‎ในที่ที่เต็มไปด้วยปริศนา
‎ที่ซึ่งอดีตมีชีวิตชีวา
‎มีฮีโร่แห่งประวัติศาสตร์
‎ผู้ที่หมายมาดจะลุยโลด
‎เธอปกป้องอนาคตของเราโดยปกป้องอดีตแก่เก่า
‎เธอคือฮีโร่ผู้ได้เฉิดฉายในที่สุด
‎ริดลีย์ โจนส์
‎กล้าหาญ ท้าทาย และไม่กลัวเกรง
‎ริดลีย์ โจนส์
‎ปกป้องพิพิธภัณฑ์ด้วยความภาคภูมิ
‎ริดลีย์ โจนส์
‎เซนส์การผจญภัยของเธอมันระบาด
‎พร้อมเพื่อนไดโนเสาร์ โดโด้ ‎และลิงอวกาศเคียงข้าง
‎ริดลีย์ โจนส์
‎สวมหมวกปีกกว้างที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอ
‎ริดลีย์ โจนส์
‎ไม่มีเรื่องท้าทายใดจะหยุดเธอได้
‎ไม่มียอมแพ้ให้ความกลัว
‎เปล่งประกายเมื่อการผจญภัยเข้ามาใกล้ตัว
‎โลดโผนในการต่อสู้และปกป้องวันนี้ไว้ให้รู้
‎ริดลีย์ โจนส์
‎(ริดลีย์ โจนส์)
‎(เจาะเวลาหาหม่ามี้โจนส์)
‎ลุยเลย เจ้าม้าตัวน้อย
‎เป็นความคิดที่ดีครีเทเชียสมาก ‎ที่หดตัวพวกเราให้เล็กลง
‎และซ่อนหัวใจของพิพิธภัณฑ์ ‎ในแบบจำลองแดนตะวันตก
‎เป็นความคิดของริดลีย์น่ะ ‎เธอหัวใสกว่าดาวแอนทาเรสอีก
‎ขอบใจนะ พอหนูรู้ว่าหนูมีพลัง ‎ในการเป็นผู้พิทักษ์เต็มตัว
‎หนูก็รู้ว่าหนูต้องใช้มันได้
‎ฉันดีใจที่ปรับปรุงบ้านต้นไม้เสร็จสักที
‎เราจะได้เก็บหัวใจไว้ในที่ที่มันควรอยู่
‎ฉันก็ด้วย แต่เราควรรีบกลับกันได้แล้ว
‎แผลเป็นของแม่รู้สึกเจ็บๆ
‎ไม่เคยเป็นสัญญาณที่ดีเลย
‎แม่สังหรณ์ใจไม่ดีซะแล้วสิ
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎แต่ฉันว่าฉันรู้สึกแย่เพราะม้าของเธอ
‎เหยียบหางฉันอยู่
‎หนูได้ยินบางอย่าง
‎รอตรงนี้นะ
‎ริดลีย์ ฉันขอสั่งให้เธอ…
‎บอกมาว่าตรงนั้นเรียบร้อยดี
‎ใช่ รายงานภารกิจมาหน่อย เพื่อนรัก
‎มันเงียบ เงียบเกินไป
‎แม่คะ แผลเป็นของแม่ถูกต้อง ‎เรามีปัญหาแล้ว
‎ปัญหาใหญ่ด้วย พวกนั้นเป็นใครกัน
‎แก๊งโจรน่ะ หัวขโมยแห่งแดนตะวันตก
‎ร้ายกาจยิ่งกว่างูพิษ ‎และตัวเหม็นกว่าล่อในวันอาทิตย์ซะอีก
‎ซ่อนของมีค่าที่วาววับไว้ให้ดี
‎ของสิ่งเดียวที่วาววับก็คือหัวใจของพิพิธภัณฑ์
‎จะปล่อยให้แก๊งโจรขโมยหัวใจไปไม่ได้
‎ฉันมีแผน
‎มากับปาและทีมดวงตา มุ่งไปทิศตะวันตก
‎แม่ เธอและฉันจะไปทางตะวันออกกับหัวใจ
‎พวกเธอมุ่งไปทางพวกโจรและล่อพวกนั้นไว้
‎- จะได้ซื้อเวลาให้เราหนีไปได้ ‎- ลุยกันเลย
‎เจอกันอีกฝั่งนะ
‎สาวๆ บ้านโจนส์คือฮีโร่เลย
‎จริงแท้แน่นอน
‎พวกเราก็ไปสร้างความแตกตื่นกันเถอะ ‎มีงานป่วนชาวบ้านรออยู่นะ
‎ไม่ต้องพูดซ้ำสองหรอก
‎แรงโน้มถ่วงยังไม่ลำบากเท่าควบม้าเด้งๆ นี่เลย
‎ฉันเข้าใจเธอนะเพื่อน แต่ถ้าแก๊งโจรพวกนั้น ‎ขโมยหัวใจของพิพิธภัณฑ์ไปได้
‎พวกเราจะไม่สามารถมีชีวิตได้อีกนะ
‎- เด้งต่ออย่าได้หยุด ‎- โว้ว
‎ไม่นะ มีแก๊งโจรมาเพิ่ม ‎และกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ด้วย
‎แม่เอาหัวใจไปค่ะ
‎ริดลีย์ ลูกจะทำอะไรน่ะ
‎หนูจะล่อให้พวกนั้นออกไปจากแม่
‎ไม่ได้ ริดลีย์ มันอันตรายเกินไป
‎แม่คะ เราคือผู้พิทักษ์ งานของเราอันตรายเสมอ
‎อีกอย่าง หนูเอาอยู่
‎ไม่นะ หมวกฉัน ฉันสวมมันตอนทำภารกิจตลอด
‎แม่หยิบให้
‎รับได้สวยค่ะ
‎แม่ก็ยังมีของอยู่
‎แต่จำไว้นะ หมวกไม่ใช่สิ่งที่สร้างนักผจญภัย
‎แต่เป็นหัวใจที่เต้นอยู่ในนี้ต่างหาก
‎และลูกก็มีหัวใจที่เข้มแข็งที่สุด
‎ขอบคุณค่ะ แม่
‎- ระวังตัวด้วยนะ ลูกรัก ‎- แน่นอนค่ะ
‎ระวังคือชื่อกลางของหนู
‎ซึ่งแม่ก็รู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่เพราะแม่ตั้งชื่อหนู
‎แต่หนูจะระวังค่ะ สัญญาเลย
‎ไปเถอะค่ะ ปกป้องหัวใจเอาไว้
‎นั่นคือเรื่องสำคัญที่สุดไงคะ
‎ให้ตาย ในนี้ไม่มีอะไรวาววับเลย
‎ฉันว่าต้องทำให้ใครสักคนเปิดปากหน่อยแล้ว
‎กอดฉันที
‎สมบัติของเธออยู่ไหน แม่สาวน้อย
‎ฉันไม่มีวันบอกหรอก
‎ไม่นะ พวกนั้นจับตัวริดลีย์
‎ฉันรู้ว่าฉันควรปกป้องหัวใจ
‎แต่ฉันก็ทิ้งลูกไม่ได้ รอก่อนนะ ริดลีย์
‎พวกนี้ไม่มีอะไรเลยนอกจากกล้วยเป็นเครือๆ
‎ใช่ เด็กนี่ก็ด้วย แต่ไม่มีกล้วยหรอกนะ
‎แหม ดูสิว่าใครมา
‎แม่คะ ไม่นะ
‎ริดลีย์ แม่ขอโทษ
‎นี่ หานี่อยู่ใช่ไหม
‎ปล่อยเธอไปสิ แล้วฉันจะให้นี่
‎แม่คะ
‎ริดลีย์ แม่ไม่ยอมให้ลูกเป็นอะไรหรอก
‎แม่จะไม่ยอมเสี่ยง
‎งามมาก งดงามจริงๆ
‎และมันก็มีรูปทรงเหมือนหัวใจด้วย
‎มันจะเข้ากันได้ดีกับผ้าม่านใหม่ของฉัน
‎- ทีนี้ก็รีบไปตอนที่มันยัง… ‎- สวัสดี
‎ทุกคนหายไปไหนกันหมด
‎- นั่นมัน… ‎- ดัดลีย์
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าพวกเธอจะมาเอาหัวใจ ‎โดยไม่ยอมบอกฉัน
‎ขอโทษที เราได้ยินว่านายจามอยู่ ‎เลยคิดว่านายอาจเป็นหวัด
‎ก็แค่อาการแพ้น่ะ โดโด้ตัวนี้เป็นไซนัสแพ้ง่าย
‎อาการแพ้เหรอ
‎- เฮ้ย ‎- ริดลีย์!
‎ลูกจะทำอะไรน่ะ กลับมา
‎เชื่อหนูเถอะค่ะ
‎หยุดเธอซะ
‎ขอโทษด้วยนะ ดัดลีย์
‎นี่ ทำอะไรเนี่ย ฝุ่นพวกนั้นจะทำให้ฉัน…
‎แม่คะ ทีมดวงตา หาที่หลบเร็ว
‎เตรียมรับแรงกระแทก
‎ฉันคว้าได้แล้ว
‎จับแน่นๆ เราได้ตัวลูกแล้ว
‎ขอโทษที
‎เกือบไปแล้ว
‎ทำได้ดีมาก ดัดลีย์ ‎นายทำให้โจรพวกนั้นบินลอยไปและ…
‎หัวใจ มันแตก
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎เป็นสิ
‎แม่คะ มีอะไรเหรอ
‎แม่ว่าเวทมนตร์ผู้พิทักษ์ของแม่หายไปแล้ว
‎งั้นก็ไปหากันเถอะค่ะ
‎ลูกรัก มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
‎ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ สาวๆ ‎แต่ดวงอาทิตย์ใกล้ตกแล้ว
‎เราต้องกลับไปที่ประตูมิติก่อนที่จะมืด
‎เยี่ยมเลย
‎ถ้าคิดว่าแก๊งโจรธรรมดาๆ ร้ายกาจแล้ว ‎รอเจอแก๊งโจรราตรีก่อนเถอะ
‎โอเคค่ะ กำลังไป ใช่ไหมคะแม่
‎- ใช่จ้ะ ‎- ไปกันเถอะ
‎แม่จะตามลูกไปทุกที่
‎ว่าไง
‎เรากลับมาแล้ว
‎และต้องบอกว่าการมีดวงตาเข็มทิศ ‎ก็มาพร้อมกับข้อดีเจ๋งๆ
‎ฉันชอบการเดินทางข้ามเวลาและสถานที่
‎แม้แต่การย่อขนาดเล็กลง ‎จนได้ยืนหน้าปากับมาแบบตัวเป็นๆ ด้วย
‎- ไปก่อนนะ ‎- แล้วเจอกัน
‎- ได้มาไหม ‎- ได้ค่ะ
‎แล้วเราก็มีรูปถ่ายติดกำแพงฉลองอีกรูปด้วย
‎รูปนี้สวยจัง
‎แบบที่ยายอยากได้เลย
‎ขอบใจนะ ทีมดวงตา ฉันจะวางมันไว้ข้างๆ
‎รูปซาร่าห์ตอนที่ยังเป็นผู้พิทักษ์ฝึกหัดตัวน้อย
‎เดี๋ยวนะ นั่นไม่ใช่หมวกที่แม่ใส่ประจำนี่คะ
‎ไม่จ้ะ เป็นหมวกนำโชคของนักผจญภัยใบเก่า
‎เธอใส่มันหลายครั้งจนมันขาด
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะผ่านมา 35 ปีแล้ว ‎ตั้งแต่เราขยายพิพิธภัณฑ์
‎เพื่อครอบต้นไม้นี้ไว้
‎และก็ผ่านมา 35 ปีแล้วที่มันเก็บ ‎หัวใจของพิพิธภัณฑ์เอาไว้
‎วันนี้เราจะเปิดมันอีกครั้ง
‎วันนี้ฉันก็จะขอถอนตัว ‎จากการเป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์ด้วย
‎- อะไรนะคะ ‎- ไม่ได้นะ
‎ถึงฉันจะรักการปกป้องสถานที่นี้
‎ที่ที่ฉันอุทิศทั้งชีวิตให้ก็ตาม แต่ก็ถึงเวลาแล้ว
‎ได้เวลาแขวนหมวกของฉันตลอดกาลแล้ว
‎แม่คะ ทำไมล่ะ
‎ลูกก็เห็นแม่ที่นั่นแล้ว
‎แม่ไม่ใช่นักผจญภัยบ้านโจนส์เหมือนลูก
‎ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
‎บางทีแม่อาจจะไม่ได้เก่งขนาดนั้น ไม่เหมือนลูก
‎แม่คะ…
‎เกิดอะไรขึ้นที่นั่น
‎แม่เลือกที่จะช่วยหนูแทนที่จะปกป้องหัวใจ
‎เธอคิดว่าตัวเองเป็นผู้พิทักษ์ที่ดีไม่ได้แล้ว
‎เธอแค่ต้องการการเตือนความจำน่ะ
‎เตือนความจำเหรอคะ เรื่องอะไร
‎ว่าเธอเคยเก่งแค่ไหนไง ตอนนี้ก็ด้วย ซาร่าห์
‎ซาร่าห์ รอเดี๋ยว
‎ฉันนึกภาพแม่ฉันที่ไม่ได้เป็นผู้พิทักษ์ไม่ออกเลย
‎ดูพวกเราสิ เราเป็นทีมที่ยอดเยี่ยมมาก
‎น่าเสียดาย เธอเป็นผู้พิทักษ์ ‎ที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่ฉันเคยรู้จัก
‎แน่นอนว่าไม่ได้ว่าเธอหรอกนะ
‎ไม่เป็นไร
‎ฉันแค่อยากเก่งให้ได้สักครึ่งของแม่มาตลอด
‎เธอไม่เกรงกลัวอะไรเลย ‎และยังเป็นผู้นำที่เก่งที่สุดด้วย
‎ถ้าเราทำให้เธอนึกถึงเรื่องนั้นได้ละก็
‎เราทำได้ ฉันรู้ว่าเราทำได้
‎การผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของแม่คือครั้งไหน
‎- พวกเธอคิดเหมือนฉันไหม ‎- ฉันไม่รู้ นายคิดอะไรอยู่ล่ะ
‎ถุงเท้าควรจะมีคู่เป็นสาม เพราะถ้าหายข้างหนึ่ง ‎เราก็ยังเหลืออีกสองข้างไง
‎โอ้โฮ ตื่นเต้นจัง
‎ฉันรู้จักการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของแม่เธอ ‎มันก็เป็นของเราเหมือนกัน
‎นั่นไงละ
‎- มัม-หรรศจรรย์ ‎- นึกถึงวันวานเลย
‎ฉันมองอะไรอยู่เหรอ
‎แผลเป็น จากไฟไหม้ครั้งที่น่ากลัวมากๆ
‎นี่คือครั้งแรกที่เรารวมเป็นทีม
‎และร่วมทีมกับแม่ผู้สุดยอดของเธอไง
‎ภาพจำยังชัดเจนเหมือนเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้เอง
‎ทุกคนจากพิพิธภัณฑ์มารวมตัวกันที่นี่ ‎เพื่อดูพิธีเปิดต้นไม้
‎เฉลิมฉลองที่มีมันในพิพิธภัณฑ์
‎- ตอนนั้นเรายังไม่มีฝูง ‎- หรือเป็นเพื่อนกันแบบตอนนี้หรอก
‎พวก
‎แต่ในช่วงกลางของพิธี
‎ก็มีสายฟ้าน่ากลัวจากห้องแสดงฤดูกาล
‎ผ่ามายังต้นไม้
‎แล้วมันก็ลุกเป็นไฟ
‎ทั่วทั้งพิพิธภัณฑ์อลหม่านกันหมด
‎แม่ของเธอพยายามจะฉายเดี่ยว
‎และตอนนั้นเราก็ยังไม่ได้ชอบหน้ากันเท่าไหร่
‎แต่ในช่วงเวลาแห่งความกล้าหาญ
‎แทนที่จะวิ่งหนี ‎แม่ของเธอกระโจนเข้าหากองเพลิง
‎ไม่นะ
‎และเธอก็ออกมาพร้อมกับขี้เถ้าเต็มตัว
‎และถือหัวใจของพิพิธภัณฑ์มาด้วย
‎เหล็กร้อนๆ จากหัวใจทำให้เธอมีแผลเป็นที่มือ
‎แต่เธอไม่สนใจ
‎และนั่นเป็นแรงบันดาลใจให้เรารวมตัวกันเป็นทีม
‎และเมื่อซาร่าห์นำเรา
‎เราจึงช่วยพรรคพวกทุกคนจากอันตรายมาได้
‎ทีมของเราถูกหลอมรวมกันในเปลวไฟ
‎และเราก็ช่วยพิพิธภัณฑ์ไว้ได้ในวันนั้น
‎ว้าว หลอมรวมในเปลวไฟ
‎เห็นไหม แม่เป็นนักผจญภัยผู้กล้าหาญ
‎ถ้าเราทำให้เธอนึกถึงความรู้สึกในตอนนั้น
‎กับการเป็นฮีโร่ได้ก็คงดี
‎ดูรูปพวกนี้สิ
‎ฉันจะบอกเธอให้ว่าฉันเห็นอะไร
‎วีรบุรุษที่เป็นต้นแบบของความกล้าหาญที่แท้จริง
‎แม่แค่ต้องได้รับการเตือนความจำ
‎ว่าตอนนั้นเธอเคยเป็นใคร
‎แล้วเธอก็จะเป็นฮีโร่ได้อีกครั้ง
‎การผจญภัยแต่ละครั้งของเธอ
‎กล้าหาญขึ้นทุกครั้ง
‎ถ้าเราช่วยให้เธอนึกถึงช่วงอดีตได้
‎ถ้าเราช่วยเปิดเผย
‎หนทางย้อนกลับไปในตอนนั้น
‎เราจะช่วยให้เธอเป็นฮีโร่อีกครั้ง
‎แม่คะ บอกทีว่าหนูต้องทำอะไร
‎เพื่อให้แม่ได้เห็นฮีโร่ผู้เป็นแรงบันดาลใจ
‎เหมือนที่หนูได้เห็นในตัวแม่
‎เราจะช่วยให้เธอจำได้
‎ว่าเธอเคยเป็นใครมาตลอด
‎เราจะช่วยให้เธอได้เป็นฮีโร่
‎อีกครั้ง
‎- ทีมดวงตา มารวมกัน ‎- อะไรเหรอ ริดลีย์
‎ในฐานะผู้พิทักษ์เต็มตัว ฉันมีพลังใหม่ จำได้ไหม
‎นั่นรวมถึงการย้อนเวลาด้วย
‎ทำไมเธออยากทำแบบนั้นล่ะ
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดยังไง ‎แต่ฉันเกลียดตอนที่อยู่เกรดเจ็ด
‎ถ้าฉันใช้ดวงตาเข็มทิศกับรูปนี้ของแม่และต้นไม้
‎เราก็จะกลับไปขอยืม ‎หมวกนักผจญภัยนำโชคของแม่มาได้
‎และทันที่ที่แม่สวมมัน
‎ฉันรู้แน่ว่าแม่จะเปลี่ยนใจเรื่องถอนตัว
‎เดินทางข้ามเวลา
‎มันค่อนข้างเสี่ยงมากเลยนะ
‎นักบินคนนี้เรียนเรื่องความต่อเนื่อง ‎ของเวลาและอวกาศมานิดหน่อย
‎แต่มีเรื่องนึงที่ฉันรู้แน่
‎นั่นก็คือการย้อนเวลาอาจทำให้ ‎เหตุการณ์ในปัจจุบันยุ่งเหยิงได้
‎ในอนาคตก็ด้วย
‎ฉันเกรงว่ามันจะอันตรายไปนะ เพื่อนรัก
‎และคำเตือนนี่ก็มาจากคนที่ ‎กระโดดเข้าหลุมดำอยู่เป็นประจำ
‎ใช่ ฉันว่าเธอพูดถูกแล้ว
‎มาเถอะ มาหาทางทำให้แม่เธอร่าเริงขึ้นกัน
‎ฉันว่าเธอต้องชอบอาหารนกสักถุงแน่
‎ฉันทำได้ ฉันรู้ว่าฉันทำได้
‎พวกเขาให้ฉันเป็นผู้พิทักษ์
‎ฉันมีพลัง ทำไมไม่ใช้มันล่ะ
‎ฉันจะกลับมาก่อนที่คนอื่นจะรู้ว่าฉันหายไป
‎โอเค อดีต ฉันมาแล้ว
‎ที่นี่คือพิพิธภัณฑ์ แต่ทุกอย่างดูเก่าไปหมด
‎ฉันว่าฉันคงอยู่ในอดีตแล้ว
‎แม่คะ เห็นหมวกนำโชคของหนูไหม
‎ลูกทำหายอีกแล้วเหรอจ๊ะ
‎นั่นคือแม่กับยายจากอดีตนี่
‎แล้วนั่นก็หมวกนำโชคของแม่
‎ใช่
‎ฉันเอามาแล้ว ขอโทษนะหมวกนำโชค
‎ฉันจะคืนเธอทันทีที่แม่รู้สึกเหมือนเป็นฮีโร่อีกครั้ง
‎กลับสู่ปัจจุบัน
‎ทุกคนหายไปไหนกันหมด
‎แม่คะ คุณยาย
‎มีใครรู้ไหมว่าทำไมในนี้มืดจัง
‎แม่ อยู่ในนี้ไหมคะ
‎แม่กับยายแปลงโฉมบ้านต้นไม้เหรอ
‎ทุกอย่างดูเปลี่ยนไปและ…
‎คุณพีงั้นเหรอ
‎นั่นใครน่ะ
‎- ผู้บุกรุก ‎- อย่าขยับ
‎ต้องไปแล้ว
‎มีคนบุกเข้ามาในพิพิธภัณฑ์
‎คนพวกนั้นเป็นใครกันเนี่ย
‎- หวัดดี ‎- มากับฉันถ้าเธออยากออกไป
‎เธอเป็นใคร
‎ไม่มีเวลาแล้ว ขึ้นมาเร็ว ซันชายน์
‎- "ซันชายน์" เหรอ ‎- นี่
‎เราควรเตือนคุณพีบอดี้
‎นั่นน่าจะป้องกันไม่ให้ยาม ‎มารบกวนเราได้นะ ซันชายน์
‎เธอเรียกฉัน "ซันชายน์" อีกแล้ว เธอเป็นใคร
‎ฉันเป็นใครงั้นเหรอ
‎ก็แค่ลิงอวกาศ
‎เพื่อนบ้านที่แสนดี ‎และผู้นำกลุ่มต่อต้านของพิพิธภัณฑ์ไง
‎เป็นทั้งหัวหน้าและสมาชิกเพียงคนเดียว
‎พีชเชสเหรอ ดีใจจังที่เป็นเธอ
‎ดีใจที่ได้เจอเสมอนะ ริดลีย์ ‎แต่เธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะ
‎ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเด็ก
‎ไม่ใช่ที่สำหรับเด็กเหรอ ที่นี่คือพิพิธภัณฑ์เด็กนะ
‎ก็ใช่ แต่เป็นพิพิธภัณฑ์ที่พีบอดี้ ‎เป็นเจ้าของและคนคุมไง จำได้ไหม
‎ฉันรู้ว่าเธอหายไปนาน ‎งั้นฉันจะขอเตือนความจำเธอหน่อยแล้วกัน
‎ตอนพีบอดี้เข้ามารับช่วงต่อ
‎เขาไล่ครอบครัวของเธอออก ‎จากบ้านต้นไม้และย้ายมาแทน
‎เขาบังคับให้แม่กับยายเธอ ‎ทำงานที่ร้านขายของฝาก
‎ไล่ลอนนี่ออกและให้บริษัทยามที่ไร้หัวใจ ‎เข้ามาทำงานแทน
‎และส่วนที่แย่ที่สุดน่ะเหรอ ‎พีบอดี้ล็อกห้องในตอนกลางคืน
‎ทุกคนถูกขัง
‎นั่นแปลว่าอดเล่นด้วยกัน อดนอนค้างห้องคนอื่น
‎ไม่มีคอนเสิร์ตโรทันดาส ไม่มีอะไรเลย
‎ไม่นะ ทำไมทีมถึงไม่หยุดเขาล่ะ
‎ทีมเหรอ ทีมอะไร
‎เฟร็ด ดันเต้ ดัดลีย์ อิสแม็ทและเธอไง พีชเชส
‎พวกเธอตั้งทีมขึ้นมาตอนที่แม่ยังเด็ก
‎ไม่นะ เราไม่ได้ตั้ง เราไม่เคยมีทีมเลย
‎อะไรนะ โอ้ ไม่จริง
‎และฉันก็ไม่ได้อยากให้ความหวังเธอหรอกนะ
‎แต่แม่ของเธอไม่เคยเป็นผู้พิทักษ์ ‎อย่างที่เราหวังไว้เลย
‎เธอไม่เคยลุกขึ้นต่อต้านพีบอดี้สักครั้ง
‎ฉัน…
‎ฉันไม่เชื่อเธอหรอก
‎แม่รักพิพิธภัณฑ์
‎และแม่จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องมัน
‎จริงเหรอ
‎พีชเชส พาฉันไปหาแม่ทีได้ไหม
‎แม่คะ
‎ริดลีย์ ลูกมาทำอะไรที่นี่ ‎ลูกควรจะอยู่ที่โรงเรียนประจำสิ
‎โรงเรียนประจำเหรอ ทำไมหนูต้องไปที่นั่น…
‎อ๋อ ใช่ หนูไปโรงเรียนประจำ
‎หนูแค่อยากมาหา…
‎- เดี๋ยวค่ะแม่ ขอดูมือแม่หน่อย ‎- อะไรนะ
‎- เกิดอะไรขึ้นกับแผลเป็นที่มือแม่ ‎- แผลเป็นเหรอ แผลเป็นอะไร
‎ตอนที่ต้นไม้ตระกูลโจนส์เกิดไฟไหม้
‎แม่ไม่รู้ว่าลูกพูดถึงแผลเป็นอะไร
‎แต่แม่จำตอนที่ไฟไหม้ได้
‎ต้นไม้ถูกฟ้าผ่าและทุกคนก็กลัวกันมาก
‎แต่แม่เข้าไปในนั้น ‎และปกป้องหัวใจพิพิธภัณฑ์ไว้ ใช่ไหมคะ
‎อะไรนะ วิ่งลุยเข้ากองไฟเหรอ ไม่ล่ะ ขอบใจ
‎อีกอย่าง แม่หาหมวกฮีโร่นำโชคไม่เจอ
‎มันเสี่ยงเกินไป
‎พอไม่มีหมวก แม่ก็ไม่ได้เข้าไปในกองไฟเหรอ
‎และไม่ได้สร้างแรงบันดาลใจให้ทุกคนเข้าร่วมทีม
‎ลูกไม่ควรอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ คุณพีบอดี้ต้องไม่ชอบใจแน่
‎และเขาเป็นหัวหน้า สั่งอะไรก็ต้องตามนั้น
‎โอ้ ก็ได้ค่ะ
‎ถ้าแม่เรียงของตรงนี้เสร็จแล้ว ‎จะขับรถพาลูกกลับโรงเรียน
‎งั้นหนูไปรอข้างนอกนะคะ
‎ทุกคนหายไปจากรูป
‎นี่หมายความว่า ‎ตอนที่ฉันไปเอาหมวกของแม่จากอดีต
‎ฉันทำให้ทุกอย่างอลหม่าน ‎และทีมก็ไม่เคยรวมตัวกันเลยงั้นเหรอ
‎ฉันต้องแก้ไขทุกอย่างให้ถูก พีชเชส
‎แต่ก่อนอื่น ฉันต้องออกไปจากที่นี่ ‎ช่วยฉันหนีออกไปได้ไหม
‎พนันกับดาวเลยว่าทำได้
‎ขอบใจ
‎ดีใจที่ได้เจอเธอนะ ริดลีย์ เราคิดถึงเธอจริงๆ
‎ฉันจะกลับมาแน่ สัญญาเลย
‎รับทราบ เอาละ ไปกันเถอะ
‎- อยู่นั่นไง ‎- รถน่าสงสัย
‎ที่ชอบทิ้งเปลือกกล้วยไว้ตลอด
‎จับให้ได้ถ้านายแน่จริง
‎ขอบใจนะ พีชเชส ‎สัญญาว่าถ้าฉันกลับไปแก้ไขอดีตเสร็จเมื่อไหร่
‎เธอจะไม่ต้องปกป้องพิพิธภัณฑ์คนเดียวอีก
‎หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
‎เร็วเข้า ประตูมิติ เปิดเร็วสิ
‎เร็วเข้า
‎โอเค ทุกอย่างเปลี่ยนไป ‎ตอนฉันเอาหมวกนำโชคของแม่มา
‎ดังนั้นที่ฉันต้องทำก็คือ ‎เอาไปคืนและทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติ
‎ใช่ไหม
‎ไม่จริงน่า
‎เธอเจอหมวกนำโชคของฉัน
‎ใช่แล้ว
‎ฉันเห็นมันในพิพิธภัณฑ์ก็เลยจะเอามาคืน
‎ขอบใจนะ ฉันน่าจะใช้มันก่อนหน้านี้
‎เธอต้องไม่เชื่อแน่ ต้นไม้นี่ถูกไฟไหม้
‎อะไรนะ แย่แล้วซิ
‎ตอนนั้นฉันไม่มีหมวกและได้แต่ยืนแข็งทื่อ
‎โชคดีที่แม่ฉันมาทันในตอนนั้น
‎ไม่นะ ฉันมาช้าไป
‎ไฟไหม้ไปแล้ว ฉันจะทำยังไงดี
‎เธอดูคุ้นๆ นะ ฉันรู้จักเธอไหม
‎ฉัน…
‎ก็เป็นสาวบ้านโจนส์
‎ญาติห่างๆ ของเธอน่ะ มาเยี่ยมเฉยๆ
‎ฉันชื่อริดลีย์
‎ริดลีย์เหรอ ชื่อเท่ดีนะ ต้องจำไว้ซะแล้วสิ
‎ยังไงก็เถอะ ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันซาร่าห์
‎บอกเฉยๆ น่ะ ฉันเป็นผู้พิทักษ์ฝึกหัดอยู่
‎งั้นเธอก็รู้สิว่าผู้พิทักษ์ทุกคนต้องมีอะไร
‎มีทีมที่ดี เราน่าจะตั้งขึ้นมาสักทีมนะ
‎ไม่ละ ฉันทำงานคนเดียวดีกว่า ‎ทีมมีแต่จะถ่วงให้ฉันช้าลง
‎ไม่จริง การมีทีมช่วยน่ะดีที่สุดแล้ว
‎อย่างน้อยก็ลองดูก่อนสิ
‎ฉันรู้จักคนในพิพิธภัณฑ์นี้ที่เหมาะสมนะ
‎โว้ว
‎ขอบใจที่ช่วยรับ
‎ไม่มีปัญหา บางครั้ง ‎การมีใครสักคนช่วยก็มีประโยชน์นะ
‎เธออาจพูดถูก
‎โอเค ฉันจะลองดูก็แล้วกัน ‎เธอมีใครในใจแล้วบ้าง
‎ดัดลีย์เจ้านกโดโด้เหรอ เธอแน่ใจนะ
‎ไม่ใช่ว่าเขากลัวทุกอย่างเลยรึไง
‎ไม่ทุกอย่างหรอก
‎มีแค่แมงมุม การออกนอกบ้าน ‎กับตัวตลกและปลาดาว
‎เงาของเขาเองแล้วก็ตุ๊กตาหมี
‎โอเค เขากลัวหลายอย่างเลย
‎- แต่เขาเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ที่สุดที่ฉันรู้จัก… ‎- เพื่อนเหรอ
‎หมายถึง ฉันเคยได้ยินเรื่องเขามาก่อนน่ะ
‎สวัสดี ดัดลีย์
‎ใครน่ะ
‎สวัสดี ซาร่าห์ แล้วเธอคือ…
‎ญาติห่างๆ ของบ้านโจนส์น่ะ
‎เรากำลังตั้งทีมเพื่อไปผจญภัยด้วยกัน
‎และริดลีย์คนนี้ก็แนะนำนาย
‎ไม่เอาการผจญภัย
‎ทุกอย่างที่อยู่นอกห้องนิทรรศการของฉัน ‎อันตรายและเสี่ยงให้เกิดการสูญพันธุ์ได้
‎ฉันไม่อยากเดินซ้ำรอยนกโดโด้หรอก
‎แล้วก็ทีมที่นำโดยซาร่าห์ โจนส์เนี่ยนะ
‎เธอไม่มีสิ่งที่ฉันจะเรียกว่า "ผู้นำ" เลย
‎และคำพูดนี้ก็มาจากนกที่สวมกระชอนไว้บนหัวด้วย
‎แล้วเอากระชอนไปสวมทำไม
‎เพื่อป้องกันไง
‎วันไหนก็อาจเป็นวันสิ้นโลกได้ทั้งนั้น
‎เธออาจตกลงไปในภูเขาไฟ
‎ดาวเคราะห์น้อยพุ่งมาจากอวกาศ
‎และฉันไม่คิดว่านั้นเป็นเรื่องดีแน่
‎เพราะอาจมีลูกไหนสักลูกที่พุ่งชนหน้าเธอ
‎อีกก้าวหนึ่งจากการสูญพันธุ์
‎อีกหนึ่งนาทีจากหายนะ
‎ข้างนอกนั่นอาจจะมีระเบิดก็ได้
‎มีพายุทอร์นาโดและมีฟ้าผ่า
‎ฉันได้ยินมาว่ามีทรายดูดอยู่ทั่วทุกที่เลย
‎มัมมี่กับตัวตลกก็น่ากลัวเสียจริง
‎ฉันขออยู่ในนี้แทนก็แล้วกัน
‎โดยมีอุปกรณ์ครัวอยู่บนหัวฉัน
‎ไกลการสูญพันธุ์ไปได้หนึ่งก้าว ‎ไกลจากการไปนอนในโลงหนึ่งฟุต
‎ข้างนอกนั่นอาจจะมีระเบิดก็ได้
‎ข้างนอกนั่นอาจจะมี…
‎มีระเบิดก็ได้
‎ผู้นำและฮีโร่ทุกคนต้องเริ่มต้นจากที่ไหนสักที่
‎การเดินทางไม่ได้เริ่มต้นจากจุดสิ้นสุดนะ
‎ไงก็เถอะ ฉันว่าถ้านายให้โอกาสเธอ ‎เธออาจทำให้นายประหลาดใจก็ได้
‎และฉันรู้ว่าโลกภายนอกอาจดูน่ากลัว
‎แต่ถ้ามีเพื่อนคอยดูแลเรา เราจะปลอดภัย
‎ซึ่งจะทำให้เรากล้าหาญ ‎และกล้าเผชิญหน้ากับความกลัว
‎จริงเหรอ ฉันก็มีเพื่อนได้เหรอ
‎ได้สิ เพื่อนที่จะรักนายในแบบที่นายเป็นไง
‎นายจะว่ายังไงล่ะ
‎โดโด้เอาด้วย
‎นี่มันเปล่าประโยชน์นะ ริดลีย์
‎ใครๆ ก็รู้ว่า วินิเฟร็ด ชอบวิ่งคนเดียว
‎เข้าใจแล้วว่าทำไม
‎ฉันไม่รู้ว่าขาโดโด้จะวิ่งได้อีกนานแค่ไหน
‎วินิเฟรด เธอหมายถึงเฟร็ดเหรอ เฟร็ด
‎- เธอพูดว่าอะไรนะ ‎- เฟร็ด
‎เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันอยากให้เรียกว่าเฟร็ด
‎ก็สำหรับฉันเธอคือเฟร็ดนี่
‎ดีจัง พ่อแม่ตั้งชื่อฉันว่าวินิเฟร็ด ‎แต่ฉันไม่เคยรู้สึกว่ามันใช่เลย
‎ฉันคิดว่าเฟร็ดเป็นชื่อของกระทิง ‎ที่แข็งแกร่งและดุดันกว่า
‎เฟร็ดจอมดุดัน เรามาที่นี่ ‎เพื่อขอให้เธอเข้าร่วมทีมกับเรา
‎ไม่ละ โทษที ฉันวิ่งของฉันคนเดียว
‎ไม่มีใครในฝูงเข้าใจฉันเลย ‎แล้วพวกเธอจะแตกต่างตรงไหนล่ะ
‎ก็คงงั้นแหละเนอะ
‎มาเถอะ เรากลับไปที่ห้องโถงกันกันดีกว่า
‎ขอบคุณสวรรค์โดโด้
‎เดี๋ยวก่อน เฟร็ด
‎ฟังนะ บางครั้งฝูงจริงๆ ของเรา ‎ก็ไม่ใช่ที่ที่เราเกิดมา
‎แต่เป็นฝูงที่เราเลือกต่างหาก
‎ก็ถ้าเธอเป็นส่วนหนึ่งของฝูงนะ
‎- เธอบอกว่าเธอชื่ออะไรนะ ‎- ริดลีย์
‎โอ้ เธอก็ดูเหมือนริดลีย์จริงๆ แหละ
‎ยังไงก็เถอะ ถ้าเธออยู่ในฝูง งั้นฉันเอาด้วย
‎ไปกันเถอะทุกคน
‎ขอละ อย่าให้ฉันวิ่งอีกเลย
‎แล้วใครจะเข้าร่วมทีมเราต่อล่ะ
‎โอ๊ย
‎ดันเต้ เป็นอะไรไหม
‎โอ๊ย ใช่ ฉันไม่เป็นไร
‎แค่เรื่องโชคร้ายอีกเรื่องน่ะ
‎โชคดีนะที่ราล์ฟกับฉันแข็งแกร่ง
‎นายต้องระวังให้มากกว่านี้นะ
‎ระวังเหรอ ไม่เคยมีใครพูดแบบนั้นกับฉันมาก่อน
‎ดูเหมือนจะเป็นความคิดที่ฉลาดดีนะ
‎ฉันรู้ว่านายคงชอบไถสเกตคนเดียว
‎แต่เราอยากขอให้นายมาร่วมทีมกับเรา
‎เห็นไหม ถ้าเราเปิดใจและให้คนอื่นเข้ามา…
‎เอาสิ ฉันเข้าด้วย ฟังดูน่าสนุกดี
‎โอ้ โอเค เยี่ยมเลย
‎ง่ายจังแฮะ
‎เพลงสร้างแรงบันดาลใจนี่ดังมาจากไหนเนี่ย
‎อุ๊ย ฉันเอง
‎เจ๋งแจ๋ว
‎อะไรนะ
‎นี่น่ากลัวมากเลย
‎แต่ก็สนุกดีนะ
‎มาเร็ว
‎เดี๋ยวก่อน เราไปโซนอวกาศกันไม่ดีกว่าเหรอ
‎เธอบอกว่าอยากไปหานักบินอวกาศพีชเชสต่อนี่
‎เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้วละ ‎ปกติแล้วเราจะหาเธอเจอได้…
‎ที่นี่
‎มา ปา ขอนมกล้วยปั่นอีกแก้วหน่อย
‎- ได้เลย ‎- ใส่ทิปลงโถด้วยละ
‎เราไม่ได้ทำร้านนี้เพื่อการกุศลหรอกนะ
‎เธอดูเศร้าจัง
‎มีข่าวลือทั่วพิพิธภัณฑ์
‎พีชเชสมีความกลัวลับๆ บางอย่าง ‎ที่เธอรับมือไม่ไหว
‎เธอเลยหยุดท่องอวกาศแล้ว
‎ความกลัวลับๆ เหรอ
‎รอตรงนี้นะ
‎นี่ พีชเชสใช่ไหม
‎ใครอยากรู้ล่ะ
‎เพื่อนไง คนที่เธอยังไม่เคยเจอน่ะ
‎ฉันริดลีย์ ริดลีย์ โจนส์
‎มีอะไรให้ฉันช่วยล่ะ ริดลีย์ โจนส์
‎นี่อาจเป็นลางสังหรณ์ แต่เธอกลัวความสูงใช่ไหม
‎กำแพงมีหู ประตูมีช่อง
‎ฟังนะ ฉันเคยเอาชนะความกลัวได้
‎และขึ้นไปทำภารกิจบนอวกาศ ‎กับเพื่อนของฉัน ซิลเวีย โจนส์
‎เธอกล้าหาญที่สุดเลย
‎และนั่นก็ทำให้ฉันกล้าหาญด้วย
‎แต่ในช่วงหลายปีมานี้ ‎ความกลัวของฉันก็เอาชนะฉันได้
‎ตอนนี้ทุกอย่างดูน่ากลัวไปหมด
‎แม้แต่ซาร่าห์ตรงนั้นยังยืนแข็งทื่อ ‎ตอนที่เห็นไฟไหม้วันนี้เลย
‎เราทุกคนมีความกลัว แต่เราไม่จำเป็น ‎ต้องเผชิญหน้ากับมันตัวคนเดียวนี่
‎อย่างที่เธอบอก คุณยาย… ฉันหมายถึงซิลเวีย
‎ทำให้เธอกล้าหาญไง
‎ซาร่าห์ก็ทำได้เหมือนกัน
‎ฉันว่าถ้าเธอมาร่วมทีมกับเรา
‎เราจะช่วยให้เธอมีความกล้าได้เหมือนเดิม
‎เมนูที่สั่งได้แล้ว
‎เก็บไว้ก่อน ฉันได้รับอนุญาตให้ออกบิน
‎อะไรนะ หลังจากที่เราเพิ่งทำเสร็จหมดเนี่ยนะ
‎ขอโทษที
‎พวกเราตัวเล็กเท่าช้อนนะรู้ไหม
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่จะได้ผลจริงๆ
‎ซึ่งก็ดีแล้ว เพราะฉันต้องรวบรวมทีม ‎และช่วยพิพิธภัณฑ์ให้ได้โดยเร็ว
‎โอเค ทีม เหลือสมาชิกอีกแค่คนเดียว
‎- ใครกันเหรอ ‎- อิสแม็ท
‎- ว่าไงนะ ‎- ราชินีอิสแม็ทเหรอ
‎ใช่
‎ราชินีอิสแม็ทขี้หงุดหงิด
‎เลวร้าย
‎ผู้ที่ "บ้าๆ บอๆ ในยามเช้า" เหรอ
‎และเรื่องสุดท้ายในยามค่ำด้วย
‎แล้วก็เวลาอื่นๆ ด้วย อิสแม็ทคนนั้นน่ะเหรอ
‎- ไปกัน ‎- ล้อกันเล่นรึเปล่า
‎ตอนนี้ฉันได้หมวกนำโชคคืนมาแล้ว ‎ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
‎แต่ถ้าจะกลัวอะไรสักอย่างล่ะก็ ‎คงเป็นราชินีมัมมี่นั่นแหละ
‎อะไรเนี่ย ไม่เอาน่า
‎อิสแม็ทอาจจะชอบทำตัวเป็นราชินี ‎แต่เธอไม่ใช่คนที่เราต้องกลัวสักหน่อย
‎โอ๊ะโอ
‎ผู้บุกรุก
‎เธอพูดว่าไงนะ
‎หวัดดี
‎บอกแล้วไงว่าเราไม่ใช่ผู้บุกรุก ‎เราเป็นเพื่อนกับราชินี
‎แต่งเรื่องเก่งดีนี่
‎ราชินีไม่มีเพื่อนหรอกนะ
‎จงเงียบ
‎ขอเชิญพบกับราชินีของเรา
‎ราชินีอิสแม็ทโชนี่โจมานาเอดริซเคพรีมหาราช
‎โค้งคำนับ
‎อย่าสบตาราชินีละ
‎ขอบคุณ เสด็จพ่อ
‎ใครกันที่กล้าบุกรุกอาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ของมัมมี่
‎ที่ตกแต่งอย่างมีรสนิยมนี้กัน
‎ได้โปรด องค์ราชินี
‎เราเป็นผู้อาศัยในพิพิธภัณฑ์ ‎ที่เดินทางมาที่นิทรรศการนี้
‎เพื่อเยี่ยมพระองค์
‎เยี่ยมฉันงั้นเหรอ ‎โดยไม่มีของบรรณาการมาด้วยเนี่ยนะ
‎อย่ามาตลกหน่อยเลย
‎- เอาโดโด้ไปได้นะ ‎- นี่
‎ล้อกันเล่นหรือเปล่า
‎เจ้านั่นไม่เหมาะกับการตกแต่งที่นี่
‎เร็วเข้า ซาร่าห์ ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
‎ทุกคนต้องการให้เธอช่วย
‎ผู้บุกรุก เธอหนีไปแล้ว
‎ใช่
‎อย่าขยับ ถ้าไม่อยากให้ราชินีโดนแทง
‎ขอโทษด้วยนะ
‎มาเร็ว
‎มัวยืนรออะไรกันอยู่
‎ตามไปสิ พวกนั้นจับตัวลูกสาวเรา
‎ข้าหมายถึงราชินี
‎ปล่อยมือฉันนะ พวกงี่เง่า
‎หากไม่มีราชินีคอยปกครอง
‎อาณาจักรอาจตกอยู่ในความวุ่นวายได้
‎และที่สำคัญกว่านั้น ชุดฉันก็ยับยู่ยี่มาก
‎ไปอีกทาง
‎อยู่นั่นไง หยุดพวกนั้น
‎บอกไว้ก่อนนะ เคบับไส้โดโด้ไม่อร่อยหรอก
‎มีไอเดียดีๆ อย่างอื่นไหม
‎ซาร่าห์ บอกอิสแม็ทสิว่าเรามาที่นี่ทำไม
‎ฉันขอโทษที่เราทำแบบนี้ ‎แต่เราแค่อยากคุยกับเธอ
‎ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไงที่ต้อง ‎รับผิดชอบสิ่งต่างๆ ที่มากมาย
‎และมรดกของครอบครัวที่ต้องรักษาไว้ ‎มันอาจน่ากลัว และท่วมท้น
‎แต่ถ้าเธอลดกำแพงลง ‎และบอกให้ทหารวางอาวุธ
‎แล้วลองเปิดใจกับเพื่อน ‎เธออาจจะพบอีกด้านของตัวเองก็ได้นะ
‎อีกด้านที่ไม่ใช่ราชินี
‎นี่แหละแม่ที่ฉันรู้จัก
‎เกือบไปแล้วละสิ
‎ฉันนึกว่าเราจะสูญพันธุ์กันหมดแล้ว
‎พวกเราบางคนก็สูญพันธุ์ไปแล้วจริงๆ
‎พูดถูกเลย
‎ซาร่าห์ เธอสุดยอดมากเลย
‎ก็คงงั้นมั้ง
‎ไม่เอาน่า ฉันไม่ได้จะทำอะไรแย่ๆ ‎กับพวกเธอซักหน่อย
‎แค่จับโยนลงคุกใต้ดิน
‎งั้นเหรอ คุณเจ้าหญิง
‎"ราชินี" ต่างหาก
‎นี่เป็นครั้งแรกเลยที่พวกเธอพูดแบบนั้นด้วยกัน
‎ช่างมันเถอะ
‎ยังไงก็เถอะ ฉันดีใจที่เธอตัดสินใจ ‎มาร่วมทีมกับเรานะ อิสแม็ท
‎ตอนนี้พวกเธอเป็นทีม และมีซาร่าห์เป็นผู้นำแล้ว
‎เวลาปัจจุบันก็ควรกลับมาเป็นปกติได้แล้ว
‎อะไรกัน
‎ทุกคนยังเลือนหายไปอยู่
‎แต่ทำไมล่ะ
‎เฟร็ด ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ายุ่งกับของฉัน
‎ฉันแค่แตะมันเฉยๆ เอง
‎ฉันไม่เก่งเรื่องทะเลาะกัน
‎ขอโทษที่เพื่อนโดโด้ ‎นายชื่ออะไรนะ เดวอนรึเปล่า
‎นี่แหละเหตุผลที่ฉันชอบบินเดี่ยว
‎ฉันอาจจะพาทุกคนมารวมตัวกัน ‎แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันจะสร้างทีมได้
‎ดูสิว่าฉันทำอะไรลงไป
‎ฉันทำพลาดไปแล้ว
‎ฉันไม่อาจซ่อมแซมฝันร้ายนี้ที่พังไปได้
‎ความพยายามของฉันไม่เป็นผล
‎แม้ว่าจะต้องเสี่ยงก็ตาม
‎ฉันพยายามอย่างมากเพื่อให้ทุกคนเป็นทีม
‎เธอไม่อาจบังคับให้เกิดมิตรภาพได้
‎พวกเธอถูกหลอมรวมกันด้วยไฟ
‎พวกเธอมาอยู่ด้วยกันในตอนที่มีเรื่องคับขันสุดๆ
‎ไม่มีอะไรที่ฉันเปลี่ยนแปลงได้แล้วตอนนี้
‎ฉันกลัวว่าฉันคงจะแพ้
‎ฉันไม่อาจบังคับให้พวกเธอเลือก
‎ที่จะเป็นทีมเดียวกันได้
‎- เอาจริงเหรอ ‎- พูดเป็นเล่นน่า
‎ฉัเดาว่าทางเลือกเดียวของฉันคือกลับไปปัจจุบัน
‎และหาทางแก้ไขอีกทางหนึ่งแทน
‎ดวงตาเข็มทิศของฉัน มันพังแล้ว
‎ไม่นะ จะเป็นแบบนี้ไม่ได้
‎เร็วเข้า ใช้ได้เถอะ ขอร้อง
‎ใช่
‎นั่นไม่ดีแล้ว
‎ไม่จริงน่า นั่นดวงตาเข็มทิศเหรอ
‎เพื่อน
‎เธอไม่เคยบอกเลยว่า ‎เธอก็เป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์ด้วย
‎คงจะเป็นงานที่ยากมากเลยสินะ
‎หมายถึง เป็นงานที่ยากสำหรับเธอ ‎ฉันจะต้องทำได้ดีแน่
‎ฉันคงลืมตัวไปน่ะ
‎ดูเหมือนมันจะพังซะแล้ว
‎ใช่ มันพังแล้วละ
‎และฉันต้องซ่อมมันก่อนที่ฉันจะกลับบ้าน
‎บ้านที่อยู่ในช่วงเวลานี้นี่แหละ ‎ไม่ใช่จากอนาคตหรือที่ไหนหรอก
‎เป็นงานโลหะที่งดงามมาก
‎เธอต้องให้สุดยอดช่างตีเหล็ก ‎ซ่อมแล้วแหละ เพื่อนรัก
‎ได้สิ แต่ฉันจะหาช่างตีเหล็กได้ที่ไหน ‎ในเวลาแบบนี้ล่ะ
‎โอ้ ใช่ เฮ่ ไอด้า
‎มันพังยับเลยนะเนี่ย
‎ฉันทุบมันแรงไปหน่อย ก็เลยเป็นแบบนี้แหละ
‎ว้าว
‎เป็นอย่างที่ฉันกลัวจริงๆ ‎ดวงตาเข็มทิศนี้ต้องถูกหลอมใหม่
‎หลอมเหรอ ถ้าจะมีใครสักคนทำได้ ‎ก็ต้องเป็นเธอแล้วแหละ ไอด้า
‎ใช่ ฉันอาจจะทำได้
‎หลอมโลหะเพื่อให้เปลี่ยนรูปทรงและซ่อมได้
‎แต่ฉันต้องขอเตือนว่าความร้อน ‎ในห้องจัดแสดงของฉันอาจไม่พอ
‎ฉันต้องหลอมดวงตาเข็มทิศของเธอ ‎ในภูเขาไฟไดโนเสาร์นั่น
‎ภูเขาไฟตรงนั้นงั้นเหรอ
‎ฉันนึกว่าเธอจะพูดถึงที่ที่ไกลและอันตรายซะอีก
‎ไม่ ไม่ใช่ภูเขาจำลองที่ทำจากยางและพลาสติกนี่
‎ของจริง ตรงนี้ไง
‎- โอ้โฮ ‎- โอ้เทพอียิปต์
‎ควันเยอะมากเลย
‎และลาวา
‎และแมกมาด้วย
‎ใช่ ในทางเทคนิคแล้ว ‎นี่อาจเป็นส่วนหนึ่งของห้องฉัน
‎แต่ฉันพยายามเลี่ยงการเข้าไปใกล้ภูเขาไฟจริงๆ
‎เพราะมันอันตรายมากและปะทุได้ตลอดเวลา
‎ไอด้า แน่ใจนะว่าเราแค่แปะผ้าพันแผลที่เข็มทิศ
‎แล้วก็จบแค่นั้นไม่ได้น่ะ
‎เกรงว่าจะไม่ได้
‎ของที่หายากและมีเวทมนตร์เช่นนี้ ‎ต้องถูกหลอมในเปลวไฟเท่านั้น
‎หลอมในเปลวไฟ
‎นี่แหละ
‎เหมือนกับตอนที่ไฟไหม้ต้นไม้
‎ภารกิจนี้จะทำให้ดวงตาเข็มทิศกับหม่ามี้ ‎และทีมรวมกันเป็นหนึ่งได้
‎ไม่ต้องห่วง ซาร่าห์ ‎ถ้าเราร่วมมือกัน เราจะทำได้
‎ตอนนี้เราก็แบ่งเครื่องมือช่างกันไปแล้ว
‎เราต้องรีบขึ้นไปที่ยอดภูเขาไฟ
‎ตรงนั้น ฉันจะตั้งที่หลอมใกล้ๆ ‎กับลาวาที่ร้อนและลุกไหม้ที่สุด
‎ว้าว พอดูใกล้ๆ แล้วที่นี่ก็น่ากลัวนะเนี่ย
‎เหมือนนี่จะเป็นการผจญภัยเลย
‎ฉันจัดการด้วยตัวเองเองได้
‎เดี๋ยวก่อน ไม่ ภูเขาไฟลูกนี้อันตรายมาก
‎อีกอย่าง ไอด้าก็มีอุปกรณ์มากมาย
‎เราต้องใช้ทุกคนในทีมเพื่อขนขึ้นไป
‎และพูดถึงทีมแล้ว ‎เธอจะไม่พูดปลุกใจพวกเราหน่อยเหรอ
‎อย่าตกลงไปในลาวาละ มันร้อน
‎พูดได้ดีมาก สร้างแรงบันดาลใจสุดๆ
‎นี่อาจดูเป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้
‎แต่ฉันเชื่อในตัวพวกเธอ
‎ถ้าเราทำสิ่งนี้ด้วยกันและดูแลกันและกัน
‎เราจะไปถึงข้างบนได้ในไม่ช้า
‎ลุยกันเลย
‎ข้างหลังเป็นไงบ้าง
‎- อดทนไว้นะ ‎- โอเค
‎ฉันไม่คิดว่าหินพวกนี้เป็นมิตรกับโดโด้
‎โว้ว
‎ดัดลีย์
‎พีชเชส เธอช่วยฉันไว้ ขอบคุณ
‎น่ากลัวชะมัด
‎แต่ฉันก็รู้สึกเหมือนเป็นคนเดิมอีกครั้งแล้ว
‎สัญญาเลย ดัดลีย์
‎ถ้านายตกลงไป ฉันจะคอยจับนายไว้
‎เสมอ
‎- เธอจะจับเหรอ ‎- แน่นอน
‎ไม่งั้นจะมีเพื่อนไว้ทำไมล่ะ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- ภูเขาไฟกำลังจะปะทุ ‎- งั้นเราก็รีบขึ้นไปข้างบนกันดีกว่า
‎ไม่ เราต้องรอและหาที่หลบจนกว่าจะปะทุเสร็จ
‎พวกเธอจะอยู่ก็ได้นะ แต่ฉันไปก่อนละ
‎- เราต้องไปด้วยกัน ‎- ฟังนะ ริดลีย์
‎บอกแล้วไงว่าฉันไม่ต้องการทีม
‎ฉันบอกว่าฉันทำงานคนเดียวได้ดีกว่า ‎และทีมมีแต่จะถ่วงให้ฉันช้าลง
‎และฉันก็พูดถูก ‎ฉันช่วยให้พวกเธอปลอดภัยไม่ได้
‎ถ้างั้นก็ตามนั้น โอเคไหม
‎ซาร่าห์ ฉัน…
‎พวกเรากำลังจะตกลงไปในลาวา
‎ฉันรู้ว่าเธอพัง แต่ขอร้องละ ‎ช่วยทำงานอีกสักครั้งเถอะ
‎เราทุกคนเป็นโดโด้ทอดกรอบไปรึยัง
‎เพราะฉันได้กลิ่นบาร์บีคิว
‎ไม่ ริดลีย์ใช้ดวงตาเข็มทิศของเธอช่วยเราไว้
‎ก็อย่างที่เขาว่ากัน
‎"ดวงตาเข็มทิศที่พังก็ยังใช้ได้วันละครั้ง"
‎โอ๊ะโอ เจ้านี่พังแล้วจริงๆ
‎เราต้องรีบซ่อมก่อนที่…
‎จะเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎ประตูมิติที่ฉันสร้างขึ้นด้วยดวงตาเข็มทิศที่พัง
‎คงจะเกินควบคุมได้แล้ว
‎มันก็เลยนำโลกภายนอกเข้ามาในนี้
‎พิพิธภัณฑ์ คนที่อาศัยอยู่ ห้องจัดแสดง
‎ทุกอย่างจะถูกทำลาย
‎ยังไม่รวมที่เราจะถูกลาวา ‎ย่างสดเป็นมื้อเที่ยงด้วย
‎ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่างล่ะก็นะ
‎เราต้องซ่อมดวงตาเข็มทิศของฉัน
‎และปิดประตูมิติก่อนจะระเบิดครั้งต่อไป
‎ไอด้า เธอยังมีอุปกรณ์ช่างตีเหล็กอยู่ไหม
‎แน่นอน
‎เยี่ยม เราจะอยู่บนนี้และหลอมมัน
‎ในขณะที่เธอและทีม ‎พาทุกคนในห้องโถงไปที่ปลอดภัย
‎แต่ฉันทำไม่ได้
‎ทุกคนต่างหวาดกลัวและสับสน
‎พวกเขาต้องการให้เธอเป็นคนนำพวกเขา
‎ริดลีย์ ฉันโกหก
‎ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากได้ทีม
‎ฉันกลัวที่จะมีทีมต่างหาก
‎ถ้าฉันล้มเหลวหรือทำพลาด ‎หรือทำให้ใครบาดเจ็บล่ะ
‎ถ้าคนที่รักต้องเจ็บ หรือต้องจากไป
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันกลัวที่สุด
‎ฉันไม่ควรเป็นผู้พิทักษ์ ‎ฉันเหมาะกับการเป็นคนล้มเหลวมากกว่า
‎ซาร่าห์ ฉันรู้จักคนๆ นึงที่เหมือนเธอมาก
‎เธอคนนั้นมักเป็นห่วง ‎และคอยดูแลให้ทุกคนปลอดภัยเสมอ
‎โดยเฉพาะฉัน
‎ช่วงหลังมานี้ เธอคนนั้นก็คิดว่าตัวเองล้มเหลว ‎ในฐานะนักผจญภัยและผู้พิทักษ์
‎แต่การล้มเหลวก็ไม่เห็นจะเป็นไรนี่
‎ฮีโร่อาจไม่ได้ชนะเสมอไป
‎แต่มันไม่เป็นไร
‎บางครั้งเธออาจจะยอมรับว่าตัวเองทำพลาด
‎และมันไม่เป็นไร
‎เธอหนีจากความล้มเหลวไม่ได้
‎แต่ฮีโร่จะยืนหยัดขึ้นสู้เสมอ
‎พวกเขาแค่เรียนรู้ที่จะพูดว่า
‎ไม่เป็นไร
‎ฮีโร่ไม่ได้มีภูมิคุ้มกันต่อความกลัว
‎แต่มันไม่เป็นไร
‎เธอต้องเรียนรู้ที่จะอดทน
‎และมันไม่เป็นไร
‎เมื่อผู้คนต้องการการปกป้อง
‎เธอจะปล่อยให้ข้อบกพร่อง ‎ทำให้เธอหนีเตลิดไปไม่ได้
‎นั่นไม่โอเค
‎ไม่เกี่ยวว่าเธอจะล้มเหลวมากน้อยแค่ไหน
‎ไม่เกี่ยวว่าเธอจะทำผิดพลาดมากเพียงใด
‎มันอยู่ที่เธอจะลุกขึ้นมายืนใหม่ยังไง ‎นั่นแหละคือเรื่องที่สำคัญที่สุด
‎เธอไม่อาจชนะทุกศึกได้
‎ไม่อาจช่วยทุกวันคืนได้
‎แค่ทำให้เต็มที่ก็พอ
‎เธอจะไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไร
‎เธอเป็นสาวบ้านโจนส์ ซาร่าห์ ‎และสาวบ้านโจนส์ก็ไม่เคยยอมแพ้
‎สาวบ้านโจนส์ไม่เคยยอมแพ้เหรอ
‎โอเค ทีม หยุดยืนเฉยๆ ได้แล้ว
‎ไปลุยกันเถอะ
‎ริดลีย์กับไอด้าจะอยู่ที่นี่เพื่อซ่อมดวงตาเข็มทิศ
‎และเรามีห้องจัดแสดงที่กำลังหวาดกลัวรออยู่
‎หน้าที่เราคือการช่วยพวกนั้น โอเคไหม
‎- โอเค ‎- งั้นไปกันเลย
‎โอ้ เย่
‎เธอพร้อมไหม
‎พร้อมที่สุดเลย
‎ฉันแค่อยากได้…
‎ลาวาร้อนๆ
‎เราจะได้เริ่มกระบวนการหลอมได้
‎และอย่างที่ช่างตีเหล็กชอบพูดกัน ‎"ใครอยากจะหลอมก็ลงมือหลอมเลย"
‎ต้องรีบนะ เรามีเวลาไม่มาก
‎- เราทำได้ ทีม ‎- ไชโย
‎เราทำได้ โดโด้ทำได้
‎รายงาน คนในพิพิธภัณฑ์ปลอดภัยแล้ว
‎ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‎ทุกคนไปที่บันได
‎ไม่นะ หัวใจของพิพิธภัณฑ์
‎ซาร่าห์ ทำไมเธอไม่วิ่งล่ะ
‎ไปกันก่อนเลย เดี๋ยวฉันมานะ
‎ไม่นะ แม่คะ
‎ไอด้า ช่วยรีบหน่อยนะ
‎เกือบได้แล้ว
‎โว้ว
‎ได้แล้ว
‎ไม่นะ
‎แม่
‎ซาร่าห์ จับไว้
‎หมวกนำโชคของฉัน
‎หมวกนำโชคเธอละลายแล้ว
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก
‎รู้ไหม ฉันเริ่มคิดว่าไม่ใช่หมวกหรอก
‎ที่สร้างนักผจญภัย…
‎หัวใจที่เต้นอยู่ในนี้ต่างหาก
‎ฉันชอบท่อนที่สองนั่นนะ
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎ไม่นะ เราออกไปไม่ได้
‎ท่านหญิงริดลีย์ รับนี่
‎มัน… ได้ผล
‎- เราทำได้แล้ว ‎- ยอดเยี่ยม
‎เยี่ยมมากทุกคน เราทำได้แล้ว
‎และเราก็ทำด้วยกัน
‎ในฐานะทีม เน้นคำนี้เลย
‎- ใช่ ‎- ทีม
‎ฉันว่าเราทำได้แล้ว
‎ตอนนี้ลาวาหายไปแล้ว ‎ใครก็ได้ช่วยพาเราลงไปที
‎อุ๊ย นั่นฝีมือฉันเอง
‎เรามีผู้อาศัยที่หวาดกลัวและ ‎มาจากบ้านมากมายที่จะต้องพากลับ
‎- พร้อมไหม ‎- ไปกันเลย
‎เธอทำได้ ฉันรู้ว่าเธอจะดูแลพิพิธภัณฑ์ให้ปลอดภัย
‎- แน่นอน ‎- รับทราบ
‎ขอบใจที่เชื่อในตัวฉันนะ ริดลีย์ ‎ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่ยอมแพ้
‎ขอบใจนะ ริดลีย์
‎โอเค ไม่มีบาร์ในนิทรรศการ ‎ไม่มีแสงไฟน่ากลัวหรือพวกยาม
‎ยอดเยี่ยม
‎ดัดลีย์ ป้ายแสดงจะเขียนว่า ‎"กับดัดลีย์ผู้น่าทึ่ง" ไม่ได้หรอก
‎อะไรนะ ไหงเป็นงั้น
‎เพราะนายไม่ใช่ดาวเด่นในงานฉลองนี้ ‎ฉันต่างหากละ
‎ฉันหมายถึงต้นไม้นั่น
‎ตอนนี้ฉันแค่ต้องเกลี้ยกล่อมไม่ให้แม่ถอนตัว
‎แต่ฉันไม่ต้องการหมวกนำโชคแล้ว
‎หมวกไม่ได้ทำให้เป็นฮีโร่ ‎หัวใจที่เต้นอยู่ข้างในต่างหาก
‎และไม่มีหัวใจของใครที่แกร่งกว่าของแม่แล้ว
‎ฉันรู้ว่าฉันโน้มน้าวเธอได้
‎แม่คะ
‎แม่อยู่ในครัว
‎แม่ โอเค หนูรู้ว่าแม่อยากถอนตัว ‎และเลิกเป็นผู้พิทักษ์แล้ว แต่หนู…
‎ถอนตัวเหรอ
‎พูดเรื่องอะไรอยู่จ๊ะ ลูกรัก
‎แต่แม่บอกว่า…
‎ริดลีย์ แม่เป็นสาวบ้านโจนส์ ‎และสาวบ้านโจนส์ไม่เคยยอมแพ้
‎รีบกินก่อนไปออกลาดตระเวนเถอะ
‎และคอยจับตาดูพีบอดี้ไว้ละ ‎ช่วงนี้เขาทำตัวน่าสงสัยมาก
‎ฉันไม่ได้แค่แก้ไขอนาคต แต่ทำให้มันดีกว่าเดิมอีก
‎- อะไรเหรอ ลูกรัก ‎- ไม่มีค่ะ
‎อะไรกันเนี่ย
‎ก็แค่… ขอบคุณที่เป็นฮีโร่ของหนูมาเสมอ ‎และไม่เคยยอมแพ้
‎ลูกก็เป็นฮีโร่ของแม่เหมือนกันนะ ริดส์ ‎และแม่สัญญาว่าแม่จะไม่ยอมแพ้
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์