Je bent bang...
...en je weet niet wat er gebeurt.
Ik denk dat we slapende herinneringen hebben...
...die nu wakker worden.
Eli? Eli, hoor je me?
Eli, met Jane. Jane Wilkinson. Je moet me antwoord geven.
Verdomme, Eli. Pak de walkietalkie nu op.
- Hier ben ik, Jane. Luister... - Nee, laat maar zitten.
- Kom terug. - Dat gaat niet, Jane.
Jawel, dat gaat wel, Eli.
- Ik snap dat je van slag bent. - Dat ben ik, ja.
- Je snapt niet wat hier speelt. - Leg het dan uit.
Leg uit wat je verwacht te bereiken door deze patiënt te ontvoeren.
Noah is lang geleden een ernstig trauma opgelopen dat hij niet begrijpt.
Je weet wat een onverwerkt trauma doet. Dat blijft in ons bloed, onze botten...
...misschien zelfs in onze ziel.
- Luister even. Als je nu terugrijdt... - Nee, dat gaat niet.
Radicale blootstellingstherapie is de enige optie.
- Dat is gevaarlijk. - Het is z'n enige kans. Ik hang nu op.
Waag het niet. Ik...
Noah...
Herken je dit?
Er is hier iets ergs gebeurd.
Toen...
Toen wat?
Toen ik...
...een klein meisje was.
Wacht.
Pak m'n hand.
Blijf bij me.
Noah, leg dat neer.
Noah, rustig. Ik ben het maar. Eli.
Niet doen.
Wat niet?
Wat is dat nou?
Wat heb je gedaan?
- Noah? - Wat heb je gedaan?
Wat heb je gedaan?
Dat ben ik.
Dat ben jij.
Ik ben hier geweest.
Ik weet dat nog.
Kom. We moeten onze vriend vinden.
Noah, wacht. Kom terug.
Er is lang geleden op een boerderij iets ergs met Noah gebeurd.
Kom. We moeten onze vriend vinden.
We moeten onze vriend vinden.
Lynn?
Ik heb je gevonden.
Je vindt me altijd.
Ik verwachtte je al.
Kijk wat ik heb.
Wat is dat?
Springen.
Ik herinner het me.
Ik duwde jou en jij verdronk.
Noah, rustig maar.
Ik weet waar je bang voor bent. En wat er is gebeurd.
Noah, het was een ongeluk, een vreselijk ongeluk. We waren kinderen.
Ik wilde je niets aandoen.
Noah, hoor je me?
Noah, wat kan ik doen?
Wat moet ik voor je doen?
Springen.
Er was eens een jongetje dat bang was van het water.
Eli, word wakker.
Ik moet je wat zeggen.
- Heb je weer overgegeven? - Dat is het niet.
Ik kan dit niet meer.
Luister. Dit is heel naar, maar er zijn nieuwe onderzoeken...
- ...en medicijnen. - Nee. Luister.
- Ik vind... - Ik ben klaar.
- Ik geef het niet op. - Nou, daar ga jij niet over.
Eli.
Als ik dit zeg...
- Er valt niks te zeggen. - Wat nou? Zie het onder ogen.
We moeten positief blijven. Wat heeft dit ding?
- Waarom... - Hou nou op.
Ik kan niet steeds dit gesprek met je proberen te voeren.
- Ik wil dit gesprek helemaal niet. - Het gaat niet om wat jij wilt.
Eli, wacht.
Wacht, ga je weg?
Ja. Ik ben zo terug. Ik neem je soep mee.
Eierbloemsoep?
Ik ben terug.
Stil maar. Ik bel een ambulance.
- Ik haal je eruit. - Nee. Dat wil... Dat wil ik niet.
Ik kan geen afscheid van je nemen.
- Nee. - Toe, Eli. Ga niet weg.
Laat me niet alleen, toe.
Blijf hier, Eli.
- Nee. - Help me.
Hier. Eli, help me.
Help me.
- Help me. - Ik hou van je.
Eli, word wakker.
Kom op, haal adem.
Kom op. Haal adem.
Haal adem.
Je bent in orde. Je bent in orde.
Wat is er gebeurd?
Weet je dat niet meer?
Goed. Je hebt het koud. Maar dat is normaal.
Dat komt van het water. We hebben gezwommen.
Bah.
Komen ze voor mij?
- Heb ik iets stouts gedaan? - Nee, helemaal niet.
Je hebt niets gedaan.
Goed, luister. Je bent heel dapper geweest.
Is dat zo?
En ik ben trots op je.
Vergeet dat nooit.
Noah. Liefje.
- Ben je in orde? Ben je in orde? - Gaat het? Kun je praten?
Ben je gewond?
Kunnen we nu naar huis?
Ja, we kunnen naar huis.
Kom op.
Ja, weet ik. Ik vind het ook spannend.
De zaak 423, een geval van acute overdracht en tegenoverdracht...
...waarin patiënt A, een jongen van acht, en patiënt B, de behandelend arts...
...een waanidee deelden.
De heldere ervaringen uit vorige levens en de psychotische aspecten waren frappant.
Zie subkop 'Wormhallucinaties.'
Na zes maanden...
...reageert patiënt A zoals normaal voor de leeftijd op klasgenoten en z'n omgeving...
...en schijnt er niet onder te lijden dat patiënt B uit zijn buurt moet blijven.
Na vijf maanden residentiële psychiatrische behandeling...
...mocht patiënt B voorwaardelijk naar huis.
In zijn ontslaggesprek...
...erkende hij de psychologische factoren in het herstel van patiënt A...
...en zijn eigen waanideeën, die deels te verklaren zijn als projecties...
...na de zelfmoord van zijn vrouw.
Maar heimelijk staat hij erop dat als dit wetenschap was...
...wij die nog niet begrijpen.
Hij vindt dat als we een leven na de dood mogelijk moeten achten...
...we ook een leven voor onze geboorte mogelijk moeten achten.
Hij stelt ook, ook nu weer onofficieel...
...dat als de doos van mysteries van het heelal is geopend...
...die kleredoos nooit meer dicht gaat.
Opa.
Van oma.
Zeg maar dat ik haar bedank.
Hij zegt: 'Bedankt.'
Wat zegt ze?
Ze zegt: 'Luister.'
Vertaling: Marc de Jongh