UCIECZKA Z CHINATOWN
W Chinatown coś się dzieje.
DZIŚ
Jaki los czeka Willisa Wu, kelnera, a następnie zdrajcę
wśród policjantów?
A może życie jest gdzie indziej.
Uwięziony w Chinatown nigdy go nie zaznam.
Czy podejmie słuszną decyzję i czy przypłaci to życiem?
Policja!
Lepiej uciekaj.
Twoje kłopoty dopiero się zaczną.
Przygotujcie się na wielki finał serialu Czerń i Biel.
NADGRUPA ŚLEDCZA
Oglądali mnie?
Występuję w serialu.
Skąd to macie?
Znam się na komputerach. Podpięłam się pod ich systemy.
A ty jesteś...?
Michelle. To Larry i Benson.
- Cześć. - Hej.
Wy jesteście Malowane Buźki?
Pewnie masz nas za jakichś rąbniętych koczowników.
Jestem optometrystką, Benson robi w gazownictwie, Larry się przebranżawia.
Zajmuję się ojcem. Schorowany jest.
Przykro mi, Larry,
ale co to, kurwa, było?
Włamałaś się do monitoringu policji?
Udostępnianego policji.
Cały system: kamery, nośniki danych...
to własność prywatnej firmy.
Heibai Wuchang.
Mój tata mi o tym opowiadał.
To z chińskiej mitologii. Prowadzą dusze w zaświaty.
- W skrócie... - HBWC.
Znasz ich?
Lana wpadła na ich trop.
- Kim oni są? - A kim nie są...
Zarabiają na nieruchomościach, spedycji, prasie, telewizji, grach wideo.
- Gry. - Wszystkim, co widać na monitorach.
Kontrolują całe media.
Tu są wszystkie kamery rozmieszczone przez firmę.
Dlatego się ukrywamy.
Zeszliśmy pod ziemię po akcji z Jonnym.
Twój brat nas ostrzegał: „Obserwują was”.
Dlatego założyliście gang?
Żaden tam gang.
Dorastaliśmy razem, trochę rozrabialiśmy.
Wandalizm, graffiti. Te maski to był taki żarcik.
Gliny ochrzciły nas Malowanymi Buźkami.
Podłapaliśmy to.
Jonny wmieszał się w ten teatrzyk tak jak ty.
Gościnny występ Gościa od Kung-fu... detektywa, znawcy Chinatown.
Wyszedł ze swojej roli.
Nie spodobało im się to, więc zmienili zasady gry.
Jego zniknięcie nie miało sensu,
więc zaczęliśmy śledzić dziwne wydarzenia w Chinatown.
Kroniki kryminalne, nekrologi.
Trop prowadził do doków. Do kontenerów.
Ludzie z Chinatown po śmierci wracają do życia.
Umierasz – zapominasz. To jak amnezja.
My chcieliśmy pamiętać.
Rejestrować to wszystko.
Zeszliśmy pod ziemię, żeby przeżyć i żeby pamiętać.
To mi się śni.
Jeśli to sen, to śni się wszystkim.
Bo to dzieje się w całym mieście.
Wszędzie mają oczy.
Mówicie, że całe moje śledztwo...
Nagrali. A wcześniej – twojego brata.
O do chuja.
Po co?
Podtrzymują jakiegoś rodzaju narrację.
Opowieść.
O czym?
O Jonnym, Buźkach, o Chinatown.
Ale głównie o tobie.
Będą kończyć, Willis. Szykują finał. Dlatego tu z tobą rozmawiamy.
W finale złoczyńca przegrywa.
A teraz to ty jesteś głównym złym. Narażasz nas samą swoją obecnością.
Co jest, kur...?
Oni nas...?
Niemożliwe. To przecież...
To my.
To część serialu. Oglądają nas na żywo.
- Widzą nas. - Spadamy.
- Policja! Otwierać! - Kto to?
Ten, kto patrzy.
Gliny, może gorzej.
- Kurwa. Jest inne wyjście? - Tędy.
Jazda.
Willis, uciekaj. To ciebie szukają.
Ty jesteś złoczyńcą.
Dobra, muszę zadzwonić.
Nie z tego. Namierzą cię. Ten jest bezpieczny.
Okej.
Musisz mi pomóc.
W Port Harbour trwa wielkie polowanie na Willisa Wu.
Detektyw Sarah Green z Nadgrupy Śledczej wydała krótkie oświadczenie.
Prosimy o kontakt każdego, kto ma wiedzę na temat miejsca pobytu Willisa Wu.
Apelujemy do mieszkańców o ostrożność
i pomoc w schwytaniu tego niezwykle niebezpiecznego osobnika.
Żadnych pytań. Bądźcie czujni.
- Jest pan zadowolony? - Bardzo.
Przeczytałam to słowo w słowo.
Na horyzoncie duże wyzwania.
Widzę dla ciebie miejsce w zreorganizowanym zespole,
o ile się dostosujesz.
Dzięki, szefie.
Detektyw Sarah Green wydała oświadczenie,
wzywając mieszkańców Port Harbour do pomocy
w odnalezieniu Willisa Wu, najbardziej poszukiwanego przestępcy.
- Słuchałaś? - Wyszło nieźle. Masz talent aktorski.
- Ciut za dużo ekspresji... - To nie Oscary, głąbie.
- Ciesz się, że ci pomagam. - Jestem wdzięczna.
- Nie pomyślałabym, że zadzwonisz. - Tobie mogę zaufać. Jak przyjaciółce.
Bez słodzenia. Nadal nie jesteś w moim typie.
Policjantka i kelnerka – partnerki.
Jakie to głupie.
A jak tam twój były partner? Odzywa się?
Który?
Turner? Nie.
Zmieni zdanie. Daj mu czas.
Czas to nas goni. Oglądasz wiadomości? Mam wrażenie, że świat się kończy.
- No. - To co planujesz teraz?
- Znaleźć Willisa. - Twojego faceta.
- To nie mój facet. - Tak, to skomplikowane.
Zniknął bez śladu.
Jak go znajdziesz, bądź szczera.
Chyba jestem na to gotowa.
Chcesz medal?
Dotarłam do kelnerki, która widziała Willisa z McDonaughem. Sprawdzę to.
Będę w Golden Palace.
I tak, poproszę medal.
Nie trzaskaj...
KONIEC GRY WŁÓŻ MONETĘ
KONTYNUUJ - TAK/NIE
HBWC SPONSOREM BANKIETU
Witamy państwa sprzed Golden Palace, gotowego uczcić Chiński Nowy Rok.
Tym razem uroczystości sponsoruje HBWC, największe biuro nieruchomości w mieście.
Przy tej okazji firma ogłosi swój nowy projekt odnowy Chinatown.
Tymczasem pogłoski o dużej inwestycji w dzielnicy -
nazywanej przez HBWC Enterprises
wstępem do prawdziwej transformacji miasta -
spotkały się z ostrą krytyką i obawami o wzrost czynszów
oraz pozbawienie domów tych, którzy przeżyli tu wiele dekad.
Jezu, ja pierdolę.
- Zaskoczyłeś mnie. - Dzięki, że jesteś.
To co, ewakuować cię z miasta?
Znam sporo kryjówek.
Życie w trasie. Przydrożne bary, motele.
Oni tego właśnie chcą. Żebym uciekał.
Jacy „oni”?
Jak ci powiem, uznasz mnie za wariata.
Za kompletnego świra.
Kurwa.
Green mówiła, że zanim odszedłeś, czułeś, jakbyś...
- Żył w fikcji. - Właśnie.
Powiem ci, że miałeś nosa.
Wiedziałem.
Jasny szlag, a więc jednak.
To Lana.
- Odebrałaś moją wiadomość? - Tak.
Dlatego jestem. Parkujesz od frontu?
- Zobaczą nas i... - Jadę.
- Kurwa. - Willis, pas.
- Tym bym się nie przejmował. - Zapinaj.
CHiŃSKIE MĘKI OSTRY SOS
Witam wszystkich w Golden Palace. Szczęśliwego Nowego Roku.
To znaczy: „Spełnienia wszystkich marzeń”.
Tegoroczny bankiet sponsoruje HBWC,
pragnące uhonorować naszą kulturę i zgentryfikować nam dzielnicę.
Żartuję.
Dziękujemy sponsorowi za wkład finansowy,
z pewnością zupełnie bezinteresowny.
Dziś bardzo wyjątkowa osoba, pani Lily Wu,
zostanie doceniona za jej wkład w zmienianie oblicza Chinatown.
Dziękuję za przybycie.
Celebrujmy wspólnie różnorodność naszej społeczności.
Szczególne podziękowania dla stolika VIP-ów.
Możemy jeszcze czymś służyć? Może widelce podać?
Tu powinno być bezpiecznie.
- Cześć. - Cześć.
- Co to za strój? - Pracuję teraz w Golden Palace.
Wyczuwam tu pewne napięcie.
Muszę wam coś powiedzieć,
ale to jest totalnie odjechane.
- Nie tak jak moje. - Poczekaj. Słuchajcie...
Poznałem Malowane Buźki.
- Co? - Co?
Byłem w ich bunkrze.
Pokazali mi nagranie z monitoringu.
Z twoim bratem?
Z nami.
Z tobą i mną, Lano.
- Nagrywają nas? - Nie to jest najdziwniejsze.
Widziałem czołówkę serialu Czerń i Biel.
- Z twoim udziałem. - Co, proszę?
Jesteście z Green gwiazdami serialu.
Czekaj, powoli.
Nie nadążam.
Sam za tym nie nadążam.
Ale jakimś sposobem ja, ty, Lana... znaleźliśmy się w tej sytuacji.
Stąd to dziwne wrażenie.
Dlatego rozwiązywaliśmy każdą jedną sprawę.
Aż zjawiłeś się ty.
Nie, aż zjawiła się ona i wróciła do sprawy mojego brata.
Dobra, ale gdzie te kamery?
- Kto produkuje ten serial? - HBWC.
Heibai Wuchang.
Piekło.
Koniogłowy, Jama, Wołogłowy.
Czarna i Biała Nietrwałość.
Heibai Wuchang?
- Tak twierdzą Buźki. - Co to znaczy?
„Czarna i Biała Nietrwałość”.
To z chińskiej mitologii. Heibai Wuchang prowadzi dusze w zaświaty,
na drugą stronę.
Przebijałam się przez dane na temat firm
i wiem, że HBWC zarejestrowane jest jako korporacja Czerń i Biel Hulu.
- „Hulu”? - Tak.
Co to za „Hulu”?
Hu lu to po mandaryńsku rodzaj pojemnika.
Pojemnika na co?
Na ludzi.
Wiesz o kontenerach?
A gdzie Audrey?
Audrey, co? Kręcicie ze sobą?
Jeszcze jak.
- Nie. - Tak.
Willis, twój brat wiedział, że ludzie po śmierci wracają.
Ale sam nie wrócił.
Byłem na wraku, Lano.
Jonny przykuł się do łodzi.
No właśnie. To...
Próbowałam ci to powiedzieć. Że...
Myślę, że twój brat żyje.
- Słucham? - Wiem, jak to brzmi.
Nie możesz tak mówić.
Masz na to jakieś dowody?
Wiadomości.
- Wysyła wiadomości. - Tobie?
Tak, ale chyba ty jesteś adresatem.
W jaki sposób ci je wysyła?
Przez automat z grą.
Wysłuchajcie mnie.
HBWC to właściciel producenta tych gier.
I właściciel kontenerów.
- I kanału HBWC 9, który emituje serial... - Czerń i Biel.
Kimkolwiek...
Kimkolwiek są ci skurwiele od Hulu, to oni kontrolują twoją historię.
Co się stało z Jonnym? Co się ze mną dzieje?
- Wiem, do czego to zmierza. - Historia Jonny’ego nie miała finału, bo...
twoja ją kontynuuje.
W Jade Properties sprzedajemy marzenia.
Dołączcie do nas na bankiecie w Golden Palace.
Dziś uhonorujemy partnerkę firmy, Lily Wu,
przedsiębiorczą kobietę roku w Chinatown.
Imprezę sponsoruje HBWC.
Radio włączyło się samo.
To pułapka.
Nie, bo o niej wiemy.
Chcą mnie tam ściągnąć. Możemy to wykorzystać.
Nie napiszą mi skurwiele zakończenia.
Sprzedajemy marzenia
OTWARTE
Żeby wyjść z tego cało, musimy grać według ich reguł.
Zwykle oznacza to wtapianie się w tło.
Jako postaci niewidzialne, anonimowe, niezapadające w pamięć.
On się zbuntował.
Chciał czegoś więcej dla siebie, dla nas wszystkich.
A ja chciałem być taki jak on.
Stać się gwiazdą Chinatown.
Dobra, Willis, do dzieła.
Ale serial ma tytuł Czerń i Biel.
- Patrzcie, jak to się robi. - Okej, działaj.
Nie mógł grać głównej roli.
Proszę zachować spokój.
Ja też nie mogę.
Wszystko w porządku. To ja, Miles Turner.
Dołączam do poszukiwań Willisa Wu,
podłego, psychopatycznego geniusza zbrodni wymagającego bezzwłocznego ujęcia.
Zgadza się, najskuteczniejszy detektyw powraca.
Bez pytań, proszę.
Teraz Betty Chan zanudzi was gadką o mieszkaniach czy też innych pierdołach.
Dziękuję za ciepłe przywitanie.
Chcę wam opowiedzieć o wielkiej odnowie Chinatown!
O zrewitalizowanym centrum z przestrzenią różnego przeznaczenia i...
W ich serialu jestem tylko kelnerem.
Chcieli, żebym pozostawał w tle.
Blisko domu.
- Znalazł tu żonę. - Willis?
Cholera.
Cześć, Audrey. Nie zauważyłem cię.
Ewidentnie.
Nigdy cię nie zauważałem, prawda?
Owszem.
KONIEC GRY
- ...dla naszej Lily Wu. Gdzie jesteś, Lily? - Dlaczego to takie trudne?
Tu jesteś!
To Lily w największym stopniu odpowiada za przemianę Chinatown.
W ich serialu
mama odbiera nagrodę.
Przedsiębiorcza kobieta roku.
Całe moje życie...
poświęciłam rodzinie.
Nigdy nie dostałam żadnej nagrody.
Myślałam, że to musi być wspaniałe uczucie.
Wreszcie zdobyłam coś dla siebie.
Kiedy dołączyłam do Jade,
zapomniałam, skąd...
skąd jestem.
Chciałam być kimś innym, być...
Betty Chan.
Ale tak naprawdę jestem po prostu Lily Wu.
Ni mniej, ni więcej.
Tak się nazywam.
Cieszę się, bo udowodniłam sobie, że potrafię. Ale bez mojej rodziny
jestem nikim.
To, co robię, powinnam robić dla nich.
Tu jest mój dom.
Nasz dom.
Różni ludzie chcą wykorzystać Chinatown do własnych celów.
Nie będę brać w tym udziału.
Dziękuję za tę nagrodę.
Nie mogę jej jednak przyjąć.
Tak.
REKORD KONIEC GRY
REKORDY POM OCY TU JON
JAK
Jesteś cudowna. Wierzyłem w ciebie.
To skrajnie żenujące.
Nie wiem, co chciałaś osiągnąć,
ale ofert szukaj sobie sama.
Wedle scenariusza mam zostać rozpoznany.
- Willis? - Żeby mogli mnie dopaść.
- To ty? - To on!
- Willis! - Willis!
- Co jest? - Sorki!
Zmiataj!
Grubciu, stary, przepraszam cię.
Teraz? To jest właściwy moment?
Przepraszam, że cię zawiodłem.
Dzięki, że mogliśmy na ciebie liczyć. Ja, moja mama.
Żałuję, że wykąpałem cię w kadzi.
Nie żałujesz.
Do teraz Chińskie Męki wychodzą mi nosem i innymi otworami.
Przespałem się z Audrey.
Zawsze cię do niej ciągnęło.
- Zauważyłeś? - Trudno było nie zauważyć.
- Trzymam za was kciuki. - Zobaczymy, co z tego będzie.
Póki co muszę cię stąd zabrać.
Willisie Wu, wyjdź z rękami w górze.
Scenariusz zakłada, że będę się rzucał, walczył, stawiał opór,
grał przewidzianą rolę.
Nic nie zrobił.
PRÓBA UCIECZKI WILLISA WU
Relacjonujemy dla państwa zdarzenia...
...w restauracji Golden Palace.
Tędy, już!
- Z drogi! - Stój!
Odejdź!
- Willis! To ja, Larry. - Larry?
Spodziewają się scen akcji.
CHAOS W CHINATOWN
- Konfliktu. - Co robisz? Wu nam ucieknie!
Działam, szefie.
Muszą być złoczyńcy, nawet jeśli zupełnie zmyśleni.
Trzy, dwa, jeden.
Już!
Co to za szopka?
- Który to Willis? - Ożeż ty.
- Nie aresztuję go. - Nie?
- Chcemy pomóc. - Uff, dobrzy gliniarze.
Ci, którzy spierdolili mojemu przyjacielowi życie.
Opóźnię ich o minutę.
Wstrzymajcie się. Wu jest uzbrojony.
Uciekaj.
No dobra, to był całkiem spoko ruch.
Ale nie liczcie na wdzięczność za naprawienie własnego błędu,
faszystowskie psy.
- Wredny gość. - No wiem.
Nawet mnie to kręci.
W ich serialu nie ma opcji, nie ma ucieczki.
Kurde. Tutaj.
Co jest?
Co, do chuja?
Bardzo chciałbym pogadać.
Wróciłeś. Co się zmieniło?
Niemal cię błagałam, a ty byłeś niewzruszony.
Green, słuchaj.
Miałem rację.
Wokół nas dzieje się coś bardzo dziwnego.
To, co mówimy i co robimy...
Nazwa miasta: Port Harbour.
„Port Portowy”?
I my, „Nadgrupa Śledcza”, grupa nad grupami.
To mi chciałeś powiedzieć?
Nie, chcę ci powiedzieć, że w szerszej perspektywie się myliłem.
Jak to?
Coś jest prawdziwe.
Ja jestem prawdziwy. I ty jesteś.
Mam przez to rozumieć, że tęskniłeś?
Tak.
Wystarczyło to powiedzieć.
- Wybiegli na ulicę. - W tył, w lewo i prosto.
- I tak się traci pracę. - Zapewne.
Ale to ekscytujące – nie wiedzieć, kim się jest.
Życie to coś więcej, Green, niewiadoma.
- Jak w 12 tomie... - Nie mów „Takeshi-san”.
Dobra, nie mówię.
Bo to raczej jak w tomie 13: Takeshi między światami.
Czytałaś?
Czytałam. Żeby dzielić z tobą bezrobocie.
Tęskniłem.
Ja za tobą też, szajbusie.
Cholera.
Jeszcze trochę i utkniemy na dachu.
Jak oni to robią?
Ja pierdzielę.
Jest tylko jedna droga.
Jebany dach.
No jasne.
WILLIS WU BIERZE ZAKŁADNICZKĘ
To jawne oszustwo.
Ich scenariusz ma gotowe zakończenie.
A więc tak się to kończy.
To koniec. Nie masz dokąd uciec.
Śledzimy sytuację na dachu budynku w Chinatown,
gdzie niezrównoważony Willis Wu przetrzymuje zakładniczkę, Lanę Lee,
byłą detektyw policji w Port Harbour.
Mają nas tam, gdzie chcieli.
Próbowaliśmy ich zatrzymać.
- Willis! - Jesteś cały, synu?
System zawsze wygrywa, tato.
To jest ich finał.
Goście z Chinatown nie zostają bohaterami.
A gdyby zepsuć im plan?
- Czyli co? - Nagrywa się?
Tak, to leci na żywo.
- Co ty wyprawiasz? - Rób to co ja.
- Ale co? - Cicho.
Pamiętasz, jak przyszłam do Golden Palace?
O co ci chodzi? Jesteśmy na antenie.
Pamiętasz ten dzień?
Pewnie.
Weszłaś, jakbyś szampon reklamowała.
Z rozwianym włosem.
Co powiedziałam?
Nie pamiętam.
Zahipnotyzowały mnie twoje włosy.
Mówiłam, że w Chinatown coś się dzieje.
Zdarzenia, których nie umiem powiązać.
No i co? Powiązałaś je?
Czym jest seria zdarzeń?
Historią.
Jonny próbował...
uciec... od tego.
Tego wszystkiego.
Od narzuconego zakończenia.
Tak.
Ale nie zdołał.
Bo oni wszystko kontrolowali.
Oni, którzy sterują kamerami.
Oni, którzy są tam, po drugiej stronie.
- Oni decydują, co jest prawdziwe. - Tak.
Policja napędza wiadomości, a więc rzeczywistość. Zawsze dopną swego.
To się nigdy nie zmieni.
Ale się zmieniło.
Ty to sprawiłeś.
Chciałeś opowiedzieć własną historię.
Tak.
To opowiedz.
Lepszej okazji nie będzie.
Tyler, nagrywaj wszystko.
Jestem Willis Wu.
Całe życie myślałem,
że jestem niewidzialny.
Tymczasem się kryłem.
Myślałem, że to powinna być opowieść o mnie.
Nie miałem racji.
Powinna być o mojej mamie. To ona jest bohaterką.
Dotarła tu z niczym.
Musiała nauczyć się języka,
wychować dwóch chłopaków.
A teraz spójrzcie na nią. Jest nagrodzoną agentką nieruchomości.
Jestem z ciebie dumny.
To też opowieść o moim tacie.
Stworzył szkołę kung-fu
i wychował dwóch synów,
zbudował rodzinę.
To on jest bohaterem.
Moim tatą.
Moim lou dau.
Moim sifu.
Starali się ze wszystkich sił, ale stracili syna, mojego brata Jonny’ego.
To mogła być jego historia.
I była, póki mu jej nie zabraliście.
Wszyscy ci ludzie w dokach...
niewidzialni.
Dla was.
Ale nie dla mnie.
Niektórych znałem.
Są z Chinatown, tak jak ja.
Tak jak moja mama zapomniałem, kim jestem.
Skąd pochodzę.
Proszę, oto wasz finał.
Nie ma kung-fu.
Jest tylko kelner, który został detektywem.
Detektyw Willis Wu
Ale to nieważne.
Jestem gościem, który chce świrować ze swoim przyjacielem.
Który kocha swoich rodziców.
Który chciał zmienić coś na lepsze,
a tylko namieszał.
Jestem gościem,
który się zakochał.
Gościem...
który tęskni za bratem.
Oto moja historia.
To co teraz?
Zwróciłeś uwagę, że ten budynek
wygląda dokładnie tak jak ten z naszej gry?
- Co? - No wiesz, z automatu.
Wiem, że z automatu, ale o czym ty mówisz?
Nigdy...
Nie pokonałam bossa. Nie wiem, jak się kończy.
Wiesz, jak przejść do następnego etapu?
Bossa nie załatwisz w pojedynkę.
Trzeba na dwóch graczy.
No tak.
Wygraj to ze mną.
Robię to z miłości.
Co takiego?
Obym się nie myliła.
ZGIŃ
Zawsze słyszałem jakiś wewnętrzny głos.
Opowiada historię,
a brzmi ona tak:
jesteś tu nowy.
Nie mąć.
Nie kwestionuj.
Powoli się pnij.
Ciężko pracuj, a dotrzesz tam,
na drugą stronę.
Tak powinno być.
Ale nie wszystkim dane jest tam dotrzeć.
Dla niektórych,
jak mój brat,
ten sen nie kończy się szczęśliwie.
Lub nie ma zakończenia.
Walczył o więcej,
dla naszej rodziny.
Ale zagubił się,
na zawsze ugrzązł w systemie.
Jonny?
Głos w mojej głowie nalegał:
„Złóż to do kupy, zakończ.
Rozszyfruj to”.
To próbowałem zrobić.
O mój Boże.
Willis.
Chodź tu. Tak za tobą tęskniłem.
Jonny.
Domknij jego historię. Znajdź wyjście.
Dla nich,
dla siebie,
dla Jonny’ego.
Myślę, że gdyby nadal tu był, to właśnie chciałby zobaczyć.
Willis.
Wu.
Wiem, gonią cię terminy, ale chcę ci przedstawić nową koleżankę.
UCIECZKA Z CHINATOWN (NARRATOR)
Willis, poznaj naszą nową pracownicę.
Cześć.
DOBRE PRAKTYKI
Napisy: Kamil Rogula