NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
AUTOR: TSUINA MIURA ILUSTRACJE: TAKAHIRO OBA
„Ja tego wszystkiego nie ogarniam”.
Wybrany numer jest nieosiągalny.
Abonent wyłączył telefon lub jest poza zasięgiem.
Wybrany numer jest nieosiągalny.
Jak to? Nie mogę zadzwonić do mamy ani taty?
WIELKI BRAT
- Yuri? - Rika?
Pomóż mi, Rika!
Mama i tata nie odbierają.
Byłam w szkole
i nagle znalazłam się na jakimś wieżowcu.
Jestem na dachu. Nie wiem, co się dzieje!
Co mam robić?
Uspokój się, Yuri.
Jesteś tu, w tym świecie?
„W tym świecie”?
Też tu jesteś?
Tak. Posłuchaj mnie, Yuri.
Jesteś spokojniejsza i odważniejsza, niż myślisz.
Posłuchaj mnie uważnie.
Po pierwsze ten świat jest prawdziwy. To nie sen ani złudzenie.
Co?
Sprawdziłem kilka budynków, ale wszystkie schody w dół są zablokowane.
Nie zejdziemy.
ZEJŚCIE NIEDOSTĘPNE
Nie widzę też żadnych wind.
Budynki…
połączone są mostami.
Pomocy!
Nie! Zostaw mnie!
Czego chcesz?
Przestań, błagam!
Przestań.
Odejdź!
Kto to? Jakiś szaleniec?
- Wybacz mi! - Co jest?
Tam… stoi jakiś dziwak w masce.
Jest tam Zamaskowany?
- Widzieli cię? - Nie, ja jestem daleko.
Ale ta kobieta nie.
Posłuchaj mnie, Yuri.
- Nie! - Zamaskowani nie chcą mordować.
- Jak to? - Ich prawdziwym celem…
Zamaskowani chcą…
Czemu ogrodzenie jest otwarte?
…doprowadzić nas do desperacji…
Nie!
…i zmusić do samobójczego skoku.
Wszystko w porządku?
Weź się w garść. Słyszysz mnie?
Tak. Jest OK.
Wszystko zrozumiałam.
Spróbuję cię znaleźć.
- Uważaj na siebie do tego czasu. - Jasne.
Widzisz taki wysoki budynek?
Tak.
- Ustalmy, gdzie jesteś. - Co?
Co się stało?
Yuri!
- Hej! - Och, nie.
Słyszysz mnie?
Rika?
Co się stało?
Oddawaj go!
Rika!
Muszę uciec!
A jeśli to jednak sen?
Może się obudzę, jeśli spadnę.
Jak to możliwe?
Uważaj na siebie do tego czasu.
Nie! Nie zginę, póki nie zobaczę brata!
To boli…
Ej, ty!
Nic ci nie jest?
Nie!
Jesteś ranna?
Nie. Bardzo dziękuję.
Zdążyłem w samą porę.
W końcu pana dogoniłem.
Mizushita.
Tak?
Policjant nie może bać się wysokości i mostów linowych.
- Ale ulga. - Moja wina.
Już nie jestem sama.
Kim są ci zamaskowani kolesie?
Nie mam pojęcia.
To prawdziwy japoński miecz.
Tej wysokości nie przeżyją nawet Zamaskowani.
Na to wygląda.
Czy ja spadam?
Ziemia coraz bliżej!
Och, zginął.
No trudno. Co mi to robi?
Zostałem sam na sam z licealistką.
Niepowtarzalna okazja.
Czekaj.
Zachowujesz się dziwnie.
Oczywiście, że tak!
Wciągnięto mnie do tego porąbanego świata!
Ale teraz czuję się fantastycznie.
A mój irytujący przełożony nie żyje.
- Dobrze, stań przy ścianie. - Słucham?
Stawaj przy ścianie, do cholery!
A potem zdejmij koszulę.
Pośpiesz się, jak chcesz żyć.
Ani drgnij, jasne?
Bo jeszcze cię dźgnę i zabiję.
W prawdziwym świecie nigdy by mi się to nie przytrafiło.
- Dobra dziewczynka. Teraz majteczki. - Co?
Szybciej, zdejmuj je!
Ale spódniczkę zostaw, jasne?
I kolanówki też.
Lepsze to niż śmierć.
Szybciej, zanim zjawi się Zamaskowany.
Chociaż… Ich broń to jakiś żart.
Z tym mieczem i spluwą
raczej mnie nie pokonają!
Rika.
Wezmę cię pod swoje skrzydła, więc lepiej rób, co mówię!
Strzelił aż stamtąd?
Moment… Jak oni się nazywają?
Snajper!
Broń Zamaskowanych to żart? Dobre sobie!
Pomóż mi.
Boli.
- Żyje? - Piecze.
Nie. Nie zabili go.
Zatem to prawda.
Zamaskowani chcą zmusić ludzi do popełnienia samobójstwa.
Ale jeśli nie pokażesz, że chcesz się zabić, zrobią to za ciebie.
To ich sposób działania.
Ale ja…
Nie poddam cię, póki nie zobaczę brata!
Ciekawe, czy ten koleś, jego zwłoki, ma przy sobie coś,
co pomogłoby mi uciec przed Zamaskowanym Snajperem?
A to?
By przetrwać w tym świecie, nie mogę dać się zaślepić rozumowi.
Wykorzystywanie innych, by samemu przeżyć, to tutaj normalność!
DLA WIELKIEGO BRATA YURI
„Yuri”.
Kolejna Zamaskowana.
Muszę ją zabić.
Ta odległość idealnie się nada, by poćwiczyć strzelanie.
Że co?
Powiedziałam: „poćwiczyć”?
Tuż przed zabiciem człowieka?
Przecież Zamaskowani to nie ludzie.
A może ja też tracę rozum?
Pozwoli mi odejść?
Wow…
Że co?
Mogłam tyle nie myśleć, tylko ją zastrzelić!
Ty potworze!
Ty…
Nie chce mnie zabić?
Chce mnie wyczuć? W takim razie…
Od razu mówię, że skoczę.
Poddaję się.
Chyba mnie rozumie.
- Już skaczę. - Muszę ją zwieść.
Ale jesteśmy wysoko.
Wiesz, że mój brat też trafił do tego świata?
Jak go spotkasz, powiedz mu, że nie żyję.
Nazywam się Yuri Honjo.
No tak.
Zamaskowani sprawdzają, czy ofiara faktycznie się zabiła.
To moja jedyna szansa!
A masz!
Zrobiłam to, ale…
Boli!
Grunt, że pokonałam tego potwora!
Ten ból to nic takiego!
Żyje? Jakim cudem?
To jakieś żarty? To kobieta?
Zamaskowani…
też są ludźmi?
Hej! Chcę o coś zapytać!
Stój! Nie podchodź.
Bo cię zabiję!
Słucham?
Nadal kontrolują mój umysł.
Działam zgodnie z rozkazem.
Z rozkazem?
Nigdy nie patrz na tył maski!
To chyba kwestia elektroniki.
- Następny rozkaz… - Słucham?
Muszę to zrobić.
„Jeśli kod został uszkodzony, natychmiast zawiesić wszystkie funkcje”.
Co?
Zabij samą siebie.
Zdejmij maskę! To powinno pomóc!
Nie. Nie mogę sprzeciwić się rozkazowi.
- To ja to zrobię. - Odejdź!
Dłużej nie mogę.
Yuri…
Obyś spotkała się z bratem.
Nie! Czekaj!
W końcu zaznam…
spokoju.
Zamaskowani są ludźmi.
Nie są potworami.
Rozmawiałam z nią.
Postrzeliłam człowieka.
Tracę zmysły!
- Mówiłem ci. - Słucham?
Dziwne by było, gdybyś nie traciła zmysłów.
Mylisz się!
Wielu rzeczy muszę się dowiedzieć o tym świecie.
Ale jedno jest pewne.
To nie Zamaskowani są wrogiem.
Nadal kontrolują mój umysł.
Dostają rozkazy.
Działam zgodnie z rozkazem.
To one są prawdziwym wrogiem!
Przetrwam za wszelką cenę!
Faktycznie. Niczego nie jadłam.
Mają tu coś do zjedzenia?
A to co?
W środku jest tyle rzeczy.
Czyżby zaopatrywali w produkty?
Nawet to znalazłam.
Zamaskowana była niesamowicie sprawna,
mimo że była pod kontrolą.
Muszę ich pokonywać od razu.
Przetrwam za wszelką cenę!
Z tego, co zauważyłam, od budynku
odchodzą minimum trzy mosty.
Wszystkie prowadzą tam.
Na pewno czeka tam jakiś Zamaskowany.
Może miałam farta, ale pokonałam Zamaskowaną Pokojówkę.
Uwierz w siebie! Wiem, że dam radę!
A to co?
Helikopter?
Zginę?
Nie chcę umierać!
Było blisko.
A to co?
Na pewno kręci się tu Zamaskowany.
Nie ułatwiają sprawy.
Została zastrzelona. Zamaskowany ma pistolet.
Może powinnam zawrócić.
Nie! Taki kawał przeszłam, ryzykując życie!
Co to?
Ma coś w kieszeni.
„Regularne usługi helikopterowe”?
„Prowadzimy regularne ewakuacje helikopterem”.
To o to chodziło?
„Jeśli chcesz opuścić to królestwo lub powrócić na ziemię,
udaj się na lądowisko”.
„Mamy miejsce dla jednego pasażera”.
Chyba żartują. Ale…
Idę, nawet jeśli to pułapka!
Zostanie tu na dobre mi nie wyjdzie.
Na pewno coś tam znajdę!
Jestem na to gotowa!
Poczekaj! Pomóż mi!
Czeka na mnie w domu podstarzała matka i jeszcze starszy pies…
To boli! Za co to było?
- Zamaskowany z bronią? - Puść mnie!
- Muszę go uratować! - Co ja ci zrobiłem?
- Zaraz! To nie Zamaskowany? - Czego chcesz?
- To człowiek? - Przeproszę!
- To jakiś żart? - Oszczędź mnie i mojego psa!
Napisy: Adam Sikorski