‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(แท็กซี่)
‎ตอนนี้เราจะอยู่ที่นี่กันไปก่อน
‎แต่เดี๋ยวฉันจะหาที่พักของฉันเอง ‎เธอก็ควรหาเหมือนกัน
‎ได้สิ
‎ไม่มีทางซะล่ะ
‎ซ้อมมารึเปล่า พร้อมไหม
‎ไม่
‎ตื่นเต้นไหม
‎นี่งานแรกของเธอเลยใช่ไหม
‎อือ
‎ผู้ประกาศข่าวคือเส้นเลือดของวงการนี้
‎ถ้าใครไม่ได้เริ่มจากการเป็นผู้ประกาศข่าว ‎ก็รุ่งยากแล้ว
‎เธอจะได้ประโยชน์จากที่นี่เยอะเลย
‎โดยเฉพาะข่าวจากรัฐสภา
‎ช่วยซื้อขนมหวานให้หน่อยได้ไหม ฉันน้ำตาลตกน่ะ
‎โอเค ได้ ไปซื้อตรงนั้นละกัน
‎อัสลึ รถไหล! อัสลึ!
‎กล้อง!
‎บ้าเอ๊ย
‎(พ่อคะ พวกเรารักพ่อมากค่ะ ‎เมลิซา - มิลา)
‎ยังไม่ไปเหรอคะ
‎เดี๋ยวไป
‎เซลิมคะ
‎เราจะทำยังไงกันดี
‎ผมคิดมาแล้ว
‎คืออย่างนี้นะ…
‎บอกฉันมาค่ะ
‎- ผมไม่อยากให้เคนันอยู่ในชีวิตเราอีกแล้ว ‎- อะไรนะ ฉันไม่เข้าใจ
‎คุณใกล้จะหมดสัญญาแล้วนี่
‎จะต่อสัญญากับกุลหรือไปที่อื่นก็ได้ ผมไม่สน
‎แต่ผมไม่อยากให้คุณทำงานกับเคนันอีกแล้ว
‎หมอนี่กำลังกลืนกินคุณและเรา
‎เซลิม ฉัน…
‎- ฉันทำงานโดยไม่มีเคนันไม่ได้ ‎- คุณทำได้
‎เขาพยายามทำให้คุณคิดแบบนั้น ‎แต่คุณทำได้ คุณทำได้ดีกว่านี้อีก
‎ชีวิตเราอาจจะสงบสุขขึ้นนะ
‎บางทีคุณอาจจะได้ว่ายน้ำ ‎ในสระที่เราลงทุนสร้างไปตั้งเยอะซะที
‎เป็นไปไม่ได้
‎ไม่มีทางอื่นแล้ว
‎(มองต่างมุม ‎อาคารเอ็มโอเอ็น5)
‎เราจะคุยกับกุลตอนบ่ายสามนะ
‎พวกเขาจะยื่นข้อเสนอครั้งสุดท้าย เธอคิดว่าไง
‎โอเค
‎ฉันก็คิดเรื่องนี้มาสักพักเหมือนกัน
‎และเราต้องคุยกัน เรื่องของเราสองคน
‎ว่ามาเลย
‎ค่อยคุยเถอะ
‎พูดมาเลย เคนัน
‎ลาเล
‎ฉันไม่อยากอยู่ในภาวะคลุมเครือนี้อีกแล้ว
‎ฉันรู้ว่าเรามาถึงจุดจบแล้วละ
‎ตอนที่ฉันจูบเธอที่โรงแรม…
‎จำได้ไหมว่าเธอพูดกับฉันหลังจากนั้นทันทีว่าอะไร
‎- ฉันบอกว่า "ไม่ ฉันไม่ต้องการแบบนี้" ‎- ไม่ใช่
‎เธอไม่ได้บอกว่าไม่ต้องการมัน ลาเล
‎เธอบอกว่ามันผิด
‎ไม่จริง
‎มันไม่ผิดหรอก
‎นายอยากให้ฉันทิ้งเซลิมเหรอ
‎อย่าเพิ่งให้คำตอบฉันเลยนะ เก็บไปคิดดูก่อน
‎ฉันจะรอเธอนะ
‎พรุ่งนี้รายการงดออกอากาศ
‎ไปคิยิคอยนะ
‎อะไรนะ
‎ฉันจะรอเธออยู่ที่ริมทะเล
‎ไปหาฉันนะ ลาเล
‎ไปให้ได้นะ
‎ฉันทำได้แค่นี้แหละ
‎นี่กำลังบอกให้พวกเราไปเหรอ ‎เรารับข้อเสนอนี้ไม่ได้หรอก
‎อย่าไปเลย อยู่ต่อเถอะ
‎ฟังนะ นี่เป็นข้อเสนอที่ดีมาก
‎กุล
‎คุณรู้ดีว่าเราคิดว่าควรจะได้เท่าไหร่
‎เราถือว่ามันเป็นมูลค่าของแบรนด์
‎เราอยากรู้สึกมีค่า
‎เราเห็นคุณค่าและชื่นชมพวกเธอนะ ลาเล
‎ก็ดี
‎อยู่ช่องนี้พวกเธอได้รับความเคารพอย่างสูง
‎- และคุณซุลฮีก็… ‎- คุณซุลฮีทำกับเราเหมือนเราเป็นลูกเขา
‎- ผมตีความข้อเสนอนี้แบบนั้นแหละ ‎- แล้วมันผิดตรงไหนเหรอ
‎คุณซุลฮีต้องจ่ายเราตามคุณค่าของเรา
‎ฉันขอเตือนความจำนายนะ
‎เขาให้โอกาสนั้นกับพวกนายตั้งแต่แรก เคนัน
‎ตอนนี้เรามีชื่อเสียงแล้ว ‎คนยังดูเรากันอย่างบ้าคลั่ง
‎ไม่คิดว่าเราควรได้รางวัลบ้างเหรอ
‎- คิดว่าข้อเสนอนี้ยุติธรรมเหรอ ‎- ฉันว่ามันยุติธรรมทีเดียว
‎ใช่ไหม ลาเล ใช่ ฉันถามเธออยู่ เธอคิดว่าไง
‎เราจะเอายังไงกันดี
‎เธอสองคนจะเอายังไง
‎หมายความว่าไง
‎ไม่เอาน่า เคนัน พอเถอะ ‎ฉันมีสิทธิ์ออกความเห็นด้วยเหรอ
‎ฉันมันก็แค่ติ่งของกลุ่มนี้เท่านั้นเอง
‎แค่ให้ฉันเข้าไปคุยด้วยเป็นมารยาท ‎คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
‎- พูดเรื่องบ้าอะไรของเธอเนี่ย ‎- เอาละ พวกเธอตัดสินใจไปละกัน
‎ยังไงพวกเธอก็เป็นคนที่พวกเขาต้องการอยู่แล้ว ‎พวกเธอว่าไงฉันก็ว่าตามนั้นแหละ
‎ถ้าพวกเธอจะอยู่ต่อ ฉันก็อยู่ต่อ
‎ถ้าพวกเธอจะไป ก็ลากตูดฉันไปด้วยได้
‎พวกเขาพานางขึ้นรถพยาบาล
‎- น่าสงสารมากเลย นางเป็นปอดบวม ‎- จริงเหรอ
‎นางเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ‎ทำไมพวกเขาถึงส่งนางไปอังการานะ
‎นางกลับมาแล้ว ‎พวกเขาส่งนางมาเข้าโรงพยาบาลที่นี่
‎อ้าวเหรอ
‎ตื่นแล้วเหรอคะ
‎ถอดออกที
‎ไม่ได้ค่ะ คุณต้องให้น้ำเกลือ คุณไม่สบาย
‎ไปหาฉันนะ ลาเล
‎ไปให้ได้นะ
‎ผมไม่อยากให้คุณทำงานกับเคนันอีกแล้ว ‎เขากำลังกลืนกินคุณและเรา
‎เป็นไปไม่ได้ ‎ฉันทำงานโดยไม่มีเคนันไม่ได้‎ ‎เซลิม
‎ไม่มีทางอื่นแล้ว
‎ไปคิยิคอยนะ
‎นายอยากให้ฉันทิ้งเซลิมเหรอ
‎เซลิม
‎ผมทำกิชอยู่
‎ปกติคุณไม่กินดึกขนาดนี้ แต่…
‎ไม่ค่ะ ฉันจะกิน
‎ฉันคิดถึงมัน
‎รอแป๊บนะ ผมจะไปเปิดไวน์ที่คุณชอบ
‎พวกเขาบอกว่าไวน์แบบนี้ ‎ไม่มีในสต็อกแล้ว แต่ผมหาได้
‎ที่จริงเลวอนหามาให้เราน่ะ
‎คุณทำอะไรลงไป
‎ตัดสินใจได้แล้วเหรอ
‎เซลิม
‎ฉันรักคุณมากนะ
‎ฉันจะไปแล้ว
‎แต่ฉันจะกลับมา โอเคไหม
‎แล้วเราจะคุยกัน
‎ใช่ไหม
‎โอเค ไปเถอะ
‎ผมจะอยู่ที่นี่
‎- ลาเล ‎- หืม
‎เลือกสิ่งที่คุณต้องการเลยนะ
‎ตกลงไหม
‎ผมไม่อยากให้เรารู้สึกกระอักกระอ่วนกัน
‎อย่าพยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง ‎แค่ทำสิ่งที่คุณต้องการก็พอ
‎จงสบายใจกับมัน
‎ชีวิตเรา…
‎นับจากนี้ไป จงสบายใจกับมัน
‎ผมไม่ต้องการอุปสรรคที่เราเอาชนะไม่ได้
‎เข้าใจไหม
‎เข้าใจค่ะ
‎เธอมา
‎เราต้องมาถึงที่นี่กันเลยเหรอ
‎เราต้องกลับไปที่จุดเริ่มต้นของเรา ‎อย่างน้อยนั่นก็เป็นสิ่งที่ฉันต้องการ
‎เราเคยเป็นเด็กที่น่ารักมากนะ
‎นายคิดว่าความสำเร็จทำลายเราไหม
‎กุลเป็นคนน่ากลัวเนอะ
‎ใช่
‎กลายเป็นว่าปีศาจของเรา ‎เติบโตมาพร้อมกับเรา นี่คือสิ่งที่เราทำ
‎- พอประสบความสำเร็จแล้วก็เป็นแบบนี้แหละ ‎- แต่นายไม่เคยอึดอัดกับความสำเร็จเลย
‎นายเข้ากับมันได้ทันที
‎เพราะเราสมควรได้รับมัน
‎เอาละ
‎ในที่สุดเราก็มาอยู่ที่นี่
‎ฉันพร้อมจะฟังเธอพูดแล้ว
‎การตัดสินใจของเธอ
‎นายสนใจแต่ปัจจุบัน
‎นายไม่มีความกังวลหรือเป็นห่วงอะไรเลย ‎แม้แต่นิดเดียว ใช่ไหม
‎ใช่แล้ว ลาเล
‎เพราะฉันรู้ว่าฉันต้องการอะไร
‎ถึงเวลาที่เธอต้องรู้ตัวแล้วเหมือนกัน
‎ยอมรับมัน
‎ทนรับมัน
‎เห็นไหม คนรุ่นใหม่น่ะ…
‎พวกเขามั่นใจในตัวเองมากแค่ไหน
‎พวกเขารู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
‎เรามันล้าสมัยแล้ว
‎เรายังอยากจะมีศีลธรรม
‎แต่ชีวิตไม่ได้เป็นแบบนั้น
‎ดูอัสลึสิ
‎เธอเล่นงานทุกคนที่ขวางทางเธอ
‎งั้นเหรอ
‎- นายได้แรงบันดาลใจมาจากอัสลึงั้นเหรอ ‎- อัสลึและคนพวกนั้นที่…
‎เรามีแค่ชีวิตเดียวเท่านั้นนะ ชีวิตเดียว
‎ฉันคิดว่าจากนี้ไป ‎เราต้องทำอะไรก็ได้ที่เราอยากทำ
‎เราห้ามใจตัวเองมาตลอด
‎ฉันไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่นายพูดเลย
‎ฉันไม่ต้องการแบบนั้น
‎ฉันยอมรับไม่ได้
‎ฉันต้องการ
‎อยู่ในที่ที่ฉันรู้สึกปลอดภัย
‎ในชีวิตตอนนี้
‎ฉันอยากอยู่กับครอบครัวฉัน
‎ที่จริง…
‎ที่จริงอะไร
‎ที่จริง…
‎ฉันไม่อยากทำงานกับนายแล้ว
‎ฉันไม่อยากให้เซลิมรู้สึกอึดอัดใจ
‎นายเป็นคนพูดเองนี่ ก็ตามนั้นแหละ
‎ฉันคือลาเลภาคพื้นดิน
‎ฉันมันเชย
‎นายก้าวไปข้างหน้าเถอะ
‎เราควรแยกทางกัน
‎ตามนี้ใช่ไหม
‎นี่คือสิ่งที่คุณตัดสินใจใช่ไหม
‎แน่ใจนะ
‎ที่สุดค่ะ
‎มาทำอะไรที่นี่
‎ได้ยินว่าเธอกลับมาแล้ว เลยมาทำอาหารให้
‎เอาจริงๆ นี่นายกำลังบุกรุกนะ
‎นี่ ฉันจ่ายค่าแก๊สให้แล้วนะ
‎ให้อาหารแมว และเก็บอึแมวแล้วด้วย
‎ขอบใจนะ
‎รถตู้ออกอากาศระเบิด
‎เธอทำอะไรทันทีที่ไปถึงเหรอ
‎ไม่ใช่เรื่องของนาย
‎ที่ช่องมีเรื่องอะไรบ้างไหม
‎คุณเคนัน
‎ไม่ค่อยดี
‎ไม่ค่อยดียังไง
‎คุณเคนัน สวัสดีครับ
‎คุณมูเกฝากไฟล์มาให้คุณสำหรับประชุมพรุ่งนี้ครับ
‎มาสิ เข้ามาเลย ยูซุฟ
‎ผมควรกลับแล้วละครับ
‎ทำไมล่ะ นายยุ่งอยู่เหรอ
‎ผมไม่มีอะไรต้องทำหรอกครับ
‎งั้นก็เข้ามาสิ เข้ามาเลย เข้ามา
‎ขอบคุณครับ คุณเคนัน
‎คุณเคนัน คุณ…
‎โอเครึเปล่าครับ
‎ไม่
‎ไม่มีอะไรสำคัญหรอก ยูซูฟ ‎อะไรคือเรื่องสำคัญเหรอ
‎คุณคิดว่ารายการ "มองต่างมุม" ของเรา ‎ไม่สำคัญเลยเหรอครับ
‎นั่นไง
‎นั่นแหละปัญหา
‎มันสำคัญมาก
‎มันเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
‎วันที่ฉันฝังศพแม่ฉัน
‎ฉันกลับบ้านมาอ่านสัญญา
‎เพื่ออะไร
‎เพื่อเงินเหรอ
‎เงินก็เหมือนเซ็กซ์
‎มันมีค่าบางอย่างเมื่อเราไม่มีมัน
‎มันไม่มีค่าเมื่อเรามีมัน
‎เราคิดว่าเรากำลังทำสิ่งที่มีความหมายมาก
‎เราบอกว่าเราต้องการความสำเร็จนั้น ‎เพื่อความมั่นใจในตัวเอง
‎- แล้วคุณไม่เป็นแบบนั้นเหรอ ‎- เป็น
‎ตอนที่เรากำลังไต่เต้าขึ้นไป
‎และบนนั้นมีอากาศให้หายใจน้อยลง
‎ยิ่งปีนขึ้นไปสูงเท่าไหร่ ‎เราก็ยิ่งหายใจได้น้อยลงเท่านั้น
‎แล้วเราก็ไปถึงที่ไหนสักแห่ง
‎ไปถึงจุดสูงสุด
‎- บนนั้นมีอะไรครับ ‎- ไม่มีห่าอะไรเลย
‎มันคือผืนดิน
‎ที่ราบเรียบและว่างเปล่า
‎บนนั้นไม่มีอะไรที่ทำให้เราต้องการมากขึ้นแล้ว
‎สิ่งเดียวที่เราพยายามทำคืออย่าร่วงลงไป
‎ผ่านไปสักพัก เราก็จะไม่กลัวร่วงแล้วเหมือนกัน
‎ทุกอย่างสูญสิ้นความหมาย
‎เราไม่รู้ว่าทำไมถึงลุกขึ้นมาจากเตียง
‎หรือทำไมถึงต้องรับมือกับปัญหา ‎และเรื่องน่ารำคาญขนาดนั้น
‎เว้นแต่ว่า…
‎เราจะมีแรงจูงใจทางอารมณ์
‎- แรงจูงใจทางอารมณ์หมายความว่าไงครับ ‎- ความรักไงล่ะ
‎แต่ฉันเคยมีความรักนะ
‎ฉันเคยมีความรัก
‎ฉันยังมีความรักอยู่
‎นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฉันทำต่อไปได้
‎ฉันเคยต้องการอย่างอื่น ‎และฉันเชื่อเสมอว่าสักวันมันจะเป็นของฉัน
‎ฉันเคยคิดว่ามันจบแล้วและฉันลืมไปแล้ว ‎แต่ฉันก็แค่หวังน่ะ
‎เราควรมีใครสักคนในชีวิต ‎ที่เราอยากทำให้ประทับใจ
‎เราควรเป็นฮีโร่ของใครสักคน
‎ถ้าเรามีความรักเท่านั้นแหละ ‎เราถึงจะใช้ความสามารถได้เต็มศักยภาพ
‎ทุกสิ่งดีๆ ที่เราทำ จริงๆ แล้วมันคือจดหมายรัก
‎นี่ฉันพูดอะไรอยู่เนี่ย
‎ฉันคิดว่าคงเครียดเรื่องสัญญา มันวุ่นวายมาก ‎ฉันคิดว่าพวกเขาจะย้ายไปช่องอื่นกัน
‎ตาบื้อ ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก
‎พวกเขาแยกกับลาเลแล้ว
‎ถึงเวลาที่ฉันต้องไปที่นั่นแล้ว
‎จะไปไหน เธอไม่สบายอยู่นะ
‎ทำไมไอ้นั่นถึงอยู่กับนาย ถอดออกมา!
‎- ฉันเจอมันที่บ้านก็เลยใส่ไว้ ‎- ถอดออกมา!
‎หยุดนะ ฉันบอกว่าฉันเจอมันไง อะไรวะเนี่ย
‎สร้อยข้อมือของเคนันใช่ไหม
‎ทำไมสร้อยข้อมือของเคนันถึงอยู่ที่เธอ
‎- เธอเป็นโรคจิตหรือไง ‎- เออ ใช่!
‎ฉันเป็นโรคจิต แล้วไง
‎- เอามา ‎- เอาไป
‎ยินดีด้วยนะ
‎(@บุชบุช)
‎(หวัดดี ที่รัก เราอยู่ด้วยกันมาสักพักแล้วเนอะ ‎แต่ฉันเป็นใครเหรอ)
‎(พวกเธอมักจะสงสัยและถามกันอยู่ตลอด ‎ฉันจะเฉลยละนะ)
‎(ก่อนอื่นเลย แน่นอนว่าฉันเป็นคนใน)
‎(ทุกวัน ทุกชั่วโมง ‎ฉันจะเดินไปรอบๆ แผนกข่าว)
‎(ถึงแม้จะดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็นก็ตาม)
‎(ฉันคือยูซุฟ ทุนจา หนุ่มออฟฟิศของแผนกข่าว…)
‎บ้าเอ๊ย
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎อรุณสวัสดิ์ เธอค้างที่นี่เหรอ
‎มีกาแฟอยู่ในครัวนะ
‎- ไปชงเองได้เลย ‎- ไม่เป็นไรค่ะ
‎ฉันจะไปอาบน้ำ
‎ดีมากเลยนะคะ
‎อะไร
‎นี่ไงคะ ฉันหมายถึงเราน่ะค่ะ
‎หมายความว่าไง
‎ไม่เอาน่า เคนัน ‎เราเรียกมันว่าความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนไม่ได้นะ
‎เรามาลงเอยกันที่นี่แบบค่อยเป็นค่อยไปนะ
‎- อีกอย่างลาเลก็… ‎- ลาเลอะไร
‎พวกคุณหมดสัญญาแล้วนี่
‎และมันก็มีเรื่องอื่นอีกด้วย ฉันดูออก
‎คุณกับลาเลมาถึงทางตันแล้ว
‎และตอนนี้คุณกับฉันกำลังเริ่มต้นเส้นทางใหม่
‎คุณไว้ใจได้เลยนะว่าฉันเก่งกว่าเธอ
‎เราไปกันได้สวยแน่นอน
‎ฉันรู้อยู่แล้วว่าสุดท้ายจะต้องเป็นแบบนี้ ‎คุณไปอาบน้ำเถอะ
‎จากนี้ฉันจะจัดการต่อเอง ‎ฉันจะมอบทุกอย่างที่คุณควรได้รับให้คุณ
‎และคุณก็จะทำแบบเดียวกันให้ฉัน
‎ออกไป
‎หมายความว่าไง
‎ฉันบอกให้เธออกไป เดี๋ยวนี้
‎เร็วเข้า
‎หยุดนะ เคนัน ‎ฉันมั่นใจว่าคุณไม่ใช่พวกขี้แพ้ขนาดนั้น
‎- นี่ไม่ใช่คุณจริงๆ ‎- เร็วเข้า
‎ออกไป
‎ฉันคิดว่าเธอตีความบางอย่างผิดไปนะ
‎โอเคไหม
‎(มองต่างมุมกับลาเล คีราน)
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎อรุณสวัสดิ์ครับ
‎- เปิดประตูหน่อยสิ ฉันจะเข้าไป ‎- ขอดูบัตรหน่อยได้ไหมครับ
‎- บัตรเหรอ ‎- ขอดูหมายเลขหน่อยครับ
‎จะตรวจสอบบ้าอะไรเนี่ย ได้ ไม่เปิดก็อย่าเปิด
‎คุณครับ
‎- เครื่องเสียเหรอ ‎- คุณอัสลึครับ
‎บัตรของคุณถูกยกเลิก คุณโดนไล่ออกแล้ว
‎นายพูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
‎ฉันไม่ได้โดนไล่ออกนะ เปิดประตู
‎ขอบัตรได้ไหมครับ
‎- ผมขอโทษ ผมให้คุณเข้าไปไม่ได้ ‎- เปิดประตู!
‎ฉันไม่ได้โดนไล่ออก
‎นายพูดเรื่องบ้าอะไร เปิดประตู!
‎- ผมให้คุณเข้าไปไม่ได้ ‎- เปิดนะ ฉันไม่ได้โดนไล่ออก
‎- ใจเย็นๆ ครับ ‎- เปิดสิ
‎ฉันจะคุยกับพวกเขา ให้ฉันเข้าไป
‎ฉันบอกให้เปิดประตู
‎ฉันไม่ได้โดนไล่ออก
‎บอกให้เปิดประตูไง
‎- ฉันจะคุยกับพวกเขา ‎- คุณอัสลึครับ
‎- คุณอัสลึ ออกไปเถอะครับ ‎- ปล่อยฉันนะ!
‎(มองต่างมุมกับลาเล คีราน)
‎เรื่องนี้ยังไม่จบ ไม่ มันจะจบไม่ได้
‎มันจะจบไม่ได้
‎โอเค เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง
‎ตามอัสลึ ทูนามาที่ห้องทำงานฉันที
‎อะไรนะ เคนันเหรอ
‎เขาไล่เธอออกเหรอ
‎โอเค
‎ไม่มีอะไรต้องพูดแล้วละ
‎เธอไปที่แผนกการเงินเพื่อขอเงินชดเชยได้
‎ใครจะโค่นสิงโตได้
‎ตราบใดที่พวกมันถูกล่ามไว้ด้วยกันอย่างแน่นหนา
‎ใครจะทำลายโซ่พวกนั้นได้
‎(แท็กซี่)
‎สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- คุณไปได้เลยค่ะ คุณลาเลรอฉันอยู่
‎โชคดีนะคะ
‎หวัดดี
‎อัสลึ
‎ยินดีต้อนรับ
‎เธอไล่ฉันออก
‎- อัสลึที่รัก ฉัน… ‎- "อัสลึที่รัก"
‎"อัสลึที่รัก" เหรอ
‎เรามาคุยกันตรงๆ ซะทีได้มะ
‎ได้สิ ชา กาแฟ หรือว่า…
‎ไม่ ไม่เอาชาหรืออะไรทั้งนั้น
‎ไม่เอาชาหรืออะไรทั้งนั้น
‎แล้วรู้ไหมว่าเราควรทำอะไร ‎มาเปิดไวน์ของเธอสักขวดกันดีกว่า
‎เธอไล่เอิซเกออกง่ายๆ
‎เธอไล่นางออก แต่นางก็ยังรักเธอ
‎มันเป็นไปได้ยังไง หืม
‎พอ
‎อยากอธิบายไหม
‎ว่าเธอชั่วร้ายยังไง ‎ไม่มีใครทำอะไรเธอได้ได้ยังไง
‎ทำไมเธอถึงฆ่าไม่ตายขนาดนี้ บอกฉันมาสิ
‎อัสลึ เธอเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย
‎เลิกเสแสร้งได้แล้ว
‎เร็วเข้า เผยธาตุแท้ออกมาซะทีเถอะ ‎ยอมรับความจริงซะที ซะที!
‎ฉันเกลียดทัศนคติเท่ๆ ของเธอเป็นบ้า
‎ฉันเกลียดเธอและการแสดง ‎เป็นลาเล คีรานของเธอ
‎เป็นอะไรไป มีอะไร จะโทรหาใครเหรอ
‎จะโทรหารปภ.หรืออะไร โอเค โทรเลยสิ
‎โอเค
‎ฉันเข้าใจว่าเธออยู่ที่อังการาไม่รอด
‎ใช่ไหม
‎"ไม่รอด" เหรอ ฉันเนี่ยนะ
‎แล้วเธอจะอยู่ที่นั่นรอดไหมล่ะ
‎เจ้าหญิงลาเล
‎อยากให้ฉันพูดว่าไงล่ะ อัสลึ
‎ใช่ ฉันก็เคยเป็นนักข่าวที่อังการา
‎เคยเป็นนักข่าวที่อัฟกานิสถานด้วย
‎ฉันทำทั้งหมดนั่นเพราะมันจำเป็น
‎- ถ้าเธออยากทำงานนี้ เธอก็ต้องใช้เวลา… ‎- พอได้แล้ว
‎พุดมาเหอะว่าเธอใช้ช่องทาง ‎ที่ง่ายที่สุดที่เธอหาได้
‎เธอก็พอรู้อยู่ใช่ไหมล่ะ
‎"เราเริ่มจากการเป็นเด็กฝึกงาน เราเสิร์ฟชา"
‎เรื่องไร้สาระเดิมๆ
‎ไร้สาระเหรอ
‎โอเค
‎เธอไม่คิดจะเดินบนเส้นทางนั้น ‎นั่นคือสิ่งที่ฉันเข้าใจจากการคุยกันครั้งนี้
‎- ลาเล ‎- อะไร
‎อย่าหาเรื่องกันดีกว่านะ โอเคไหม
‎ฉันไม่ใช่อุบัติเหตุในรายการสด
‎เผยธาตุแท้ ยอมรับความจริงซะที
‎จะแอ๊บไปทำไม
‎นี่มันก็แค่ความจองหอง เธอรู้ใช่ไหม
‎โอเค เรากำลังพูดความจริงกันนะ
‎ผู้หญิงสองคน เราเปิดไวน์ ‎และเรากำลังคุยกัน โอเคไหม
‎สงบสติอารมณ์ก่อนนะ
‎ฉันนอนกับเคนันแล้ว
‎รู้รึยัง
‎ไม่ใช่เรื่องแปลก
‎ไม่ใช่เรื่องแปลกเหรอ
‎งั้นเหรอ
‎แต่เราค้างคืนกันด้วยนะ
‎ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย อัสลึ
‎อัสลึที่รัก
‎อาชีพนี้…
‎อาชีพนี้เต็มไปด้วย ‎คนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเป็นเธอ
‎แต่ไม่เคยเป็นได้ใช่ไหม
‎ลาเล คีราน
‎"เธอเป็นฉันไม่ได้หรอก อัสลึที่รัก"
‎อย่างนั้นใช่ไหม
‎ไปเอาความคิดนั้นมาจากไหน ไม่ใช่แบบนั้นนะ
‎แต่สิ่งที่เธอทำ…
‎วิธีของเธอไม่ทำให้เธอไปถึงไหนหรอก ‎เธอต้องเข้าใจเรื่องนี้นะ
‎เธอมันโคตรโชคดี
‎มีคนเอาทุกอย่างใส่พานถวายให้เธอ
‎แต่เธอกำลังบอกว่าเธอเลือกเดิน ‎บนทางที่มีจรรยาบรรณและทำงานหนักมาก
‎ช่างแม่งดิวะ
‎ใช่ไหม อัสลึ เธอพูดถูกแล้วละ
‎ใช่
‎ช่างแม่งดิ
‎เธอ อัสลึน้อย คนรุ่นใหม่ อัสลึสาวเปี่ยมพลัง
‎รู้ไหมว่าการเป็นลาเล คีรานคืออะไร
‎เธอเอาแต่ตัดสินฉันอยู่ไกลๆ เพราะอะไร
‎เพราะถ้าเป็นเธอ เธอจะทำได้ดีกว่านี้ใช่ไหม
‎ให้มันได้อย่างนี้สิ
‎ทำไมต้องเป็นฉันด้วย มันไม่ยุติธรรมเลย
‎เพราะมีคนเอาทุกอย่างใส่พานถวายให้ฉันใช่ไหม
‎เธอขึ้นไปถึงจุดสูงสุดได้ไงก็ไม่รู้
‎ได้ไงก็ไม่รู้เหรอ
‎รู้ไหมล่ะว่าได้ยังไง เคยคิดเรื่องนั้นบ้างไหม
‎ทุกเช้า ต้องเป็นทั้งแม่ เป็นทั้งเมีย เป็นทั้งเพื่อน
‎เป็นทุกอย่างโดยไม่มีใครตามใจ เป็นคนข้างบ้าน
‎แต่เธอรู้ไหมว่าการเป็นลาเล คีราน ‎แปลว่าอะไร หา
‎ยอมลำบากแบบนั้นบ้างสิ ทำไมไม่ทำล่ะ
‎ยอมลำบากสิ ‎ไม่หลับไม่นอน ไม่กิน ไม่ดื่ม ไม่สนุก
‎ห้ามพูดมากไป ห้ามหัวเราะดังเกินไป
‎ห้ามล้ม ห้ามปล่อยตัวตามสบายเด็ดขาด
‎เธอทำได้ไหมล่ะ ‎แต่เธอควรทำงานตลอดเวลาด้วยนะ
‎ต้องแบก ต้องฝืน ต้องสร้างสรรค์
‎ในขณะที่ทุกคนเฝ้ามองเธออยู่ตลอดเวลา ‎รอให้เธอร่วงลงมา
‎เธอรู้ไหมว่าการเดินไต่เชือกมันรู้สึกยังไง
‎พวกเขาคิดว่า ‎"โอ๊ย นางสมควรอยู่ตรงนั้นเหรอ"
‎หรือไม่ก็ "อยากรู้จังว่าคราวนี้นางจะรอดไหม"
‎เธอคิดว่าเธอจะรับมือทุกคนที่เกลียดเธอได้ไหม
‎เธอจะเดินไต่เชือกเส้นนั้นได้ไหม
‎ฮะ อัสลึ
‎ชีวิตฉันคือบททดสอบที่ไม่มีวันจบสิ้น เข้าใจไหม
‎ฉันทำแบบนี้ทุกเช้า ทุกวัน ทุกคืน ‎ทุกครั้งที่ออกอากาศ
‎และฉันจะไม่ขอโทษใครทั้งนั้น
‎ขอโทษนะที่ไม่ขอโทษ ฉันจะไม่ขอโทษ ‎แค่เพราะฉันคือลาเล คีรานหรอก
‎เพราะฉันลำบากมาก ฉันทำงานหนักมาก
‎เข้าใจไหม ทีนี้ก็ทำแบบเดียวกันซะถ้าเธอทำได้
‎พูดต่อสิ
‎พูดต่อไป แล้วเธอรู้ไหม ‎ว่าฉันคิดว่าเธอควรทำอะไร
‎เธอน่าจะเอาสิ่งที่เธอพูดไปเขียนหนังสือนะ
‎แล้วตั้งชื่อว่า
‎เมื่อฉันอยู่บนจุดสูงสุด
‎- โอเค ‎- ทีนี้ก็ก้าวลงไปได้แล้ว
‎เธอจบเห่แล้ว โอเคไหม
‎ยอมรับเถอะ
‎ก็ได้ ฉันจบเห่แล้ว ฉันยอมรับ ‎แล้วเธอจะเป็นคนที่มาแทนที่ฉันเหรอ
‎ใช่แล้ว
‎ไม่ใช่หรอก เป็นไปไม่ได้
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะเธอไม่เหมาะกับมัน เธอไม่มีวิธีการ
‎หัวนั่น… ฟังนะ
‎มันว่างเปล่า เธอเป็นอะไรไม่ได้หรอก
‎สักวันฉันจะทิ้งทุกอย่างนี้ไป
‎ฉันไปแน่
‎ฉันจะไม่อยู่ตรงนี้ตลอดไปหรอก
‎แต่พอฉันไปแล้ว จะมีคนที่คู่ควรมาแทนที่ฉัน
‎ไม่ใช่คนเนรคุณอย่างเธอ
‎ทีนี้เข้าใจรึยัง
‎- คนเนรคุณเหรอ ‎- คนเนรคุณ
‎ฉันเป็นคนเนรคุณเหรอ
‎ใช่เลย
‎เธอเลือกเส้นทางนั้นเอง อัสลึ
‎เธอเลือกที่จะเป็นคนเนรคุณ
‎ฉันเคยเตือนเธอแล้วนะ
‎ฉันโคตรเกลียดเธอเลย
‎ไม่หรอก ที่จริงเธอเกลียดตัวเองต่างหาก
‎เข้าใจไหม
‎คนที่รักตัวเอง
‎ไม่ทำแบบนี้หรอก
‎ตายซะเถอะ!
‎ฉันบอกให้ตายไง
‎ฉันจะฆ่าแก
‎- ได้ยินไหม ‎- ปล่อยฉันนะ
‎ตายซะ!
‎ออกไป!
‎ฉันจะฆ่าแก ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้นๆ
‎อย่ามาขวางทางฉัน
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล