(ซีรีส์จาก NETFLIX)
ในที่ที่เต็มไปด้วยปริศนา ที่ซึ่งอดีตมีชีวา
มีฮีโร่แห่งประวัติศาสตร์ ผู้ที่หมายมาดจะลุยโลด
เธอปกป้องอนาคตของเรา โดยปกป้องอดีตแก่เก่า
เธอคือฮีโร่ผู้ได้เฉิดฉายในที่สุด
ริดลีย์ โจนส์! กล้าหาญ ท้าทาย และไม่กลัวเกรง
ริดลีย์ โจนส์! ปกป้องพิพิธภัณฑ์ด้วยความภาคภูมิ
ริดลีย์ โจนส์! เซนส์การผจญภัยของเธอมันระบาด
พร้อมเพื่อนไดโนเสาร์ โดโด้ และลิงอวกาศเคียงข้าง
ริดลีย์โจนส์! สวมหมวกปีกกว้างที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอ
ริดลีย์ โจนส์! ไม่มีเรื่องท้าทายใดจะหยุดเธอได้
ไม่มียอมแพ้ให้ความกลัว เปล่งประกายเมื่อการผจญภัยเข้ามาใกล้ตัว
โลดโผนในการต่อสู้และปกป้องวันนี้ไว้ให้รู้
ริดลีย์ โจนส์!
เจ้าจ๋อจรวด
เรียบร้อย ไม่มีรอยเปื้อนสักจุด
ว้าว พีชเชส ยานดูดีมากเลย เตรียมการเสร็จแล้วเหรอ
เสร็จแล้ว ทุกตารางนิ้วแวววาว อย่างกับปีกแมลงเต่าทอง
เธอคงตื่นเต้นกับวันครบรอบ การท่องอวกาศครั้งแรกของเธอสินะ
แน่นอน ฉันตื่นเต้นมากเลย
นี่คือเหรียญจากการเดินทางครั้งแรก สำหรับความกล้าหาญอันยอดเยี่ยม
และฉันก็จะฉลองด้วยการขับยานนี่ไปเที่ยว
ไม่ได้ขับมันมานานแล้ว
ว้าว บินในอวกาศของจริง ใครจะได้เป็นนักบินผู้ช่วยกันนะ
ฉันไม่ต้องให้ใครบินไปกับฉันหรอก ฉันชอบบินเดี่ยว
โว้ว!
มีใครพูดว่าไดโนเสาร์อวกาศเหรอ
อะไรนะ เปล่า ไม่มีใครพูดอย่างนั้นสักหน่อย
งั้นฉันคงจะหูแว่วไปเอง
แต่ฉันรู้ว่าฉันได้ยินว่า เธอต้องการเพื่อนบินไปอวกาศ
ให้ฉันไปด้วยนะ
มันเป็นกฎของลิงอวกาศไม่ใช่เหรอ ที่ต้องมีผู้บัญชาการสำรอง
ก็จริง ฉันไม่อยากฝ่าฝืนกฎ
กฎบ้าบอ และก็ความซื่อสัตย์ของฉัน
ก็ได้ ฉันจะให้นายขึ้นยานไปด้วย ถ้านายรอดจากการฝึกนะ
โอ้ ฝึกแบบไหนเหรอ
โว้ว หน้าชาไปหมดแล้ว สุดยอดเลย
แค่ดูก็เวียนหัวแล้ว
ความเร็วนั้นไม่เป็นมิตรกับขน
ดันเต้ต้องอยากไปอวกาศมากแน่ๆ
ฉันดีใจที่เป็นเขาที่ไป ไม่ใช่ฉัน
ฉันกลัวแมงมุมอวกาศน่ะ
ดัดลีย์ เธอเคยไปอวกาศมาแล้ว
เธอก็รู้ว่าไม่มีแมงมุมอวกาศ
พวกเขาอยากให้เธอคิดงั้นน่ะสิ
- โว้ว! - ฉันว่าเขาฝึกพอแล้วละ
รู้สึกยังไงบ้าง ดันเต้ ตอนนี้นายไม่อยากไปอวกาศแล้วใช่มั้ย
ไม่ ฉันอยากไป แต่หยุดหมุนก่อนเถอะ
สัญญาต้องเป็นสัญญา
นายบินไปอวกาศกับฉันได้ เพื่อน
แต่อย่าหวังว่าจะได้ทำอะไรนะ
ฉันรู้ว่าภารกิจนี้จะต้องดีที่สุด
การท่องอวกาศต้องใช้ความกล้าหาญ
แต่ที่สำคัญกว่านั้น มันคือการทำงานเป็นทีม
ฉันจะพูดอีกครั้ง "มันคือการทำงานเป็นทีม" ใช่มั้ย พีชเชส
ใช่ ขอบใจนะ ทุกคน เริ่มนับถอยหลังกันเถอะ
วู้ฮู!
- เดินทางปลอดภัย - โชคดี
โอ๊ะโอ พีชเชส ฉันต้องทำอะไรอย่างหนึ่งก่อนที่เราจะไป
ไม่มีเวลาแล้ว เพื่อน
เริ่มนับถอยหลังแล้ว และอวกาศก็ไม่เคยรอลิง
หรือไดโนเสาร์
แต่มันเป็นเรื่องฉุกเฉินนะ
โดโด้ ช่วยเป็นฉันแป๊บนึงได้มั้ย
ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำก่อนน่ะ
ฉันไม่รู้ว่าควรทำไหม
แกล้งเป็นฉันสักสองวินาที เดี๋ยวฉันมา
ไม่มีใครรู้หรอกว่าฉันหายไป
อะไรนะ
เอาละ
มาแล้วเหรอ ดันเต้ อย่าลืมรัดเข็มขัดด้วยล่ะ
แน่นอน เพื่อน เหมือนเล่นท่ายากบนเซิร์ฟสเกตเลย
ดันเต้ นายอยู่ไหน
- มัม-หรรศจรรย์! - โอ้โฮ!
เร็วสิ ทำอะไรอยู่ในนั้นนานจัง
ว้าว สุดยอดเลย
แน่ใจนะว่าไม่อยากไปท่องอวกาศอีกครั้ง ดัดลีย์
- สิบ เก้า - ดัดลีย์ เขาอยู่ไหน
- หา - แปด เจ็ด…
- หก - เดี๋ยว!
- ห้า สี่ - เดี๋ยว!
- สาม สอง หนึ่ง
โว้ว!
โอเค นี่คือสถานการณ์ นายคือดัดลีย์ ไม่ใช่ดันเต้
ถูกต้อง
และนายไม่ได้ฝึก
ถูกต้อง
ไม่เป็นไร ฉันไม่ต้องการเพื่อนเดินทางตั้งแต่แรกแล้ว
ใครมาก็ไม่สำคัญหรอก ฉันขับยานนี่เองได้
ว้าว!
มันสวยเหมือนกับพอสซัมพายเลยเนอะ
โลกเรียกพีชเชส ตอบด้วย พีชเชส
นี่ริดลีย์ โจนส์ผู้ควบคุมภารกิจ ได้ยินหรือไม่
ได้ยินแล้ว
ดัดลีย์อยู่บนนั้นเหรอ
ใช่แล้ว พีชเชส นั่นมาตรการความปลอดภัยเหรอ
ไม่ใช่ มาตรการผลไม้น่ะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ทำหน้าบึ้งให้เป็นหน้ายิ้มได้แล้ว ดัดลีย์
ได้กินอาหารนกสักคำ ฉันคงใจเย็นลงได้
อุ๊ย!
ยานกำลังเดินทาง จะถึงจุดหมายเร็วๆ นี้
ระดับออกซิเจนและกล้วยดีทั้งคู่
เยี่ยม ดัดลีย์เป็นไงบ้าง
เขาสบายดี ไม่มีอะไรต้องห่วง
ดัดลีย์! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ทำหน้าบึ้งให้เป็นหน้ายิ้มไง
ดีแล้วที่มีเพื่อนอยู่กับเธอบนนั้น
ถึงจะไม่ใช่คนที่เธอคาดหวังก็ตาม
ตอนนี้ไม่ค่อยดีใจกับเรื่องนั้นเท่าไหร่ ริดลีย์
รอเดี๋ยว เพื่อน ฉันมาแล้ว
ขอบใจนะ เรากลับบ้านได้หรือยัง
ใช่ เราพานายกลับบ้านดีกว่า
พีชเชสเรียกริดลีย์
เรากำลังจะกลับบ้าน ต้อง…
โลกเรียกพีชเชส
ทุกอย่างโอเคมั้ย
ระบบบังคับเลี้ยวไม่ตอบสนอง
มันดื้อยิ่งกว่าล่อในวันอาบน้ำซะอีก
อาหารนก! มันอุดตันอุปกรณ์ทั้งหมดของฉัน
ตอนนี้ฉันหมุนบูสเตอร์ไม่ได้
นั่นเป็นปัญหาเหรอ
แค่ถ้าเราอยากกลับโลกน่ะ
ขอโทษนะ พีชเชส
ไม่เป็นไร นี่คือเหตุผล ที่ฉันอยากทำภารกิจคนเดียว
เวลาบินเดี่ยว อะไรๆ มันก็ง่ายกว่า
โอเค ผู้ควบคุมภารกิจ หาวิธีพาเพื่อนกลับบ้านกันเถอะ
โอ้ ฉันรู้ พวกเขาควรสั่งให้ยานบิน
มันได้ผลเสมอกับพลเมืองมัมมี่ของฉัน
การวิ่งแตกตื่นคือวิธีกลับบ้านที่เร็วที่สุด แต่เธอวิ่งแตกตื่นในสภาวะไร้น้ำหนักได้มั้ย
หรือไม่พวกเขาก็ลืมปัญหาทั้งหมดซะ ด้วยงานปาร์ตี้เต้นรำ
ขอโทษ ฉันผิดเอง
พีชเชส รอเดี๋ยวนะ
ฉันกำลังดูคู่มือของยานว่ามี…
อะฮ่า!
นี่ไง พีชเชส เธอทำให้บูสเตอร์ อยู่ในทิศทางที่ถูกต้องได้
ด้วยการหมุนมันด้วยมือที่ท้ายยาน
รับทราบ ขอบคุณมาก
ยินดีจ้ะ บางครั้งมีคนคอยช่วยก็ดีนะ ใช่มั้ย
โอ…
บอกทีว่าเธอมีแผนพาเรากลับบ้าน
ฉันมีแผนแล้ว
ฉันจะสเปซวอล์กออกไปทางประตูนั่น
ไต่ลงไปที่จรวดแล้วซ่อมบูสเตอร์
"สเปซวอล์ก" เหรอ เดินในอวกาศน่ะเหรอ
ไม่ต้องถอดเข็มขัดออก เพื่อน ฉันจะออกไปคนเดียว
แต่คู่มือบอกว่าเป็นงานที่ต้องทำสองคน
อีกอย่าง เธอจะออกไป อยู่ในอวกาศคนเดียวเหรอ
ใช่ ก็อย่างที่ฉันบอก เวลาบินเดี่ยว อะไรๆ มันก็ง่ายกว่า
วู้! นี่เป็นการไต่ครั้งใหญ่ของลิงเลยจริงๆ
นั่นไงเจ้าบูสเตอร์น่ารำคาญ ตอนนี้ฉันแค่ต้องดันมัน
โอ้ แม่เจ้า
โว้ว!
บิสกิตร้อนและน้ำเกรวี่!
พีชเชส
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย
ฉันอยู่ข้างนอกนี่คนเดียว
ซึ่งฉันคิดว่าฉันชอบมัน แต่ฉันทำคนเดียวไม่ได้
ไม่เป็นไร เธอไม่ต้องบินเดี่ยวอีกแล้ว
เธอเป็นส่วนหนึ่งของทีม ฉันจะวิทยุบอกดัดลีย์
ฉันแน่ใจว่าเขายินดีที่จะช่วย
ฉันต้องทำอะไรนะ
ไต่บันไดลงไปแล้วช่วยพีชเชส ฉันรู้ว่านายทำได้
แล้วดาวเคราะห์น้อย แรงโน้มถ่วง และแมงมุมอวกาศล่ะ
นายไม่เป็นไรหรอก นายทำได้ ดัดลีย์
พีชเชสต้องการนาย
พีชเชสต้องการฉัน
ฉันมาแล้ว เจ้าลิงจรวด!
นายทำได้ดีมาก
ทีนี้ก็ลงไปที่ครีบหาง
ดัดลีย์ เจ้านกผู้กล้าหาญ
- วู้ฮู! - เขาทำได้แล้ว
เยี่ยม ทีนี้เธอก็ซ่อมยานเองคนเดียวได้
โธ่ บ้าเอ๊ย ฉันทำคนเดียวไม่ได้
ขอโทษนะที่ก่อนหน้านี้ฉันหงุดหงิดใส่นาย
ฉันคิดว่าบินเดี่ยวมันง่ายกว่า
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า ไม่มีอะไรดีไปกว่าการมีนักบินผู้ช่วย
เธอเคยเป็นลิงชอบบินเดี่ยว
การค้นพบครั้งนี้ช่างดีเยี่ยม
เมื่อนักบินอวกาศทำงานเป็นทีม
เธอจึงมีความสุขที่สุดในกาแลกซี
ฉันชอบท่องไปในอวกาศคนเดียว โดยไม่มีนักบินผู้ช่วย
อยู่ข้างๆ ฉัน ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันคิดผิด
ฉันดีใจที่เธอมาด้วย
ดาวดวงหนึ่งเยี่ยมมาก เมื่อมันอยู่เพียงลำพัง
แต่มันอยู่รวมกับดาวดวงอื่นแล้วดีกว่า
เพราะดาวดวงนั้น เมื่อมันไม่ได้อยู่เพียงลำพัง
จะกลายเป็นกลุ่มดาวที่สุกใสสวยงาม
เราจะทะยานผ่านดวงดาวไปด้วยกัน
เราคือดาวเด่นที่ใครก็ปฏิเสธไม่ได้
ตอนนี้เราแข็งแกร่งขึ้นเป็นสองเท่า
เพราะเธอร่วมเดินทางมาด้วย
นายคิดว่าไง
ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย ผู้บัญชาการสำรองดัดลีย์
เป็นเกียรติอย่างยิ่ง
โอเค หนึ่ง สอง สาม ดัน!
- เราทำได้! - เยี่ยม!
ทีนี้เราก็กลับเข้าไปในยานกัน
เอาละ
ยีฮอว์! บูสเตอร์ใช้การได้เหมือนเดิมแล้ว
ยีฮอว์!
ฉันว่าฉันชมแสงดาวพอแล้วละ เพื่อน รีบกลับบ้านกันเถอะ
วู้ฮู!
พวกเขากลับมาแล้ว
- ใช่ - วู้!
เย่!
เธอทำได้!
พีชเชส เธอเผชิญกับวิกฤตร้ายแรงในอวกาศ
แล้วเธอกลับบ้านได้ยังไง
มันเป็นเรื่องที่ดี แต่นี่คือสาระสำคัญ
ฉันคงทำไม่สำเร็จ ถ้าไม่มี ความกล้าหาญที่ยอดเยี่ยมของนักบินผู้ช่วย
ผู้บัญชาการสำรองดัดลีย์
นายอาจเป็นนกที่บินไม่ได้ แต่ฉันบินกับนายได้ทุกวัน
- โอว! - เยี่ยม พีชเชส!
- เย่! - ดัดลีย์!
ความอลเวงสวมหน้ากาก
ดูฉันสิ ฉันเป็นปลาหมึกยักษ์
หน้ากากเจ๋งดี แต่ระวังฉันด้วย ฉันเป็นยีราฟแวมไพร์
แวมไพราฟ ระวังฉันไม่กัดเธอนะ
ไม่!
ฉันเป็นลิงกากเพชร
หน้ากากฉันก็ต้องติดกากเพชรด้วย
กากเพชร มีใครเคยได้ยิน เรื่องแวมไพร์ประกายเพชรเหรอ
ไม่ เลิกเป็นแวมไพร์ประกายเพชร กับลิงกากเพชรได้แล้ว
แต่คุณพีบอดี้…
กากเพชรแพงนะ เราต้องซื้อเป็นกระป๋อง
ลอนนี่ เก็บกากเพชรไปให้หมด
ได้ค่ะ คุณพี ฉันจะใช้มือที่แวววาวของฉันหยิบมัน
เร็วเข้า ร้านกิ๊ฟต์ชอป ขายของเกินราคาเองไม่ได้
กากเพชรไม่ได้มีค่าขนาดนั้นหรอก
เธอน่าจะให้ยีราฟแวมไพร์กัดเขา
บาย สนุกกับหน้ากากนะ เธอเป็นลิงกากเพชร ที่เจ๋งที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลย
ยายสังเกตไหมว่า ช่วงนี้คุณพีบอดี้โลภมากขึ้น
อ๋อ สังเกตสิ ใช่แล้ว
แต่ไม่ต้องห่วง ไม่มีอะไรที่ผู้หญิงโจนส์รับมือไม่ได้
ยายพูดถูกค่ะ
ตอนนี้พิพิธภัณฑ์ปิดแล้ว หนูเอาหน้ากากใหม่ไปให้ทีมดวงตาดูได้
โอ้โฮ!
ฉันไม่ได้อยากทำให้เธอประหม่านะ พีชเชส แต่ถ้าเธอไม่ทำมันพัง
นี่จะเป็นหอกล้วยที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์
ฉันกำลังตั้งใจทำมันให้สำเร็จ เพื่อน
แค่อยากทำให้แน่ใจว่าเธอไม่ประหม่า ฉันรู้ว่าฉันประหม่า
ดัดลีย์!
ขอโทษที
ไม่ เร็วสิ พีชเชส เธอทำได้
ถ้าเธอบินไปอวกาศได้ เธอก็วางกล้วยไว้บนกล้วยอีกลูกได้
หวัดดี ทุกคน
แว้ก!
กล้วย!
โว้ว!
หวัดดี ฉันเอง
ริดลีย์ เธอจะทำให้โดโด้ตัวสุดท้าย ตกใจกลัวแบบนั้นไม่ได้
ขอโทษ ฉันแค่ตื่นเต้น กับห้องจัดแสดงหน้ากากใหม่น่ะ
มาสิ ฉันจะพาไปดู
ห้องจัดแสดงนี้มีหน้ากากจากทั่วโลก
มันจะอยู่ที่นี่ตลอดทั้งเดือน
อันนี้ชื่ออีสป ขอลองสวมมันได้ไหม
ถ้าเป็นฉันเธอ ฉันจะไม่สวมมัน
ตำนานเล่าว่าหน้ากากพวกนี้ถูกสาป
การลองสวมหน้ากาก อาจทำให้เกิดเรื่องแปลกๆ ได้
ฉันต้องไปทำความสะอาดแล้ว
กวางคาริบูเหยียบกล้วย ที่เกลื่อนอยู่ในห้องโถงลื่นล้ม
โอ้ กล้วยเหรอ เป็นไปได้ยังไงเนี่ย
เราควรจะช่วยยายทำความสะอาดนะคะ
มีคนช่วยทำความสะอาดแบบนี้ ฉันปฏิเสธไม่ได้แน่
ทางนี้ลอนนี่ ห้องจัดแสดงหน้ากาก
ถ้าเราทำหน้ากากปลอม เราขายหน้ากากจริงได้เงินมหาศาลแน่
ฉันชอบหน้ากาก เราลองสวมมันก่อนขายได้มั้ยคะ
อมารา ดูสิ แขนกับขา มีประโยชน์สำหรับหน้ากากอย่างฉัน
ฉันรู้สึกเหมือนกระต่ายฤดูใบไม้ผลิ
เท้าฉันมีขนปุยอุ่นสบายเต็มไปหมด
ให้ตายเถอะ!
มาสนุกกันเถอะ
เรียบร้อย
ฉันไม่อยากเห็นกล้วยไปอีกนานเลย
- สุขสันต์วันแห่งความสุข! - หา!
เดินมาทางนี้ ไม่ ทางนี้
หา
เดี๋ยวนะ นั่นคุณพีกับลอนนี่ เอาหน้ากากจากห้องจัดแสดงมาสวมเหรอ
ท่านหญิงอมารา นี่มันวิเศษมากเลย
ไม่น่าเชื่อเลย อีสป
อมารากับอีสปเหรอ นั่นมันชื่อของหน้ากากนี่
คำสาป คุณยายบอกว่าจะมีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้น
เดี๋ยว เป็นไปไม่ได้
หน้ากากทำให้ลอนนี่กับคุณพีวิ่งไปมาแบบนั้นเหรอ
อุ๊ย!
ดูเหมือนจะใช่
เราควรถอดหน้ากากออกจากพวกเขา ก่อนที่พิพิธภัณฑ์จะพัง
และก่อนที่ลอนนี่หรือคุณพีบอดี้จะบาดเจ็บ
มันคงไม่ใช่โศกนาฏกรรมกรีกแน่ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับลอนนี่หรือพีบอดี้
ฟังนะ อีสป
ร่างกายพวกนี้มันสนุกสุดๆ เลย
ดูสิว่าฉันทำอะไรได้
น่าประทับใจ ดูนี่นะ
- หวัดดี หน้ากาก - โอ้ว!
ฉันริดลีย์ ฉันคิดว่าคุณอาจจะ…
ใบหน้านั้น มันไม่มีหน้ากาก
เราไว้ใจคนที่ไม่สวมหน้ากากไม่ได้ เราควรหนีไป แบบติ๊งต๊อง
- หือ - ตามพีบอดี้ไป
และก็ลอนนี่บอดี้นั่นด้วย
โอ๊ะโอ! อย่าให้พวกเขาหนีไปได้
ดวงตา!
ดูสิ อมารา เครื่องดนตรี
ตอนนี้เรามีมือแล้ว เราเล่นแจมกันได้
ถ้าดนตรีเป็นสิ่งหล่อเลี้ยงความรัก…
ก็เล่นเลย!
หา!
หนีเร็ว!
เร็วเข้า ทีม!
ไม่ เดี๋ยว!
เดี๋ยวก่อน!
พวกเขาหนีไปได้ แต่อย่างน้อยก็อยู่ในเซเรนเกตี
พวกเขาจะไม่ได้ทำพิพิธภัณฑ์พังอีกแล้ว
เรายังคงต้องตามไปดูให้แน่ใจ ว่าพวกเขาปลอดภัย
ทีมดวงตา ไปลุยกันเลย!
โอเค
พื้นที่โล่งกว้างสวยงามเหลือเกิน
ลูกสิงโตน่ารักอะไรอย่างนี้
มาเต้นกับเราสิ เจ้าสิงโต
สิงโตพวกนี้ดุร้าย ไม่ดีเลย
เราตกอยู่ในอันตราย หนีเร็ว!
ไม่นะ พวกเขาโดนสิงโตล้อม เราต้องช่วยพวกเขา
แน่ใจนะว่านั่นเป็นความคิดที่ดี
ใช่ เราจะทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย
เพื่อช่วยลอนนี่กับพีบอดี้จริงๆ เหรอ
สองคนนั้นสร้างปัญหาที่พิพิธภัณฑ์มากขึ้นเรื่อยๆ
ฉันรู้ พวกเขาสร้างปัญหาเยอะ
แต่แค่เพราะเราไม่เห็นด้วยกับบางคน
ไม่ได้แปลว่าเราอยากให้พวกเขาเจ็บตัว
โลกนี้มีคนที่เธอไม่เห็นด้วยอยู่มากมาย
แต่เราก็ทำดีต่อกันไว้ มันควรเป็นอย่างนั้น
เราต้องปกป้องกันและกัน เราต้องไม่ยอมแพ้เจตนาร้าย
ไม่ว่ายังไง เราจะทำสิ่งที่ถูกต้องเสมอ
เมื่อเธอเห็นคนที่ต้องการความช่วยเหลือ เธอต้องทำอย่างนี้
เธอทำเพื่อพวกเขา ในสิ่งที่เธออยากให้พวกเขาทำเพื่อเธอ
คุณพีบอดี้กับลอนนี่ไม่ค่อยน่ารักเท่าไหร่
แต่เมื่อเราเห็นพวกเขาตกอยู่ในอันตราย เราจะไม่ปล่อยให้พวกเขาเป็นอะไร
เลิกสนใจความขัดแย้งกัน เพราะเราต้องสมานฉันท์กันไว้
ไม่ว่ายังไง เราจะทำสิ่งที่ถูกต้องเสมอ
ว้าว ริดลีย์เพิ่งสอนบทเรียนที่มีค่ากับเรา
เราเป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์ ซึ่งแปลว่าเราต้องปกป้อง…
พีบอดี้และลอนนี่ด้วย
เฟร็ดไปไล่สิงโตให้หนีไปได้
เจ้าหญิง ฉันเป็นวัวกระทิงที่แข็งแรง
แต่วัวกระทิงกินหญ้า และสัตว์ที่กินหญ้าก็ไม่สู้กับสิงโต
ต่อให้เราไล่สิงโตไปได้
เราก็ยังต้องถอดหน้ากากพวกนั้นออก เพื่อให้พวกเขาหยุดวิ่งหนีเรา
หน้ากากเหรอ จริงด้วย ฉันคิดออกแล้ว มาเร็ว ทุกคน ได้เวลาประดิษฐ์กันแล้ว
หน้ากากของทุกคนเป็นไงบ้าง
สัตว์ป่า โฮก!
หุ่นยนต์!
ปีศาจหนองน้ำ
สัตว์ป่าอีกตัว
ฉันตัดสินใจไม่ได้
ยีราฟแวมไพร์เหมือนเดิม ทำได้ดีมาก ทีนี้เราก็ไปช่วยพวกเขากัน
ไปให้พ้น เจ้าสิงโตตัวเหม็น!
หวัดดี เจ้าสิงโต ฉันคือสัตว์ป่า
สัตว์ป่าแสนอร่อย! มาขย้ำกินเราสิ!
เริ่มนับถอยหลัง สิบ เก้า แปด…
สาม สอง หนึ่ง ไปเลย!
เฮ้ พวกหน้ากาก
เป็นไงบ้าง
ดูสิ อีสป หน้ากากพวกนั้น
อ้อ พวกเขาดูเป็นหน้ากากที่ไว้ใจได้จริงๆ
หวัดดีค่ะ ตามเรามานะ เราจะจัดปาร์ตี้หน้ากากกัน
ไม่ได้เชิญสิงโตมาแน่นอน
ฟังดูยอดเยี่ยมไปเลย
- งั้นก็ไปกันเถอะ - เยี่ยมเลย
แม่เจ้า!
พวกเขาไม่มีหน้ากาก
แต่พวกเขาช่วยเราจากสิงโต พวกเขาอาจจะไม่ได้แย่นักก็ได้
ขอโทษที่แกล้งสวมหน้ากาก แต่เราแค่อยากช่วยคุณน่ะค่ะ
และหยุดพวกคุณไม่ให้ทำพิพิธภัณฑ์พัง
เราขอโทษจริงๆ
ฉันว่าเราคงเสียสติไปน่ะ ตอนที่เรามีแขนและขา
จริงด้วย หลังจากการผจญภัยบ้าบอนั่น ฉันควรดีใจที่ได้กลับมาที่ห้องจัดแสดงของเรา
แต่พอถอดหน้ากากออกแล้ว
ฉันต้องอธิบายทุกอย่างกับลอนนี่และพีบอดี้
เธอควรไปซ่อนตัวก่อน ฉันจะพยายามคุยกับพวกเขา
เราจะอยู่ที่นี่นะ ถ้าต้องการเรา
พร้อมมั้ย
- ลอนนี่! - ว้าย!
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
คุณสควิดบอดี้ เอ๊ย พีบอดี้…
อะไรกัน เรามาทำอะไรที่นี่
เดี๋ยว คุณไม่รู้เหรอว่าคุณมาที่นี่ได้ไง
เมื่อเช้าฉันนั่งรถบัสมาที่พิพิธภัณฑ์นี่ตามปกติ
ไม่ค่ะ คุณจำไม่ได้ว่าวิ่งไปทั่วพิพิธภัณฑ์
แปะมือกับหุ่นยนต์ และโดนสิงโตไล่ขย้ำเหรอ
"โดนสิงโตไล่ขย้ำเหรอ" เหรอ อย่าพูดเหลวไหลน่า ฉันไม่มีวัน… หน้ากาก!
ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่จู่ๆ ฉันก็กลัวหน้ากาก
ฉันเพิ่งนึกได้ ฉันมีเรื่องสำคัญต้องทำ
ที่อื่นน่ะ ที่ไหนสักแห่งที่ไม่ใช่ที่นี่
ที่ไหนสักแห่งที่ไม่ใช่ที่นี่ฟังดูดีค่ะ
เดี๋ยว กากเพชรที่ริบมายังอยู่ที่คุณใช่มั้ย
ค่ะ
- หือ - นี่ค่ะ
ดี กากเพชรนั่นมันแพง…
ระเบิดกากเพชร
ลอนนี่!
ฉันอาจไม่มีมืออีกแล้ว แต่ฉันยังคงต้องปรบมือชื่นชมพวกเขา
ออกไปได้อลังการจริงๆ
เฮ้ พวกหน้ากาก เราสัญญาไว้ว่าจะจัดปาร์ตี้หน้ากาก
ผมเลยคิดว่าเราควรจัดปาร์ตี้หน้ากากให้พวกคุณ
- วู้ฮู! - เย่!
คุณคิดว่าไง อยากเต้นมั้ย
ถ้าดนตรีเป็นสิ่งหล่อเลี้ยงความรัก…
ก็เล่นเลย!
คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง