‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎(วงการภาพยนตร์ภาษาทมิฬ ‎ได้ร่วมมือกันเพื่อช่วยเหลือคนในช่วงการระบาด)
‎(เก้าเรื่องราว เก้าอารมณ์)
‎(9 อารมณ์)
‎(รัก)
‎(รักเร้าอารมณ์)
‎(โอ้ จะเป็นอย่างอื่นไปได้อย่างไร ‎มันต้องเป็นความรัก)
‎(ดีดกีตาร์)
‎ขอบอกให้ทุกคนรู้ว่าที่ "เซนต์ออฟมิวสิก"
‎คืนนี้เรามีศิลปินยอดเยี่ยมมากมายรอแสดง
‎และศิลปินคนต่อไปในรายการ ‎คือผู้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ปีนี้
‎และหนึ่งในกำลังใหม่ในวงการเพลง
‎ขอเสียงต้อนรับให้คามาล
‎นี่ มากินตอนยังร้อนๆ
‎(เสน่ห์ดึงดูด)
‎- นี่ ‎- เดี๋ยวผมตักเอง
‎แม่กินแล้วเหรอ
‎เดี๋ยวกิน หนังได้ฉายหรือยัง
‎ยัง
‎ไม่ได้ฉาย
‎พวกเขาโทรคุยเมื่อคืน
‎ไม่เป็นไร
‎ทุกเพลงในหนังเพราะหมด
‎สามเพลงที่ปล่อยมากลายเป็นเพลงดังทันที
‎เปิดเพลงของลูกทุกที่
‎คนเป็นล้านได้ฟังเพลงแล้วก็ชอบ ‎นั่นก็ดีพอแล้ว
‎ก้าวต่อไป
‎ลูกแต่งเพลงไว้เยอะไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ใช่จากหนัง
‎เพลงของลูกเองน่ะ
‎ร้องให้แม่ฟังบ้างสิ
‎แม่อยากฟัง
‎ไม่ได้ฟังนานมากแล้ว
‎เหมือนคลื่นซัด คลื่นซัด เธอชำระล้างตัวฉัน
‎ทุกคลื่นลูกใหม่เหมือนรักครั้งใหม่
‎เหมือนหยดน้ำค้าง หยดน้ำค้าง ‎เธอทำให้ใจฉันชุ่มฉ่ำ
‎ทุกหยดน้ำเหมือนรักครั้งใหม่
‎เธอบอกว่า "หยดน้ำค้างเล็กๆ นี้ ‎กักเก็บมหาสมุทรสีฟ้ากว้างใหญ่ได้"
‎เธอบอกว่า "น้ำตกนี้ติดอยู่ในดวงตาเธอได้"
‎เมื่อฉันหลับตา
‎เธอกลายเป็นหยดน้ำตา
‎แม่
‎ผมต้องไปจากตรงนี้
‎ผมอยากทุ่มเทแค่เรื่องดนตรีเท่านั้น ‎ผมต้องเรียนรู้อีกมาก
‎ผมอยากอยู่ในโลกดนตรี ‎เป็นคนแต่งเพลง คนแสดงดนตรี
‎ผมอยากแสดงต่อหน้าผู้ชมครับแม่
‎ที่นี่เราไม่มีผู้ชมแบบนั้น ‎ไม่มีดนตรีหรือมีครูแบบนั้น
‎ผมต้องไปจากที่นี่ แม่ ‎แต่แม่ต้องไปกับผม
‎ผมรู้ว่าแม่จะไม่ไป ‎นั่นคือเหตุผลที่ผมยังอยู่ที่นี่
‎ผมไม่รู้ว่าจะไปอยู่ที่นั่นได้ยังไงถ้าไม่มีแม่
‎ผมขอร้องนะ แม่ ไปกันเถอะ
‎ลอนดอน
‎ไปกับผมนะ แม่ แม่จะชอบที่นั่น
‎ผมวางแผนทุกอย่างไว้แล้ว
‎แค่ห้าปี
‎ไปกันเถอะ แม่
‎ยามเช้า
‎(ลึกสุดใจกับคามาล)
‎ดวงจันทร์ส่องแสงสว่าง
‎ส่องแสงเหนือฉัน
‎เต็มฟ้า
‎ในท้องฟ้า
‎ไม่
‎ดวงจันทร์นิรันดร์
‎เสียงอ้อแอ้สดใสของทารก
‎เสียงกระซิบมหัศจรรย์ของน้ำตก
‎เสียงนกร้องแสนไพเราะ
‎ทุกอย่างจืดจางไปเมื่อเทียบกับเธอ
‎กลิ่นหอมจากบุหงา
‎กลิ่นหนังสือเก่า
‎กลิ่นหอมของใบกะเพรา
‎ทุกอย่างจืดจางเมื่อเทียบกับเธอ
‎ทำไมฉันไม่รู้ตัวเร็วกว่านี้
‎ทำไม
‎และพอรู้แล้ว ทำไมฉันถึงยังไม่ได้สติ
‎ตอนนี้ฉันละอายใจมาก ‎ฉันละอายใจมาก
‎ที่รัก นี่คือคำสารภาพของผู้ชายคนหนึ่ง
‎ตอนนี้ฉันละอายใจมาก ‎ฉันละอายใจมาก
‎นี่คือการทบทวนความรู้สึกของฉัน ที่รัก
‎อาลัปมือเบส วิเจย์เล่นกีตาร์หลัก
‎คุเบรัน และคชาตรียันเล่นคีย์บอร์ด
‎นี่ หนุ่มๆ
‎พวกคุณทำตัวดีกับคนรักของคุณไหม
‎ถ้าไม่ ขอโทษตอนนี้เลย
‎ตอนนี้เลย และเพลงนี้ก็เกี่ยวกับเรื่องนั้นนี่แหละ
‎โอเคนะ
‎เธอเข้ามาเพื่อแสวงหาดนตรีของฉัน
‎เธอกลายเป็นเสียงดนตรีของฉัน
‎ถ้าไม่มีดนตรีแล้วฉันจะเป็นยังไง
‎ไม่มีดนตรีแล้ว ฉันคงจะกลายเป็นหิน
‎ขอโอกาสฉันสักครั้งเพื่อเปลี่ยน
‎แล้วฉันจะไม่พลาดอีก
‎อย่าจากฉันไป ‎กลับมาหาฉัน ดนตรีของฉัน
‎ที่รักของฉัน
‎ตอนนี้ฉันละอายใจมาก ‎ฉันละอายใจ
‎นี่คือการทบทวนความรู้สึกของฉัน ที่รัก
‎มาฟังทุกคนร้องกันบ้าง
‎มาร้องคำว่า "โอ" กัน
‎ถ้าเราอัดเสียงเสร็จ เราจะได้เงินทุน
‎- เนื้อเพลงพร้อมแล้วใช่ไหม ‎- พร้อมมาสักพักแล้ว
‎เห็นชัดเลยว่าคุณไม่เคยดูโทรศัพท์
‎- ฉันส่งไปให้คุณกับเธอทางวอตส์แอปแล้ว ‎- โอเค
‎ลองดู ฉันจะถือสายรอ
‎อืม ผมว่าโอเคนะ
‎- ถ้าคุณโอเค เราจะได้อัดเสียง ‎- เอาเลย
‎ใครเป็นคนร้อง ‎ถ้าจะถามให้ถูก นักร้องอยู่ไหน
‎เธอบอกฉันว่าเพิ่งถึง ‎เดี๋ยวเธอจะไปหาคุณ
‎เธอชื่อเนตรา
‎แล้วก็นี่ ฉันไม่รู้จักเธอเป็นการส่วนตัว
‎ฉันไม่เคยฟังเธอร้องเพลง ‎ลูกค้าเป็นคนแนะนำเธอมา
‎งั้นเธอต้องร้อง ‎ต่อให้เธอร้องไม่ได้ ใช่ไหม
‎ใช่
‎แต่คุณเป็นคนตัดสินใจ ‎ฉันมั่นใจว่าไม่มีปัญหา
‎- ได้ โอเค ‎- โอเค บาย
‎สวัสดีค่ะ เนตราค่ะ
‎เมื่อวันพุธ
‎ผมได้จองตั๋วเครื่องบินเพื่อออกจากประเทศ
‎ช่วงสุดสัปดาห์ เพื่อมาที่นี่
‎แต่นาทีที่ผมเห็นเธอ
‎ผมมีความรู้สึกนี้ ผมสาบานเลย…
‎ผมรู้ว่าจะไม่มีวันไปขึ้นเครื่องเที่ยวนั้น
‎- สวัสดีครับ เนตรา ‎- ฉันชอบเพลงของคุณมากค่ะ
‎สามเพลงที่ออกมาดนตรีแน่นมาก
‎เสียงแบบใหม่ คุณทำได้เยี่ยม
‎ฉันเปิดวนฟังตลอดเลย
‎ฉันคิดว่าฉันควรบอกคุณตอนเราเจอกัน
‎ขอบคุณสำหรับเสียงดนตรีค่ะ
‎สามเพลงนั้นหล่อเลี้ยงใจฉันจริงๆ
‎และหลายคนที่ฉันรู้จัก จริงๆ นะ
‎ขอบคุณครับ
‎- เชิญนั่งครับ ‎- ฉันพูดจริงๆ นะ
‎งั้น…
‎หนังจะออกฉายเร็วๆ นี้แล้วไม่ใช่เหรอคะ
‎ฉันอยากฟังเพลงประกอบมาก
‎ไม่ครับ ยังไม่ใช่ตอนนี้
‎มันถูกเลื่อนออกไปอีก
‎เหรอคะ
‎ครับ งั้นเนื้อเพลง…
‎- แต่ไม่เป็นไร ‎- มาดูกัน…
‎จะมีหนังหรือไม่ก็ตาม อย่างน้อยก็มีดนตรี
‎อยู่ในอากาศ
‎ทุกที่
‎คุณแค่ต้องกดปุ่มเล่น
‎แค่นั้นไม่ใช่เหรอ
‎เมื่อคุณได้พบผู้หญิงคนหนึ่ง ‎และภายในไม่กี่นาที
‎คำพูดของเธอเหมือนกับที่แม่คุณพูดเปี๊ยบ
‎เมื่อเป็นแบบนั้น คุณรู้ว่าคุณจบแล้ว นั่นคือ…
‎ติดเบ็ดจนดิ้นไม่หลุด
‎ไม่ จริงๆ นะ
‎การได้ฟังเพลงพวกนั้น ‎โดยไม่มีภาพให้อ้างอิงถึง
‎เพลงของคุณ…
‎คุณรู้ไหมว่ามันสมบูรณ์แบบแค่ไหน
‎มันใช้แค่จินตนาการ
‎ฉันชอบมาก
‎- แค่ดนตรีเท่านั้น ไม่ใช่เหรอ ‎- ครับ
‎เหมือนกับผลงานดนตรีคลาสสิก
‎บนยูทูบ คุณเห็นแค่รูปคนแต่งเพลง
‎เหมือนเพลงเฟือร์เอลีเซอของเบทโฮเฟิน
‎คุณนึกภาพคู่รักเต้นรำอยู่รอบๆ ต้นไม้ได้ไหม
‎มันคงจะทำลายความรู้สึก
‎แน่นอนนอกจากว่าภาพพวกนั้นถ่ายมาดี
‎ครับ
‎คุณรู้ไหมฉันพูดถึงอะไร
‎ครับ
‎จริงๆ ฉันไม่สงสัยว่า ‎คุณรู้เรื่องการแต่งเพลงไหม
‎ผมไม่ได้พยายามพิสูจน์ว่าผมรู้ ‎แค่อยากเล่นเพลงที่อิงจากเพลงนั้น
‎ผมลืมมันไปแล้ว แต่คุณทำให้ผมนึกถึง
‎ขอบคุณครับ
‎ก็แค่…
‎ขอเวลาผมแป๊บ เดี๋ยวผมจะจัดการต่อ
‎รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนไหม
‎เหมือนใจของฉัน ใจของเธอ
‎รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนไหม
‎เหมือนใจของฉัน ใจของเธอ…
‎นี่คือแผ่นดินไหวรึเปล่า
‎ถ้าฉันบอกสายตาฉันว่ามันคือภาพที่เห็น ‎สายตาฉันจะเชื่อฉันไหม
‎ฉันเคยได้ยิน ‎คนเล่นกีตาร์เพลงของอิลัยยาราจา
‎นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยิน ‎คนเล่นกีตาร์เพลงของเบทโฮเฟิน
‎เหมือนกัน
‎วันนี้เป็นวันพิเศษ
‎เป็นวันเกิดคุณเหรอครับ
‎ไม่ใช่ค่ะ
‎เพราะสิ่งที่ฉันเพิ่งได้เห็นและได้ยิน
‎ฉันพูดจบแล้ว ฉันพูดมากไปรึเปล่าคะ
‎เราเริ่มได้เลยค่ะ
‎ไม่เลยครับ
‎ครับ
‎ดีมาก
‎คุณไม่เหมาะกับที่นี่
‎ฉันรู้สึกแบบนั้นตอนที่ได้ยิน ‎สามเพลงนั้นของคุณ
‎ดนตรีมีความเป็นสากลมาก
‎แม้แต่เพลงประกอบหนังโฆษณานี้ ‎ฉันสงสัยว่าต้องมีอารมณ์และเสียงแบบนี้ไหม
‎ไม่ว่ายังไง เราต้องพยายาม ‎สร้างความสดใหม่
‎ถูกต้องค่ะ
‎แต่คุณเคยรู้สึกแบบนั้นรึเปล่า
‎ว่าคุณไม่เหมาะกับที่นี่น่ะ
‎อย่างแรก ทุกเช้าเลย
‎ไม่ใช่ในแบบขี้อวดหรืออะไรแบบนั้น
‎ผมต้องสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ
‎ผมไม่แน่ใจว่าผมจะทำแบบนั้นได้ที่นี่
‎เดี๋ยวก่อน
‎วันนี้ผมเพิ่งคุยเรื่องนี้กับแม่มา
‎คุณมาแอบฟังรึเปล่า
‎คุณไปที่บ้านผมมาหรือยังไง
‎ฉันไม่ได้แอบฟัง
‎แต่ฉันเข้าใจ
‎โอกาสทางดนตรีที่นี่ไม่มีเลย
‎ใช่
‎นอกจากว่าคุณทำดนตรีประกอบหนัง ‎มันไม่มีโอกาสเลย
‎ฉันก็มีความฝันเหมือนกัน
‎ไปที่ไหนสักที่ที่ดนตรีคลาสสิกดังก้อง
‎ไม่ใช่อเมริกา แต่เป็นยุโรป
‎แต่ประเทศส่วนใหญ่ในยุโรปไม่พูดภาษาอังกฤษ
‎นั่นแหละปัญหา
‎คุณเรียนดนตรีได้
‎แต่คุณก็ต้องเรียนภาษาใหม่ด้วย
‎ลอนดอน
‎ดีที่สุด
‎- และมีโอกาสด้านดนตรีมากมาย ‎- เดี๋ยวก่อน
‎นี่มันแปลกมาก
‎โอเค คุณไม่ได้แอบฟัง
‎แต่ตอนนี้คุณเข้ามาอยู่ในหัวผม
‎คุณจะไปลอนดอนเหรอ
‎- ใช่ ‎- ว้าว
‎คุณจะไปเมื่อไหร่
‎ผมซื้อตั๋วไว้ ไม่ได้ระบุวัน
‎อาจจะพรุ่งนี้
‎คุณวางแผนทั้งหมดไว้แล้วเหรอ
‎ถ้าแม่ผมตกลง ก็วางแผนจะไปห้าปี
‎ดีจัง
‎ขอให้โชคดีนะคะ
‎ได้รางวัลแกรมมี่สักสองสามรางวัล ‎อาจจะออสการ์สักรางวัล คุณสุดยอดมาก
‎ขอบคุณครับ
‎เราควรเจอกันถ้าคุณไปลอนดอน
‎งั้นถ้าฉันอยากเจอคุณอีก ‎ฉันต้องไปลอนดอนเหรอคะ
‎ครับ
‎เจอกันครับ
‎เจอกันค่ะ
‎ฮัลโหล พ่อคะ
‎ค่ะ เพิ่งเสร็จค่ะ ‎หนูบอกว่าจะไปถึงตอนสามทุ่ม บายค่ะ
‎ผมจะเดินไปส่ง
‎- คุณทำงานต่อเถอะ ฉันไปเอง ‎- ไม่เป็นไรครับ เชิญคุณเลย
‎ขอโทษครับ
‎เธอเสียงดีมาก
‎เจอคนมีฝีมือแล้วล่ะ ผมชอบเธอมาก
‎งั้นคุณก็ชอบเธอสินะ
‎- เธอน่ารักมาก ‎- น่ารักเหรอ
‎แค่น่ารัก
‎เป็นคำพูดที่ใช้พูดถึงผู้หญิงที่น่าเบื่อมาก
‎ดูจะ "น่ารัก" สินะ
‎- ผมบอกว่าเสียงเธอน่ารัก ‎- ฉันจะวางสายแล้ว
‎โอเค งั้นก็อัดเสียงเสร็จแล้วใช่ไหม
‎มิกซ์เสียงแล้วส่งมาให้ฉัน ‎ไว้เจอกัน บาย
‎โอเค บาย
‎- สวัสดีครับ ‎- ตายจริง
‎ฉันสงสัยอยู่ว่าใคร
‎ผมก็ประหลาดใจเหมือนกัน
‎ขอโทษครับ ผมกำลังจะกลับบ้าน ‎และผมเห็นคุณเดินอยู่
‎ผมเลยเลี้ยวกลับมาถามว่า ‎คุณอยากให้ไปส่งไหม
‎แต่ผมมีความรู้สึกว่า…
‎บ้านคุณอยู่ตรงถนนนั้น
‎และคุณจะบอกว่า ‎นี่คือการเดินออกกำลังกายประจำวัน
‎ถ้าผมเสนอว่าจะไปส่งโดยไม่จำเป็น
‎ผมก็เลยจะแค่บอกว่า "สวัสดี"
‎"คุณร้องเพลงเพราะมาก เพลงฟังดูดีมาก"
‎และ…
‎ผมจะบอกลาแล้วจะไป
‎บ้านฉันไม่ได้อยู่แถวนี้ค่ะ
‎อยู่ที่เมืองอินทิรา
‎ฉันไม่ได้จะกลับบ้าน ฉันกำลังจะไปที่อื่น
‎- ถนนซีวาร์ดที่หนึ่ง ‎- ครับ
‎และนี่ไม่ใช่การเดินออกกำลังกายประจำวัน
‎ฉันเดิน
‎ฉันเดินไปทุกที่ที่ฉันต้องไปในเมือง
‎- โอเค ‎- ถ้าฉันต้องไปที่ไหนไกลๆ หรือรีบไป
‎ฉันจะนั่งรถเมล์หรือรถไฟ
‎ไม่งั้นปกติแล้วฉันก็เดินเท้า
‎- ฉันเดิน ‎- ครับผม
‎ผมจะไม่ถามคุณว่าทำไม แต่คุณแน่ใจเหรอ
‎- เรื่องอะไรคะ ‎- เรื่องเดินไปจนถึงที่นั่น
‎ไม่ค่ะ ถ้าคุณอยากไปส่งฉัน ‎แน่นอนว่าฉันจะนั่งไปกับคุณ
‎ไม่มีปัญหา
‎- จริงเหรอครับ ‎- ค่ะ
‎ฉันไม่มีหมวกกันน็อก จะเป็นอะไรไหม
‎ผมจะขี่ช้าๆ อย่างปลอดภัย
‎แล้วตำรวจล่ะ
‎นั่นก็…
‎ถ้าเจอแล้วค่อยว่ากัน
‎- ได้นะ คุณโอเคไหม ‎- ค่ะ
‎ผมนึกว่าครั้งหน้าที่เราพบกัน ‎จะเป็นที่สะพานลอนดอน
‎ผมไม่คิดว่าเราจะเจอกันที่สะพานอัดยาร์
‎มุกขำดี
‎คุณร้องเพลงได้ดีมาก เสียงเพราะ
‎ผมขอให้คุณมีผลงานเพลงเยอะ ‎มีชื่อเสียงและร่ำรวย
‎ขอบคุณค่ะ
‎คุณก็เหมือนกัน
‎โอเค ฉันจะบอกนะ
‎มีบางอย่างเกี่ยวกับคุณ
‎ตอนที่คุณเล่นกีตาร์ที่สตูดิโอ ‎ฉันไม่อยากให้คุณหยุดเลย
‎ฉันนึกหวังให้เรา ‎อัดเสียงต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีวันจบ
‎มันเป็นเพลงที่สั้นมากเหลือเกิน
‎ฉันตั้งใจร้องพลาดสองสามท่อนด้วย
‎ฉันไม่อยากไป ฉันรู้สึกแบบนั้นตอนออกมา
‎แต่ดูฉันสิ ครึ่งชั่วโมงต่อมา ‎นั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์คุณอยู่
‎ไม่อยากเชื่อเลย
‎ครับ
‎คิดว่าฉันจะขอให้มีสันติภาพในโลก ‎แล้วมันจะเป็นจริงได้ด้วยไหม
‎แต่คุณไม่ได้คิดเหมือนกันใช่ไหม
‎ฉันแค่ถามเพราะรู้สึกถึงบรรยากาศในห้อง
‎ฉันนึกว่าคุณก็จีบฉันด้วย
‎คุณรู้ไหมตอนไหน
‎ตอนที่คุณบอกว่า "ผมจะเจอคุณในลอนดอน"
‎บอกสิว่าฉันคิดผิด
‎คุณคิดผิด
‎โอเค ฉันคงจะตีความผิดไป
‎ฉันคงคิดผิด ขอโทษด้วย
‎การใช้คำว่า "ผิด" ตรงนี้เป็นเรื่องผิดพลาด
‎เพราะถ้ามันเป็นอย่างนั้น
‎มันคงจะไม่ใช่ความผิดพลาด
‎แค่บอกเฉยๆ น่ะ
‎บางทีอาจเป็นที่สายตาของคุณ
‎ต้องใช่แน่เลย
‎สายตาของคุณเป็นปัญหา
‎เวลาที่คุณมอง…
‎ลึกซึ้งมาก
‎อย่างที่มันเป็น
‎- ไม่เอาน่า ‎- แน่นอน ฉันเองก็เป็นปัญหา
‎ทำไมคุณต้องมาเจอฉันที่นี่
‎คุณขี่รถต่อไปก็ได้
‎คุณเสนอตัวไปส่งฉันทำไม
‎มีคุณยายเดินอยู่หน้าฉัน
‎คุณเสนอไปส่งคุณยายแทนก็ได้
‎ผมรู้จักคุณยายคนนั้น บ้านเธออยู่ตรงนั้น
‎นั่นคือกิจวัตรประจำวันของเธอ ‎เธอวิ่งเหยาะๆ ไม่ใส่รองเท้าด้วยซ้ำ
‎ผมถึงเสนอตัวไปส่งคุณ
‎แค่นั้นเหรอ
‎แค่นั้นเลย
‎ง่ายๆ แบบนั้น
‎การเก็บความรู้สึกไว้หลายวันแล้วไม่แสดงออกมา ‎มันไม่สมเหตุสมผลเลย
‎ฉันคิดอยู่ว่าควรขอเบอร์คุณ ‎ไว้ส่งข้อความหรือโทรหาไหม
‎ตอนที่ฉันเดินอยู่ตามถนน
‎ฉันตัดสินใจว่าไม่ดีกว่า ‎แล้วจากนั้นคุณก็โผล่มา
‎แล้วจะให้ฉันไม่พูดออกไปได้ยังไง
‎เมื่อพูดถึงความรู้สึกนี้ ‎ใครจะรู้ว่ามันจะเกิดขึ้นตอนไหน
‎โอเค
‎ฉันรู้สึกแบบนั้นในสตูดิโอนั่น
‎และหวังว่าคุณจะรู้สึกเหมือนกัน
‎แล้วก็นี่
‎มันเกี่ยวกับว่าคุณจะพูดกับใคร
‎ฉันรู้สึกปลอดภัยกับคุณ
‎เสียงเล็กๆ ในใจฉันบอกว่า ‎คุณจะไม่ตัดสินฉันที่พูดแบบนี้ไป
‎อย่างที่ผมบอก
‎มีบางอย่างเกี่ยวกับคุณ
‎ใช่เลย
‎แต่คุณไม่เคยพูดแบบนั้น
‎ผมพูดแล้ว ในหัวผม
‎คุณไม่ได้ยินเหรอ
‎แต่คุณได้ยินสิ่งที่แม่ผมพูด
‎ที่รักๆ มองในตาฉัน
‎ที่รัก บอกฉันทีว่า ‎การตกหลุมรักเธอเป็นแบบนี้ใช่ไหม
‎ไม่มีเนื้อเพลงจะร้องออกไป ‎แต่ฉันแค่อยากจะร้องเพลงกับเธอ
‎ที่รักๆ มองในตาฉัน
‎ที่รัก บอกฉันทีว่า ‎การตกหลุมรักเธอเป็นแบบนี้ใช่ไหม
‎"บางอย่างเกี่ยวกับคุณ" ‎แบบว่า… คุณชอบเสียงฉันเหรอ
‎แค่นั้นเหรอ
‎แล้วคุณบอกว่า ‎สายตาผมลึกซึ้งและสวย แค่นั้นเหรอ
‎งั้นคุณก็ยอมรับใช่ไหม เรื่องสายตาของคุณน่ะ
‎ผมแค่พูดสิ่งที่คุณพูด
‎ไม่ใช่แค่สายตาของคุณ
‎ฉันบอกคุณไปแล้ว
‎เสน่ห์ดึงดูดใจเต็มๆ
‎สิ่งที่คุณพูด
‎วิธีที่คุณพูด
‎เสียงของคุณ
‎ทุ้มแบบผู้ชาย แต่ก็นุ่มนวล
‎แล้วก็มีการเชื่อมถึงกัน บรรยากาศแบบนี้
‎ประตูไม้หนาและ ‎กำแพงกระจกระหว่างคุณและฉัน…
‎มันทะลุสิ่งที่กั้นไว้ออกมา
‎บรรยากาศนั้น
‎- และดนตรี ‎- ใช่
‎ฉันพูดถึงตัวเลือกทางดนตรีของคุณ
‎มันบอกถึงตัวคุณเยอะมาก
‎ขอบคุณ
‎เบทโฮเฟินที่คุณเล่น
‎และก่อนหน้านั้น…
‎เธอเข้ามาเพื่อแสวงหาดนตรีของฉัน
‎เธอกลายเป็นเสียงดนตรีของฉัน
‎ถ้าไม่มีดนตรีแล้วฉันจะเป็นยังไง
‎ฉันจะกลายเป็นสิ่งไม่มีชีวิต
‎คุณอยู่ที่นั่นเหรอ
‎- คุณอยู่ที่นั่นเหรอ ‎- ความรู้สึกของฉันเริ่มต้นจากตรงนั้น
‎แต่ผมไม่เห็น
‎คุณครองเวทีนั่น
‎นั่นคุณ
‎คุณมีดีอยู่ในตัว
‎ดังนั้นความรู้สึกนั้น…
‎เป็นครั้งแรกสำหรับฉัน
‎ในรอบ 22 ปี ‎ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อน
‎แล้วจากนั้นคุณก็เดินออกมาส่งฉัน
‎ใครทำแบบนั้นกัน
‎นั่นคือตอนที่ความรู้สึกนั้นเลยเถิด ‎และมันโดนใจฉันเข้าเต็มๆ
‎ฝากรอยไว้กับฉัน
‎ซึ่งเป็นเหตุผลว่า ‎ทำไมฉันถึงบอกคุณทันทีที่นั่งรถคุณ
‎เพื่อให้คุณรู้ว่า "คุณทำให้ฉันเป็นแบบนี้"
‎ตาคุณแล้ว
‎โอเค งั้นก็แค่เสียงของฉันเหรอ
‎ไม่เป็นไร
‎ถ้าคุณไม่รู้สึกเหมือนกัน ไม่เป็นไร
‎ฉันรับได้
‎นี่เป็นครั้งที่สองของผม
‎ครั้งที่สองในรอบ 32 ปี
‎นั่นละปัญหา
‎นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมไม่พูดอะไรมากกว่านั้น
‎ครับ
‎คุณอายุแค่ 22 ปีเหรอ
‎ฉันดูแก่กว่านั้นมากเหรอ
‎ไม่ๆ ไม่ใช่แบบนั้น… ในแง่ดีน่ะ
‎สาบานได้ ฉันอายุแค่ 22
‎- ฉันไม่ได้โกหก ‎- อย่าพูดแบบนั้นต่อ
‎มันเจ็บ
‎ดี ฉันชอบ
‎อายุที่ต่างกันและความจริงที่ว่า ‎พ่อของฉันจะไม่ยอมรับแน่ๆ
‎นั่นเป็นปัญหาของอนาคต
‎มันจะเกิดขึ้น
‎แต่ตอนนี้อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนั้นเลย
‎มันเร็วเกินไปที่จะคิดถึงเรื่องนั้น
‎แต่ตอนนี้เรามาถูกทางแล้ว
‎คุณก็รู้สึกถึงมันใช่ไหม
‎บรรยากาศและเสน่ห์ดึงดูดแบบที่ฉันรู้สึกน่ะ
‎บอกฉันมาหน่อย
‎ฉันมีเวลาอีกห้านาที
‎หรือจะไม่พูดอะไรเลย
‎และฉันจะออกไปจากชีวิตคุณ ‎ในอีกสิบวินาที
‎ผมตัดสินใจที่จะไปจากประเทศนี้
‎สิบวินาทีก่อนที่คุณจะเดินเข้ามา ‎และจนถึงตอนนี้
‎ผมลืมเรื่องนั้นไปหมดเลย
‎ผมคิดตั้งแต่ตอนที่คุณสัมผัสประตูนั้น
‎ท่าทางที่คุณเดินเข้ามา
‎ท่ายืนของคุณ ‎การที่คุณจับมือผม และมองผม
‎วิธีการพูดของคุณ ‎สายตา ใบหน้า เสียงของคุณ
‎ท่าเดิน สไตล์ การแสดงออกของคุณ
‎ผมบรรยายลักษณะทางกายของคุณไปเรื่อยๆ ได้
‎จะเป็นความจริงทั้งหมด แต่มันไม่ใช่แค่นั้น
‎คุณพูดทุกอย่างที่แม่พูดกับผม
‎ผมว่าผมต้องการการยืนยันเรื่องนั้น
‎ตัวอย่างเบทโฮเฟินที่คุณพูด ‎นั่นสร้างแรงบันดาลใจให้ผม ไม่ใช่อย่างอื่น
‎บรรยากาศที่ทะลุประตูกระจกออกมา
‎ใช่ มีสองสามครั้ง…
‎ที่ผมให้คุณร้องซ้ำบางท่อน
‎ผมจงใจทำแบบนั้น
‎การอัดเสียงของเราจะได้ยังไม่จบ
‎คุณจะได้ไม่จากไป
‎และจากนั้นเมื่อผมเจอคุณอีกทีบนถนน…
‎ผมจะไม่พูดกับคุณได้ยังไง ‎ผมจะไม่ถามได้ยังไง
‎ทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นตามธรรมชาติ
‎ฉันจะไปแล้ว
‎คุณควรไป
‎ที่รักๆ มองในตาฉัน
‎ที่รัก บอกฉันทีว่า ‎การตกหลุมรักเธอเป็นแบบนี้ใช่ไหม
‎ไม่มีเนื้อเพลงจะร้องออกไป ‎แต่ฉันแค่อยากจะร้องเพลงกับเธอ
‎(มิวสิกคอลลีอะไลนด์)
‎เธอและฉัน เสาะหาไปด้วยกัน
‎ท้องฟ้า อากาศ และโลกส่งแรงใจ
‎ก้าวเดินไปด้วยกัน ‎แบบที่โลกนี้ไม่เคยเห็นมาก่อน
‎สะกดรอยตามฉันเหรอ
‎เปล่านะ
‎คุณบอกว่าเจอผมแล้ว ‎เหมือนโดนสายฟ้าฟาด
‎ผมน่ารักมากพอที่จะรอสองชั่วโมง ‎เพื่อจะส่งคุณกลับบ้าน
‎จะเป็นการสะกดรอยตามได้ยังไง
‎ถูกต้อง
‎งั้นคงว่างงานมากสินะ
‎ผมเป็นนักดนตรีไม่ใช่เหรอ
‎ถ้าผมเป็นอิลัยยาราจา ‎ผมคงแต่งได้ห้าเพลงแล้ว
‎คุณแต่งเพลงใหม่เหรอ
‎ใช่
‎- ถามจริง ‎- จริง
‎- ร้องให้ฉันฟังหน่อยนะ ได้โปรด ‎- ได้สิ
‎เอาละ เป็นแบบนี้นะ
‎ผู้ชายเจอผู้หญิง
‎พวกเขาเชื่อมถึงกัน ‎บรรยากาศ ปิ๊งกันทันที
‎พวกเขาใช้เวลาด้วยกันสิบวัน ‎และมันก็นำไปสู่จูบแรก
‎- นั่นคือเนื้อหาเพลง ‎- เหมือนเรื่องของเราเหรอ
‎คุณโอเคไหม
‎- ไปตรงนั้นกันไหม ‎- ไปตรงนั้นกันไหม
‎มาสิ
‎- ข้างขวา ‎- ได้
‎ก็…
‎ผมจะแต่งเนื้อเพลง
‎- เอาเลย ‎- ได้
‎นี่
‎รับหัวใจของฉันที่ร่วงหล่นไป
‎นี่
‎ดับความกระหายของเธอด้วยฝันของฉัน
‎นี่
‎กางปีกน้อยๆ ของเธอ
‎มาสิ
‎มาที่ปากฉันและยิ้ม
‎เกาะที่สายกีตาร์ของฉัน
‎เธอเหมือนกับนกกระจอกเสียงร้องแสนหวาน
‎เธอแต้มสีนับล้าน
‎ให้กับชีวิตฉันที่มืดมนไร้สีสัน
‎เหมือนแปรงของจิตรกร ‎เหมือนแปรงของจิตรกร
‎เธอเหมือนสายรุ้ง โปรยปรายเหนือฉัน
‎เหมือนนางฟ้า เหมือนนางฟ้า
‎เธอถอนหัวใจฉันจากแกนกลาง
‎ฉันลอยอยู่เหมือนใบไม้ในแอ่งน้ำดนตรี
‎เธอเป็นฝนที่ตกโค่นฉันให้ล้มลง
‎ทำฉันเปียกปอนไปถึงรากถึงโคน
‎(ละลายไปใน…)
‎ละลายไปในวิญญาณฉันเหมือนน้ำ
‎(พรุ่งนี้เจอกันที่สตูดิโอไหม)
‎เกาะอยู่บนคีย์เปียโนของฉัน
‎เธอเต้นรำเหมือนนกยูงตัวเมียแสนน่ารัก
‎เธอแต้มสีนับล้าน
‎ให้กับชีวิตฉันที่มืดมนไร้สีสัน
‎เหมือนแปรงของจิตรกร ‎เหมือนแปรงของจิตรกร
‎เธอเหมือนสายรุ้ง โปรยปรายเหนือฉัน
‎เหมือนนางฟ้า เหมือนนางฟ้า
‎(ความรัก… ฉันต้องการเธอ ‎จบเรื่อง)
‎เธอถอนหัวใจฉันจากแกนกลาง
‎(รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่)
‎(ทำไมคุณไม่แวะมาล่ะ)
‎(เพื่ออะไร)
‎(ให้ดนตรีจัดการ… อาจจะนะ)
‎เหมือนแปรงของจิตรกร ‎เหมือนแปรงของจิตรกร
‎เธอเหมือนสายรุ้ง โปรยปรายเหนือฉัน
‎เหมือนนางฟ้า เหมือนนางฟ้า
‎เธอถอนหัวใจฉันจากแกนกลาง
‎เรามาที่นี่ทำไม
‎เราจะเดือดร้อนเปล่าๆ นะ
‎วันนี้เป็นวันที่สิบที่เราคบกัน ‎เหมือนในเพลงของคุณ
‎มาจัดกันเถอะนะ
‎ตรงนี้เหรอ
‎ไม่มีทาง
‎งั้นแค่…
‎จูบกันไหม
‎อาจจะนะ
‎ฉันก็หมายความแบบนั้น
‎คุณคิดว่าอะไรเหรอ
‎งั้นสำหรับคุณ จูบก็คือ "แค่จูบ" ใช่ไหม
‎ไม่ใช่เลย
‎สาบานได้ ไม่ใช่แบบนั้น
‎โอเค เดี๋ยวก่อน
‎ผมมีบางอย่างจะบอกคุณมาสองสามวันแล้ว
‎ขอผมก้าวข้ามมันไปก่อน
‎ผมรักคุณ
‎อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
‎ผมไม่อยากให้เราแยกจากกัน ‎ผมไม่อยากไปจากคุณเลย
‎ผมรักคุณ
‎รักจริงๆ
‎ก็แค่ว่า… ตั๋วเครื่องบินนั้นแพงมาก
‎ผมไม่คิดว่าบริติชแอร์เวย์ ‎จะคืนเงินให้ทั้งหมด
‎คุณรักผมไหม
‎ฉันก้าวข้ามมันไปแล้ว ‎ตอนที่คุณร้องว่า
‎"เธอแต้มสีสันนับล้าน ‎ให้ชีวิตฉันที่มืดมนไร้สีสัน"
‎ได้ใจฉันไปเลย
‎บ้าบอหรือว่าอะไร
‎คุณอยากให้ฉันพูดมันออกมาใช่ไหม
‎ฉันรักคุณ
‎และรักตลอดไป คามาล
‎สูงขึ้น สูงขึ้นไปอีก ‎เราจะไปสูงขึ้น สูงขึ้นไปอีก
‎ทุกลมหายใจที่เธอเอาไป ‎ที่รัก ฉันทึ่งมาก
‎เข้าใกล้ เข้ามาใกล้อีก ‎ฉันจะขยับเข้าไปใกล้อีก
‎ฉันแค่อยากใช้เวลาในค่ำคืนนี้ ‎โดยมีเธออยู่ใกล้ๆ มองตาเธอ
‎ว้าว
‎มาร์ติน ผมชอบมากเลย ‎ขอเสียงให้มาร์ตินหน่อย
‎และนั่นคือเรื่องราวเบื้องหลังเพลงนี้
‎ถ้าพวกคุณทั้งหลายอยากจะรู้
‎เธอไม่ได้อยู่ในชีวิตผมแล้ว
‎- บอกเราหน่อยว่าทำไม ‎- จริงเหรอ
‎ไม่ มันไม่สำคัญว่าเป็นยังไงหรือทำไม
‎สิ่งที่ผมคิดว่าจะเป็นเรื่องราวของชีวิตผม
‎กลายเป็นแค่บทหนึ่งที่สวยงาม
‎ผมเลยมาอยู่ที่นี่ สองสามปีต่อมา
‎ฉลาดกว่าเดิมในทางดนตรีและการใช้ชีวิต
‎และผมยอมรับมันแล้ว
‎ซึ่งนำผมไปสู่เพลงต่อไป
‎นี่จะเป็นเพลงภาษาทมิฬ ภาษาของผม
‎ตรงมาจากใจ
‎โอ้ เธอบินหนีไป
‎เธอลืมฉัน
‎ฉันเอื้อมไปกอดเธอ แต่เธอหายไปในอากาศ
‎เธอคืออากาศในดนตรีของฉัน ‎เธอคือไวยากรณ์ในเนื้อเพลงของฉัน
‎ขณะที่ฉันวางแผนอนาคตของเรา ‎เธอกลายเป็นอดีต เป็นวันวาน
‎เธอและฉัน ฉันนึกว่าเราจะเป็นนิรันดร์
‎ประกายรักที่เกิด
‎สิ่งนั้นหายไป
‎ต่อให้เราจบกัน เธอยังคงเป็นแรงผลักดัน
‎ให้ฉันหารูปแบบของตัวเอง
‎เธอและฉัน ฉันนึกว่าเราจะเป็นนิรันดร์
‎ประกายรักที่เกิด สิ่งนั้นหายไป
‎ไม่ใช่คนรักของฉันอีกต่อไป ‎ร้องเพลงที่สะพานลอนดอน
‎นั่นเป็นเพราะเธอ เป็นเพราะเธอ
‎โอ้ เธอบินหนีไป เธอลืมฉัน
‎ฉันเอื้อมไปกอดเธอ แต่เธอหายไปในอากาศ
‎เธอเคยเป็นเรื่องราวของชีวิตฉัน ‎และตอนนี้เธอเป็นแค่ประโยคในหนังสือ
‎แม้ว่าเธอจากไปแล้ว ‎เธอยังเป็นดนตรีที่ฉันแต่งครั้งแล้วครั้งเล่า
‎เธอและฉัน ฉันนึกว่าเราจะเป็นนิรันดร์
‎การชำเลืองมอง ‎กลายเป็นความหลงใหลได้ยังไง
‎ตอนไหนที่ความหลงใหลถูกขนานนามว่าความรัก
‎วิทยาศาสตร์ค้นหาหลุมดำในกาแล็กซีห่างไกล
‎แต่ทำไมมันถึงไม่เห็นหลุมดำที่เรียกว่าความรัก
‎ความรักคือฟิสิกส์เพราะเสน่ห์ดึงดูดเหรอ
‎คือเคมีเพราะเปลี่ยนแปลงได้เหรอ
‎คือคณิตศาสตร์เพราะหัวใจเหรอ
‎คือวิศวกรรมของชีววิทยาเหรอ
‎ไม่มีคำตอบให้คำถามเหล่านี้ ‎ความรักก็แค่ความรัก
‎อยู่ด้วยกันหรือจากกัน…
‎คำบรรยายโดย ลลวรรณ