SERIAL NETFLIX
W miejscu pełnym tajemnic Gdzie historii czuć zew
Bohaterka historii Ku przygodzie się rwie!
Ona ratuje przyszłość Przeszłości broniąc bram
To jej moment I teraz pokaże się nam
Ridley Jones!
Śmiała, dzielna i odważna
Ridley Jones!
Strzeże muzeum z dumą
Ridley Jones!
Swym entuzjazmem nas zaraża
Dinozaur i dodo I kosmiczna małpka są z nią
Ridley Jones!
Kapelusz to jej znak firmowy Ridley Jones!
Wyzwaniom nie kłania się
Nie lęka się nigdy, o nie Jak sprostać przygodom też wie
Leci do boju już Wszystkich ratuje tu
Ridley Jones!
„Ismatween”.
Ale strasznie.
Wiem. Uwielbiam wystawę „Cukierek albo psikus”.
Zabierzcie go! Czemu to zawsze muszą być węże?
Co roku boisz się tego samego węża.
Bądź odważny. Jak ja.
Nie bałem się.
Wybacz. Całą noc ćwiczymy straszenie.
I chyba nam się udało.
- Ta wystawa to ostatni krzyk mody. - Nie rozumiem.
Dokończę zwiedzanie z wami.
Ismat, to jest naprawdę super.
Straszne, ale nie aż tak.
W ten świetny sposób, który wciąż przeraża.
Uwielbiamy robić wystawę na Halloween.
Nikt nie skradnie mi tego momentu.
W końcu Halloween to święto mumii.
Chodziłam tu w każde Halloween,
ale teraz jest jeszcze lepiej, bo wiem, że muzeum żyje!
Tak. A Ismat z tatami zawsze dopracują dekoracje.
Dzięki! Jestem królewską dekoratorką.
Jak i nasi nadworni dekoratorzy.
Brawo, Halima.
Całe muzeum mogłoby tak wyglądać.
Może udekorujemy całą rotundę i zrobimy największą wystawę w historii?
Tak!
Zawsze uważałam Halloween za swój konik,
ale chyba nie zaszkodzi,
by dodać kilka uroczych ozdób w rotundzie.
Muszę pomóc tatom wykończyć salę koronacyjną.
Nic nie zdradzę, ale ktoś zostanie Królową Halloween.
Ja?
Nie.
Więc ja?
Ja.
Czas dekorować, ekipo.
Spójrz na mnie! Jestem maleńkim motylkiem!
Dekoracje gotowe.
Światła! Dynie! Pajęczyny!
Pajęczyny zdecydowanie gotowe.
Dobra robota.
Możemy pokazać Ismat naszą nową, upiorną rotundę.
Zawołam ją.
Jeszcze kilka kroków.
Wiem, że idziemy do rotundy,
więc to nie taka niespodzianka.
To nie kilka uroczych ozdób, tylko świetna wystawa.
Wyszło lepiej, niż myślałam.
Nie sądziłam, że będzie tu tyle dekoracji, co u mnie.
Oprowadzę cię.
Chcemy przetestować zwiedzanie przed gośćmi.
Pedro i dzieci Lemursonów będą zbierały słodycze.
„Spójrzcie. Jestem człowiekiem. Nawet nie wiem, że muzeum żyje”.
- Dobre. - Przystanek: wulkan Dantego.
Rany! Oślizgły!
Uwaga!
Słodki chwyt! Dosłownie!
Super!
- Cześć. - Cześć.
Upiorne!
Ale toperki!
Więcej cukierków!
Cukierkowy pociąg!
Ale upiornie!
Wiem! Dzieciaki będą zachwycone.
Na pewno!
Zawsze byłam główną atrakcją.
I jeszcze jedno.
Coś jeszcze?
Całe przejście prowadzi do twojej piramidy.
Będzie gwiazdą programu?
Tak!
Co powiecie? Zobaczymy główną atrakcję?
Już tam byliśmy. Chcemy zobaczyć nowe rzeczy!
- Tak! - Jeszcze raz!
Ale Halloween to święto mumii.
Moje święto.
Było miło, ale muszę dokończyć dekorowanie.
Myślałam, że już skończyłaś.
Skoro całe muzeum jest upiorne, ja będę jeszcze upiorniejsza!
Bo wczułam się w ducha Halloween.
W porządku?
Tak. Wcale się nie martwię. Lecę!
Uwaga, zwiedzający! Zapraszam was
do nowych dekoracji w skrzydle egipskim.
Odkryjcie przeklęte klejnoty Kleopatry.
Znajdźcie skarabeusze w upiornej piaskownicy.
Usłyszcie jęk przeklętego Sfinksa.
Mózgi! Podobało ci się?
Te mózgi możesz pominąć.
Jasne, jasne.
Moja kolej? Nic nie słyszę. I chyba utknąłem.
Tak, utknąłem.
Musimy się postarać,
jeśli mamy pobić rotundę.
Dodałaś sporo dekoracji.
Staram się oddać tu ducha Halloween.
Tak czy inaczej, dzieciaki będą zachwycone.
- Ja zawsze byłam. - Tak? Dzięki.
Nigdy się tak nie bawiłem!
Jeśli będziecie wspinać się po maszyniście,
nie będzie mógł widzieć ani prowadzić.
Pomogę mu, nim pociąg się wykolei.
Ja zostanę tutaj,
by znaleźć sposób, jak pobić inne dekoracje.
Muszę odzyskać mumiową koronę.
Wesołego Halloween!
Co, do stu gwiazdek?
To już chyba przesada.
I to spora.
Ogromna.
Jasne.
Ale działa! Widzicie?
Houston, mamy mglisty problem.
Widoczność 50%.
Już 0%.
Pomocy!
Stary!
Wolnego, kolego!
Śluz!
Szybko!
Moje bandaże!
Ridley! To nie jest fajne straszenie.
To straszne straszenie.
Musimy to opanować, nim komuś stanie się krzywda.
Nie chciałam kogoś zranić.
Bez obaw. Mam pomysł.
- Peaches? - To ty, Ridley?
Masz swój noktowizor, dzięki któremu widzisz ciemności?
- Tu! - Mam!
Coś na mnie wlazło!
To ja! Jedziemy stąd. Poprowadzę cię.
Jasne!
Prosto, lewo. Skok! Ollie!
Jadę do tyłu!
Ten wicher jest straszny!
Ktoś wzywał osłonę?
Ismat! Trzeba wyłączyć wiatrak.
Nie sięgam!
Mam cię. Razem nam się uda.
Za mną.
Trzy, dwa, jeden, start!
Już prawie. Mam!
Udało się!
Taniec wiktorii!
Super, że wszyscy są cali. Czemu to zrobiłaś, Ismat?
Rotunda była taka upiorna.
Bałam się, że wszyscy będą bawić się tam
i nikt nie odwiedzi mnie.
Nie chciałam zniszczyć Halloween.
Przepraszam.
Czemu mieliby nie przyjść?
Twoje dekoracje są najlepsze.
Straszniestyczne!
Naprawdę?
Nawet jeśli reszta dekoracji jest naprawdę dobra?
To nie czyni twoich mniej wyjątkowymi.
Wiem, że Halloween to Twój konik
Myśl o stracie Na pewno bardzo boli
Jeśli inni robią to, co ty
Nie czuj się z toru zbity
Nikt nie skradnie twej upiornej korony
To Halloween, lecz nie lękaj się
Jak ten przepyszny wypad cuksowy
Lepiej spędzać go razem
Oślizgłe wulkany
Nietoperze i światła
Duchy, pajęczyny, upiorna gromada
O wiele straszniej i weselej
Im więcej, tym lepiej!
Nikt nie skradnie twej upiornej korony
Nikt nie zniszczy upiornej zabawy
Bez obaw, nie bądź zraniony
Bo w kupie są najlepsze zjawy!
Dziękuję wam. Macie rację.
Halloween starczy dla każdego.
Mam pomysł.
Wiem, jak uratować święto!
Zaraz otwarcie, ludzie.
I zwierzęta. I roboty.
Miło, że podzieliłaś się swoimi dekoracjami.
To było fajnie straszne.
Są goście. Gotowa, królowo Halloween?
Nie tym razem. Podzielę się koroną.
Super!
Ekstra!
„Podstępny plan”.
Przebywanie w Alpach wypełnia mnie radością.
To idealne miejsce, by ćwiczyć jodłowanie.
Nieźle, Fred.
Ale nie jesteśmy tu, by jodłować.
Potrenujemy umiejętność ratownictwa górskiego!
Zgłaszam się na ochotnika do zjazdu. Poćwiczycie ratowanie mnie.
O-M-Ra! Co to było?
Pomocy!
Co się stało?
W górach jest jakiś potwór!
Wypadł z jaskini i gonił mnie!
Górski potwór?
Jak on wyglądał?
Jak niedźwiedź.
I kameleon. I kaczka!
Miał błyszczący strój i okulary!
Brzmi świetnie.
Jesteś pewna?
Co robiłby potwór na wystawie alpejskiej?
Nie zamierzam się przekonywać!
Na razie!
Niedźwiedź, kameleon i kaczka?
Brzmi znajomo.
Nie wiem, co się dzieje, ale powiedzmy o tym babci.
Cześć. Wróciliście wcześniej.
Stało się coś dziwnego, nim zaczęliśmy.
Jak tańczący grejpfrut? Lub porwanie obcych?
Bardziej.
Słyszeliśmy jodłowanie Freda.
I nie to jest dziwne.
Narciarka podobno widziała niedźwiedzio-kameleono-kaczkę
w Alpach.
Coś takiego.
Chodźcie. Pokażę wam coś.
Spójrzcie. Wygląda znajomo?
To tektura z wentylacji?
Wziąłem ją za ducha!
I wygląda jak kameleon, kaczka i niedźwiedź.
To Dizzy Derples.
Maskotka z początków muzeum.
Dzieci go uwielbiały, ale odszedł.
Czemu, skoro był tak popularny?
Chcieliśmy pokazywać prawdę,
ale dzieciaki wzięły go za prawdziwe zwierzę.
Dizzy był zły, gdy ukryliśmy go przed dziećmi.
Pewnego dnia zagadkowo zniknął.
„Zniknął?”
Czasami widywano go na wystawach,
wprowadzającego gości w błąd.
Oczy Muzeum, musimy go znaleźć.
Fakty są bardzo ważne.
Nikt nie powinien wprowadzać gości w błąd.
Chyba wracamy w Alpy.
Tu była ta narciarka. Poszukajmy wskazówek.
Wywącham coś.
Hadrozaury mają taki dobry węch?
Nie, ale jakoś trzeba zacząć.
- Patrzcie, co wywąchałem! - Kacze ślady.
Posadźcie mnie, jeśli to nie Dizzy Derples.
Co to było?
Derples!
To było straszne.
Fajne, ale straszne.
Ta narciarka jodłowała przerażeniem.
Może ten Dizzy Derples jest naprawdę upiorny.
Wciąż musimy go znaleźć.
Chodźcie.
Uwaga!
Ktoś stoczył na nas księżyc!
To kula śnieżna, nie księżyc.
Ważne, że nas minęła.
Dudley, za tobą!
Co?
Derples!
Uważajcie!
- Mogło być lepiej. - Derples!
Co teraz zrobimy?
Chyba coś o nim wiedzą.
Zobaczymy, gdzie nas poturlają.
Przez tego Dizzy’ego
robię się strasznie zdizzorientowany
i zderplesowany.
Dizzy Derples?
Proszę, proszę.
Ale się prosi.
Proszę, proszę.
Co my tu mamy?
Ridley Jones, strażniczka muzeum.
Sprawdzamy, kto straszy ludzi w Alpach.
Ridley.
To chyba byłem ja.
Czemu?
Gdy wyrzucono mnie za bycie „nieprawdziwym”,
moje serce rozsypało się na 17 682 kawałków.
- Naprawdę. - Czyżby?
Moje miejsce jest na scenie, gdzie tłumy mnie podziwiają!
A myślałem, że ja dramatyzuję.
Przykro mi, że cię zranili.
Teraz to ja zranię muzeum.
Dopilnuję, by każdy poznał Dizzy’ego Derplesa.
Ludzie pomyślą,
że kameleono-niedźwiedzio-kaczki to prawdziwe stworzenia.
Muzea mają szerzyć wiedzę,
a nie niewiedzę.
Nauka i fakty są ważne. Nie możesz wprowadzać ludzi w błąd.
Nie przestanę być Dizzym Derplesem!
Chodźcie, świstaki!
Na Dizzosanie!
Co takiego?
Za nim!
- Siądę przy tobie! - Ja z tyłu!
Dizzy Derples wykrzykuje i z widoku znika.
Swymi Dizzosaniami w dół już pomyka.
Za nim!
Ruszamy, sanionauci! Uciekają!
Trzymajcie się! To będzie…
Nie trzymali się!
Co to było?
Kosmiczna małpka na ratunek!
Naprawdę lecieliście.
Jak to było?
Są za szybcy. Nie złapiemy go.
Bez obaw.
Dinogość pokaże wam kredową jazdę!
Szybciej!
Dizzy Derples to bobslejowy gość.
Naprawdę spoko gość.
Jaka szkoda!
- Rany. - O nie!
W porządku?
Tak. Dziękuję, Ridley.
Ale nie chcę wracać do muzeum,
by utknąć w magazynie.
Urocze!
Jesteś zbyt spoko, by cię magazynować!
Wcale nie jesteś potworem.
Ogłaszam, że Dizzy Derples jest dodo rany przyłóż.
Szkoda, że dzieciaki w muzeum nie odróżniały faktów od fikcji.
Może Dizzy ich tego nauczy.
Jak to?
Wrócisz i zorganizujemy wystawę,
która tłumaczy różnicę między faktami i fikcją.
Świetny pomysł!
Nawet ja przyznaję, że dzieciaki muszą to wiedzieć.
Nie można wierzyć ciągle
W to, co nieprawdą jest
Niestworzone historie
To bardzo słaby tekst
Na szczerość stawiamy
Faktów się trzymamy
Chronimy prawdę
Gwarancję na to damy
Taki cel mamy
Za wygraną nie damy
Na szczerość stawiamy
Uwielbiamy wyobraźnię
Lecz stawka wysoka jest
Wyznaczmy więc tę linię
By wszystko było jasne
Na szczerość stawiamy
I podkreślić trzeba
Alternatywne fakty to ściema
Taki cel mamy
Za wygraną nie damy
Na szczerość stawiamy
Na szczerość stawiamy!
Nagle cieszę się, że nie jestem prawdziwy.
Chcę wrócić do muzeum
i pokazać fanom, jaki jestem nieprawdziwy!
Nie jestem tak prawdziwy jak te świstaki,
ale za to zawsze mówię prawdę
na parkiecie!
Dzięki!
Muzeum się zamyka. To był ostatni pokaz Dizzy’ego.
Ale wracajcie, kiedy chcecie.
- Dzięki! - Super.
Było świetnie.
Wyglądałeś kapitalnie.
Znów oświadczam, że Dizzy Derples jest dodo rany przyłóż.
Zgadzam się.
To właśnie moje miejsce.
W świetle muzealnych reflektorów.
Napisy: Krzysztof Zając