WCZEŚNIEJ
ZAKAZ NURKOWANIA
No dobrze, zmykaj.
Jezu.
Co to za chata?
Tak mi wpadło w ręce.
Doprawdy?
Gdzie?
Nie pamiętam. To tylko...
Twoje róże pięknie...
rozkwitły.
Lynn?
Cześć.
Jak masz na imię?
Mieszkasz w okolicy?
Jesteś tu z kimś?
Hej, wracaj!
Hej, mały!
Uważaj!
Co nowego?
W zasadzie nic. Obudziłem się, umyłem zęby, zaparzyłem kawę.
A jakiś chłopiec zdarł palce do krwi, drapiąc po moich drzwiach.
Gdy chciałem mu pomóc, w popłochu niemal wpadł pod auto.
- Były pacjent czy... - Nie, nie znam go.
Dziwne, prawda?
Żyję w obrazie Dalego.
Dlaczego tu jesteś, Eli?
To pytanie egzystencjalne?
Nie, praktyczne.
Co tydzień przychodzisz tu z własnej woli, żeby przez 50 minut opowiadać o...
w zasadzie wszystkim, tylko nie o tym, jak się czujesz.
A może nie ma o czym opowiadać.
A może to wypierasz.
Oczywiście, że tak.
A etap wypierania nie trwa wiecznie.
Dasz mi się nim nacieszyć?
A cieszysz się nim?
Nie bardzo.
Biorąc pod uwagę okoliczności,
- to normalne, że czujesz się... - Jak?
Wściekły, smutny, zagubiony?
Jasne. Wszystkie opcje.
A może jestem zmęczony?
Postawiła mnie w bardzo uciążliwej sytuacji.
Nie mogę korzystać z łazienki w korytarzu.
Mówisz o swojej żonie, Lynn?
Nie chcę o niej rozmawiać.
Zatem porozmawiajmy o tym, że nie chcesz o niej rozmawiać.
Jak się czujesz, nie rozmawiając o niej?
Wyśmienicie. Czuję się, kurwa, wyśmienicie.
Jak praca?
W porządku.
Dlaczego ją bagatelizujesz?
Przez lata z powodzeniem pomagałeś dzieciom z problemami.
Dłużej nie dam rady.
Lynn?
- Słucham? - Jezu,
w końcu odebrałeś. Nagrałam ci pięć wiadomości.
Jesteś tam? Tu Gail.
Tak. Cześć, Gail. Słucham.
Wybacz, że cię zamęczam,
ale mam takie dziecko, sąd ma wydać decyzję...
Nie dam rady wziąć nikogo nowego.
Ale posłuchaj, to wyjątkowa sytuacja.
Muszę kończyć.
Przesłałam ci dossier. Rzucisz okiem?
Na razie.
Co?
„Agresywne zachowanie.
Zaburzenie opozycyjno-buntownicze.
Wielokrotne wydalenia ze szkół.
Czwarta placówka szczególnie kłopotliwa”.
CHŁOPIEC, KTÓRY BAŁ SIĘ WODY AUTORSTWA LYNN
Często to robisz?
Wkradasz się przez klapę dla psa?
Znasz swój numer telefonu?
Możesz mi powiedzieć, gdzie mieszkasz?
Dobrze.
Musimy rozgryźć, gdzie mieszkasz,
bo twoi rodzice na pewno się zamartwiają.
Zadzwonię gdzieś teraz.
Centrum ratunkowe, co się stało?
Chciałbym...
Pomyliłem się.
Tutaj mieszkasz?
Halo?
O Boże.
- Ani kroku dalej! - Nie!
Co ty tu robisz?
On mnie przyprowadził! To pani syn?
Co?
Noah? Chodź tu.
Co się stało? Co ty robisz?
Był w moim domu.
Wyszedłeś z domu, kiedy spałam?
Proszę zrozumieć.
Obcy mężczyzna wchodzi mi do mieszkania...
Wiem.
Nigdy nie użyłam gazu. Nie wiedziałam, czy zadziała.
Działa. Proszę mi wierzyć.
Jakbym obtoczył je w okruchach szkła.
Przepraszam.
Ten dzieciak wpędzi mnie do grobu.
Żeby nie było, uwielbiam go.
Kiedy panuje nad sobą, jest najsłodszym chłopcem pod słońcem.
Mówi?
Ostatnio nie.
Kiedyś mówił, ale nie wiem, co jest nie tak.
Postawiono mnóstwo diagnoz, ale nic z tego nie wynikło, a ja...
Nie chcę pana zamęczać. To pewnie brzmi jak wariactwo.
Słyszałem gorsze.
Noah! Przyjdź przeprosić pana.
Noah!
Przeprosisz pana...
- Eli. - Elia.
To mój dom.
Naprawdę?
Rysowanie to jego hobby. Robi wrażenie, prawda?
Cześć. Smutno mi samej. Mogę spać dziś z tobą?
No dobrze.
Weźmiemy misia. Proszę.
O tak.
Noah?
Nie możesz wychodzić po nocy z domu.
Ani o innej porze, beze mnie.
Rozumiesz?
Tak?
Dobrze.
Kocham cię.
Znasz mnie. Przeżyłeś kiedyś coś takiego?
- Jakbyś był w czyimś śnie? - Bezustannie.
Teraz czuję się jak motyl, który śni o byciu człowiekiem.
- Pozwalają ci tu to palić? - A co?
To lekarstwo.
- Będziesz to jadł? - Nie, częstuj się.
To co to za dzieciak? Klient?
Pojawił się znikąd, sam z siebie.
Może jesteście połączeni duchowo.
- Skoro to nieznajomy. - Nawet nie zaczynaj.
- Czego? - Dobrze wiesz.
Połowa kultur tego świata wierzy w swego rodzaju duchowość,
swego rodzaju ciągłość istnienia.
Ludzie uczepią się każdej niedorobionej teoryjki o duchowości,
byle tylko nie stawiać czoła prawdzie.
Nie ma nawet skrawka dowodu na to, że istnieje życie po śmierci.
Umierasz i cię nie ma.
Rany, a co naprawdę czujesz?
Niczego nie czuję.
Nie słyszałeś o wyparciu?
Może potrzebujesz czegoś więcej niż terapii.
Na przykład?
Ayahuaski.
- Idę. Miło się gadało. - Nie.
- Mój szaman... - Pozdrów go ode mnie.
Życz mu szczęśliwego 1969 roku.
Dziękuję, że się zgodziłeś.
A jak inaczej byś się odczepiła?
Czytałeś dossier?
Przejrzałem. Wolę się nie sugerować.
To właśnie on.
Eliu, to jest Noah.
Zaraz, co?
Przyszedł do mnie do domu. Dwukrotnie.
Może to znak.
Żartujesz sobie?
Nie wiem, dlaczego się u ciebie pojawił.
Ale w ciągu dwóch lat był w pięciu rodzinach zastępczych.
Skończyły mu się opcje.
Ekspertyza okręgowa wyśle go prosto do szpitala.
A jeśli można mu pomóc?
Może nie jest jeszcze na późno.
To jak, podejmiesz się?
Opiekunka pozwoliła nam porozmawiać.
NOWE NAGRANIE
Nie masz nic przeciwko?
Chcesz zobaczyć coś fajnego?
Jest w tej ręce. A teraz w tej.
A teraz gdzie się podział?
Widzę go. Tu jest. Gdzie? Tutaj.
Lubisz pociągi?
Ja też.
Masz jakieś pociągi w domu?
Przychodzisz do mojego domu.
Wiesz dlaczego?
Znasz skądś to miejsce?
Przypomina ci o czymś?
Moja żona napisała tę książkę.
Jest artystką.
Była artystką. Tak jak ty.
Co się dzieje?
Noah, co się dzieje?
Noah, co jest?
Noah.
Co się dzieje?
Co się stało?
Co jest? Już dobrze, jestem tu.
Co się dzieje?
- Co pan mu zrobił? - Coś go sprowokowało.
- Poradzę sobie. - Dobrze.
Kochanie, chodź tutaj. Spójrz na mnie. Głębokie oddechy.
Tak? Już dobrze.
Weź się w garść, Eli.
Lynn.
Dłużej nie dam rady.
„Bezbarwne zielone idee wściekle śpią”.
Mamy tu do czynienia z dwoma różnymi poziomami przetwarzania języka.
- Cześć. - Co ty tu robisz?
Wszystko dobrze?
Tak. Posłuchaj tego, Drake.
Co to jest?
Nagranie mojej sesji z ośmioletnim chłopcem.
Chcę wiedzieć, co mówi.
Nie rozpoznaję tego języka, jeśli o to ci chodzi.
- Ale to może być język? - Chyba tak.
Jak to sprawdzić?
Potrzebujesz namiaru na specjalnego tłumacza.
- Super. Załatwisz mi go? - Spróbuję.
Dziękuję.
To ośmiolatek?
Tak. Nie sądzisz, że próbuje mi coś powiedzieć?
Może zna suahili albo coś. Nie jestem lingwistą.
Nie zna suahili. Ma osiem lat.
Czemu nie jesteś podekscytowany?
- Uwielbiałeś takie przypadki. - No cóż...
Co?
Pamiętasz mój artykuł o zespole Capgrasa?
Choremu wydaje się, że jego najbliżsi zostali zastąpieni przez sobowtórów.
A tak naprawdę to ty.
Ty jesteś sobowtórem.
To rodzaj dysocjacji.
Przeżywasz traumę w swoim świecie i nagle oglądasz go z zewnątrz.
To jestem ja.
Jestem sobowtórem.
Nie rozumiem.
Jak mam komukolwiek pomóc, skoro nie zdołałem pomóc własnej żonie?
Eli, ty wciąż tam jesteś.
Musisz tylko znaleźć sposób, żeby się wydostać.
- Kto? - Kto co?
Kto cię popchnął?
Nie widziałem twarzy.
Ale wiesz, kto to był?
Nieważne, to tylko sen.
Nie sądzę, aby był to tylko sen.
Niewiele twoich wyznań dorównuje mu odkrywczością.
Doprawdy? A to dlaczego?
W tym powtarzającym się śnie nie umierasz.
Łamiesz tylko wszystkie kości, więc nie możesz się ruszać.
Utknąłeś. Jesteś pogruchotanym, zdruzgotanym człowiekiem.
Uważam, że powodem jest niechęć do przyznania,
co tak naprawdę czujesz w kwestii samobójstwa Lynn.
Boisz się nawet temu przyjrzeć.
Niech to szlag.
Do diabła. Larry!
Cholerny...
Psy są fajne. Kurwa mać.
Cholera jasna.
POWODZENIA. I DBAJ O SIEBIE, DOBRZE?
NASZ OPATENTOWANY SILNIK ROZSZYFROWUJE PONAD 7000 JĘZYKÓW
ROZPOZNAJ JĘZYK
ANALIZUJĘ...
JĘZYK: NIDERLANDZKI ARCHAICZNY, XVII WIEK
ODTWÓRZ TŁUMACZENIE
Boję się. Uratuj mnie. Uratuj mnie, proszę.
Boję się.
Muszę pomówić z Noahem.
Przyszedłem do pacjenta. Noah Sawyer.
- Gdzie on jest? - Przed chwilą tu był.
Niech to szlag.
Noah?
Noah.
Już dobrze.
Jesteś już bezpieczny.
Pomogę ci.
Pomogę.
Czego się tak boisz?
Wiesz?
O kurwa.
Napisy: Daria Okoniewska