நீ பயப்படுவது எனக்குத் தெரியும்...
என்ன நடக்கிறது என்று உனக்குப் புரியவில்லை.
ஆனால், நமக்குள் சில நினைவுகள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்
அவை இப்போது விழித்துவிட்டன.
ஈலை? ஈலை, உங்களுக்குக் கேட்கிறதா?
ஈலை, நான் ஜேன்... ஜேன் வில்கின்சன். நீங்கள் எனக்கு பதிலளிக்க வேண்டும்.
அடச்சே, ஈலை. வாக்கி டாக்கியில் இப்போதே பேசுங்கள்.
இணைப்பில் இருக்கிறேன், ஜேன். சரி, கேளு...
சரி. நீங்கள் என்ன சொல்லவிருந்தாலும், நான் அதைக் கேட்க விரும்பவில்லை.
வேனைத் திருப்புங்கள்.
என்னால் முடியாது, ஜேன்.
இல்லை, உங்களால் முடியும், ஈலை.
நீங்கள் வருத்தமாக இருப்பது புரிகிறது, ஈலை.
கண்டிப்பாக வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறேன்.
இங்கே என்ன நடக்கிறது என்று உனக்குப் புரியவில்லை.
எனில், எனக்கு விளக்கிச் சொல்லுங்கள்.
ஒரு நோயாளியை நீங்கள் கடத்திச் செல்வது எப்படி யாருக்காவது ம் உதவும் என்று விளக்குங்கள்.
சரி.
அவனுக்கே புரியாத ஒரு பயங்கர மனவுலைச்சலை, பல காலம் முன்பு
நோவா அனுபவித்திருக்கிறான் என நம்புகிறேன்.
தீர்க்கப்படாத மனவுலைச்சல் எப்படி பாதிக்கும் என்று உனக்கே தெரியும்.
நம் இரத்தத்தில், எலும்புகளில் ஏன் நம் ஆன்மாவிலும் கூட
அது அப்படியே ஊறிவிடும்.
இப்போது நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள். இப்போதே நீங்கள் வேனைத் திருப்பினால்...
இல்லை. இல்லை, என்னால் முடியாது, ஜேன்.
ராடிக்கல் எக்ஸ்போஷர் தெரபி மட்டும்தான் எஞ்சியுள்ள ஒரே வாய்ப்பு.
அந்த தெரபி ஆபத்தானது என்று உங்களுக்கே தெரியும்.
அது மட்டும்தான் அவனுக்கு இருக்கும் ஒரே வாய்ப்பு. இப்போது ஃபோனை வைக்கிறேன்.
ஃபோனை வைக்காதீர்கள், ஈலை. நான்...
சேனல் 31
நோவா...
இந்த இடம் உனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறதா?
இங்கே ஏதோ மோசமான விஷயம் நடந்தது.
எப்போது...
எப்போது, என்ன நடந்தது?
நான்
சிறுமியாக இருந்தபோது.
நில்லு.
என் கையைப் பிடித்துக்கொள்.
அருகிலேயே இரு.
ஹலோ?
நோவா. நான்...
நோவா?
நோவா, அதைக் கீழே போடு.
இல்லை, இல்லை, இல்லை, இல்லை, இல்லை, இல்லை.
நோவா, ஒன்றுமில்லை. நான்தான்.
- ஈலைதான். - இல்லை. இல்லை, இல்லை, இல்லை, இல்லை.
இல்லை.
அதைச் செய்யாதீங்க.
எதைச் செய்யக் கூடாது?
நோவா!
நோவா?
என்ன இது?
என்ன செய்தாய்? என்ன செய்திருக்கிறாய்?
- நோவா? - என்ன செய்திருக்கிறாய்?
என்ன செய்திருக்கிறாய்?
அடச்சே.
நோவா!
நோவா?
அது நான்.
நோவா.
இது நீங்கள்.
நான் இங்கே வந்திருக்கிறேன்.
எனக்கு இது ஞாபகம் இருக்கு.
வா. நாம் நம் நண்பனைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.
நோவா, நில்லு! திரும்பி வா.
நோவா.
நோவா!
ரொம்ப காலத்திற்கு முன்பு, ஒரு பண்ணைவீட்டில், நோவாவிற்கு ஏதோ விபரீதம் நடந்திருக்கிறது.
வா. நாம் நம் நண்பனைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.
நம் நண்பனைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.
லின்?
உன்னைக் கண்டுபிடித்துவிட்டேன்.
நீ எப்போதும் என்னைக் கண்டுபிடிப்பாய்.
உனக்காகத்தான் நான் காத்திருக்கிறேன்.
நான் என்ன கண்டுபிடித்திருக்கிறேன் என்று பாரு.
அது என்னது?
இல்லை, இல்லை, இல்லை.
குதி!
எனக்கு ஞாபகம் இருக்கு.
நான் உன்னைத் தள்ளினேன், நீ மூழ்கிவிட்டாய்.
நோவா? நோவா.
ஓ, இல்லை.
நோவா.
நோவா?
நோவா.
நோவா, ஒன்றுமில்லை.
நீ எதைப் பற்றி பயப்படுகிறாய் என்று எனக்குத் தெரியும்.
என்ன நடந்தது என்று எனக்குத் தெரியும்.
நோவா, அது ஒரு விபத்து, மோசமான விபத்து.
நாம் சிறுவர்களாக இருந்தோம்.
நான் உன்னைக் காயப்படுத்த நினைக்கவில்லை.
நோவா?
நோவா, நான் பேசுவது கேட்கிறதா?
நோவா?
நோவா, நான் என்ன செய்வது?
நான் என்ன செய்ய விரும்புகிறாய்?
குதி! குதி!
முன்பு ஒரு காலத்தில்,
தண்ணீர் என்றாலே பயந்த ஒரு சிறுவன் இருந்தான்.
ஈலை.
ஈலை, எழுந்திருங்க.
நாம் பேச வேண்டும்.
- நீ மறுபடியும் வாந்தி எடுத்தாயா? - இல்லை. அது அல்ல.
என்னால்... இனி இதைத் தொடர முடியாது.
ஓ, லின், கேளு. இது மிகவும் மோசமான விஷயம்தான்,
ஆனால் புது முயற்சிகள், புது ஆய்வுகள்,
- புது மருந்துகள் தினமும் வருகின்றன. - இல்லை. நான் சொல்வதை கேளுங்களேன்.
- நான் கண்டுபிடிக்கிறேன்... - எனக்கு போதுமென்றாகிவிட்டது.
என்னால் உன்னை அப்படி கைவிட முடியாது, லின்.
வந்து, நீங்க எடுக்க வேண்டிய முடிவு அல்ல.
ஈலை! ஈலை!
இதைப் பற்றி நான் பேசும் போதெல்லாம்...
- இதைப் பற்றிப் பேச எதுவும் இல்லை. - எப்படி அப்படி சொல்றீங்க?
நாம் இதை எதிர்கொள்ள வேண்டும்.
இல்லை, நாம் நம்பிக்கையோடு இருக்கணும். இந்த முட்டாள் இயந்திரத்துக்கு என்ன ஆச்சு?
- ஏன்... - போதும் நிறுத்துங்க.
திரும்பத் திரும்ப என்னால் ஒரே பேச்சை
பேசிக்கொண்டே இருக்க முடியாது.
இதைப் பற்றிப் பேசவே எனக்கு விருப்பமில்லை.
இது உங்களது விருப்பத்தைப் பற்றிய விஷயமல்ல.
ஈலை, நில்லுங்க.
நில்லுங்க, நீங்க கிளம்புறீங்களா?
ஆமாம். சீக்கிரமே வந்துவிடுவேன்.
உனக்குப் பிடித்த சூப் வாங்கி வரேன்.
முட்டை சேர்த்த சூப் யாருக்கு?
நன்றி.
நான் வந்துவிட்டேன்.
லின்?
சரி, லின். ஒன்றுமில்லை. நான் ஆம்புலன்ஸை அழைக்கிறேன்.
- உன்னை வெளியே அழைத்துச் செல்வோம். - இல்லை, இல்லை. எனக்கு வேண்டாம்...
எனக்கு அது வேண்டாம்.
இல்லை, இல்லை, இல்லை, இல்லை.
என்னால் உன்னை நிரந்தரமாகப் பிரிய முடியாது.
- முடியாது. இல்லை. இல்லை. - ஈலை, ப்ளீஸ். போகாதீங்க.
என்னை விட்டுப் போகாதீங்க, ப்ளீஸ். ப்ளீஸ்.
இருங்க, ஈலை.
- இல்லை. - எனக்கு உதவுங்கள்.
இதோ இப்படி. எனக்கு உதவுங்கள், ஈலை.
எனக்கு உதவுங்கள்.
- எனக்கு உதவுங்கள். - நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்.
எழுந்திருங்க, ஈலை.
எழுந்திரு, மூச்சுவிடு.
எழுந்திரு, நோவா. மூச்சுவிடு.
மூச்சுவிடு.
இல்லை, இல்லை, இல்லை.
மூச்சுவிடு. மூச்சுவிடு!
மூச்சுவிடு.
சரி.
சரி. சரி. சரி.
சரி. ஒன்றுமில்லை.
சரி.
ஒன்றுமில்லை. உனக்கு ஒன்றுமில்லை.
உனக்கு ஒன்றுமில்லை.
என்ன நடந்தது?
உனக்கு ஞாபகமில்லையா?
சரி. நீ கொஞ்சம் சில்லென்று இருக்கிறாய். ஆம். ஆனால் அது பரவாயில்லை.
தண்ணீரால்தான் இப்படி இருக்கு. ஆம். நாம் கொஞ்சம் நீந்தினோம்.
உவாக்.
நான் ஏதும் பிரச்சினையில் இருக்கிறேனா?
தவறாக ஏதாவது செய்துவிட்டேனா?
இல்லை, இல்லவே இல்லை.
நீ எதுவும் செய்யவில்லை.
சரி, நோவா, நான் சொல்வதைக் கேள். நீ மிகவும் தைரியமாக இருந்திருக்கிறாய்.
அப்படியா?
அட, ஆமாம்.
மற்றும் உன்னை நினைத்து நான் பெருமைப்படுகிறேன்.
எப்போதும் அதை நினைவில்கொள்.
நோவா! நோவா!
நோவா! கண்ணா!
நீ நலமாக இருக்கிறாயா? உனக்கு ஒன்றும் இல்லையே?
நீ நலமாக இருக்கிறாயா? எங்களுடன் பேச முடியுமா?
உனக்கு அடிப்பட்டதா?
இப்போது நாம் வீட்டிற்குப் போகலாமா?
ஆமாம். ஆம், நாம் வீட்டிற்குப் போகலாம்.
வா.
ஹேய். ஹலோ.
சரி.
வா.
ஆம், தெரியும். நானும் ஆவலாக இருக்கிறேன்.
வழக்கு 423 பற்றி,
தீவிரமான பரிமாற்றம்-அதற்கான எதிர்வினை பற்றிய ஆய்வு,
அதில் நோயாளி ஏ, ஒரு எட்டு வயது சிறுவன், மற்றும் நோயாளி பி, அவனுக்கு சிகிச்சையளிக்கும் மருத்துவர்
இருவரும் ஒரே மாயையில் சிக்கியிருந்தார்கள்.
அதன் விரிவான போன ஜென்ம அனுபவங்களும்
அதன் மனநலம் சார்ந்த அம்சங்களும் குறிப்பிடத்தக்கவை.
“புழு மாயத்தோற்றங்கள்” என்ற துணைத் தலைப்பைப் பார்க்கவும்.
ஆறு மாத காலத் தொடர் கண்காணிப்பில்,
நோயாளி ஏ, நண்பர்களுடனும் தனது சூழலிலும்
தன் வயதிற்கு ஏற்ப நடந்துகொள்கிறார்...
மேலும் நீதிமன்ற ஆணையின்படி நோயாளி பி-யிடம் இருக்கும் இடைவெளியினால்
எந்த பாதிப்பும் இல்லாமல் இருக்கிறார்.
ஐந்து மாத கால ரெஸிடென்ஷியல் மனநல சிகிச்சைக்கு பின்,
தன்னிலை உணர்ந்ததால், நோயாளி பி விடுவிக்கப்பட்டார்.
வெளியேறும்போது எடுத்த அவரது நேர்காணலில்,
நோயாளி ஏ குணமடைவதில் இருந்த உளவியல் காரணிகளையும்
அவரது மனைவியின் தற்கொலையால் ஏற்பட்ட
துயரத்தோடு தொடர்புடைய தனது மனபிம்பங்களையும்
அவர் ஒப்புக்கொண்டார்.
ஆனால், என்ன நடந்ததோ, அது அறிவியல் என்றால், அது நாம் இன்னும் புரிந்துகொள்ளாத அறிவியல் என
அவர் தனிப்பட்ட முறையில் வலியுறுத்துகிறார்.
மேலும் அவர் சொல்கிறார்,
மரணத்திற்கு பின் வாழ்க்கை இருப்பதற்கான சாத்தியத்தை நாம் ஒப்புக்கொள்ளணும் என்றால், அதாவது, மறுஜென்மம்...
பிறகு, முன்ஜென்மம் இருப்பதற்கான சாத்தியத்தையும் நாம் ஏற்கத் தயாராக இருக்கணும்.
அவர் தனிப்பட்ட முறையில் மீண்டும் இதையும் வலியுறுத்துகிறார்...
பிரபஞ்சத்தின் மர்மங்களின் பெட்டி திறக்கப்பட்டால்,
அதை நம்மால் ஒருபோதும் மூட முடியாது.
தாத்தா!
ஹேய்.
பாட்டி கொடுத்தாங்க.
நான் நன்றி சொன்னதாக அவளிடம் சொல்.
அவர் நன்றி சொல்கிறார்.
அவள் என்ன சொல்கிறாள்?
அவங்க “கவனி” என்கிறாங்க.
தமிழாக்கம் மேனகா மணிகண்டன்