‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ในที่ที่เต็มไปด้วยปริศนา
‪ที่ซึ่งอดีตฟื้นคืนชีวา
‪มีฮีโร่แห่งประวัติศาสตร์
‪ผู้ที่หมายมาดจะลุยโลด
‪เธอปกป้องอนาคตของเรา
‪โดยการปกป้องอดีตอันแก่เก่า
‪เธอคือฮีโร่ผู้ได้เฉิดฉายในที่สุด
‪ริดลีย์ โจนส์!
‪กล้าหาญ ท้าทาย และไม่กลัวเกรง
‪ริดลีย์ โจนส์!
‪ปกป้องพิพิธภัณฑ์ด้วยความภาคภูมิใจ
‪ริดลีย์ โจนส์!
‪สัมผัสการผจญภัยของเธอนั้นติดต่อกันได้
‪พร้อมเพื่อนไดโนเสาร์และโดโด้ ‪และลิงอวกาศเคียงข้าง
‪ริดลีย์ โจนส์!
‪สวมหมวกที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอ
‪ริดลีย์ โจนส์!
‪ไม่มีอุปสรรคใดขวางทางเธอได้
‪เธอไม่มีวันจำนนต่อความกลัว ‪เปล่งประกายเมื่อการผจญภัยใกล้ถึงตัว
‪ทะยานเข้าใส่การต่อสู้ ‪และช่วยกอบกู้สถานการณ์
‪ริดลีย์ โจนส์!
‪ผู้บุกเบิก
‪ฉันดูรูปฉันได้หรือยังลู
‪ยัง รอให้เสร็จก่อน
‪ให้นั่งเฉยๆ นี่มันไม่ใช่แนวฉันเลยนะ
‪ถ้าใช่ป่านนี้ก็คงวาดเสร็จไปแล้ว
‪ฉันรู้ แต่ฉันเป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการ
‪ฉันต้องออกไปปกป้อง
‪คอยสอดส่องหาคนที่ต้องการความช่วยเหลือ ‪แบบ…
‪โดโด้กำลังจะตกแล้ว
‪ดัดลีย์!
‪ฉันมีความคืบหน้ามารายงาน ‪ฉันยังคงบินไม่ได้แบบนกอินทรี
‪เห็นไหม ฉันเจ๋งสุดๆ ‪ในฐานะผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการ
‪หมุนน้อยลง นั่งนิ่งๆ มากขึ้น
‪โอ้โฮ ฉันนึกว่าฉันได้เห็นโถงทางเดินลับ ‪ในพิพิธภัณฑ์หมดแล้วซะอีก
‪อันนี้เป็นความลับพิเศษสุดยอด
‪รูปนั้นเหมือนคุณยายเลย ‪ส่วนรูปนี้… หม่ามี้เหรอ
‪- หม่ามี้ของฉัน ‪- ใช่แล้วจ้ะ
‪ขอต้อนรับสู่ทางเดินผู้พิทักษ์
‪มันเป็นที่ที่เราแขวนภาพของผู้พิทักษ์ทั้งหมด ‪ของพิพิธภัณฑ์
‪ยาย แม่ของหลาน และตอนนี้ก็หลาน
‪ว้าว หนูดูอินกับการปกป้องมากเลย
‪แน่สิจ๊ะ ลูกเป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์คนล่าสุด
‪หน้าที่สืบทอดของเรา ‪คือการดูแลทุกคนให้ปลอดภัย
‪จงทำให้เราภูมิใจ ตกลงไหม
‪ดูแลทุกคนให้ปลอดภัยและทำให้แม่กับยายภูมิใจ ‪หนูทำได้ค่ะ
‪นี่เป็นภาพที่ดีที่สุดของเธอเลยลู
‪ฉันไม่รู้ว่าเธอทำได้ยังไงโดยใช้ปากคาบแปรง
‪ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
‪วาดหน้าต่างสู่จิตวิญญาณ
‪- เธอวาดรูปพวกนี้ด้วยเหรอ ‪- ใช่แล้ว
‪แต่จากจินตนาการนะ ‪ฉันไม่เคยออกจากพิพิธภัณฑ์หรอก
‪ฉันฝันอยากจะวาดภาพพระอาทิตย์ตก ‪จากเซเรนเกติพอยต์
‪เซเรนเกติพอยต์เหรอ
‪ฉันไม่เคยไปที่นั่นหรือแม้แต่ได้ยินมาก่อน
‪มันไกลออกไปโน่นแน่ะ
‪ลูคงจะต้องใช้ผู้พิทักษ์สักคน ‪ที่จะพาเขาออกไปไกลขนาดนั้น รู้จักบ้างไหม
‪หนูพาเขาไปได้นะ
‪เราจะไปเซเรนเกติพอยต์ด้วยกันเหรอ
‪เป็นเกียรติอย่างยิ่ง
‪ไม่รู้สิ รูปปั้นไม่ใช่นักเดินป่าที่ดี
‪ช้า หนักบน โคลงเคลง ไม่มีเท้า
‪ไม่ต้องห่วง ฉันจะพาเธอไปที่นั่น ‪และทำให้ผู้พิทักษ์ในอดีตภูมิใจ
‪- ว่าไง ‪- ริดลีย์
‪- นี่พวก ‪- นี่ อุปกรณ์ศิลปะพวกนี้มันอะไรกันเหรอ
‪ฉันจะพาลูไปที่เซเรนเกติพอยต์ ‪เพื่อวาดภาพพระอาทิตย์ตก
‪การผจญภัยครั้งแรกของลู
‪เดี๋ยว แต่เธอคงไม่ได้กะจะไป ‪โดยไม่มีพวกเราใช่ไหม
‪อีกอย่าง ทางเดินป่านั่นมันอันตรายมาก
‪ขอโทษนะทุกคน ฉันอินกับภารกิจแรก
‪ในฐานะผู้พิทักษ์อย่างเป็นทางการไปหน่อยจนลืม
‪พวกเธอควรไปด้วยอยู่แล้ว
‪ขอบใจ แต่เราวกกลับไปที่จุดอันตราย ‪นั่นก่อนได้ไหม
‪ฉันมั่นใจว่าไม่มีอะไรที่ฉันรับมือไม่ได้ ‪ฉันจะดูแลทุกคนให้ปลอดภัย
‪ในฐานะนักเดินทางบ้าหอบฟาง ‪ใครจะแบกของของลู
‪- เขามีพสกนิกรด้วยหรือ ‪- ให้ตายสิ บอร์ดฉันใส่ไม่พอ
‪ฮิวสตัน เรามีตัวแก้ปัญหาแล้ว
‪ฉันจะเอาเสบียงขึ้นเครื่องบิน ‪แล้วไปเจอกันข้างนอกนะ
‪ขอบใจนะพีชเชส
‪เอาละ ทีมดวงตาแอนด์ลู
‪ป้ายต่อไป เซเรนเกติ
‪- บนนั้นเป็นไงบ้างพีชเชส ‪- เรียบร้อย มีแสงแดด
‪นี่ก็เหมือนเวลาที่ฉันไปส่งกล้วย ‪ให้สถานีอวกาศนั่นแหละ
‪เซเรนเกติพอยต์
‪เรากำลังจะเข้าไปในดินแดน ‪ที่ไม่เคยถูกสำรวจมาก่อน
‪ฉันรู้สึกดีสุดๆ เลย แบบฉันทำได้
‪ตอนนี้ที่ฉันได้เป็นผู้พิทักษ์ที่แท้จริง ‪ฮีโร่ที่ฉันเกิดมาเพื่อเป็น
‪ฉันเอาชนะความท้าทายได้ทุกอย่าง
‪ฉันขอรับประกัน
‪เมื่อมีอันตราย จงเรียกชื่อฉัน
‪ใครจะช่วยกู้สถานการณ์ได้ ฉันคนเดียวเท่านั้น
‪ฉันอยู่ตรงนั้นเสมอ เยี่ยงวีรบุรุษ
‪ฉันคนเดียวเท่านั้น
‪เดิมพันนั้นสูง แต่เราเกิดมาแค่หนเดียว ‪เข้าจู่โจมสิ่งที่ไม่มีใครรู้
‪บินสูงและบินเดี่ยว ฉันจะทำด้วยตัวเอง
‪- แต่แล้วถ้าเป็น… ‪- แค่เรียกชื่อฉัน
‪- เราพร้อมช่วย ‪- ฉันคนเดียวเท่านั้น
‪ฉันนึกว่าการทำงานเป็นทีม ‪คือหัวใจสำคัญซะอีก
‪ฉันคนเดียวเท่านั้น
‪คอยดูแล้วกัน
‪ฉันคนเดียวเท่านั้น
‪อยู่นั่นไง
‪เซเรนเกติพอยต์
‪ว้าว ชันมากเลย
‪เราต้องรีบแล้วถ้าอยากจะไปถึงจุดสูงสุด ‪ก่อนพระอาทิตย์ตก
‪ลุยกันเลย
‪ริดลีย์ บนนี้มันสวยกว่าพายครีมกล้วยอีก
‪ฉันเพิ่งเอาอุปกรณ์ของลู ‪ลงจากเครื่องเสร็จ
‪อยากให้ฉันบินผ่าน ‪นำพวกเธอไปตามทางไหม
‪ไม่ล่ะ ฉันจัดการข้างล่างนี้ได้ ‪แล้วเจอกันนะ
‪บางทีเราน่าจะรับข้อเสนอของพีชเชสนะ
‪ใช่ ก้อนหินพวกนี้หน้าตาเหมือนกันหมด
‪ยกเว้นก้อนที่ดูเหมือนคุณนายซานเชส
‪แถมทางพวกนี้ก็ไม่มีเครื่องหมายอะไรเลย
‪ไม่ล่ะ ฉันจัดการได้ ถ้าเราเลี้ยวไปทางนี้ ‪เราก็จะเจอ…
‪- เจอทางตันเหรอ ‪- ล้อเล่นน่ะ
‪ฉันว่าเป็นอีกทางหนึ่งนะ
‪ไม่นะ
‪เอาล่ะ เรามาถูกทางแล้ว
‪เราเดินหน้าต่อไป ‪ฉันแน่ใจว่าเราจะไปทันพระอาทิตย์ตก
‪ไม่นะ
‪มีอะไรเหรอลู นายจะไปผิดทางนะ
‪ทางเดินมันเล็ก ลูตัวใหญ่
‪ถ้าจะตกก็สูง
‪ลูพูดถูก
‪ต้องใช้ฝีกีบระดับสูงถึงจะผ่านหน้าผานี้ไปได้
‪หรือฝีมือห่อภาพระดับสูง
‪ฉันจะพันผ้ารอบตัวลูไว้
‪และเราก็จะช่วยเขารักษาสมดุล ‪โดยการจูงเขาไปตามทาง
‪ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง
‪มันเป็นทางโค้งที่อันตราย ‪และฉันต้องปกป้องทุกคน
‪พวกเธอไปเลย เดี๋ยวลูกับฉันจะตามให้ทัน
‪เจอกันที่อีกฝั่งนะพวก
‪เอาล่ะนะ
‪ช้าๆ และมั่นคงนะลู
‪อย่ามองลงไป
‪ลูมองลงไป ลูเสียใจที่มองลงไป
‪เห็นมั้ย ฉันจัดการได้
‪ฉันหวังว่าเธอจะจัดการได้จริงๆ
‪พอเราข้ามสะพานนี้ไป
‪ก็จะเป็นทางตรงไปจนถึงเซเรนเกติ
‪สะพานเชือกกับหินก้อนยักษ์ ‪การจับคู่ที่ไม่ได้เรื่องเลย
‪หนักเกินไป
‪เชือกพวกนี้คงอยู่ได้อีกไม่นาน
‪เรามีสิ่งหนึ่งที่ต้องใช้ ต้องใช้ความเร็ว
‪นี่ ใช้บอร์ดของฉัน
‪ขอบใจมาก แต่หินเล่นสเกตไม่ได้
‪พวก ไม่ต้องห่วง
‪เฟร็ดสามารถใช้พลังวัวป่าเข็นนายได้
‪เอาเขาเป็นพนันได้เลย
‪และเรายิ่งจะไปได้เร็วขึ้นอีก ‪ถ้าทุกคนช่วยฉันเข็นลู
‪ไม่รู้สิ การจะข้ามสะพานนี้ไปได้ ‪มันยากและอันตราย
‪ฉันจะเป็นคนเข็นเอง
‪ฉันกำลังทำอยู่
‪เชือกกับหินมันไม่เข้ากัน ‪เราเคลื่อนช้าเกินไป
‪ริดลีย์ จะให้เรายื่นมือหรือปีกหรือกีบ ‪หรือกรงเล็บเข้าช่วยก็ได้หมดนะ
‪อะไรก็ได้
‪ใช่ เราต้องใช้ความเร็ว จำได้ไหม
‪ไม่เป็นไรหรอก แค่ทำตามฉันก็พอ
‪- มันกำลังจะพังแล้ว ‪- เร็วขึ้นอีกพวก
‪ฉันจัดการได้
‪ใช่ ฉันจัดการไม่ได้
‪- ไม่นะ ‪- ไม่นะ
‪- ทุกคนโอเคไหม ‪- อือ
‪- ใช่ ‪- คิดว่า
‪ฉันโอเค
‪ยกเว้นความจริงที่ว่าไม่มีทางออกจากที่นี่
‪คำอุปมาของหลุมนี้
‪และมันก็แบบเริ่มมืดแล้ว
‪โอกาสที่จะวาดภาพพระอาทิตย์ตกก็ดับไปแล้ว
‪เราจะทำยังไงต่อริดลีย์
‪สิ่งที่ฉันไม่เคยต้องทำมาก่อน
‪คุณยายคะ หนูต้องการความช่วยเหลือ
‪จ๊าบสุดๆ
‪ขอบคุณที่มาช่วยเราดร.โจนส์
‪- หลุมนั่นคือหลุมมหันตภัย ‪- ได้อยู่แล้ว
‪ยินดีเสมอที่จะช่วยทีมดวงตาออกจากที่คับขัน
‪ไม่เป็นไรริดลีย์
‪เราไปไม่ถึง ‪แต่กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉัน…
‪ฉันทำไม่สำเร็จ
‪ทำอะไรน่ะริดลีย์
‪คุณยายคะ หนูไม่สามารถช่วยลู ‪หรือเพื่อนๆ ระหว่างการเดินทางได้
‪หนูพยายามสุดๆ ที่จะรักษาชื่อเสียง ‪ของตระกูลโจนส์
‪และเป็นผู้พิทักษ์ที่ดี
‪แต่หนูก็ทำไม่สำเร็จ หนูคิดว่าหนูคงไม่คู่ควร ‪ที่จะมีรูปเหมือนแขวนข้างๆ รูปของยาย
‪การเป็นผู้พิทักษ์ไม่ได้แปลว่า ‪จะไม่พลาด
‪หรือไม่มีอะไรเหลือให้เรียนรู้
‪นั่นแหละคือหัวใจของการผจญภัย ‪มันไม่เคยเลิกเป็นการผจญภัย
‪และการผจญภัยก็จะง่ายขึ้น ‪ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนๆ
‪หนูคิดว่าการดูแลให้ทุกคนปลอดภัย ‪หนูต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง
‪ผู้พิทักษ์จะแข็งแกร่งได้เมื่อทีมของเธอแข็งแกร่ง
‪และหนูก็มีทีมที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลย ‪หนูจะต้องชดเชยให้ทุกคน
‪ขอบคุณค่ะคุณยาย
‪ฉันต้องขอโทษจริงๆ ที่ไม่ยอมฟังพวกเธอ ‪ตอนเดินป่าเมื่อวาน
‪ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว ‪ฉันต้องการความแข็งแกร่ง
‪ความเป็นผู้นำ ความระมัดระวัง การเคลื่อนไหว
‪และสิ่งที่ใช่ของพวกเธอ
‪แน่นอน
‪เราจะช่วยเธอเอง
‪ขอบใจนะ ที่นี้พวกเธอจะว่ายังไง ‪ถ้าเราจะออกไป…
‪ผจญภัยกันใหม่ ฉันต้องการความช่วยเหลือ ‪จากทุกคนเพื่อไปถึงจุดสูงสุด
‪ทีมดวงตานับสาม หนึ่ง สอง…
‪ทีมดวงตา
‪ชี้ทางขึ้นไปถึงยอดที่ดีที่สุดให้เราด้วยพีชเชส
‪รับทราบ ตามฉันมา
‪ฉันว่าถึงเวลามัมมี่จะเปล่งประกายแล้ว
‪ได้เลย ฉันจัดเอง
‪เยี่ยม
‪สะพานกลับมาแล้วทุกคน
‪ได้เวลาร็อกแล้ว
‪ได้เวลาซิ่งแล้วพวกเรา
‪ขนมปังลิงร้อนๆ พวกเธอทำได้
‪มาดูวิวนี่สิ
‪สวยจัง
‪ดีกว่าในฝันอีก
‪ขอต้อนรับสู่เซเรนเกติพอยต์นะลู ‪พร้อมจะวาดรูปหรือยัง
‪ด้วยหัวใจทั้งหมดของฉันเลย
‪สมบูรณ์แบบ
‪จริงๆ แล้ว เธอจะคิดยังไง ‪ถ้าฉันจะให้เธอวาดรูปฉันใหม่
‪ไหนดูซิ
‪ลู เธอรู้ซึ้งถึงความหมายของการเป็นผู้พิทักษ์ ‪ที่มีต่อฉัน
‪การผจญภัยก็คือการผจญภัยเสมอ ‪แต่การมีเพื่อนๆ อยู่เคียงข้าง
‪เราจะสามารถเผชิญกับอะไรก็ได้
‪สู้เพื่อตุ่น
‪ผู้เข้าแข่งขันคนต่อไปของเรา ‪ในเซเลบริตี้แท็กอะโมลก็คือ
‪ริดลีย์ โจนส์
‪นักแปะเข้าประจำที่และพร้อมแล้ว
‪ห้า สี่ สาม สอง…
‪แปะได้
‪- ไชโย ‪- เย่ ริดลีย์
‪- ไม่ ‪- เจ๋ง
‪จับได้แล้ว
‪เก่งชัวร์วัวป่ามากริดลีย์ ‪นักแปะแท็กอะโมลของเราคนต่อไปคือใคร
‪ดัดลีย์เหรอ
‪อย่าทำหน้าประหลาดใจสิ ‪ฉันเคยเล่นแปะกับคนเก่งๆ สุดยอดมาแล้ว
‪ห้า สี่ สาม สอง…
‪แปะได้
‪เร็วเข้าดีเบิร์ด
‪ฉันจะจับเธอให้ได้
‪ให้ตายสิ
‪เร็วเข้า
‪อยู่นิ่งๆ
‪นี่ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของฉัน
‪และไม่ใช่ช่วงเวลาที่แย่ที่สุด
‪เราต้องไปช่วยดัดลีย์ไหม
‪ตาเธอแล้ว ฉันเป็นคนดึงเขาออกมาจากจมูกยักษ์ ‪ในห้องจัดแสดงร่างกาย
‪ฉันล้อเล่นกับใครเนี่ย
‪ฉันไม่มีวันแปะตัวตุ่นได้
‪ไม่ต้องห่วงคุณดัดลีย์ ผมจะช่วยคุณเอง ‪หรือผมไม่ได้ชื่อแม็กกี้
‪ยินดีที่ได้รู้จัก
‪แต่ช่วยระวังปีกด้วยตอนที่เธอ…
‪พบกับเพื่อนแท็กอะโมลของฉัน แม็กกี้
‪- สวัสดี ‪- เธอน่ารักใช่ไหมล่ะ
‪หม่ามี้ ดัดลีย์แปะตัวตุ่นตัวเเรกของเขา ‪ของแท็กอะโมลได้
‪โอ้แท็กอะโมล ‪สมัยก่อนแม่ครองแชมป์เลยนะ
‪- นับฉันเข้าไปด้วยพีชเชส ‪- รับทราบกัปตันโจนส์
‪- ห้า สี่ สาม… ‪- เร็วเข้าลอนนี่
‪- ผมไม่มีเวลาทั้งวัน ‪- ได้เลยค่ะคุณพี
‪คุณพีบอดี้ ทุกคนซ่อน
‪ดัดลีย์ เร็วเข้า
‪พวก ฉันมีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
‪โอเคแค่ข่าวร้าย ฉันติดแหง็กอยู่
‪ดร. โจนส์
‪สวัสดีค่ะ ไม่คิดว่าจะเจอคุณ
‪ผมมั่นใจว่าคุณต้องดีใจที่ได้เจอผม
‪เริ่มติดเทปสีเหลือง ที่อยู่อาศัยของตัวตุ่นนี้ ‪ถูกปิดแล้ว
‪ได้เลยค่ะคุณพีบอดี้
‪คุณจะปิดที่อยู่อาศัยของตัวตุ่นไม่ได้ ‪นั่นคือที่ที่เราเล่นแท็กอะโม…
‪ฉันหมายถึงจัดการแสดง ‪เพราะว่าไม่มีอะไรในนั้นที่ยังมีชีวิตอยู่หรือจะมี
‪พวกเขาจะรื้อมัน ‪เพื่อเคลียร์พื้นที่สร้างร้านกาแฟใหม่
‪แต่พิพิธภัณฑ์มีไว้สำหรับเด็กๆ อย่างฉัน ‪และเราก็ไม่ดื่มกาแฟด้วยซ้ำ
‪พิพิธภัณฑ์เด็กนี่ไม่ได้มีไว้สำหรับเด็ก ‪มันมีไว้เพื่อทำเงิน
‪และร้านกาแฟใหม่ก็จะทำเงินได้เยอะ
‪- ลอนนี่ เสร็จหรือยัง ‪- เกือบเสร็จแล้วค่ะ
‪บางทีเราน่าจะหาที่อื่นสำหรับร้านกาแฟของคุณ
‪ฉันเบื่อพวกคุณตระกูลโจนส์เต็มทีแล้ว
‪ห้องจัดแสดงนี้ปิดแล้วและนั่นคือที่สุด
‪ถ้าคุณขวางทางผมอีก ผมยินดีที่จะไล่คุณออก
‪- ลอนนี่ เราจะไปแล้ว ‪- ตามไปติดๆ ค่ะ
‪ฉันมาแล้ว
‪ตามไปติดๆ
‪เราให้คุณพีบอดี้ปิดที่อยู่อาศัยของตัวตุ่นไม่ได้
‪ขอโทษนะริดลีย์แต่พีบอดี้ฟังดูจริงจัง
‪เราจะเสี่ยงให้เขาไล่เราออกไม่ได้
‪พิพิธภัณฑ์จะทำยังไงถ้าไม่มีโจนส์เป็นผู้พิทักษ์
‪ดึงไปเรื่อยๆ พวก
‪เรือนร่างอันงดงามของฉันเกือบเป็นอิสระแล้ว
‪ใช่ อะไรๆ อาจจะแย่ถ้าไม่มีเราอยู่ด้วย
‪ลูกเป็นผู้พิทักษ์แล้วริดลีย์
‪และนั่นหมายความว่า ‪ลูกจะต้องตัดสินใจเรื่องที่ยากๆ
‪หนูควรไปบอกทุกคน ‪ว่าตัวตุ่นจะต้องหาที่อยู่ใหม่
‪อย่างนั้นสิลูกสาวแม่
‪เธอจะปกป้องห้องจัดแสดงของพวกเราใช่ไหม
‪ไม่ ฉันขอโทษ คุณพีบอดี้ตัดสินใจแล้ว
‪แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา
‪ฉันก็ยังไม่รู้เลย
‪แต่ตอนนี้ฉันเป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์แล้ว
‪มันเป็นหน้าที่ฉันที่ต้องตัดสินใจเรื่องยากๆ ‪ฉันจะหาทางเอง
‪- เรารู้ว่าเธอจะช่วย ริดลีย์ ‪- เธอช่วยเสมอ
‪ไม่ มันไม่ถูกต้อง
‪ตัวตุ่นจะเสียที่อยู่อาศัยไปไม่ได้
‪ใช่แล้ว
‪เดี๋ยวคุณดัดลีย์ ที่อยู่อาศัยคืออะไร
‪มันเป็นสถานที่พิเศษที่สัตว์สร้างบ้าน
‪และถ้าจะต้องสูญเสียที่อยู่อาศัยไป
‪มันก็อาจไม่รอด
‪ฉันจะไม่ยอมให้เธอเสียที่อยู่อาศัยไปแม็กกี้ ‪ฉันจะไม่ยอมให้เธอตามรอยเท้าของโดโด้
‪- อะไรเข้าสิงเขาเนี่ย ‪- อาจจะเจออาหารนกที่เสีย
‪เอาล่ะนะ
‪แค่ทำเครื่องหมายถาวรและ
‪และแต่นแต๊น
‪คุณดูเหมือนจะเป็นพี่ชายผมได้เลย
‪นั่นเป็นตัวเลือกแฟชั่นที่น่าสนใจ
‪เราจะปล่อยให้ตัวตุ่นเสียบ้านไปไม่ได้
‪โดโด้สูญพันธุ์เพราะมนุษย์ยึดที่อยู่อาศัยของเรา
‪ตอนนี้ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นกับเจ้าพวกนี้
‪ฉันจะจัดฉากการ "ตุ่นรุก"
‪เจอโรนิโม
‪ฉันจะไม่ยอมออกมา ‪จนกว่าเราจะปกป้องที่อยู่อาศัยของตัวตุ่นได้
‪ตัวตุ่นพวกนี้จะไม่ถูกรังแก
‪การที่เธอห่วงใยพวกตัวตุ่น ‪มันยิ่งใหญ่มากนะ
‪แต่ฉันต้องทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อพิพิธภัณฑ์
‪ฉันขอโทษ ฉันออกมาไม่ได้
‪ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของฉันไม่ยอม
‪อีกอย่างฉันก็ติดด้วย
‪เฟร็ด ช่วยฉันดึงดัดลีย์ออกมาได้ไหม ‪ขอร้องล่ะ
‪ดัดลีย์ก็มีเหตุผลนะ
‪เผ่าพันธุ์ของฉัน ‪ก็เกือบจะถูกมนุษย์ทำลายไปเหมือนกัน
‪เราทำจมูกเพิ่มให้ทุกคน
‪ฉันดูเป็นไงบ้าง
‪- เชื่อหรือไม่ แกร่งกว่า ‪- ฉันขอด้วยได้ไหม
‪เมื่อนานมาแล้ว มนุษย์ล่าแมมมอธ
‪และนั่นคือเหตุผลหนึ่งที่เราสูญพันธุ์
‪ดูฉันสิ ฉันเป็นแมมมอธจมูกดาว
‪บางทีมนุษย์อาจจะไม่ได้เป็นคนกำจัดไดโนเสาร์
‪แต่ยังไงฉันก็รู้ว่าการสูญพันธุ์มันเจ็บปวด
‪ถ้าเราปล่อยให้พวกเขาทำลายที่อยู่อาศัยของตุ่น ‪ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‪พวกเขาอาจจะทำลายชิงช้าหุ่นยนต์ ‪หรือห้องจัดแสดงผีเสื้อหรือแม้แต่คุณนายซานเชซ
‪จมูกดาวอาจจะไม่ใช่แฟชั่นชั้นสูง ‪แต่นี่เป็นเรื่องสำคัญ
‪ฉันจะช่วยเธอตัวตุ่น
‪ขอบคุณนะทุกคน
‪ฉันก็ไม่อยากให้ที่อยู่อาศัยถูกปิด ‪แต่เธอก็ได้ยินคุณพีบอดี้แล้ว
‪แต่ถึงแม้มันจะทำให้ใครไม่พอใจ ‪เราก็ต้องยืนหยัดและทำสิ่งที่ถูกต้อง
‪ในกรณีนี้ ยัดตัวเองเข้าไปในอุโมงค์ ‪และทำสิ่งที่ถูกต้องถูกไหม
‪ดัดลีย์ ฉันคิดว่า…
‪ฉันคิดว่าเธอพูดถูก
‪สำหรับผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์ แค่พร้อมที่จะตัดสินใจ ‪เรื่องยากๆ มันยังไม่พอ
‪เราต้องพร้อมที่จะตัดสินใจอย่างถูกต้องด้วย
‪และการปกป้องที่อยู่อาศัยของตุ่น ‪ก็เป็นการตัดสินใจที่ถูก
‪ใช่
‪- เอาเลยริดลีย์ ‪- สุดยอดเลย
‪เป็นไงบ้าง คิดได้หรือยังว่าจะย้ายตัวตุ่นไปไหน
‪เกิดอะไรขึ้นกับจมูก
‪หม่ามี้ จำได้ไหมตอนที่หม่ามี้บอกว่า ‪หนูเป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์แล้ว
‪และหนูจะต้องตัดสินใจ
‪จำได้สิ
‪การตัดสินใจของหนูคือการยืนเคียงข้างตัวตุ่น
‪เราจะปล่อยให้พวกเขาเสียที่อยู่อาศัยไม่ได้ ‪เรื่องนี้สำคัญ เราจะต้องหาทาง
‪ฉันเห็นชัดเจนแล้ว ‪ว่าฉันต้องเลือกเส้นทางใด
‪หัวใจของฉันกำลังเรียกร้อง ‪และฉันก็ไม่สามารถปฏิเสธได้
‪เราต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง มันมีสิ่งที่เราต้องต่อสู้
‪และเดิมพันนั้นสูงเกินกว่าจะยอมแพ้
‪เราต้องยืนหยัดเคียงข้างกัน
‪หางต่อหาง เกล็ดต่อขน
‪จับมือฉันไว้ เพราะการต่อสู้เพิ่งเริ่มต้น
‪ถ้าทุกคนเป็นเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
‪ทุกความผิดจะถูกแก้ไข
‪เราจะทำสิ่งที่ต้องทำให้ได้
‪ถ้าเรารวมใจเป็นหนึ่งเดียวกัน
‪ต่อให้ต้องเจอความลำบาก
‪เราจะไม่มีวันถูกปิดปาก
‪เราจะส่งเสียงจนกว่าการแข่งขันจะเริ่ม
‪เราจะกล้าพูดตรงไปตรงมา
‪ด้วยจิตวิญญาณอันแข็งแกร่งของเรา
‪เราจะทำสิ่งที่ต้องทำให้ได้
‪เราจะรวมใจเป็นหนึ่งเดียวกัน
‪แม่ภูมิใจในตัวลูกมากริดลีย์ ‪ฉันภูมิใจในตัวเธอทุกคนเลย
‪ลูกทำให้แม่นึกขึ้นได้ ‪ว่ามันสำคัญมากที่ต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง
‪- ตอนนี้เราก็แค่ต้องหาวิธี ‪- จมูกนั่นดูดีนะคะ
‪ขอบใจ ใส่แล้วก็สนุกดีเหมือนกัน
‪เดี๋ยว หนูคิดอะไรออกแล้ว
‪หนูรู้แล้วว่าเราจะปกป้องที่อยู่ของตัวตุ่นจาก ‪คุณพีบอดี้ยังไง
‪- แต่ต้องใช้ความช่วยเหลือของทุกคน ‪- ได้เลย
‪ติดแค่เรื่องเดียว
‪ยังติดอยู่
‪ฉันรู้แล้วว่าจะเอานายออกมายังไง
‪นี่ ดูฉันสิ ฉันกำลังบินอยู่
‪ฉันเป็นโดโด้บินได้
‪ขอบใจนะนุกกี้ ทีนี้ไปช่วยตัวตุ่นกัน
‪มาเร็วทุกคน เรามีงานต้องทำอีกมาก ‪ก่อนพิพิธภัณฑ์จะเปิดพรุ่งนี้
‪- ผมอยากเข้าไปแล้ว ‪- รอไม่ไหวแล้ว
‪พิพิธภัณฑ์กำลังจะเปิด
‪ทุกคนประจำที่
‪ยกเว้นฉัน ต้องไปแล้ว
‪ถึงเวลาแสดง
‪- ว้าว ‪- เจ๋ง
‪นี่ เธอใส่ชุดอะไรเหรอ
‪ฉันเป็นตัวตุ่นจมูกดาว
‪- ยอดไปเลย! ‪- ว้าว
‪ไดโนเสาร์ตัวนี้ก็ดูเหมือนตุ่นจมูกดาวเหมือนกัน
‪วัวป่าตัวนี้เป็นตุ่นได้น่ารักดีนะ
‪- ทำไมทุกคนแต่งตัวแบบนั้น ‪- ฉันบอกเธอไม่ได้จริงๆ
‪แต่ฉันพาเธอไปดูได้ มาสิ
‪- แต่นแต๊น ‪- โอ้โฮ
‪สุดยอด
‪ที่อยู่อาศัยของตัวตุ่นจมูกดาวฉบับปรับปรุงใหม่
‪ที่ที่เธอแต่งตัวเป็นตัวตุ่นได้
‪- ว้าว ‪- เจ๋ง
‪ทีนี้เวลาที่เธอลอดอุโมงค์ ‪เธอก็จะรู้สึกเหมือนเป็นตัวตุ่นตัวนึงเลย
‪ขอให้สนุกกับการบุกอุโมงค์นะ
‪เจ๋งจัง
‪ยินดีด้วยจ้ะริดส์
‪ดูเหมือนที่อยู่อาศัยของตัวตุ่นใหม่ ‪จะได้รับความนิยมมาก
‪มองฉันสิ ฉันเป็นตัวตุ่น
‪นี่มันอะไรกัน
‪ดูเหมือนที่อยู่อาศัยของตัวตุ่นจะเป็นที่นิยมมาก
‪ลอนนี่ คุณจะทำยังไงกับเรื่องนี้
‪- ลอนนี่ ‪- คะ
‪จมูกใหม่สุดเท่ของฉัน
‪คุณพีบอดี้ คุณจะปิดห้องจัดแสดงที่เป็นที่นิยมที่สุด ‪ในพิพิธภัณฑ์ไม่ได้นะคะ
‪ฉันว่าเธอพูดถูก งั้นก็เปิดต่อได้
‪เร็วเข้าลอนนี่ ‪ฉันทนอยู่ท่ามกลางความสนุกแบบนี้ไม่ได้
‪เธอจะให้เด็กๆ เห็นเธอที่นี่ไม่ได้นะ
‪ฉันรู้ ฉันแค่ต้องมาให้เห็น ‪ว่าเราช่วยตุ่นได้หรือเปล่า
‪เราทำได้ ก็เพราะเธอ
‪แต่เราจะทำยังไงครั้งหน้า ‪ถ้าคุณพีบอดี้พยายามปิดห้องจัดแสดงอีก
‪ง่ายๆ เราก็จะสู้ต่อไป เพื่อไม่ให้เกิดการสูญพันธุ์
‪และเพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง
‪รู้ไหม การได้ทำสิ่งที่ถูกต้อง ‪มันรู้สึกดีมากเลย
‪แน่นอน
‪สุดยอดไปเลย
‪พรุ่งนี้เรามาใหม่ได้ไหมคะ
‪คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ