SERIAL NETFLIX
W miejscu pełnym tajemnic Gdzie przeszłości czuć zew
Bohaterka historii Ku przygodzie się rwie!
Ona ratuje przyszłość Przeszłości broniąc bram
To jej moment I teraz pokaże się nam
Ridley Jones!
Śmiała, dzielna i odważna
Ridley Jones!
Strzeże muzeum z dumą
Ridley Jones!
Swym entuzjazmem nas zaraża
Dinozaur i dodo I kosmiczna małpka są z nią
Ridley Jones!
Kapelusz to jej znak firmowy Ridley Jones!
Wyzwaniom nie kłania się
Nie lęka się nigdy, o nie Jak sprostać przygodom też wie
Leci do boju już
Wszystkich ratuje tu
Ridley Jones!
Peaches poza nieskończonością
Co to za gwiazda?
To Antares.
A ta? A ta? A tamta?
To Wega, to Kapella, a to Rigil Kentaurus.
Rozumiem. A tamta?
Dzięki, że mnie złapałaś.
Nie ma sprawy, słoneczko.
Piękny widok.
Gwiazdy migoczą jak śnieg na słońcu. Chciałabym tam wrócić.
Nie możemy lecieć w kosmos, ale może coś da się zrobić?
Chyba mam kilka pomysłów.
Opanowałaś tryb marsjański. Pora na bieg jowiszowy.
Włączam bieg jowiszowy.
O to właśnie chodziło.
Co to za przycisk?
- Bananowa niespodzianka! - Houston, mamy piramidę!
Na marmoladę! Przygotuj się na uderzenie!
Ridley! Nic wam nie jest?
Miło mi poinformować, że misja się powiodła.
Nic nam nie jest.
O oponie nie można tego powiedzieć.
Naprawiłabym ją, ale zgubiłam narzędzia w wypadku z czarną dziurą.
Wypadek?
Z czarną dziurą?
Mam cię, słoneczko!
Staramy się nie mówić o tym wypadku, ale jesteś teraz obrońcą muzeum.
Musisz o nim wiedzieć.
Lata temu, zanim się urodziłaś, przygotowałam nową wystawę.
O podróżach kosmicznych.
Ale mój magiczny kompas przypadkowo aktywował czarną dziurę.
Tak się rozrosła, że wessała całą wystawę.
Cała wystawa po prostu wyparowała.
Przesunęliśmy tu więc wystawę z czarną dziurą.
Była zbyt niebezpieczna, by zostać w rotundzie.
Wtedy straciłam skrzynkę z narzędziami i całą masę bananów.
Odważne banany.
Oby były szczęśliwe w bananowej beztroskiej błogości.
Jeśli mamy naprawić łazik, musimy pokonać czarną dziurę.
Na pierścienie Saturna!
Kolejna przygoda dla astronautów?
Przygotujcie się. Chyba lecimy dziś w kosmos.
Hura!
Ostrożnie. Flary są do nagłych wypadków.
Przepraszam. Była taka ładna.
Wybaczcie. Ralph bardzo chce polecieć w kosmos.
Do dzieła.
Rany!
Ojej!
Ale super!
- Rany! - Niesamowite!
Przygotujcie się.
Wspaniale!
Patrzcie! Moje ruchy w kosmosie są jeszcze bardziej bizoniczne!
W kosmosie prawie umiem latać.
Czekaj, już do ciebie idę!
Rajuśku!
Czujesz się tu jak ryba w wodzie.
Bo jestem w końcu u siebie.
To naprawdę wielki krok dla wszystkich małp.
Chodźcie. Znajdźmy tę wystawę.
- Hura! - Chodźmy.
Jupi!
- W dechę. - Super!
Jurajsko!
Tu jest!
Na stado gnających bizonów, widzę zaginioną wystawę!
Rozglądaj się za moimi narzędziami.
Ciągle wygląda nieźle.
Cześć!
Cześć. Jestem Ridley Jones.
Cześć, Ridley. Nazywam się G.L.A.D-6S, ale możesz mówić mi Gladys.
Jestem gospodarzem tej wystawy.
Nie wiedziałam, że na wystawie jest robot.
Zrozumiałe. Byłam zapakowana, gdy wpadłam w czarną dziurę.
Gdy wylądowaliśmy, paczka się otwarła
i od tamtej pory tu mieszkam.
Czy to nie wspaniałe?
Gdy skończymy misję, zabierzemy cię do muzeum.
Doceniam propozycję.
Wolałabym jednak tu zostać.
Podoba mi się widok.
W kosmosie jest niesamowicie.
Można tu latać Gdy ma się ochotę
A wszystkie planety Wirują wokół ciebie
Widziałaś kiedyś Tak piękne mgławice?
Czy spadające gwiazdy To nie cud?
Nasza galaktyka Wypełniona kosmicznym wdziękiem
Wolna jak ptak w nieważkości
Kosmosu zachwycaj się pięknem
Komety i kwazary Asteroid pas
Czarne dziury I meteorytów deszcz!
Bliżej do nieba Nie ma nikt z was
Więc blaskiem gwiazd się ciesz
Nie uwierzycie w kolorów moc A Ziemia w oddali blednie
Niewyobrażalnie piękny świat
Kosmosu zachwycaj się pięknem!
Zachwycaj się pięknem
Nie dziwię się, że chcesz tu zostać.
Ale na razie szukamy narzędzi, by naprawić łazik.
W obozie nie ma żadnych narzędzi, ale część wystawy wylądowała w wąwozie.
Za mną. Pokażę wam.
Wiesz, Peaches, zamiast wracać do muzeum,
możesz zostać tutaj.
Pięknie tu.
Tak jak obiecałam. Oto wąwóz.
- Rany! - Super!
Pomocy, spadam!
Ale spadam powoli,
więc ktoś musi mnie uratować w ciągu 15 minut.
Zawsze cię uratuję, słoneczko.
Patrzcie! Co tam jest?
Na moje małpie serce! To zaginione banany.
Odważne i pyszne banany. Zamarzły na kamień.
I tak byłyby pyszne z odrobiną karmelu.
Rozejrzyjmy się za narzędziami.
Będziemy szukać do skutku.
Mam je!
Łatwizna.
Nie wiem, czy jestem gotowa na powrót.
Asteroida! Spójrzcie!
Żadna egipska królowa nie miała kamienia kosmicznego!
To lawina!
Dość ospała lawina.
Mam cię.
Nie! Skrzynka z narzędziami!
Panuje tu niska grawitacja.
Ta lawina nie ma szans z potężnym bizonem.
Na razie, kosmiczny głazie.
Niech ktoś zrobi mi zdjęcie i wyśle je orłom.
Tu raczej nie ma Wi-Fi.
Nie martw się! Przeszłam odpowiednie szkolenie.
Trzymaj się. Peaches nadchodzi!
Niebiosa, tęskniłam za tym.
Pomocy! Jesteś moją jedyną nadzieją!
Dudley, musisz trochę zwolnić.
Skrzydła dodo nie są stworzone do lotów międzygwiezdnych.
Mam pomysł.
Juhu! Kocham kosmos!
Prawie tak samo jak desery bananowe.
Cieszę się, że cię widzę!
Zawsze cię uratuję.
A ja zawsze dam się uratować.
To było niesamowite.
Kosmos to twoje miejsce.
Zrozumielibyśmy, gdybyś chciała tu zostać.
Nie będę kłamać.
Widok jest tu przecudny,
a przygody w kosmosie przyspieszają bicie mojego serca…
Peaches, znów mnie porwało.
Nie mogę zresztą opuścić Dudleya.
Dziękuję, ale teraz moją przygodą jest pomaganie Ridley w muzeum.
Tam jest mój dom.
Powinniśmy wracać. Mama będzie się martwić.
Weź ten komunikator i dzwoń, kiedy chcesz.
Skoro opanowaliśmy czarną dziurę,
wpadnę tu czasem na kosmiczną przygodę.
Będę za wami tęskniła. Żegnajcie.
Jak sprawuje się łazik?
Cudnie. Jak twój mrożony banan?
Mrożone banany karmelowe to mój nowy przysmak.
Może spróbujemy wrzucić jowiszowy bieg?
Dalej, antygrawitacja!
- Rany! - Dalej, Peaches!
Spróbuję jeszcze raz z piramidą.
Cieszysz się, że wróciłaś?
Nie chciałabym przegapić takiej przygody.
- Hura! - Juhu!
Cichy pościg
Spójrzcie na te święte korytarze!
Piękno i historia Jakby prosto z marzeń
Pamiętajmy, co nam Robić się tu każe
Pilnujmy każdego Starożytnego okazu
Nie spoczniemy, póki Nie wciśniemy gazu!
Jesteśmy Oczami Muzeum Jesteśmy Oczami Muzeum
To nasza warta!
To było królewskie!
Jak się bawicie? Nazywamy się Pod Kopułą!
Grajcie!
Ten zespół wie, jak dać czadu.
To najlepsza kapela w muzeum!
Innej tu nie ma. Ale tak, są najlepsi.
Dawaj, Fred!
Dalej, Fred!
- Prawdziwy dinomit! - Jesteś gwiazdą!
Fred, niezły jesteś!
Ty też dajesz czadu!
Tak! Ty, Evie!
Zaraz. Naprawdę?
Masz taki talent, że mogłabyś nim handlować w naszym sklepiku. Żart.
To było nie z tego świata!
Naprawdę umiesz grać, Evie.
To wiele dla mnie znaczy, Fred.
Byłem taki jak ty.
Powinnaś dołączyć do naszego zespołu.
Chciałabym, ale nie mogę.
Rozumiem, ale dlaczego?
Jestem za mała. Widzisz? Ledwo mogę dosięgnąć pedału.
Gdy zaczynałem grać, też byłem małym cielakiem.
Nie wierzę!
Ciągle grałem na perkusji w Saturnie.
Dzięki echu brzmiałem bizonicznie!
Ale super.
Wzrost cię nie powstrzyma.
Co się tam dzieje?
- Ups! - Alarm!
Kod Peabody. Chować się!
Kryć się!
Rozproszcie się!
Bez paniki!
Dokładnie, słoneczko!
Co to za hałas?
To muzeum. Nie koncert.
Nie lubię muzyki. Przeraża mnie, że wywołuje emocje.
Cały ten hałas dochodził stąd?
Hej, panie Peabody. Ćwiczyłam grę. Sama.
Koniec z tym. Mam dziś bardzo bogatego…
To znaczy, bardzo specjalnego gościa, wszystko musi być idealnie.
Kto to taki?
Nieważne. Ma być cicho.
Muzyka jest zbyt radosna.
Co to było? Trzeba to zatrzymać. Lonny!
Mało brakowało, a byśmy wpadli.
Ciekawe, kim jest ten gość specjalny.
Mam złe przeczucia.
Brakuje mi talerza. Musi gdzieś tu być.
Co to, na faraona?
Nie chcę nikogo straszyć, ale to musi być duch!
Nie, to rury.
Przypadkiem spłukałem deskę.
Wnętrze toalety nie nadaje się do trików.
Czy to nie brzmi jak rytm piosenki?
Duch-perkusista?
To mój rytm. Ten, który grałem na koncercie.
To Evie. Uwielbia moją solówkę, więc chciałem dać jej talerz.
Ten, którego teraz brakuje!
Więc pan Peabody szuka Evie!
Musimy ją znaleźć przed nim. Chodźmy za muzyką!
Evie?
Evie, jeśli ukrywasz się w tym królestwie,
rozkazuję ci wyjść! Proszę.
Centrala do Evie. Wychodź, gdziekolwiek jesteś.
Mam cię! Nic tu nie ma.
Gdzie jesteś?
- Evie! - Co?
Sprawdziliśmy każdy sarkofag i piramidę…
Nie wspominając o nosie Sfinksa. Ale ohyda.
W końcu cię mam!
Pan Peabody! Kryć się!
Kurza noga.
Panna Jones? A do kogo należały te głosy?
To tylko ja, panie Peabody.
To bez sensu. Słyszałem pięć różnych głosów.
Sprawdzałam, ile różnych głosów mogę zrobić.
Hej, słońce.
Mezozoik.
Jestem królową, pamiętasz? Bizonicznie. Dodo nie jedzą deserów.
Ja tak chyba nie brzmię.
Zachowaj swoje głosy dla siebie.
Dzisiejszy wieczór jest zbyt ważny na takie głupstwa.
Jest już czysto.
Nasze poszukiwania muszą być o wiele spokojniejsze. Dobrze?
Przyjęłam.
Uważajcie, pluszaki. Idzie Fred!
Jesteś tu, Evie?
Fred! Musisz być cicho! Pamiętasz?
Jestem cicho!
Chyba jej tu nie ma.
Na to wygląda. Chodźmy.
Ups. Ralph chyba nie umie być cicho.
Nie ruszaj się!
Mam cię, tajemniczy hałasie!
Pan P!
Znowu? Kończą nam się kryjówki.
Mam pomysł.
Znowu ty? Chwila. Coś tu się zmieniło.
Tak. Mamy nowy towar!
Nie przypominam sobie dostawy.
Ten pluszowy bizon jest uroczy.
Co?
Nie mam na to czasu.
Prawie nas złapał.
A ciągle nie znaleźliśmy Evie.
Jej bębnienie rozbrzmiewa echem.
Czekaj. Echo. Wiem, gdzie jest Evie.
Mogę je zatrzymać?
Dudley, jest noc.
Słońce nie zachodzi nad gwiazdorami.
Evie! Tu jesteś.
Fred! Miałeś rację. To idealne miejsce na granie.
Czemu uciekłaś z talerzem?
Racja. Proszę bardzo.
O nie. Zatrzymaj go i dołącz do zespołu.
Nie przejmuj się, że jesteś za mała.
Masz talent.
Dzięki, ale inne myszy śmiałyby się ze mnie.
Myszy mają być ciche i małe, a nie głośne jak gwiazdy rocka!
Wymień jedną mysią gwiazdę rocka.
To trudne zadanie. Beethoven nie był myszą, prawda?
Evie, jesteś gwiazdą rocka!
Dzięki. W środku tak się czuję, ale wciąż jestem tylko myszą.
Możesz być myszą, jaką zechcesz.
Dużą czy małą, cichą czy głośną.
O tym nie pomyślałam.
Witam!
O nie. Pan Peabody. Jest tu jego gość.
Na pewno znajdzie tu pani coś dla siebie.
- Kto to? - Nie wiem.
Ale mam złe przeczucia.
Ma super kapelusz.
Podejdźmy bliżej.
Polecam Skrzydło Egipskie, pani Luann.
Wiele mumii do wyboru.
Mumii nigdy dość, zawsze to powtarzam.
O czym ona mówi?
A może starożytna szachownica?
Albo wieloryb? Wszystko na sprzedaż.
Przyszła kupić eksponaty?
To znaczy?
Może nas kupić!
Och! A co, jeśli zechce dodo na wynos?
Nie pozwolę na to.
Idą tu. Ani ruchu!
- Za duży. - Och.
Cofam to, co mówiłam o jej kapeluszu. Ma kiepski gust.
Zbyt zielony.
Musimy ją zniechęcić, zanim coś kupi.
Ale jak?
Panie Peabody, jak pan wie, mam nieograniczony budżet.
Serio? Nie miałem pojęcia.
Ale jestem bardzo wybredna i nic tu do mnie nie przemawia.
Pójdę już. Chwileczkę.
To arcydzieło. Nigdy nie widziałam takiego piękna.
Ach, ten słodki bizon.
Tak! Muszę go mieć.
Doskonale. Przygotuję go.
O, nie! Fred! Musimy coś zrobić!
Mam plan. Chyba. Tak, to się uda.
Och! A to co?
Nie ma mowy, żebym kupiła coś w tym strasznym muzeum.
Proszę zaczekać!
Niewiele brakowało.
Evie! Uratowałaś mnie!
Brawo.
To było ekscytujące. Chyba jednak na coś mnie stać.
Nie wątpiłem w to ani przez chwilę.
Czasem trzeba wyrazić swoją prawdziwą naturę.
Świat może myśleć, że cię zna!
Widzą małą mysz no i już
Ale czasem trzeba pokazać Że inni strasznie się mylą!
Bo wielkość Tkwi przecież w nas
Nasz wygląd czasem Nie wyraża nas
Naszego serca Nie można ograniczać!
Wielkość tkwi w nas!
Podobno wygląd zwodny bywa
Jestem na to żywym dowodem
Bo wiara we mnie jest żywa Że gwiazdą rocka być mogę
Bo wielkość Tkwi przecież w nas
Nasz wygląd czasem Nie wyraża nas
Naszego serca Nie można ograniczać!
Wielkość tkwi w nas! Wielkość tkwi w nas!
Panie i panowie, przed wami nowy członek zespołu Pod Kopułą!
Brawa dla Evie!
Brzmisz świetnie!
Rządzisz, Evie!
Prawda? Zacznijmy od początku.
Napisy: Tomasz Suchoń