โห ดูคุณสิ
ภูมิใจในตัวคุณมาก
- คุณต้องทำได้ดีสุดๆ - ขอบคุณค่ะ
นี่ แม่ดูดีเนอะ
โอเค
ภูมิใจในตัวคุณมาก
- คุณต้องทำได้ดีสุดๆ - แหม ขอบคุณค่ะ
สองมือ ไซม่อน จับสองมือ ขอบคุณ ขอโทษนะ ไม่ได้ตั้งใจจะ…
- ไง - หวัดดี
- อ้าว สวัสดี - ไง
- โอเค บายนะลูก บาย - บายค่ะแม่
บาย ลูกรัก
โห แอลเอลอว์! ดูดีจัง
หมุนหน่อยๆ ฮื่อ
- ฉันตื่นเต้นมากเลย ไร้สาระมั้ย - ไม่ นี่มันเรื่องใหญ่มาก
คือฉัน… อยากมีเพื่อนร่วมงานไม่ไหวแล้วเลยอ่ะ
แบบเล่นมุกวงใน
- หรือแบบ กินมื้อเที่ยงด้วยกัน - เป็นสหายร่วมรบน่ะ
- ยืนคุยข้างตู้กดน้ำ - ใช่
- ไม่ต้องคุยกับฉันแค่คนเดียว - ไม่นะ ไม่ แต่เธอเข้าใจฉันแหละ
- ใช่ อ่าฮะ - นี่คือจังหวะที่ฉันฝันถึง
- โอเค - ดีจ้ะ แองจี้ แองจี้!
ขอโทษนะคะ แค่แจ้งเร็วๆ
วันนี้ฉันจะไม่ได้มารับลูก
วันนี้คุณแม่สามีจะมารับเมฟ ที่จริงแล้วฉันต้อง…
- วันนี้จะกลับไปทำงาน คือ… - โอเค ขอบคุณค่ะ ซิลเวีย
ค่ะ ขอบคุณ
ใช่ เธอบอก… ทีนี้ก็รู้แล้ว
- ตอนแรกไม่รู้ พอดีฉันยุ่ง - ใช่ๆ เขาต้อง…
- เธอต้องบอกเขา ใช่สิ - แล้ว… ฉัน… คือว่า
- แล้วไปทำอะไรกันดี - นี่ต้องไปทำงานไง
- เวร - ฮื่อ
แค่จะบอกว่ากังวลนิดหน่อย
- เรื่องอะไร - ไม่ได้อยากจะว่าซิลเวียนะ
เขากระตือรือร้นมาก
แต่เขาต้องทำงานในตำแหน่ง ที่ปรึกษากฎหมายจบใหม่
พวกนั้นเป็นเด็กอายุ 20 กว่าๆ ทั้งนั้น
ซิลเวียพลังล้นกว่าใคร ไม่เป็นไรหรอก
แต่ไม่ล้นเท่าเด็กยี่สิบนะ พวกเราไม่สดขนาดนั้นแล้ว
โอ๊ย พูดอะไรไร้สาระ
แดเนียลส์ เข้ามาหน่อย
- เมื่อคืนทำงานถึงกี่โมง - ถึงตีสอง
- กลับเร็วเหรอ - ผมไปทำงานต่อที่บ้าน
- กินยาขยันอยู่รึเปล่า - เปล่า
- กิน - อย่าได้ยอมรับให้คณะกรรมการรู้
- เห็นมะ - เข้าใจแล้ว
- ยังยืนทำอะไรที่นี่ - ขอโทษครับ
เด็กดีนะ
ซิลเวียทำได้แหละ
ว่าไงว่าตามกัน
ทำอะไรอยู่
อีกเดี๋ยวก็รู้ โอมาร์
นั่นไม่ใช่คำตอบนะ
กำลังปรุงเบียร์ใหม่ไง คิดว่าทำห่าอะไรล่ะ
ฉันทำงานไม่ได้หยุดเลย ทุกท่าน
ขอเปิดตัวแบล็กเบอร์รีซาวร์ ที่รสชาติสลับซับซ้อนเหมือนไอพีเอ
คนส่วนใหญ่ไม่กล้าลองทำอะไรแบบนี้
เพราะบอกตรงๆ ปกติรสชาติออกมาแม่งประหลาด
แต่ฉันว่าฉันหาทางทำจนได้
ขอให้อร่อย
แม่งของดีฉิบหาย ให้ตายห่า
- ใช่มะ - แม่งโคตรสุดของสุด
- เออ - สุดของสุดเลยว่ะ
- จะผลิตเยอะๆ ได้เร็วแค่ไหน - ในอีกไม่กี่สัปดาห์
ได้กี่ลัง
ส่วนที่เจ๋งสุด ได้เดือนละ 24 ขวด
- เดี๋ยว แค่นั้นน่ะนะ - โอเค แค่ 24 เหรอ
ใช่ มันผลิตไม่ง่ายและวัตถุดิบไม่ถูก
แต่คิดแบบนี้
เราทำตลาดว่านี่เป็นเบียร์ลิมิเต็ดเอดิชั่น
ทำแต่ละครั้งต้องขายหมดแทบทันที
คนจะต้องดิ้นรนหามากิน จะมีตำนานเรื่องเบียร์นี้
วิล วัตถุดิบราคาเท่าไหร่
ขวดนี้ต้นทุน 60 เหรียญ
พูดอะไรของแกวะเนี่ย นั่นเบียร์แก้วละ 60 เหรียญ หยุดแดก
นั่นเบียร์แก้วละ 60 เหรียญ
- ใส่อะไรวะ เพชรเหรอ - โห ไม่เอาน่ะ
คนเรากินเพชรไม่ได้ เดี๋ยวบาดไส้พุงหมด
โอเค แล้วแกคิดว่าจะขายขวดเท่าไหร่วะ วิล
ขายในราคาขวดและห้าหรือหกเหรียญ
ฆ่ากูเหอะ
คนต้องฮือฮาเอาไปเขียนข่าว เราจะได้รางวัล
นี่จะทำให้บาร์เรามีเกียรติมีศรี
มีเกียรติเหรอ ฉันไม่… นี่สนใจแต่ทำเงินเว้ย
สุดท้ายแล้วเราก็จะได้เงิน
ลองคิดว่าเหมือนใช้เงินกับการโฆษณาน่ะ
พวก คิดได้ละ เอางี้
ทำเบียร์ออกมา แล้วก็ขายขวดและ 100 เหรียญ
- ฟังแล้วก็ไม่ขัด - ไม่!
- ไม่เอาน่ะ - จะรู้ได้ไง
จะได้เหมือนของหรูอู้ฟู่
- แกทำเบียร์ที่โคตรอร่อย - จริง
แล้วลูกค้าก็ต้องชอบ ตั้งราคาให้เป็นของหรูเลย
ลองคิดดู เหมือนแชมเปญคริสตัลไงมึง นี่คือคริสตัลของเรา
ไม่ นั่นลบความเท่แจ่มแมว ทำให้มันเหลือเป็นแค่กิมมิคการตลาด
อย่างกับเป็นชีสเบอร์เกอร์ของซอล์ทเบ หรืออะไรแบบนั้น
โอเค พวก งั้นเราทำงี้
ลองขายเดือนนึง ถ้าลูกค้าไม่ชอบ ค่อยใช้วิธีของฉัน
ลองวิธีฉันก่อนใช่มะ
- เดือนเดียวนะมึง - ได้เลย
ขอบใจ เยส! แกไม่เสียใจแน่
คนต้องเสียสติกับไอ้เบียร์นี่ โอเคนะ
เออ แต่แกทำออกมาได้เลิศโคตร
- จริงจัง - ขอบใจ
เหมือนแกหมกตัวคิดอยู่นานมากเลยว่ะ
แค่อยากบอกว่า ในฐานะเจ้าของทุนที่นี่
พักสักวันก็ได้ ไอ้นี่มันโคตรน่าประทับใจ
- จริงดิ - จริงเว้ย
- เอาจริง ไปพักฉลอง - โอเค ขอบใจ เยี่ยม
- เดี๋ยวจะมีข้าวบาร์เล่ย์มาส่ง - เดี๋ยวรับให้เอง
- เอาจริง ขอบใจมาก - โอเค
- ของเด็ด วิล - ขอบใจ
- ซึ้งมากที่มีแก - ทำได้ดีว่ะ
- อร่อยมากจริง - ขอลองบ้างสิ
แพงเกินจะให้แกลอง
โคตรตลกเลยว่ะ
แผนกควบรวมและเข้าครองบริษัท อยู่ทางทิศใต้ของชั้น 11
เรามีศิลปะตกแต่งบริษัทชั้นเลิศ เพราะคุณฟรีดคินสะสม
- สวยมาก - ค่ะ
เจ้าหน้าที่กฎหมายรวมตัวกันอยู่ทางนี้
เหล่าพาร์ทเนอร์ถึงจะมีห้องทำงานที่มีหน้าต่าง
รับทราบ
ส่วนใหญ่แล้วคุณจะทำงานให้สเติร์น แต่พาร์ทเนอร์ทุกคนแจกงานให้คุณได้
- ยังไงก็ต้องรับ โอเค - รับทราบ
นั่นเคิร์ก
- ค่ะ เขา… - นั่นเหรอเคิร์ก ไง เคิร์ก หวัดดีค่า
หวัดดีค่ะ เคิร์ก!
- ฉันซิลเวีย ภรรยาชาร์ลี - โอเค
- ภรรยาชาร์ลี กรีฟส์ - คุยโทรศัพท์อยู่
เพิ่งมาทำงานวันแรก หวัดดี!
- โอเค อย่า อย่าไปคุยกับเคิร์ก ฟรีดคิน - แต่ฉันรู้จักเขานะ
ไม่ ไม่รู้จัก โอเคนะ
- แต่รู้จักจริง - ไม่รู้จัก ไม่ๆ อย่าเลย
ตรงนี้คือที่นั่งของเจ้าหน้าที่กฎหมายมือใหม่
ทุกคนคะ
ทุกคน นี่เจ้าหน้าที่กฎหมายคนใหม่ ซิลเวีย กรีฟส์
- อ้าว สวัสดี - สวัสดี
เดี๋ยว เป็นเจ้าหน้าที่กฎหมายใหม่จริงดิ
ใช่ ฉัน… ไม่ได้ลงสนามมาระยะใหญ่
มีงานอะไรทำต่อได้เลยจ้า เด็กๆ
- โอเค ห้องคุณอยู่ตรงนี้เลยค่ะ - ดีค่ะ
นี่ห้องทำงานคุณค่ะ
นี่จะเป็นเหมือนบ้านใหม่ของคุณ
มีคำถามอะไรบอกเลย โอเคนะ
- ขอบคุณค่ะ โอเค - โอเค ได้เลย
- สวัสดีค่ะ - ว่าไง
ผมจอช สเติร์น จูเนียร์พาร์ทเนอร์ เอ็มแอนด์เอ ของสตารร์ คิบเบิลแอนด์ซูเอท สวีทส์
- ซิลเวีย กรีฟส์ค่ะ ใช่ - ตื่นเต้นที่ได้คุณมาร่วมทีม
ยินดีที่ได้รู้จัก บ้านอยู่แถวนี้ไหม นี่คุณ… อ้าว
เริ่มจากตรงนี้ อ่านข้อมูลเบื้องต้นก่อน
ที่เหลือเลวินสันจะสอนหมดในช่วงพักเที่ยง
- เยี่ยม ขอบคุณค่ะ - ได้เลย
- ค่ะ เดี๋ยวอ่านแล้วจะรีบส่งคืน - ครับ
เอาละนะ โอเค
- หวัดดีค่ะ ขอบคุณ - หวัดดี
หวัดดีค่ะ ซิลเวีย ยินดีที่รู้จัก อ้าว ขอบคุณ
หวัดดีค่ะ ซิลเวีย อ้าว ขอบคุณ โห
โอเค นี่อะไร
เขาส่งข้อความมาแบบ "เป็นไงบ้าง"
มันผิดตรงไหน
มันพิลึก หน้าที่ฉันมั้ยที่ต้องเล่าว่า อาทิตย์นี้ทำอะไรมาบ้าง
- ทั้งที่เพิ่งเคยเจอหนเดียว - ไม่เอาน่ะ
มีเพื่อนร่วมกันเป็นล้าน เขาไม่ได้ส่งรูปไอ้นั่นให้ดูซะหน่อย
เขาแค่อยากทักทาย
อดัม ฟังแล้วเหมือนคุณน่ะแหละ อยากจะทักทายบริทนีย์
ใช่มั้ยล่ะ
บอกไว้เลยนะ บริทนีย์ ผมชอบคุณ แต่ในฐานะเพื่อน
เพื่อนนอนก็ได้
ดูเหมือนมีเคมีอะไรสักอย่าง ไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น
โอเค งั้น อดัม เดทแรกจะพาบริทนีย์ไปไหน
- ไปทะเลสิ เพราะมันฟรี - ขึ้นไทม์แมชชีนเร่งไปถึงเดทเบอร์สาม
สามคือเลขเด็ดนะจ๊ะ
พวก ตอนเรียนนิติ
- อดัมชวนอาจารย์สอนกฎหมายละเมิดไปเดท - พวก
- แล้วได้เรื่องไหมล่ะ - ก็เหมือนเดิมตลอด จุ๊ง
- โอเค ขำจริง - พนันว่าอดัมไปชักว่าวในส้วม
ไงนะ
พูดว่าอะไรนะ
- ฉันก็แค่ด้นสดกับทุกคน คือ… - ผมไม่ทำแบบนั้น
- ใช่ ฉันรู้สิ… รู้อยู่แล้ว - คุณเป็นใครเนี่ย
ฉันซิลเวียไง
- มาทำงานชั่วคราวเหรอ - เปล่า เป็นเจ้าหน้าที่กฎหมาย
ก็อยู่ในกลุ่มเดียวกัน และฉัน… เพิ่งมาทำงานใหม่ เจอกันแล้วเมื่อเช้าไง
ทำไมถึงมาพูดว่าผมช่วยตัวเองในห้องน้ำ คุณไม่รู้จักผมด้วยซ้ำ
คือว่า มันแค่เป็นสำนวนในออสเตรเลีย
"ชักว่าวในส้วม" แปลว่า คือว่า…
เหมือนคนมีเงินน่ะ นึกออกมั้ย แล้วคุณก็… คุณมี… คุณก็…
แบบ ชอบ…
ชอบสบายๆ แล้วก็แค่…
ไม่เห็นเคยได้ยิน คิดว่าไม่จริงนะ
ไม่ๆ ดีจ้า
เอิ่ม ไม่เคยได้ยินจริงดิ
- ไม่เคย - แต่เรื่องจริง
- ไม่ - ใช่ๆ มันจริง
- ยกตัวอย่างในประโยคหน่อย - ได้ๆ มันเหมือน
"ฉัน… คือว่าฉันก็…
ฉันชักว่าวในส้วม แล้วเขาก็คืนเงินมาเลย"
โอเค
- ไงคะคุณ - ไงคุณ
ไง เป็นไงบ้าง
ก็ดี คุณล่ะเป็นไง
ที่สำคัญกว่านั้น เขาปฏิบัติต่อคุณเป็นยังไง
ก็ดี
ใช่ ก็ให้ลองงานจริงโหดๆ เลย
แต่ไม่ใช่ว่าฉันจัดการไม่ได้ แค่ลืมไปแล้วว่างานมันหนักแค่ไหน
- ชอบเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ รึเปล่า - ก็ชอบนะ ไม่รู้เหมือนกัน
สมัยนี้คนหนุ่มสาวเปราะบางมากเลย
แบบ พวกเราคุยเล่นกันอยู่ แต่ฉันพูดอะไรนิดเดียวก็ขัดใจหนุ่มคนนึง
- พูดอะไรไป - ไม่มีอะไร
ประเด็นอยู่ตรงนั้น คือมันสำคัญตรงไหนว่าฉันพูดอะไรไป เนอะ
ฉันอาจจะพูดว่า "สายตาดูใจดีจัง" แต่ก็โดนแคนเซิลอยู่ดี คือ…
โห ฟังแล้วเหมือนรับมือลำบาก
ไม่เป็นไร
ฉันต้องไปแล้ว งานเยอะมาก
ดีจังที่พูดได้อย่างนั้น
- ขอบคุณค่ะ - ได้ บาย รักนะ
นี่เรา… เรากลับบ้านได้หรือยัง
พาร์ทเนอร์ถึงจะกลับตอนนี้ ที่ปรึกษากฎหมายต้องอยู่ต่ออีก
แต่ถ้าต้องไปดูแลลูกก็กลับก่อนได้นะ
อ้าว ไม่เลย อยู่ได้ กำลังทำงานได้ที่
แค่กำลังทำต่อไป เดี๋ยวจะกินกราโนลาบาร์เป็นมื้อค่ำ
แบบมีโปรตีนอยู่ด้านหลัง
เขาพูดถูก ไม่ใช่สำนวนอะไรหรอก
สาวออสซี่อีกคนน่ะ เขาพูดถูก
- เออ ไม่รู้เลย - ใช่
- ขอบคุณ - ได้เลย
- เอ้า โอเคมั้ย - โอ ฉันแค่
บิดขี้เกียจนิดหน่อย นั่งเก้าอี้จนเมื่อย
โอเค ผมเข้าใจ โอเค
- ค่ะ โอเคนะ - ใช่ ผมโอเค
- แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร ดี - โอเค ค่ะ ขอบคุณ
ขอบคุณ
ตายแล้ว
แม่งเอ๊ย แม่ง!
ไม่นะ!
ตายแล้ว
นึกว่าเมื่อกี้ซ่อมได้แล้ว
- ว่าไง - ไง คือฉัน…
ฉันอยู่ที่ทำงาน แกมานี่หน่อยได้มั้ย
ฉันทำอะไรพังมาก
'เค 'เค 'เค
- ระวังนะๆ - โอเค ทำอยู่
- ตั้งสติดีๆ - แค่…
รังสีจากแกทำให้ทำงานยาก โอเคนะ ทำใจสบายๆ หน่อย
- จะลงมือละ - โอเค
นั่นมันผิดสี
นั่นมันสีเสื้อเขาต่างหาก
- ฉัน… - มันดูแย่กว่าเดิมอีก
- ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพูดไง - เขาดู…
ก็แกส่งลิควิดมาให้นี่หว่า
- ตอนนี้ดูเหมือนเขาเล่นโคเคน - ก็ดูเหมือนเล่นโคเคนอยู่จริง
- โอ๊ย - ดูเหมือนเล่นโคโคนหนักไป
- จนเลือดกำเดาไหล แล้วล้มจนหน้าแหก - โอเค
เอางี้ เดี๋ยวจะลองขยี้เกลี่ยๆ
แดงกับขาวผสมกันเป็นชมพู
- สีผิวของชายผิวขาวคนนี้ - โอเค ก็ได้ โอเค
เอาละนะ
- โห นั่นมัน… เออ แย่กว่าเก่าว่ะ - แย่กว่าเก่า พอเลยๆ
ไม่รู้แล้วว่าแกต้องการอะไรจากฉัน นี่ความผิดแกเอง
ใครเขายืนหลับกันวะนั่น
- แกเป็นอูฐหรือไง - ก็ฉันเหนื่อยจะตาย
ไปงีบดิ! หรือกินกาแฟแรงๆ ในออฟฟิศนี้แม่งต้องมีเครื่องคูริกชงกาแฟ
ถ้ากินกาแฟมากไปฉันจะยิ่งเพลีย
- กาแฟไม่ทำให้คนเพลีย - ทำโว้ย!
แกแค่พูดว่ามันทำให้แกเพลีย แต่ไม่จริง!
- สำหรับฉันมันจริง - เอ่อ
ไม่รู้จะบอกยังไงแล้ว แต่งานนี้แย่แน่
- แกลากฉันเข้ามาเกี่ยว - ฉันโดนไล่ออกแน่
ต้องตกงานที่เพิ่งทำได้วันเดียว
โอเค รู้แล้วว่าจะแก้ยังไง แต่แกน่าจะไม่ชอบใจ
- อะไร แกจะทำยังไง - ออเดรย์
ออเดรย์เนี่ยนะ นางเป็นฮิปสเตอร์ไร้ประโยชน์ นางเป็น "ที่ปรึกษา" งานศิลป์
เราต้องการคนกล้า คนบ้าบิ่น อัจฉริยะ
- ต้องการคนที่จะซ่อมได้ - เขารู้จักคนเยอะ โอเคนะ
เขาช่วยซ่อมได้
- ตกลงอยากให้ช่วยมั้ย - อยาก เดี๋ยวนี้คุยกันแล้วเหรอ
ใช่ อย่างว่า พยายามสานสัมพันธ์ใหม่
- เอากันรึเปล่า - เปล่า! ตกลงอยากให้ฉัน…
- จะให้ช่วยมั้ยเนี่ย - อยากสิ อยาก โอเค ก็ได้ ได้เลย
พระเจ้า
- ย่านนี้เลิศลดา - เออ
- โรงเรียนต้องแจ่มมากแน่ - อย่ามาทำหัวสูง
ทางนั้นมีคนเปิดบ้านขายล็อบสเตอร์สโรล
- เปิดทำไม - เพราะมันอร่อย ต้องเข้าชื่อรอกันเลย
- โห พูดซะอยากกิน - เห็นมะ
เห็นมะ ถ้าตกอยู่ในสถานการณ์ เหมือนหนัง "เทคเค่น" ของเลียม นีลสัน
อุ๊ยตาย เดี๋ยวนี้ออเดรย์ขับปอร์เช่เหรอ
ตั้งแต่หย่ากัน ชีวิตเขาก็ดีขึ้นเรื่อยๆ
ดูอย่างกับแดเนียล เครก
เหมือนตัวร้ายใน "เร็วทะลุนรก" มากกว่ามั้ย
- ไง - หวัดดี
- ไงจ๊ะ - เป็นไงบ้าง
- ว้าว - ก็ดี
- คุณดูสุดยอดเลย - ขอบคุณ
ขอบคุณมากนะ ออเดรย์
- คุณช่วยชีวิตกันไว้เลย ขอบคุณ - ซิลเวีย แหม ได้เลย
นักซ่อมงานศิลป์แบบไหนกันที่ทำงานกลางคืน
โห เกรกอรี่เก่งมากๆ
เขาแค่ยังแจ้งเกิดไม่ได้ ตอนนี้เลยรับซ่อมภาพไปก่อน
ถึงขนาดนั้นก็ทำให้แค่คนที่รู้จักกัน
คือฉันกำลังจะบอกว่าทำงานกับเขาก็ยากหน่อย
รับทราบ
- อีกอย่าง เขาใช้ชื่อว่าลอร์ดโรเทโร - อ๋อ แน่สินะ
- ว่าไง - หวัดดี ฉันเอง
คือว่า ดูจากลักษณะนิสัยของลอร์ดโรเทโร
ให้ซิลเวียรอชิลๆ ข้างนอกดีกว่ามั้ย
- ดี - ใช่ รอชิลๆ ข้างนอกดีกว่า
พูดเรื่องอะไร เรื่องแบบนี้ฉันถนัด
คืองี้ ก็ไม่รู้จะพูดยังไงให้ไม่เคืองหู
กลัวว่าแกจะไม่เจ๋งพอ เข้าไปเดี๋ยวเสียเรื่อง
แล้วคนชื่อลอร์ดโรเทโรถือว่าเจ๋งเนี่ยนะ
- โห ใช่ดิ เจ๋งมากด้วย มากเลย - ใช่ เจ๋งมาก
- แกก็รู้ว่าฉันเจ๋ง - ตอนนี้แกเหมือน…
- ดูสภาพก็ไม่เจ๋ง - ฉันเจ๋ง
- โอเค แกเจ๋ง - จะบอกให้นะ ฉันเข้าได้กับทุกคน
- ก็จริง โคตรเจ๋ง - เขาต้องชอบฉันมาก
เปิดประทุนปอร์เช่ก่อนมั้ย
- ทำไมต้องทำ - เป็นคำถามที่ดีนะ
ว้าว ที่นี่โคตรเจ๋งเลย
- อย่าแตะอะไรทั้งนั้น วางตรงนี้ - โห สุดยอด ฮื่อ
เยี่ยมๆ
ลอร์ดโรเทโร สวัสดีค่ะ!
ดูดีนะ
โอเค มาดูกันว่ามีอะไรมา
ว้าว
ไม่ได้คาดหวังอะไรแล้วนะ แต่ภาพนี้เป็นขององค์กรโหลโคตรพ่อ
สิ่งเดียวที่ชอบคือที่มันพัง
ผมเป็นคนโปะลิควิค นั่นแหละ ขอบใจ
งั้น พอจะช่วยเราได้มั้ย
ฮื่อ เข้าใจอารมณ์ไอ้ของแบบนี้เลย
ตอนเพิ่งเริ่มวาดรูป
ต้องวาดภาพฝาผนังในล็อบบี้สำนักงานบัญชีหรู
สูงชั้นที่ล้านในย่านเซนจูรีซิตี้ ทำจนร่างกายพังจริงๆ
แน่สินะ ร่างกายคุณตีโต้พิษจากองค์กรใหญ่
เข้าใจเลย ช่วงนี้หุ้นส่วนธุรกิจกดดันตลอด
ให้ทำงานกับจุดประสงค์องค์กรห่าเหว โคตรห่วยเลย นั่นแหละ ฉันเข้าใจ
- เพื่อนยาก - เพื่อนยาก
เพื่อนยาก
- ต้องใช้เวลาแค่ไหน - สักห้าชั่วโมง
- ห้าชั่วโมง - วาดทับหน้าเขาหนึ่งชั่วโมง
และเอาความเป็นมนุษย์ออกจากหน้าอีกสี่ชั่วโมง จะได้ดูเหมือนทนาย
ยิ่งเพ่งดูรูปนี้นะ
กำลังคิดว่าอาจจะไม่ต้องก๊อปปี้ภาพให้เหมือน
อาจจะเสริมอะไรที่ช่วยเติมแนวคิดใส่ภาพเข้าไป
งานต้นฉบับของลอร์ดโรเทโรเหรอ โอ๊ย เอา! เยี่ยม!
คิดอยู่ว่าจะวาดกลับขึ้นมาใหม่
แต่ให้มือถือเงินหรือใส่หมวกทรัมป์อะไรงี้
นั่นแม่งโคตรได้ ให้ยิงฟันเป็นกระสุนปืน
- โคอาล่า - คือ ฉันว่าก็ฟังดูดีนะ
ถ้าจะเอาไปแขวนในแกลลอรี
ด้วยความเคารพ แต่ภาพนี้ เราแค่ต้องทำซ้ำให้เหมือนภาพเดิม แค่นั้น
นี่อาจช่วยยกระดับได้ เคยเห็นภาพมุมมองจากคุซามะที่โตเกียว
อาจทำห้องไร้จุดสิ้นสุดโดยใช้ไฟแอลอีดี
แต่ซูมเข้าไปให้เจอหน้าไอ้กร๊ว…
- หน้า! ใช่เลยเพื่อน - ใช่ เพื่อนยาก
- เดี๋ยวหาคนจัดแสงให้ได้… - ไม่ใช่! ทุกคน!
- ได้เหรอ โอเค - นี่คุณ ขอร้อง เรื่องนี้จริงจังนะ
เราแค่ต้องทำให้หน้าเขาดูเป็นหน้าเขา
ฉันไม่อยากตกงาน เราถึงได้มาตรงนี้
ขอร้อง แค่ซ่อมให้หน้าเขาดูกลับเป็นหน้าเขา แค่นั้นพอ
แม่นี่เป็นสาย
ฉันว่าทั้งสองคนไปรอข้างนอกดีกว่า
- เอาภาพไปด้วยมั้ย - เอาภาพไว้นี่ ตัวออกไปก่อน
ขอโทษ รอยยิ้มของออเดรย์กระตุกใจ นางยิ้มแบบเหยียดกันมาก
แหม ยิ้มของเขาสินะทำให้สถานการณ์แย่
แล้วมันจะโอเคมั้ย
- ฉันจะทำยังไง - ไม่รู้ว่าจะโอเครึเปล่า
เพราะแกเล่นทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ ให้เรื่องมันพังไปหมด
แกก็ไม่ได้ช่วยป่ะ!
ฉันอยากได้ภาพต้นฉบับลอร์ดโรเทโร ของแบบนั้นขายได้แพงนะเว้ย!
ฉันไม่เจ๋ง ฉันขอโทษ
- แกคิดถูก - เออสิ
ไม่เจ๋งในบริบทนี้ แต่เจ๋งในบริบทอื่นๆ
คือคนก็มองว่าฉันเจ๋งไม่น้อย
โอเค ฉันปลอบเขาได้ละ เขาจะช่วย
- ทำยังไงน่ะ - ไม่สำคัญหรอก
เดี๋ยว ทำได้ยังไง
- ฉันไม่ได้นอนกับเขา ให้ตาย - อ้าว ก็ไม่ได้บอกว่าทำ
ถ้าทำ มันก็เรื่องของคุณอีก
ขอบใจมาก
ว่าแต่ว่า ฝากบอกเรจจี้ทีว่าฉันขอโทษ
- ที่คืนนี้ไปปาร์ตี้ไม่ได้ - ปาร์ตี้อะไร
- อ้าว คุณไม่รู้สินะ - ปาร์ตี้อะไร
บางทีพี่ฉันก็สันดานเสียไม่ใช่เล่น
พี่ไม่แท้ อี๋ ปาร์ตี้อะไร
เกิดเรื่องห่าอะไรขึ้นวะพวก
เรากำลังเปิดไลน์สินค้าคอมบูชาแรง น่าจะชื่อว่า "ดาบูช"
- ยังคิดชื่อไม่จบ - "เรา" เหรอ
- เรจจี้กับฉัน - เยี่ยม
ฉันไม่เข้าใจโว้ย
ทำไมถึงทำอะไรแบบนี้โดยไม่บอกฉันวะ
ทำไมถึงไม่ปรึกษาให้ฉันเป็นหุ้น
คอมบูชาแรงไม่ใช่เรื่องที่แกถนัดเท่าไหร่
ไม่มีใครถนัดเรื่องนี้ทั้งนั้น เพราะมันงี่เง่า
สุขภาพช่องท้องให้คนที่อยากเมาปลิ้นเนี่ยนะ
- มันลูกค้าคนละกลุ่มกันเลย โอเคมะ - ก็จริง
อีกอย่าง กูเนี่ยได้ปริญญาวิทยาศาสตร์การหมักมา
ถ้าใครจะเชี่ยวชาญก็ต้องเป็นกูแล้วมั้ย
โย่ วิล ว่าไงพวก ดูดีนะ
- เยี่ยมสุด โอมาร์ก็มา วิเศษ - ฉันก็ต้องมาสิ
ถ้าพลาดงานเปิดตัวสินค้าตัวเอง คงไม่เป็นมืออาชีพเท่าไหร่มั้ย
- ให้มันเป็นหุ้นเหรอ - อ้าว
จะว่าไงได้ ฉันก็ชอบการหมักดองทุกอย่าง
- โอมาร์ โอมาร์ โอมาร์ - ไม่เหมือนบางคน
โดยเฉพาะแก
- หลบไปเลย - ได้
คืองี้ ฉันเสียใจที่แกต้องมารู้แบบนี้นะ เสียใจจริงๆ
มันห่วยแตก แต่สัญญาเลยว่ะ นี่มันแค่เรื่องธุรกิจ
- ไม่ได้หยามกันส่วนตัว - มันรู้สึกแทงใจมากว่ะ
โอเค แต่ไม่ได้แทง วิล
แต่ว่า ถ้าแทงจริง
อาจเป็นเพราะแกพังทุกโอกาสที่ผ่านมา โอเคมั้ย
แกมีแต่ตื่นเต้นเรื่องเบียร์ลิมิเต็ดห่าเหวของแก
ที่ไม่มีใครจะสน นอกจากพวกคอเบียร์หัวสูง
แกก็บอกว่าชอบ
ก็ชอบสิวะ! แกมันศิลปิน
นั่นไม่ใช่ประเด็น เราจะขาดทุนขวดละ 40 เหรียญ วิล
แม่งโคตรบ้าเลย ไม่รู้แล้วว่าแกตั้งใจจะทำอะไรกันแน่
กูก็แค่พยายามจะทำเบียร์ดีๆ
ไม่เหมือนเรจจี้ที่พยายามทำให้ที่นี่ กลายเป็นฮูตเตอร์กลางดงอีดีเอ็ม
เรจจี้ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นว่ะ
ปีศาจมากับบูชชี่จ้ะ
โอเคๆ
มันเฮงซวยสุด แต่ไอ้เปี๊ยกนั่นหาเงินเก่ง
เรื่องมันก็แค่นี้ แค่เรื่องของเงิน โอเคนะ
- ไงจ๊ะ ยาหยี ขาดบูชเย็นๆ แล้วล่ะ - ไง ยาหยี โอเค
- เดี๋ยวไปเอาบูช เดี๋ยวเอาให้ - โอเค
เคที่เหรอ
ไง!
นี่มัน… เธอมาทำอะไรที่นี่
คบกันอยู่เหรอ
คือว่า ก็ไม่รู้สินะ ถามเขาดีกว่า
ก็ไม่รู้เหมือนกัน แค่รู้สึกดีมากๆ
- รู้สึกดีสุดๆ - โคตรดีเลย
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
- ฟีโรโมนมะ - มุกเด็ด
- ได้กลับมามีเซ็กซ์ละ - โอเคๆ เข้าใจ
ลองดาบูชมั้ย
คุณมาทำห่าอะไรที่นี่
เขาเพื่อนฉัน บอกแล้วไง ก็แค่ไม่ฟัง
ใช่ แล้วก็ต้องหางานทำ เพราะไม่ได้เป็นพี่เลี้ยงเด็กแล้ว
- แถมคุณยังเลิกกับฉันตอนวันเกิด - โคตรแย่
- ว้าว - ลูกๆ คิดถึงคุณนะ คิดถึงจริง
ฮื่อ เราควรทำ… เอาไว้เฟซไทม์กัน
ใช่! ฉันก็คิดถึงเด็กๆ
น่ารักมาก
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ไม่อยากเชื่อว่าพวกนั้นจะทำกับฉันแบบนี้
แถม… ในบาร์ฉันเองด้วย
- ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะทำแบบนี้กับเรา - "เรา" หมายความว่าไง
คือหุ้นส่วนธุรกิจของแก ไม่บอกแกเรื่องโปรเจกต์ใหม่
เพื่อนซี้ของฉันก็มีแฟนใหม่โดยไม่บอกฉัน
มันไม่เหมือนกันโว้ย
เออ ขอโทษ แกพูดถูกๆ
ห่วยแตก ฉันเสียใจด้วยนะ เข้าใจ
- ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการแล้ว - หมายความว่าไง
ทุกอย่างจัดการแล้ว
คืออะไร
ทุกคนออกไปเดี๋ยวนี้! ให้ไว! เร็วเข้า!
(เบียร์กลั่นเอง เบียร์อร่อยสุดในลอสแองเจลิส!)
แกทำอะไรลงไป
พอดีมีแก๊สรั่ว
- แกโทรแจ้งแก๊สรั่วเนี่ยนะ - เป็นพลเมืองดีไง จะว่าไงได้
ไอ้ฉิบหาย
- แกเป็นเพื่อนที่ดีว่ะ - ใช่… ใช่สิ
ไปเร็ว! แก๊สรั่ว! ที่นี่กำลังจะระเบิด
- ไม่นะ - ไปแล้ว
นั่นแหละ
ไอเดียที่เราคุยกันไว้คือ
เป็นการตีความทุนนิยมแบบใหม่ให้พัง
เพราะงั้นเลยทำตามต้องการแต่ปรับนิดเดียว
ปรับด้วยการวาดกระปู๋แทนจมูกน่ะนะ
- เข้าใจนะ - เข้าใจ
แต่ไข่อยู่ไหน
- ดีจ้า - ดีจ้า
โอเค สเติร์น ขออัพเดทเรื่องด็อบสัน
ครับ ได้
ก่อนอื่น เราต้องแน่ใจว่าเราทุกคนเข้าใจตรงกัน
เรื่องข้อสัญญาอนุญาโตตุลาการ หมวดที่ 7.5 เอช
โดยเฉพาะในกรณีที่จะเกิดข้อพิพาท
ว่าจำเป็นจะต้องแจ้งหรือไม่ หากมีการปรับเปลี่ยนคณะกรรมการบริหาร
ข้อขัดแย้งจะต้องถูกตัดสินด้วยอนุญาโตตุลาการ
ที่มีประสบการณ์แปดหรือสิบปี ในการทำสัญญาควบรวมซับซ้อน
และเราก็…
- ได้ข่าวจากทีมตรวจสอบสถานะ - ขอโทษ
นี่ เจสสิก้าฝ่ายบุคคลหาตัวอยู่
เรื่องอะไร
นี่ เห็นภาพหน้าปู๋ยัง
เห็นมั้ย ไม่นะ อะไร ใหญ่จะตาย
ไงคะ สวัสดี เรียกฉันเหรอคะ
ทุกอย่างไปได้สวยมาก ทุกคนเปิดใจต้อนรับฉันและ…
เคยคุยกันเรื่องกิ้งก่าของลูกๆ ฉันรึยัง
ที่มีชื่อเกือบจะเหมือนกับคุณเลยด้วย
เจสสิป้าน่ะ
ซิลเวีย คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น กับภาพเหมือนคุณฟรีดคิน
ที่แขวนอยู่หน้าห้องถ่ายเอกสาร
หูย นั่นภาพสวยมากนะคะ งามสุดๆ
ใช้สีได้ดีมาก แถมองค์ประกอบภาพก็…
แล้วคุณรู้ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน
ไม่รู้ค่ะ เกิดอะไรขึ้น
ก็…
(กล้องวงจรปิด สองเอ - ห้องถ่ายเอกสาร)
เป็นการล้อได้ประหลาดมากเลยนะ
ฉัน…
นั่น…
เป็นไปไม่ได้ นั่นไม่มีทางเป็นฉัน
นั่นคือคุณชัดๆ เลย
ฉันขอโทษค่ะ ขอโทษจริงๆ ฉันแค่…
ฉันก็… ฉันเหนื่อยมากจนล้มไปโดนภาพนั้น มันเลยตกลงมา
แล้วฉันเลยเอาไปที่ร้านเพราะอยากจะซ่อม แต่เขาช่วยฉันไม่ได้
แล้วฉันก็… เพราะอยากเอากลับมาสุดใจ
แต่ตอนนั้นฉันเหนื่อยมากจริงๆ นึกออกมั้ย
งานนี้ถ้ามาทำตอนอายุขนาดฉันมันยากขึ้นมาก ฉันก็แค่ คือ…
ขอโทษค่ะ ขอโทษจริงๆ ฉันทำพังแท้ๆ ฉันแค่…
- ขอโทษจริงๆ - ฉันเข้าใจนะ นึกออกมั้ย
ซิลเวีย ฉัน… ฉันเข้าใจ
อยู่แถวนี้บางทีก็หวั่นใจกันตลอดน่ะนะ
ยังจำได้ว่าตอนฉันเริ่มงาน ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน
ฉันเองก็เป็นแม่คนเหมือนกัน คือ…
- จริงเหรอ - ใช่ค่ะ ฉัน…
- คือฉันไม่ได้ตั้งใจเลย เจสสิก้า - ฮื่อ
ไม่ตั้งใจจริงๆ นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากจะทำ
- ฉันสยองมาก - ไม่เป็นไร เอางี้นะ
- เรื่องมันผ่านไปแล้ว โอเคนะ - โอเค
- กอดแล้วลืมเลย เนอะ - ได้!
- ซิลเวีย ขอบคุณมากที่เข้ามาคุย - โอ๊ยตาย ฉันรักคุณมาก
- คุณยอดมาก ขอบคุณมากเลย - แหม โอเค
- เปิดไว้มั้ย - เปิดไว้ก็ได้ค่ะ
- โอเค - ไม่เป็นไร ขอบคุณ
- ยังทำอะไรอยู่ตรงนี้ - ไงจ๊ะ
ก็ทำสัญญาไว้เลวินสัน รู้นี่ว่าเขาเป็นไง
ไม่นะ คุณโดนไล่ออกแล้ว คุณต้องออกไปแล้ว
ฉัน… แต่เมื่อกี้เราเพิ่งคุยกัน แล้วคุณก็แบบ…
อะไรน่ะ ฉันโดนไล่ออกไม่ได้ เพิ่งทำงานมาวันเดียว ฉัน…
ฉันรอโอกาสนี้มาตั้ง 13 ปี
คือมันไม่ได้จบเร็วขนาดนั้นแน่ๆ
- ไม่รู้แล้วว่าจะพูดยังไง - ก็แค่บอกว่าฉันอยู่ต่อได้
หรือไม่ต้องบอกอะไรเลย และเดินต่อเข้าไปให้ถึงครัว
หรือไปที่ไหนก็ตามที่จะไป
ขอร้อง ขอที เจสสิก้า ให้ฉันอยู่ต่อเถอะ
ฉันจะอยู่ ยังไงก็ไม่ไป
- ฟังนะ - ฉันจะอยู่ต่อ
ซิลเวีย มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน โอเคมั้ย
แต่จะบอกให้นะ ถ้าข้องใจ เอาไปคุยกับเคิร์กได้
ช่างมันเถอะ
โอเค ก็คิดว่างั้น
- โอเค ฉันไม่ใช้เวลานานหรอก - เยี่ยม
- จะยืนจ้องตรงนั้นตลอดเลยเหรอ - ใช่ค่ะ
รู้นะว่าพยายามทำอะไร
พยายามไปช้าๆ ไม่ตลกนะ
ทำอะไรเป็นเด็กมาก
ภูมิใจในตัวเองยัง
คือว่า…
กรุณาออกไปค่ะ
โอเคๆ เอางี้ ฉันจะเรียกยามมาพาออกไป
ให้ตาย
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์