(ซีรีส์จาก NETFLIX)
ในที่ที่เต็มไปด้วยปริศนา ที่ซึ่งอดีตมีชีวา
มีฮีโร่แห่งประวัติศาสตร์ ผู้ที่หมายมาดจะลุยโลด
เธอปกป้องอนาคตของเรา โดยปกป้องอดีตแก่เก่า
เธอคือฮีโร่ผู้ได้เฉิดฉายในที่สุด
ริดลีย์ โจนส์! กล้าหาญ ท้าทาย และไม่กลัวเกรง
ริดลีย์ โจนส์! ปกป้องพิพิธภัณฑ์ด้วยความภาคภูมิ
ริดลีย์ โจนส์! เซนส์การผจญภัยของเธอมันระบาด
พร้อมเพื่อนไดโนเสาร์ โดโด้ และลิงอวกาศเคียงข้าง
ริดลีย์โจนส์! สวมหมวกปีกกว้างที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอ
ริดลีย์ โจนส์! ไม่มีเรื่องท้าทายใดจะหยุดเธอได้
ไม่มียอมแพ้ให้ความกลัว เปล่งประกายเมื่อการผจญภัยเข้ามาใกล้ตัว
โลดโผนในการต่อสู้และปกป้องวันนี้ไว้ให้รู้
ริดลีย์ โจนส์!
รถเสบียงแดนคาวบอย
- วู้ฮู! เย่! - โว้ว!
- ฉันเอาพลังมาให้ ใกล้ระเบิดแล้ว - ว้าว!
วู้! ดวงตาพิพิธภัณฑ์ พร้อมที่จะได้เห็น
ท่าสุดเจ๋งของอัจฉริยะสเกตบอร์ดหรือยัง
เราพร้อมแล้ว!
งั้นก็เตรียมตัวทึ่งกับอีรัปทอร์กันได้เลย
- สุดยอด! - ดูสิ อีรัปทอร์…
- โว้ว! - ฉันช่วยเอง
เฮ้อ ขอบใจนะ ริดลีย์ เฉียดฉิวสยิวขวัญสุดๆ เลย
รอยแตกนั่นอยู่ตรงนั้นตลอดเลยเหรอ
มันเพิ่งมีนี่แหละและก็แปลกๆ นะ ฉันให้แม่มาดูมันดีกว่า
นั่นมันอะไรกัน
อ้อ นี่รอยแตก ที่เกิดจากรากของบ้านต้นไม้ของเรา
โอ้โฮ มันต้องยาวมากแน่ๆ เลย
ยาวและก็เก่าแก่ด้วย ที่จริง นี่เป็นต้นไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในเมืองเลยละ
พิพิธภัณฑ์ถูกสร้างขึ้นรอบๆ มัน มันคือกระดูกสันหลังของที่นี่
กระดูกสันหลังราคาแพงที่ผมจะขุดขึ้นมา
ใครจะรู้ว่าจะมีรากงอกอีกมากแค่ไหน ต้องขุดมันออก
แต่คุณทรีบอดี้… เอ๊ย พีบอดี้ มันเป็นบ้านของเรานะคะ
เป็นมาหลายชั่วอายุคนแล้ว
ไร้สาระ ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะไม่เสียเงินกับต้นไม้นี่หรอก
จะต้องขุดมันออกพรุ่งนี้เช้าเลย
ขอตัวก่อนนะ ผมต้องไปนับเงินก่อน
คุณพีบอดี้ เดิน…
ระวังๆ ด้วยค่ะ
วันนี้แกสร้างศัตรูที่ร้ายกาจมาก เจ้าต้นไม้ ฉันไม่เคยชอบธรรมชาติเลย
แม่คะ เราจ่ายค่าดูแลต้นไม้ได้มั้ย
หนูจะไปเอากระปุกออมสินมา มันจะเต็มแล้ว…
ริดส์ แม่ไม่ได้อยากบอกลูกนะ แต่เราไม่มีเงินจ้ะ
เดี๋ยว แปลว่าเราจะเสียบ้านไปเหรอ
คงจะอย่างนั้นจ้ะ
แต่เราจะพิทักษ์พิพิธภัณฑ์ได้ไง ถ้าเราไม่ได้อยู่ในพิพิธภัณฑ์
แม่ก็ไม่รู้ แต่เราจะหาวิธีให้ได้จ้ะ
มันเป็นแบบนี้แหละ เมื่อเราเห็นผลประโยชน์สำคัญกว่าคน
แม่เริ่มเก็บของใส่กล่องดีกว่า
โอ้เทพรา คุณพีบอดี้จะทำลายเราแบบนี้ไม่ได้
ฉันล่ะอยากหายใจแรงๆ เลย
ใจเขาเย็นชายิ่งกว่า ดวงจันทร์ทุกดวงของดาวพฤหัสซะอีก
หวังว่าเธอกับแม่และคุณยาย คงไม่ย้ายไปไหนไกลเกินไปนะ
เธอจะมาเยี่ยม นกโดโด้ตัวโปรดของเธอหรือเปล่า
ให้แน่ใจว่าเขายังเป็นหนึ่งเดียวอยู่
ครอบครัวฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ฉันจะหาเงินมาช่วยต้นไม้ของเราไว้ให้ได้
- นี่มันบ้าบออะไรกัน - โว้ว!
ว่าแต่บ้าบออะไรคืออะไรงั้นเหรอ
ฉันก็ไม่รู้
หวัดดีค่ะ มา หวัดดีค่ะ ปา
สวัสดี ริดลีย์
ใครเอาลูกระนาดมาไว้ตรงนี้ เรามีสมบัติที่ต้องเอาไปซ่อน
"สมบัติ" เหรอ
ถ้าพูดว่าสมบัติของเราล่ะ
คุณกับปาเชี่ยวชาญ เรื่องการหาสมบัติที่ซ่อนอยู่ใช่มั้ย
เก่งที่สุดในตะวันตก… ปีกตึกของพิพิธภัณฑ์น่ะ ตะวันออกด้วย
คุณคิดว่าจะช่วยฉันหาสมบัติได้มั้ย เพื่อรักษาบ้านของฉันไว้
เราจะช่วยเธอรักษาบ้านไว้แน่นอน พวกโจนส์เป็นคนดี
เรากำลังหาสมบัติพิเศษ และต้องการความช่วยเหลือ
และเมื่อพูดถึงสมบัติ ใครเจอใครได้นะจ๊ะ
เราจะแบ่งให้เธออย่างยุติธรรม
- จับมือกันเลย - ตกลง
เปลี่ยนใจไม่ได้แล้ว แต่ขอเตือนไว้ก่อนนะ สาวน้อย
การหาสมบัตินั่นไม่ใช่เรื่องง่าย
เธอหัวเราะทำไม ฉันขนลุกเลย
แค่พยักหน้าแล้วยิ้ม พยักหน้าแล้วก็ยิ้ม
ขอต้อนรับสู่ที่ซ่อนลับของเรา
โอ้โฮ พื้นที่ห้องจัดแสดงเก่าที่ว่างเปล่า
ฉันอยากรู้มาตลอดว่ามีอะไรอยู่ในนี้ ดูมรกตนั่นสิ
มีค่ามหาศาล แต่มันอยู่ในเหมืองเก่านั่น
มันคงหาลำบากน่าดู แม้แต่นักผจญภัยอย่างเธอ
ฉันเป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์ จำได้มั้ย ฉันหามันเจอแน่
เร็วเข้า ทีม
ไม่เคยเก่าแก่
รางสำหรับรถราง…
แต่ไม่มีรถรางเหรอ
พวกเธอจะต้องเดินกันไป
คอยดูรถม้าชัคของเราไว้ เราค้นหาเส้นทางของเราเอง
ย่ะ! ไปได้แล้ว เจ้าม้า
พีชเชส คิดว่านำทางเรา ในเหมืองเก่าๆ ใกล้พังนี่ได้มั้ย
ขอโทษนะ สาวน้อย
เหมืองนั่นพังเร็วกว่า ขนมปังลิงที่โด่งดังของยายฉันซะอีก
โอเค ทีมดวงตา เราจะเดินไปช้าๆ ไม่เคลื่อนไหวปุบปับกันนะ
เจ๋งเลย!
โอ๊ะโอ!
โว้ว! ฉันผิดเอง เอ๊ย ราล์ฟผิด เอ๊ย เราผิดน่ะ
ไม่ดีเลย
อืม เดินเหมือนสาวอียิปต์คนนี้นะ
เกือบแล้ว
อุโมงค์นี่ไม่ใหญ่พอ สำหรับไดโนเสาร์แล้ว เจ้าเบิ้ม
เฟร็ดพูดถูก ดันเต้ เธอกลับไปที่ห้องโถงนะ แล้วเจอกัน
โธ่! แย่จังที่พลาดการล่าสมบัติ ขอให้โชคดีนะ เพื่อนๆ
หือ
ฉันก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านเหมืองร้างหรอกนะ แต่ฉันว่าเราเจอทางตันแล้วล่ะ
จุดจบที่น่ากลัวที่สุด
- ไปเร็ว! ยีฮอว์ - ยีฮอว์!
รูปลักษณ์อาจทำให้เข้าใจผิดได้ หลีกทางให้วัวกระทิงหน่อย
โอ้โฮ!
เร็วเข้า ฉันยกไว้ได้ไม่นานนะ
ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะพูดอย่างนี้ ริดลีย์ อิสแม็ท ไปเร็ว!
ฉันจะอยู่ช่วยเฟร็ด!
ดัดลีย์ แน่ใจเหรอ
ไม่ แต่ฉันจะทำมันเพื่อบ้านของริดลีย์
ขอบใจนะ แล้วเจอกันตอนเรากลับมา
เฮ้อ!
รถม้าชัคอยู่นั่น!
พวกเธอควรตามให้ทันนะ
ยีฮอว์!
ไม่นะ
เดี๋ยว ดีขึ้นเยอะ
เธอก็รู้ว่าราชินีคนนี้รู้สึกยังไงกับความมืด
อิสแม็ท เดี๋ยว
โว้ว!
ขอบใจนะ ริดลีย์ ฉันไม่ชอบตกลงไปในเหวลึกสักเท่าไหร่
ฉันก็เหมือนกัน ฉันไม่เห็นทางที่จะข้ามมันไปได้เลย
นอกจากเราจะบินได้
เราอาจบินได้นะ ด้วยการใช้ผ้าพันตัวของฉัน
สายแฟชั่นนี่จะกลายเป็นสายสลิงให้เราโหน
ความคิดดีมากเลย
เยี่ยม!
เจ๋ง
แล้วเธอล่ะ
เธอต้องไปเอาสมบัตินั่นมาให้ได้ก่อนเช้า ไม่งั้นก็บอกลาบ้านต้นไม้ได้เลย
ทีมดวงตาล้มเลิกการผจญภัย เพื่อผลักดันเธอไปข้างหน้า ริดลีย์
เรารู้ว่าต้นไม้นั่นสำคัญแค่ไหน
มันคือกระดูกสันหลังของพิพิธภัณฑ์ ฉันจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง
ไปล่ะนะ!
ให้เฟร็ดกับดัดลีย์ยกหินออกอีกนะ
ฉันจะไปเจอพวกเธอที่พิพิธภัณฑ์
ขอให้โชคดีกับการบุกเหมืองเก่าใกล้พังนะ
เฮ้อ! ไม่มีเหวลึก ไม่มีผนังหิน
ริดลีย์ ทางนี้!
ขอต้อนรับสู่ปลายทาง
ฉันต้องพูดเลยว่าคุณสองคน แล่นฉิวทั่วเหมืองเก่านี่สบายๆ
คุณต้องให้ฉันช่วยทำไม แล้วอัญมณีอยู่ไหน
เราคิดว่ามันอยู่ด้านหลังถังใบใหญ่นั่น
ซึ่งหนักจนเราขยับมันไม่ไหว
นั่นไม่ใช่ถัง มันคือรถรางเหมือง
- อยู่นั่นไง - เรารวยแล้ว
โอ้โฮ มรกต มันสวยมากเลย
มันติดอยู่ในผนัง
เราต้องใช้กำลังเพื่อดึงมันออกมา
เรามีกำลังให้เธอ
นับถึงสามดึงเลยนะ
หนึ่ง สอง
ดึงเลย!
โว้ว! ได้แล้ว!
- ยีฮอว์! - วู้วี้!
ไม่นะ เหมืองกำลังถล่ม
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
โว้ว! ก้อนหิน!
โอ้! หลุมยักษ์ในรางรถไฟ จับแน่นๆ!
โว้ว!
- วู้ฮู! - ยี้ฮอว์!
เราทำสำเร็จ ป้ายต่อไป บ้านต้นไม้โจนส์
แม่คะ ดูสิว่ามากับปาและหนู เจออะไรในเหมืองเก่า
สมบัติ! เราขายมันเพื่อรักษาบ้านเราไว้ได้
มรกตก้อนใหญ่มากเลย ต้องมีค่ามหาศาลแน่ๆ
- แต่แม่รับไว้ไม่ได้หรอก - ทำไมล่ะคะ
มากับปาบอกว่าเมื่อเป็นเรื่องสมบัติ ใครเจอใครได้นี่คะ
อัญมณีนั่นเป็นสิ่งประดิษฐ์จ้ะ ไม่ใช่สมบัติ
และพวกเราผู้หญิงโจนส์เป็นผู้พิทักษ์ ไม่ใช่ผู้ค้ากำไร
เราไม่อยู่ในฐานะที่จะขายสิ่งประดิษฐ์
เราให้ที่อยู่แก่สิ่งประดิษฐ์ที่อธิบายประวัติศาสตร์
อัญมณีหายากและล้ำค่าที่ลูกค้นพบนี้
มีเรื่องราวที่บอกเล่าได้ นั่นคือค่าที่แท้จริงที่สุดของมัน
เราจะเก็บรักษามันไว้ให้ปลอดภัยที่นี่ ใต้โดมยักษ์นี้
ทุกอย่างคู่ควรกับการมีบ้านอยู่ไม่ใช่เหรอ
โดโด้และไดโนเสาร์ที่โจนส์มุ่งมั่น
ให้ที่พักพิงและทะนุถนอมพวกเขา เพื่อรักษาอดีตไว้
เราแบ่งปันเรื่องราวของพวกเขากับทุกคน ทั้งเด็กและผู้ใหญ่
เพราะพวกเขาสมควรที่จะได้ บอกเล่าเรื่องราวเหล่านั้น
มันสอนบทเรียนให้เรา
และเรายินดีที่จะเรียนรู้มัน
ถ้าเราพบบ้านที่ดีกว่า เราก็จะคืนพวกมันไป
ที่ที่เรียกว่าบ้าน ไม่ว่าจะเดินไปไหน
ทุกอย่างคู่ควรที่จะมีบ้านไม่ใช่เหรอ
แม่พูดถูก
ใครเจอใครได้ไม่ใช่สิ่งที่ ผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์ควรพูดหรือทำ
ลองคิดดูสิ
ถ้าเราขายอัญมณีไป ก็จะมีแต่ผู้ซื้อคนเดียวที่เห็นมัน
ใช่แล้ว เรายังสามารถใช้อัญมณีหาเงิน เพื่อรักษาบ้านเราไว้ได้
ด้วยการเอาไปไว้ในห้องจัดแสดง
เราจะได้พิทักษ์สิ่งประดิษฐ์ และแบ่งปันกับคนอื่นด้วย
เป็นความคิดที่เยี่ยมมาก คุณโจนส์
อรุณสวัสดิ์ คุณโจนส์ พร้อมจะบอกลา ต้นไม้ที่ทำให้เกิดรอยแตกนี่หรือยัง
ไม่จำเป็นหรอกค่ะ
ใช่ เมื่อเรามีห้องจัดแสดงอัญมณีที่สูญหาย
หา อืม
ตอนนี้พิพิธภัณฑ์มีมรกตหนึ่งเดียวที่สวยงามล้ำค่า
สวัสดี
เราขายตั๋วเข้าชมตลอดฤดูร้อนหมดแล้ว
ซึ่งมีเงินมากพอที่จะดูแลต้นไม้ของเราไปอีกนาน
ให้ตายสิ ผมจะทำเงินได้มหาศาล โอ๊ย! นั่นมันอะไรกัน
อะไรเหรอคะ
อืม
ต้นไม้ของเราอยู่ต่อได้ใช่มั้ย
ใช่ มันอยู่ต่อได้
- เยี่ยม! - วู้ฮู!
ทีมดวงตา ได้ยินมั้ย
- สุดยอด! - ไชโย!
ยีฮอว์!
ขอบคุณมากับปาที่แบ่งปันมรกตให้
ตอนนี้เด็กๆ จากทั่วโลกจะได้เห็นมัน
- เยี่ยม - ได้ทุกอย่างจ้ะสำหรับแขกที่น่ารักเหล่านั้น
และก็ขอบคุณทีมดวงตาด้วย
ถ้าพวกเธอไม่ช่วย ฉันก็คงรักษาบ้านต้นไม้ไว้ไม่ได้
- มีเพื่อนไว้ทำไมล่ะ - ได้ทุกเมื่อ
ที่ของแอนนี่
แม่คะ หนูดีใจที่เราแจกของ
แต่เราขายของในโรงรถกันได้เหรอคะ ถ้าเราอาศัยอยู่ในต้นไม้
แม่รู้แต่ว่าผู้หญิงโจนส์ ต้องทำความสะอาดบ้านรับฤดูใบไม้ผลิได้แล้ว
ทีนี้ เก็บไว้หรือให้ไป
ที่ทับกระดาษเกาะอีสเตอร์ มันให้ความสุขมั้ย
ค่ะ เก็บไว้ มันดูเหมือนลูเลย
แผนที่ขุมทรัพย์แอมะซอนเก่าล่ะ
เก็บไว้ ลูกไม่รู้ว่า จะหลงทางในแอมะซอนเมื่อไหร่
และลูกก็ถามทางปลาปิรันย่าไม่ได้
อ้อ
ขนนกโดโด้เก่าล่ะ
ฮัดเช้ย! ทิ้งไป
ริดลีย์ นี่ผ้านุ่มนิ่มผืนเก่าของลูก
อะไรของหนูนะ
ผ้านุ่มนิ่มจ้ะ ผ้าห่มเด็กของลูกตอนลูกยังเล็กๆ ไง
ลูกเอามันไปทุกที่ มันน่ารักมากเลย
เอ้อ ทิ้งไปค่ะ
อะไรนะ แต่มันเป็นผ้านุ่มนิ่มของลูกนะ ผ้านุ่มนิ่มของลูก
แม่ หนูว่าหนูแก่ไปหน่อยนะที่จะใช้ผ้าห่มเด็ก
และตอนนี้หนูก็เป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์แล้ว
การผจญภัยคือผ้าห่มของหนู และอันตรายคือหมอนของหนูค่ะ
โว้ว! รองเท้าเด็กน้อยของหนู ไม่อยากเชื่อเลยว่าหนูจะตัวเล็กขนาดนั้น
- สุดยอด! - โอ้โฮ!
เกิดอะไรขึ้นข้างนอกนั่น
โอ้โฮ
เธอเห็นอะไร
ไง ทีมดวงตา ทำอะไรกันเหรอ
เรากำลังทดลองใช้เครื่องเสมือนจริงอันใหม่
หรือไม่เราก็คงได้ลอง ถ้าเจ้าหญิงไม่ครองแว่นนั่นอยู่คนเดียว
มันคือความจริง แต่มันเสมือนจริง
ทำความเข้าใจใส่สมองโตๆ ได้เลย เพราะสมองฉัน… ระเบิดแล้ว
ความเสมือนจริงเยี่ยมมากเลย
ใช่ คุณพีซื้อมาสำหรับห้องจัดแสดงใหม่
ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะพูดแบบนี้ แต่พีบอดี้ทำสิ่งที่ถูกต้อง
อืม แปลกจัง
มันสุดยอดไปเลย
โอ้ ฉันขอลองหน่อย
โอ้โฮ เพื่อน มันดูสมจริงและรู้สึกเหมือนจริงมากเลย
เพราะมันเป็นของจริงน่ะสิ เอามือออกไปจากเขาฉัน
อุ๊ย ขอโทษ อยากลองมั้ย ริดลีย์
อยากสิ
ไม่ได้เด็ดขาด
คุณพีบอดี้!
มีคุณพีบอดี้เสมือนจริงเหรอ
ทำไมเทคโนโลยีถึงใช้สำหรับสิ่งดีๆ ไม่ได้นะ
ไม่ ฉันได้ยินเขา ที่นี่ ในชีวิตจริง ไปซ่อนตัว!
ฉันกำลังบอกว่าถ้าคุณจะเปิดห้องจัดแสดงใหม่
คุณน่าจะบอกเราก่อน
ผมจะเปิดห้องจัดแสดงวีอาร์เพื่อทำให้ พิพิธภัณฑ์นี้ทันสมัยและทำกำไรได้มากขึ้น
ผมหมายถึงสนุกน่ะ
เริ่มก่อสร้างตรงนั้นเลย ลอนนี่ ตรงที่ของโกโรโกโสตั้งอยู่น่ะ
รับทราบค่ะ คุณพี
เดี๋ยว นั่นไม่ใช่ของโกโรโกโสนะ นั่นแอนนี่มาทรอนิกส์
เธอทักทายแขกในวันที่พิพิธภัณฑ์เปิดครั้งแรก
เธอคือส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์ของเรา
เธอไม่เหมาะกับที่นี่แล้ว
เธอไม่เหมาะกับพิพิธภัณฑ์สมัยใหม่ที่ผมกำลังสร้าง
กำจัดห้องจัดแสดงนี่ซะ ไม่งั้นผมจะกำจัดคุณ เร็วเข้า ลอนนี่
โอ๊ะโอ อีกแล้วเหรอ
แอนนี่มีความหมายกับแม่มากเลยใช่มั้ยคะ แม่
ลูกเคยชอบทักทายแอนนี่ แม่นึกภาพพิพิธภัณฑ์ตอนไม่มีเธอไม่ออกเลย
ไม่ต้องห่วง เราจะหาทางช่วยเธอไว้ หนูสัญญา
ไม่ต้องห่วงฉันหรอกค่ะ
สวัสดีค่ะ ผู้หญิงโจนส์ และยินดีต้อนรับสู่โถงทางเดินสามซี
ที่ตั้งห้องจัดแสดงที่มีชื่อเสียงมากมาย รวมทั้งฉันด้วย แอนนี่มาทรอนิกส์ สวัสดีค่ะ
แอนนี่ คุณไม่ต้องพาเราเที่ยวชมก็ได้ เราอยู่ที่นี่ จำได้มั้ย
อ้อ จริงสิ ขอโทษค่ะ ติดนิสัยน่ะ
ยังไงก็เถอะ ฉันได้ยินที่คุณพีพูดแล้ว คุณไม่ต้องกังวลเรื่องช่วยฉันไว้หรอก
ฉันเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์นี้มานานมากแล้ว
ฉันพังไปก็คงไม่เป็นไรหรอก และคุณพีบอดี้ก็อาจจะพูดถูก
ฉันไม่เหมาะกับ ห้องจัดแสดงใหม่ๆ ที่ทันสมัยพวกนี้
เดี๋ยวค่ะ ฉันคิดออกแล้ว
คุณพีบอดี้บอกว่าคุณไม่เหมาะกับ เทคโนโลยีเสมือนจริงใหม่ใช่มั้ย
งั้นเราก็แค่ต้องหาส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ ที่เหมาะกับคุณมากกว่า
ถ้าเธอคิดว่ามันเป็นไปได้
เป็นไปได้สิ ฉันไม่ให้พวกเขากำจัดคุณหรอก
อย่างแรกคือห้องจัดแสดงทุ่งทันดรา
เราย้ายคุณมาที่นี่ได้และตอนกลางวัน คุณก็ทักทายแขก
บอกเกี่ยวกับห้องจัดแสดง
อย่างเช่น มันถูกค้นพบเมื่อ 5,000 ปีก่อน โดยมารีแอน ทันดรา
หลังจากที่ฟริสบี้ถูกวอลรัสขโมยไป
โอ้โฮ จริงเหรอ
เดี๋ยว ดัดลีย์ ไม่ใช่อย่างนั้น
ขอโทษที เวลาฉันไม่รู้อะไร
ฉันมักจะกุเรื่องขึ้นมา และหวังว่าฉันจะพูดถูก แต่ฉันก็ไม่เคยพูดถูก
นี่เป็นสิ่งใหม่สำหรับฉัน แต่ฉันจะลองดู
ที่ใหม่เป็นยังไงบ้างคะ
เยี่ยมเลยจ้ะ ฉันเพิ่งเชิญเด็กๆ ลีเมอร์สัน มาเยี่ยมชมความมหัศจรรย์ของทุ่งทันดรา
ตอนนี้พวกเขาออกไปเล่นกัน
ข้างนอกนั่นเหรอ โอ๊ะโอ!
สัตว์แตกตื่น!
เฮ้อ!
ขอโทษ ฉันคงเชิญชวนมากไปหน่อย
- เยี่ยม! - เร็วเข้า
นี่เป็นที่ที่ดีสำหรับแอนนี่ รถไฟก็อยู่ที่นี่มานานแล้วเหมือนกัน
สวัสดีค่ะ ขอต้อนรับสู่รถไฟในพิพิธภัณฑ์
นี่คือรถไฟจำลอง จากรถจักรไอน้ำที่พบได้ทั่วไปใน…
ในฐานะวิศวกร คุณควรมองถนนไว้ไม่ใช่เหรอคะ
จริงๆ แล้ว รถจักรไอน้ำแล่นบนรางรถไฟ ไม่ได้แล่นบนถนน
แต่ฉันคิดว่าในเมื่อนี่เป็น รถไฟในพิพิธภัณฑ์ มันคงไม่ชน…
- อ๊ะ โว้ว! - โว้ว!
- ไม่นะ! - ระวัง!
เพื่อน!
ทุกคนปลอดภัยมั้ย
- คิดว่านะ - ใช่
ใครช่วยหยุดห้องโถงทีได้มั้ย
ฉันอยากลงแล้ว
เราพยายามทุกที่แล้ว
ทั่วทั้งพิพิธภัณฑ์
ตั้งแต่ที่อยู่อาศัยของอาร์ดวาร์ก จนถึงห้องจัดแสดงซิมบับเว
แต่ยังหาที่ใหม่เจ๋งๆ ให้แอนนี่ไม่ได้เลย
แต่เราจะยอมแพ้ไม่ได้
แม่พูดถูก เรา… อืม
แอนนี่ มองอะไรอยู่เหรอคะ
แค่ชื่นชมทิวทัศน์สวยๆ ของหิมะตกน่ะจ้ะ
ห้องจัดแสดงอาร์กติกนี่สุดยอดไปเลยนะ ฉันไม่เคยไปที่นั่นเลย
เราหาที่ที่เหมาะกับคุณในพิพิธภัณฑ์ไม่ได้
เพราะในพิพิธภัณฑ์ไม่มีที่ที่เหมาะสม
จริงด้วย ฉันไม่เคยก้าวออกไปสู่โลกภายนอกเลย
ฉันว่าตอนนี้ฉันอยากสำรวจ สิ่งที่อยู่นอกพิพิธภัณฑ์แล้วล่ะ
งั้นคุณก็ควรไปนะคะ เราจะช่วยคุณเก็บของแล้วไปส่งคุณ
- เยี่ยมเลย - ใช่!
ฉันว่าฉันพร้อมที่จะไปแล้วล่ะ
ขอบคุณสำหรับอุปกรณ์ ริดลีย์ ลาก่อน ทุกคน
และขอบคุณที่มาร่วมปาร์ตี้อำลาของฉัน
อย่าลืมประทับตราบัตรจอดรถ ตอนออกไปนะคะ และก็…
แอนนี่
จริงสิ ไม่ใช่พนักงานต้อนรับแล้ว
และเราก็ไม่มีรถยนต์
แน่ใจนะว่าไม่อยากอยู่ต่ออีกหน่อย
ฉันพร้อมที่จะไปแล้วค่ะ ซาร่าห์ ขอบคุณสำหรับหลายปีที่แสนวิเศษ
- เที่ยวให้สนุกนะ! - แล้วเจอกัน
เดินทางปลอดภัยนะ
เดี๋ยว ไม่!
แม่!
หา
ซาร่าห์ คุณมาทำอะไรที่นี่
คุณออกจากพิพิธภัณฑ์ไม่ได้ อาร์กติกมันหนาวมาก
และก็มีหมีขั้วโลกที่ในรูปมันดูน่ารัก
แต่จริงๆ แล้วมันตัวใหญ่มากและ… เดี๋ยว อย่าขยับ
โอเค แอนนี่ เราอยู่บนน้ำแข็งบางๆ
ไม่เป็นไรนะ ค่อยๆ เดินตรงมาที่ฉัน
ช้าๆ
- วิ่งเลย! - โอ้!
สวัสดีค่ะ ขอต้อนรับสู่หายนะครั้งใหญ่ ฉันต้องทำยังไง
ไม่ต้องห่วง เรากำลังไป!
ใช่ เรากำลังไป
โอเค เพนกวิน ทำแบบเพนกวินเลย
ริดลีย์ ลูกไปเอา…
มีใครสั่งเพนกวินมาช่วยมั้ยคะ
แม่ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วจ้ะ
ดันเลย
เฮ้อ! แม่ไม่ได้ผจญภัยอาร์กติกแบบนั้นมานานแล้ว
แม่แค่อยากให้แอนนี่ คิดทบทวนเรื่องออกจากพิพิธภัณฑ์น่ะจ้ะ
ใช่ ทำไมแม่ถึงไม่อยากให้เธอไปคะ
แม่คิดว่าช่วงนี้มีอะไรๆ เกิดขึ้นเยอะน่ะ
ห้องจัดแสดงใหม่ๆ เทคโนโลยี และก็ลูก
หนูเหรอคะ
ลูกโตเร็วมาก และตอนนี้ก็เป็นผู้พิทักษ์พิพิธภัณฑ์เต็มตัวแล้ว
แม่ว่าแม่คงไม่อยากให้มีอะไรเปลี่ยนแปลงอีกแล้ว
แม่คะ ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง หนูก็คงไม่รู้เรื่องทุกอย่างนี้
และได้เพื่อนใหม่ หรือได้ใช้การฝึกเป็นผู้พิทักษ์ของหนูช่วยแม่
การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่ดีได้
ตอนที่ทุกอย่างนี้เริ่มต้น
หลายสิ่งเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนนั้น
แต่หัวหนูยังคงหมุนอยู่
หนูยินดีทำทุกอย่างอีกครั้ง
เพราะทุกอย่างจะเป็นอย่างที่ควรเป็นไป
เชื่อเถอะ การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่ดีได้
การเปลี่ยนแปลงที่เราทำอยู่ มันไม่ใช่สิ่งที่ทำได้ง่ายๆ
แต่ขณะที่หนูโตขึ้น หนูจะเติบโตอยู่ใกล้ๆ
แต่ทุกอย่างจะเป็นอย่างที่ควรเป็นไป
เชื่อเถอะ การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่ดีได้
การเปลี่ยนแปลงอาจยากและน่ากลัวได้
แต่การเปลี่ยนแปลงก็เป็นสิ่งที่จำเป็น
โอ้ ทุกอย่างจะเป็นอย่างที่ควรเป็นไป
เชื่อเถอะ การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่ดีได้
ยินดีต้อนรับกลับสู่ฝั่งค่ะ ฉันดีใจมากเลยที่คุณทั้งคู่ปลอดภัย
ปลอดภัยดีค่ะ เป็นเพราะลูกสาวของฉัน
ฉันขอโทษที่พยายามห้ามคุณ แอนนี่ คุณสมควรได้เห็นโลก
คุณทำให้พิพิธภัณฑ์นี้มีชีวิตชีวามากขึ้นมานานมาก
แต่การเปลี่ยนแปลงอาจเป็นสิ่งที่ดีได้ เดินทางให้สนุกนะคะ
ขอบคุณค่ะ
เจ้าหญิง เธอครองแว่นคนเดียวอีกแล้วนะ
"ราชินี" ต่างหาก ฉันกำลังดูว่าการปกครองดาวอังคารเป็นยังไง
ฉันชอบนะ
แม่คะ เป็นไงบ้าง
แม่สบายดีจ้ะ ริดส์ แค่คิดถึงแอนนี่นิดหน่อย
เรามีเซอร์ไพรส์ให้แม่ค่ะ
เซอร์ไพรส์เหรอ
แม่… โอเค แม่อยู่ในพิพิธภัณฑ์…
แอนนี่
ยินดีต้อนรับสู่พิพิธภัณฑ์ค่ะ
เรามีห้องจัดแสดงใหม่เกี่ยวกับแพลงก์ตอนค่ะ
ฉะนั้นอย่าลืมแวะร้านกิ๊ฟต์ชอป ซื้อของที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆ ด้วยนะคะ
ลูกทำได้ยังไง
ริดลีย์ถ่ายวิดีโอแอนนี่ไว้ก่อนที่เธอจะไป แล้วอัปโหลดไว้ในวีอาร์น่ะค่ะ
ตอนนี้เธอต้อนรับแขกในพิพิธภัณฑ์ไปได้อีกนานเลย
แม่คิดถึงเธอเมื่อไหร่ แม่ก็มาดูเธอในนี้ได้
โอ้ ริดลีย์
อ้าว ผ้านุ่มนิ่มของริดลีย์หายไปไหน
ฉันจำได้ว่าวางไว้ตรงนี้แล้ว… ริดลีย์ ลูกเห็น…
บางอย่างไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง