อีไล
คุณทำอะไรลงไป
จะไปแล้วเหรอ
ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
โกหก
ก๊อกๆ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อย่าไปกวนเขา ชาร์ลี
คุณต้องถามว่า "นั่นใคร" สิ
คุณคือลินดาใช่ไหม
ฟังนะ เกิดการเข้าใจผิดกัน ผมไม่ควรมาอยู่ที่นี่
คือผมติดเชื้อ และมันทำให้เกิดอาการทางจิตชั่วคราว
แต่ตอนนี้ผมปกติดี
เดี๋ยวหมอก็มาแล้วค่ะ อีไล
ผมนี่ไงหมอ ไม่เอาน่า ลินดา อย่าไร้สาระสิ คุณก็รู้จักผมดี
และเราจะดูแลคุณเป็นอย่างดีเลย นี่ค่ะ มื้อเช้า
แต่ผมมีผู้ป่วยอาการหนักสุดๆ อยู่
ผมต้องกลับไปหาแกจริงๆ
ไว้คุณค่อยคุยกับคุณหมอนะคะ
ก็ได้
ผมจำหน่ายตัวเองเลยละกัน
(จำเป็นต้องใช้คีย์การ์ด)
ใครก็ได้เปิดประตูให้ที
อีไล กลับไปที่ห้องของคุณเถอะ
ดร.แอดเลอร์ต่างหาก ช่วยโทรศัพท์ให้หน่อยสิ
เฮ้ ผมด้วย ผมก็อยากโทรศัพท์เหมือนกัน
ฟังนะ มีการเข้าใจผิดกันไปใหญ่
- ผมไม่ควรอยู่ที่นี่ - เราไม่ควรอยู่ที่นี่
โอเค ทุกคนใจเย็นๆ กลับไปที่ห้องของตัวเองก่อน
อะไรจ๊ะลูกรัก ลูกพยายามจะบอกอะไร
พูดมาเลย คุยกับแม่สิ
อีไล
อรุณสวัสดิ์ อีไล
เจน ค่อยยังชั่ว
เราแค่อยากแน่ใจก่อนว่าไม่มีอะไรร้ายแรง
อย่างที่รู้ แค่เลือดออกในสมองเพียงเล็กน้อย ก็อาจกระตุ้นอาการทางจิตได้
ก็ได้ แต่ไม่เห็นต้องคุมตัวผมไว้เพื่อตรวจเลยนี่
แค่คุมตัวชั่วคราวระหว่างที่เราประเมินอาการคุณ
คุณโชคดีนะรู้ไหม
ถ้าคลีโอไม่ยืนกราน ให้พาคุณกลับมายังเซนต์เบเนดิกต์ส
ป่านนี้คุณอาจถูกขังลืมอยู่ที่ไหนสักแห่ง ทางเหนือของรัฐไปแล้ว
ว่าแต่คุณไปทำอะไรที่บ้านไร่หลังนั้นกันแน่
ผมคิดว่าบ้านไร่นั่นคือต้นตอ ของความบอบช้ำของโนอาห์
- ผมเลยคิดว่าถ้าไปดูกับตา… - ฟังที่ตัวเองพูดเข้าสิ
คุณลืมความเป็นจริงไปหมด อีไล
มันเป็นเรื่องปกติที่จะเป็นห่วงผู้ป่วย
แกไม่ใช่ผู้ป่วยของคุณแล้ว
ผมคือคนเดียวที่รู้ลึกรู้จริงว่าเกิดอะไรขึ้นกับแก
การสร้างความเชื่อมโยงระหว่างคุณกับผู้ป่วย คืออาการหลงผิดไปเอง
และเป็นสิ่งที่ทำให้คุณหลีกเลี่ยงที่จะเผชิญ
กับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตคุณจริงๆ
โนอาห์จะถูกส่งตัวไปอยู่อิทากาวันนี้
จะมีคนดูแลแกอย่างดี
ไม่ แกจะเป็นแค่คนนอนติดเตียง ที่มีเลขแปะไว้เฉยๆ
พวกเขาจะให้ยาแกจนนอนเป็นผัก
อย่าทำแบบนี้เลย เจน อย่าทำแบบนี้ มันยังไม่สายเกินไป
สายสิ เพราะแกจะไปตอนสี่โมงตรง
คุณทำอะไรลงไป
โกหก
เดนีส คุณหมอมาแล้วค่ะ
ค่อยยังชั่ว
นี่โนอาห์ใช่ไหม
พร้อมเจอเพื่อนใหม่วันนี้ที่อิทาการึยังจ๊ะ
ขอโทษค่ะ ดร.วิลคินสันอยู่ไหน
อยู่กับผู้ป่วยอีกรายค่ะ
โอเค
ฟังนะ อาการแกไม่ดี โอเคไหม
ตัวเย็นเฉียบ ริมฝีปากเริ่มม่วง…
- แกมี… - ไม่ต้องห่วงค่ะ
เราจะตรวจร่างกายอย่างด่วน ให้แกพร้อมและสบายสำหรับการเคลื่อนย้าย
นายโอเคไหมแบบนี้ โนอาห์
ให้ตายสิ
ดร.วิลคินสันรอคุณอยู่ในห้องบำบัดเอ
อือ เจมส์ๆ
- ไม่เป็นไร พอแล้ว ไม่ๆ - เอาละ ค่อยๆ นะครับหมอ
- คำสั่งของหมอน่ะ - ผมไปเองได้ ไม่เป็นไร
- นี่เป็นคำสั่งของหมอ - ผมรู้ดีว่าจะไปไหน
วอร์ดผมไงล่ะวะ
หวัดดี ผม…
คุณโทรเรียกพวกเขามาเหรอ
เราต้องคุยเรื่องสุขภาพจิตของคุณจริงๆ อีไล
ผมปกติดี
อันที่จริงลูกมาที่นี่ก็ดีแล้ว บาร์บารา
เพราะลูกมีอำนาจพาพ่อกลับบ้านได้
พ่อคะ หนูไม่ได้มาพาพ่อกลับบ้าน
หนูมาเพราะหนูเป็นห่วงพ่อมาก
- ล้อเล่นรึเปล่าวะ - พ่อ
นั่งก่อน อีไล
ทุกคนในห้องนี้เป็นห่วงคุณจริงๆ นะ
อือ โอเค ฟังนะ พ่อเข้าใจที่ลูกเป็นห่วง
แต่พ่อเป็นจิตแพทย์ที่ผ่านการรับรอง
และจากความเห็นทางการแพทย์ของพ่อ พ่อบอกได้อย่างมั่นใจ
ว่าพ่อไม่ได้เป็นอันตรายต่อตัวเองหรือคนอื่น
พ่อไม่มีธุระห่าเหวอะไรที่จะมาอยู่ตรงนี้
ดูพ่อสิ สบายดีจะตาย
พ่อไม่สบายดีสักนิด
พ่อจำได้รึเปล่าเหอะว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
จำได้สิ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
พ่อแค่เพลินมือไปหน่อย ตอนทำความสะอาดแผลติดเชื้อ
คลีโอบอกว่าพ่อเพ้อไปแล้ว
หน่วยแพทย์ฉุกเฉินต้องโทรแจ้งตำรวจ เพื่อพาพ่อขึ้นรถพยาบาล
เธอบอกว่าพ่อทำให้เธอกลัวแทบตาย
มีเลือดนองไปทั่ว และคุณก็ตะโกนไม่หยุด
ฉันคิดว่าคุณจะวิ่งให้รถชนซะแล้ว
ขอโทษจริงๆ ค่ะ ดร.แอดเลอร์ แต่ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
เอาละ โอเค ฟังนะ ให้ตายเถอะ
พ่อไม่ได้ดูแลตัวเอง
ปล่อยให้มือติดเชื้อหนักขึ้น
พ่อน่าจะรู้ตัวดีกว่านี้
แต่พ่อได้ยาปฏิชีวนะมาแล้ว และตอนนี้รู้สึกดีมาก
ไม่มีเหตุผลที่จะให้พ่ออยู่ที่นี่ต่อไป
พ่อสติครบถ้วนดี
พ่อถึงบอกว่าพ่อฆ่าแม่น่ะเหรอ
ว่าไงนะ
เขาพูดแบบนั้น จริงไหม คลีโอ
ทำไมพ่อพูดอะไรแบบนั้นออกมา
นี่ บาร์บารา ฟังนะ
เราค่อยคุยเรื่องนี้กันที่บ้านดีไหม
- แค่เราสองคน - ไม่ ทำไมพ่อพูดแบบนั้น
พ่อพูดเพราะมันคือเรื่องจริง
พ่อเจอเธอหลังจากเธอพยายามฆ่าตัวตาย แต่เธอทำไม่สำเร็จ
ไหนพ่อเคยบอกว่าแม่ตายแล้วตอนที่พ่อเข้าไปเจอ
ไหนพ่อบอกว่าแม่จากไปอย่างสงบแล้วไง
พ่อโกหก เธอไม่ได้สงบเลย ไม่ใกล้เคียงสักนิด
ใช่ เธอยังไม่ตาย แต่ก็ใกล้แล้ว
จะให้พ่อทำยังไง
เธออ้อนวอนพ่อว่าอย่าไปไหน
เธอขอให้พ่ออยู่ข้างๆ และช่วยเธอ
- ยังไง - ไม่
- พ่อช่วยแม่ยังไง หนูอยากรู้ - ไม่
ขอร้องละ
พ่อใช้มือ
บาร์บารา อย่าไปนะ บาร์บารา
บาร์บารา ขอละ อย่าไป พ่อขอนะ บาร์บารา อย่า…
หัวใจแกเต้นผิดจังหวะ อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้แกหนาว
ตามดร.วิลคินสันมาที
เราต้องให้ฮาโลเพอริดอลสองโดส และน้ำเกลือระหว่างที่…
แต่ตัวแกเย็นเฉียบ และหัวใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะนะ
ยาระงับประสาทมันจะ…
เมื่อวานพวกเขาก็ให้ยาฮาโลเพอริดอลแก…
เราต้องทำให้แกอาการคงที่เพื่อเคลื่อนย้าย
เราจะตรวจแกอีกที หลังจากแกไปถึงศูนย์ของเราแล้ว
เกิดอะไรขึ้น โนอาห์ๆ
ฉันขอยกเลิกการส่งตัว
ว่าไงนะคะ
ฉันบอกว่าขอยกเลิกการส่งตัวผู้ป่วย
ข่าวดี อีไล ผลเอ็มอาร์ไอของคุณปกติดี
นี่ ฉันรู้ว่าคุณอยากออกไปจากที่นี่จะแย่แล้ว
แต่ฉันยังอยากตรวจคุณอีกสักสองสามอย่าง
คุณอาจจะพูดถูก เจน
ผมอาจหลอนไปเอง
อีไล สถานการณ์นั้นกับลินน์น่ะ
มันเลือกอะไรไม่ได้เลย
และความบอบช้ำจากเหตุการณ์แบบนั้น อาจทำให้การตัดสินใจของคนเราแย่ลง
เราเลิกคุยเรื่องนี้ซะทีได้ไหม
ดร.วิลคินสัน แผนกกุมารเวชต้องการตัวค่ะ
คลีโอบอกว่าคุณทิ้งไอ้นี่ไว้บนรถพยาบาล
เธอบอกว่ามันสำคัญสำหรับคุณ
เดี๋ยวฉันมานะ
พวกเขาช่วยโนอาห์ไม่ได้
พวกเขาไม่รู้สักนิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับแก
- พวกคุณไม่รู้เลย - เอาละ เดนีส…
ไม่ ห้ามใครแตะต้องแกทั้งนั้น แกจะกลับบ้านกับฉัน จบนะ
ไม่ค่ะ เกรงว่าคุณเป็นฝ่ายตัดสินใจไม่ได้แล้ว
คุณเซ็นมอบสิทธิ์ไปแล้ว
ใช่ แต่แค่ชั่วคราว
คุณบอกว่าฉันต้องเซ็นให้แกได้รับความช่วยเหลือ
เดนีส คุณไม่ใช่ผู้ปกครองของแกแล้ว
งั้นฉันขอเปลี่ยนใจ
ขอโทษจริงๆ แต่เป็นไปไม่ได้ค่ะ
ตอนนี้โนอาห์เป็นผู้ป่วยของรัฐแล้ว
(ตัดขาด แหวกทาง)
- ไวๆ หน่อยนะคะ - โอเค ขอบคุณค่ะ
ดร.แอดเลอร์
ขอโทษที
พวกเขาบอกว่าคุณอยู่ที่นี่ และฉันไม่รู้ว่า…
คุณโอเครึเปล่า
ผมแค่ต้องพักผ่อนหย่อนใจหน่อย
คุณหนาวเหรอ
โนอาห์ก็หนาวเหมือนกัน
ในนี้อุ่น แต่คุณกับแกหนาวสั่น
ทำไมเป็นงั้น เกิดอะไรขึ้นกับคุณสองคน
ความรู้สึกที่หมอมีต่อผู้ป่วย หรืออาการป่วยทางจิตแบบวงกว้างมั้ง ไม่รู้สิ
โอเค
ฟังนะ ฉันทำผิดพลาดครั้งใหญ่
ฉันอนุญาตให้พวกเขาพาโนอาห์ไปอยู่อิทากา
แกไม่เหลือทางเลือกแล้ว ดร.แอดเลอร์ แกต้องการคุณ
ผมไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แต่คุณมีทฤษฎีของคุณใช่ไหมล่ะ
ออกแนวความรู้สึกมากกว่า
เหลือเชื่อเลย มันฟังดูบ้าชัดๆ
แล้วไงล่ะ แค่บอกฉันมาเถอะ เพราะมันอาจช่วยแกได้
มันคือความรู้สึกที่ว่าโนอาห์รู้จักเมียผม…
- และผมในชาติที่แล้วของแก - อีไล
จริงๆ แล้วหลายชาติด้วย
และผมคิดว่าเมียผมก็สัมผัสได้เหมือนกัน
เพราะตอนที่เธอเข้าใกล้ความตาย
เธอบอกว่ามันปรากฏขึ้นในความฝัน แล้วเธอก็แต่งเป็นหนังสือ
แต่ผมไม่ได้สนใจฟัง
โอเค
โอเค แล้วคุณคิดว่า ภรรยาคุณพยายามจะบอกอะไร
บอกว่ามีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับโนอาห์ ที่บ้านไร่หลังนั้นเมื่อนานมาแล้ว
และเราทุกคนอยู่ที่นั่น ทั้งผม โนอาห์ ลินน์
จิตวิญญาณของเราสามคน เกิดเกี่ยวพันกันผ่านช่วงเวลา
ติดอยู่ในภาวะบอบช้ำทางใจที่เกิดขึ้นนานแล้ว
และอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นตอนนั้น เป็นสาเหตุที่โนอาห์อาการไม่ดีขึ้นในตอนนี้
ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันรู้แค่ว่าเด็กคนนี้มีเหตุผลที่เข้ามาในชีวิตฉัน
ฉันรู้ทันทีที่ฉันเห็นแก
ขอบอกเลยนะ ดร.แอดเลอร์ แกต้องการเรา
และแกจะตายแน่ๆ ถ้าคุณไม่ทำอะไรสักอย่างเพื่อช่วยแก
ต่อให้พวกเขาปล่อยผมออกไปตอนนี้นะ เดนีส ผมก็ไม่รู้วิธีช่วยแก
ผมขอโทษ
แต่ถ้าคุณไม่ได้บ้าล่ะ
ถ้าคุณเป็นคนเดียวที่มองเห็นความจริงล่ะ
- ฮัลโหล - โซฟีเหรอ
หวัดดีจ้ะ นี่ตาเองนะ
คุณตาป่วยเหรอคะ
แม่บอกว่าพรุ่งนี้เราจะไม่มีวันของคุณตา เพราะว่าคุณตาป่วย
ขอโทษจ้ะ ไว้เราค่อยอยู่ด้วยกันวันหลังเนอะ
คุณยายอยากคุยด้วยค่ะ
- ไม่ โซฟี พอได้แล้ว มัน… - ถ้าฟังดีๆ คุณตาจะได้ยินคุณยาย
โซฟี ฮัลโหล
ลินน์
ฮัลโหล
บาร์บารา
พ่อคะ
นี่ ฟังนะ พ่อแค่อยากขอโทษ สำหรับทุกอย่างเลย
หนูว่าหนู…
หนูแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อไม่ช่วยแม่ให้เร็วกว่านี้
หมายความว่าไง
พ่อคะ หนูรู้ว่าแม่อยากตายเอง
อยากมาได้ปีนึงแล้วก่อนที่จะเสีย
แม่เจ็บปวดมาก
ทำไมพ่อไม่ช่วยแม่ให้เร็วกว่านั้น
นี่ พ่อรักแม่เหลือเกิน พ่อแค่…
พ่อไม่รู้ต้องทำยังไง
ทำไมพ่อไม่ทำตามที่แม่ต้องการล่ะ
พ่อเข้าถึงทุกอย่างที่แม่ต้องการได้นี่ พ่อเป็นหมอนะ
ก็นั่นไง พ่อเป็นหมอ พ่อควรช่วยชีวิตคน
แต่พ่อเป็นสามีของแม่นะ
พ่อพยายามอยู่ตลอด แต่ก็หาทางออกไม่ได้
พ่อไม่รู้จะช่วยแม่ยังไง…
พอไม่มีคำตอบ พ่อก็ปล่อยแม่ไปไม่ได้
พ่อทำอะไรไม่ถูก
หนูว่าแม่คงพูดถูก
แม่พูดเสมอว่าอุปสรรคที่ขัดขวางความคิดพ่อ เป็นทั้งจุดเด่นหลักๆ
และจุดด้อยหลักๆ ของพ่อเอง
(รถเคลื่อนย้ายผู้ป่วย อิทากา นิวยอร์ก)
แกจะไปตอนสี่โมงตรง
ตอนสี่โมงตรง
ก๊อกๆ
ก็ได้ นั่นใคร
เฮา
เฮาไหน
เฮาจะฮู้ได้จะใด ถ้าเฮาบ่เปิดประตู
อีไล
(ทางออก)
โอเคเจ้าหนู อีกแป๊บเราจะออกเดินทางกันแล้ว
ทำไมเขายังไม่ถูกย้ายไปห้องผ่าตัดอีก ฉันไม่อยากให้ล่าช้า
เขาเตรียมพร้อมผ่าตัดแล้ว
ศัลยแพทย์อยากเห็นภาพให้แน่ใจก่อน
ว่าไม่มีความเสียหายรุนแรงที่หลอดเลือดอัลนาร์
โอเค
เป็นไงบ้าง อีไล
เขาอยู่ไหน
เมื่อห้านาทีที่แล้วเขายังอยู่ที่นี่เลย
เฮ้ยๆ!
คุณจะพาผมกลับบ้านแล้วใช่ไหม
เราสองคนจะกลับบ้านกัน
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี