Geçmişin canlandığı
Gizem dolu bir yerde
Büyümeye hazır
Bir tarih kahramanı var!
Geçmişimizi koruyup Geleceğimizi kurtarıyor
Sahne alma vakti gelen bir kahraman o!
Ridley Jones!
Cüretkâr, cesur ve gözü pek
Ridley Jones!
Korur müzeyi gururla
Ridley Jones!
Maceracı ruhu bulaşıcı
Dinozorlar, dodolar Ve astronot şempanzelerle
Ridley Jones!
Özgün fötr şapkasıyla
Ridley Jones!
Hiçbir zorluk duramaz karşısında Korkusuna asla yenik düşmez
Macera buldu mu parıldar
Kargaşaya dalıverip günü kurtarır
Ridley Jones!
RIDLEY JONES: MÜZENİN KORUYUCUSU
GEÇMİŞE DÖNÜŞ
Hadi küçük atlar.
Hepimizi küçültüp Müzenin Kalbi'ni
minyatür Eski Batı'ya saklamak harika bir fikirdi.
Ridley'nin fikri. Antares'ten daha parlak.
Sağ olun. Koruyucu olarak daha fazla gücüm olduğunu fark edince
onları kullanayım dedim.
Sonunda ağaç ev tadilatı bitti ve Kalp'i ait olduğu yere koyacağız.
Evet. Ama dönmek için acele etmeliyiz.
Yaram karıncalanıyor. Bu iyiye işaret değil.
Bu konuda içimde kötü bir his var.
Dostum, benim de.
Ama sanırım benim kötü hissimin sebebi
atın, kuyruğuma basması.
Bir şey duydum.
Burada bekleyin.
Ridley, sana emrediyorum…
Sorun olmadığını söyle.
Görev raporu nedir Sunshine?
Sessiz. Fazla sessiz.
-Anne, yaran doğruymuş. Başımız belada. -Hem de nasıl. Onlar kim?
Haydutlar. Eski Batı'nın Hırsızları.
Yılandan daha kötü ve katırdan daha pis kokulu.
Değerli eşyalarınızı saklayın.
Önemli olan tek şey Müzenin Kalbi. Çalmalarına izin veremeyiz.
Bir planım var.
Ma, Pa, Gözler, batıya gidin.
Anne, biz de Kalp'le doğuya gideceğiz. Haydutlara gidip oyalayın.
-Bize kaçmak için zaman yaratın. -Hadi.
Diğer tarafta görüşürüz.
-Bu Jones kadınları birer kahraman. -Doğru.
-Hadi gidelim. Şunlara müdahale etmeliyiz. -Tekrarlamana gerek yok.
G kuvveti bu zıplamadan daha kolay.
Seni anlıyorum ama o haydutlar Müzenin Kalbi'ni alırsa
canlanma yeteneğimizi kaybederiz.
-Zıpla. -Hey!
Başka haydut da varmış, buraya geliyorlar.
Anne, sen Kalp'i al.
-Ne yapacaksın? -Onları senden uzaklaştıracağım.
Hayır, bu çok tehlikeli.
Tehlike, koruyuculuğun bir parçası.
Ayrıca ben hallederim.
Şapkam! Tüm görevlerimde vardı.
Aldım.
-Güzel yakaladın. -Birkaç hamlem var.
Ama unutma, seni maceracı yapan şapka değil, altındaki kalp.
-Tanıdığım en güçlü kalbe sahip kişisin. -Sağ ol.
-Dikkatli ol canım. -Tabii. Dikkatli benim göbek adım.
Olmadığını biliyorsun, adımı sen koydun. Ama dikkatli olacağım anne, söz.
Hadi. Kalp'i güvende tut.
En önemli şey bu, unuttun mu?
Sıçanlar! Burada değerli bir şey yok. Biri konuşmaya başlasa iyi olur.
Sarılın bana!
Ganimet nerede küçük hanım?
Asla söylemem.
Olamaz. Ridley'yi yakaladılar. Kalp'i kurtarmam gerek.
Ama onu bırakamam. Dayan Ridley!
Çok fazla muz dışında hiçbir şeyleri yok.
Evet, bunda da öyle. Muz hariç.
Ne varmış burada?
Anne, hayır!
Ridley, özür dilerim.
Alın. Aradığınız şey bu. Onu bırakırsanız veririm.
Anne!
Sana bir şey olmasına izin veremem, riske atamam.
Çok güzel.
Hem de kalp şeklinde. Yeni perdelerime çok yakışacak.
-Hadi gidelim… -Merhaba! Herkes nereye gitti?
-Bu… -Dudley?
Bensiz Kalp'i almaya gittiğinize inanamıyorum.
Hapşırdığını duyunca üşüttüğünü sandık.
Alerjidendi, hassas sinüslerim var.
Alerji.
-Hey! -Ridley! Ne yapıyorsun? Geri dön!
Güven bana.
Durdurun onu.
Kusura bakma Dudley.
Bunu niye yaptın? Toz beni…
-Anne, Gözler ekibi, siper alın. -Darbeye hazır olun!
Yakaladım!
Sıkı tutun. Seni tutuyoruz.
Pardon.
Ucuz atlattık.
Aferin Dudley. Haydutları uçurdun…
Kalp'in kenarı kırılmış.
Önemli değil.
Önemli.
Anne, ne oldu?
Sanırım koruyucu gücümü kaybettim.
O zaman bulalım.
O kadar kolay değil.
Böldüğüm için üzgünüm ama güneş batıyor.
Hava kararmadan portala dönmeliyiz.
Güzel.
Bu haydutlar, gece haydutlarının yanında hiçbir şey.
Tamam, geliyoruz. Değil mi anne?
-Evet. -Gidelim.
Peşinden her yere gelirim.
Selam.
Geri döndük.
Pusula Göz'ün büyük avantajları var.
Zaman ve uzayda seyahat etmeyi,
Ma ve Pa'yı görebilecek kadar küçülmeyi seviyorum.
-Güle güle! -Görüşürüz!
-Aldınız mı? -Evet.
Ve kutlama duvarı için bir fotoğraf daha çektik.
Bu çok güzel. Tam ihtiyacım olan şey. Sağ olun Gözler.
Sarah'nın eğitimde çekilmiş fotoğrafının yanına koyacağım.
Bir dakika, o annemin şapkası değil.
Hayır, o eski şanslı maceracı şapkasıydı. O kadar çok taktı ki parçalandı.
Müzeyi bu ağacı da içine alacak şekilde genişleteli 35 yıl olduğuna inanamıyorum.
35 yıldır Müzenin Kalbi buradaydı.
Bugün yeniden açtık.
Bugün ben de müzenin koruyucusu görevimden istifa ediyorum.
-Ne? -Yapamazsın!
Tüm hayatımı adadığım yeri korumayı sevsem de zamanı geldi.
Şapkamı asma vakti geldi.
Anne, neden?
Beni orada gördün. Senin gibi maceraya istekli değilim.
Artık değilim yani.
Belki de hiç senin gibi iyi değildim.
Anne…
Ne oldu?
Annem beni Kalp'e tercih etti. İyi bir koruyucu olmadığını düşünüyor.
Sadece hatırlaması lazım.
Neyi hatırlaması lazım?
Ne kadar iyi olduğunu. Öyle de. Sarah? Sarah, bekle.
Annemin koruyucu olmadığını düşünemiyorum.
Şuna bakın. Harika bir ekip olmuştuk.
Çok yazık. O tanıdığım en iyi koruyucu.
Lafım sana değil tabii.
Alınmadım.
Hep onun yarısı kadar iyi olmak istedim.
Korkusuzdu. Çok iyi bir liderdi.
Keşke bunu ona hatırlatabilsek.
Yapabiliriz. Biliyorum. Annemin en büyük macerası neydi?
-Aynı şeyi mi düşünüyoruz? -Bilmiyorum. Ne düşünüyorsun?
Çoraplar üçlü olmalı, birini kaybetsen de iki tane kalır.
Vay canına! Aklımı başımdan aldın.
Annenin en büyük macerası bizim de en büyük maceramızdı.
İşte burada.
-Mumya-lade. -Eskilere gittim.
Neye bakıyorum?
Korkunç bir yangının izlerine.
-Bu sayede bir ekip olduk. -Ve harika annene katıldık.
Dün gibi hatırlıyorum.
Herkes ağacın açılışını izlemek ve müzeye katılmasını kutlamak için
burada toplanmıştı.
Henüz bir sürü ya da şimdiki gibi dost değildik.
Dostum!
Ama törenin ortasında
hava durumu sergisinden korkunç bir yıldırım ağaca düştü.
Ve ağaç alev aldı.
Müze tam bir kaos içindeydi.
-Annen yalnız çözmeye çalışıyordu. -Birbirimizden pek hoşlanmıyorduk.
Ama saf bir cesaret anında annen kaçmak yerine ateşe koştu.
Olamaz!
Ve yanmış, isle kaplı şekilde elinde Müzenin Kalbi'yle dışarı çıktı.
Kalp'in sıcak metali elinde yara izi bıraktı ama umursamadı.
Bu olayla birlikte biz de bir ekip olduk.
Sarah'nın liderliğinde herkesi tehlikeden uzaklaştırdık.
Ekibimiz o alevlerle oluştu
ve o gün müzeyi kurtardık.
Vay canına. Ateşle oluşmuş. Gördünüz mü? Annem cesur bir maceracı.
Ona o anda kahraman olmanın nasıl bir şey olduğunu hatırlatmalıyız.
Şu fotoğraflara bakın
Ne gördüğümü söyleyeyim
Gerçek cesaretin örneği olan bir kahraman
Anneme o zamanlar kim olduğunun
Hatırlatılması gerek
O zaman yine kahraman olur
Maceralarının her biri
Öncekinden daha cesurdu
Geçmişi hatırlamasına yardım etmeliyiz
Bir şekilde O zamana dönmesini sağlayabilirsek
Tekrar kahraman olmasına yardım ederiz
Anne, içindeki hayranlık uyandıran
Kahramanı görmen için
Ne yapmam gerektiğini söyle
Hep olduğu kişiyi hatırlamasına
Yardım edeceğiz
Tekrar kahraman olmasına
Yardım edeceğiz
-Gözler ekibi, toplanın! -Ne oldu?
Artık koruyucu olarak yeni güçlerim var. Zamanda geriye gitmek de dâhil.
Bunu niye yapasın?
Seni bilmem ama ben yedinci sınıftan nefret ederdim.
Pusula Göz'ü annemin ağaçla olan fotoğrafında kullanırsam
şanslı maceracı şapkasını alabiliriz.
Bunu taktığında fikrinden vazgeçeceğini biliyorum.
Zaman yolculuğu mu?
Bu biraz fazla riskli değil mi?
Uzay-zaman sürekliliği hakkında çok az şey öğrendim
ama bildiğim tek şey şu
zamanda geriye gitmek şimdiki zamanda ve gelecekte her şeyi mahvedebilir.
Bu çok pervasızca Sunshine.
Bunu sürekli kara deliklere atlayan biri söylüyor.
Evet. Sanırım haklısın.
Anneni neşelendirmenin bir yolunu bulalım.
Eminim bir torba kuş yemini sever.
Bunu yapabilirim. Biliyorum.
Beni bir koruyucu yaptılar.
Gücüm var. Neden kullanmayayım?
Kimse gittiğimi anlamadan dönerim.
Tamam geçmiş, işte geliyorum! Hey!
Vay canına. Müzeye geldim ama her şey biraz eski görünüyor.
Sanırım geçmişteyim.
-Anne, şanslı şapkamı gördün mü? -Yine mi kaybettin?
Anne ve büyükannemin geçmişteki hâlleri.
Ve annemin şanslı şapkası.
Evet!
Başardım. Üzgünüm şanslı şapka.
Annemin fikri değiştiğinde geri getireceğim.
Şimdiki zamana döndüm.
Ama herkes nerede?
Anne? Büyükanne?
Burası neden bu kadar karanlık?
Anne, burada mısın?
Annem ve büyükannem ağaç evi değiştirdiler mi?
Her şey çok farklı görünüyor… Hey! Bay P mi?
Kim o?
-İşgalci! -Kımıldama!
Gitmem gerek.
Biri müzeye girmiş.
Bunlar da kim?
-Selam. -Yaşamak istiyorsan benimle gel.
Sen de kimsin?
Zaman yok. Bin Sunshine.
-"Sunshine"? -Hey!
Bay Peabody'yi uyarmalıyız.
Güvenlik görevlileri artık bizi rahatsız edemez Sunshine.
Yine "Sunshine" dedin. Kimsin sen?
Ben kim miyim?
Müze direnişinin
dost canlısı uzay maymunu lideri.
-Lideri ve tek üyesi. -Peaches? Seni gördüğüme çok sevindim.
Seni görmek de güzel. Ama burada ne işin var?
-Burası çocuklara göre değil. -Ne? Burası çocuk müzesi.
Evet ama Peabody'nin sahibi olduğu bir müze, unuttun mu?
Bir süredir uzaktasın, biliyorum. Hafızanı tazeleyeyim.
Peabody burayı devraldığında aileni ağaç evden kovup kendi taşındı.
Onları hediyelik eşya dükkânında çalıştırdı,
Lonny'yi kovup gaddar bir güvenlik şirketini işe aldı.
En kötüsü, geceleri sergileri kilitliyor. Herkes hapsoluyor.
Yani oyunlar, yatıya kalmalar,
Rotonda konseri, hiçbir şey yok.
Hayır. Ekip bunu neden durdurmadı?
Ekip mi? Ne ekibi?
Fred, Dante, Dudley, Ismat ve sen, Peaches.
-Annem küçükken bir ekip kurdunuz. -Hayır, hiçbir zaman ekip olmadık.
Ne? Olamaz.
Kötü haberi vermek istemem
ama annen hiç umduğumuz gibi bir koruyucu olmadı.
Peabody'ye hiç karşı çıkmadı.
Ben…
Sana inanmıyorum.
Annem müzeyi seviyor, onu korumak için her şeyi yapar.
-Gerçekten mi? -Beni anneme götürür müsün?
-Anne? -Ridley? Burada ne işin var?
-Yatılı okulda olman gerekiyordu. -Ne? Ne zamandan beri…
Doğru. Yatılı okula gidiyorum.
Gelip görmek istedim… Anne, eline bakayım.
-Ne? -Yara izine ne oldu?
-Ne yara izi? -Jones ailesi ağacı yandığında olan.
Hangi yaradan bahsettiğini bilmiyorum ama o yangını hatırlıyorum.
Ağaca yıldırım düştü, herkes çok korkmuştu.
Alevlere girip Müzenin Kalbi'ni kurtardın.
Ne? Alevlere girmek mi? Sağ ol, kalsın.
Şanslı kahraman şapkamı bulamadım. Çok riskliydi.
Şapkanı bulamayınca alevlere girmedin mi?
Kimseyi ekibine katılmaya teşvik etmedin.
Müzede olmamalısın. Bay Peabody hoşlanmaz. Patron o, ne derse o olur.
Tamam. Tabii.
Bu işim bitince seni okula bırakacağım.
O zaman dışarıda bekleyeyim.
Herkes fotoğraftan siliniyor.
Yani geçmişte annemin şapkasını aldığımda
her şeyi mahvedip ekibin oluşmasını mı engelledim?
İşleri yoluna koymalıyım.
Önce buradan çıkmalıyım. Kaçmama yardım eder misin?
-Tabii ki ederim. -Teşekkürler.
Seni görmek güzeldi Ridley. Seni çok özledik.
Geri döneceğim, söz.
Anlaşıldı. Hadi gidelim.
-İşte orada! -Hep muz kabuğu düşüren o gizemli araç.
Sıkıysa yakalayın bakalım.
Sağ ol Peaches. Geçmişle işim bittiğinde müzeyi tek başına korumayacaksın, söz.
Kımıldama!
Hadi portal, açıl.
Hadi!
Annemin şanslı şapkasını alınca her şey değişti.
Yani seni geri getirirsem her şey normale döner.
Değil mi?
Hadi canım! Şanslı şapkamı bulmuşsun.
Evet.
Müzede gördüm, geri vermeye geldim.
Sağ ol. Öncesinde kullanabilirdim. İnanmazsın ama bu ağaç yandı.
Ne? Bu hiç iyi değil.
Şapkam olmayınca donup kaldım.
Neyse ki sonunda annem geldi.
Hayır, çok geç kaldım.
Yangın yaşanmış bile. Ne yapacağım?
Tanıdık geldin. Seni tanıyor muyum?
Ben…
Ben de bir Jones kadınıyım.
Uzaktan kuzeniz. Ziyarete geldim. Adım Ridley.
Ridley mi? Güzel bir isim. Bunu unutmayayım.
Neyse, çok memnun oldum. Ben Sarah.
Büyük bir şey değil ama koruyuculuk eğitimindeyim.
Her koruyucunun neye ihtiyacı var, biliyor musun?
Liderlik edeceği bir ekip. Hadi kuralım.
Yalnız daha iyiyim. Ekip beni yavaşlatır.
Hayır. Ekibin olması harika bir şey.
En azından bir dene.
Tam bu işe uygun kişileri tanıyorum.
Hey!
Sağ ol.
Ne demek. Bazen yanında birinin olması iyidir.
Haklı olabilirsin.
Tamam, deneyeceğim. Aklında kim vardı?
Dodo Dudley mi? Emin misin?
O her şeyden korkmuyor mu?
Her şeyden değil.
Sadece örümcekler, açık hava, palyaçolar, denizyıldızı,
kendi gölgesi ve oyuncak ayılardan.
Tamam, çok şeyden korkuyor.
-Ama o tanıdığım en sadık dost… -Dost mu?
Yani onun hakkında öyle şeyler duydum.
Merhaba! Dudley?
Kim o?
Merhaba Sarah. Sen kimsin?
Jones'ların uzaktan bir kuzeni.
Birlikte maceraya atılacak bir ekip kuruyoruz, Ridley seni önerdi.
Macera olmaz!
Sergim dışındaki her şey tehlikeli, neslim tükenebilir.
Sonum tüm dodolara benzemesin!
Ayrıca Sarah Jones mu lider olacak? Pek "liderlik vasfı" yok.
Bunu kafasına süzgeç takan biri söylüyor.
Süzgeç ne için?
Koruma için.
Her an kıyamet kopabilir.
Bir volkanın içine düşebilirsin
Uzayda asteroit çarpabilir
Birinin yüzüne çarpabileceğini bilmek
Hiç hoş değil bence
Yok olmaya bir adım kaldı
Kıyamete bir dakika
Dışarıda her şey patlayabilir
Kasırgalar ve şimşekler var
Akarkumun çok yaygın olduğunu duydum
Mumyalar ve palyaçolar çok korkutucu
Kafamda mutfak eşyalarıyla
Burada kalmayı tercih ederim
Neslimin tükenmesine bir adım kaldı Bir ayağım çukurda
Dışarıda her şey patlayabilir
Dışarıda her şey
Her şey patlayabilir
Her lider ve kahramanın bir yerden başlaması gerek.
Bir yolculuk sonda başlamaz.
Bence ona bir şans verirsen seni şaşırtabilir.
Dış dünya korkutucu görünse de
bizi kollayan arkadaşlarla güvendeyiz.
Bu cesur olup korkularımızla yüzleşmemizi sağlar.
Ciddi mi? Arkadaşım olabilir mi?
Evet. Seni olduğun gibi sevecek arkadaşlar.
Ne dersin?
Yapalım.
Ümitsiz vaka. Winnifred yalnız koşar, bunu herkes bilir.
Nedenini anlıyorum. Buna daha ne kadar dayanırım, bilmiyorum.
Winnifred mi? Fred mi demek istedin? Fred!
-Ne dedin sen? -Fred?
-Fred denmesini istediğimi nasıl bildin? -Fred'e benziyorsun.
İyi. Ailem bana Winnifred adını vermiş ama hiç doğru gelmedi.
Bence Fred çok daha büyük, sert bir bizona uygun bir isim.
Büyük sert Fred, ekibimize katılmanı istemeye geldik.
Üzgünüm. Ben yalnız koşarım.
Sürümde kimse beni anlamıyor. Siz niye farklı olasınız?
Haklısın.
Hadi, rotondaya dönelim.
Şükürler olsun!
Bekle! Fred!
Bak, bazen doğduğumuz sürü gerçek sürümüz değildir.
Bizim seçtiğimizdir.
Sen de sürünün bir parçasıysan olur.
-Adın ne demiştin? -Ridley.
Ridley'e benziyorsun.
Sen de sürüdeysen varım.
Hadi gidelim millet.
Lütfen beni daha fazla koşturmayın!
Ekibimize başka kim katılacak?
Ah!
Dante, iyi misin?
Evet. İyiyim.
Sadece yine düştük. Neyse ki Ralph ve ben dayanıklıyız.
Daha dikkatli olmalısın.
Dikkatli mi? Bunu daha önce kimse dememişti.
Çok akıllıca bir fikir.
Tek başına kaymayı sevdiğini biliyorum
ama ekibimize katılmanı isteriz.
Kalbimizi açıp içeri aldığımızda…
Tabii, katılırım. Eğlenceli olur.
Tamam. Harika.
Kolay oldu.
Bu ilham verici müzik nereden geliyor?
Eyvah. Benden.
Harika!
Ne?
Bu çok korkutucu!
Ama eğlenceli de.
Hadi!
-Uzay kanadına gitmemiz gerekmiyor mu? -Astronot Peaches'i görmeyecek miydin?
Artık orada pek vakit geçirmiyor, genelde
burada oluyor.
Ma, Pa, bir tane daha muzlu milkshake lütfen.
-Tabii. -Bahşiş kavanozuna bir şey koy.
Bu barı hayır için işletmiyoruz.
Çok üzgün görünüyor.
Söylenene göre
aşamadığı gizli bir korkusu varmış.
Uzaya çıkmayı bıraktı.
Gizli korku.
Burada bekle.
Peaches, değil mi?
Kim soruyor?
Bir dost. Henüz tanışmadık.
Ben Ridley. Ridley Jones.
Senin için ne yapabilirim Ridley Jones?
İçime öyle doğmuş olabilir ama yüksekten korkuyor musun?
Yerin kulağı vardır.
Dinle, eskiden korkularımı yenip
arkadaşım Sylvia Jones'la uzay görevlerine giderdim.
Çok cesur biriydi. Bu da beni cesaretlendirdi.
Ama yıllar geçtikçe korkuma yenik düştüm. Artık her şey daha korkunç görünüyor.
Sarah bile bugün yangında dondu.
Hepimizin korkusu var ama yalnız yüzleşmemiz gerekmez.
Dediğin gibi büyükannem… Yani Sylvia sana cesaret vermiş.
Sarah da verebilir.
Ekibe katılırsan özüne dönmene yardım edebiliriz.
Sipariş hazır.
Kalsın. Kalkış izni aldım!
Ne? Yaptığımız onca işten sonra mı?
Affedersiniz.
Kaşık boyutundayız.
Bunun işe yaradığına inanamıyorum.
Güzel çünkü bu ekibi bir araya getirip müzeyi kurtarmam lazım.
Tamam ekip. Bir üye kaldı.
-O kim? -Ismat.
-Ne? -Kraliçe Ismat mi?
Evet.
-Asabi Kraliçe Ismat mi? -Korkunç mu?
Sabahları huysuz olan mı?
Ve geceleri.
Ve diğer zamanlarda. O Ismat mi?
-Gidelim. -Şaka mı bu?
Şanslı şapkamı geri aldığıma göre hiçbir şeyden korkmuyorum.
Ama bir şeyden korksaydım o da mumya kraliçe olurdu.
Ne? Hadi.
Ismat bazen kraliçe kaprisi yapsa da korkulacak biri değil.
Eyvah.
Davetsiz misafirler!
Ne diyordun?
Merhaba.
Davetsiz misafir değiliz, Kraliçenin arkadaşlarıyız.
Tabii, öyledir.
Kraliçenin hiç arkadaşı yok.
Sessizlik.
Karşınızda kraliçemiz,
Kraliçe yüce Ismat Chione Jomana Edrice Khepri.
Eğil.
-Gözlerine bakmadan. -Babalarıma teşekkürler.
Bu kraliçe mumyanın kutsal ve zevkli şekilde dekore edilmiş alanına
izinsiz girenler kim?
Lütfen Ekselansları.
Biz müze sakinleriyiz, serginizi ziyarete geldik.
Hediye ya da adak olmadan mı ziyarete geldiniz?
Beni güldürmeyin.
-Dodoyu alabilirsiniz. -Hey!
Şaka mı bu?
Dekoruma hiç uymaz.
Hadi Sarah. Bir şey yapmalısın. Herkesin yardımına ihtiyacı var.
Davetsiz misafir kaçtı!
Evet!
Kıpırdarsanız kraliçeniz zarar görür.
Üzgünüm.
Hadi.
Ne duruyorsun öyle?
Koşun. Yavrumuzu… Yani kraliçeyi kaçırdılar.
Bırak beni aptal.
Kraliçe başlarında olmazsa krallık kaosa sürüklenir.
Daha da önemlisi, kıyafetim çok kırışıyor.
Diğer tarafa!
Oradalar! Durdurun!
Yemin ederim, dodo şiş kebabı iştah açıcı değil.
Başka fikri olan?
Ismat'e neden geldiğimizi söyle.
Üzgünüm ama seninle konuşmak istedik.
Büyük sorumluluklar nasıldır, bilirim.
Aile geleneğini sürdürmek korkutucu ve yorucu olabilir.
Ama muhafızlar olmadan gardını indirip
açılacak dostlar bulursan başka bir yanını keşfedebilirsin.
Kraliçe olmayan yanını.
İşte tanıdığım annem.
Ucuz atlattık.
Soyumuz tükenecek sandım.
Bazılarımızınki tükendi.
Çok doğru.
Sarah, harikaydın.
Sanırım öyleydim.
Hadi ama, size o kadar kötü bir şey yapmazdım.
-Sadece birkaç asır zindana atardım. -Öyle mi Prenses?
"Kraliçe" olacak.
Bunu ilk kez birbirinize söylediniz.
Boş verin.
Her neyse, bize katılmaya karar vermene sevindim Ismat.
Artık Sarah'nın liderliğinde bir ekip oldunuz.
Şimdiki zaman normale dönmeli.
Ne?
Herkes hâlâ siliniyor.
Ama neden?
Fred, mücevheri elleme dedim!
Sadece dokundum.
Çatışma konusunda iyi değilim.
Üzgünüm minik dostum. Adın neydi? Devon mı?
Bu yüzden genelde yalnız uçuyorum.
Herkesi bir araya getirdim ama onları bir ekip yapamadım.
Burada ne yaptığıma bak
Büyük bir karmaşa yarattım
Bu kötü rüyayı düzeltemem
Tehlikede olan şeye rağmen
Çabalarım boşa gitti
Ekip olmanız için çok uğraştım
Kimseyi zorla arkadaş yapamazsın
Sizinki yangınla oluştu
En zor şartlarda bir araya geldiniz
Artık hiçbir şeyi değiştiremem
Kaybetmeye mahkûmum
Zorlayarak
Ekip olmanızı sağlayamam
-Gerçekten mi? -Şaka mı bu?
Tek seçeneğim şimdiki zamana dönüp işleri düzeltmenin başka yolunu bulmak.
Pusula Göz'üm bozulmuş.
Hayır. Bu olamaz.
Hadi. Çalış lütfen.
Evet!
Bu hiç iyi değil.
Olamaz. O Pusula Göz mü?
Dostum!
Müze koruyucusu olduğunu söylemedin.
Çok zor bir iş olmalı.
Senin için zor tabii. Ben harika olacağım.
Aklımdan çıkmış olmalı.
Bozulmuş.
Evet, bir şekilde kırılmış.
Eve dönmeden önce düzeltmem lazım.
Evim de bu zamanda, gelecekte falan değil.
Çok şık bir metal işi.
Bunun için birinci sınıf bir demirci lazım.
Tabii ama böyle bir zamanda demirciyi nereden bulacağım?
Doğru. Ida!
Tamamen kırılmış.
Yeterince vurduğumda bunu yapıyor.
Aman tanrım!
Korktuğum gibi. Bu yeniden dövülmeli.
Öyle mi? Bunu yapsan yapsan sen yaparsın Ida.
Evet, bunu başarabilirim.
Tekrar şekillendirmek için metali eritirim.
Ama sergimdeki ısı yeterli olmaz.
Pusula Göz'ü o dinozor volkanında dövmeliyim.
Hemen şuradaki volkan mı?
Bir an için uzak ve tehlikeli bir yerden bahsediyorsun sandım.
Bu lastik ve plastikten yapılmış kopyası değil.
Buradaki gerçek volkan.
-Mısır Tanrıları aşkına! -Çok duman var.
Ve lav.
Ve magma.
Bu teknik olarak sergimin bir parçası olsa da
mümkün olduğunca uzak duruyorum.
Çok tehlikeli ve vahşi olduğu için.
Ida, geçici bir çözüm bulamayacağımıza emin misin?
Maalesef eminim.
Bunun gibi nadir ve büyülü bir şey alevde dövülmeli.
Ateşte yapılacak.
İşte bu.
Ağacın yanması gibi
bu görev de annemi ve ekibi bir araya getirebilir.
Merak etme Sarah. Ekip olarak çalışırsak bunu yapabiliriz.
Demirci aletlerimi bölüştüğümüze göre hemen volkanın tepesine çıkmalıyız.
Orada en sıcak lavların yanına istasyonumu kuracağım.
Vay be. Yakından bakınca daha da korkunç görünüyor.
Bir maceraya benziyor.
Tek başıma halledebilirim.
Hayır, bekle. Bu volkan çok tehlikeli.
Ayrıca Ida'nın çok teçhizatı var, tüm ekip anca taşırız.
Ekipten bahsetmişken moral konuşması yapmayacak mısın?
Lava düşmeyin. Çok sıcak.
Harika bir moral konuşması. Çok ilham verici.
İmkânsız bir görev gibi görünebilir ama hepinize inanıyorum.
Bunu birlikte yapıp birbirimizi kollarsak hemen zirveye ulaşırız.
Yapalım şu işi.
Nasılsınız?
-Dayanıyoruz. -İyi.
Bu kayalar dodolara hiç uygun değil.
Hey!
Dudley!
Peaches, beni kurtardın. Sağ ol.
Çok korkutucuydu.
Ama özüme döndüğümü hissediyorum.
Bir anlaşma yapalım Dudley. Düştüğünde seni yakalayacağım.
Daima.
-Öyle mi? -Tabii.
Dostlar ne güne var?
Neler oluyor?
-Volkan patlamak üzere. -O zaman acele etsek iyi olur.
Geçene kadar saklanıp beklemeliyiz.
İstersen kal ama ben gidiyorum.
-Birlikte gitmeliyiz. -Ekip istemediğimi söyledim.
Yalnız daha iyiyim, ekip beni yavaşlatıyor.
Haklıydım. Hepinizi koruyamam.
Kabullen artık.
Sarah, ben…
Hayır, hepimiz lava düşeceğiz.
Kırıldığını biliyorum ama lütfen bu seferlik açıl.
Hepimiz kızarmış dodo mu olduk?
Barbekü gibi kokuyorum!
Ridley Pusula Göz'ü kullanıp bizi kurtardı.
Ne derler bilirsin. "Kırık bir Pusula Göz günde bir kez doğruyu gösterir."
Eyvah. Pusula tamamen mahvoldu.
Kötü bir şey olmadan
bunu düzeltmeliyiz.
Neler oluyor?
Kırık Pusula Göz'le açtığım portal kontrolden çıkmış olmalı.
Dış dünyayı buraya getirdi.
Müze sakinleri. Sergiler.
Hepsi yok olacak.
Ayrıca hepimiz yanacağız.
Bir şey yapmazsak.
Pusula Göz'ü onarıp tekrar patlamadan portalı kapatmalıyız.
-Ida, demirci aletlerin duruyor mu? -Evet.
Biz burada kalıp yeniden döveceğiz, siz de herkesi güvenli bir yere götürün.
Ama yapamam.
Herkes afallamış, korkuyor.
Onlara liderlik etmen gerek.
Ridley, yalan söyledim. Ekip istemediğimden değil.
Olmasından korkuyorum.
Ya hata yaparsam ya da birine bir şey olursa?
Sevdiğim birinin incinmesi ya da onu kaybetmek en büyük korkum.
Başarısız olmaktansa koruyucu olmamayı tercih ederim.
Sarah, sana çok benzeyen birini tanıyorum.
Hep endişeli ve herkesin güvende olmasını istiyor.
Özellikle benim. Artık iyi bir koruyucu ve maceracı olamadığını düşünüyor.
Ama başarısız olmakta sorun yok.
Bir kahraman her zaman kazanmayabilir
Ama sorun değil
Bazen bunu kabullenmelisin
Bunda bir sorun yok
Başarısız olmaktan kaçamazsın Ama kahramanlar hep üstün gelecek
Sadece şunu söylemeyi öğrenmeliler
Sorun değil
Kahramanlar da korkabilirler
Sorun değil
Azimle devam etmeyi öğrenmelisin
Sorun değil
İnsanları koruman gerektiğinde
İyi olmadığını düşünüp kaçamazsın
Bu bir sorun
Başarısız olman
Ya da çuvallaman önemli değil
Önemli olan nasıl ayağa kalktığın
Her savaşı kazanamazsın
Her zaman günü kurtaramazsın
Elinden geleni yap
İyi olacaksın
Sorun değil.
Sen Jones kadınısın. Jones kadınları asla pes etmez.
Ekip, yeterince durduk. Harekete geçelim. Ridley ve Ira Pusula Göz'ü onaracak.
Sakinlerin hepsi korkuyor. Onları kurtarmak bizim işimiz, tamam mı?
-Tamam! -Hadi o zaman!
Evet!
Hazır mısın?
Kesinlikle.
Sadece biraz
sıcak lav lazım.
Eritme işlemine başlayabiliriz.
Biz demircilerin dediği gibi, "Eriten döver."
Acele et. Fazla vaktimiz yok.
-Başardık! -Yaşasın!
Başardık!
-Houston, herkesi güvenli yere götürdük. -Her şey yoluna girecek.
Herkes merdivenlere!
Hayır! Müzenin Kalbi.
-Sarah, neden koşmuyorsun? -Gidin. Hemen geliyorum.
Hayır. Anne!
-Ida, lütfen acele et. -Az kaldı.
Hey!
Aldım!
Olamaz.
Anne!
Sarah, elimi tut!
Şanslı şapkam!
Şanslı şapkan gitti.
O kadar önemli değil.
Düşünüyorum da insanı maceracı yapan şapka değil…
Altındaki kalp.
İkinci kısmı sevdim.
Ben de.
Olamaz! Kapana kısıldık!
Leydi Ridley! Yakala!
İşe yaradı.
-Başardık! -Harika!
Harika iş çıkardık! Başardık!
Birlikte yaptık.
Ekip olarak. Büyük harflerle.
-Evet! -Ekip olduk.
Sanırım başardık.
Lav gitti, inmemize yardım eder misiniz?
Amanın. Bu benim hatam.
Evlerine dönmesi gereken korkmuş sakinlerimiz var. Hazır mıyız?
Gidin. Yaparsınız. Müzeyi güvende tutacağınızı biliyorum.
-Tabii. -Anlaşıldı.
Bana inandığın için sağ ol. Asla pes etmeyeceğim, söz.
Sağ ol Ridley.
Parmaklıklar, ürkütücü ışıklar, güvenlik görevlileri yok.
Şimdilik iyi.
Dudley, pankartta "Başrolde İnanılmaz Dudley" yazamaz.
Ne? Neden?
Çünkü bu kutlamanın yıldızı sen değilsin, benim.
Yani ağaç.
Annemi emekli olmamaya ikna etmeliyim. Ama bunun için şanslı şapkaya gerek yok.
İnsanı kahraman yapan şapka değil, altındaki kalp.
Anneminkinden daha güçlü bir kalp yok. Onu ikna edebilirim.
Anne?
Mutfaktayım.
Emekli olup koruyuculuğu bırakmak istediğini biliyorum…
Emekli mi?
Neden söz ediyorsun?
Ama dedin ki…
Ben Jones kadınıyım, Jones kadınları asla pes etmez.
Devriyeden önce yiyelim.
Peabody'ye dikkat et. Çok şüpheli davranıyor.
Geleceği düzeltmekle kalmadım, daha iyi yaptım.
-Ne dedin tatlım? -Hiç.
Bu ne içindi?
Hep kahramanım olduğun ve hiç pes etmediğin için teşekkürler.
Sen de benim kahramanımsın. Asla pes etmeyeceğim, söz.
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı