynki? - Tak.
Proszę.
- Smacznego. - Dziękuję bardzo.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dziewczynki jedzą specjalną pizzę. Cihat ją dla nas robi.
- Oczywiście. Pizza dla księżniczek. - Właśnie.
Aslı, robią tu dla nas specjalną pizzę. Jest pyszna.
Ja zrezygnowałam z glutenu, ale ty możesz spróbować.
- Oczywiście. Też w takim razie poproszę. - Dobrze.
- A dla pani? - To, co zwykle.
Robi się.
Dziękuję.
Wino?
- Dla pani? - Dziękuję bardzo.
- Nie, dziękuję. - Zdrowie.
Zapomniałam wyłączyć?
Mamo!
Przepraszam.
Coś się stało?
- Tak. - Jeśli mogę coś zrobić…
Zniknęły nasze informacje.
Jak to?
- Gdzie Özge? - Ma wolne. Miała to przynieść.
- To gdzie jest?! - Przestań krzyczeć, Kenan! Nie ma!
Mówiłaś, że to odebrałaś!
Odebrałam. Było na biurku.
- I? - I teraz nie ma!
- Trzymajcie mnie. - No…
Tak, Müge? Oświeć mnie.
Zostawiła to i poszła. Nie czekała na mnie.
Napisała mi tylko SMS. Ale nie ma tego.
Mówiłaś, że to odebrałaś.
Źle się wyraziłam.
- Brawo, Müge. - Zostawiła to na biurku.
- Tak trzymaj. - Daj spokój!
Już nigdy nie odezwę się do Merta.
Mam rację, mamo? Czemu nic nie mówisz?
Masz rację.
Powinnaś wracać do pracy.
Miałyśmy iść na rolki!
Pójdziemy, spokojnie.
Ciszej.
Jedzcie szybko.
Skończcie i pójdziemy.
- Dobrze. - Wszystko dobrze?
Cały dzień zapowiadamy nowy temat.
Mama ma ciężko.
Cały czas.
Chyba w porządku. Jedź.
Szlag.
Kenan, mów.
Co mam powiedzieć? Nie ma Özge, pendrive przepadł.
Nie dała go Müge?
Nie rozumiem.
Müge doprowadza mnie do szału.
Spokojnie. Co teraz zrobimy?
Nie mam pojęcia, Lale. Wybrałaś zły dzień na wyjście z biura.
Dobra, Kenan. Jadę.
Halo, Selim?
Mógłbyś przyjechać? Zostawię dziewczynki.
Przepraszam, że o to proszę. Masz tyle na głowie.
Wypadło mi coś pilnego.
Dobrze, skarbie, dziękuję. Do zobaczenia.
Może pani wrócić do pracy.
Ja zostanę z dziewczynkami. Zaopiekuję się nimi.
Kochana jesteś.
Dziękuję, ale zabierzemy je do domu i wrócimy do studia.
Dziewczynki, chodźcie!
Tato, nasze plany zrujnowane.
Umyjcie ręce i włóżcie ubrania do kosza z praniem.
- Są czyste. Mało zrobiłyśmy. - No już, Melo.
Dziękuję. Stało się dziś coś strasznego.
Oczywiście. Jak zwykle. Jedź. Zajmę się tym.
Dobrze.
Przy okazji: Aslı zastępuje dziś Özge.
Dzień dobry, Aslı. Selim.
Bardzo mi miło.
- Mamo, przyjdziesz? - Zajmę się tym.
Nie. Zostanę na chwilę. Potem pojadę.
- Napijesz się czegoś? - Ja? Nie.
- Ja wody. Nie chcesz? - Nie, dziękuję.
Dobrze.
Kłopoty?
Chyba tak.
Jak to w telewizji na żywo.
Ciągle coś się dzieje.
To prawda. Dopiero się uczę.
To powodzenia.
Pan Kenan nie odstępuje pani Lale na krok.
Taki już jest. Od lat razem pracują.
Pewnie nauczyłabym się więcej, gdyby było trochę inaczej.
Pani Lale i pan Kenan zawsze zamykają się u niej przed emisją.
Gdybym mogła tam wejść,
lepiej zrozumiałabym proces przygotowań.
Oczywiście.
W swoim czasie.
Aslı, możesz iść. Zaraz przyjdę.
Dobrze, idę. Miło było pana poznać.
Urocza dziewczyna.
Nie gniewasz się?
Zdarza się.
Przytul, żebym uwierzyła.
Czeka mnie kryzys, Selim.
Był tutaj Kenan?
Napiliście się i zaszaleliście?
Nie.
- Miał być, ale odwołał. - I go nie było?
Nie, a co?
Nic. Tak tylko pytam.
Dziękuję.
Halo?
Jestem przed wejściem.
Mogłabyś mi zamówić kawę?
- Jasno palona z kostką lodu. - Tak.
Poproszę jasno paloną kawę z lodem.
Położyłam, przysięgam.
Tak twierdzisz, ale go tu nie ma.
Jak to możliwe?
Czemu nie przekazałaś go osobiście? Wyjaśnij.
Chciałam, ale pani Müge…
Co?
No mów, co?
Co pani Müge?!
Zostawiłam to tu.
Zwariuję zaraz! Reklamuję ten temat cały dzień!
Niech mi to ktoś wyjaśni!
Uspokójmy się i coś wymyślmy.
Özge, opowiedz o wszystkim od samego początku.
Pojechałaś, dostałaś pendrive i z nim tu wróciłaś.
A co było potem?
Stracili temat.
- Jaki? - Nie widziałaś zapowiedzi?
- Mieli coś dziś ujawnić. - Serio?
- Kenan pewnie się wścieka. - Nie widziałaś Lale?
Sprawdź, czy Büşbüş coś pisze.
Lwy mają określoną strategię.
Pojawia się problem.
Ptak może go naprawić.
Uratować im skórę.
Tego jednego dnia.
A co potem?
Potem znów go ignorują.
Wracają do dotychczasowego życia.
Nikt nie docenia ptaka.
Lwy nadal bez wahania by go zjadły.
Dlatego…
ptak ma własną strategię.
Szukanie poklasku…
w niczym ptakowi nie pomoże.
By drapieżny ptak mógł skupić się na celu,
musi eliminować kolejne przeszkody.
Proszę.
- Kawa, pani Lale. - Dziękuję.
Sprawdźmy na monitoringu, kto był na korytarzu.
Zostawiłam pendrive i wyszłam. Może ktoś go wziął.
Szkoda, że sama go nie odebrałaś, Müge.
Tak, obwiniaj mnie.
Jej głupota to moja wina? Po prostu świetnie.
Müge, popełniłaś błąd, nie przeciągaj struny.
Ktoś ma jakiś pomysł?
Ja mam.
Zwolnijcie mnie.
Wywalcie mnie jak Rızę.
Co wy na to?
Znowu się wam upiecze.
A potem ta dziewczyna, Büşbüş,
napisze, że Müge spieprzyła sprawę.
Wy się wybronicie.
Müge, nie rozumiem, czemu tak mówisz.
Co to ma za związek?
Coś wymyślimy. Załatwimy to.
Stało się, trudno. Zapomnijmy o tym.
A ta cała Büşbüş nadal…
Nadal nie wiemy, kim jest.
Kazałem ją znaleźć idiocie, który mnie zawiódł!
Potrzebne mi nagranie z monitoringu.
Coś ty zrobiła?
Po prostu jest mi potrzebne. W całości. Nic nie może zostać.
Dobrze? Zrobisz to?
Chcesz coś usunąć, tak?
Coś zrobiłaś.
To pilne, proszę. Pospiesz się, zanim ktoś zobaczy.
Powiedz, co zrobiłaś.
Proszę, powiedz mi.
Dobra, coś wymyślę. Postaram się. Ale niczego nie obiecuję.
Zaraz zwariuję. Dosłownie oszaleję.
Kenan.
- Coś wymyślę. - Niby co? Jesteśmy upokorzeni.
Kenan, dość!
Dosyć!
Najpierw Selim i dziewczynki, a jakby tego było mało, teraz jeszcze to!
Nie daję rady!
Czuję się przytłoczona!
Od samego początku mówię, że jakoś to załatwię.
Próbuję zachować spokój.
Czemu cały czas mnie tłamsisz?
Przestań! Dość!
Już dobrze.
Wstań.
Wstawaj.
Już dobrze.
W porządku.
Dobrze.
Jesteś Lale.
Moją Lale.
Wspaniałą.
Kenan.
Powiedz to.
No już.
Powiedz.
Zaraz zaczynamy. Chodź.
Który?
Który palec?
- Pani Lale? - Tak?
Chciałam zapytać, czemu przyklejamy plaster.
Nie ma pani blizn.
Jak wyglądam?
Cudownie.
Nie mogę oddychać.
Nie wygłupiaj się.
Chodź. Do dzieła.
Podejdź.
- Chodź. - Co to?
Podaj rękę.
Co z nią?
Co to?
Brylant można sfałszować tak, by był bez skazy.
To pokaże twoje skazy
i życiowe doświadczenia.
Pokaże, że jesteś prawdziwym brylantem.
A jestem?
Tak.
Jesteś prawdziwym brylantem.
Ruszaj.
Bez powodu.
Na szczęście.
Özge, kochana, jesteś zmęczona.
Nie. Przecież dotąd nie zawiodłam.
Jesteś wspaniałą asystentką.
Mądrą dziewczyną.
Osiągniesz w życiu wiele wspaniałych rzeczy.
Na pewno.
Co chce pani przez to powiedzieć?
Jesteś zmęczona. Musisz odpocząć.
Spokojnie.
Łamiesz mi serce. To tymczasowa przerwa.
- Kocham panią. - Ja ciebie też.
Naprawdę. Jesteś mi bardzo bliska.
Tak mi przykro. Naprawdę.
Zawiodłam panią i bardzo mi z tym źle.
Nie zadręczaj się.
Jedź do domu i dobrze się wyśpij.
Jutro już nic nie przeszkodzi ci w planowaniu wesela.
Wychodzisz za mąż. Ciesz się.
Dobrze?
Potem, kiedy będziesz gotowa, wrócisz do pracy. Zgoda?
- Na razie dajmy sobie spokój. - Dobrze.
Nie dawaj mi powodów do zmartwień.
Obiecaj, że wszystko będzie dobrze.
Zadzwonię, dobrze?
Otrzyj łzy.
To nie koniec świata.
- Przestraszyłaś nas. - Boli cię?
Nie, dali mi leki przeciwbólowe.
Pójdziemy już i damy ci odpocząć.
Lekarze byli źli, że tyle nas przyszło.
- Wyrzucą nas. - Jest pani Lale?
Program jeszcze trwa.
Zwolniliśmy się.
W porządku, nie myśl o tym.
Przyjedzie, kiedy skończy.
Tak.
Aslı.
Tak?
Jak dziś poszło? Nie zapytałam.
Nie zaprzątaj tym sobie głowy. Dałyśmy radę.
Wyrzucili mnie.
Już dobrze. Wyśpij się.
Wrócę później. Twój narzeczony wypełnia dokumenty.
Obudź mnie, kiedy będzie pani Lale.
Oczywiście.
- Aslı! - Pani Lale!
Co z Özge?
W porządku. Zasnęła.
Ma sińce na szyi i kilka szwów.
Pójdę do niej.
- Proszę pani. - Tak?
No…
Niestety ja muszę to pani powiedzieć.
Co?
Co się stało?
Özge nie chce pani widzieć.
Oczywiście. Rozumiem.
Proszę wybaczyć, że powiedziałam tak wprost.
Nie, rozumiem.
Naprawdę. Do zobaczenia.
Aslı.
Otóż…
Zerwałam współpracę z Özge, jak wiesz.
Słyszałam. Przykro mi.
Chciałabyś zostać moją asystentką?
Tak. Z wielką chęcią.
No dobrze. Jutro rano…
Będę o 7.
Przepraszam, że przerwałam.
Szybko się uczę. I obserwowałam panią.
Dziękuję pani bardzo.
Proszę. Musisz ochłonąć.
Do jutra. Powodzenia.
Dziękuję ci bardzo.
Ma otrzymać najlepszą opiekę. Pokryję wszystkie koszty. Özge Biçer.
Tak.
Lwy zabijają.
Potem, by nie czuć się z tego powodu źle,
siedzą i opłakują zmarłych.
Tylko tak są w stanie przetrwać.
Ugotowałem coś, gdybyś była głodna…
Co się stało?
Napisz tak:
„Lale zwolniła asystentkę,
bo ta wychodzi za mąż i nie ma czasu na pracę”.
„A kobieca solidarność?
Niby taka feministka, a tak się zachowuje?”
- Tak. - Tak.
Zwolniła ją, bo wychodzi za mąż.
- Masz nagranie z monitoringu? - Tak.
Gdzie?
- Przy sobie. - No to je daj.
Nie.
Nie dam.
Byłaś bardzo niegrzeczna.
Yusuf!
No co?
Mam nagranie.
Oddaj się mnie.
Jesteś teraz moja.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz