Hé. Ik ben er.
Ik ben er nog steeds.
Ik zal je helpen.
Eli.
Wat heb je gedaan?
Dr. Adler.
Nee, bedankt, Denise.
Hij viel flauw, maar werd hier heel geagiteerd en moest verdoofd worden.
- Sprak hij een buitenlandse taal? - Niet dat ik weet.
Mooi. Je bent er. Hoe is 't met hem?
Hij slaapt nog. Denise is bij hem. Was je hier gisteravond?
Nee. Hij is van school hierheen gebracht.
Gaat het? Wat is er met je hand?
Dit heeft hij getekend. Ongelooflijk, hè?
- Hij zei dat hij hier bang voor was. - Heeft hij gepraat?
Niet echt.
- Maar spreekt Denise Nederlands? - Nederlands?
Waar heb je het over?
Hé. Hij is bij.
Noah.
Hoe voel je je?
Ik wil naar huis.
Lieverd, je praat.
Echt, Gail, hij verstond me gisteravond. Zeker weten.
- Hoe praat hij nou Nederlands? - Geen idee.
We moeten alles nagaan, z'n bloed, scans, ADHD, periodieke explosieve stoornis.
- Ik moet z'n dossiers en plaatsingen... - Even kalm aan.
Ik moet dit eerst wettelijk bekijken. Hij heeft een kind aangevallen.
Goed. Hoe gaat het met die andere jongen?
Lichamelijk goed, maar hij is getraumatiseerd.
Hij heeft heel erg gebloed, zeiden ze.
Dat hoorde ik.
Eli?
Eli, gaat het?
Moet je even gaan zitten? Kan iemand me helpen?
- Je bloeddruk is hoog. 168 over 90. - Het gaat prima, echt.
Ik heb nog niet gegeten, dus m'n bloedsuiker is laag.
Ik haal jus d'orange.
- Goed. Wat weten we van z'n familie? - Doe even rustig aan.
Ik heb niets. Ik wil kijken of er genetische factoren meespelen...
Hij heeft geen familie. Hij is een vondeling.
Achtergelaten bij het St. Matthew's in Battery Park.
O, shit. Dan dossiers van de plaatsingen en z'n volledige medische geschiedenis...
...en ik wil Denise snel ondervragen. En ik wil...
De feiten van deze zaak zijn veranderd. Dat weet je.
Hij is van school, hij kan z'n pleegmoeder kwijtraken...
- ...en hier kan hij niet blijven. - Ja. Daarom moet je me meer tijd geven.
Dr. Adler, naar de zusters, graag.
Dr. Adler.
- Hij moet... Pap. - Barb, wat doe je hier? Is er iets?
- Ja, nogal. Je flat is overhoop gehaald. - Dat stelt niets voor.
Kapot meubilair, overal bloed, en mama's rozenstruiken...
- Ik heb je mobiel de hele nacht gebeld. - Die was zeker leeg.
Maar echt, ik heb niks. Ik heb me alleen gesneden.
Ik was doodsbang en hoorde toen dat je hier was.
- Rustig. - Ik haal een zak.
Barb, rustig maar. Ademhalen. Ademhalen.
Nou, dat was gênant.
Gaat het beter?
Maar ik heb nu liever een gin en tonic.
De bar hier gaat pas open om 22.00 uur.
Het spijt me, pap.
- Ik weet dat zulke scènes je tegenstaan. - Geeft niet. Je was bezorgd.
Natuurlijk. Het was net alsof junkies je flat hadden ingenomen.
Ik vreesde echt het ergste.
Ik ben gewoon vreselijk gespannen sinds mama...
Dat dus.
Pap.
Ik moet weg.
Pap, wacht nou.
Ik weet het niet.
Maar als we erover praten, als we er echt over praten, dan...
We spreken binnenkort iets af. Dan gaan we samen eten, met Sophie erbij.
Maar nu komt het niet uit. Een patiënt heeft me nodig.
Goed. Natuurlijk. Een patiënt. Ik snap het.
Nee. Echt. Het is je baan. Ze kunnen niet zonder je.
Echt, dat weet ik.
- Hallo? - Ken je dat pleegkind Noah nog?
Bleek, blauwe ogen, acht, negen jaar, kan z'n impulsen niet beheersen en praat niet?
Hoi, lieve assistent, hoe is 't?
Geen patiënt. Misschien 'n consult of 'n doorverwijzing.
Anders wist ik het nog wel.
Op jouw leeftijd vergeet je dingen.
Ik kijk wel. Ik ging toch aan je dossiers werken.
Ja, dat zou heel fijn zijn.
Kan het?
Dag, schat. Ik ben hier, goed?
We schuiven je langzaam naar binnen...
...en maken een foto van je hersenen. Cool, toch?
Dit is tegen het geluid.
Het maakt lawaai, maar we kunnen je horen, dus roep maar als je iets nodig hebt.
Je moet heel stil blijven liggen.
- Het doet helemaal geen pijn, toch? - Nee. Nee. Je voelt er niets van.
Maar je moet wel stil blijven liggen.
Door het lichte kalmeringsmiddel ligt hij hopelijk stil.
Hoelang duurt het?
Gewoonlijk duurt 't nog geen 15 minuten. We doen het zo snel mogelijk.
Noah, we gaan zo beginnen. Steek je duim op als dat goed is.
Oké, vent. Daar gaan we.
Prescans zijn af. Nu de beelden.
We zijn bijna klaar.
Probeer stil te liggen.
Niet bewegen.
- We moeten hem eruit halen. - Bijna klaar.
Gaat het, Noah?
Nog heel even.
Zet de scan stop.
Stil maar.
Stil maar, Noah.
Rustig.
Liefje. Kom hier.
Stil maar. Alles is in orde. Ademhalen.
Ademhalen. Kindje toch.
Oké. Ik ben er.
Ik ben er.
Vandaag blijft hij nog gesedeerd. Hij heeft het zwaar.
Geen afwijkend weefsel, geen THL. De hersenbloedstroom is normaal.
Alle waarden zijn in orde. Het ziet er goed uit.
Hij heeft een vreemde moedervlek op z'n borst...
...maar verder duidt niets op een recent trauma.
Dus is het iets psychologisch.
- Ik heb je hierbij betrokken. - Nee. Dat is niet zo.
- Hij kwam naar mij voordat jij belde. - Weet ik.
Waarom?
Verzwijg je iets? Speelt er meer?
Nee, maar hij kwam naar me toe en heeft mijn hulp nodig.
Lynn?
HEB LATEN SCHOONMAKEN EN LARRY LATEN KNIPPEN.
WANNEER ETEN WE XX BARBARA.
Heb je een afspraakje?
Goed. Kom maar hier, maatje.
Ik word nog gek.
Oké. Kijk eens. Zeg niet dat ik nooit iets voor je doe.
Larry, wat is er?
Hoi, Sue Ann.
Ik kwam vrede sluiten. Enchiladas. Van Mexicaans eten knap je op, niet?
Ja, vind ik ook.
- Kan ik vrijuit praten? - Moet dat echt?
Ik kan me niet voorstellen hoe zwaar het was...
...om je lieve vrouw te verliezen. Maar je hoeft hier niet in je eentje doorheen.
Ik ben er voor je.
En misschien komt er toch iets positiefs uit voort.
Namelijk?
De huizenmarkt loopt heel goed. Maar dan moeten we nu wel opschieten.
- Weet je wie dat leuk vindt? M'n dochter. - O, Barbara.
Ja. Bespreek het met haar, dan doe ik wel wat jullie me aanraden.
- Echt? - Ja.
Fantastisch.
- Hier krijg je geen spijt van. - Jawel.
Eli. Weet je wat? Knappe en grappige dokter.
Jij vindt zo weer een vrouw.
Is dit goed? Ik neem al m'n gesprekken op.
Als het moet. Het is net een ondervraging.
O, nee hoor.
Mag ik rondkijken?
Natuurlijk. Let niet op de troep. Ik kom er niet aan toe.
Dat is duidelijk.
- Wat er op school is gebeurd, was gewoon... - Vertel daar 's over.
Ik wil graag weten wat jij nou zag.
Nou, er was heel veel bloed.
Noah en de andere jongen lagen op de grond...
...en hij kan zich nog steeds niets herinneren, godzijdank.
Het zag er heel naar uit. Ik heb veel vreemde dingen gezien...
...maar dit nog nooit.
Maar goed, ik drink gewoonlijk niet, maar...
- Jij ook? - Nee, dank je.
Zeker weten?
Nou, ik weet niet wat ik je kan vertellen.
Is hij nu acht maanden bij je?
Ja. In de plaatsing, vóór mij liep het fout.
De ouders vonden hem verontrustend.
Hij was m'n eerste pleegkind en ik wist niet wat ik kon verwachten.
Hij kwam zo verloren over.
Waarom wilde je een pleegkind?
Waarom vraag je dat? Heeft dat iets met Noah's problemen te maken?
Ik probeer meer context te krijgen.
Ik wilde iemand de dingen geven die ik zelf nooit heb gehad. Dus...
Praatte hij toen hij hier kwam?
Niet lang. Hij verslechterde snel, en dat zei ik tegen Gail.
Ze vroeg of ik het wilde blijven proberen, dus hij had vast geen opties meer.
Hoe verslechterde hij? Op het niet praten na.
Hij kreeg van die aanvallen waarbij hij begon te schreeuwen.
- Woorden? - Nee, hij schreeuwde alleen.
Zijn gezicht werd uitdrukkingsloos. Als een geest.
Alsof z'n hoofd ergens anders was, waar het heel eng was.
Hoorde je hem geen andere taal spreken?
Je zei dat je hem Nederlands of zo hoorde praten?
Dat klopt.
Mag ik z'n kamer zien?
Mag ik even zelf rondkijken? Ik wil gewoon indrukken opdoen.
Natuurlijk. Neem er maar de tijd voor. Dan ga ik opruimen.
- Ik wilde je niet laten schrikken. - Geeft niet.
Heb je deze tekeningen gezien?
Ja, maar ik kijk er niet graag naar.
Al zei z'n vorige arts dat dat helpt met die gevoelens die hij niet begrijpt.
Wat weet je van dat huis dat hij steeds tekent?
- Wat voor huis? - Kijk. Het staat overal op. Daar.
Daar is het. Daar is het. En daar.
Daar ook.
Dat heb ik nooit eerder opgemerkt. Wat betekent dat?
Weet ik niet.
Waar is hij bang voor, denk je?
Om eerlijk te zijn...
...voor zichzelf, denk ik.
Trein naar Far Rockaway- Mott Avenue. Volgende halte, 125th Street.
Alles in orde. Ik kom straks nog even.
Ik heb deze in je kamer gevonden.
Noah, die zijn heel mooi.
Die heb jij toch getekend?
Wil je me daarover vertellen?
- Ben je kwaad? - Kwaad? Nee. Waarom moet ik kwaad zijn?
Je doet me aan een spel denken. Wil je het spelen?
Het heet het kwaadspel.
Hier. Goed.
De ene helft is voor jou en de andere voor mij.
Goed?
Pak aan.
Oké. Moet je horen.
Ik leg een stuk van mij precies in het midden...
...en dan zeg ik iets wat me kwaad maakt.
Goed? We beginnen.
Ik word kwaad als mensen mijn popcorn opeten in de bioscoop.
Goed. Nu jij.
Leg jouw blok boven op het mijne.
Mooi. Nu zeg jij iets waar je kwaad van wordt.
Mensen die mijn ijs opeten.
Dat is een heel goeie. Dat vind ik ook niet leuk.
Eens kijken. Wat nog meer?
Onbeleefde mensen.
Mensen die gemeen zijn.
Mensen die gemeen zijn. Goed.
Wie is er bij voorbeeld gemeen?
Denise.
Denise. Waarom is Denise gemeen?
Ze brengt me niet naar huis.
En dat wil jij. Dat begrijp ik wel. Goed, en verder?
Mensen die andere mensen pijn doen.
Kun je me een voorbeeld geven?
Slechte mensen die slechte dingen doen.
Wat voor slechte dingen?
Goed, Noah, de toren is al hoog, dus zeg maar waar je het meest kwaad van wordt.
Leg je blok er maar bovenop.
Goed.
Zeg het nu maar.
Dat waar je het meest kwaad van wordt.
Toe maar.
Zeg het maar.
Je weet het.
Je weet wat je hebt gedaan.
Ik begrijp het niet.
Ik kan hier niet meer tegen.
Vertaling: Marc de Jongh